第五回 — 水浒传 — 施耐庵

xiǎo bà wáng zuì rù xiāo jīn zhàng huā hé shàng dà nào táo huā cūn

小霸王醉入销金帐花和尚大闹桃花村

shī yuē

诗曰：

chán lín cí qù rù chán lín zhī jǐ xiāng féng yì duàn jīn

禅林辞去入禅林，知己相逢义断金。

qiě bǎ wēi fēng jīng zéi dǎn mán jiāng miào lǐ yuè chán xīn

且把威风惊贼胆，谩将妙理悦禅心。

chuò míng jiǔ huàn huā hé shàng dào hào qīn míng lǔ zhì shēn

绰名久唤花和尚，道号亲名鲁智深。

sú yuàn le shí zhōng zhèng guǒ yǎn qián zhēng nài méi zhī yīn

俗愿了时终证果，眼前争奈没知音。

huà shuō dāng rì zhì zhēn zhǎng lǎo dào zhì shēn nǐ cǐ jiān jué bù kě zhù le

话说当日智真长老道：“智深，你此间决不可住了。

wǒ yǒu yí gè shī dì jiàn zài dōng jīng dà xiàng guó sì zhù chí huàn zuò zhì qīng chán shī

我有一个师弟，见在东京大相国寺住持，唤做智清禅师。

wǒ yǔ nǐ zhè fēng shū qù tóu tā nà lǐ tǎo gè zhí shì sēng zuò

我与你这封书去投他那里，讨个职事僧做。

wǒ yè lái kàn le zèng rǔ sì jù jì yán nǐ kě zhōng shēn shòu yòng jì qǔ jīn rì zhī yán

我夜来看了，赠汝四句偈言，你可终身受用，记取今日之言。

zhì shēn guì xià dào sǎ jiā yuàn tīng jì yán

”智深跪下道：“洒家愿听偈言。

zhǎng lǎo dào

”长老道：

yù lín ér qǐ yù shān ér fù yù shuǐ ér xìng yù jiāng ér zhǐ

“遇林而起，遇山而富，遇水而兴，遇江而止。

lǔ zhì shēn tīng le sì jù jì yán bài le zhǎng lǎo jiǔ bài bèi le bāo guǒ yāo bāo dù bāo cáng le shū xìn cí le zhǎng lǎo bìng zhòng sēng rén lí le wǔ tái shān jìng dào tiě jiàng jiàn bì kè diàn lǐ xiē le děng hòu dǎ le chán zhàng jiè dāo wán bèi jiù xíng

鲁智深听了四句偈言，拜了长老九拜，背了包裹、腰包、肚包，藏了书信，辞了长老并众僧人，离了五台山，径到铁匠间壁客店里歇了，等候打了禅杖、戒刀，完备就行。

sì nèi zhòng sēng de lǔ zhì shēn qù le wú yí gè bù huān xǐ

寺内众僧得鲁智深去了，无一个不欢喜。

zhǎng lǎo jiào huǒ gōng dào rén zì lái shōu shí dǎ huài le de jīn gāng tíng zi

长老教火工道人自来收拾打坏了的金刚、亭子。

guò bù dé shù rì zhào yuán wài zì jiāng ruò gān qián wù lái wǔ tái shān zài sù qǐ jīn gāng chóng xiū qǐ bàn shān tíng zi bù zài huà xià

过不得数日，赵员外自将若干钱物来五台山，再塑起金刚，重修起半山亭子，不在话下。

zài shuō zhè lǔ zhì shēn jiù kè diàn lǐ zhù le jǐ rì děng de liǎng jiàn jiā shēng dōu yǐ wán bèi zuò le dāo qiào bǎ jiè dāo chā fàng qiào nèi chán zhàng què bǎ qī lái guǒ le

再说这鲁智深就客店里住了几日，等得两件家生都已完备，做了刀鞘，把戒刀插放鞘内，禅杖却把漆来裹了。

jiāng xiē suì yín zi shǎng le tiě jiàng bèi le bāo guǒ kuà le jiè dāo tí le chán zhàng zuò bié le kè diàn zhǔ rén bìng tiě jiàng xíng chéng shàng lù

将些碎银子赏了铁匠，背了包裹，跨了戒刀，提了禅杖，作别了客店主人并铁匠，行程上路。

guò wǎng rén kàn le guǒ rán shì gè mǎng hé shàng

过往人看了，果然是个莽和尚。

dàn jiàn

但见：

zào zhí duō bèi chuān shuāng xiù qīng yuán tāo xié wǎn shuāng tóu

皂直裰背穿双袖，青圆绦斜绾双头。

jiè dāo càn sān chǐ chūn bīng shēn cáng qiào nèi

戒刀灿三尺春冰，深藏鞘内；

chán zhàng huī yī tiáo yù mǎng héng zài jiān tóu

禅杖挥一条玉蟒，横在肩头。

lù sī tuǐ jǐn xì jiǎo bīng zhī zhū dù láo shuān yī bō

鹭鸶腿紧系脚絣，蜘蛛肚牢拴衣钵。

zuǐ fèng biān zǎn qiān tiáo duàn tóu tiě xiàn xiōng pú shàng lù yí dài gài dǎn hán máo

嘴缝边攒千条断头铁线，胸脯上露一带盖胆寒毛。

shēng chéng shí ròu cān yú liǎn bú shì kàn jīng niàn fó rén

生成食肉餐鱼脸，不是看经念佛人。

qiě shuō lǔ zhì shēn zì lí le wǔ tái shān wén shū yuàn qǔ lù tóu dōng jīng lái xíng le bàn yuè zhī shàng

且说鲁智深自离了五台山文殊院，取路投东京来，行了半月之上。

yú lù bù tóu sì yuàn qù xiē zhǐ shì kè diàn nèi dǎ huǒ ān shēn bái rì jiān jiǔ sì lǐ mǎi chī

于路不投寺院去歇，只是客店内打火安身，白日间酒肆里买吃。

zài lù miǎn bù dé jī cān kě yǐn yè zhù xiǎo xíng

在路免不得饥餐渴饮，夜住晓行。

yī rì zhèng xíng zhī jiān tān kàn shān míng shuǐ xiù bù jué tiān sè yǐ wǎn

一日正行之间，贪看山明水秀，不觉天色已晚。

dàn jiàn

但见：

shān yǐng shēn chén huái yīn jiàn méi

山影深沉，槐阴渐没。

lǜ yáng yǐng lǐ shí wén niǎo què guī lín

绿杨影里，时闻鸟雀归林；

hóng xìng cūn zhōng měi jiàn niú yáng rù quān

红杏村中，每见牛羊入圈。

luò rì dài yān shēng bì wù duàn xiá yìng shuǐ sàn hóng guāng

落日带烟生碧雾，断霞映水散红光。

xī biān diào sǒu yí zhōu qù yě wài cūn tóng kuà dú guī

溪边钓叟移舟去，野外村童跨犊归。

lǔ zhì shēn yīn jiàn shān shuǐ xiù lì tān xíng le bàn rì gǎn bù shàng sù tóu lù zhōng yòu méi rén zuò bàn nà lǐ tóu sù shì hǎo

鲁智深因见山水秀丽，贪行了半日，赶不上宿头，路中又没人作伴，那里投宿是好。

yòu gǎn shàng sān èr shí lǐ tián dì guò le yī tiáo bǎn qiáo yuǎn yuǎn de wàng jiàn yī cù hóng xiá shù mù cóng zhōng shǎn zhe yī suǒ zhuāng yuàn zhuāng hòu zhòng chóng dié dié dōu shì luàn shān

又赶上三二十里田地，过了一条板桥，远远地望见一簇红霞，树木丛中闪着一所庄院，庄后重重叠叠都是乱山。

lǔ zhì shēn dào zhǐ de tóu zhuāng shǎng qù jiè sù

鲁智深道：“只得投庄上去借宿。

jìng bēn dào zhuāng qián kàn shí jiàn shù shí gè zhuāng jiā máng máng jí jí bān dōng bān xi

”径奔到庄前看时，见数十个庄家忙忙急急搬东搬西。

lǔ zhì shēn dào zhuāng qián yǐ le chán zhàng yǔ zhuāng kè dǎ gè wèn xùn

鲁智深到庄前，倚了禅杖，与庄客打个问讯。

zhuāng kè dào hé shàng rì wǎn lái wǒ zhuāng shàng zuò shèn de

庄客道：“和尚，日晚来我庄上做甚的？

zhì shēn dào xiǎo sēng gǎn bù shàng sù tóu yù jiè guì zhuāng tóu sù yī xiāo míng zǎo biàn xíng

”智深道：“小僧赶不上宿头，欲借贵庄投宿一宵，明早便行。

zhuāng kè dào wǒ zhuāng shàng jīn yè yǒu shì xiē bù dé

”庄客道：“我庄上今夜有事，歇不得。

zhì shēn dào hú luàn jiè sǎ jiā xiē yī yè míng rì biàn xíng

”智深道：“胡乱借洒家歇一夜，明日便行。

zhuāng kè dào hé shàng kuài zǒu xiū zài zhè lǐ tǎo sǐ

”庄客道：“和尚快走，休在这里讨死。

zhì shēn dào yě shì guài zāi

”智深道：“也是怪哉！

xiē yī yè dǎ shèn mǒ bù jǐn zěn dì biàn shì tǎo sǐ

歇一夜打甚么不紧，怎地便是讨死？

zhuāng jiā dào qù biàn qù bù qù shí biàn zhuō lái fù zài zhè lǐ

”庄家道：“去便去，不去时便捉来缚在这里。

lǔ zhì shēn dà nù dào nǐ zhè sī cūn rén hǎo méi dào lǐ

”鲁智深大怒道：“你这厮村人，好没道理。

ǎn yòu bù céng shuō shèn de biàn yào bǎng fù sǎ jiā

俺又不曾说甚的，便要绑缚洒家。

zhuāng jiā men yě yǒu mà de yě yǒu quàn de

”庄家们也有骂的，也有劝的。

lǔ zhì shēn tí qǐ chán zhàng què dài yào fā zuò

鲁智深提起禅杖，却待要发作。

zhī jiàn zhuāng lǐ zǒu chū yí gè lǎo rén lái dàn jiàn

只见庄里走出一个老人来，但见：

zī xū sì xuě fà bìn rú shuāng

髭须似雪，发鬓如霜。

xíng shí jiān qǔ tóu dī zuò hòu ěr lóng yǎn àn

行时肩曲头低，坐后耳聋眼暗。

tóu guǒ sān shān nuǎn mào zú chuān sì fèng kuān xuē

头裹三山暖帽，足穿四缝宽靴。

yāo jiān tāo xì fó tóu qīng shēn shàng luó shān yú dǔ bái

腰间绦系佛头青，身上罗衫鱼肚白。

hǎo sì shān qián dōu tǔ dì zhèng rú hǎi dǐ lǎo lóng jūn

好似山前都土地，正如海底老龙君。

nà lǎo rén nián jìn liù xún zhī shàng zhǔ yī tiáo guò tóu zhǔ zhàng zǒu jiāng chū lái hè wèn zhuāng kè nǐ men nào shèn me

那老人年近六旬之上，拄一条过头拄杖，走将出来，喝问庄客：“你们闹甚么？

zhuāng kè dào kě nài zhè gè hé shàng yào dǎ wǒ men

”庄客道：“可奈这个和尚要打我们。

zhì shēn biàn dào xiǎo sēng shì wǔ tái shān lái de hé shàng yào shàng dōng jīng qù gàn shì jīn wǎn gǎn bù shàng sù tóu jiè guì zhuāng tóu sù yī xiāo

”智深便道：“小僧是五台山来的和尚，要上东京去干事，今晚赶不上宿头，借贵庄投宿一霄。

zhuāng jiā nà sī wú lǐ yào bǎng fù sǎ jiā

庄家那厮无礼，要绑缚洒家。

nà lǎo rén dào jì shì wǔ tái shān lái de sēng rén suí wǒ jìn lái

”那老人道“既是五台山来的僧人，随我进来。

zhì shēn gēn nà lǎo rén zhí dào zhèng táng shàng fēn bīn zhǔ zuò xia

”智深跟那老人直到正堂上，分宾主坐下。

nà lǎo rén dào shī fu xiū yào guài zhuāng jiā men bù xǐng de shī fu shì huó fó qù chù lái de tā zuò fán huá yī lì xiāng kàn

那老人道：“师父休要怪，庄家们不省得师父是活佛去处来的，他作繁华一例相看。

lǎo hàn cóng lái jìng zhòng fó tiān sān bǎo suī shì wǒ zhuāng shàng jīn yè yǒu shì quán qiě liú shī fu xiē yī xiāo le qù

老汉从来敬重佛天三宝，虽是我庄上今夜有事，权且留师父歇一霄了去。

zhì shēn jiāng chán zhàng yǐ le qǐ shēn dǎ gè wèn xùn xiè dào gǎn chéng shī zhǔ

”智深将禅杖倚了，起身打个问讯，谢道：“感承施主。

xiǎo sēng bù gǎn dòng wèn guì zhuāng gāo xìng

小僧不敢动问贵庄高姓？

lǎo rén dào lǎo hàn xìng liú cǐ jiān huàn zuò táo huā cūn xiāng rén dōu jiào lǎo hàn zuò táo huā zhuāng liú tài gōng

”老人道：“老汉姓刘，此间唤做桃花村，乡人都叫老汉做桃花庄刘太公。

gǎn wèn shī fu sú xìng huàn zuò shèn me huì zì

敢问师父俗姓，唤做甚么讳字？

zhì shēn dào ǎn de shī fu shì zhì zhēn zhǎng lǎo yǔ ǎn qǔ le gè huì zì yīn sǎ jiā xìng lǔ huàn zuò lǔ zhì shēn

”智深道：“俺的师父是智真长老，与俺取了个讳字，因洒家姓鲁，唤做鲁智深。

tài gōng dào shī fu qǐng chī xiē wǎn fàn bù zhī kěn chī hūn xīng yě bù

”太公道：“师父请吃些晚饭，不知肯吃荤腥也不？

lǔ zhì shēn dào sǎ jiā bù jì hūn jiǔ zhē mò shèn me hún qīng bái jiǔ dōu bù jiǎn xuǎn

”鲁智深道：“洒家不忌荤酒，遮莫甚么浑清白酒，都不拣选；

niú ròu gǒu ròu dàn yǒu biàn chī

牛肉狗肉，但有便吃。

tài gōng dào jì rán shī fu bù jì hūn jiǔ xiān jiào zhuāng kè qǔ jiǔ ròu lái

”太公道：“既然师父不忌荤酒，先叫庄客取酒肉来。

méi duō shí zhuāng kè duó zhāng zhuō zi fàng xià yī pán niú ròu sān sì yàng cài shū yī shuāng zhù fàng zài lǔ zhì shēn miàn qián

”没多时，庄客掇张桌子，放下一盘牛肉，三四样菜蔬，一双箸，放在鲁智深面前。

zhì shēn jiě xià yāo bāo dù bāo zuò dìng

智深解下腰包、肚包坐定。

nà zhuāng kè xuán le yī hú jiǔ ná yī zhī zhǎn zi shāi xià jiǔ yǔ zhì shēn chī

那庄客旋了一壶酒，拿一只盏子筛下酒，与智深吃。

zhè lǔ zhì shēn yě bù qiān ràng yě bù tuī cí wú yī shí yī hú jiǔ yī pán ròu dōu chī le

这鲁智深也不谦让，也不推辞，无一时，一壶酒、一盘肉都吃了。

tài gōng duì xí kàn jiàn dāi le bàn shǎng

太公对席看见，呆了半晌。

zhuāng kè bān fàn lái yòu chī le

庄客搬饭来，又吃了。

tái guò zhuō zi tài gōng fēn fù dào hú luàn jiào shī fù zài wài miàn ěr fáng zhōng xiē yī xiāo yè jiān rú ruò wài miàn rè nào bù kě chū lái kuī wàng

抬过桌子，太公分付道：“胡乱教师父在外面耳房中歇一宵，夜间如若外面热闹，不可出来窥望。

zhì shēn dào gǎn wèn guì zhuāng jīn yè yǒu shèn shì

”智深道：“敢问贵庄今夜有甚事？

tài gōng dào fēi shì nǐ chū jiā rén xián guǎn de shì

”太公道：“非是你出家人闲管的事。

zhì shēn dào tài gōng yuán hé mú yàng bù shèn xǐ huan mò bù guài xiǎo sēng lái jiǎo rǎo nǐ me

”智深道：“太公缘何模样不甚喜欢，莫不怪小僧来搅扰你么？

míng rì sǎ jiā suàn hái nǐ fáng qián biàn liǎo

明日洒家算还你房钱便了。

tài gōng dào shī fu tīng shuō wǒ jiā rú cháng zhāi sēng bù shī nà zhēng shī fu yí gè

”太公道：“师父听说，我家如常斋僧布施，那争师父一个。

zhǐ shì wǒ jiā jīn yè xiǎo nǚ zhāo fu yǐ cǐ fán nǎo

只是我家今夜小女招夫，以此烦恼。

lǔ zhì shēn hē hē dà xiào dào nán dà xū hūn nǚ dà bì jià

”鲁智深呵呵大笑道：“男大须婚，女大必嫁。

zhè shì rén lún dà shì wǔ cháng zhī lǐ hé gù fán nǎo

这是人伦大事，五常之礼，何故烦恼？

tài gōng dào shī fu bù zhī zhè tóu qīn shì bú shì qíng yuàn yǔ de

”太公道：“师父不知，这头亲事不是情愿与的。

zhì shēn dà xiào dào tài gōng nǐ yě shì gè chī hàn jì rán bù liǎng xiāng qíng yuàn rú hé zhāo zhuì zuò gè nǚ xù

”智深大笑道：“太公，你也是个痴汉，既然不两相情愿，如何招赘做个女婿？

tài gōng dào lǎo hàn zhǐ yǒu zhè gè xiǎo nǚ jīn nián fāng dé yī shí jiǔ suì

”太公道：“老汉止有这个小女，今年方得一十九岁。

bèi cǐ jiān yǒu zuò shān huàn zuò táo huā shān jìn lái shān shàng yǒu liǎng gè dài wáng zhā le zhài zhà jù jí zhe wǔ qī bǎi rén dǎ jiā jié shè

被此间有座山，唤做桃花山，近来山上有两个大王，扎了寨栅，聚集着五七百人，打家劫舍。

cǐ jiān qīng zhōu guān jūn bǔ dào jìn tā bù dé

此间青州官军捕盗，禁他不得。

yīn lái lǎo hàn zhuāng shàng tǎo jìn fèng jiàn le lǎo hàn nǚ ér piē xia èr shí liǎng jīn zi yì pǐ hóng jǐn wèi dìng lǐ xuǎn zhe jīn yè hǎo rì wǎn jiān lái rù zhuì lǎo hàn zhuāng shàng

因来老汉庄上讨进奉，见了老汉女儿，撇下二十两金子，一匹红锦为定礼，选着今夜好日，晚间来入赘老汉庄上。

yòu hé tā zhēng zhí bù dé zhǐ de yǔ tā yīn cǐ fán nǎo

又和他争执不得，只得与他，因此烦恼。

fēi shì zhēng shī fu yī gè rén

非是争师父一个人。

zhì shēn tīng le dào yuán lái rú cǐ

”智深听了道：“原来如此！

xiǎo sēng yǒu gè dào lǐ jiào tā huí xīn zhuǎn yì bú yào qǔ nǐ nǚ ér rú hé

小僧有个道理，教他回心转意，不要娶你女儿如何？

tài gōng dào tā shì gè shā rén bù zhǎ yǎn mó jūn nǐ rú hé néng gōu de tā huí xīn zhuǎn yì

”太公道：“他是个杀人不眨眼魔君，你如何能勾得他回心转意？

zhì shēn dào sǎ jiā zài wǔ tái shān zhēn zhǎng lǎo chù xué de shuō yīn yuán biàn shì tiě shí rén yě quàn de tā zhuǎn

”智深道：“洒家在五台山真长老处，学得说因缘，便是铁石人也劝得他转。

jīn wǎn kě jiào nǐ nǚ ér bié chù cáng le ǎn jiù nǐ nǚ ér fáng nèi shuō yīn yuán quàn tā biàn huí xīn zhuǎn yì

今晚可教你女儿别处藏了，俺就你女儿房内说因缘劝他，便回心转意。

tài gōng dào hǎo què shén hǎo zhǐ shì bú yào luō hǔ xū

”太公道：“好却甚好，只是不要捋虎须。

zhì shēn dào sǎ jiā de bú shì xìng mìng

”智深道：“洒家的不是性命？

nǐ zhǐ yī zhe ǎn xíng bìng bù yào shuō yǒu sǎ jiā

你只依着俺行，并不要说有洒家。

tài gōng dào què shì hǎo yě wǒ jiā yǒu fú de yù zhè gè huó fó xià jiàng

”太公道：“却是好也，我家有福，得遇这个活佛下降！

zhuāng kè tīng de dōu chī yī jīng

”庄客听得，都吃一惊。

tài gōng wèn zhì shēn zài yào fàn chī me

太公问智深：“再要饭吃么？

zhì shēn dào fàn biàn bú yào chī yǒu jiǔ zài jiāng xiē lái chī

”智深道：“饭便不要吃，有酒再将些来吃。

tài gōng dào yǒu yǒu

”太公道：“有，有。

suí jí jiào zhuāng kè qǔ yī zhī shú é dà wǎn zhēn jiāng jiǔ lái jiào zhì shēn jìn yì chī le sān èr shí wǎn nà zhǐ shú é yě chī le

”随即叫庄客取一只熟鹅，大碗斟将酒来，叫智深尽意吃了三二十碗，那只熟鹅也吃了。

jiào zhuāng kè jiāng le bāo guǒ xiān ān fàng fáng lǐ tí le chán zhàng dài le jiè dāo wèn dào tài gōng nǐ de nǚ ér duǒ guò liǎo bù céng

叫庄客将了包裹，先安放房里，提了禅杖，带了戒刀，问道：“太公，你的女儿躲过了不曾？

tài gōng dào lǎo hàn yǐ bǎ nǚ ér jì sòng zài lín shè zhuāng lǐ qù le

”太公道：“老汉已把女儿寄送在邻舍庄里去了。

zhì shēn dào yǐn sǎ jiā xīn fù fáng nèi qù

”智深道：“引洒家新妇房内去。

tài gōng yǐn zhì fáng biān zhǐ dào zhè lǐ miàn biàn shì

”太公引至房边，指道：“这里面便是。

zhì shēn dào nǐ men zì qù duǒ le

”智深道：“你们自去躲了。

tài gōng yǔ zhòng zhuāng kè zì chū wài miàn ān pái yán xí

”太公与众庄客自出外面，安排筵席。

zhì shēn bǎ fáng zhōng yī yǐ dú zhuō dōu duó guò le jiāng jiè dāo fàng zài chuáng tóu chán zhàng bǎ lái yǐ zài chuáng biān bǎ xiāo jīn zhàng zi xià le tuō de chì tiáo tiáo de tiào shàng chuáng qù zuò le

智深把房中一椅独桌都掇过了，将戒刀放在床头，禅杖把来椅在床边，把销金帐子下了，脱得赤条条地，跳上床去坐了。

tài gōng jiàn tiān sè kàn kàn hēi le jiào zhuāng kè qián hòu diǎn qǐ dēng zhú yíng huáng jiù dǎ mài chǎng shàng fàng xià yī tiáo zhuō zi shàng miàn bǎi zhe xiāng huā dēng zhú

太公见天色看看黑了，叫庄客前后点起灯烛荧煌，就打麦场上放下一条桌子，上面摆着香花灯烛。

yī miàn jiào zhuāng kè dà pán shèng zhe ròu dà hú wēn zhe jiǔ

一面叫庄客大盘盛着肉，大壶温着酒。

yuē mò chū gēng shí fēn zhǐ tīng de shān biān luó míng gǔ xiǎng

约莫初更时分，只听得山边锣鸣鼓响。

zhè liú tài gōng huái zhe guǐ tāi zhuāng jiā men dōu niē zhe liǎng bǎ hàn jǐn chū zhuāng mén wài kàn shí zhī jiàn yuǎn yuǎn de sì wǔ shí huǒ bǎ zhào yào rú tóng bái rì yī cù rén mǎ fēi bēn zhuāng shàng lái

这刘太公怀着鬼胎，庄家们都捏着两把汗，尽出庄门外看时，只见远远地四五十火把，照耀如同白日，一簇人马飞奔庄上来。

dàn jiàn

但见：

wù suǒ qīng shān yǐng lǐ gǔn chū yī huǒ méi tóu shén

雾锁青山影里，滚出一伙没头神；

yān mí lǜ shù lín biān bǎi zhe jǐ xíng zhēng shí guǐ

烟迷绿树林边，摆着几行争食鬼。

rén rén xiōng è gè gè zhēng níng

人人凶恶，个个狰狞。

tóu jīn dōu dài qiàn gēn hóng nà ǎo jǐn pī fēng yè chì

头巾都戴茜根红，衲袄尽披枫叶赤。

yīng qiāng duì duì wéi zhē dìng chī rén xīn gān de xiǎo mó wáng

缨枪对对，围遮定吃人心肝的小魔王；

shāo bàng shuāng shuāng cù pěng zhe bù yǎng diē niáng dí zhēn tài suì

梢棒双双，簇捧着不养爹娘的真太岁。

gāo shēng qí dào hè xīn láng shān shàng dà chóng lái xià mǎ

高声齐道贺新郎，山上大虫来下马。

liú tài gōng kàn jiàn biàn jiào zhuāng kè dà kāi zhuāng mén qián lái yíng jiē

刘太公看见，便叫庄客大开庄门，前来迎接。

zhī jiàn qián zhē hòu yōng míng huǎng huǎng de dōu shì qì xiè qí qiāng jǐn bǎ hóng lǜ juàn bó fù zhe xiǎo lóu luō tóu jīn biān luàn chā zhe yě huā

只见前遮后拥，明晃晃的都是器械，旗枪尽把红绿绢帛缚着，小喽啰头巾边乱插着野花。

qián miàn bǎi zhe sì wǔ duì hóng shā dēng lóng zhào zhe mǎ shàng nà gè dài wáng

前面摆着四五对红纱灯笼，照着马上那个大王。

zěn shēng dǎ bàn

怎生打扮？

dàn jiàn

但见：

tóu dài cuō jiān gàn hóng āo miàn jīn bìn bàng biān chā yī zhī luō bó xiàng shēng huā

头戴撮尖干红凹面巾，鬓傍边插一枝罗帛象生花。

shàng chuān yī lǐng wéi hǔ tǐ wǎn róng jīn xiù lǜ luō páo yāo xì yī tiáo chēng láng shēn xiāo jīn bāo dù hóng dā bo

上穿一领围虎体挽绒金绣绿罗袍，腰系一条称狼身销金包肚红搭膊。

zhe yī shuāng duì yǎn yún gēn niú pí xuē qí yì pǐ gāo tou juǎn máo dà bái mǎ

着一双对掩云跟牛皮靴，骑一匹高头卷毛大白马。

nà dài wáng lái dào zhuāng qián xià le mǎ zhī jiàn zhòng xiǎo lóu luō qí shēng hè dào mào ér guāng guāng jīn yè zuò gè xīn láng

那大王来到庄前下了马，只见众小喽啰齐声贺道：“帽儿光光，今夜做个新郎。

yī shān zhǎi zhǎi jīn yè zuò gè jiāo kè

衣衫窄窄，今夜做个娇客。

liú tài gōng huāng máng qīn pěng tái zhǎn zhēn xià yī bēi hǎo jiǔ guì zài dì xià

”刘太公慌忙亲捧台盏，斟下一杯好酒，跪在地下。

zhòng zhuāng kè dōu guì zhe

众庄客都跪着。

nà dài wáng bǎ shǒu lái fú dào nǐ shì wǒ de zhàng rén rú hé dào guì wǒ

那大王把手来扶道：“你是我的丈人，如何倒跪我？

tài gōng dào xiū shuō zhè huà lǎo hàn zhǐ shì dài wáng zhì xià guǎn de rén hù

”太公道：“休说这话，老汉只是大王治下管的人户。

nà dài wáng yǐ yǒu qī bā fēn zuì le hē hē dà xiào dào wǒ yǔ nǐ jiā zuò gè nǚ xù yě bù kuī fù le nǐ

”那大王已有七八分醉了，呵呵大笑道：“我与你家做个女婿，也不亏负了你。

nǐ de nǚ ér pǐ pèi wǒ yě hǎo

你的女儿匹配我，也好。

wǒ dī gē gē dà tóu lǐng bù xià shān lái jiào chuán shì nǐ

我的哥哥大头领不下山来，教传示你。

liú tài gōng bǎ le xià mǎ bēi

”刘太公把了下马杯。

lái dào dǎ mài chǎng shàng jiàn le xiāng huā dēng zhú biàn dào tài shān hé xū rú cǐ yíng jiē

来到打麦场上，见了香花灯烛，便道：“泰山何须如此迎接？

nà lǐ yòu yǐn le sān bēi lái dào tīng shàng huàn xiǎo lóu luō jiào bǎ mǎ qù xì zài lǜ yáng shù shàng

”那里又饮了三杯，来到厅上，唤小喽啰教把马去系在绿杨树上。

xiǎo lóu luō bǎ gǔ yuè jiù tīng qián léi jiāng qǐ lái dài wáng shàng tīng zuò xia jiào dào zhàng rén wǒ de fū rén zài nà lǐ

小喽啰把鼓乐就厅前擂将起来，大王上厅坐下，叫道：“丈人，我的夫人在那里？

tài gōng dào biàn shì pà xiū bù gǎn chū lái

”太公道：“便是怕羞，不敢出来。

dài wáng xiào dào qiě jiāng jiǔ lái wǒ yǔ zhàng rén huí jìng

”大王笑道：“且将酒来，我与丈人回敬。

nà dài wáng bǎ le yī bēi biàn dào wǒ qiě hé fū rén sī jiàn le què lái chī jiǔ wèi chí

”那大王把了一杯，便道：“我且和夫人厮见了，却来吃酒未迟。

nà liú dà gōng yī xīn zhǐ yào nà hé shàng quàn tā biàn dào lǎo hàn zì yǐn dài wáng qù

”那刘大公一心只要那和尚劝他，便道：“老汉自引大王去。

ná le zhú tái yǐn zháo dài wáng zhuǎn rù píng fēng bèi hòu zhí dào xīn rén fáng qián

”拿了烛台，引着大王，转入屏风背后，直到新人房前。

tài gōng zhǐ yǔ dào cǐ jiān biàn shì qǐng dài wáng zì rù qù

太公指与道：“此间便是，请大王自入去。

tài gōng ná le zhú tái yī zhí qù le

”太公拿了烛台，一直去了。

wèi zhī xiōng jí rú hé xiān bàn yī tiáo zǒu lù

未知凶吉如何，先办一条走路。

nà dài wáng tuī kāi fáng mén jiàn lǐ miàn hēi dòng dòng de dài wáng dào nǐ kàn wǒ nà zhàng rén shì gè zuò jiā de rén fáng lǐ yě bù diǎn wǎn dēng yóu wǒ nà fū rén hēi dì lǐ zuò dì

那大王推开房门，见里面黑洞洞地，大王道：“你看我那丈人是个做家的人，房里也不点碗灯，由我那夫人黑地里坐地。

míng rì jiào xiǎo lóu luō shān zhài lǐ káng yī tǒng hǎo yóu lái yǔ tā diǎn

明日叫小喽啰山寨里扛一桶好油来与他点。

lǔ zhì shēn zuò zài zhàng zi lǐ dōu tīng de rěn zhù xiào bù zuò yī shēng

”鲁智深坐在帐子里都听得，忍住笑不做一声。

nà dài wáng mō jìn fáng zhōng jiào dào niáng zǐ nǐ rú hé bù chū lái jiē wǒ

那大王摸进房中，叫道：“娘子，你如何不出来接我？

nǐ xiū yào pà xiū wǒ míng rì yào nǐ zuò yā zhài fū rén

你休要怕羞，我明日要你做压寨夫人。

yī tóu jiào niáng zǐ yī miàn mō lái mō qù

”一头叫娘子，一面摸来摸去；

yī mō mō zhe xiāo jīn zhàng zi biàn jiē qǐ lái tàn yī zhī shǒu rù qù mō shí mō zhe lǔ zhì shēn de dù pí

一摸摸着销金帐子，便揭起来，探一只手入去摸时，摸着鲁智深的肚皮。

bèi lǔ zhì shēn jiù shì pī tóu jīn dài jiǎo r jiū zhù yī àn àn jiāng xià chuáng lái

被鲁智深就势劈头巾带角儿揪住，一按按将下床来。

nà dài wáng què dài zhēng zhá lǔ zhì shēn bǎ yòu shǒu niē qǐ quán tou mà yī shēng zhí niáng zéi

那大王却待挣扎，鲁智深把右手捏起拳头，骂一声：“直娘贼！

lián ěr gēn dài bó zi zhǐ yī quán

”连耳根带脖子只一拳。

nà dài wáng jiào yī shēng zuò shèn me biàn dǎ lǎo gōng

那大王叫一声：“做甚么便打老公。

lǔ zhì shēn hè dào jiào nǐ rèn de lǎo pó

”鲁智深喝道：“教你认的老婆！

tuō dào zài chuáng biān quán tou jiǎo jiān yī qí shàng dǎ de dài wáng jiào jiù rén

”拖倒在床边，拳头脚尖一齐上，打得大王叫救人。

liú tài gōng jīng de dāi le

刘太公惊得呆了；

zhī dào zhè zǎo wǎn zhèng shuō yīn yuán quàn nà dài wáng què tīng de lǐ miàn jiào jiù rén

只道这早晚正说因缘劝那大王，却听的里面叫救人。

tài gōng huāng máng bǎ zhe dēng zhú yǐn le xiǎo lóu luō yī qí qiǎng jiāng rù lái

太公慌忙把着灯烛，引了小喽啰，一齐抢将入来。

zhòng rén dēng xià dǎ yī kàn shí zhī jiàn yí gè pàng dà hé shàng chì tiáo tiáo bù zháo yī sī qí fān dài wáng zài chuáng miàn qián dǎ

众人灯下打一看时，只见一个胖大和尚，赤条条不着一丝，骑翻大王在床面前打。

wéi tóu de xiǎo lóu luō jiào dào nǐ zhòng rén dōu lái jiù dài wáng

为头的小喽啰叫道：“你众人都来救大王。

zhòng xiǎo lóu luō yī qí tuō qiāng yè bàng dǎ jiāng rù lái jiù shí lǔ zhì shēn jiàn le piē xia dài wáng chuáng biān chāo le chán zhàng zháo dì dǎ jiāng chū lái

”众小喽啰一齐拖枪拽棒，打将入来救时，鲁智深见了，撇下大王，床边绰了禅杖，着地打将出来。

xiǎo lóu luō jiàn lái de xiōng měng fā shēng hǎn dōu zǒu le

小喽啰见来得凶猛，发声喊，都走了。

liú tài gōng zhǐ guǎn jiào kǔ

刘太公只管叫苦。

dǎ nào lǐ nà dài wáng bā chū fáng mén bēn dào mén qián mō zhe kōng mǎ shù shàng zhé zhī liǔ tiáo tuō dì tiào zài mǎ bèi shàng bǎ liǔ tiáo biàn dǎ nà mǎ què pǎo bù qù

打闹里，那大王扒出房门，奔到门前，摸着空马，树上折枝柳条，托地跳在马背上，把柳条便打那马，却跑不去。

dài wáng dào kǔ yě

大王道：“苦也！

chù shēng yě lái qī fù wǒ

畜生也来欺负我。

zài kàn shí yuán lái xīn huāng bù céng jiě de jiāng shéng lián máng chě duàn le qí zhe chǎn mǎ fēi zǒu

”再看时，原来心慌不曾解得缰绳，连忙扯断了，骑着摌马飞走。

chū de zhuāng mén dà mà liú tài gōng lǎo lǘ xiū huāng

出得庄门，大骂刘太公：“老驴休慌！

bù pà nǐ fēi le

不怕你飞了。

bǎ mǎ dǎ shàng liǎng liǔ tiáo bù là là de tuó le dài wáng shàng shān qù

”把马打上两柳条，不喇喇地驮了大王上山去。

liú tài gōng chě zhù lǔ zhì shēn dào hé shàng nǐ kǔ le lǎo hàn yī jiā r le

刘太公扯住鲁智深道：“和尚，你苦了老汉一家儿了。

lǔ zhì shēn shuō dào xiū guài wú lǐ

”鲁智深说道：“休怪无礼。

qiě qǔ yī fú hé zhí duō lái sǎ jiā chuān le shuō huà

且取衣服和直裰来，洒家穿了说话。

zhuāng jiā qù fáng lǐ qǔ lái zhì shēn chuān le

”庄家去房里取来，智深穿了。

tài gōng dào wǒ dāng chū zhǐ zhǐ wàng nǐ shuō yīn yuán quàn tā huí xīn zhuǎn yì shuí xiǎng nǐ biàn xià quán dǎ tā zhè yī dùn

太公道：“我当初只指望你说因缘，劝他回心转意，谁想你便下拳打他这一顿。

dìng shì qù bào shān zhài lǐ dà duì qiǎng rén lái shā wǒ jiā

定是去报山寨里大队强人来杀我家。

zhì shēn dào tài gōng xiū huāng

”智深道：“太公休慌。

ǎn shuō yǔ nǐ sǎ jiā bú shì bié rén ǎn shì yán ān fǔ lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhàng qián tí xiá guān wéi yīn dǎ sǐ le rén chū jiā zuò hé shàng

俺说与你，洒家不是别人，俺是延安府老种经略相公帐前提辖官，为因打死了人，出家做和尚。

xiū dào zhè liǎng gè niǎo rén biàn shì yī èr qiān jūn mǎ lái sǎ jiā yě bù pà tā

休道这两个鸟人，便是一二千军马来，洒家也不怕他。

nǐ men zhòng rén bù xìn shí tí ǎn chán zhàng kàn

你们众人不信时，提俺禅杖看。

zhuāng kè men nà lǐ tí de dòng

”庄客们那里提得动。

zhì shēn jiē guò lái shǒu lǐ yī sì niǎn dēng cǎo yì bān shǐ qǐ lái

智深接过来手里，一似捻灯草一般使起来。

tài gōng dào shī fu xiū yào zǒu le qù què yào jiù hù wǒ men yī jiā r shǐ de

太公道：“师父休要走了去，却要救护我们一家儿使得。

zhì shēn dào shèn me xián huà

”智深道：“甚么闲话！

ǎn sǐ yě bù zǒu

俺死也不走。

tài gōng dào qiě jiāng xiē jiǔ lái shī fu chī xiū de yào dǐ sǐ zuì le

”太公道：“且将些酒来师父吃，休得要抵死醉了。

lǔ zhì shēn dào sǎ jiā yī fēn jiǔ zhǐ yǒu yī fēn běn shì shí fēn jiǔ biàn yǒu shí fēn de qì lì

”鲁智深道：“洒家一分酒只有一分本事，十分酒便有十分的气力。

tài gōng dào nèn dì shí zuì hǎo

”太公道：“恁地时最好。

wǒ zhè lǐ yǒu de shì jiǔ ròu zhǐ gù jiào shī fù chī

我这里有的是酒肉，只顾教师父吃。

qiě shuō zhè táo huā shān dà tóu lǐng zuò zài zhài lǐ zhèng yù chāi rén xià shān lái tàn tīng zuò nǚ xù de èr tóu lǐng rú hé zhī jiàn shù gè xiǎo lóu luō qì jí bài huài zǒu dào shān zhài lǐ jiào dào kǔ yě kǔ yě

且说这桃花山大头领坐在寨里，正欲差人下山来探听做女婿的二头领如何，只见数个小喽啰，气急败坏，走到山寨里叫道：“苦也，苦也！

dà tóu lǐng lián máng wèn dào yǒu shèn me shì huāng zuò yī tuán

”大头领连忙问道：“有甚么事，慌做一团？

xiǎo lóu luō dào èr gē gē chī dǎ huài le

”小喽啰道：“二哥哥吃打坏了。

dà tóu lǐng dà jīng zhèng wèn bèi xì zhī jiàn bào dào èr gē gē lái le

”大头领大惊，正问备细，只见报道：“二哥哥来了。

dà tóu lǐng kàn shí zhī jiàn èr tóu lǐng hóng jīn yě méi le shēn shàng lǜ páo chě de fěn suì xià de mǎ dào zài tīng qián kǒu lǐ shuō dào gē ge jiù wǒ yī jiù

”大头领看时，只见二头领红巾也没了，身上绿袍扯得粉碎，下得马，倒在厅前，口里说道：“哥哥救我一救。

dà tóu lǐng wèn dào zěn me lái

”大头领问道：“怎么来？

èr tóu lǐng dào xiōng dì xià de shān dào tā zhuāng shàng rù jìn fáng lǐ qù

”二头领道：“兄弟下得山，到他庄上，入进房里去。

pǒ nài nà lǎo lǘ bǎ nǚ ér cáng guò le què jiào yí gè pàng hé shàng duǒ zài tā nǚ ér chuáng shàng

叵耐那老驴把女儿藏过了，却教一个胖和尚躲在他女儿床上。

wǒ què bù dī fáng jiē qǐ zhàng zi mō yī mō chī nà sī jiū zhù yī dùn quán tou jiǎo jiān dǎ dé yī shēn shāng sǔn

我却不提防，揭起帐子摸一摸，吃那厮揪住，一顿拳头脚尖，打得一身伤损。

nà sī jiàn zhòng rén rù lái jiù yìng fàng le shǒu tí qǐ chán zhàng dǎ jiāng chū qù

那厮见众人入来救应，放了手，提起禅杖，打将出去。

yīn cǐ wǒ de tuō le shēn shí dé xìng mìng

因此我得脱了身，拾得性命。

gē ge yǔ wǒ zuò zhǔ bào chóu

哥哥与我做主报仇。

dà tóu lǐng dào yuán lái nèn dì

”大头领道：“原来恁地。

nǐ qù fáng zhōng jiāng xī wǒ yǔ nǐ qù ná nà zéi tū lái

你去房中将息，我与你去拿那贼秃来。

hē jiào zuǒ yòu kuài bèi wǒ de mǎ lái

”喝叫左右：“快备我的马来。

zhòng xiǎo lóu luō dōu qù

众小喽啰都去。

dà tóu lǐng shàng le mǎ chāo qiāng zài shǒu jìn shù yǐn le xiǎo lóu luō yī qí nà hǎn xià shān qù le

”大头领上了马，绰枪在手，尽数引了小喽啰，一齐呐喊，下山去了。

zài shuō lǔ zhì shēn zhèng chī jiǔ li zhuāng kè bào dào shān shàng dà tóu lǐng jìn shù dōu lái le

再说鲁智深正吃酒哩，庄客报道：“山上大头领尽数都来了。

zhì shēn dào nǐ děng xiū huāng sǎ jiā dàn dǎ fān de nǐ men zhǐ gù fù le jiě qù guān sī qǐng shǎng

”智深道：“你等休慌，洒家但打翻的，你们只顾缚了，解去官司请赏。

qǔ ǎn de jiè dāo lái

取俺的戒刀来。

lǔ zhì shēn bǎ zhí duō tuō le yè zā qǐ xià miàn yī fú kuà le jiè dāo dà tà bù tí le chán zhàng chū dào dǎ mài chǎng shàng

”鲁智深把直裰脱了，拽扎起下面衣服，跨了戒刀，大踏步提了禅杖，出到打麦场上。

zhī jiàn dà tóu lǐng zài huǒ bǎ cóng zhōng yī qí mǎ qiǎng dào zhuāng qián mǎ shàng tǐng zhe cháng qiāng gāo shēng hè dào nà tū lǘ zài nà lǐ zǎo zǎo chū lái jué gè shèng fù

只见大头领在火把丛中，一骑马抢到庄前，马上挺着长枪，高声喝道：“那秃驴在那里，早早出来决个胜负。

lǔ zhì shēn dà nù mà dào ā zā dǎ jǐ pō cái jiào nǐ rèn de sǎ jiā

”鲁智深大怒，骂道：“腌臜打脊泼才，叫你认得洒家。

lún qǐ chán zhàng zháo dì juǎn jiāng lái

”轮起禅杖，着地卷将来。

nà dà tóu lǐng bī zhù qiāng dà jiào dào hé shàng qiě xiū yào dòng shǒu nǐ de shēng yīn hǎo sī shú

那大头领逼住枪，大叫道：“和尚且休要动手，你的声音好厮熟。

nǐ qiě tōng gè xìng míng

你且通个姓名。

lǔ zhì shēn dào sǎ jiā bú shì bié rén lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhàng qián tí xiá lǔ dá de biàn shì

”鲁智深道：“洒家不是别人，老种经略相公帐前提辖鲁达的便是。

rú jīn chū le jiā zuò hé shàng huàn zuò lǔ zhì shēn

如今出了家做和尚，唤做鲁智深。

nà dà tóu lǐng hē hē dà xiào gǔn ān xià mǎ piē le qiāng pū fān shēn biàn bài dào gē ge bié lái wú yàng kě zhī èr gē zhe le nǐ shǒu

”那大头领呵呵大笑，滚鞍下马，撇了枪，扑翻身便拜道：“哥哥别来无恙，可知二哥着了你手。

lǔ zhì shēn zhī dào zhuàn tā tuō dì tiào tuì shù bù bǎ chán zhàng shōu zhù dìng jīng kàn shí huǒ bǎ xià rèn de bú shì bié rén què shì jiāng hú shàng shǐ qiāng bàng mài yào de jiào tóu dǎ hǔ jiāng li zhōng

”鲁智深只道赚他，托地跳退数步，把禅杖收住，定睛看时，火把下认得不是别人，却是江湖上使枪棒卖药的教头打虎将李忠。

yuán lái qiǎng rén xià bài bù shuō cǐ èr zì wèi jūn zhōng bù lì zhǐ huàn zuò jiǎn fú cǐ nǎi jí lì de zì yàng

原来强人下拜，不说此二字，为军中不利，只唤做“剪拂”，此乃吉利的字样。

li zhōng dāng xià jiǎn fú le qǐ lái fú zhù lǔ zhì shēn dào gē ge yuán hé zuò le hé shàng

李忠当下剪拂了起来，扶住鲁智深道：“哥哥缘何做了和尚？

zhì shēn dào qiě hé nǐ dào lǐ miàn shuō huà

”智深道：“且和你到里面说话。

liú tài gōng jiàn le yòu zhǐ jiào kǔ zhè hé shàng yuán lái yě shì yí lù

”刘太公见了，又只叫苦：“这和尚原来也是一路。

lǔ zhì shēn dào lǐ miàn zài bǎ zhí duō chuān le hé li zhōng dōu dào tīng shàng xù jiù

鲁智深到里面，再把直裰穿了，和李忠都到厅上叙旧。

lǔ zhì shēn zuò zài zhèng miàn huàn liú tài gōng chū lái

鲁智深坐在正面，唤刘太公出来。

nà lǎo ér bù gǎn xiàng qián zhì shēn dào tài gōng xiū pà tā tā shì ǎn de xiōng dì

那老儿不敢向前，智深道：“太公休怕他，他是俺的兄弟。

li zhōng zuò le dì èr wèi tài gōng zuò le dì sān wèi

”李忠坐了第二位，太公坐了第三位。

lǔ zhì shēn dào nǐ èr wèi zài cǐ

鲁智深道：“你二位在此。

ǎn zì cóng wèi zhōu sān quán dǎ sǐ le zhèn guān xī táo zǒu dào dài zhōu yàn mén xiàn yīn jiàn le sǎ jiā jī fā tā de jīn lǎo

俺自从渭州三拳打死了镇关西，逃走到代州雁门县，因见了洒家赍发他的金老。

nà lǎo ér bù céng huí dōng jīng qù què suí gè xiāng shí yě zài yàn mén xiàn zhù

那老儿不曾回东京去，却随个相识也在雁门县住。

tā nà gè nǚ ér jiù yǔ le běn chǔ yí gè cái zhǔ zhào yuán wài hé ǎn sī jiàn le hǎo shēng xiāng jìng

他那个女儿就与了本处一个财主赵员外，和俺厮见了，好生相敬。

bù xiǎng guān sī zhuī zhuō de sǎ jiā yào jǐn nà yuán wài péi qián qù sòng ǎn wǔ tái shān zhì zhēn zhǎng lǎo chù luò fà wèi sēng

不想官司追捉的洒家要紧，那员外赔钱去送俺五台山智真长老处落发为僧。

sǎ jiā yīn liǎng fān jiǔ hòu nào le sēng táng běn shī zhǎng lǎo yǔ ǎn yī fēng shū jiào sǎ jiā qù dōng jīng dà xiàng guó sì tóu tuō zhì qīng chán shī tǎo gè zhí shì sēng zuò

洒家因两番酒后闹了僧堂，本师长老与俺一封书，教洒家去东京大相国寺投托智清禅师，讨个职事僧做。

yīn wèi tiān wǎn dào zhè zhuāng shàng tóu sù bù xiǎng yǔ xiōng dì xiāng jiàn

因为天晚，到这庄上投宿，不想与兄弟相见。

què cái ǎn dǎ dī nà hàn shì shuí

却才俺打的那汉是谁？

nǐ rú hé yòu zài zhè lǐ

你如何又在这里？

li zhōng dào xiǎo dì zì cóng nà rì yǔ gē ge zài wèi zhōu jiǔ lóu qián tóng shǐ jìn sān rén fēn sǎn cì rì tīng de shuō gē ge dǎ sǐ le zhèng tú wǒ qù xún shǐ jìn shāng yì tā yòu bù zhī tóu nà lǐ qù le

”李忠道：“小弟自从那日与哥哥在渭州酒楼前同史进三人分散，次日听得说哥哥打死了郑屠，我去寻史进商议，他又不知投那里去了。

xiǎo dì tīng de chāi rén jī bǔ huāng máng yě zǒu le

小弟听得差人缉捕，慌忙也走了。

què cóng zhè shān xià jīng guò

却从这山下经过。

què cái bèi gē ge dǎ dī nà hàn xiān zài zhè lǐ táo huā shān zhā zhài huàn zuò xiǎo bà wáng zhōu tōng

却才被哥哥打的那汉，先在这里桃花山扎寨，唤做小霸王周通。

nà shí yǐn rén xià shān lái hé xiǎo dì sī shā bèi wǒ yíng le tā liú xiǎo dì zài shān shàng wèi zhài zhǔ ràng dì yī bǎ jiāo yǐ jiào xiǎo dì zuò le yǐ cǐ zài zhè lǐ luò cǎo

那时引人下山来，和小弟厮杀，被我赢了他，留小弟在山上为寨主，让第一把交椅教小弟坐了，以此在这里落草。

zhì shēn dào jì rán xiōng dì zài cǐ liú tài gōng zhè tóu qīn shì zài yě xiū tí

”智深道：“既然兄弟在此，刘太公这头亲事再也休提。

tā zhǐ yǒu zhè gè nǚ ér yào yǎng zhōng shēn

他止有这个女儿，要养终身。

bù zhēng bèi nǐ bǎ le qù jiào tā lǎo rén jiā shī suǒ

不争被你把了去，教他老人家失所。

tài gōng jiàn shuō le dà xǐ ān pái jiǔ shí chū lái guǎn dài èr wèi

”太公见说了，大喜，安排酒食出来，管待二位。

xiǎo lóu luō men měi rén liǎng gè mán tou liǎng kuài ròu yī dà wǎn jiǔ dōu jiào chī bǎo le

小喽啰们每人两个馒头，两块肉，一大碗酒，都教吃饱了。

tài gōng jiāng chū yuán dìng de jīn zi duàn pǐ lǔ zhì shēn dào li zhōng xiōng dì nǐ yǔ tā shōu le qù zhè jiàn shì dōu zài nǐ shēn shàng

太公将出原定的金子段匹，鲁智深道：“李忠兄弟，你与他收了去，这件事都在你身上。

li zhōng dào zhè gè bù fáng shì

”李忠道：“这个不妨事。

qiě qǐng gē ge qù xiǎo zhài zhù jǐ shí liú tài gōng yě zǒu yī zāo

且请哥哥去小寨住几时，刘太公也走一遭。

tài gōng jiào zhuāng kè ān pái jiào zi tái le lǔ zhì shēn dài le chán zhàng jiè dāo xíng lǐ

”太公叫庄客安排轿子，抬了鲁智深，带了禅杖、戒刀、行李。

li zhōng yě shàng le mǎ

李忠也上了马。

tài gōng yě zuò le yī chéng xiǎo jiào

太公也坐了一乘小轿。

què zǎo tiān sè dà míng zhòng rén shàng shān lái

却早天色大明，众人上山来。

zhì shēn tài gōng dào de zhài qián xià le jiào zi li zhōng yě xià le mǎ yāo qǐng zhì shēn rù dào zhài zhōng xiàng zhè jù yì tīng shàng sān rén zuò dìng

智深、太公到得寨前，下了轿子，李忠也下了马，邀请智深入到寨中，向这聚义厅上三人坐定。

li zhōng jiào qǐng zhōu tōng chū lái

李忠叫请周通出来。

zhōu tōng jiàn le hé shàng xīn zhōng nù dào gē ge què bù yǔ wǒ bào chóu dào qǐng tā lái zhài lǐ ràng tā shàng miàn zuò

周通见了和尚，心中怒道：“哥哥却不与我报仇，倒请他来寨里，让他上面坐。

li zhōng dào xiōng dì nǐ rèn de zhè hé shàng me

”李忠道：“兄弟，你认得这和尚么？

zhōu tōng dào wǒ ruò rèn de tā shí què bù chī tā dǎ le

”周通道：“我若认得他时，却不吃他打了。

li zhōng xiào dào zhè hé shàng biàn shì wǒ rì cháng hé nǐ shuō de sān quán dǎ sǐ zhèn guān xī de biàn shì tā

”李忠笑道：“这和尚便是我日常和你说的，三拳打死镇关西的便是他。

zhōu tōng bǎ tóu mō yī mō jiào shēng ā ya

”周通把头摸一摸，叫声：“呵呀！

pū fān shēn biàn jiǎn fú

”扑翻身便剪拂。

lǔ zhì shēn dá lǐ dào xiū guài chōng zhuàng

鲁智深答礼道：“休怪冲撞。

sān gè zuò dìng liú tài gōng lì zài miàn qián

”三个坐定，刘太公立在面前。

lǔ zhì shēn biàn dào zhōu jiā xiōng dì nǐ lái tīng ǎn shuō

鲁智深便道：“周家兄弟，你来听俺说。

liú tài gōng zhè tóu qīn shì nǐ què bù zhī tā zhǐ yǒu zhè gè nǚ ér yǎng lǎo sòng zhōng chéng sì xiāng huǒ dōu zài tā shēn shàng

刘太公这头亲事，你却不知，他只有这个女儿养老送终，承祀香火，都在他身上。

nǐ ruò qǔ le jiào tā lǎo rén jiā shī suǒ tā xīn lǐ pà bù qíng yuàn

你若娶了，教他老人家失所，他心里怕不情愿。

nǐ yī zhe sǎ jiā bǎ lái qì le bié xuǎn yí gè hǎo de

你依着洒家，把来弃了，别选一个好的。

yuán dìng de jīn zi duàn pǐ jiāng zài zhè lǐ

原定的金子段匹，将在这里。

nǐ xīn xià rú hé

你心下如何？

zhōu tōng dào bìng tīng dà gē yán yǔ xiōng dì zài bù gǎn dēng mén

”周通道：“并听大哥言语，兄弟再不敢登门。

zhì shēn dào dà zhàng fū zuò shì què xiū yào fān huǐ

”智深道：“大丈夫作事，却休要翻悔。

zhōu tōng shé jiàn wéi shì

”周通折箭为誓。

liú tài gōng bài xiè le nà hái jīn zi duàn pǐ zì xià shān huí zhuāng qù le

刘太公拜谢了，纳还金子段匹，自下山回庄去了。

li zhōng zhōu tōng zhuī niú zǎi mǎ ān pái yán xí guǎn dài le shù rì

李忠、周通椎牛宰马，安排筵席，管待了数日。

yǐn lǔ zhì shēn shān qián shān hòu guān kàn jǐng zhì

引鲁智深山前山后，观看景致。

guǒ shì hǎo zuò táo huā shān shēng de xiōng guài sì wéi xiǎn jùn dān dān zhǐ yī tiáo lù shàng qù sì xià lǐ màn màn dōu shì luàn cǎo

果是好座桃花山，生得凶怪，四围险峻，单单只一条路上去，四下里漫漫都是乱草。

zhì shēn kàn le dào guǒ rán hǎo xiǎn ài qù chù

智深看了道：“果然好险隘去处。

zhù le jǐ rì lǔ zhì shēn jiàn li zhōng zhōu tōng bú shì gè kāng kǎi zhī rén zuò shì qiān lìn zhǐ yào xià shān

”住了几日，鲁智深见李忠、周通不是个慷慨之人，作事悭吝，只要下山。

liǎng gè kǔ liú nà lǐ kěn zhù zhǐ tuī dào ǎn rú jīn jì chū le jiā rú hé kěn luò cǎo

两个苦留，那里肯住，只推道：“俺如今既出了家，如何肯落草。

li zhōng zhōu tōng dào gē ge jì rán bù kěn luò cǎo yào qù shí wǒ děng míng rì xià shān dàn de duō shǎo jǐn sòng yǔ gē ge zuò lù fèi

”李忠、周通道：“哥哥既然不肯落草，要去时，我等明日下山，但得多少，尽送与哥哥作路费。

cì rì shān zhài lǐ yī miàn shā yáng zǎi zhū qiě zuò sòng lù yán xí ān pái zhěng dùn què jiāng jīn yín jiǔ qì shè fàng zài zhuō shàng

”次日，山寨里一面杀羊宰猪，且做送路筵席，安排整顿，却将金银酒器设放在桌上。

zhèng dài rù xí yǐn jiǔ zhī jiàn xiǎo lóu luō bào lái jiàn shān xià yǒu liǎng liàng chē shí shù gè rén lái yě

正待入席饮酒，只见小喽啰报来：“见山下有两辆车，十数个人来也。

li zhōng zhōu tōng jiàn bào le diǎn qǐ zhòng duō xiǎo lóu luō zhǐ liú yī liǎng gè fú shì lǔ zhì shēn yǐn jiǔ

”李忠、周通见报了，点起众多小喽啰，只留一两个伏侍鲁智深饮酒。

liǎng gè hǎo hàn dào gē ge zhǐ gù qǐng zì zài chī liǎng bēi

两个好汉道：“哥哥只顾请自在吃两杯。

wǒ liǎng gè xià shān qù qǔ de cái lái jiù yǔ gē ge sòng xíng

我两个下山去取得财来，就与哥哥送行。

fēn fù yǐ ba yǐn lǐng zhòng rén xià shān qù le

”分付已罢，引领众人下山去了。

qiě shuō zhè lǔ zhì shēn xún sī dào zhè liǎng gè rén hǎo shēng qiān lìn jiàn fàng zhe yǒu xǔ duō jīn yín què bù sòng yǔ ǎn zhí děng tā qù dǎ jié de bié rén de sòng yǔ sǎ jiā

且说这鲁智深寻思道：“这两个人好生悭吝，见放着有许多金银，却不送与俺，直等他去打劫得别人的送与洒家。

zhè gè bú shì bǎ guān lù dāng rén qíng zhǐ kǔ bié rén

这个不是把官路当人情，只苦别人。

sǎ jiā qiě jiào zhè sī chī ǎn yī jīng

洒家且教这厮吃俺一惊。

biàn huàn zhè jǐ gè xiǎo lóu luō jìn qián lái shāi jiǔ chī fāng cái chī de liǎng zhǎn tiào qǐ shēn lái liǎng quán dǎ fān liǎng gè xiǎo lóu luō biàn jiě dā bo zuò yī kuài er kǔn le kǒu lǐ dōu sāi le xiē má hé táo

”便唤这几个小喽啰近前来筛酒吃，方才吃得两盏，跳起身来，两拳打翻两个小喽啰，便解搭膊，做一块儿捆了，口里都塞了些麻核桃。

biàn qǔ chū bāo guǒ dǎ kāi méi yào jǐn de dōu piē le zhǐ ná le zhuō shàng jīn yín jiǔ qì dōu tà biǎn le shuān zài bāo lǐ

便取出包裹打开，没要紧的都撇了，只拿了桌上金银酒器，都踏匾了，拴在包里。

xiōng qián dù dié dài nèi cáng le zhēn zhǎng lǎo de shū xìn kuà le jiè dāo tí le chán zhàng dǐng le yī bāo biàn chū zhài lái

胸前度牒袋内，藏了真长老的书信，跨了戒刀，提了禅杖，顶了衣包，便出寨来。

dào hòu shān dǎ yī wàng shí dōu shì xiǎn jùn zhī chù yòu méi shēn cǎo cún duǒ

到后山打一望时，都是险峻之处，又没深草存躲。

sǎ jiā cóng qián shān qù shí yí dìng chī nà sī men zhuàng jiàn bù rú jiù cǐ jiān gǔn jiāng xià qù

“洒家从前山去时，一定吃那厮们撞见，不如就此间滚将下去。

xiān bǎ jiè dāo hé bāo guǒ shuān le wàng xià diū luò qù yòu bǎ chán zhàng yě cuān luò qù què bǎ shēn wàng xià zhǐ yī gǔn gū lù lù zhí gǔn dào shān jiǎo biān bìng wú shāng sǔn

”先把戒刀和包裹拴了，望下丢落去，又把禅杖也撺落去，却把身望下只一滚，骨碌碌直滚到山脚边，并无伤损。

lǔ zhì shēn tiào jiāng qǐ lái xún le bāo guǒ kuà le jiè dāo ná le chán zhàng yè kāi jiǎo shǒu tóu dōng jīng biàn zǒu

鲁智深跳将起来，寻了包裹，跨了戒刀，拿了禅杖，拽开脚手，投东京便走。

zài shuō li zhōng zhōu tōng xià dào shān biān zhèng yíng zhe nà shù shí gè rén gè yǒu qì xiè

再说李忠、周通下到山边，正迎着那数十个人，各有器械。

li zhōng zhōu tōng tǐng zhe qiāng xiǎo lóu luō ne zhe hǎn qiǎng xiàng qián lái hè dào wū nà kè rén huì shì de liú xià mǎi lù qián

李忠、周通挺着枪，小喽啰呐着喊，抢向前来，喝道：“兀那客人，会事的留下买路钱！

nà kè rén nèi yǒu yí gè biàn niǎn zhe pō dāo lái dòu li zhōng yī lái yī wǎng yī qù yī huí dòu le shí yú hé bù fēn shèng fù

”那客人内有一个便捻着朴刀来斗李忠，一来一往，一去一回，斗了十余合，不分胜负。

zhōu tōng dà nù gǎn xiàng qián lái hē yī shēng zhòng xiǎo lóu luō yī qí dōu shàng

周通大怒，赶向前来，喝一声，众小喽啰一齐都上。

nà huǒ kè rén dǐ dàng bú zhù zhuǎn shēn biàn zǒu yǒu nà zǒu de chí de jǐn bèi shuò sǐ qī bā gè

那伙客人抵当不住，转身便走，有那走得迟的，尽被搠死七八个。

jié le chē zi cái wù hé zhe kǎi gē màn màn de shàng shān lái

劫了车子财物，和着凯歌，慢慢地上山来。

dào de zhài lǐ dǎ yī kàn shí zhī jiàn liǎng gè xiǎo lóu luō kǔn zuò yí kuài zài tíng zhù biān

到得寨里，打一看时，只见两个小喽啰捆做一块在亭柱边；

zhuō zi shàng jīn yín jiǔ qì dōu bú jiàn le

桌子上金银酒器都不见了。

zhōu tōng jiě le xiǎo lóu luō wèn qí bèi xì lǔ zhì shēn nà lǐ qù le

周通解了小喽啰，问其备细：“鲁智深那里去了？

xiǎo lóu luō shuō dào bǎ wǒ liǎng gè dǎ fān kǔn fù le juǎn le ruò gān qì mǐn dōu ná le qù

”小喽啰说道：“把我两个打翻捆缚了，卷了若干器皿，都拿了去。

zhōu tōng dào zhè zéi tū bú shì hǎo rén dǎo zhe le nà sī shǒu jiǎo

”周通道：“这贼秃不是好人，倒着了那厮手脚。

què cóng nà lǐ qù le

却从那里去了。

tuán tuán xún zōng jī dào hòu shān jiàn yí dài cǎo mù píng píng de dōu gǔn dào le

”团团寻踪迹到后山，见一带草木平平地都滚倒了。

zhōu tōng kàn le dào zhè tū lǘ dǎo shì gè lǎo zéi zhè bān xiǎn jùn shān gāng cóng zhè lǐ gǔn le xià qù

周通看了道：“这秃驴倒是个老贼，这般险峻山冈，从这里滚了下去。

li zhōng dào wǒ men gǎn shàng qù wèn tā tǎo yě xiū nà sī yī chǎng

”李忠道：“我们赶上去问他讨，也羞那厮一场。

zhōu tōng dào ba ba

周通道：“罢，罢！

zéi qù le guān mén nà lǐ qù gǎn

贼去了关门，那里去赶！

biàn gǎn de zháo shí yě wèn tā qǔ bù chéng

便赶得着时，也问他取不成。

tǎng yǒu xiē bù rán qǐ lái wǒ hé nǐ yòu dí tā bù guò hòu lái dào nán sī jiàn le

倘有些不然起来，我和你又敌他不过，后来倒难厮见了。

bù rú bà shǒu hòu lái dǎo hǎo xiāng jiàn

不如罢手，后来倒好相见。

wǒ men qiě zì bǎ chē zi shàng bāo guǒ dǎ kāi jiāng jīn yín duàn pǐ fēn zuò sān fēn wǒ hé nǐ gè zhuō yī fēn yī fēn shǎng le zhòng xiǎo lóu luō

我们且自把车子上包裹打开，将金银段匹分作三分，我和你各捉一分，一分赏了众小喽啰。

li zhōng dào shì wǒ bù hé yǐn tā shàng shān zhé le nǐ xǔ duō dōng xī wǒ de zhè yī fēn dōu yǔ le nǐ

”李忠道：“是我不合引他上山，折了你许多东西，我的这一分都与了你。

zhōu tōng dào gē ge wǒ hé nǐ tóng sǐ tóng shēng xiū nèn dì jì jiào

”周通道：“哥哥，我和你同死同生，休恁地计较。

kàn guān láo jì huà tóu zhè li zhōng zhōu tōng zì zài táo huā shān dǎ jié

”看官牢记话头，这李忠、周通自在桃花山打劫。

zài shuō lǔ zhì shēn lí le táo huā shān fàng kāi jiǎo bù cóng zǎo chén zhí zǒu dào wǔ hòu yuē mò zǒu le wǔ liù shí lǐ duō lù dù lǐ yòu jī lù shàng yòu méi gè dǎ huǒ chù xún sī zǎo qǐ zhǐ gù tān zǒu bù céng chī de xiē dōng xī què tóu nà lǐ qù hǎo

再说鲁智深离了桃花山，放开脚步，从早晨直走到午后，约莫走了五六十里多路，肚里又饥，路上又没个打火处，寻思：“早起只顾贪走，不曾吃得些东西，却投那里去好？

dōng guāng xī wàng měng rán tīng de yuǎn yuǎn de líng duó zhī shēng

”东观西望，猛然听得远远地铃铎之声。

lǔ zhì shēn tīng dé dào hǎo le

鲁智深听得道：“好了！

bú shì sì yuàn biàn shì gōng guàn fēng chuī de yán qián líng duó zhī shēng sǎ jiā qiě xún qù nà lǐ tóu zhāi

不是寺院，便是宫观，风吹得檐前铃铎之声，洒家且寻去那里投斋。

bú shì lǔ zhì shēn tóu nà gè qù chù yǒu fèn jiào dào nà lǐ duàn sòng le shí yú tiáo xìng mìng shēng líng yī bǎ huǒ shāo le yǒu míng de líng shān gǔ jì

不是鲁智深投那个去处，有分教：到那里断送了十余条性命生灵，一把火烧了有名的灵山古迹。

zhí jiào huáng jīn diàn shàng shēng hóng yàn bì yù táng qián qǐ hēi yān

直教黄金殿上生红焰，碧玉堂前起黑烟。

bì jìng lǔ zhì shēn tóu shèn me sì guàn lái qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟鲁智深投甚么寺观来，且听下回分解。