bìng guān suǒ dà nào cuì píng shān pàn mìng sān huǒ shāo zhù jiā zhuāng
病关索大闹翠屏山拚命三火烧祝家庄
shī yuē
诗曰：
gǔ xián yí xùn tài dīng níng qì jiǔ cái huā shǎo zòng qíng
古贤遗训太叮咛，气酒财花少纵情。
lǐ bái chén jiāng zhēn jiàn shí lǜ zhū lèi zhǔ gèng fēn míng
李白沉江真鉴识，绿珠累主更分明。
tóng shān shǔ dào rén hé zài
铜山蜀道人何在？
zhēng dì tú wáng kè yǐ qīng
争帝图王客已倾。
jì yǔ jìn shēn xū lǐng wù xiū jiào sì dà rì yíng yíng
寄语缙绅须领悟，休教四大日营营。
huà shuō dāng xià zhòng lín shè jié zhù wáng gōng zhí dào jì zhōu fǔ lǐ shǒu gào
话说当下众邻舍结住王公，直到蓟州府里首告。
zhī fǔ què cái shēng tīng yī xíng rén guì xià gào dào zhè lǎo zi tiāo zhe yī dān gāo zhōu po fān zài dì xià
知府却才升厅，一行人跪下告道：“这老子挑着一担糕粥，泼翻在地下。
kàn shí què yǒu liǎng gè sǐ shī zài dì xià yí gè shì hé shàng yí gè shì tóu tuó jù gè shēn shàng wú yī sī
看时，却有两个死尸在地下，一个是和尚，一个是头陀，俱各身上无一丝。
tóu tuó shēn biān yǒu dāo yī bǎ
头陀身边有刀一把。
lǎo zi gào dào lǎo hàn měi rì cháng mài gāo mí yíng shēng zhǐ shì wǔ gēng chū lái gǎn chèn
”老子告道：“老汉每日常卖糕糜营生，只是五更出来赶趁。
jīn zhāo qǐ de zǎo le xiē gè hé zhè tiě tóu hóu zi zhǐ gù zǒu bù kàn xià miàn yī qiāo bàn fān wǎn dié dōu dǎ suì le
今朝起得早了些个，和这铁头猴子只顾走，不看下面，一跤绊翻，碗碟都打碎了。
zhī jiàn liǎng gè sǐ shī xuè lù lù de zài dì shàng yī shí shī jīng jiào qǐ lái dào bèi lín shè chě zhù dào guān
只见两个死尸，血碌碌的在地上，一时失惊叫起来，倒被邻舍扯住到官。
wàng xiàng gōng míng jìng kě lián jiàn biàn chá
望相公明镜，可怜见辨察。
zhī fǔ suí jí qǔ le gòng cí xíng xià gōng wén wěi dāng fāng lǐ jiǎ dài le wǔ zuò xíng rén yā le lín shè wáng gōng yī gān rén děng xià lái jiǎn yàn shī shǒu míng bái huí bào
”知府随即取了供词，行下公文，委当方里甲带了仵作行人，押了邻舍、王公一干人等，下来检验尸首，明白回报。
zhòng rén dēng chǎng kàn jiǎn yǐ le huí zhōu bǐng fù zhī fǔ wèi bèi shā sǐ sēng rén xì shì bào ēn sì dū lí péi rú hǎi
众人登场看检已了，回州禀复知府：“为被杀死僧人，系是报恩寺阇黎裴如海。
bàng biān tóu tuó xì shì sì hòu hú dào
傍边头陀，系是寺后胡道。
hé shàng bù chuān yī sī shēn shàng sān sì dào shuò shāng zhì mìng fāng sǐ
和尚不穿一丝，身上三四道搠伤致命方死。
hú dào shēn biān jiàn yǒu xiōng dāo yī bǎ zhǐ bó xiàng shàng yǒu lēi sǐ hén shāng yī dào
胡道身边见有凶刀一把，只脖项上有勒死痕伤一道。
xiǎng shì hú dào chè dāo shuò sǐ hé shàng jù zuì zì xíng lēi sǐ
想是胡道掣刀搠死和尚，惧罪自行勒死。
zhī fǔ jiào jū běn sì shǒu sēng jū wèn yuán gù jù gè bù zhī qíng yóu
”知府叫拘本寺首僧，鞫问缘故，俱各不知情由。
zhī fǔ yě méi gè jué duàn
知府也没个决断。
dāng àn kǒng mù bǐng dào yǎn jiàn de shì zhè hé shàng luǒ xíng chì tǐ bì shì hé nà tóu tuó gàn shèn bù gōng bù fǎ de shì hù xiāng shā sǐ bù gàn wáng gōng zhī shì
当案孔目禀道：“眼见得是这和尚裸形赤体，必是和那头陀干甚不公不法的事，互相杀死，不干王公之事。
lín shè dōu jiào zhào bǎo tīng hòu
邻舍都教召保听候。
shī shǒu zhe yǎng běn sì zhù chí jí bèi guān mù shèng liàn fàng zài bié chù
尸首着仰本寺住持，即备棺木盛殓，放在别处。
lì gè hù xiāng shā sǐ de wén shū biàn liǎo
立个互相杀死的文书便了。
zhī fǔ dào yě shì
”知府道：“也是。
suí jí fā luò le yī gān rén děng bù zài huà xià
”随即发落了一干人等，不在话下。
jì zhōu chéng lǐ yǒu xiē hǎo shì de zǐ dì men yì zhī cǐ shì zài jiē shàng jiǎng dòng le yīn cǐ zuò chéng yī zhī qǔ ér lái dào shì
蓟州城里，有些好事的子弟们，亦知此事，在街上讲动了，因此做成一只曲儿来，道是：
pǒ nài tū qiú wú zhuàng zuò shì zhī nèn kuáng dàng
“叵耐秃囚无状，做事只恁狂荡。
àn yuē jiāo é yào wèi fū fù yǒng tóng yuān zhàng
暗约娇娥，要为夫妇，永同鸳帐。
zěn jìn guàn è mǎn yíng diàn rǔ zhū duō hé shàng
怎禁贯恶满盈，玷辱诸多和尚。
xuè pō nèi héng shī lǐ xiàng jīn rì chì tiáo tiáo shèn me mú yàng
血泊内横尸里巷，今日赤条条甚么模样。
lì xuě qí yāo tóu yán wèi hǔ quán bù xiǎng zǔ shī jīng shàng
立雪齐腰，投岩喂虎，全不想祖师经上。
mù lián jiù mǔ shēng tiān zhè zéi tū wèi niang shēn sàng
目连救母生天，这贼秃为娘身丧。
hòu lái jì zhōu chéng lǐ shū huì men bèi zhī le zhè jiàn shì ná qǐ bǐ lái yòu zuò le zhè zhǐ lín jiāng xiān cí jiào chàng dào
后来蓟州城里书会们备知了这件事，拿起笔来，又做了这只《临江仙》词，教唱道：
pò jiè shā mén qíng zuì è zhōng zhāo nǚ sè hūn mí
“破戒沙门情最恶，终朝女色昏迷。
tóu tuó zuò zuò yì qiāo qī
头陀做作亦跷蹊。
shuì lái tóng qīn zhěn sǐ qù bù fēn lí
睡来同衾枕，死去不分离。
xiǎo hé shàng piàn shí kuáng xìng qǐ dà hé shàng pò sàng hún fēi
小和尚片时狂性起，大和尚魄丧魂飞。
cháng jiē shàng lù chū zhèi xiē ér
长街上露出这些儿。
zhǐ yīn hú dào zhě hài le hǎi dū lí
只因胡道者，害了海阇黎。
zhè jiàn shì mǎn chéng lǐ dōu jiǎng dòng le nà fù rén yě jīng de dāi le
这件事满城里都讲动了，那妇人也惊得呆了。
zì bù gǎn shuō zhǐ shì dù lǐ àn àn de jiào kǔ
自不敢说，只是肚里暗暗地叫苦。
yáng xióng zài jì zhōu fǔ lǐ yǒu rén gào dào shā sǐ hé shàng tóu tuó xīn lǐ zǎo qiáo le qī bā fēn xún sī cǐ yī shì zhǔn shì shí xiù zuò chū lái le wǒ qián rì yī shí jiān cuò guài le tā
杨雄在蓟州府里，有人告道杀死和尚、头陀，心里早瞧了七八分，寻思：“此一事准是石秀做出来了，我前日一时间错怪了他。
wǒ jīn rì xián xiē qiě qù xún tā wèn tā gè zhēn shí
我今日闲些，且去寻他，问他个真实。
zhèng zǒu guò zhōu qiáo qián lái zhǐ tīng de bèi hòu yǒu rén jiào dào gē ge nà lǐ qù
”正走过州桥前来，只听得背后有人叫道：“哥哥那里去？
yáng xióng huí guò tóu lái jiàn shì shí xiù biàn dào xiōng dì wǒ zhèng méi xún nǐ chù
”杨雄回过头来，见是石秀，便道：“兄弟，我正没寻你处。
shí xiù dào gē ge qiě lái wǒ xià chǔ hé nǐ shuō huà
”石秀道：“哥哥且来我下处，和你说话。
bǎ yáng xióng yǐn dào kè diàn lǐ xiǎo fáng nèi shuō dào gē ge xiōng dì bù shuō huǎng me
”把杨雄引到客店里小房内，说道：“哥哥，兄弟不说谎么？
yáng xióng dào xiōng dì nǐ xiū guài wǒ
”杨雄道：“兄弟，你休怪我。
shì wǒ yī shí yú chǔn bú shì le jiǔ hòu shī yán fǎn bèi nà pó niáng mán guò le guài xiōng dì xiāng nào bù dé
是我一时愚蠢不是了，酒后失言，反被那婆娘瞒过了，怪兄弟相闹不得。
wǒ jīn tè lái xún xián dì fù jīng qǐng zuì
我今特来寻贤弟负荆请罪。
shí xiù dào gē ge xiōng dì suī shì gè bù cái xiǎo rén què shì dǐng tiān lì dì de hǎo hàn rú hé kěn zuò zhè děng zhī shì
”石秀道：“哥哥，兄弟虽是个不才小人，却是顶天立地的好汉，如何肯做这等之事！
pà gē ge rì hòu zhōng le jiān jì yīn cǐ lái xún gē ge yǒu biǎo jì jiào gē ge kàn
怕哥哥日后中了奸计，因此来寻哥哥，有表记教哥哥看。
jiāng guò hé shàng tóu tuó de yī shang jǐn bō zài cǐ
”将过和尚、头陀的衣裳，“尽剥在此。
yáng xióng kàn le xīn tóu huǒ qǐ biàn dào xiōng dì xiū guài
”杨雄看了，心头火起，便道：“兄弟休怪。
wǒ jīn yè suì gē le zhè jiàn rén chū zhè kǒu è qì
我今夜碎割了这贱人，出这口恶气！
shí xiù xiào dào nǐ yòu lái le
”石秀笑道：“你又来了！
nǐ jì shì gōng mén zhōng gòu dàng de rén rú hé bù zhī fǎ dù
你既是公门中勾当的人，如何不知法度？
nǐ yòu bù céng ná de tā zhēn jiān rú hé shā dé rén
你又不曾拿得他真奸，如何杀得人？
tǎng huò shì xiǎo dì hú shuō shí què bù cuò shā le rén
倘或是小弟胡说时，却不错杀了人？
yáng xióng dào shì cǐ zěn shēng bà xiū de
”杨雄道：“是此怎生罢休得？
shí xiù dào gē ge zhǐ yī zhe xiǎo dì de yán shuō jiào nǐ zuò gè hǎo nán zǐ
”石秀道：“哥哥只依着小弟的言说，教你做个好男子。
yáng xióng dào xián dì nǐ zěn dì jiào wǒ zuò gè hǎo nán zǐ
”杨雄道：“贤弟，你怎地教我做个好男子？
shí xiù dào cǐ jiān dōng mén wài yǒu yī zuò cuì píng shān hǎo shēng pì jìng
”石秀道：“此间东门外有一座翠屏山，好生僻静。
gē ge dào míng rì zhǐ shuō dào wǒ duō shí bù céng shāo xiāng wǒ jīn lái hé dà sǎo tóng qù
哥哥到明日，只说道：‘我多时不曾烧香，我今来和大嫂同去。
bǎ nà fù rén zhuàn jiāng chū lái jiù dài le yíng r tóng dào shān shàng xiǎo dì xiān zài nà lǐ děng hòu zhe dāng tóu duì miàn bǎ zhè shì fēi dōu duì de míng bái le
’把那妇人赚将出来，就带了迎儿同到山上，小弟先在那里等候着，当头对面，把这是非都对得明白了。
gē ge nà shí xǔ yǔ yī zhǐ xiū shū qì le zhè fù rén què bú shì shàng zhe
哥哥那时许与一纸休书，弃了这妇人，却不是上着？
yáng xióng dào xiōng dì hé bì shuō de
”杨雄道：“兄弟何必说得！
nǐ shēn shàng qīng jié wǒ yǐ zhī le
你身上清洁，我已知了。
dōu shì nà fù rén huǎng shuō
都是那妇人谎说。
shí xiù dào bù rán
”石秀道：“不然。
wǒ yě yào gē ge zhī dào tā wǎng lái zhēn shí de shì
我也要哥哥知道他往来真实的事。
yáng xióng dào jì rán xiōng dì rú cǐ gāo jiàn bì bù chà le
”杨雄道：“既然兄弟如此高见，必不差了。
wǒ míng rì zhǔn dìng hé nà jiàn rén lái nǐ què xiū yào wù le
我明日准定和那贱人来，你却休要误了。
shí xiù dào xiǎo dì bù lái shí suǒ yán jù shì xū miù
”石秀道：“小弟不来时，所言俱是虚谬。
yáng xióng dāng xià bié le shí xiù lí le kè diàn qiě qù fǔ lǐ bàn shì
杨雄当下别了石秀，离了客店，且去府里办事。
zhì wǎn huí jiā bìng bù tí qǐ yì bù shuō shén zhǐ hé měi rì yì bān
至晚回家，并不提起，亦不说甚，只和每日一般。
cì rì tiān míng qǐ lái duì nà fù rén shuō dào wǒ zuó yè mèng jiàn shén rén jiào wǒ shuō yǒu jiù yuàn bù céng hái de
次日天明起来，对那妇人说道：“我昨夜梦见神人叫我，说有旧愿不曾还得。
xiàng rì xǔ xià dōng mén wài yuè miào lǐ nà zhù xiāng yuàn wèi zēng hái de
向日许下东门外岳庙里那炷香愿，未曾还得。
jīn rì wǒ xián xiē yào qù hái le
今日我闲些，要去还了。
xū hé nǐ tóng qù
须和你同去。
nà fù rén dào nǐ biàn zì qù hái le ba yào wǒ qù hé yòng
”那妇人道：“你便自去还了罢，要我去何用？
yáng xióng dào zhè yuàn xīn què shì dāng chū shuō qīn shí xǔ xià de bì xū yào hé nǐ tóng qù
”杨雄道：“这愿心却是当初说亲时许下的，必须要和你同去。
nà fù rén dào jì shì nèn dì wǒ men zǎo chī xiē sù fàn shāo tāng xǐ yù le qù
”那妇人道：“既是恁地，我们早吃些素饭，烧汤洗浴了去。
yáng xióng dào wǒ qù mǎi xiāng zhǐ gù jiào zi
”杨雄道：“我去买香纸，雇轿子。
nǐ biàn xǐ yù le shū tóu chā dài le děng wǒ
你便洗浴了，梳头插带了等我。
jiù jiào yíng r yě qù zǒu yī zāo
就叫迎儿也去走一遭。
yáng xióng yòu lái kè diàn lǐ xiāng yuē shí xiù fàn ba biàn lái xiōng dì xiū wù
”杨雄又来客店里相约石秀：“饭罢便来，兄弟休误。
shí xiù dào gē ge nǐ ruò tái de lái shí zhī jiào zài bàn shān lǐ xià le jiào
”石秀道：“哥哥，你若抬得来时，只教在半山里下了轿。
nǐ sān gè bù xíng shàng lái wǒ zì zài shàng miàn yí gè pì chǔ děng nǐ
你三个步行上来，我自在上面一个僻处等你。
bú yào dài xián rén shàng lái
不要带闲人上来。
yáng xióng yuē le shí xiù mǎi le zhǐ zhú guī lái chī le zǎo fàn
杨雄约了石秀，买了纸烛归来，吃了早饭。
nà fù rén bù zhī yǒu cǐ shì zhǐ gù dǎ bàn de qí qí zhěng zhěng
那妇人不知有此事，只顾打扮的齐齐整整。
yíng r yě chā dài le
迎儿也插带了。
jiào fū káng jiào zi zǎo zài mén qián cì hou
轿夫扛轿子，早在门前伺候。
yáng xióng dào tài shān kān jiā wǒ hé dà sǎo shāo xiāng le biàn huí
杨雄道：“泰山看家，我和大嫂烧香了便回。
pān gōng dào duō shāo xiāng zǎo qù zǎo huí
”潘公道：“多烧香，早去早回。
nà fù rén shàng le jiào zi yíng r gēn zhe yáng xióng yě suí zài hòu miàn
”那妇人上了轿子，迎儿跟着，杨雄也随在后面。
chū de dōng mén lái yáng xióng dī dī fēn fù jiào fū dào yǔ wǒ tái shàng cuì píng shān qù wǒ zì duō hái nǐ xiē jiào qián
出得东门来，杨雄低低分付轿夫道：“与我抬上翠屏山去，我自多还你些轿钱。
bú dào yí gè shí chén zǎo lái dào nà cuì píng shān shàng
”不到一个时辰，早来到那翠屏山上。
dàn jiàn
但见：
yuǎn rú lán diàn jìn ruò cuì píng
远如蓝靛，近若翠屏。
jiàn biān lǎo guì mó yún yán shàng yě huā yìng rì
涧边老桧摩云，岩上野花映日。
màn màn qīng cǎo mǎn mù jìn shì huāng fén
漫漫青草，满目尽是荒坟；
niǎo niǎo bái yáng huí shǒu duō yìng luàn zhǒng
袅袅白杨，回首多应乱冢。
yī wàng bìng wú xián sì yuàn cuī wéi hǎo sì běi máng shān
一望并无闲寺院，崔嵬好似北邙山。
yuán lái zhè zuò cuì píng shān què zài jì zhōu dōng mén wài èr shí lǐ dōu shì rén jiā de luàn fén shàng miàn bìng wú ān shè sì yuàn céng céng jìn shì gǔ mù
原来这座翠屏山，却在蓟州东门外二十里，都是人家的乱坟，上面并无庵舍寺院，层层尽是古墓。
dāng xià yáng xióng bǎ nà fù rén tái dào bàn shān jiào jiào fū xiē xià jiào zi bá qù cōng guǎn dā qǐ jiào lián jiào nà fù rén chū jiào lái
当下杨雄把那妇人抬到半山，叫轿夫歇下轿子，拔去葱管，搭起轿帘，叫那妇人出轿来。
fù rén wèn dào què zěn dì lái zhè shān lǐ
妇人问道：“却怎地来这山里？
yáng xióng dào nǐ zhǐ gù qiě shǎng qù
”杨雄道：“你只顾且上去。
jiào fū zhī zài zhè lǐ děng hòu bú yào lái shǎo kè yī fà dǎ fā nǐ jiǔ qián
轿夫只在这里等候，不要来，少刻一发打发你酒钱。
jiào fū dào zhè gè bù fáng xiǎo rén zì zhī zài cǐ jiān cì hou biàn liǎo
”轿夫道：“这个不妨，小人自只在此间伺候便了。
yáng xióng yǐn zháo nà fù rén bìng yíng r sān gè rén shàng le sì wǔ céng shān pō zhī jiàn shí xiù zuò zài shàng miàn
杨雄引着那妇人并迎儿，三个人上了四五层山坡，只见石秀坐在上面。
nà fù rén dào xiāng zhǐ rú hé bù jiāng lái
那妇人道：“香纸如何不将来？
yáng xióng dào wǒ zì xiān shǐ rén jiāng shǎng qù le
”杨雄道：“我自先使人将上去了。
bǎ fù rén yī fú fú dào yī chù gǔ mù lǐ
”把妇人一扶，扶到一处古墓里。
shí xiù biàn bǎ bāo guǒ yāo dāo gǎn bàng dōu fàng zài shù gēn qián lái dào sǎo sǎo bài yī
石秀便把包裹、腰刀、杆棒都放在树根，前来道：“嫂嫂拜揖！
nà fù rén lián máng yīng dào shū shū zěn dì yě zài zhè lǐ
”那妇人连忙应道：“叔叔怎地也在这里？
yī tóu shuō yī miàn dù lǐ chī le yī jīng
”一头说，一面肚里吃了一惊。
shí xiù dào zài cǐ zhuān děng duō shí
石秀道：“在此专等多时。
yáng xióng dào nǐ qián rì duì wǒ shuō dào shū shū duō biàn bǎ yán yǔ tiáo xì nǐ yòu jiāng shǒu mō zhe nǐ xiōng qián wèn nǐ yǒu yùn yě wèi
”杨雄道：“你前日对我说道，叔叔多遍把言语调戏你，又将手摸着你胸前，问你有孕也未。
jīn rì zhè lǐ wú rén nǐ liǎng gè duì de míng bái
今日这里无人，你两个对的明白。
nà fù rén dào āi yā
”那妇人道：“哎呀！
guò le de shì zhǐ gù shuō shèn me
过了的事，只顾说甚么。
shí xiù zhēng zhuó yǎn lái dào sǎo sǎo nǐ zěn me shuō zhè bān xián huà
”石秀睁着眼来道：“嫂嫂，你怎么说这般闲话！
zhèng yào gē ge miàn qián shuō gè míng bái
正要哥哥面前说个明白。
nà fù rén dào shū shū nǐ méi shì zì bǎ r tí zuò shèn me
”那妇人道：“叔叔，你没事自把儿提做甚么！
shí xiù dào sǎo sǎo nǐ xiū yào yìng zhèng jiào nǐ kàn gè zhèng jiàn
”石秀道：“嫂嫂，你休要硬诤，教你看个证见。
biàn qù bāo guǒ lǐ qǔ chū hǎi dū lí bìng tóu tuó de yī fú lái sā fàng dì xià dào nǐ rèn de me
”便去包裹里取出海阇黎并头陀的衣服来，撒放地下，道：“你认得么？
nà fù rén kàn le fēi hóng le liǎn wú yán kě duì
”那妇人看了，飞红了脸，无言可对。
shí xiù sōu de chè chū yāo dāo biàn yǔ yáng xióng shuō dào cǐ shì zhǐ wèn yíng r biàn zhī duān dì
石秀飕地掣出腰刀，便与杨雄说道：“此事只问迎儿，便知端的。
yáng xióng biàn jiū guò nà yā tou guì zài miàn qián hè dào nǐ zhè xiǎo jiàn rén kuài hǎo hǎo shí shuō zěn dì zài hé shàng fáng lǐ rù jiān
杨雄便揪过那丫头，跪在面前，喝道：“你这小贱人，快好好实说，怎地在和尚房里入奸？
zěn shēng yuē huì bǎ xiāng zhuō r wèi hào
怎生约会把香桌儿为号？
rú hé jiào tóu tuó lái qiāo mù yú
如何教头陀来敲木鱼？
shí duì wǒ shuō ráo nǐ zhè tiáo xìng mìng
实对我说，饶你这条性命。
dàn mán le yī jù xiān bǎ nǐ duò zuò ròu ní
但瞒了一句，先把你剁做肉泥。
yíng r jiào dào guān rén bù gàn wǒ shì bú yào shā wǒ
”迎儿叫道：“官人，不干我事，不要杀我！
wǒ shuō yǔ nǐ
我说与你。
què bǎ sēng fáng zhōng chī jiǔ shàng lóu kàn fó yá gǎn tā xià lóu lái kàn pān gōng jiǔ xǐng shuō qǐ liǎng gè bèi dì lǐ yuē xià dì sān rì jiào tóu tuó lái huà zhāi fàn jiào wǒ qǔ tóng qián bù shī yǔ tā
”却把僧房中吃酒，上楼看佛牙，赶他下楼来看潘公酒醒说起，“两个背地里约下，第三日教头陀来化斋饭，叫我取铜钱布施与他。
niáng zǐ hé tā yuē dìng dàn shì guān rén dāng láo shàng sù yào wǒ duó xiāng zhuō r fàng chū hòu mén wài biàn shì àn hào
娘子和他约定，但是官人当牢上宿，要我掇香桌儿放出后门外，便是暗号。
tóu tuó lái kàn le què qù bào zhī hé shàng
头陀来看了，却去报知和尚。
dàng wǎn hǎi dū lí ban zuò sú rén dài dǐng tóu jīn rù lái
当晚海阇黎扮做俗人，带顶头巾入来。
wǔ gēng lǐ zhǐ tīng nà tóu tuó lái qiāo mù yú xiǎng gāo shēng niàn fó wèi hào jiào wǒ kāi hòu mén fàng tā chū qù
五更里，只听那头陀来敲木鱼响，高声念佛为号，叫我开后门放他出去。
dàn shì hé shàng lái shí mán wǒ bù dé zhǐ de duì wǒ shuō le
但是和尚来时，瞒我不得，只得对我说了。
niáng zǐ xǔ wǒ yī fù chuàn zhuó yī tào yī shang
娘子许我一副钏镯，一套衣裳。
wǒ zhǐ de suí shùn le
我只得随顺了。
shì cǐ wǎng lái tōng yǒu shù shí zāo hòu lái biàn chī shā le
似此往来，通有数十遭，后来便吃杀了。
yòu yǔ wǒ jǐ jiàn shǒu shì jiào wǒ duì guān rén shuō shí shū shū bǎ yán yǔ tiáo xì yī jié
又与我几件首饰，教我对官人说石叔叔把言语调戏一节。
zhè gè wǒ yǎn lǐ bù céng jiàn yīn cǐ bù gǎn shuō
这个我眼里不曾见，因此不敢说。
zhī cǐ shì shí bìng wú xū miù
只此是实，并无虚谬。
yíng r shuō ba shí xiù biàn dào gē ge dé zhī me
”迎儿说罢，石秀便道：“哥哥得知么？
zhè bān yán yǔ xū bú shì xiōng dì jiào tā rú cǐ shuō
这般言语，须不是兄弟教他如此说。
qǐng gē ge què wèn sǎo sǎo bèi xì yuán yóu
请哥哥却问嫂嫂备细缘由。
yáng xióng jiū guò nà fù rén lái hè dào zéi jiàn rén
”杨雄揪过那妇人来，喝道：“贼贱人！
yā tou yǐ dōu zhāo le biàn nǐ yī xiē r xiū lài zài bǎ shí qíng duì wǒ shuō le ráo le nǐ jiàn rén yī tiáo xìng mìng
丫头已都招了，便你一些儿休赖，再把实情对我说了，饶了你贱人一条性命！
nà fù rén shuō dào wǒ de bú shì le
”那妇人说道：“我的不是了！
nǐ kàn wǒ jiù rì fū qī zhī miàn ráo shù le wǒ zhè yī biàn
你看我旧日夫妻之面，饶恕了我这一遍！
shí xiù dào gē ge hán hu bù dé xū yào wèn sǎo sǎo yí gè míng bái bèi xì yuán yóu
”石秀道：“哥哥，含糊不得，须要问嫂嫂一个明白备细缘由。
yáng xióng hè dào jiàn rén nǐ kuài shuō
”杨雄喝道：“贱人，你快说！
nà fù rén zhǐ de bǎ tōu hé shàng de shì cóng zuò dào chǎng yè lǐ shuō qǐ zhí zhì wǎng lái yī yī dōu shuō le
”那妇人只得把偷和尚的事，从做道场夜里说起，直至往来，一一都说了。
shí xiù dào nǐ què zěn dì duì gē ge dào shuō wǒ lái tiáo xì nǐ
石秀道：“你却怎地对哥哥倒说我来调戏你？
nà fù rén dào qián rì tā zuì le mà wǒ wǒ jiàn tā mà de qiāo qī wǒ zhǐ cāi shì shū shū kàn jiàn pò zhàn shuō yǔ tā
”那妇人道：“前日他醉了骂我，我见他骂得跷蹊，我只猜是叔叔看见破绽说与他。
dào wǔ gēng lǐ yòu tí qǐ lái wèn shū shū rú hé wǒ què bǎ zhè duàn huà lái zhī wú
到五更里，又提起来问叔叔如何，我却把这段话来支吾。
shí shì shū shū bìng bù céng nèn dì
实是叔叔并不曾恁地。
shí xiù dào jīn rì sān miàn shuō de míng bái le rèn cóng gē ge xīn xià rú hé cuò zhì
”石秀道：“今日三面说得明白了，任从哥哥心下如何措置。
yáng xióng dào xiōng dì nǐ yǔ wǒ bá le zhè jiàn rén de tóu miàn bō le yī shang wǒ qīn zì fú shì tā
”杨雄道：“兄弟，你与我拔了这贱人的头面，剥了衣裳，我亲自伏侍他。
shí xiù biàn bǎ nà fù rén tóu miàn shǒu shì yī fú dōu bō le
”石秀便把那妇人头面首饰衣服都剥了。
yáng xióng gē liǎng tiáo qún dài lái qīn zì yòng shǒu bà fù rén bǎng zài shù shàng
杨雄割两条裙带来，亲自用手把妇人绑在树上。
shí xiù yě bǎ yíng r de shǒu shì dōu qù le dì guò dāo lái shuō dào gē ge zhè gè xiǎo jiàn rén liú tā zuò shèn me yī fà zhǎn cǎo chú gēn
石秀也把迎儿的首饰都去了，递过刀来说道：“哥哥，这个小贱人留他做甚么，一发斩草除根。
yáng xióng yīng dào guǒ rán
”杨雄应道：“果然。
xiōng dì bǎ dāo lái wǒ zì dòng shǒu
兄弟把刀来，我自动手！
yíng r jiàn tóu shì bù hǎo què dài yào jiào yáng xióng shǒu qǐ yī dāo huī zuò liǎng duàn
”迎儿见头势不好，却待要叫，杨雄手起一刀，挥作两段。
nà fù rén zài shù shàng jiào dào shū shū quàn yī quàn
那妇人在树上叫道：“叔叔劝一劝！
shí xiù dào sǎo sǎo gē ge zì lái fú shì nǐ
”石秀道：“嫂嫂，哥哥自来伏侍你。
yáng xióng xiàng qián bǎ dāo xiān wò chū shé tou yī dāo biàn gē le qiě jiào nà fù rén jiào bù de
”杨雄向前，把刀先斡出舌头，一刀便割了，且教那妇人叫不的。
yáng xióng què zhǐ zhe mà dào nǐ zhè zéi jiàn rén wǒ yī shí jiān wù tīng bù míng xiǎn xiē bèi nǐ mán guò le
杨雄却指着骂道：“你这贼贱人，我一时间误听不明，险些被你瞒过了！
yī zhě huài le wǒ xiōng dì qíng fèn èr nǎi jiǔ hòu bì rán bèi nǐ hài le xìng mìng bù rú wǒ jīn rì xiān xià shǒu wéi qiáng
一者坏了我兄弟情分，二乃久后必然被你害了性命，不如我今日先下手为强。
wǒ xiǎng nǐ zhè pó niáng xīn gān wǔ zàng zěn dì shēng zhe
我想你这婆娘，心肝五脏怎地生着？
wǒ qiě kàn yī kàn
我且看一看！
yī dāo cóng xīn wō lǐ zhí gē dào xiǎo dǔ zi shàng qǔ chū xīn gān wǔ zàng guà zài sōng shù shàng
”一刀从心窝里直割到小肚子上，取出心肝五脏，挂在松树上。
yáng xióng yòu jiāng zhè fù rén qī shì jiàn fēn kāi le què jiāng tóu miàn yī fú dōu shuān zài bāo guǒ lǐ le
杨雄又将这妇人七事件分开了，却将头面衣服都拴在包裹里了。
yáng xióng dào xiōng dì nǐ qiě lái hé nǐ shāng liáng yí gè cháng biàn
杨雄道：“兄弟你且来，和你商量一个长便。
rú jīn yí gè jiān fū yí gè yín fù dōu yǐ shā le
如今一个奸夫，一个淫妇，都已杀了。
zhǐ shì wǒ hé nǐ tóu nà lǐ qù ān shēn lì mìng
只是我和你投那里去安身立命？
shí xiù dào xiōng dì yǐ xún sī xià le zì yǒu gè suǒ zài qǐng gē ge biàn xíng bù kě dān chí
”石秀道：“兄弟已寻思下了，自有个所在，请哥哥便行，不可耽迟。
yáng xióng dào què shì nà lǐ qù
”杨雄道：“却是那里去？
shí xiù dào gē ge shā le rén xiōng dì yòu shā rén bù qù tóu liáng shān pō rù huǒ què tóu nà lǐ qù
”石秀道：“哥哥杀了人，兄弟又杀人，不去投梁山泊入伙，却投那里去？
zhèng shì
”正是：
jiān yín fù nǚ shuō yuán yīn qǐng kè shī hái huà zuò chén
奸淫妇女说缘因，顷刻尸骸化作尘。
ruò yù bì tā zāi yǔ huò liáng shān pō lǐ hǎo qián shēn
若欲避他灾与祸，梁山泊里好潜身。
yáng xióng dào qiě zhù
杨雄道：“且住！
wǒ hé nǐ yòu bù céng rèn de tā nà lǐ yī gè rén rú hé biàn kěn shōu lù wǒ men
我和你又不曾认得他那里一个人，如何便肯收录我们？
shí xiù dào gē ge chà yǐ
”石秀道：“哥哥差矣。
rú jīn tiān xià jiāng hú shàng jiē wén shān dōng jí shí yǔ sòng gōng míng zhāo xián nà shì jié shí tiān xià hǎo hàn
如今天下江湖上皆闻山东及时雨宋公明招贤纳士，结识天下好汉。
shuí bù zhī dào
谁不知道！
fàng zhe wǒ hé nǐ yī shēn hǎo wǔ yì chóu shén bù shōu liú
放着我和你一身好武艺，愁甚不收留！
yáng xióng dào fán shì xiān nán hòu yì miǎn de hòu huàn
”杨雄道：“凡事先难后易，免得后患。
wǒ què bù hé shì gōng rén zhǐ kǒng tā yí xīn bù kěn ān zhe wǒ men
我却不合是公人，只恐他疑心，不肯安着我们。
shí xiù xiào dào tā bú shì yā sī chū shēn
”石秀笑道：“他不是押司出身？
wǒ jiào gē ge yī fà fàng xīn qián zhě gē ge rèn yì xiōng dì nà yī rì xiān zài jiǔ diàn lǐ hé wǒ chī jiǔ de nà liǎng gè rén yí gè shì liáng shān pō shén xíng tài bǎo dài zōng yí gè shì jǐn bào zi yáng lín
我教哥哥一发放心，前者哥哥认义兄弟那一日，先在酒店里和我吃酒的那两个人，一个是梁山泊神行太保戴宗，一个是锦豹子杨林。
tā yǔ xiōng dì shí liǎng yī dìng yín zi shàng wū zì zài bāo lǐ
他与兄弟十两一锭银子，尚兀自在包里。
yīn cǐ kě qù tóu tuō tā
因此可去投托他。
yáng xióng dào jì yǒu zhè tiáo mén lù wǒ qù shōu shí le xiē pán chán biàn zǒu
”杨雄道：“既有这条门路，我去收拾了些盘缠便走。
shí xiù dào gē ge nǐ yě zhè bān dōu dā
”石秀道：“哥哥，你也这般兜搭。
tǎng huò rù chéng shì fā ná zhù rú hé tuō shēn
倘或入城事发拿住，如何脱身？
fàng zhe bāo guǒ lǐ jiàn yǒu ruò gàn chāi chuàn shǒu shì xiōng dì yòu yǒu xiē yín liǎng zài yǒu sān wǔ gè rén yě gōu yòng le hé xū yòu qù qǔ tǎo rě qǐ shì fēi lái rú hé jiù jiě
放着包裹里见有若干钗钏首饰，兄弟又有些银两，再有三五个人也勾用了，何须又去取讨，惹起是非来，如何救解？
zhè shì shǎo shí biàn fā bù kě chí zhì
这事少时便发，不可迟滞。
wǒ men zhǐ hǎo wàng shān hòu zǒu
我们只好望山后走。
shí xiù biàn bèi shàng bāo guǒ ná le gǎn bàng
石秀便背上包裹，拿了杆棒。
yáng xióng chā le yāo dāo zài shēn biān tí le pō dāo
杨雄插了腰刀在身边，提了朴刀。
què dài yào lí gǔ mù zhī jiàn sōng shù hòu zǒu chū yī gè rén lái jiào dào qīng píng shì jiè dàng dàng qián kūn bǎ rén gē le què qù tóu bèn liáng shān pō rù huǒ
却待要离古墓，只见松树后走出一个人来，叫道：“清平世界，荡荡乾坤，把人割了，却去投奔梁山泊入伙。
wǒ tīng de duō shí le
我听得多时了。
yáng xióng shí xiù kàn shí nà rén nà tóu biàn bài
”杨雄、石秀看时，那人纳头便拜。
yáng xióng què rèn de zhè rén xìng shí míng qiān zǔ guàn shì gāo táng zhōu rén shì
杨雄却认得这人，姓时名迁，祖贯是高唐州人氏。
liú luò zài cǐ zé yī dì lǐ zuò xiē fēi yán zǒu bì tiào lí piàn mǎ de gòu dàng
流落在此，则一地里做些飞檐走壁，跳篱骗马的勾当。
céng zài jì zhōu fǔ lǐ chī guān sī què de yáng xióng jiù le tā
曾在蓟州府里吃官司，却得杨雄救了他。
rén dōu jiào tā zuò gǔ shàng zǎo
人都叫他做鼓上蚤。
zěn jiàn de shí qiān de hǎo chù
怎见得时迁的好处？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
gǔ ruǎn shēn qū jiàn méi nóng yǎn mù xiān
骨软身躯健，眉浓眼目鲜。
xíng róng rú guài zú xíng bù shì fēi xiān
形容如怪族，行步似飞仙。
yè jìng chuān qiáng guò gēng shēn rào wū xuán
夜静穿墙过，更深绕屋悬。
tōu yíng gāo shǒu kè gǔ shàng zǎo shí qiān
偷营高手客，鼓上蚤时迁。
dāng shí yáng xióng biàn wèn shí qiān nǐ shuō shèn me
当时杨雄便问时迁：“你说甚么？
shí qiān dào jié jí gē ge tīng bǐng xiǎo rén jìn rì méi shén dào lù zài zhè shān lǐ jué xiē gǔ fén mì liǎng fēn dōng xī
”时迁道：“节级哥哥听禀：小人近日没甚道路，在这山里掘些古坟，觅两分东西。
yīn jiàn gē ge zài cǐ xíng shì bù gǎn chū lái chōng zhuàng què tīng shuō qù tóu liáng shān pō rù huǒ
因见哥哥在此行事，不敢出来冲撞，却听说去投梁山泊入伙。
xiǎo rén rú jīn zài cǐ zhǐ zuò de xiē tōu jī dào gǒu de gòu dàng jǐ shí shì le
小人如今在此，只做得些偷鸡盗狗的勾当，几时是了。
gēn suí de èr wèi gē ge shàng shān qù què bù hǎo
跟随的二位哥哥上山去，却不好！
wèi zhī zūn yì kěn dài qiè xiǎo rén me
未知尊意肯带挈小人么？
shí xiù dào jì shì hǎo hàn zhōng rén wù tā nà lǐ rú jīn zhāo nà zhuàng shì nà zhēng nǐ yí gè
”石秀道：“既是好汉中人物，他那里如今招纳壮士，那争你一个！
ruò rú cǐ shuō shí wǒ men yī tóng qù
若如此说时，我们一同去。
shí qiān dào xiǎo rén què rèn de xiǎo lù qù
”时迁道：“小人却认得小路去。
dāng xià yǐn le yáng xióng shí xiù sān gè rén zì qǔ xiǎo lù xià hòu shān tóu liáng shān pō qù le
”当下引了杨雄、石秀，三个人自取小路下后山，投梁山泊去了。
què shuō zhè liǎng gè jiào fū zài bàn shān lǐ děng dào hóng rì píng xī bú jiàn sān gè xià lái
却说这两个轿夫在半山里等到红日平西，不见三个下来。
fēn fù le yòu bù gǎn shǎng qù
分付了，又不敢上去。
āi bù guò le bù miǎn xìn bù xún shàng shān lái zhī jiàn yī qún lǎo yā chéng tuán dǎ kuài zài gǔ mù shàng
挨不过了，不免信步寻上山来，只见一群老鸦，成团打块在古墓上。
liǎng gè jiào fū shǎng qù kàn shí yuán lái què shì lǎo yā duó nà dù cháng chī yǐ cǐ guō zào
两个轿夫上去看时，原来却是老鸦夺那肚肠吃，以此聒噪。
jiào fū kàn le chī nà yī jīng huāng máng huí jiā bào yǔ pān gōng yī tóng qù jì zhōu fǔ lǐ shǒu gào
轿夫看了，吃那一惊，慌忙回家报与潘公，一同去蓟州府里首告。
zhī fǔ suí jí chà wěi yī yuán xiàn wèi dài le wǔ zuò xíng rén lái cuì píng shān jiǎn yàn shī shǒu yǐ le
知府随即差委一员县尉，带了仵作行人，来翠屏山检验尸首已了。
huí fù zhī fǔ bǐng dào jiǎn de yī kǒu fù rén pān qiǎo yún gē zài sōng shù biān
回复知府，禀道：“检得一口妇人潘巧云，割在松树边。
shǐ nǚ yíng r shā sǐ zài gǔ mù xià
使女迎儿，杀死在古墓下。
fén biān yí xià yī duī fù rén tóu tuó yī fú
坟边遗下一堆妇人、头陀衣服。
zhī fǔ tīng le xiǎng qǐ qián rì hǎi hé shàng tóu tuó de shì bèi xì xún wèn pān gōng
”知府听了，想起前日海和尚、头陀的事，备细询问潘公。
nà lǎo zi bǎ zhè sēng fáng jiǔ zuì yī jié hé zhè shí xiù chū qù de yuán yóu dōu shuō le yī biàn
那老子把这僧房酒醉一节，和这石秀出去的缘由，都说了一遍。
zhī fǔ dào yǎn jiàn de shì cǐ fù rén yǔ zhè hé shàng tōng jiān nà nǚ shǐ tóu tuó zuò jiǎo
知府道：“眼见得是此妇人与这和尚通奸，那女使、头陀做脚。
xiǎng zhè shí xiù nà sī lù jiàn bù píng shā sǐ tóu tuó hé shàng
想这石秀那厮路见不平，杀死头陀、和尚。
yáng xióng zhè sī jīn rì shā le fù rén nǚ shǐ wú yí
杨雄这厮今日杀了妇人、女使无疑。
dìng shì rú cǐ
定是如此。
zhǐ ná de yáng xióng shí xiù biàn zhī duān dì
只拿得杨雄、石秀，便知端的。
dāng jí xíng yí wén shū chū gěi shǎng qián bǔ huò yáng xióng shí xiù
”当即行移文书，出给赏钱，捕获杨雄、石秀。
qí yú jiào fū rén děng gè fàng huí tīng hòu
其余轿夫人等，各放回听候。
pān gōng zì qù mǎi guān mù jiāng shī shǒu bìn zàng bù zài huà xià
潘公自去买棺木，将尸首殡葬，不在话下。
zài shuō yáng xióng shí xiù shí shì lí le jì zhōu dì miàn zài lù yè sù xiǎo xíng
再说杨雄、石秀、时适离了蓟州地面，在路夜宿晓行。
bù zé yī rì xíng dào yùn zhōu dì miàn
不则一日，行到郓州地面。
guò de xiāng lín wā zǎo wàng jiàn yī zuò gāo shān bù jué tiān sè jiàn jiàn wǎn le
过得香林洼，早望见一座高山，不觉天色渐渐晚了。
kàn jiàn qián miàn yī suǒ kào xī kè diàn sān gè rén xíng dào mén qián kàn shí dàn dàn jiàn
看见前面一所靠溪客店，三个人行到门前看时，但但见：
qián lín guān dào hòu bàng dà xī
前临官道，后傍大溪。
shù bǎi zhū chuí liǔ dāng mén yī liǎng shù méi huā bàng wū
数百株垂柳当门，一两树梅花傍屋。
jīng zhēn lí luò zhōu huí rào dìng máo cí
荆榛篱落，周回绕定茅茨；
lú wěi lián lóng qián hòu zhē cáng tǔ kàng
芦苇帘栊，前后遮藏土炕。
yòu bì xiāng yī xíng shū xiě mén guān mù jiē wǔ hú bīn
右壁厢一行书写：门关暮接五湖宾；
zuǒ shì xià qī zì jù dào tíng hù cháo yíng sān dǎo kè
左势下七字句道：庭户朝迎三岛客。
suī jū yě diàn huāng cūn wài yì yǒu gāo chē sì mǎ lái
虽居野店荒村外，亦有高车驷马来。
dāng rì huáng hūn shí hòu diàn xiǎo èr què dài guān mén zhī jiàn zhè sān gè rén zhuàng jiāng rù lái
当日黄昏时候，店小二却待关门，只见这三个人撞将入来。
xiǎo èr wèn dào kè rén lái lù yuǎn yǐ cǐ wǎn le
小二问道：“客人来路远，以此晚了。
shí qiān dào wǒ men jīn rì zǒu le yī bǎi lǐ yǐ shàng lù chéng yīn cǐ dào de wǎn le
”时迁道：“我们今日走了一百里以上路程，因此到得晚了。
xiǎo èr gē fàng tā sān gè rù lái ān xiē wèn dào kè rén bù céng dǎ huǒ me
”小二哥放他三个入来安歇，问道：“客人不曾打火么？
shí qiān dào wǒ men zì lǐ huì
”时迁道：“我们自理会。
xiǎo èr dào jīn rì méi kè xiē zào shàng yǒu liǎng zhǐ guō gān jìng kè rén zì yòng bù fáng
”小二道：“今日没客歇，灶上有两只锅干净，客人自用不妨。
shí qiān wèn dào diàn lǐ yǒu jiǔ ròu mài me
”时迁问道：“店里有酒肉卖么？
xiǎo èr dào jīn rì zǎo qǐ yǒu xiē ròu dōu bèi jìn cūn rén jiā mǎi le qù zhǐ shèng dé yī wèng jiǔ zài zhè lǐ bìng wú xià fàn
”小二道：“今日早起有些肉，都被近村人家买了去，只剩得一瓮酒在这里，并无下饭。
shí qiān dào yě bà
”时迁道：“也罢。
xiān jiè wǔ shēng mǐ lái zuò fàn què lǐ huì
先借五升米来做饭，却理会。
xiǎo èr gē qǔ chū mǐ lái yǔ shí qiān jiù táo le zuò qǐ yī guō fàn lái
”小二哥取出米来与时迁，就淘了，做起一锅饭来。
shí xiù zì zài fáng zhōng ān dùn xíng lǐ
石秀自在房中安顿行李。
yáng xióng qǔ chū yī zhī chāi r bǎ yǔ diàn xiǎo èr xiān huí tā zhè wèng jiǔ lái chī míng rì yī fà suàn zhàng
杨雄取出一只钗儿，把与店小二，先回他这瓮酒来吃，明日一发算帐。
xiǎo èr gē shōu le chāi r biàn qù lǐ miàn duó chū nà wèng jiǔ lái kāi le jiāng yī dié r shú cài fàng zài zhuō zi shàng
小二哥收了钗儿，便去里面掇出那瓮酒来开了，将一碟儿熟菜放在桌子上。
shí qiān xiān tí yī tǒng tāng lái jiào yáng xióng shí xiù xǐ le jiǎo shǒu
时迁先提一桶汤来，叫杨雄、石秀洗了脚手。
yī miàn shāi jiǔ lái jiù lái qǐng xiǎo èr gē yī chù zuò dì chī jiǔ
一面筛酒来，就来请小二哥一处坐地吃酒。
fàng xià sì zhǐ dà wǎn zhēn xià jiǔ lái chī
放下四只大碗，斟下酒来吃。
shí xiù kàn jiàn diàn zhōng yán xià chā zhe shí shù bǎ hǎo pō dāo wèn xiǎo èr gē dào nǐ jiā diàn lǐ zěn de yǒu zhè jūn qì
石秀看见店中檐下插着十数把好朴刀，问小二哥道：“你家店里怎的有这军器？
xiǎo èr gē yīng dào dōu shì zhǔ rén jiā liú zài zhè lǐ
”小二哥应道：“都是主人家留在这里。
shí xiù dào nǐ jiā zhǔ rén shì shèn me yàng rén
”石秀道：“你家主人是甚么样人？
xiǎo èr dào kè rén nǐ shì jiāng hú shàng zǒu de rén rú hé bù zhī wǒ zhè lǐ de míng zì
”小二道：“客人，你是江湖上走的人，如何不知我这里的名字？
qián miàn nà zuò gāo shān biàn huàn zuò dú lóng gāng shān
前面那座高山便唤做独龙冈山。
shān qián yǒu yī zuò lìng wēi wēi gāng zǐ biàn huàn zuò dú lóng gāng
山前有一座另巍巍冈子，便唤做独龙冈。
shàng miàn biàn shì zhǔ rén jiā zhù zhái
上面便是主人家住宅。
zhè lǐ fāng yuán sān bǎi lǐ què huàn zuò zhù jiā zhuāng
这里方圆三百里，却唤做祝家庄。
zhuāng zhǔ tài gōng zhù cháo fèng yǒu sān gè ér zi chēng wéi zhù shì sān jié
庄主太公祝朝奉，有三个儿子，称为祝氏三杰。
zhuāng qián zhuāng hòu yǒu wǔ qī bǎi rén jiā dōu shì diàn hù gè jiā fēn xià liǎng bǎ pō dāo yǔ tā
庄前庄后有五七百人家，都是佃户，各家分下两把朴刀与他。
zhè lǐ huàn zuò zhù jiā diàn cháng yǒu shù shí gè jiā rén lái diàn lǐ shàng sù yǐ cǐ fēn xià pō dāo zài zhè lǐ
这里唤作祝家店，常有数十个家人来店里上宿，以此分下朴刀在这里。
shí xiù dào tā fēn jūn qì zài diàn lǐ hé yòng
”石秀道：“他分军器在店里何用？
xiǎo èr dào cǐ jiān lí liáng shān pō bù yuǎn dì fāng jiào jìn zhǐ kǒng tā nà lǐ zéi rén lái jiè liáng yīn cǐ zhǔn bèi xià
”小二道：“此间离梁山泊不远，地方较近，只恐他那里贼人来借粮，因此准备下。
shí xiù dào wǒ yǔ tā xiē yín liǎng huí yǔ wǒ yī bǎ pō dāo yòng rú hé
”石秀道：“我与他些银两，回与我一把朴刀用，如何？
xiǎo èr gē dào zhè gè què shǐ bù dé qì xiè shàng dōu biān zhe zì hào
”小二哥道：“这个却使不得，器械上都编着字号。
wǒ xiǎo rén chī bù dé zhǔ rén jiā de gùn bàng wǒ zhè zhǔ rén fǎ dù bù qīng
我小人吃不得主人家的棍棒，我这主人法度不轻。
shí xiù xiào dào wǒ zì qǔ xiào nǐ nǐ què biàn huāng
”石秀笑道：“我自取笑你，你却便慌。
qiě zhǐ gù yǐn jiǔ
且只顾饮酒。
xiǎo èr dào xiǎo rén chī bù dé le xiān qù xiē le
”小二道：“小人吃不得了，先去歇了。
kè rén zì biàn kuān yǐn jǐ bēi
客人自便，宽饮几杯。
xiǎo èr gē qù le
小二哥去了。
yáng xióng shí xiù yòu zì chī le yī huí jiǔ
杨雄、石秀又自吃了一回酒。
zhī jiàn shí qiān dào gē ge yào ròu chī me
只见时迁道：“哥哥要肉吃么？
yáng xióng dào diàn xiǎo èr shuō méi le ròu mài nǐ yòu nà lǐ de lái
”杨雄道：“店小二说没了肉卖，你又那里得来？
shí qiān xī xī de xiào zhe qù zào shàng tí chū yī zhī lǎo dà gōng jī lái
”时迁嘻嘻的笑着，去灶上提出一只老大公鸡来。
yáng xióng wèn dào nà lǐ de zhè jī lái
杨雄问道：“那里得这鸡来？
shí qiān dào xiǎo dì què cái qù hòu miàn jìng shǒu jiàn zhè zhī jī zài lóng lǐ
”时迁道：“小弟却才去后面净手，见这只鸡在笼里。
xún sī méi shén yǔ gē ge chī jiǔ bèi wǒ qiāo qiāo bǎ qù xī biān shā le tí tǒng tāng qù hòu miàn jiù nà lǐ xián de gān jìng zhǔ de shú le bǎ lái yǔ èr wèi gē ge chī
寻思没甚与哥哥吃酒，被我悄悄把去溪边杀了，提桶汤去后面，就那里挦得干净，煮得熟了，把来与二位哥哥吃。
yáng xióng dào nǐ zhè sī hái shì zhè děng zéi shǒu zéi jiǎo
”杨雄道：“你这厮还是这等贼手贼脚！
shí xiù xiào dào hái bù gǎi běn xíng
”石秀笑道：“还不改本行。
sān gè xiào le yī huí bǎ zhè jī lái shǒu sī kāi chī le yī miàn chéng fàn lái chī
”三个笑了一回，把这鸡来手撕开吃了，一面盛饭来吃。
zhī jiàn nà diàn xiǎo èr lüè shuì yī shuì fàng xīn bù xià bā jiāng qǐ lái qián hòu qù zhào guǎn
只见那店小二略睡一睡，放心不下，扒将起来，前后去照管。
zhī jiàn chú zhuō shàng yǒu xiē jī máo dōu shì jī gǔ tóu
只见厨桌上有些鸡毛，都是鸡骨头。
què qù zào shàng kàn shí bàn guō féi zhī
却去灶上看时，半锅肥汁。
xiǎo èr huāng máng qù hòu miàn lóng lǐ kàn shí bú jiàn le jī
小二慌忙去后面笼里看时，不见了鸡。
lián máng chū lái wèn dào kè rén nǐ men hǎo bù dá dào lǐ
连忙出来问道：“客人，你们好不达道理！
rú hé tōu le wǒ diàn lǐ bào xiǎo de jī chī
如何偷了我店里报晓的鸡吃？
shí qiān dào jiàn guǐ le yē yē
”时迁道：“见鬼了耶耶！
wǒ zì lù shàng mǎi de zhè zhī jī lái chī hé zēng jiàn nǐ de jī
我自路上买得这只鸡来吃，何曾见你的鸡？
xiǎo èr dào wǒ diàn lǐ de jī què nà lǐ qù le
”小二道：“我店里的鸡却那里去了？
shí qiān dào gǎn bèi yě māo tuō le
”时迁道：“敢被野猫拖了？
huáng xīng zǐ chī le
黄猩子吃了？
yào yīng pū le qù
鹞鹰扑了去？
wǒ què zěn dì dé zhī
我却怎地得知。
xiǎo èr dào wǒ de jī cái zài lóng lǐ bú shì nǐ tōu le shì shuí
”小二道：“我的鸡才在笼里，不是你偷了是谁？
shí xiù dào bú yào zhēng zhí jǐ qián péi le nǐ biàn bà
”石秀道：“不要争，值几钱，赔了你便罢。
diàn xiǎo èr dào wǒ de shì bào xiǎo jī diàn nèi shǎo tā bù dé
”店小二道：“我的是报晓鸡，店内少他不得。
nǐ biàn péi wǒ shí liǎng yín zi yě bù jì zhǐ yào hái wǒ jī
你便赔我十两银子也不济，只要还我鸡！
shí xiù dà nù dào nǐ zhà hǒng shuí lǎo yé bù péi nǐ biàn zěn dì
”石秀大怒道：“你诈哄谁，老爷不赔你便怎地？
diàn xiǎo èr xiào dào kè rén nǐ men xiū yào zài zhè lǐ tǎo yě huǒ chī
”店小二笑道：“客人，你们休要在这里讨野火吃。
zhǐ wǒ diàn lǐ bù bǐ bié chù kè diàn ná nǐ dào zhuāng shàng biàn zuò liáng shān pō zéi kòu jiě le qù
只我店里不比别处客店，拿你到庄上，便做梁山泊贼寇解了去。
shí xiù tīng le dà mà dào biàn shì liáng shān pō hǎo hàn nǐ zěn me ná le wǒ qù qǐng shǎng
”石秀听了大骂道：“便是梁山泊好汉，你怎么拿了我去请赏！
yáng xióng yě nù dào hǎo yì hái nǐ xiē qián bù péi nǐ zěn dì ná wǒ qù
”杨雄也怒道：“好意还你些钱，不赔你怎地拿我去！
xiǎo èr jiào yī shēng yǒu zéi
”小二叫一声：“有贼！
zhī jiàn diàn lǐ chì tiáo tiáo de zǒu chū sān wǔ gè dà hàn lái jìng bēn yáng xióng shí xiù lái
”只见店里赤条条地走出三五个大汉来，径奔杨雄、石秀来。
bèi shí xiù shǒu qǐ yī quán yí gè dōu dǎ fān le
被石秀手起，一拳一个都打翻了。
xiǎo èr gē zhèng dài yào jiào bèi shí qiān yī zhǎng dǎ zhǒng le liǎn zuò shēng bù dé
小二哥正待要叫，被时迁一掌打肿了脸，作声不得。
zhè jǐ gè dà hàn dōu cóng hòu mén zǒu le
这几个大汉都从后门走了。
yáng xióng dào xiōng dì zhè sī men yí dìng qù bào rén lái
杨雄道：“兄弟，这厮们一定去报人来。
wǒ men kuài chī le fàn zǒu le ba
我们快吃了饭走了罢。
sān gè dāng xià chī bǎo le bǎ bāo guǒ fēn kāi yāo le chuān shang má xié kuà le yāo dāo gè rén qù qiāng jià shàng jiǎn le yī tiáo hǎo pō dāo
”三个当下吃饱了，把包裹分开腰了，穿上麻鞋，跨了腰刀，各人去枪架上拣了一条好朴刀。
shí xiù dào zuǒ yòu zhǐ shì zuǒ yòu bù kě fàng guò le tā
石秀道：“左右只是左右，不可放过了他。
biàn qù zào qián xún le bǎ cǎo zào lǐ diǎn gè huǒ wàng lǐ miàn sì xià cuì zhe
”便去灶前寻了把草，灶里点个火，望里面四下焠着。
kàn nà cǎo fáng bèi fēng yī shān guā guā zá zá huǒ qǐ lái
看那草房被风一搧，刮刮杂杂火起来。
nà huǒ qǐng kè jiān tiān yě sì bān dà
那火顷刻间天也似般大。
sān gè yè kāi jiǎo bù wàng dà lù biàn zǒu
三个拽开脚步，望大路便走。
zhèng shì
正是：
xiǎo fèn yuán lái wèi ràng jī biàn jiào bīng xiǎn jí qián lí
小忿原来为攘鸡，便教兵燹及黔黎。
zhì duō xīng yòng lián huán jì zhù shì zhuāng yuán zuò fěn jī
智多星用连环计，祝氏庄园作粉齑。
sān gè rén xíng le liǎng gè gēng cì zhī jiàn qián miàn hòu miàn huǒ bǎ bù jì qí shù yuē yǒu yī èr bǎi rén fā zhe hǎn gǎn jiāng lái
三个人行了两个更次，只见前面后面火把不计其数，约有一二百人，发着喊赶将来。
shí xiù dào qiě bú yào huāng wǒ men qiě jiǎn xiǎo lù zǒu
石秀道：“且不要慌，我们且拣小路走。
yáng xióng dào qiě zhù yí gè lái shā yí gè liǎng gè lái shā yī shuāng dài tiān sè míng lǎng què zǒu
”杨雄道：“且住，一个来杀一个，两个来杀一双，待天色明朗却走。
shuō yóu wèi liǎo sì xià lǐ hé lǒng lái
”说犹未了，四下里合拢来。
yáng xióng dāng xiān shí xiù zài hòu shí qiān zài zhōng sān gè tǐng zhe pō dāo lái zhàn zhuāng kè
杨雄当先，石秀在后，时迁在中，三个挺着朴刀来战庄客。
nà huǒ rén chū shí bù zhī lún zhe qiāng bàng gǎn lái yáng xióng shǒu qǐ pō dāo zǎo chuō fān le wǔ qī gè
那伙人初时不知，轮着枪棒赶来，杨雄手起朴刀，早戳翻了五七个。
qián miàn de biàn zǒu hòu miàn de jí dài yào tuì
前面的便走，后面的急待要退。
shí xiù gǎn rù qù yòu shuò fān le liù qī rén
石秀赶入去，又搠翻了六七人。
sì xià lǐ zhuāng kè jiàn shuō shā shāng le shí shù rén dōu shì yào xìng mìng de sī liang bú shì tóu dōu tuì le qù
四下里庄客见说杀伤了十数人，都是要性命的，思量不是头，都退了去。
sān gè dé yī bù gǎn yī bù
三个得一步，赶一步。
zhèng zǒu zhī jiān hǎn shēng yòu qǐ
正走之间，喊声又起。
kū cǎo lǐ shū chū liǎng bǎ náo gōu zhèng bǎ shí qiān yī náo gōu dā zhù tuō rù cǎo wō qù le
枯草里舒出两把挠钩，正把时迁一挠钩搭住，拖入草窝去了。
shí xiù jí zhuǎn shēn lái jiù shí qiān bèi hòu yòu shū chū liǎng bǎ náo gōu lái què de yáng xióng yǎn kuài biàn bǎ pō dāo yī bō liǎng bǎ náo gōu bō kāi qù le
石秀急转身来救时迁，背后又舒出两把挠钩来，却得杨雄眼快，便把朴刀一拨，两把挠钩拨开去了。
jiāng pō dāo wàng cǎo lǐ biàn chuō
将朴刀望草里便戳。
fā shēng hǎn dōu zǒu le
发声喊，都走了。
liǎng gè jiàn zhuō le shí qiān pà shēn rù zhòng dì yì wú xīn liàn zhàn gù bu de shí qiān le qiě sì xià lǐ xún lù zǒu ba
两个见捉了时迁，怕深入重地，亦无心恋战，顾不得时迁了，且四下里寻路走罢。
jiàn dōng biān huǒ bǎ luàn míng xiǎo lù shàng yòu wú cóng lín shù mù liǎng gè biàn wàng dōng biān lái
见东边火把乱明，小路上又无丛林树木，两个便望东边来。
zhòng zhuāng kè sì xià lǐ gǎn bù zháo zì jiù le dài shāng de rén qù
众庄客四下里赶不着，自救了带伤的人去。
jiāng shí qiān bèi jiǎn bǎng le yā sòng zhù jiā zhuāng lái
将时迁背剪绑了，押送祝家庄来。
qiě shuō yáng xióng shí xiù zǒu dào tiān míng wàng jiàn qián miàn yī zuò cūn luò jiǔ diàn
且说杨雄、石秀走到天明，望见前面一座村落酒店。
shí xiù dào gē ge qián tou jiǔ sì lǐ mǎi wǎn jiǔ fàn chī le qù jiù wèn lù chéng
石秀道：“哥哥，前头酒肆里买碗酒饭吃了去，就问路程。
liǎng gè biàn rù cūn diàn lǐ lái yǐ le pō dāo duì miàn zuò xia
”两个便入村店里来，倚了朴刀，对面坐下。
jiào jiǔ bǎo qǔ xiē jiǔ lái jiù zuò xiē fàn chī
叫酒保取些酒来，就做些饭吃。
jiǔ bǎo yī miàn pù xià cài shū àn jiǔ dàng jiāng jiǔ lái
酒保一面铺下菜蔬按酒，荡将酒来。
fāng yù dài chī zhī jiàn wài miàn yī gè rén bēn jiāng rù lái
方欲待吃，只见外面一个人奔将入来。
shēn cái zhǎng dà shēng de kuò liǎn fāng sāi yǎn xiān ěr dà mào chǒu xíng cū
身材长大，生得阔脸方腮，眼鲜耳大，貌丑形粗。
chuān yī lǐng chá hè chóu shān dài yī dǐng wàn zì tóu jīn xì yī tiáo bái juàn dā bo xià miàn chuān yī shuāng yóu bǎng xuē jiào dào dà guān rén jiào nǐ men tiāo dàn lái zhuāng shàng nà
穿一领茶褐绸衫，戴一顶万字头巾，系一条白绢搭膊，下面穿一双油膀靴，叫道：“大官人教你们挑担来庄上纳。
diàn zhǔ rén lián máng yīng dào zhuāng le dān shǎo kè biàn sòng dào zhuāng shàng
”店主人连忙应道：“装了担，少刻便送到庄上。
nà rén fēn fù le biàn zhuǎn shēn
”那人分付了，便转身。
yòu shuō dào kuài tiāo lái
又说道：“快挑来。
què dài chū mén zhèng cóng yáng xióng shí xiù miàn qián guò
”却待出门，正从杨雄、石秀面前过。
yáng xióng què rèn de tā biàn jiào yī shēng xiǎo láng nǐ rú hé què zài zhè lǐ
杨雄却认得他，便叫一声：“小郎，你如何却在这里？
bù kàn wǒ yī kàn
不看我一看？
nà rén huí zhuǎn tóu lái kàn le yī kàn què yě rèn de biàn jiào dào ēn rén rú hé lái dào zhè lǐ
”那人回转头来看了一看，却也认得，便叫道：“恩人如何来到这里？
wàng zhe yáng xióng shí xiù biàn bài
”望着杨雄、石秀便拜。
bú shì yáng xióng zhuàng jiàn le zhè gè rén yǒu fèn jiào liáng shān pō nèi nǎo fàn le nà gè yīng xióng
不是杨雄撞见了这个人，有分教：梁山泊内，恼犯了那个英雄；
dú lóng gāng qián luàn shā xià yī duī shī shǒu
独龙冈前，乱杀下一堆尸首。
zhí jiào zhù jiā zhuāng shàng sān fān nào wǎn zǐ chéng zhōng dà duì lái
直教祝家庄上三番闹，宛子城中大队来。
bì jìng yáng xióng shí xiù yù jiàn de nà rén shì shuí qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟杨雄、石秀遇见的那人是谁，且听下回分解。