chā chì hǔ jiā dǎ bái xiù yīng měi rán gōng wù shī xiǎo yá nèi
插翅虎枷打白秀英美髯公误失小衙内
shī yuē
诗曰：
lóng hǔ shān zhōng zǒu shā gāng yīng xióng háo jié qǐ duō fāng
龙虎山中走煞罡，英雄豪杰起多方。
kuí gāng fēi rù shān dōng jiè tǐng tǐng huáng jīn jià hǎi liáng
魁罡飞入山东界，挺挺黄金架海梁。
yòu dú jīng shū míng lǐ yì zhǎng wèi lì dào zhì xuān áng
幼读经书明礼义，长为吏道志轩昂。
míng yáng sì hǎi chēng shí yǔ suì suì cháo yáng jí fèng huáng
名扬四海称时雨，岁岁朝阳集凤凰。
yùn jiǎn shí guāi zāo dié pèi rú lóng shī shuǐ kùn ní gāng
运蹇时乖遭迭配，如龙失水困泥冈。
céng jiāng xuán nǚ tiān shū shòu màn xiàng liáng shān shuǐ hǔ cáng
曾将玄女天书受，漫向梁山水浒藏。
bào yuān lǜ zhòng lín céng shì xié hèn xīng bīng pò zhù zhuāng
报冤率众临曾市，挟恨兴兵破祝庄。
tán xiào xī chuí zhūn jiǎ zhòu děng xián dōng fǔ liè dāo qiāng
谈笑西陲屯甲胄，等闲东府列刀枪。
liǎng yíng tóng guàn pái tiān zhèn sān bài gāo qiú zài shuǐ xiāng
两赢童贯排天阵，三败高俅在水乡。
shī gōng zǐ sāi liáo bīng tuì bào guó qīng xī fāng là wáng
施功紫塞辽兵退，报国清溪方腊亡。
háng dào hé tiān hū bǎo yì gāo míng liú de wàn nián yáng
行道合天呼保义，高名留得万年扬。
huà shuō liáng shān pō jù yì tīng shàng zhāo gài sòng jiāng bìng zhòng tóu lǐng yǔ pū tiān diāo li yīng péi huà qiāo niú zǎi mǎ zuò qìng xǐ yán xí kào shǎng sān jūn bìng zhòng dà xiǎo lóu luō yán yàn zhì bèi lǐ wù chóu xiè
话说梁山泊聚义厅上，晁盖、宋江并众头领与扑天雕李应陪话，敲牛宰马，做庆喜筵席，犒赏三军，并众大小喽啰筵宴，置备礼物酬谢。
sūn lì sūn xīn jiě zhēn jiě bǎo zōu yuān zōu rùn lè hé gù dà sǎo jù gè bō fáng ān dùn
孙立、孙新、解珍、解宝、邹渊、邹润、乐和、顾大嫂俱各拨房安顿。
cì rì yòu zuò xí miàn huì qǐng zhòng tóu lǐng zuò zhǔ zhāng
次日，又作席面，会请众头领作主张。
sòng jiāng huàn wáng ǎi hǔ lái shuō dào wǒ dāng chū zài qīng fēng shān shí xǔ xià nǐ yī tóu qīn shì xuán xuán guà zài xīn zhōng bù céng wán de cǐ yuàn
宋江唤王矮虎来说道：“我当初在清风山时，许下你一头亲事，悬悬挂在心中，不曾完得此愿。
jīn rì wǒ fù qīn yǒu gè nǚ ér zhāo nǐ wèi xù
今日我父亲有个女儿，招你为婿。
sòng jiāng zì qù qǐng chū sòng tài gōng lái yǐn zháo yī zhàng qīng hù sān niang dào yán qián
”宋江自去请出宋太公来，引着一丈青扈三娘到筵前。
sòng jiāng qīn zì yǔ tā péi huà shuō dào
宋江亲自与他陪话，说道；
wǒ zhè xiōng dì wáng yīng suī yǒu wǔ yì bù jí xián mèi
“我这兄弟王英，虽有武艺，不及贤妹。
shì wǒ dāng chū céng xǔ xià tā yī tóu qīn shì yī xiàng wèi zēng chéng de
是我当初曾许下他一头亲事，一向未曾成得。
jīn rì xián mèi nǐ rèn yì wǒ fù qīn le zhòng tóu lǐng dōu shì méi rén jīn zhāo shì gè liáng chén jí rì xián mèi yǔ wáng yīng jié wèi fū fù
今日贤妹你认义我父亲了，众头领都是媒人，今朝是个良辰吉日，贤妹与王英结为夫妇。
yī zhàng qīng jiàn sòng jiāng yì qì shēn zhòng tuī què bù dé liǎng kǒu er zhǐ de bài xiè le
”一丈青见宋江义气深重，推却不得，两口儿只得拜谢了。
zhāo gài děng zhòng rén jiē xǐ dōu chēng hè sòng gōng míng zhēn nǎi yǒu dé yǒu yì zhī shì
晁盖等众人皆喜，都称贺宋公明真乃有德有义之士。
dāng rì jìn jiē yán yàn yǐn jiǔ qìng hè
当日尽皆筵宴，饮酒庆贺。
zhèng yǐn yàn jiān zhī jiàn zhū guì jiǔ diàn lǐ shǐ rén shàng shān lái bào dào lín zi qián dà lù shàng yī huǒ kè rén jīng guò xiǎo lóu luō chū qù lán jié shù nèi yí gè chēng shì yùn chéng xiàn dū tóu léi héng
正饮宴间，只见朱贵酒店里使人上山来报道：“林子前大路上一伙客人经过，小喽啰出去拦截，数内一个称是郓城县都头雷横。
zhū tóu lǐng yāo qǐng zhù le jiàn zài diàn lǐ yǐn fēn lì jiǔ shí xiān shǐ xiǎo xiào bào zhī
朱头领邀请住了，见在店里饮分例酒食，先使小校报知。
zhāo gài sòng jiāng tīng le dà xǐ suí jí yǔ tóng jūn shī wú yòng sān gè xià shān yíng jiē
”晁盖、宋江听了大喜，随即与同军师吴用三个下山迎接。
zhū guì zǎo bǎ chuán sòng zhì jīn shā tān shàng àn
朱贵早把船送至金沙滩上岸。
sòng jiāng jiàn le huāng máng xià bài dào jiǔ bié zūn yán cháng qiè yún shù zhī sī
宋江见了，慌忙下拜道：“久别尊颜，常切云树之思。
jīn rì yuán hé jīng guò jiàn chǔ
今日缘何经过贱处？
léi héng lián máng dá lǐ dào xiǎo dì méng běn xiàn chāi qiǎn wǎng dōng chāng fǔ gōng gàn huí lái jīng guò lù kǒu xiǎo lóu luō lán tǎo mǎi lù qián xiǎo dì tí qǐ jiàn míng yīn cǐ zhū xiōng jiān yì liú zhù
”雷横连忙答礼道：“小弟蒙本县差遣往东昌府公干，回来经过路口，小喽啰拦讨买路钱，小弟提起贱名，因此朱兄坚意留住。
sòng jiāng dào tiān yǔ zhī xìng
”宋江道：“天与之幸！
qǐng dào dà zhài jiào zhòng tóu lǐng dōu xiāng jiàn le zhì jiǔ guǎn dài
”请到大寨，教众头领都相见了，置酒管待。
yī lián zhù le wǔ rì měi rì yǔ sòng jiāng xián huà
一连住了五日，每日与宋江闲话。
zhāo gài dòng wèn zhū tóng xiāo xī
晁盖动问朱仝消息。
léi héng dá dào zhū tóng jiàn jīn cān zuò běn xiàn dāng láo jié jí xīn rèn zhī xiàn hǎo shēng xīn xǐ
雷横答道：“朱仝见今参做本县当牢节级，新任知县好生欣喜。
sòng jiāng wǎn qǔ bǎ huà lái shuō léi héng shàng shān rù huǒ
”宋江宛曲把话来说雷横上山入伙。
léi héng tuī cí lǎo mǔ nián gāo bù néng xiāng cóng
雷横推辞：“老母年高，不能相从。
dài xiǎo dì sòng mǔ zhōng nián zhī hòu què lái xiāng tóu
待小弟送母终年之后，却来相投。
léi héng dāng xià bài cí le xià shān
”雷横当下拜辞了下山。
sòng jiāng děng zài sān kǔ liú bú zhù
宋江等再三苦留不住。
zhòng tóu lǐng gè yǐ jīn bó xiāng zèng sòng jiāng zhāo gài zì bù bì shuō
众头领各以金帛相赠，宋江、晁盖自不必说。
léi héng dé le yī dà bāo jīn yín xià shān zhòng tóu lǐng dōu sòng zhì lù kǒu zuò bié bǎ chuán dù guò dà lù zì huí yùn chéng xiàn qù le
雷横得了一大包金银下山，众头领都送至路口作别，把船渡过大路，自回郓城县去了。
bù zài huà xià
不在话下。
qiě shuō zhāo gài sòng jiāng huí zhì dà zhài jù yì tīng shàng qǐ qǐng jūn shī wú xué jiū dìng yì shān zhài zhí shì
且说晁盖、宋江回至大寨聚义厅上，起请军师吴学究定议山寨职事。
wú yòng yǐ yǔ sòng gōng míng shāng yì yǐ dìng
吴用已与宋公明商议已定。
cì rì huì hé zhòng tóu lǐng tīng hào lìng
次日，会合众头领听号令。
xiān bō wài miàn shǒu diàn tóu lǐng
先拨外面守店头领。
sòng jiāng dào sūn xīn gù dà sǎo yuán shì kāi jiǔ diàn zhī jiā zhe lìng fū fù èr rén tì huí tóng wēi tóng měng bié yòng
宋江道：“孙新、顾大嫂原是开酒店之家，着令夫妇二人替回童威、童猛别用。
zài lìng shí qiān qù bāng zhù shí yǒng lè hé qù bāng zhù zhū guì zhèng tiān shòu qù bāng zhù li lì dōng nán xī běi sì zuò diàn nèi mài jiǔ mài ròu zhāo jiē sì fāng rù huǒ hǎo hàn
再令时迁去帮助石勇，乐和去帮助朱贵，郑天寿去帮助李立，东南西北四座店内，卖酒卖肉，招接四方入伙好汉。
měi diàn nèi shè liǎng gè tóu lǐng
每店内设两个头领。
yī zhàng qīng wáng ǎi hǔ hòu shān xià zhài jiān dū mǎ pǐ
一丈青、王矮虎后山下寨，监督马匹。
jīn shā tān xiǎo zhài tóng wēi tóng měng dì xiōng liǎng gè shǒu bǎ
金沙滩小寨，童威、童猛弟兄两个守把。
yā zuǐ tān xiǎo zhài zōu yuān zōu rùn shū zhí liǎng gè shǒu bǎ
鸭嘴滩小寨，邹渊、邹润叔侄两个守把。
shān qián dà lù huáng xìn yàn shùn bù lǐng mǎ jūn xià zhài shǒu hù
山前大路，黄信、燕顺部领马军下寨守护。
jiě zhēn jiě bǎo shǒu bǎ shān qián dì yī guān
解珍、解宝守把山前第一关。
dù qiān sòng wàn shǒu bǎ wǎn zǐ chéng dì èr guān
杜迁、宋万守把宛子城第二关。
liú táng mù hóng shǒu bǎ dà zhài kǒu dì sān guān
刘唐、穆弘守把大寨口第三关。
ruǎn jiā sān xióng shǒu bǎ shān nán shuǐ zhài
阮家三雄守把山南水寨。
mèng kāng réng qián jiān zào zhàn chuán
孟康仍前监造战船。
li yīng dù xìng jiǎng jìng zǒng guǎn shān zhài qián liáng jīn bó
李应、杜兴、蒋敬总管山寨钱粮金帛。
táo zōng wàng xuē yǒng jiān zhù liáng shān pō nèi chéng yuán yàn tái
陶宗旺、薛永监筑梁山泊内城垣雁台。
hóu jiàn zhuān guǎn jiān zào yī páo kǎi jiǎ jīng qí zhàn ǎo
侯健专管监造衣袍、铠甲、旌旗、战袄。
zhū fù sòng qīng tí diào yán yàn
朱富、宋清提调筵宴。
mù chūn li yún jiān zào wū yǔ zhài zhà
穆春、李云监造屋宇寨栅。
xiāo ràng jīn dà jiān zhǎng guǎn yī yīng bīn kè shū xìn gōng wén
萧让、金大坚掌管一应宾客书信公文。
péi xuān zhuān guǎn jūn zhèng sī shǎng gōng fá zuì
裴宣专管军政司，赏功罚罪。
qí yú lǚ fāng guō shèng sūn lì ōu péng mǎ lín shān fēi yáng lín bái shèng fēn diào dà zhài bā miàn ān xiē
其余吕方、郭盛、孙立、欧鹏、马麟、邓飞、杨林、白胜，分调大寨八面安歇。
zhāo gài sòng jiāng wú yòng jū yú shān dǐng zhài nèi
晁盖、宋江、吴用居于山顶寨内。
huā róng qín míng jū yú shān zuǒ zhài nèi
花荣、秦明居于山左寨内。
lín chōng dài zōng jū yú shān yòu zhài nèi
林冲、戴宗居于山右寨内。
lǐ jùn lǐ kuí jū yú shān qián
李俊、李逵居于山前。
zhāng héng zhāng shùn jū yú shān hòu
张横、张顺居于山后。
yáng xióng shí xiù shǒu hù jù yì tīng liǎng cè
杨雄、石秀守护聚义厅两侧。
yī bān tóu lǐng fēn bō yǐ dìng měi rì lún liú yī wèi tóu lǐng zuò yán xí qìng hè
”一班头领分拨已定，每日轮流一位头领做筵席庆贺。
shān zhài tǐ tǒng shèn shì qí zhěng
山寨体统，甚是齐整。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
wēi wēi gāo zhài shuǐ zhōng yāng liè zhí fèn tóu rèn suǒ zhǎng
巍巍高寨水中央，列职分头任所长。
cóng cǐ shān dōng zāo rǎo ràng nán jìn dì shā yǔ tiān gāng
从此山东遭扰攘，难禁地煞与天罡。
zài shuō léi héng lí le liáng shān pō bèi le bāo guǒ tí le pō dāo qǔ lù huí dào yùn chéng xiàn
再说雷横离了梁山泊，背了包裹，提了朴刀，取路回到郓城县。
dào jiā cān jiàn lǎo mǔ gēng huàn xiē yī fú jī le huí wén jìng tóu xiàn lǐ lái bài jiàn le zhī xiàn huí le huà xiāo jiǎo gōng wén pī tiē qiě zì guī jiā zàn xiē
到家参见老母，更换些衣服，赍了回文，径投县里来，拜见了知县，回了话，销缴公文批帖，且自归家暂歇。
yī jiù měi rì xiàn zhōng shū huà mǎo yǒu tīng hòu chāi shǐ
依旧每日县中书画卯酉，听候差使。
yīn yī rì xíng dào xiàn yá dōng shǒu zhǐ tīng de bèi hòu yǒu rén jiào dào dū tóu jǐ shí huí lái
因一日行到县衙东首，只听得背后有人叫道：“都头几时回来？
léi héng huí guò liǎn lái kàn shí què shì běn xiàn yí gè bāng xián de li xiǎo èr
”雷横回过脸来看时，却是本县一个帮闲的李小二。
léi héng dá dào wǒ què cái qián rì lái jiā
雷横答道：“我却才前日来家。
li xiǎo èr dào dū tóu chū qù le xǔ duō shí bù zhī cǐ chù jìn rì yǒu gè dōng jīng xīn lái dǎ xué de xíng yuàn sè yì shuāng jué jiào zuò bái xiù yīng
”李小二道：“都头出去了许多时，不知此处近日有个东京新来打踅的行院，色艺双绝，叫做白秀英。
nà nī zǐ lái cān dū tóu què zhí gōng chāi chū wài bù zài
那妮子来参都头，却值公差出外不在。
rú jīn jiàn zài gōu lán lǐ shuō chàng zhū bān pǐn diào
如今见在勾栏里，说唱诸般品调。
měi rì yǒu nà yì bān dǎ sàn huò yǒu xì wǔ huò yǒu chuī tán huò yǒu gē chàng zuàn de nà rén shān rén hǎi jià kàn
每日有那一般打散，或有戏舞，或有吹弹，或有歌唱，赚得那人山人海价看。
dū tóu rú hé bù qù suō yī suō
都头如何不去睃一睃？
duān dì shì hǎo gè fěn tóu
端的是好个粉头。
léi héng tīng le yòu yù xīn xián biàn hé nà li xiǎo èr jìng dào gōu lán lǐ lái kàn
雷横听了，又遇心闲，便和那李小二径到勾栏里来看。
zhī jiàn mén shǒu guà zhe xǔ duō jīn zì zhàng é qí gān diào zhe děng shēn kào bèi
只见门首挂着许多金字帐额，旗杆吊着等身靠背。
rù dào lǐ miàn biàn qù qīng lóng tóu shàng dì yī wèi zuò le
入到里面，便去青龙头上第一位坐了。
kàn xì tái shàng què zuò xiào lè yuàn běn
看戏台上却做笑乐院本。
nà li xiǎo èr rén cóng lǐ piē le léi héng zì chū wài miàn gǎn wǎn tóu nǎo qù le
那李小二人丛里撇了雷横，自出外面赶碗头脑去了。
yuàn běn xià lái zhī jiàn yí gè lǎo ér guǒ zhe kē nǎo r tóu jīn chuān zhe yī lǐng chá hè luó shān xì yī tiáo zào tāo ná bǎ shàn zi shàng lái kāi hē dào lǎo hàn shì dōng jīng rén shì bái yù qiáo de biàn shì
院本下来，只见一个老儿裹着磕脑儿头巾，穿着一领茶褐罗衫，系一条皂绦，拿把扇子，上来开呵道：“老汉是东京人氏白玉乔的便是。
rú jīn nián mài zhǐ píng nǚ ér xiù yīng gē wǔ chuī tán pǔ tiān xià fú shì kàn guān
如今年迈，只凭女儿秀英歌舞吹弹，普天下伏侍看官。
luó shēng xiǎng chù nà bái xiù yīng zǎo shàng xì tái cān bài sì fāng
”锣声响处，那白秀英早上戏台，参拜四方。
niān qǐ luó bàng rú sā dòu bān diǎn dòng
拈起锣棒，如撒豆般点动。
pāi xià yī shēng jiè fāng niàn le sì jù qī yán shī biàn shuō dào jīn rì xiù yīng zhāo pái shàng míng xiě zhe zhè chǎng huà běn shì yī duàn fēng liú yùn jiè de gé fàn huàn zuò yù zhāng chéng shuāng jiàn gǎn sū qīng
拍下一声界方，念了四句七言诗，便说道：“今日秀英招牌上明写着这场话本，是一段风流酝藉的格范，唤做‘豫章城双渐赶苏卿’。
shuō le kāi huà yòu chàng chàng le yòu shuō hé péng jià zhòng rén hè cǎi bù jué
”说了开话又唱，唱了又说，合棚价众人喝采不绝。
léi héng zuò zài shàng miàn kàn nà fù rén shí guǒ rán shì sè yì shuāng jué
雷横坐在上面，看那妇人时，果然是色艺双绝。
dàn jiàn
但见：
luó yī dié xuě bǎo jì duī yún
罗衣叠雪，宝髻堆云。
yīng táo kǒu xìng liǎn táo sāi yáng liǔ yāo lán xīn huì xìng
樱桃口杏脸桃腮，杨柳腰兰心蕙性。
gē hóu wǎn zhuǎn shēng rú zhī shàng yīng tí
歌喉宛转，声如枝上莺啼；
wǔ tài pián xiān yǐng sì huā jiān fèng zhuǎn
舞态蹁跹，影似花间凤转。
qiāng yī gǔ diào yīn chū tiān rán
腔依古调，音出天然。
wǔ huí míng yuè zhuì qín lóu gē è xíng yún zhē chu guǎn
舞回明月坠秦楼，歌遏行云遮楚馆。
gāo dī jǐn màn àn gōng shāng tǔ xuě pēn zhū
高低紧慢，按宫商吐雪喷珠；
qīng zhòng jí xú yī gé fàn kēng jīn jiá yù
轻重疾徐，依格范铿金戛玉。
dí chuī zǐ zhú piān piān jǐn bǎn pāi hóng yá zì zì xīn
笛吹紫竹篇篇锦，板拍红牙字字新。
nà bái xiù yīng chàng dào wù tóu zhè bái yù qiáo àn chàng dào suī wú mǎi mǎ bó jīn yì yào dòng cōng míng jiàn shì rén
那白秀英唱到务头，这白玉乔按唱道：“虽无买马博金艺，要动聪明鉴事人。
kàn guān hè cǎi dào shì guò qù le wǒ r qiě huí yī huí xià lái biàn shì chèn jiāo gǔ r de yuàn běn
看官喝采道是过去了，我儿且回一回，下来便是衬交鼓儿的院本。
bái xiù yīng ná qǐ pán zi zhǐ zhe dào cái mén shàng qǐ lì dì shàng zhù jí dì shàng guò wàng dì shàng xíng
”白秀英拿起盘子指着道：“财门上起，利地上住，吉地上过，旺地上行。
shǒu dào miàn qián xiū jiào kōng guò
手到面前，休教空过。
bái yù qiáo dào wǒ r qiě zǒu yī zāo kàn guān dōu dài shǎng nǐ
”白玉乔道：“我儿且走一遭，看官都待赏你。
bái xiù yīng tuō zhe pán zi xiān dào léi héng miàn qián
”白秀英托着盘子，先到雷横面前。
léi héng biàn qù shēn biān dài lǐ mō shí bù xiǎng bìng wú yī wén
雷横便去身边袋里摸时，不想并无一文。
léi héng dào jīn rì wàng le bù céng dài de xiē chū lái míng rì yī fà shǎng nǐ
雷横道：“今日忘了，不曾带得些出来，明日一发赏你。
bái xiù yīng xiào dào tóu cù bù yàn chè dǐ báo
”白秀英笑道：“头醋不酽彻底薄。
guān rén zuò dāng qí wèi kě chū gè biāo shǒu
官人坐当其位，可出个标首。
léi héng tòng hóng le miàn pí dào wǒ yī shí bù céng dài dé chū lái fēi shì wǒ shě bù dé
”雷横通红了面皮道：“我一时不曾带得出来，非是我舍不得。
bái xiù yīng dào guān rén jì shì lái tīng chàng rú hé bú jì dé dài qián chū lái
”白秀英道：“官人既是来听唱，如何不记得带钱出来？
léi héng dào wǒ shǎng nǐ sān wǔ liǎng yín zi yě bù dǎ jǐn què hèn jīn rì wàng jì dài lái
”雷横道：“我赏你三五两银子也不打紧，却恨今日忘记带来。
bái xiù yīng dào guān rén jīn rì jiàn yī wén yě wú tí shén sān wǔ liǎng yín zi
”白秀英道：“官人今日见一文也无，提甚三五两银子。
zhèng shì jiào ǎn wàng méi zhǐ kě huà bǐng chōng jī
正是教俺望梅止渴，画饼充饥。
bái yù qiáo jiào dào wǒ r nǐ zì méi yǎn
”白玉乔叫道：“我儿，你自没眼。
bù kàn chéng lǐ rén cūn lǐ rén zhǐ gù wèn tā tǎo shèn me
不看城里人村里人，只顾问他讨甚么。
qiě guò qù zì wèn xiǎo shì de ēn guān gào gè biāo shǒu
且过去自问晓事的恩官告个标首。
léi héng dào wǒ zěn dì bú shì xiǎo shì de
”雷横道：“我怎地不是晓事的？
bái yù qiáo dào nǐ ruò shěng de zhè zǐ dì mén tíng shí gǒu tóu shàng shēng jué
”白玉乔道：“你若省得这子弟门庭时，狗头上生角。
zhòng rén qí hé qǐ lái
”众人齐和起来。
léi héng dà nù biàn mà dào zhè wǔ nú zěn gǎn rǔ wǒ
雷横大怒，便骂道：“这忤奴怎敢辱我！
bái yù qiáo dào biàn mà nǐ zhè sān jiā cūn shǐ niú de dǎ shèn mǒ jǐn
”白玉乔道：“便骂你这三家村使牛的，打甚么紧！
yǒu rèn de de hè dào shǐ bù dé
”有认得的喝道：“使不得！
zhè gè shì běn xiàn léi dū tóu
这个是本县雷都头。
bái yù qiáo dào zhǐ pà shì lǘ jīn tóu
”白玉乔道：“只怕是驴筋头。
léi héng nà lǐ rěn nài de zhù cóng zuò yǐ shàng zhí tiào xià xì tái lái jiū zhù bái yù qiáo yī quán yī jiǎo biàn dǎ de chún zhàn chǐ luò
”雷横那里忍耐得住，从坐椅上直跳下戏台来，揪住白玉乔，一拳一脚，便打得唇绽齿落。
zhòng rén jiàn dǎ de xiōng dōu lái jiě chāi kāi le yòu quàn léi héng zì huí qù le
众人见打得凶，都来解拆开了，又劝雷横自回去了。
gōu lán lǐ rén yí hòng jǐn sàn le
勾栏里人一哄尽散了。
yuán lái zhè bái xiù yīng què hé nà xīn rèn zhī xiàn jiù zài dōng jīng liǎng gè lái wǎng jīn rì tè dì zài yùn chéng xiàn kāi gōu lán
原来这白秀英却和那新任知县旧在东京两个来往，今日特地在郓城县开勾栏。
nà chāng jì jiàn fù qīn bèi léi héng dǎ le yòu dài zhòng shāng jiào yī chéng jiào zi jìng dào zhī xiàn yá nèi sù gào léi héng ōu dǎ fù qīn jiǎo sàn gōu lán yì zài qī piàn nú jiā
那娼妓见父亲被雷横打了，又带重伤，叫一乘轿子，径到知县衙内诉告：“雷横殴打父亲，搅散勾栏，意在欺骗奴家。
zhī xiàn tīng le dà nù dào kuài xiě zhuàng lái
”知县听了，大怒道：“快写状来！
zhè gè huàn zuò zhěn biān líng
”这个唤做枕边灵。
biàn jiào bái yù qiáo xiě le zhuàng zǐ yàn le shāng hén zhǐ dìng zhèng jiàn
便教白玉乔写了状子，验了伤痕，指定证见。
běn chǔ xiàn lǐ yǒu rén dōu hé léi héng hǎo de tì tā qù zhī xiàn chù dǎ guān jié
本处县里有人都和雷横好的，替他去知县处打关节。
zěn dāng nà pó niáng shǒu dìng zài yá nèi sā jiāo sā chī bù yóu zhī xiàn bù xíng lì děng zhī xiàn chāi rén bǎ léi héng zhuō ná dào guān dāng tīng zé dǎ qǔ le zhāo zhuàng jiāng jù jiā lái jiā le yā chū qù hào lìng shì zhòng
怎当那婆娘守定在衙内，撒娇撒痴，不由知县不行，立等知县差人把雷横捉拿到官，当厅责打，取了招状，将具枷来枷了，押出去号令示众。
nà pó niáng yào chěng hǎo shǒu yòu qù zhī xiàn xíng shuì le dìng yào bǎ léi héng hào lìng zài gōu lán mén shǒu
那婆娘要逞好手，又去知县行说了，定要把雷横号令在勾栏门首。
dì èr rì nà pó niáng zài qù zuò chǎng zhī xiàn què jiào bǎ léi héng hào lìng zài gōu lán mén shǒu
第二日那婆娘再去做场，知县却教把雷横号令在勾栏门首。
zhè yī bān jìn zǐ rén děng dōu shì hé léi héng yì bān de gōng rén rú hé kěn bīng bā tā
这一班禁子人等，都是和雷横一般的公人，如何肯掤扒他。
zhè pó niáng xún sī yī huì jì shì chū míng nài hé le tā zhǐ shì yī guài
这婆娘寻思一会：“既是出名奈何了他，只是一怪。
zǒu chū gōu lán mén qù chá fāng lǐ zuò xia jiào jìn zǐ guò qù fā huà dào nǐ men dōu hé tā yǒu shǒu wěi què fàng tā zì zài
”走出勾栏门，去茶坊里坐下，叫禁子过去，发话道：“你们都和他有首尾，却放他自在。
zhī xiàn xiàng gōng jiào nǐ men bīng bā tā nǐ dào zuò rén qíng
知县相公教你们掤扒他，你倒做人情！
shǎo kè wǒ duì zhī xiàn shuō le kàn dào nài hé de nǐ men yě bù
少刻我对知县说了，看道奈何得你们也不！
jìn zǐ dào niáng zǐ bù bì fā nù wǒ men zì qù bīng bā tā biàn liǎo
”禁子道：“娘子不必发怒，我们自去掤扒他便了。
bái xiù yīng dào nèn dì shí wǒ zì jiāng qián shǎng nǐ
”白秀英道：“恁地时，我自将钱赏你。
jìn zǐ men zhǐ de lái duì léi héng shuō dào xiōng zhǎng mò nài hé qiě hú luàn bīng yī bīng
”禁子们只得来对雷横说道：“兄长，没奈何且胡乱掤一掤。
bǎ léi héng bīng bā zài jiē shàng
”把雷横掤扒在街上。
rén nào lǐ què hǎo léi héng de mǔ qīn zhèng lái sòng fàn kàn jiàn ér zi chī tā bīng bā zài nà lǐ biàn kū qǐ lái mà nà jìn zǐ men dào nǐ zhòng rén yě hé wǒ r yì bān zài yá mén lǐ chū rù de rén qián cái zhí zhè bān hǎo shǐ
人闹里，却好雷横的母亲正来送饭，看见儿子吃他掤扒在那里，便哭起来，骂那禁子们道：“你众人也和我儿一般在衙门里出入的人，钱财直这般好使？
shuí bǎo de cháng méi shì
谁保的常没事！
jìn zǐ dá dào wǒ nà lǎo niáng tīng wǒ shuō wǒ men què yě yào róng qíng zěn jìn bèi yuán gào rén jiān dìng zài zhè lǐ yào bīng wǒ men yě méi zuò dào lǐ chù
”禁子答道：“我那老娘，听我说：我们却也要容情，怎禁被原告人监定在这里要掤，我们也没做道理处。
bù shí biàn yào qù hé zhī xiàn shuō kǔ hài wǒ men yīn cǐ shàng zuò bù de miàn pí
不时便要去和知县说，苦害我们，因此上做不的面皮。
nà pó pó dào jǐ zēng jiàn yuán gào rén zì jiān zhe bèi gào hào lìng de dào lǐ
”那婆婆道：“几曾见原告人自监着被告号令的道理。
jìn zǐ men yòu dī dī dào lǎo niáng tā hé zhī xiàn lái wǎng de hǎo yī jù huà biàn sòng le wǒ men yīn cǐ liǎng nán
”禁子们又低低道：“老娘，他和知县来往得好，一句话便送了我们，因此两难。
nà pó pó yī miàn zì qù jiě suǒ yī tóu kǒu lǐ mà dào zhè gè zéi jiàn rén zhí nèn de yǐ shì
”那婆婆一面自去解索，一头口里骂道：“这个贼贱人直恁的倚势！
wǒ qiě jiě le zhè suǒ zǐ kàn tā rú jīn zěn de
我且解了这索子，看他如今怎的！
bái xiù yīng què zài chá fáng lǐ tīng de zǒu jiāng guò lái biàn dào nǐ nà lǎo bì zǐ què cái dào shèn me
”白秀英却在茶房里听得，走将过来，便道：“你那老婢子却才道甚么？
nà pó pó nà lǐ yǒu hǎo qì biàn zhǐ zhe mà dào nǐ zhè qiān rén qí wàn rén yā luàn rén rù de jiàn mǔ gǒu
”那婆婆那里有好气，便指着骂道：“你这千人骑、万人压、乱人入的贱母狗！
zuò shèn me dào mà wǒ
做甚么倒骂我！
bái xiù yīng tīng de liǔ méi dào shù xīng yǎn yuán zhēng dà mà dào lǎo yǎo chóng chī pín pó
”白秀英听得，柳眉倒竖，星眼圆睁，大骂道：“老咬虫，吃贫婆！
jiàn rén zěn gǎn mà wǒ
贱人怎敢骂我！
pó pó dào wǒ mà nǐ dài zěn de
”婆婆道：“我骂你待怎的！
nǐ xū bú shì yùn chéng xiàn zhī xiàn
你须不是郓城县知县。
bái xiù yīng dà nù qiǎng xiàng qián zhǐ yī zhǎng bǎ nà pó pó dǎ gè liàng qiàng
”白秀英大怒，抢向前只一掌，把那婆婆打个踉跄。
nà pó pó què dài zhēng zhá bái xiù yīng zài gǎn rù qù lǎo dà ěr guāng zǐ zhǐ gù dǎ
那婆婆却待挣扎，白秀英再赶入去，老大耳光子只顾打。
zhè léi héng shì gè dà xiào de rén jiàn le mǔ qīn chī dǎ yī shí nù cóng xīn fā chě qǐ jiā lái wàng zhe bái xiù yīng nǎo gài shàng dǎ jiāng xià lái
这雷横是个大孝的人，见了母亲吃打，一时怒从心发，扯起枷来，望着白秀英脑盖上打将下来。
nà yī jiā shāo dǎ gè zhèng zháo pī kāi le nǎo gài pū dì dào le
那一枷梢打个正着，劈开了脑盖，扑地倒了。
zhòng rén kàn shí nà bái xiù yīng dǎ de nǎo jiāng bèng liú yǎn zhū tū chū dòng chán bù dé qíng zhī sǐ le
众人看时，那白秀英打得脑浆迸流，眼珠突出，动掸不得，情知死了。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
yù mào huā yán qiào fěn tóu dāng chǎng gē wǔ shàn fēng liú
玉貌花颜俏粉头，当场歌舞擅风流。
zhǐ yīn jiǒng rǔ léi héng mǔ liè nǎo héng shī yī mìng xiū
只因窘辱雷横母，裂脑横尸一命休。
zhòng rén jiàn dǎ sǐ le bái xiù yīng jiù yā dài le léi héng yī fà lái xiàn lǐ shǒu gào jiàn zhī xiàn bèi su qián shì
众人见打死了白秀英，就押带了雷横，一发来县里首告，见知县备诉前事。
zhī xiàn suí jí chāi rén yā léi héng xià lái huì jí xiāng guān jū huàn lǐ zhèng lín yòu rén děng duì shī jiǎn yàn yǐ le dōu yā huí xiàn lái
知县随即差人押雷横下来，会集相官，拘唤里正邻佑人等，对尸检验已了，都押回县来。
léi héng yī miàn dōu zhāo chéng le bìng wú nán yì
雷横一面都招承了，并无难意。
tā niáng zì bǎo lǐng huí jiā tīng hòu
他娘自保领回家听候。
jìn zǐ dōu jiān xià le
禁子都监下了。
bǎ léi héng jiā le xià zài láo lǐ
把雷横枷了，下在牢里。
dāng láo jié jí què shì měi rán gōng zhū tóng jiàn fā xià léi héng lái yě méi zuò nài hé chǔ
当牢节级却是美髯公朱仝，见发下雷横来，也没做奈何处。
zhǐ de ān pái xiē jiǔ shí guǎn dài jiào xiǎo láo zǐ dǎ sǎo yī jiān jìng fáng ān dùn le léi héng
只得安排些酒食管待，教小牢子打扫一间净房，安顿了雷横。
shǎo jiàn tā niang lái láo lǐ sòng fàn kū zhe āi gào zhū tóng dào lǎo shēn nián jì liù xún zhī shàng yǎn zhēng de zhǐ kàn zhe zhè gè hái ér
少间，她娘来牢里送饭，哭着哀告朱仝道：“老身年纪六旬之上，眼睁地只看着这个孩儿。
wàng fán jié jí gē ge kě kàn rì cháng jiān dì xiōng miàn shàng kě lián jiàn wǒ zhè gè hái ér kàn qù kàn qù
望烦节级哥哥可看日常间弟兄面上，可怜见我这个孩儿，看觑看觑。
zhū tóng dào lǎo niáng zì qǐng fàng xīn guī qù
”朱仝道：“老娘自请放心归去。
jīn hòu fàn shí bù bì lái sòng xiǎo rén zì guǎn dài tā
今后饭食不必来送，小人自管待他。
tǎng yǒu fāng biàn chù kě yǐ jiù zhī
倘有方便处，可以救之。
léi héng niang dào gē ge jiù de hái ér què shì chóng shēng fù mǔ
”雷横娘道：“哥哥救得孩儿，却是重生父母。
ruò hái ér yǒu xiē hǎo dǎi lǎo shēn xìng mìng yě biàn xiū le
若孩儿有些好歹，老身性命也便休了！
zhū tóng dào xiǎo rén zhuān jì zài xīn lǎo niáng bù bì guà niàn
”朱仝道：“小人专记在心，老娘不必挂念。
nà pó pó bài xiè qù le
”那婆婆拜谢去了。
zhū tóng xún sī le yī rì méi zuò dào lǐ jiù tā chǔ
朱仝寻思了一日，没做道理救他处。
zhū tóng zì yāng rén qù zhī xiàn chù dǎ guān jié shàng xià tì tā shǐ yòng rén qíng
朱仝自央人去知县处打关节，上下替他使用人情。
nǎ zhī xiàn suī rán ài zhū tóng zhǐ shì hèn zhè léi héng dǎ sǐ le tā biǎo zǐ bái xiù yīng yě róng bu dé tā shuō le yòu zěn nài bái yù qiáo nà sī cuī bìng dié chéng wén àn yào zhī xiàn duàn jiào léi héng cháng mìng
那知县虽然爱朱仝，只是恨这雷横打死了他表子白秀英，也容不得他说了，又怎奈白玉乔那厮，催并叠成文案，要知县断教雷横偿命。
yīn zài láo lǐ liù shí rì xiàn mǎn duàn jié jiě shàng jì zhōu
因在牢里六十日限满断结，解上济州。
zhǔ àn yā sī bào le wén juàn xiān xíng què jiào zhū tóng jiè sòng léi héng
主案押司抱了文卷先行，却教朱仝解送雷横。
zhū tóng yǐn le shí shù gè xiǎo láo zǐ jiān yā léi héng lí le yùn chéng xiàn
朱仝引了十数个小牢子，监押雷横，离了郓城县。
yuē xíng le shí shù lǐ de jiàn gè jiǔ diàn
约行了十数里地，见个酒店。
zhū tóng dào wǒ děng zhòng rén jiù cǐ chī liǎng wǎn jiǔ qù
朱仝道：“我等众人就此吃两碗酒去。
zhòng rén dōu dào diàn lǐ chī jiǔ
”众人都到店里吃酒。
zhū tóng dú zì dài guò léi héng zhǐ zuò shuǐ huǒ chéng hòu miàn pì jìng chù kāi le jiā fàng le léi héng fēn fù dào xián dì zì huí kuài qù jiā lǐ qǔ le lǎo mǔ xīng yè qù bié chù táo nàn
朱仝独自带过雷横，只做水火，乘后面僻净处开了枷，放了雷横，分付道：“贤弟自回，快去家里取了老母，星夜去别处逃难。
zhè lǐ wǒ zì tì nǐ chī guān sī
这里我自替你吃官司。
léi héng dào xiǎo dì zǒu le zì bù fáng bì xū yào lián lěi le gē gē kǒng pà zuì fàn shēn zhòng
”雷横道：“小弟走了自不妨，必须要连累了哥哥，恐怕罪犯深重。
zhū tóng dào xiōng dì nǐ bù zhī
”朱仝道：“兄弟，你不知。
zhī xiàn guài nǐ dǎ sǐ le tā biǎo zǐ bǎ zhè wén àn què zuò sǐ le jiě dào zhōu lǐ bì shì yào nǐ cháng mìng
知县怪你打死了他表子，把这文案却做死了，解到州里，必是要你偿命。
wǒ fàng le nǐ wǒ xū bù gāi sǐ zuì
我放了你，我须不该死罪。
kuàng jiān wǒ yòu wú fù mǔ guà niàn jiā sī jǐn kě péi cháng
况兼我又无父母挂念，家私尽可赔偿。
nǐ gù qián chéng wàn lǐ zì qù
你顾前程万里自去。
léi héng bài xiè le biàn cóng hòu mén xiǎo lù bēn huí jiā lǐ shōu shí le xì ruǎn bāo guǒ yǐn le lǎo mǔ xīng yè zì tóu liáng shān pō rù huǒ qù le
”雷横拜谢了，便从后门小路奔回家里，收拾了细软包裹，引了老母，星夜自投梁山泊入伙去了。
bù zài huà xià
不在话下。
què shuō zhū tóng ná zhe kōng jiā cuān zài cǎo lǐ què chū lái duì zhòng xiǎo láo zǐ shuō dào chī léi héng zǒu le què shì zěn dì hǎo
却说朱仝拿着空枷，撺在草里，却出来对众小牢子说道：“吃雷横走了，却是怎地好？
zhòng rén dào wǒ men kuài gǎn qù tā jiā lǐ zhuō
”众人道：“我们快赶去他家里捉！
zhū tóng gù yì yán chí le bàn rì liào zhe léi héng qù de yuǎn le què yǐn zhòng rén lái xiàn lǐ chū shǒu
”朱仝故意延迟了半日，料着雷横去得远了，却引众人来县里出首。
zhū tóng gào dào xiǎo rén zì bù xiǎo xīn lù shàng bèi léi héng zǒu le zài táo wú huò qíng yuàn gān zuì wú cí
朱仝告道：“小人自不小心，路上被雷横走了，在逃无获，情愿甘罪无辞。
zhī xiàn běn ài zhū tóng yǒu xīn jiāng jiù chū tuō tā bèi bái yù qiáo yào fù shàng sī chén gào zhū tóng gù yì tuō fàng léi héng zhī xiàn zhǐ de bǎ zhū tóng suǒ fàn qíng yóu shēn jiāng jì zhōu qù
”知县本爱朱仝，有心将就出脱他，被白玉乔要赴上司陈告朱仝故意脱放雷横，知县只得把朱仝所犯情由申将济州去。
zhū tóng jiā zhōng zì zhe rén qù shàng zhōu lǐ shǐ qián tòu le què jiě zhū tóng dào jì zhōu lái
朱仝家中自着人去上州里使钱透了，却解朱仝到济州来。
dāng tīng shěn lù míng bái duàn le èr shí jǐ zhàng cì pèi cāng zhōu láo chéng
当厅审录明白，断了二十脊杖，刺配沧州牢城。
zhū tóng zhǐ de dài shàng xíng jiā liǎng gè fáng sòng gōng rén lǐng le wén àn yā sòng zhū tóng shàng lù
朱仝只得带上行枷，两个防送公人领了文案，押送朱仝上路。
jiā jiān rén zì yǒu sòng yī fú pán chán xiān jī fā le liǎng gè gōng rén
家间人自有送衣服盘缠，先赍发了两个公人。
dāng xià lí le yùn chéng xiàn yǐ lǐ wàng cāng zhōu héng hǎi jùn lái
当下离了郓城县，迤逦望沧州横海郡来。
yú lù wú huà
于路无话。
dào de cāng zhōu rù jìn chéng zhōng tóu zhōu yá lǐ lái zhèng zhí zhī fǔ shēng tīng
到得沧州，入进城中，投州衙里来，正值知府升厅。
liǎng gè gōng rén yā zhū tóng zài tīng jiē xià chéng shàng gōng wén
两个公人押朱仝在厅阶下，呈上公文。
zhī fǔ kàn le jiàn zhū tóng yī biǎo fēi sú mào rú zhòng zǎo měi rán guò fù zhī fǔ xiān yǒu bā fēn huān xǐ
知府看了，见朱仝一表非俗，貌如重枣，美髯过腹，知府先有八分欢喜。
biàn jiào zhè gè fàn rén xiū fā xià láo chéng yíng lǐ zhǐ liú zài běn fǔ tīng hòu shǐ huàn
便教：“这个犯人休发下牢城营里，只留在本府听候使唤。
dāng xià chú le xíng jiā biàn yǔ le huí wén liǎng gè gōng rén xiāng cí le zì huí
”当下除了行枷，便与了回文，两个公人相辞了自回。
zhǐ shuō zhū tóng zì zài fǔ zhōng měi rì zhī zài tīng qián cì hou hū huàn
只说朱仝自在府中，每日只在厅前伺候呼唤。
nà cāng zhōu fǔ lǐ yā fān yú hòu mén zǐ chéng jú jié jí láo zǐ dōu sòng le xiē rén qíng yòu jiàn zhū tóng hé qì yīn cǐ shàng dōu huān xǐ tā
那沧州府里押番、虞候、门子、承局、节级、牢子，都送了些人情，又见朱仝和气，因此上都欢喜他。
hū yī rì běn guān zhī fǔ zhèng zài tīng shàng zuò táng zhū tóng zài jiē shì lì
忽一日，本官知府正在厅上坐堂，朱仝在阶侍立。
zhī fǔ huàn zhū tóng shàng tīng wèn dào nǐ yuán hé fàng le léi héng zì zāo pèi zài zhè lǐ
知府唤朱仝上厅问道：“你缘何放了雷横，自遭配在这里？
zhū tóng bǐng dào xiǎo rén zěn gǎn gù fàng le léi héng zhǐ shì yī shí jiān bù xiǎo xīn bèi tā zǒu le
”朱仝禀道：“小人怎敢故放了雷横，只是一时间不小心，被他走了。
zhī fǔ dào nǐ rú hé de cǐ zhòng zuì
”知府道：“你如何得此重罪？
zhū tóng dào bèi yuán gào rén zhí dìng yào xiǎo rén rú cǐ zhāo zuò gù fàng yǐ cǐ wèn de zhòng le
”朱仝道：“被原告人执定要小人如此招做故放，以此问得重了。
zhī fǔ dào léi héng wèi hé dǎ sǐ le nà chāng jì
”知府道：“雷横为何打死了那娼妓？
zhū tóng què bǎ léi héng shàng xiàng de shì bèi xì shuō le yī biàn
”朱仝却把雷横上项的事备细说了一遍。
zhī fǔ dào nǐ gǎn jiàn tā xiào dào wèi yì qì shàng fàng le tā
知府道：“你敢见他孝道，为义气上放了他？
zhū tóng dào xiǎo rén zěn gǎn qī gōng wǎng shàng
”朱仝道：“小人怎敢欺公罔上。
zhèng wèn zhī jiān zhī jiàn píng fēng bèi hòu zhuǎn chū yí gè xiǎo yá nèi lái fāng nián sì suì shēng de duān yán měi mào nǎi shì zhī fǔ qīn zǐ zhī fǔ ài xī rú jīn sì yù
”正问之间，只见屏风背后转出一个小衙内来，方年四岁，生得端严美貌，乃是知府亲子，知府爱惜如金似玉。
nà xiǎo yá nèi jiàn le zhū tóng jìng zǒu guò lái biàn yào tā bào
那小衙内见了朱仝，径走过来便要他抱。
zhū tóng zhǐ de bào qǐ xiǎo yá nèi zài huái lǐ
朱仝只得抱起小衙内在怀里。
nà xiǎo yá nèi shuāng shǒu chě zhù zhū tóng zhǎng rán shuō dào wǒ zhǐ yào zhè hú zǐ bào
那小衙内双手扯住朱仝长髯，说道：“我只要这胡子抱。
zhī fǔ dào hái ér kuài fàng le shǒu xiū yào luó zào
”知府道：“孩儿快放了手，休要啰唣。
xiǎo yá nèi yòu dào wǒ zhǐ yào zhè hú zǐ bào hé wǒ qù shuǎ
”小衙内又道：“我只要这胡子抱，和我去耍。
zhū tóng bǐng dào xiǎo rén bào yá nèi qù fǔ qián xián zǒu shuǎ yī huí le lái
”朱仝禀道：“小人抱衙内去府前闲走，耍一回了来。
zhī fǔ dào hái ér jì shì yào nǐ bào nǐ hé tā qù shuǎ yī huí le lái
”知府道：“孩儿既是要你抱，你和他去耍一回了来。
zhū tóng bào le xiǎo yá nèi chū fǔ yá qián lái mǎi xiē xì táng guǒ zi yǔ tā chī zhuǎn le yī zāo zài bào rù fǔ lǐ lái
”朱仝抱了小衙内，出府衙前来，买些细糖果子与他吃，转了一遭，再抱入府里来。
zhī fǔ kàn jiàn wèn yá nèi dào hái ér nà lǐ qù lái
知府看见，问衙内道：“孩儿那里去来？
xiǎo yá nèi dào zhè hú zǐ hé wǒ jiē shàng kàn shuǎ yòu mǎi táng hé guǒ zǐ qǐng wǒ chī
”小衙内道：“这胡子和我街上看耍，又买糖和果子请我吃。
zhī fǔ shuō dào nǐ nà lǐ de qián mǎi wù shì yǔ hái ér chī
”知府说道：“你那里得钱买物事与孩儿吃？
zhū tóng bǐng dào wēi biǎo xiǎo rén xiào shùn zhī xīn hé zú guà chǐ
”朱仝禀道：“微表小人孝顺之心，何足挂齿。
zhī fǔ jiào qǔ jiǔ lái yǔ zhū tóng chī
”知府教取酒来与朱仝吃。
fǔ lǐ shì bì pěng zhe yín píng guǒ hé shāi jiǔ lián yǔ zhū tóng chī le sān dà shǎng zhōng
府里侍婢捧着银瓶果盒，筛酒连与朱仝吃了三大赏锺。
zhī fǔ dào zǎo wǎn hái ér yào nǐ shuǎ shí nǐ kě zì xíng qù bào tā shuǎ qù
知府道：“早晚孩儿要你耍时，你可自行去抱他耍去。
zhū tóng dào ēn xiāng tái zhǐ zěn gǎn yǒu wéi
”朱仝道：“恩相台旨，怎敢有违。
zì cǐ wèi shǐ měi rì lái hé xiǎo yá nèi shàng jiē xián shuǎ
”自此为始，每日来和小衙内上街闲耍。
zhū tóng náng qiè yòu yǒu zhǐ yào běn guān jiàn xǐ xiǎo yá nèi miàn shàng dǐ zì péi fèi
朱仝囊箧又有，只要本官见喜，小衙内面上抵自赔费。
shí guò bàn yuè zhī hòu biàn shì qī yuè shí wǔ rì yú lán pén dà zhāi zhī rì
时过半月之后，便是七月十五日盂兰盆大斋之日。
nián lì gè chù diǎn fàng hé dēng xiū shè hǎo shì
年例各处点放河灯，修设好事。
dāng rì tiān wǎn táng lǐ shì bì nǎi zǐ jiào dào zhū dū tóu xiǎo yá nèi jīn yè yào qù kàn hé dēng fū rén fēn fù nǐ kě bào tā qù kàn yī kàn
当日天晚，堂里侍婢奶子叫道：“朱都头，小衙内今夜要去看河灯，夫人分付，你可抱他去看一看。
zhū tóng dào xiǎo rén bào qù
”朱仝道：“小人抱去。
nà xiǎo yá nèi chuān yī lǐng lǜ shā shān r tóu shàng jiǎo r shuān liǎng tiáo zhū zi tóu xū cóng lǐ miàn zǒu chū lái
”那小衙内穿一领绿纱衫儿，头上角儿拴两条珠子头须，从里面走出来。
zhū tóng tuó zài jiān tóu shàng zhuǎn chū fǔ yá nèi qián lái wàng dì cáng sì lǐ qù kàn diǎn fàng hé dēng
朱仝驮在肩头上，转出府衙内前来，望地藏寺里去看点放河灯。
nà shí qià cái shì chū gēng shí fēn dàn jiàn
那时恰才是初更时分，但见：
zhōng shēng yǎo ǎi fān yǐng zhāo yáo
钟声杳霭，幡影招摇。
lú zhōng fén bǎi hè míng xiāng pán nèi zhù zhū bān sù shí
炉中焚百和名香，盘内贮诸般素食。
sēng chí jīn chǔ sòng zhēn yán jiàn bá yōu hún
僧持金杵，诵真言荐拔幽魂；
rén liè yín qián guà xiào fú chāo shēng zhì pò
人列银钱，挂孝服超升滞魄。
hé táng gōng dé huà yīn sī bā nàn sān tú
合堂功德，画阴司八难三涂；
rào sì zhuāng yán liè dì yù sì shēng liù dào
绕寺庄严，列地狱四生六道。
yáng liǔ zhī tóu fēn jìng shuǐ lián huā chí nèi fàng míng dēng
杨柳枝头分净水，莲花池内放明灯。
dāng shí zhū tóng jiān bèi zhe xiǎo yá nèi rào sì kàn le yī zāo què lái shuǐ lù táng fàng shēng chí biān kàn fàng hé dēng
当时朱仝肩背着小衙内，绕寺看了一遭，却来水陆堂放生池边看放河灯。
nà xiǎo yá nèi pá zài lán gàn shàng kàn le xiào shuǎ
那小衙内爬在栏干上，看了笑耍。
zhī jiàn bèi hòu yǒu rén yè zhū tóng xiù zi dào gē ge jiè yī bù shuō huà
只见背后有人拽朱仝袖子道：“哥哥借一步说话。
zhū tóng huí tóu kàn shí què shì léi héng chī le yī jīng biàn dào xiǎo yá nèi qiě xià lái zuò zài zhè lǐ wǒ qù mǎi táng lái yǔ nǐ chī qiè bù yào zǒu dòng
”朱仝回头看时，却是雷横，吃了一惊，便道：“小衙内且下来，坐在这里，我去买糖来与你吃，切不要走动。
xiǎo yá nèi dào nǐ kuài lái wǒ yào qù qiáo shàng kàn hé dēng
”小衙内道：“你快来，我要去桥上看河灯。
zhū tóng dào wǒ biàn lái yě
”朱仝道：“我便来也。
zhuǎn shēn què yǔ léi héng shuō huà
”转身却与雷横说话。
zhū tóng dào xián dì yīn hé dào cǐ
朱仝道：“贤弟因何到此？
léi héng chě zhū tóng dào jìng chǔ bài dào zì cóng gē ge jiù le xìng mìng hé lǎo mǔ wú chǔ guī zhe zhǐ de shàng liáng shān pō tóu bèn le sòng gōng míng rù huǒ
”雷横扯朱仝到静处，拜道：“自从哥哥救了性命，和老母无处归着，只得上梁山泊投奔了宋公明入伙。
xiǎo dì shuō gē ge ēn dé sòng gōng míng yì rán sī xiǎng gē ge jiù rì fàng tā de ēn niàn zhāo tiān wáng hé zhòng tóu lǐng jiē gǎn jī bù qiǎn yīn cǐ tè dì jiào wú jūn shī tóng xiōng dì qián lái xiāng tàn
小弟说哥哥恩德，宋公明亦然思想哥哥旧日放他的恩念，晁天王和众头领皆感激不浅，因此特地教吴军师同兄弟前来相探。
zhū tóng dào wú xiān shēng jiàn zài hé chǔ
”朱仝道：“吴先生见在何处？
bèi hòu zhuǎn guò wú xué jiū dào wú yòng zài cǐ
”背后转过吴学究道：“吴用在此。
yán ba biàn bài
”言罢便拜。
zhū tóng huāng máng dá lǐ dào duō shí bú jiàn xiān shēng yī xiàng ān lè
朱仝慌忙答礼道：“多时不见，先生一向安乐？
wú xué jiū dào shān zhài lǐ zhòng tóu lǐng duō duō bài yì jīn fān jiào wú yòng hé léi dū tóu tè lái xiāng qǐng zú xià shàng shān tóng jù dà yì
”吴学究道：“山寨里众头领多多拜意，今番教吴用和雷都头特来相请足下上山，同聚大义。
dào cǐ duō rì le bù gǎn xiāng jiàn
到此多日了，不敢相见。
jīn yè cì hou de zháo wàng rén xiōng biàn nà zūn bù tóng fù shān zhài yǐ mǎn zhāo sòng èr gōng zhī yì
今夜伺候得着，望仁兄便那尊步，同赴山寨，以满晁、宋二公之意。
zhū tóng tīng ba bàn shǎng dā yìng bù dé biàn dào xiān shēng chà yǐ
”朱仝听罢，半晌答应不得，便道：“先生差矣。
zhè huà xiū tí kǒng bèi wài rén tīng liǎo bù hǎo
这话休题，恐被外人听了不好。
léi héng xiōng dì tā zì fàn le gāi sǐ de zuì wǒ yīn yì qì fàng le tā
雷横兄弟他自犯了该死的罪，我因义气放了他。
shàng shān rù huǒ chū shēn bù dé
上山入伙，出身不得。
wǒ yì wèi tā pèi zài zhè lǐ
我亦为他配在这里。
tiān kě lián jiàn yī nián bàn zǎi zhēng zhá huán xiāng fù wèi liáng mín
天可怜见，一年半载挣扎还乡，复为良民。
wǒ què rú hé kěn zuò zhè děng de shì
我却如何肯做这等的事！
nǐ èr wèi biàn kě qǐng huí xiū zài cǐ jiān rě kǒu miàn bù hǎo
你二位便可请回，休在此间惹口面不好。
léi héng dào gē ge zài cǐ wú fēi zhǐ shì zài rén zhī xià fú shì tā rén fēi dà zhàng fū nán zǐ hàn de gòu dàng
”雷横道：“哥哥在此，无非只是在人之下，伏侍他人，非大丈夫男子汉的勾当。
bú shì xiǎo dì guǒ hé shàng shān duān dì zhāo sòng èr gōng yǎng wàng gē ge jiǔ yǐ xiū de chí yán zì wù
不是小弟裹合上山，端的晁、宋二公仰望哥哥久矣，休得迟延自误。
zhū tóng dào xiōng dì nǐ shì shèn me yán yǔ
”朱仝道：“兄弟，你是甚么言语！
nǐ bù xiǎng wǒ wèi nǐ mǔ lǎo jiā hán shàng fàng le nǐ qù jīn rì nǐ dào lái xiàn wǒ wèi bú yì
你不想我为你母老家寒上放了你去，今日你倒来陷我为不义。
wú xué jiū dào jì rán dū tóu bù kěn qù shí wǒ men zì gào tuì xiāng cí le qù xiū
”吴学究道：“既然都头不肯去时，我们自告退，相辞了去休。
zhū tóng dào shuō wǒ jiàn míng shàng fù zhòng wèi tóu lǐng
”朱仝道：“说我贱名，上复众位头领。
yī tóng chū lái
”一同出来。
zhū tóng huí lái bú jiàn le xiǎo yá nèi jiào qǐ kǔ lái liǎng tóu méi lù qù xún
朱仝回来，不见了小衙内，叫起苦来，两头没路去寻。
léi héng chě zhù zhū tóng gē ge xiū xún duō guǎn shì wǒ dài lái de liǎng gè bàn dāng tīng de gē ge bù kěn qù yīn cǐ dào bào le xiǎo yá nèi qù le wǒ men yī chù qù xún
雷横扯住朱仝：“哥哥休寻，多管是我带来的两个伴当听得哥哥不肯去，因此倒抱了小衙内去了，我们一处去寻。
zhū tóng dào xiōng dì bú shì shuǎ chù
”朱仝道：“兄弟，不是耍处。
zhè gè xiǎo yá nèi shì zhī fǔ xiàng gōng de xìng mìng fēn fù zài wǒ shēn shàng
这个小衙内是知府相公的性命，分付在我身上。
léi héng dào gē ge qiě gēn wǒ lái
”雷横道：“哥哥且跟我来。
zhū tóng bāng zhù léi héng wú yòng sān gè lí le dì zàng sì jìng chū chéng wài
”朱仝帮住雷横、吴用，三个离了地藏寺，径出城外。
zhū tóng xīn huāng biàn wèn dào nǐ de bàn dāng bào xiǎo yá nèi zài nà lǐ
朱仝心慌，便问道：“你的伴当抱小衙内在那里？
léi héng dào gē ge qiě zǒu dào wǒ xià chǔ bāo hái nǐ xiǎo yá nèi
”雷横道：“哥哥且走到我下处，包还你小衙内。
zhū tóng dào chí le shí kǒng zhī fǔ xiàng gōng jiàn guài
”朱仝道：“迟了时，恐知府相公见怪。
wú yòng dào wǒ nà dài lái de liǎng gè bàn dāng shì gè méi fēn xiǎo de yǐ dìng zhí bào dào wǒ men de xià chǔ qù le
”吴用道：“我那带来的两个伴当是个没分晓的，以定直抱到我们的下处去了。
zhū tóng dào nǐ nà bàn dāng xìng shèn míng shuí
”朱仝道：“你那伴当姓甚名谁？
léi héng dá dào wǒ yě bù rèn de zhǐ tīng wén jiào zuò hēi xuàn fēng lǐ kuí
”雷横答道：“我也不认得，只听闻叫做黑旋风李逵。
zhū tóng shī jīng dào mò bú shì jiāng zhōu shā rén de lǐ kuí me
”朱仝失惊道：“莫不是江州杀人的李逵么？
wú yòng dào biàn shì cǐ rén
”吴用道：“便是此人。
zhū tóng diē jiǎo jiào kǔ huāng máng biàn gǎn
”朱仝跌脚叫苦，慌忙便赶。
lí chéng zǒu xià dào èr shí lǐ zhī jiàn lǐ kuí zài qián miàn jiào dào wǒ zài zhè lǐ
离城走下到二十里，只见李逵在前面叫道：“我在这里。
zhū tóng qiǎng jìn qián lái wèn dào xiǎo yá nèi fàng zài nà lǐ
”朱仝抢近前来问道：“小衙内放在那里？
lǐ kuí chàng gè rě dào bài yī jié jí gē ge
”李逵唱个喏道：“拜揖节级哥哥。
xiǎo yá nèi yǒu zài zhè lǐ
小衙内有在这里。
zhū tóng dào nǐ hǎo hǎo de bào chū xiǎo yá nèi hái wǒ
”朱仝道：“你好好的抱出小衙内还我。
lǐ kuí zhǐ zhe tóu shàng dào xiǎo yá nèi tóu xū r què zài wǒ tóu shàng
”李逵指着头上道：“小衙内头须儿却在我头上。
zhū tóng kàn le yòu wèn xiǎo yá nèi zhèng zài hé chǔ
”朱仝看了，又问：“小衙内正在何处？
lǐ kuí dào bèi wǒ bǎ xiē má yào mǒ zài kǒu lǐ zhí tuó chū chéng lái rú jīn shuì zài lín zi lǐ nǐ zì qǐng qù kàn
”李逵道：“被我把些麻药抹在口里，直驮出城来，如今睡在林子里，你自请去看。
zhū tóng chéng zhe yuè sè míng lǎng jìng qiǎng rù lín zi lǐ xún shí zhī jiàn xiǎo yá nèi dǎo zài dì shàng
”朱仝乘着月色明朗，径抢入林子里寻时，只见小衙内倒在地上。
zhū tóng biàn bǎ shǒu qù fú shí zhī jiàn tóu pī zuò liǎng bàn gè yǐ sǐ zài nà lǐ
朱仝便把手去扶时，只见头劈做两半个，已死在那里。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
yuǎn cóng xiāo sì kàn huā dēng ǒu yù léi héng biàn qǐng xíng
远从萧寺看花灯，偶遇雷横便请行。
zhǐ wèi jiān xīn qiān rù huǒ gèng jiāng yīng rú pī tiān líng
只为坚心悭入伙，更将婴孺劈天灵。
dāng shí zhū tóng xīn xià dà nù bēn chū lín zi lái zǎo bú jiàn le sān gè rén
当时朱仝心下大怒，奔出林子来，早不见了三个人。
sì xià lǐ wàng shí zhī jiàn hēi xuàn fēng yuǎn yuǎn de pāi zhe shuāng fǔ jiào dào lái lái lái
四下里望时，只见黑旋风远远地拍着双斧叫道：“来，来，来！
hé nǐ dòu èr sān shí hé
和你斗二三十合。
zhū tóng xìng qǐ fèn bù gù shēn yè zā qǐ bù shān dà tà bù gǎn jiāng lái
”朱仝性起，奋不顾身，拽扎起布衫，大踏步赶将来。
lǐ kuí huí shēn biàn zǒu bèi hòu zhū tóng gǎn lái
李逵回身便走，背后朱仝赶来。
zhè lǐ kuí què shì chuān shān dù lǐng guàn zǒu de rén zhū tóng rú hé gǎn děi shàng xiān zì chuǎn zuò yí kuài
这李逵却是穿山度岭惯走的人，朱仝如何赶得上，先自喘做一块。
lǐ kuí què zài qián miàn yòu jiào lái lái lái
李逵却在前面，又叫：“来，来，来！
hé nǐ bìng gè nǐ sǐ wǒ huó
和你并个你死我活。
zhū tóng hèn bù dé yī kǒu qì tūn le tā zhǐ shì gǎn tā bù shàng
”朱仝恨不得一口气吞了他，只是赶他不上。
gǎn lái gǎn qù tiān sè jiàn míng
赶来赶去，天色渐明。
lǐ kuí zài qián miàn jí gǎn jí zǒu màn gǎn màn xíng bù gǎn bù zǒu
李逵在前面，急赶急走，慢赶慢行，不赶不走。
kàn kàn gǎn rù yí gè dà zhuāng yuàn lǐ qù le
看看赶入一个大庄院里去了。
zhū tóng kàn le dào nà sī jì yǒu xià luò wǒ hé tā gān xiū bù dé
朱仝看了道：“那厮既有下落，我和他干休不得！
zhū tóng zhí gǎn rù zhuāng yuàn nèi tīng qián qù jiàn lǐ miàn liǎng biān dōu chā zhe xǔ duō jūn qì
”朱仝直赶入庄院内厅前去，见里面两边都插着许多军器。
zhū tóng dào xiǎng bì yě shì gè guān huàn zhī jiā
朱仝道：“想必也是个官宦之家。
lì zhù le jiǎo gāo shēng jiào dào zhuāng lǐ yǒu rén me
”立住了脚，高声叫道：“庄里有人么？
zhī jiàn píng fēng bèi hòu zhuǎn chū yī rén lái
”只见屏风背后转出一人来。
nà rén shì shuí
那人是谁？
zhèng shì
正是：
lěi dài jīn zhī yù yè xiān cháo fèng zǐ lóng sūn
累代金枝玉叶，先朝凤子龙孙。
dān shū tiě quàn hù jiā mén wàn lǐ zhāo xián míng zhèn
丹书铁券护家门，万里招贤名振。
dài kè yī tuán hé qì huī jīn mǎn miàn yáng chūn
待客一团和气，挥金满面阳春。
néng wén huì wǔ mèng cháng jūn xiǎo xuàn fēng cōng míng chái jìn
能文会武孟尝君，小旋风聪明柴进。
chū lái de zhèng shì xiǎo xuàn fēng chái jìn wèn dào wù shì shuí
出来的正是小旋风柴进，问道：“兀是谁？
zhū tóng jiàn nà rén rén wù xuān áng zī zhì xiù lì huāng máng shī lǐ dá dào xiǎo rén shì yùn chéng xiàn dāng láo jié jí zhū tóng fàn zuì cì pèi dào cǐ
”朱仝见那人人物轩昂，资质秀丽，慌忙施礼，答道：“小人是郓城县当牢节级朱仝，犯罪刺配到此。
zuó wǎn yīn hé zhī fǔ de xiǎo yá nèi chū lái kàn fàng hé dēng bèi hēi xuàn fēng shā hài xiǎo yá nèi jiàn jīn zǒu zài guì zhuāng wàng fán tiān lì zhuō ná sòng guān
昨晚因和知府的小衙内出来看放河灯，被黑旋风杀害小衙内，见今走在贵庄，望烦添力捉拿送官。
chái jìn dào jì shì měi rán gōng qiě qǐng zuò
”柴进道：“既是美髯公，且请坐。
zhū tóng dào xiǎo rén bù gǎn bài wèn guān rén gāo xìng
”朱仝道：“小人不敢拜问官人高姓？
chái jìn dá dào xiǎo shēng xìng chái míng jìn xiǎo xuàn fēng biàn shì
”柴进答道：“小生姓柴名进，小旋风便是。
zhū tóng dào jiǔ wén dà míng
”朱仝道：“久闻大名。
lián máng xià bài yòu dào bù qī jīn rì de shi zūn yán
”连忙下拜，又道：“不期今日得识尊颜。
chái jìn shuō dào měi rán gōng yì jiǔ wén míng qiě qǐng hòu táng shuō huà
”柴进说道：“美髯公亦久闻名，且请后堂说话。
zhū tóng suí zhe chái jìn zhí dào lǐ miàn
朱仝随着柴进直到里面。
zhū tóng dào hēi xuàn fēng nà sī rú hé què gǎn jìng rù guì zhuāng duǒ bì
朱仝道：“黑旋风那厮如何却敢径入贵庄躲避？
chái jìn dào róng fù
”柴进道：“容复。
xiǎo kě píng shēng zhuān ài jié shí jiāng hú shàng hǎo hàn wéi shì jiā jiān zǔ shàng yǒu chén qiáo ràng wèi zhī gōng xiān cháo céng chì cì dān shū tiě quàn dàn yǒu zuò xià bú shì de rén tíng cáng zài jiā wú rén gǎn sōu
小可平生专爱结识江湖上好汉，为是家间祖上有陈桥让位之功，先朝曾敕赐丹书铁券，但有做下不是的人，停藏在家，无人敢搜。
jìn jiān yǒu gè ài yǒu hé zú xià yì shì jiù jiāo mù jīn jiàn zài liáng shān pō zuò tóu lǐng míng huàn jí shí yǔ sòng gōng míng xiě yī fēng mì shū lìng wú xué jiū léi héng hēi xuàn fēng jù zài bì zhuāng ān xiē lǐ qǐng zú xià shàng shān tóng jù dà yì
近间有个爱友，和足下亦是旧交，目今见在梁山泊做头领，名唤及时雨宋公明，写一封密书，令吴学究、雷横、黑旋风俱在敝庄安歇，礼请足下上山，同聚大义。
yīn jiàn zú xià tuī zǔ bù cóng gù yì jiào lǐ kuí shā hài le xiǎo yá nèi xiān jué le zú xià guī lù zhǐ de shàng shān zuò bǎ jiāo yǐ
因见足下推阻不从，故意教李逵杀害了小衙内，先绝了足下归路，只得上山坐把交椅。
wú xiān shēng léi xiōng rú hé bù chū lái péi huà
吴先生、雷兄，如何不出来陪话？
zhī jiàn wú yòng léi héng cóng cè shǒu gé zǐ lǐ chū lái wàng zhe zhū tóng biàn bài shuō dào xiōng zhǎng wàng qǐ shù zuì
”只见吴用、雷横从侧首阁子里出来，望着朱仝便拜，说道：“兄长，望乞恕罪！
jiē shì sòng gōng míng gē ge jiàng lìng fēn fù rú cǐ
皆是宋公明哥哥将令分付如此。
ruò dào shān zhài zì yǒu fēn xiǎo
若到山寨，自有分晓。
zhū tóng dào shì zé shì nǐ men dì xiōng hǎo qíng yì zhǐ shì tè dú xiē gè
”朱仝道：“是则是你们弟兄好情意，只是忒毒些个！
chái jìn yī lì xiāng quàn
”柴进一力相劝。
zhū tóng dào wǒ qù zé qù zhī jiào wǒ jiàn hēi xuàn fēng miàn ba
朱仝道：“我去则去，只教我见黑旋风面罢。
chái jìn dào li dà gē nǐ kuài chū lái péi huà
”柴进道：“李大哥，你快出来陪话。
lǐ kuí yě cóng cè shǒu chū lái chàng gè dà rě
”李逵也从侧首出来，唱个大喏。
zhū tóng jiàn le xīn tóu yī bǎ wú míng yè huǒ gāo sān qiān zhàng àn nà bù xià qǐ shēn qiǎng jìn qián lái yào hé lǐ kuí xìng mìng xiāng bó
朱仝见了，心头一把无明业火高三千丈，按纳不下，起身抢近前来，要和李逵性命相搏。
chái jìn léi héng wú yòng sān gè kǔ sǐ quàn zhù
柴进、雷横、吴用三个苦死劝住。
zhū tóng dào ruò yào wǒ shàng shān shí yī de wǒ yī jiàn shì wǒ biàn qù
朱仝道：“若要我上山时，依得我一件事，我便去。
wú yòng dào xiū shuō yī jiàn shì zhē mò jǐ shí jiàn yě dōu yī nǐ
”吴用道：“休说一件事，遮莫几十件也都依你。
yuàn wén nà yī jiàn shì
愿闻那一件事？
bù zhēng zhū tóng shuō chū zhè jiàn shì lái yǒu fèn jiào dà nào gāo táng zhōu rě dòng liáng shān pō
不争朱仝说出这件事来，有分教：大闹高唐州，惹动梁山泊。
zhí jiào zhāo xián guó qī zāo xíng fǎ hào kè huáng qīn sàng tǔ kēng
直教招贤国戚遭刑法，好客皇亲丧土坑。
bì jìng zhū tóng duì chái jìn děng shuō chū shèn me shì lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟朱仝对柴进等说出甚么事来，且听下回分解。