jiǔ wén lóng jiǎn jìng chì sōng lín lǔ zhì shēn huǒ shāo wǎ guàn sì
九纹龙剪径赤松林鲁智深火烧瓦罐寺
shī yuē
诗曰：
píng zōng làng jì rù dōng jīng xíng jǐn shān lín shù shí chéng
萍踪浪迹入东京，行尽山林数十程。
gǔ chà jīn fān jīng jié huǒ zhōng yuán cóng cǐ dòng dāo bīng
古刹今番经劫火，中原从此动刀兵。
xiàng guó sì zhōng chóng guà dā zhǒng shū yuán nèi qiě jīng yíng
相国寺中重挂搭，种蔬园内且经营。
zì gǔ bái yún wú qù zhù jǐ duō biàn huà rèn zòng héng
自古白云无去住，几多变化任纵横。
huà shuō lǔ zhì shēn zǒu guò shù gè shān pō jiàn yī zuò dà sōng lín yī tiáo shān lù
话说鲁智深走过数个山坡，见一座大松林，一条山路。
suí zhe nà shān lù xíng qù zǒu bù dé bàn lǐ tái tóu kàn shí què jiàn yī suǒ bài luò sì yuàn bèi fēng chuī de líng duó xiǎng
随着那山路行去，走不得半里，抬头看时，却见一所败落寺院，被风吹得铃铎响。
kàn nà shān mén shí shàng yǒu yī miàn jiù zhū hóng pái é nèi yǒu sì gè jīn zì dōu hūn le xiě zhe wǎ guàn zhī sì
看那山门时，上有一面旧朱红牌额，内有四个金字，都昏了，写着“瓦罐之寺”。
yòu xíng bù dé sì wǔ shí bù guò zuò shí qiáo zài kàn shí yī zuò gǔ sì yǐ yǒu nián dài
又行不得四五十步，过座石桥，再看时，一座古寺，已有年代。
rù de shān mén lǐ zǐ xì kàn lái suī shì dà shā hǎo shēng bēng sǔn
入得山门里，仔细看来，虽是大刹，好生崩损。
dàn jiàn
但见：
zhōng lóu dǎo tā diàn yǔ bēng cuī
钟楼倒塌，殿宇崩催。
shān mén jǐn zhǎng cāng tái jīng gé dōu shēng bì xiǎn
山门尽长苍苔，经阁都生碧藓。
shì qié fú lú yá chuān xī hún rú zài xuě lǐng zhī shí
释伽佛芦芽穿膝，浑如在雪岭之时；
guān shì yīn jīng jí chán shēn què shì shǒu xiāng shān zhī rì
观世音荆棘缠身，却似守香山之日。
zhū tiān huài sǔn huái zhōng niǎo què yíng cháo
诸天坏损，怀中鸟雀营巢；
dì shì qī xié kǒu nèi zhī zhū jié wǎng
帝释欹斜，口内蜘蛛结网。
fāng zhàng qī liáng láng fáng jì mò
方丈凄凉，廊房寂寞。
méi tóu luó hàn zhè fǎ shēn yě shòu zāi yāng
没头罗汉，这法身也受灾殃；
zhé bì jīn gāng yǒu shén tōng rú hé shī zhǎn
折臂金刚，有神通如何施展。
xiāng jī chú zhōng cáng tù xué lóng huá tái shàng yìn hú zōng
香积厨中藏兔穴，龙华台上印狐踪。
lǔ zhì shēn rù de sì lái biàn tóu zhī kè liáo qù
鲁智深入得寺来，便投知客寮去。
zhī jiàn zhī kè liáo mén qián dà mén yě méi le sì wéi bì luò quán wú
只见知客寮门前大门也没了，四围壁落全无。
zhì shēn xún sī dào zhè gè dà sì rú hé bài luò de nèn dì
智深寻思道：“这个大寺，如何败落的恁地？
zhí rù fāng zhàng qián kàn shí zhī jiàn mǎn de dōu shì yàn zi fèn mén shàng yī bǎ suǒ suǒ zhe suǒ shàng jìn shì zhī zhū wǎng
”直入方丈前看时，只见满地都是燕子粪，门上一把锁锁着，锁上尽是蜘蛛网。
zhì shēn bǎ chán zhàng jiù dì xià shuò zhe jiào dào guò wǎng sēng rén lái tóu zhāi
智深把禅杖就地下搠着，叫道：“过往僧人来投斋。
jiào le bàn rì méi yī gè dā yìng
”叫了半日，没一个答应。
huí dào xiāng jī chú xià kàn shí guō yě méi le zào tou dōu tā sǔn
回到香积厨下看时，锅也没了，灶头都塌损。
zhì shēn bǎ bāo guǒ jiě xià fàng zài jiān zhāi shǐ zhě miàn qián tí le chán zhàng dào chù xún qù
智深把包裹解下，放在监斋使者面前，提了禅杖，到处寻去。
xún dào chú fáng hòu miàn yī jiān xiǎo wū jiàn jǐ gè lǎo hé shàng zuò dì yī gè gè miàn huáng jī shòu
寻到厨房后面一间小屋，见几个老和尚坐地，一个个面黄肌瘦。
zhì shēn hē yī shēng dào nǐ men zhè hé shàng hǎo méi dào lǐ
智深喝一声道：“你们这和尚好没道理！
yóu sǎ jiā jiào huàn méi yī gè yīng
由洒家叫唤，没一个应。
nà hé shàng yáo shǒu dào bú yào gāo shēng
”那和尚摇手道：“不要高声。
zhì shēn dào ǎn shì guò wǎng sēng rén tǎo dùn fàn chī yǒu shèn lì hài
”智深道：“俺是过往僧人，讨顿饭吃，有甚利害？
lǎo hé shàng dào wǒ men sān rì bù céng yǒu fàn luò dù nà lǐ tǎo fàn yǔ nǐ chī
”老和尚道：“我们三日不曾有饭落肚，那里讨饭与你吃。
zhì shēn dào ǎn shì wǔ tái shān lái de sēng rén zhōu yě hú luàn qǐng sǎ jiā chī bàn wǎn
”智深道：“俺是五台山来的僧人，粥也胡乱请洒家吃半碗。
lǎo hé shàng dào nǐ shì huó fó qù chù lái de sēng wǒ men hé dāng zhāi nǐ
”老和尚道：“你是活佛去处来的僧，我们合当斋你。
zhēng nài wǒ sì zhōng sēng zhòng zǒu sàn bìng wú yī lì zhāi liáng
争奈我寺中僧众走散，并无一粒斋粮。
lǎo sēng děng duān dì è le sān rì
老僧等端的饿了三日。
zhì shēn dào hú shuō
”智深道：胡说！
zhè děng yí gè dà qù chù bù xìn méi zhāi liáng
这等一个大去处，不信没斋粮。
lǎo hé shàng dào wǒ zhè lǐ shì gè fēi xì qù chù
”老和尚道：“我这里是个非细去处。
zhǐ yīn shì shí fāng cháng zhù bèi yí gè yún yóu hé shàng yǐn zháo yí gè dào rén lái cǐ zhù chí bǎ cháng zhù yǒu de méi de dōu huǐ huài le
只因是十方常住，被一个云游和尚引着一个道人来此住持，把常住有的没的都毁坏了。
tā liǎng gè wú suǒ bù wéi bǎ zhòng sēng gǎn chū qù le
他两个无所不为，把众僧赶出去了。
wǒ jǐ gè lǎo de zǒu bù dòng zhǐ de zài zhè lǐ guò yīn cǐ méi fàn chī
我几个老的走不动，只得在这里过，因此没饭吃。
zhì shēn dào hú shuō
”智深道：“胡说！
liàng tā yí gè hé shàng yí gè dào rén zuò de shén shì què bù qù guān fǔ gào tā
量他一个和尚，一个道人，做得甚事，却不去官府告他？
lǎo hé shàng dào shī fu nǐ bù zhī zhè lǐ yá mén yòu yuǎn biàn shì guān jūn yě jìn bù de tā
”老和尚道：“师父你不知，这里衙门又远，便是官军也禁不的他。
zhè hé shàng dào rén hǎo shēng liǎo de dōu shì shā rén fàng huǒ de rén
这和尚、道人好生了得，都是杀人放火的人。
rú jīn xiàng fāng zhàng hòu miàn yí gè qù chù ān shēn
如今向方丈后面一个去处安身。
zhì shēn dào zhè liǎng gè huàn zuò shèn me
”智深道：“这两个唤做甚么？
lǎo hé shàng dào nà hé shàng xìng cuī fǎ hào dào chéng chuò hào shēng tiě fú
”老和尚道：“那和尚姓崔，法号道成，绰号生铁佛。
dào rén xìng qiū pái háng xiǎo yǐ chuò hào fēi tiān yè chā
道人姓丘，排行小乙，绰号飞天夜叉。
zhè liǎng gè nà lǐ shì gè chū jiā rén zhǐ shì lù lín zhōng qiáng zéi yì bān bǎ zhè chū jiā yǐng zhàn shēn tǐ
这两个那里似个出家人，只是绿林中强贼一般，把这出家影占身体。
zhì shēn zhèng wèn jiān měng wén de yī zhèn xiāng lái
智深正问间，猛闻得一阵香来。
zhì shēn tí le chán zhàng chì guò hòu miàn dǎ yī kàn shí jiàn yí gè tǔ zào gài zhe yí gè cǎo gài qì téng téng zhuàng jiāng qǐ lái
智深提了禅杖，踅过后面，打一看时，见一个土灶，盖着一个草盖，气腾腾撞将起来。
zhì shēn jiē qǐ kàn shí zhǔ zhe yī guō lì mǐ zhōu
智深揭起看时，煮着一锅栗米粥。
zhì shēn mà dào nǐ zhè jǐ gè lǎo hé shàng méi dào lǐ
智深骂道：“你这几个老和尚没道理！
zhǐ shuō sān rì méi fàn chī rú jīn jiàn zhǔ yī guō zhōu
只说三日没饭吃，如今见煮一锅粥。
chū jiā rén hé gù shuō huǎng
出家人何故说谎？
nà jǐ gè lǎo hé shàng chī zhì shēn xún chū zhōu lái zhǐ jiào de kǔ bǎ wǎn dié líng tóu sháo zǐ shuǐ tǒng dōu qiǎng guò le
”那几个老和尚吃智深寻出粥来，只叫得苦，把碗、碟、铃头、杓子、水桶、都抢过了。
zhì shēn dù jī mò nài hé jiàn le zhōu yào chī méi zuò dào lǐ chù
智深肚饥，没奈何，见了粥要吃，没做道理处。
zhī jiàn zào biān pò qī chūn tái zhǐ yǒu xiē huī chén zài miàn shàng
只见灶边破漆春台，只有些灰尘在面上。
zhì shēn jiàn le rén jí zhì shēng biàn bǎ chán zhàng yǐ le jiù zào biān shi bǎ cǎo bǎ chūn tái kāi mǒ le huī chén shuāng shǒu bǎ guō duó qǐ lái bǎ zhōu wàng chūn tái zhǐ yī qīng
智深见了，人急智生，便把禅杖倚了，就灶边拾把草，把春台揩抹了灰尘，双手把锅掇起来，把粥望春台只一倾。
nà jǐ gè lǎo hé shàng dōu lái qiǎng zhōu chī cái chī jǐ kǒu bèi zhì shēn yī tuī yī qiāo dào de dào le zǒu de zǒu le
那几个老和尚都来抢粥吃，才吃几口，被智深一推一跤，倒的倒了，走的走了。
zhì shēn què bǎ shǒu lái pěng nà zhōu chī cái chī jǐ kǒu nà lǎo hé shàng dào wǒ děng duān dì sān rì méi fàn chī
智深却把手来捧那粥吃，才吃几口，那老和尚道：“我等端的三日没饭吃。
què cái qù cūn lǐ chāo huà de zhè xiē sù mǐ hú luàn áo xiē zhōu chī nǐ yòu chī wǒ men de
却才去村里抄化得这些粟米，胡乱熬些粥吃，你又吃我们的。
zhì shēn chī wǔ qī kǒu tīng dé le zhè huà biàn piē liǎo bù chī
”智深吃五七口，听得了这话，便撇了不吃。
zhǐ tīng de wài miàn yǒu rén cháo gē
只听得外面有人嘲歌，
zhì shēn xǐ le shǒu
智深洗了手，
tí le chán zhàng
提了禅杖，
chū lái kàn shí
出来看时，
pò bì zi lǐ wàng jiàn yí gè dào rén
破壁子里望见一个道人，
tóu dài zào jīn
头戴皂巾，
shēn chuān bù shān
身穿布衫，
yāo xì zá sè tāo
腰系杂色绦，
jiǎo chuān má xié
脚穿麻鞋，
tiāo zhe yī dān ér yī tóu shì yí gè zhú lán r
挑着一担儿：一头是一个竹篮儿，
lǐ miàn lù xiē yú wěi bìng hé yè tuō zhe xiē ròu
里面露些鱼尾并荷叶托着些肉；
yī tóu dān zhe yī píng jiǔ yě shì hé yè gài zhe
一头担着一瓶酒，也是荷叶盖着。
kǒu lǐ cháo gē zhe chàng dào
口里嘲歌着，唱道：
nǐ zài dōng shí wǒ zài xi nǐ wú nán zǐ wǒ wú qī
“你在东时我在西，你无男子我无妻。
wǒ wú qī shí yóu xián kě nǐ wú fu shí hǎo gū xī
我无妻时犹闲可，你无夫时好孤恓。
nà jǐ gè lǎo hé shàng gǎn chū lái zhǐ yǔ zhì shēn dào zhè gè dào rén biàn shì fēi tiān yè chā qiū xiǎo yǐ
那几个老和尚赶出来，指与智深道：“这个道人便是飞天夜叉丘小乙！
zhì shēn jiàn zhǐ shuō le biàn tí zhe chán zhàng suí hòu gēn qù
”智深见指说了，便提着禅杖，随后跟去。
nà dào rén bù zhī zhì shēn zài hòu miàn gēn lái zhǐ gù zǒu rù fāng zhàng hòu qiáng lǐ qù
那道人不知智深在后面跟来，只顾走入方丈后墙里去。
zhì shēn suí jí gēn dào lǐ miàn kàn shí
智深随即跟到里面看时，
jiàn lǜ huái shù xià fàng zhe yī tiáo zhuō zi
见绿槐树下放着一条桌子，
pù zhe xiē pán zhuàn
铺着些盘馔，
sān gè zhǎn zi
三个盏子，
sān shuāng zhù zǐ
三双箸子，
dāng zhōng zuò zhe yí gè pàng hé shàng
当中坐着一个胖和尚，
shēng de méi rú qī shuā
生的眉如漆刷，
yǎn shì hēi mò
眼似黑墨，
qì de yī shēn héng ròu
肐的一身横肉，
xiōng pú xià lù chū hēi dù pí lái biān xiāng zuò zhe yí gè nián yòu fù rén nà dào rén bǎ zhú lán fàng xià
胸脯下露出黑肚皮来．边厢坐着一个年幼妇人．那道人把竹篮放下，
yě lái zuò dì
也来坐地
zhì shēn zǒu dào miàn qián nà hé shàng chī le yī jīng tiào qǐ shēn lái biàn dào qǐng shī xiōng zuò tóng chī yī zhǎn
智深走到面前，那和尚吃了一惊，跳起身来，便道：“请师兄坐，同吃一盏。
zhì shēn tí zhe chán zhàng dào nǐ zhè liǎng gè rú hé bǎ sì lái fèi le
”智深提着禅杖道：“你这两个如何把寺来废了？
nà hé shàng biàn dào shī xiōng qǐng zuò tīng xiǎo sēng shuō
”那和尚便道：“师兄请坐，听小僧说。
zhì shēn zhēng zhuó yǎn dào nǐ shuō
”智深睁着眼道：“你说！
nǐ shuō
你说！
nà hé shàng dào zài xiān bì sì shí fēn hǎo gè qù chù tián zhuāng yòu guǎng sēng zhòng jí duō
”那和尚道：“在先敝寺十分好个去处，田庄又广，僧众极多。
zhǐ bèi láng xià nà jǐ gè lǎo hé shàng chī jiǔ sā pō jiāng qián yǎng nǚ zhǎng lǎo jìn yuē tā men bù dé yòu bǎ zhǎng lǎo pái gào le chū qù
只被廊下那几个老和尚吃酒撒泼，将钱养女，长老禁约他们不得，又把长老排告了出去。
yīn cǐ bǎ sì lái dōu fèi le
因此把寺来都废了。
sēng zhòng jìn jiē zǒu sàn tián tǔ yǐ dōu mài le
僧众尽皆走散，田土已都卖了。
xiǎo sēng què hé zhè gè dào rén xīn lái zhù chí cǐ jiān zhèng yù yào zhěng lǐ shān mén xiū gài diàn yǔ
小僧却和这个道人新来住持此间，正欲要整理山门，修盖殿宇。
zhì shēn dào zhè fù rén shì shuí
”智深道：“这妇人是谁？
què zài zhè lǐ chī jiǔ
却在这里吃酒。
nà hé shàng dào shī xiōng róng bǐng zhè gè niáng zǐ tā shì qián cūn wáng yǒu jīn de nǚ ér
”那和尚道：“师兄容禀：这个娘子，他是前村王有金的女儿。
zài xiān tā de fù qīn shì běn sì tán yuè rú jīn xiāo fá le jiā sī jìn rì hǎo shēng láng bèi jiā jiān rén kǒu dōu méi le zhàng fū yòu huàn bìng yīn lái bì sì jiè mǐ
在先他的父亲是本寺檀越，如今消乏了家私，近日好生狼狈，家间人口都没了，丈夫又患病，因来敝寺借米。
xiǎo sēng kàn shī zhǔ tán yuè miàn qǔ jiǔ xiāng dài bié wú tā yì zhǐ shì jìng lǐ
小僧看施主檀越面，取酒相待，别无他意，只是敬礼。
shī xiōng xiū tīng nà jǐ gè lǎo chù shēng shuō
师兄休听那几个老畜生说。
zhì shēn tīng le tā zhè piān huà yòu jiàn tā rú cǐ xiǎo xīn biàn dào pǒ nài jǐ gè lǎo sēng xì nòng sǎ jiā
”智深听了他这篇话，又见他如此小心，便道：“叵耐几个老僧戏弄洒家！
tí le chán zhàng zài huí xiāng jī chú lái
”提了禅杖，再回香积厨来。
zhè jǐ gè lǎo sēng fāng cái chī xiē fàn zhèng zài nà lǐ kàn
这几个老僧方才吃些饭，正在那里看。
jiàn zhì shēn tián fèn de chū lái zhǐ zhe lǎo hé shàng dào yuán lái nǐ zhè jǐ gè huài le cháng zhù yóu zì zài ǎn miàn qián shuō huǎng
见智深嗔忿的出来，指着老和尚道：“原来你这几个坏了常住，犹自在俺面前说谎。
lǎo hé shàng men yī qí dōu dào shī xiōng xiū tīng tā shuō jiàn jīn yǎng zhe yí gè fù nǚ zài nà lǐ
”老和尚们一齐都道：“师兄休听他说，见今养着一个妇女在那里。
tā qià cái jiàn nǐ yǒu jiè dāo chán zhàng tā wú qì xiè bù gǎn yǔ nǐ xiāng zhēng
他恰才见你有戒刀、禅杖，他无器械，不敢与你相争。
nǐ ruò bù xìn shí zài qù zǒu zāo kàn tā hé nǐ zěn dì
你若不信时，再去走遭，看他和你怎地。
shī xiōng nǐ zì xún sī tā men chī jiǔ chī ròu wǒ men zhōu yě méi de chī qià cái zhǐ pà shī xiōng chī le
师兄，你自寻思：他们吃酒吃肉，我们粥也没的吃，恰才只怕师兄吃了。
zhì shēn dào yě shuō de shì
”智深道：“也说得是。
dǎo tí le chán zhàng zài wǎng fāng zhàng hòu lái jiàn nà jiǎo mén què zǎo guān le
”倒提了禅杖，再往方丈后来，见那角门却早关了。
zhì shēn dà nù zhǐ yī jiǎo tī kāi le qiǎng rù lǐ miàn kàn shí zhī jiàn nà shēng tiě fú cuī dào chéng zhàng zhe yī tiáo pō dāo cóng lǐ miàn gǎn dào huái shù xià lái qiǎng zhì shēn
智深大怒，只一脚踢开了，抢入里面看时，只见那生铁佛崔道成，仗着一条朴刀，从里面赶到槐树下来抢智深。
zhì shēn jiàn le dà hǒu yī shēng lún qǐ shǒu zhōng chán zhàng lái dòu cuī dào chéng
智深见了，大吼一声，轮起手中禅杖，来斗崔道成。
zěn jiàn de liǎng gè hé shàng bǐ shì
怎见的两个和尚比试？
yí gè bǎ jiā shā bù zháo shǒu zhōng xié cì pō dāo lái
一个把袈裟不着，手中斜刺朴刀来；
yí gè jiāng zhí duō láo shuān zhǎng nèi héng fēi chán zhàng qù
一个将直裰牢拴，掌内横飞禅杖去。
yí gè yǎo yá bì bō hún rú jìng dé zhàn qín qióng
一个咬牙必剥，浑如敬德战秦琼；
yí gè zhēng yǎn yuán huī hǎo sì zhāng fēi yíng lǚ bù
一个睁眼圆辉，好似张飞迎吕布。
yí gè jǐn shì bù kàn liáng wǔ chàn yī ge bàn shēng lǎn niàn fǎ huá jīng
一个尽世不看梁武忏，一个半生懒念法华经。
nà gè shēng tiě fú cuī dào chéng shǒu zhōng niān zhe pō dāo yǔ zhì shēn sī bìng
那个生铁佛崔道成，手中拈着朴刀，与智深厮并。
liǎng gè yī lái yī wǎng yī qù yī huí dòu le shí sì wǔ hé
两个一来一往，一去一回，斗了十四五合。
nà cuī dào chéng dòu zhì shēn bù guò zhǐ yǒu jià gé zhē lán chè zhàng duǒ shǎn dǐ dǎng bú zhù què dài yào zǒu
那崔道成斗智深不过，只有架隔遮拦，掣仗躲闪，抵挡不住，却待要走。
zhè qiū dào rén jiàn tā dāng bú zhù què cóng bèi hòu ná le tiáo pō dāo dà tà bù shuò jiāng lái
这丘道人见他当不住，却从背后拿了条朴刀，大踏步搠将来。
zhì shēn zhèng dòu jiān zhǐ tīng de bèi hòu jiǎo bù xiǎng què yòu bù gǎn huí tóu kàn tā bù shí jiàn yī gè rén yǐng lái zhī dào yǒu àn suàn de rén
智深正斗间，只听的背后脚步响，却又不敢回头看他，不时见一个人影来，知道有暗算的人。
jiào yī shēng zhe
叫一声：“着！
nà cuī dào chéng xīn huāng zhī dào zhe tā chán zhàng tuō dì tiào chū quān zi wài qù
”那崔道成心慌，只道着他禅杖，托地跳出圈子外去。
zhì shēn què dài huí shēn zhèng hǎo sān gè zhāi jiǎo r sī jiàn
智深却待回身，正好三个摘脚儿厮见。
cuī dào chéng hé qiū dào rén liǎng gè yòu bìng le shí hé zhī shàng
崔道成和丘道人两个，又并了十合之上。
zhì shēn yī lái dù lǐ wú shí èr lái zǒu le xǔ duō lù tú sān zhě dāng bù de tā liǎng gè shēng lì zhǐ de mài gè pò zhàn tuō le chán zhàng biàn zǒu
智深一来肚里无食，二来走了许多路途，三者当不的他两个生力，只得卖个破绽，拖了禅杖便走。
liǎng gè niān zhe pō dāo zhí shā chū shān mén wài lái
两个拈着朴刀，直杀出山门外来。
zhì shēn yòu dōu le shí hé dòu tā liǎng gè bù guò chè le chán zhàng biàn zǒu
智深又都了十合，斗他两个不过，掣了禅杖便走。
liǎng gè gǎn dào shí qiáo xià zuò zài lán gān shàng zài bù lái gǎn
两个赶到石桥下，坐在阑干上，再不来赶。
zhì shēn zǒu le èr lǐ chuǎn xī fāng dìng
智深走了二里，喘息方定。
xún sī dào sǎ jiā de bāo guǒ fàng zài jiān zhāi shǐ zhě miàn qián zhǐ gù zǒu lái bù céng ná de
寻思道：“洒家的包裹放在监斋使者面前，只顾走来，不曾拿得。
lù shàng yòu méi yī fēn pán chán yòu shì jī è rú hé shì hǎo
路上又没一分盘缠，又是饥饿，如何是好？
dài yào huí qù yòu dí tā bù guò tā liǎng gè bìng wǒ yí gè wang sòng le xìng mìng
待要回去，又敌他不过，他两个并我一个，枉送了性命。
xìn bù wàng qián miàn qù
”信步望前面去。
xíng yī bù lǎn yī bù
行一步，懒一步。
zǒu le jǐ lǐ jiàn qián miàn yí gè dà lín zi dōu shì chì sōng shù
走了几里，见前面一个大林子，都是赤松树。
dàn jiàn
但见：
qiú zhī cuò luò pán shù qiān tiáo chì jiǎo lǎo lóng
虬枝错落，盘数千条赤脚老龙；
guài yǐng cēn cī lì jǐ wàn dào hóng lín jù mǎng
怪影参差，立几万道红鳞巨蟒。
yuǎn guān què shì pàn guān xū jìn kàn wǎn rú mó guǐ fā
远观却似判官须，近看宛如魔鬼发。
shuí jiāng xiān xuè sǎ shù shāo yí shì zhū shā pù shù dǐng
谁将鲜血洒树梢，疑是朱砂铺树顶。
lǔ zhì shēn kàn le dào hǎo zuò měng è lín zi
鲁智深看了道：“好座猛恶林子！
guān kàn zhī jiān zhī jiàn shù yǐng lǐ yī gè rén tàn tóu tàn nǎo wàng le yī wàng tǔ le yī kǒu tuò shǎn rù qù le
”观看之间，只见树影里一个人探头探脑，望了一望，吐了一口唾，闪入去了。
zhì shēn kàn le dào ǎn cāi zháo zhè gè cuō niǎo shì gè jiǎn jìng de qiǎng rén zhèng zài cǐ jiān děng mǎi mài jiàn sǎ jiā shì gè hé shàng tā dào bù lì shì tǔ yī kǒu tuò zǒu rù qù le
智深看了道：“俺猜着这个撮鸟，是个剪径的强人，正在此间等买卖，见洒家是个和尚，他道不利市，吐一口唾，走入去了。
nà sī què bú shì niǎo huì qì zhuàng le sǎ jiā
那厮却不是鸟晦气，撞了洒家。
sǎ jiā yòu yī dù pí niǎo qì zhèng méi chù fā luò qiě bō nà sī yī shang dāng jiǔ chī
洒家又一肚皮鸟气，正没处发落，且剥那厮衣裳当酒吃。
tí le chán zhàng jìng qiǎng dào sōng lín biān hē yī shēng wū nà lín zi lǐ de cuō niǎo kuài chū lái
”提了禅杖，径抢到松林边，喝一声：“兀那林子里的撮鸟，快出来！
nà hàn zài lín zi lǐ tīng de dà xiào dào wǒ huì qì tā dào lái rě wǒ
那汉在林子里听的，大笑道：“我晦气，他倒来惹我！
jiù cóng lín zi lǐ ná zhe pō dāo bèi fān shēn tiào chū lái hē yī shēng tū lǘ
”就从林子里拿着朴刀，背翻身跳出来，喝一声：“秃驴！
nǐ zì dāng sǐ bú shì wǒ lái xún nǐ
你自当死，不是我来寻你。
zhì shēn dào jiào nǐ rèn de sǎ jiā
”智深道：“教你认的洒家！
lún qǐ chán zhàng qiǎng nà hàn
”轮起禅杖抢那汉。
nà hàn niān zhe pō dāo lái dòu hé shàng
那汉拈着朴刀，来斗和尚。
qià dài xiàng qián dù lǐ xún sī dào zhè hé shàng shēng yīn hǎo shú
恰待向前，肚里寻思道：“这和尚声音好熟。
biàn dào wū nà hé shàng nǐ de shēng yīn hǎo shú
”便道：“兀那和尚，你的声音好熟。
nǐ xìng shén
你姓甚？
zhì shēn dào ǎn qiě hé nǐ dòu sān bǎi hé què shuō xìng míng
”智深道：“俺且和你斗三百合，却说姓名。
nà hàn dà nù zhàng shǒu zhōng pō dāo lái yíng chán zhàng
”那汉大怒，仗手中朴刀，来迎禅杖。
liǎng gè dòu le shí shù hé nà hàn àn àn de hè cǎi dào hǎo gè mǎng hé shàng
两个斗了十数合，那汉暗暗的喝采道：“好个莽和尚！
yòu dòu le sì wǔ hé nà hàn jiào dào shǎo xiē wǒ yǒu huà shuō
”又斗了四五合，那汉叫道：“少歇，我有话说。
liǎng gè dōu tiào chū quān zi wài lái
”两个都跳出圈子外来。
nà hàn biàn wèn dào nǐ duān dì xìng shèn míng shuí
那汉便问道：“你端的姓甚名谁？
shēng yīn hǎo shú
声音好熟。
zhì shēn shuō xìng míng bì nà hàn piē le pō dāo fān shēn biàn jiǎn fú shuō dào rèn de shǐ jìn me
”智深说姓名毕，那汉撇了朴刀，翻身便剪拂，说道：“认得史进么？
zhì shēn xiào dào yuán lái shì shǐ dà láng
”智深笑道：“原来是史大郎。
liǎng gè zài jiǎn fú le tóng dào lín zi lǐ zuò dìng
”两个再剪拂了，同到林子里坐定。
zhì shēn wèn dào shǐ dà láng zì wèi zhōu bié hòu nǐ yī xiàng zài hé chǔ
智深问道：“史大郎，自渭州别后，你一向在何处？
shǐ jìn dá dào zì nà rì jiǔ lóu qián yǔ gē ge fēn shǒu cì rì tīng de gē ge dǎ sǐ le zhèng tú táo zǒu qù le
”史进答道：“自那日酒楼前与哥哥分手，次日听得哥哥打死了郑屠，逃走去了。
yǒu jī bǔ de fǎng zhī shǐ jìn hé gē gē jī fā nà chàng de jīn lǎo yīn cǐ xiǎo dì yě biàn lí le wèi zhōu xún shī fù wáng jìn
有缉捕的访知史进和哥哥赍发那唱的金老，因此小弟也便离了渭州，寻师父王进。
zhí dào yán zhōu yòu xún bù zháo
直到延州，又寻不着。
huí dào běi jīng zhù le jǐ shí pán chán shǐ jìn yǐ cǐ lái zài zhè lǐ xún xiē pán chán bù xiǎng de yù
回到北京，住了几时，盘缠使尽，以此来在这里寻些盘缠，不想得遇。
gē ge yuán hé zuò le hé shàng
哥哥缘何做了和尚？
zhì shēn dào qián miàn guò de huà cóng tóu shuō le yī biàn
”智深到前面过的话，从头说了一遍。
shǐ jìn dào kě kě jì shì dù jī xiǎo dì yǒu gān ròu zài cǐ
史进道：“可可既是肚饥，小弟有干肉在此。
biàn qǔ chū lái yǔ zhì shēn chī
”便取出来与智深吃。
shǐ jìn yòu dào gē ge jì yǒu bāo guǒ zài sì nèi wǒ hé nǐ tǎo qù ruò hái bù kěn shí yī fà jié guǒ le nà sī
史进又道：“哥哥既有包裹在寺内，我和你讨去．若还不肯时，一发结果了那斯。
zhì shēn dào shì
”智深道：“是。
dāng xià hé shǐ jìn chī de bǎo le gè ná le qì xiè tóng huí wǎ guàn sì lái
”当下和史进吃得饱了，各拿了器械，同回瓦罐寺来。
dào sì qián kàn jiàn nà cuī dào chéng qiū xiǎo yǐ liǎng gè wū zì zài qiáo shàng zuò de
到寺前，看见那崔道成、丘小乙两个，兀自在桥上坐地。
zhì shēn dà hē yī shēng dào nǐ zhè sī men lái lái
智深大喝一声道：“你这厮们，来，来！
jīn fān hé nǐ dòu gè nǐ sǐ wǒ huó
今番和你斗个你死我活！
nà hé shàng xiào dào nǐ shì wǒ shǒu lǐ bài jiàng rú hé zài lái gǎn sī bìng
”那和尚笑道：“你是我手里败将，如何再来敢厮并？
zhì shēn dà nù lún qǐ tiě chán zhàng bēn guò qiáo lái
”智深大怒，轮起铁禅杖，奔过桥来。
nà shēng tiě fú shēng chēn zhàng zhe pō dāo shā xià qiáo qù
那生铁佛生嗔，仗着朴刀，杀下桥去。
zhì shēn yī zhě dé le shǐ jìn dù lǐ dǎn zhuàng èr nǎi chī de bǎo le nà jīng shén qì lì yuè shǐ de chū lái
智深一者得了史进，肚里胆壮，二乃吃得饱了，那精神气力越使得出来。
liǎng gè dòu dào bā jiǔ hé cuī dào chéng jiàn jiàn lì qiè zhǐ bàn de zǒu lù
两个斗到八九合，崔道成渐渐力怯，只办得走路。
nà fēi tiān yè chā qiū dào rén jiàn hé shàng shū le biàn zhàng zhe pō dāo lái xié zhù
那飞天夜叉丘道人见和尚输了，便仗着朴刀来协助。
zhè biān shǐ jìn jiàn le biàn cóng shù lín zi lǐ tiào jiāng chū lái dà hē yī shēng dōu bú yào zǒu
这边史进见了，便从树林子里跳将出来，大喝一声：“都不要走！
xiān qǐ lì r tǐng zhe pō dāo lái zhàn qiū xiǎo yǐ
”掀起笠儿，挺着朴刀，来战丘小乙。
sì gè rén liǎng duì sī shā dòu de yī sì huà gé shàng de
四个人两对厮杀，斗的一似画阁上的。
dàn jiàn
但见：
hé shàng áo wán chán sēng yǒng měng
和尚嚣顽，禅僧勇猛。
tiě chán zhàng fēi yī tiáo yù mǎng fēng pō dāo bèng wàn dào xiá guāng
铁禅杖飞一条玉蟒，锋朴刀迸万道霞光。
zhuàng shì fān shēn hèn bù dé píng tūn le yǔ zhòu
壮士翻身，恨不得平吞了宇宙；
dào rén zòng bù zhǐ dài yào hàn dòng le qián kūn
道人纵步，只待要撼动了乾坤。
bā bì xiāng jiāo yǒu rú sān zhàn lǚ bù
八臂相交，有如三战吕布；
yī shēng xiǎng liàng bù ruò sì zuò tiān wáng
一声响亮，不若四座天王。
xī biān dòu chù guǐ shén jīng qiáo shàng zhàn shí shān shí liè
溪边斗处鬼神惊，桥上战时山石裂。
zhì shēn yǔ cuī dào chéng zhèng dòu dào jiān shēn lǐ zhì shēn dé biàn chù hē yī shēng zhe
智深与崔道成正斗到间深里，智深得便处，喝一声：“着！
zhǐ yī chán zhàng bǎ shēng tiě fú dǎ xià qiáo qù
”只一禅杖，把生铁佛打下桥去。
nà dào rén jiàn dào le hé shàng wú xīn liàn zhàn mài gè pò zhàn biàn zǒu
那道人见倒了和尚，无心恋战，卖个破绽便走。
shǐ jìn hè dào nà lǐ qù
史进喝道：“那里去！
gǎn shàng wàng hòu xīn yī pō dāo pū dì yī shēng xiǎng dào rén dào zài yī biān
”赶上，望后心一朴刀，扑地一声响，道人倒在一边。
shǐ jìn tà rù qù diào zhuǎn pō dāo wàng xià miàn zhǐ gù qì zhī gē chá de shuò
史进踏入去，调转朴刀，望下面只顾肐肢肐察的搠。
zhì shēn gǎn xià qiáo qù bǎ cuī dào chéng hòu shēn yī chán zhàng
智深赶下桥去，把崔道成后身一禅杖。
kě lián liǎng gè qiáng tú huà zuò nán kē yī mèng
可怜两个强徒，化作南柯一梦。
zhèng shì cóng qián zuò guò shì wú xìng yī qí lái
正是：从前作过事，无幸一齐来。
zhì shēn shǐ jìn bǎ zhè qiū xiǎo yǐ cuī dào chéng liǎng gè shī shǒu dōu fù le cuān zài jiàn lǐ liǎng gè zài dǎ rù sì lǐ lái
智深、史进把这丘小乙、崔道成两个尸首，都缚了撺在涧里，两个再打入寺里来。
xiāng jī chú xià nà jǐ gè lǎo hé shàng yīn jiàn zhì shēn shū le qù pà cuī dào chéng qiū xiǎo yǐ lái shā tā yǐ zì dōu diào sǐ le
香积厨下那几个老和尚，因见智深输了去，怕崔道成、丘小乙来杀他，已自都吊死了。
zhì shēn shǐ jìn zhí zǒu rù fāng zhàng hòu jiǎo mén nèi kàn shí nà gè lǔ lái de fù rén tóu jǐng ér sǐ
智深、史进直走入方丈后角门内看时，那个掳来的妇人，投井而死。
zhí xún dào lǐ miàn bā jiǔ jiān xiǎo wū dǎ jiāng rù qù bìng wú yī rén
直寻到里面八九间小屋，打将入去，并无一人。
zhī jiàn bāo guǒ yǐ ná zài bǐ wèi zēng dǎ kāi
只见包裹已拿在彼，未曾打开。
zhì shēn dào jì yǒu le bāo guǒ yī yuán bèi le
智深道：“既有了包裹，依原背了。
zài xún dào lǐ miàn zhī jiàn chuáng shàng sān sì bāo yī fú
”再寻到里面，只见床上三四包衣服。
shǐ jìn dǎ kāi dōu shì yī shang bāo le xiē jīn yín jiǎn hǎo de bāo le yī bāo fú bèi zài shēn shàng
史进打开，都是衣裳，包了些金银，拣好的包了一包袱，背在身上。
xún dào chú fáng jiàn yǒu jiǔ yǒu ròu liǎng gè dōu chī bǎo le
寻到厨房，见有酒有肉，两个都吃饱了。
zào qián fù le liǎng gè huǒ bǎ bō kāi huǒ lú tàn shàng diǎn zháo yàn téng téng de xiān shāo zhe hòu miàn xiǎo wū shāo dào mén qián
灶前缚了两个火把，拨开火，炉炭上点着，焰腾腾的先烧着后面小屋，烧到门前。
zài fù jǐ gè huǒ bǎ zhí lái fó diàn xià hòu yán diǎn zháo shāo qǐ lái
再缚几个火把，直来佛殿下后檐点着，烧起来。
còu qiǎo fēng jǐn guā guā zá zá dì huǒ qǐ jìng tiān jià shāo qǐ lái
凑巧风紧，刮刮杂杂地火起，竟天价烧起来。
zěn jiàn de hǎo huǒ
怎见的好火？
dàn jiàn
但见：
nóng yān gǔn gǔn liè yàn téng téng
浓烟滚滚，烈焰腾腾。
xū yú jiān liǎo chè tiān guān qǐng kè shí shāo kāi dì hù
须臾间燎彻天关，顷刻时烧开地户。
liǎo fēi qín chì jǐn zhuì yún xiāo shāo zǒu shòu máo jiāo tóu jiàn hè
燎飞禽翅尽坠云霄，烧走兽毛焦投涧壑。
duō wú yī shà fó diàn jǐn tòng hóng
多无一霎，佛殿尽通红；
nà yǒu bàn cháo sēng fáng jù biàn chì
那有半朝，僧房俱变赤。
qià sì lǎo jūn tuī dǎo liàn dān lú yí kuài huǒ shān lián dì gǔn
恰似老君推倒炼丹炉，一块火山连地滚。
zhì shēn yǔ shǐ jìn kàn zhe děng le yī huí sì xià huǒ dōu zhe le
智深与史进看着，等了一回，四下火都着了。
èr rén dào liáng yuán suī hǎo bú shì jiǔ liàn zhī jiā
二人道：“梁园虽好，不是久恋之家。
ǎn èr rén zhǐ hǎo sā kāi
俺二人只好撒开。
èr rén sī gǎn zhe xíng le yī yè
”二人厮赶着行了一夜。
tiān sè wēi míng liǎng gè yuǎn yuǎn de wàng jiàn yī cù rén jiā kàn lái shì gè cūn zhèn
天色微明，两个远远地望见一簇人家，看来是个村镇。
liǎng gè tóu nà cūn zhèn shàng lái
两个投那村镇上来。
dú mù qiáo biān yí gè xiǎo xiǎo jiǔ diàn
独木桥边，一个小小酒店。
dàn jiàn
但见：
zhài mén bàn yǎn bù mù dī chuí
柴门半掩，布幕低垂。
suān lí jiǔ wèng tǔ chuáng biān mò huà shén xiān chén bì shàng
酸醨酒瓮土床边，墨画神仙尘壁上。
cūn tóng liàng jiǔ xiǎng fēi dí qì zhī xiàng rú
村童量酒，想非涤器之相如；
chǒu fù dāng lú bú shì dāng shí zhī zhuō shì
丑妇当垆，不是当时之卓氏。
bì jiān dà zì cūn zhōng xué jiū zuì shí tí
壁间大字，村中学究醉时题；
jià shàng suō yī yě wài yú láng chéng xìng dāng
架上蓑衣，野外渔郎乘兴当。
zhì shēn shǐ jìn lái de cūn zhōng jiǔ diàn nèi yī miàn chī jiǔ yī miàn jiào jiǔ bǎo mǎi xiē ròu lái jiè xiē mǐ lái dǎ huǒ zuò fàn
智深、史进来的村中酒店内，一面吃酒，一面叫酒保买些肉来，借些米来，打火做饭。
liǎng gè chī jiǔ sù shuō lù shàng xǔ duō shì wù
两个吃酒，诉说路上许多事务。
chī le jiǔ fàn zhì shēn biàn wèn shǐ jìn dào nǐ jīn tóu nà lǐ qù
吃了酒饭，智深便问史进道：“你今投那里去？
shǐ jìn dào wǒ rú jīn zhǐ de zài huí shǎo huà shān qù tóu bèn zhū wǔ děng sān rén rù le huǒ qiě guò jǐ shí què zài lǐ huì
”史进道：“我如今只得再回少华山，去投奔朱武等三人入了伙，且过几时，却再理会。
zhì shēn jiàn shuō le dào xiōng dì yě shì
”智深见说了，道：“兄弟，也是。
biàn dǎ kāi bāo guǒ qǔ xiē jīn yín yǔ le shǐ jìn
”便打开包裹，取些金银，与了史进。
èr rén shuān le bāo guǒ ná le qì xiè hái le jiǔ qián
二人拴了包裹，拿了器械，还了酒钱。
èr rén chū de diàn mén lí le cūn zhèn yòu xíng bù guò wǔ qī lǐ dào yí gè sān chà lù kǒu
二人出得店门，离了村镇，又行不过五七里，到一个三岔路口。
zhì shēn dào xiōng dì xū yào fēn shǒu
智深道：“兄弟，须要分手。
sǎ jiā tóu dōng jīng qù nǐ xiū xiāng sòng
洒家投东京去，你休相送。
nǐ dǎ huá zhōu xū cóng zhè tiáo lù qù
你打华州，须从这条路去。
tā rì què de xiāng huì
他日却得相会。
ruò yǒu gè biàn rén kě tōng gè xìn xī lái wǎng
若有个便人，可通个信息来往。
shǐ jìn bài cí le zhì shēn gè zì fēn le lù shǐ jìn qù le
”史进拜辞了智深，各自分了路，史进去了。
zhǐ shuō zhì shēn zì wǎng dōng jīng zài lù yòu xíng le bā jiǔ rì zǎo wàng jiàn dōng jīng
只说智深自往东京，在路又行了八九日，早望见东京。
rù de chéng lái dàn jiàn
入得城来，但见：
qiān mén wàn hù fēn fēn zhū cuì jiāo huī
千门万户，纷纷朱翠交辉；
sān shì liù jiē jì jì yì guān jù jí
三市六街，济济衣冠聚集。
fèng gé liè jiǔ zhòng jīn yù lóng lóu xiǎn yī pài bō li
凤阁列九重金玉，龙楼显一派玻璃。
luán shēng fèng guǎn fèi gē tái xiàng bǎn yín zhēng míng wǔ xiè
鸾笙凤管沸歌台，象板银筝鸣舞榭。
mǎn mù jūn mín xiāng qìng lè tài píng fēng rěn zhī nián
满目军民相庆，乐太平丰稔之年；
sì fāng shāng lǚ jiāo tōng jù fù guì róng huá zhī de
四方商旅交通，聚富贵荣华之地。
huā jiē liǔ mò zhòng duō jiāo yàn míng jī
花街柳陌，众多娇艳名姬；
chǔ guǎn qín lóu wú xiàn fēng liú gē jì
楚馆秦楼，无限风流歌妓。
háo mén fù hù hū lú gōng zǐ wáng sūn mǎi xiào
豪门富户呼卢，公子王孙买笑。
jǐng wù shē huá wú bǐ bìng zhǐ yí làng yuàn yǔ péng lái
景物奢华无比并，只疑阆苑与蓬莱。
zhì shēn kàn jiàn dōng jīng rè nào shì jǐng xuān huá lái dào chéng zhōng péi gè xiǎo xīn wèn rén dào dà xiàng guó sì zài hé chǔ
智深看见东京热闹，市井喧哗，来到城中，陪个小心，问人道：“大相国寺在何处？
jiē fāng rén dá dào qián miàn zhōu qiáo biàn shì
”街坊人答道：“前面州桥便是。
zhì shēn tí le chán zhàng biàn zǒu zǎo lái dào sì qián rù de shān mén kàn shí duān dì hǎo yī zuò dà shā
”智深提了禅杖便走，早来到寺前，入得山门看时，端的好一座大刹。
dàn jiàn
但见：
shān mén gāo sǒng fàn yǔ qīng yōu
山门高耸，梵宇清幽。
dāng tóu chì é zì fēn míng liǎng xià jīn gāng xíng shì měng
当头敕额字分明，两下金刚形势猛。
wǔ jiān dà diàn lóng lín wǎ qì bì chéng háng
五间大殿，龙鳞瓦砌碧成行；
sì bì sēng fáng guī bèi mó zhuān huā qiàn fèng
四壁僧房，龟背磨砖花嵌缝。
zhōng lóu sēn lì jīng gé wēi é
钟楼森立，经阁巍峨。
fān gān gāo jùn jiē qīng yún bǎo tǎ yī xī qīn bì hàn
幡竿高峻接青云，宝塔依稀侵碧汉。
mù yú héng guà yún bǎn gāo xuán
木鱼横挂，云板高悬。
fú qián dēng zhú yíng huáng lú nèi xiāng yān liáo rào
佛前灯烛荧煌，炉内香烟缭绕。
zhuàng fān bù duàn guān yīn diàn jiē zǔ shī táng
幢幡不断，观音殿接祖师堂；
bǎo gài xiāng lián shuǐ lù huì tōng luó hàn yuàn
宝盖相连，水陆会通罗汉院。
shí shí hù fǎ zhū tiān jiàng suì suì xiáng mó zūn zhě lái
时时护法诸天降，岁岁降魔尊者来。
zhì shēn jìn de sì lái dōng xī láng xià kàn shí jìng tóu zhī kè liáo nèi qù
智深进得寺来，东西廊下看时，径投知客寮内去。
dào rén zhuàng jiàn bào yǔ zhī kè
道人撞见，报与知客。
wú yí shí zhī kè sēng chū lái jiàn le zhì shēn shēng de xiōng měng tí zhe tiě chán zhàng kuà zhe jiè dāo bēi zhe gè dà bāo guǒ xiān yǒu wǔ fēn jù tā
无移时，知客僧出来，见了智深生的凶猛，提着铁禅杖，跨着戒刀，背着个大包裹，先有五分惧他。
zhī kè wèn dào shī xiōng hé fāng lái
知客问道：“师兄何方来？
zhì shēn fàng xià bāo guǒ chán zhàng dǎ gè wèn xùn zhī kè huí le wèn xùn
”智深放下包裹禅杖，打个问讯，知客回了问讯。
zhì shēn shuō dào xiǎo tú wǔ tái shān lái
智深说道：“小徒五台山来。
běn shī zhēn zhǎng lǎo yǒu shū zài cǐ zhe xiǎo sēng lái tóu shàng shā qīng dà shī zhǎng lǎo chù tǎo gè zhí shì sēng zuò
本师真长老有书在此，着小僧来投上刹清大师长老处，讨个职事僧做。
zhī kè dào jì shì zhēn dà shī zhǎng lǎo yǒu shū zhá hé dāng tóng dào fāng zhàng lǐ qù
”知客道：“既是真大师长老有书札，合当同到方丈里去。
zhī kè yǐn le zhì shēn zhí dào fāng zhàng jiě kāi bāo guǒ qǔ chū shū lái ná zài shǒu lǐ
”知客引了智深，直到方丈，解开包裹，取出书来，拿在手里。
zhī kè dào shī xiōng nǐ rú hé bù zhī tǐ miàn
知客道：“师兄，你如何不知体面？
jí mù zhǎng lǎo chū lái nǐ kě jiě le jiè dāo qǔ chū nà qī tiáo zuò jù xìn xiāng lái lǐ bài zhǎng lǎo shǐ de
即目长老出来，你可解了戒刀，取出那七条、坐具、信香来，礼拜长老使得。
zhì shēn dào nǐ què hé bù zǎo shuō
”智深道：“你却何不早说。
suí jí jiě le jiè dāo bāo guǒ nèi qǔ chū piàn xiāng yī zhù zuò jù qī tiáo bàn shǎng méi zuò dào lǐ chù
”随即解了戒刀，包裹内取出片香一炷，坐具、七条半晌没做道理处。
zhī kè yòu yǔ tā pī le jiā shā jiào tā xiān pù zuò jù
知客又与他披了袈裟，教他先铺坐具。
zhī kè wèn dào yǒu xìn xiāng zài nà lǐ
知客问道：“有信香在那里？
zhì shēn dào shèn me xìn xiāng
”智深道：“甚么信香？
zhǐ yǒu yī zhù xiāng zài cǐ
只有一炷香在此。
zhī kè zài bù hé tā shuō dù lǐ zì yí jì le
”知客再不和他说，肚里自疑忌了。
shǎo kè zhī jiàn zhì qīng chán shī liǎng gè shǐ zhě yǐn zháo chū lái chán yǐ shàng zuò le
少刻，只见智清禅师两个使者引着出来，禅椅上坐了。
zhī kè xiàng qián dǎ gè wèn xùn bǐng dào zhè sēng rén cóng wǔ tái shān lái yǒu zhēn chán shī shū zài cǐ shàng dá běn shī
知客向前打个问讯，禀道：“这僧人从五台山来，有真禅师书在此，上达本师。
qīng zhǎng lǎo dào hǎo hǎo
”清长老道：“好，好！
shī xiōng duō shí bù céng yǒu fǎ tiè lái
师兄多时不曾有法帖来。
zhī kè jiào zhì shēn dào shī xiōng bǎ shū lái lǐ bài zhǎng lǎo
”知客叫智深道：“师兄，把书来礼拜长老。
zhī jiàn zhì shēn xiān bǎ nà zhù xiāng chā zài lú nèi bài le sān bài jiāng shū chéng shàng
”只见智深先把那炷香插在炉内，拜了三拜，将书呈上。
qīng zhǎng lǎo jiē shū bǎ lái chāi kāi kàn shí shàng miàn xiě dào zhì zhēn hé shàng hé zhǎng bái yán xián dì qīng gōng dà dé chán shī bù jué tiān cháng de gé bié yán kuì yuǎn
清长老接书，把来拆开看时，上面写道：“智真和尚合掌白言贤弟清公大德禅师：不觉天长地隔，别颜睽远。
suī nán běi fēn zōng qiān lǐ tóng yì
虽南北分宗，千里同意。
jīn yǒu xiǎo měi bì sì tán yuè zhào yuán wài tì dù sēng rén zhì shēn sú xìng shì yán ān fǔ lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhàng qián tí xiá guān lǔ dá wéi yīn dǎ sǐ le rén qíng yuàn luò fà wèi sēng
今有小浼：敝寺檀越赵员外剃度僧人智深，俗姓是延安府老种经略相公帐前提辖官鲁达，为因打死了人，情愿落发为僧。
èr cì yīn zuì nào le sēng táng zhí shì rén bù néng hé shùn
二次因醉，闹了僧堂，职事人不能和顺。
tè lái shàng shā wàn wàng zuò zhí shì rén yuán shōu lù
特来上刹，万望作职事人员收录。
xìng shèn
幸甚！
qiè bù kě tuī gù
切不可推故。
cǐ sēng jiǔ hòu zhèng guǒ fēi cháng qiān wàn róng liú
此僧久后正果非常，千万容留。
zhēn zhòng zhēn zhòng
珍重，珍重！
qīng zhǎng lǎo dú ba lái shū biàn dào yuǎn lái sēng rén qiě qù sēng táng zhōng zàn xiē chī xiē zhāi fàn
”清长老读罢来书，便道：“远来僧人且去僧堂中暂歇，吃些斋饭。
zhì shēn xiè le shōu shí qǐ zuò jù qī tiáo tí le bāo guǒ ná le chán zhàng jiè dāo gēn zhe xíng tóng qù le
”智深谢了，收拾起坐具、七条，提了包裹，拿了禅杖、戒刀，跟着行童去了。
qīng zhǎng lǎo huàn jí liǎng bān xǔ duō zhí shì sēng rén jìn dào fāng zhàng nǎi yán rǔ děng zhòng sēng zài cǐ
清长老唤集两班许多职事僧人，尽到方丈，乃言：“汝等众僧在此。
nǐ kàn wǒ shī xiōng zhì zhēn chán shī hǎo méi fēn xiǎo
你看我师兄智真禅师好没分晓！
zhè gè lái de sēng rén yuán lái shì jīng lüè fǔ jūn guān wéi yīn dǎ sǐ le rén luò fà wèi sēng èr cì zài bǐ nào le sēng táng yīn cǐ nán zhe tā
这个来的僧人，原来是经略府军官，为因打死了人，落发为僧，二次在彼闹了僧堂，因此难着他。
nǐ nà lǐ ān tā bù de què tuī lái yǔ wǒ
你那里安他不的，却推来与我。
dài yào bù shōu liú tā shī xiōng rú cǐ wàn qiān zhǔ fù bù kě tuī gù
待要不收留他，师兄如此万千嘱付，不可推故。
dài yào zhe tā zài zhè lǐ tǎng huò luàn le qīng guī rú hé shǐ de
待要着他在这里，倘或乱了清规，如何使得。
zhī kè dào biàn shì dì zǐ men kàn nà sēng rén quán bù shì chū jiā rén mú yàng
”知客道：“便是弟子们看那僧人，全不似出家人模样。
běn sì rú hé ān zhe de tā
本寺如何安着得他？
dōu sì biàn dào dì zǐ xún sī qǐ lái zhǐ yǒu suān zǎo mén wài tuì jū xiè yǔ hòu nà piàn cài yuán rú cháng bèi yíng nèi jūn jiàn men bìng mén wài nà èr shí lái gè pò luò hù shí cháng lái qīn hài zòng fàng yáng mǎ hǎo shēng luó zào
”都寺便道：“弟子寻思起来，只有酸枣门外退居廨宇后那片菜园，如常被营内军健们并门外那二十来个破落户，时常来侵害，纵放羊马，好生啰唣。
yí gè lǎo hé shàng zài nà lǐ zhù chí nà lǐ gǎn guǎn tā
一个老和尚在那里住持，那里敢管他。
hé bù jiào zhì shēn qù nà lǐ zhù chí dào gǎn guǎn de xià
何不教智深去那里住持，倒敢管的下。
qīng zhǎng lǎo dào dōu sì shuō de shì
”清长老道：“都寺说的是。
jiào shì zhě qù sēng táng nèi kè fáng lǐ děng tā chī ba fàn biàn huàn jiāng tā lái
教侍者去僧堂内客房里，等他吃罢饭，便唤将他来。
shì zhě qù bù duō shí yǐn zháo zhì shēn dào fāng zhàng lǐ
”侍者去不多时，引着智深到方丈里。
qīng zhǎng lǎo dào nǐ jì shì wǒ shī xiōng zhēn dà shī jiàn jiāng lái wǒ zhè sì zhōng guà dā zuò gè zhí shì rén yuán
清长老道：“你既是我师兄真大师荐将来我这寺中挂搭，做个职事人员。
wǒ zhè bì sì yǒu gè dà cài yuán zài suān zǎo mén wài yuè miào jiàn bì nǐ kě qù nà lǐ zhù chí guǎn lǐng
我这敝寺有个大菜园，在酸枣门外岳庙间壁，你可去那里住持管领。
měi rì jiào zhòng dì rén nà shí dān cài shū yú zhě dōu shǔ nǐ yòng dù
每日教种地人纳十担菜蔬，余者都属你用度。
zhì shēn biàn dào běn shī zhēn zhǎng lǎo zhe xiǎo sēng tóu dà shā tǎo gè zhí shì sēng zuò què bù jiào ǎn zuò gè dōu sì jiān sì rú hé jiào sǎ jiā qù guǎn cài yuán
”智深便道：“本师真长老着小僧投大刹讨个职事僧做，却不教俺做个都寺、监寺，如何教洒家去管菜园？
shǒu zuò biàn dào shī xiōng nǐ bù xǐng de
”首座便道：“师兄，你不省得。
nǐ xīn lái guà dā yòu bù céng yǒu gōng láo rú hé biàn zuò de dōu sì
你新来挂搭，又不曾有功劳，如何便做得都寺？
zhè guǎn cài yuán yě shì gè dà zhí shì rén yuán le
这管菜园也是个大职事人员了。
zhì shēn dào sǎ jiā bù guǎn cài yuán ǎn zhǐ yào dōu sì jiān sì
”智深道：“洒家不管菜园，俺只要都寺、监寺。
shǒu zuò yòu dào nǐ tīng wǒ shuō yǔ nǐ
”首座又道：“你听我说与你。
sēng mén zhōng zhí shì rén yuán gè yǒu tóu xiàng
僧门中职事人员，各有头项。
qiě rú xiǎo sēng zuò gè zhī kè zhǐ lǐ huì guǎn dài wǎng lái kè guān sēng zhòng
且如小僧，做个知客，只理会管待往来客官僧众。
jiǎ rú wéi nà shì zhě shū jì shǒu zuò zhè dōu shì qīng zhí bù róng yì de zuò
假如维那、侍者、书记、首座，这都是清职，不容易得做。
dōu sì jiān sì tí diǎn yuàn zhǔ zhè gè dōu shì zhǎng guǎn cháng zhù cái wù
都寺、监寺、提点、院主，这个都是掌管常住财物。
nǐ cái dào de fāng zhàng zěn biàn de shàng děng zhí shì
你才到的方丈，怎便得上等职事？
hái yǒu nà guǎn cáng de huàn zuò cáng zhǔ
还有那管藏的唤做藏主，
guǎn diàn de huàn zuò diàn zhǔ
管殿的唤做殿主，
guǎn gé de huàn zuò gé zhǔ
管阁的唤作阁主，
guǎn huà yuán de huàn zuò huà zhǔ
管化缘的唤做化主，
guǎn yù táng de huàn zuò yù zhǔ
管浴堂的唤做浴主，
zhè gè dōu shì zhǔ shì rén yuán
这个都是主事人员，
zhōng děng zhí shì
中等职事，
hái yǒu nà guǎn tǎ de tǎ tóu
还有那管塔的塔头，
guǎn fàn de fàn tóu
管饭的饭头，
guǎn chá de chá tóu
管茶的茶头，
guǎn cài yuán de cài tóu
管菜园的菜头，
guǎn dōng cè de jìng tóu
管东厕的净头，
zhè gè dōu shì tóu shì rén yuán
这个都是头事人员，
mò děng zhí shì
末等职事。
jiǎ rú shī xiōng nǐ guǎn le yī nián cài yuán hǎo biàn shēng nǐ zuò gè tǎ tóu
假如师兄你管了一年菜园，好，便升你做个塔头；
yòu guǎn le yī nián hǎo shēng nǐ zuò gè yù zhǔ
又管了一年，好，升你做个浴主；
yòu yī nián hǎo cái zuò jiān sì
又一年，好，才做监寺。
zhì shēn dào jì rán rú cǐ yě yǒu chū shēn shí sǎ jiā míng rì biàn qù
”智深道：“既然如此，也有出身时，洒家明日便去。
huà xiū xù fán qīng zhǎng lǎo jiàn zhì shēn kěn qù jiù liú zài fāng zhàng lǐ xiē le
”话休絮繁，清长老见智深肯去，就留在方丈里歇了。
dāng rì yì dìng le zhí shì suí jí xiě le bǎng wén xiān shǐ rén qù cài yuán lǐ tuì jū xiè yǔ nèi guà qǐ kù sī bǎng wén míng rì jiāo gē
当日议定了职事，随即写了榜文，先使人去菜园里退居廨宇内挂起库司榜文，明日交割。
dàng wǎn gè zì sàn le
当晚各自散了。
cì zǎo qīng zhǎng lǎo shēng fǎ zuò yā liǎo fǎ tiè wěi zhì shēn guǎn cài yuán
次早，清长老升法座，押了法帖，委智深管菜园。
zhì shēn dào zuò qián lǐng liǎo fǎ tiè cí le zhǎng lǎo bèi shàng bāo guǒ kuà le jiè dāo tí le chán zhàng hé liǎng gè sòng rù yuàn de hé shàng zhí lái suān zǎo mén wài xiè yǔ lǐ lái zhù chí
智深到座前领了法帖，辞了长老，背上包裹，跨了戒刀，提了禅杖，和两个送入院的和尚直来酸枣门外廨宇里来住持。
qiě shuō cài yuán zuǒ jìn yǒu èr sān shí gè dǔ bó bù chéng cái pò luò hù pō pí
且说菜园左近,有二三十个赌博不成才破落户泼皮，
fàn cháng zài yuán nèi tōu dào cài shū
泛常在园内偷盗菜蔬，
kào zhe yǎng shēn yīn lái tōu cài
靠着养身．因来偷菜，
kàn jiàn xiè yǔ mén shàng xīn guà yī dào kù sī bǎng wén
看见廨宇门上新挂一道库司榜文，
shàng shuō dà xiàng guó sì yǎng wěi guǎn cài yuán sēng rén lǔ zhì shēn qián lái zhù chí
上说：“大相国寺仰委管菜园僧人鲁智深前来住持，
zì míng rì wèi shǐ zhǎng guǎn
自明日为始掌管，
bìng bù xǔ xián zá rén děng rù yuán jiǎo rǎo
并不许闲杂人等入园搅扰。
nà jǐ gè pō pí kàn le biàn qù yǔ zhòng pò luò hù shāng yì dào dà xiàng guó sì lǐ chà yí gè hé shàng shèn me lǔ zhì shēn lái guǎn cài yuán
”那几个泼皮看了，便去与众破落户商议道：“大相国寺里差一个和尚，甚么鲁智深，来管菜园。
wǒ men chèn tā xīn lái xún yī chǎng nào yī dùn dǎ xià tóu lái jiào nà sī fú wǒ men
我们趁他新来，寻一场闹，一顿打下头来，教那厮伏我们。
shù zhōng yí gè dào wǒ yǒu yí gè dào lǐ
”数中一个道：“我有一个道理。
tā yòu bù céng rèn de wǒ wǒ men rú hé biàn qù xún dì nào
他又不曾认的我，我们如何便去寻的闹？
děng tā lái shí yòu tā qù fèn jiào biān zhǐ zuò gōng hè tā shuāng shǒu qiǎng zhù jiǎo fān jīn dǒu diān nà sī xià fèn jiào qù zhǐ shì xiǎo shuǎ tā
等他来时，诱他去粪窖边，只做恭贺他，双手抢住脚，翻筋斗攧那厮下粪窖去，只是小耍他。
zhòng pō pí dào hǎo hǎo
”众泼皮道：“好，好！
shāng liáng yǐ dìng qiě kàn tā lái
”商量已定，且看他来。
què shuō lǔ zhì shēn lái dào xiè yǔ tuì jū nèi fáng zhōng ān dùn le bāo guǒ xíng lǐ yǐ le chán zhàng guà le jiè dāo
却说鲁智深来到廨宇退居内房中，安顿了包裹、行李，倚了禅杖，挂了戒刀。
nà shù gè zhòng dì dào rén dōu lái cān bài le dàn yǒu yī yīng suǒ yuè jìn xíng jiāo gē
那数个种地道人都来参拜了，但有一应锁钥，尽行交割。
nà liǎng gè hé shàng tóng jiù zhù chí lǎo hé shàng xiāng bié le jìn huí sì qù
那两个和尚同旧住持老和尚，相别了尽回寺去。
qiě shuō zhì shēn chū dào cài yuán dì shàng dōng guāng xī wàng kàn nà yuán pǔ
且说智深出到菜园地上，东观西望，看那园圃。
zhī jiàn zhè èr sān shí gè pō pí ná zhe xiē guǒ hé jiǔ lǐ dōu xī xī de xiào dào wén zhī hé shàng xīn lái zhù chí wǒ men lín shè jiē fāng dōu lái zuò qìng
只见这二三十个泼皮，拿着些果盒酒礼，都嘻嘻地笑道：“闻知和尚新来住持，我们邻舍街坊都来作庆。
zhì shēn bù zhī shì jì zhí zǒu dào fèn jiào biān lái
”智深不知是计，直走到粪窖边来。
nà huǒ pō pí yī qí xiàng qián yí gè lái qiǎng zuǒ jiǎo yí gè lái qiǎng yòu jiǎo zhǐ wàng lái diān zhì shēn
那伙泼皮一齐向前，一个来抢左脚，一个来抢右脚，指望来攧智深。
zhī jiào zhì shēn jiǎo jiān qǐ chǔ shān qián měng hǔ xīn jīng
只教智深：脚尖起处，山前猛虎心惊；
quán tou luò shí hǎi nèi jiāo lóng sàng dǎn
拳头落时，海内蛟龙丧胆。
zhèng shì fāng yuán yī piàn xián yuán pǔ mù xià pái chéng xiǎo zhàn chǎng
正是：方圆一片闲园圃，目下排成小战场。
nà huǒ pō pí zěn de lái diān zhì shēn qiě tīng xià huí fēn jiě
那伙泼皮怎的来攧智深，且听下回分解。