lǐ kuí dǎ sǐ yīn tiān xī chái jìn shī xiàn gāo táng zhōu
李逵打死殷天锡柴进失陷高唐州
shī yuē
诗曰：
fù hǔ qín lóng bù ǒu rán bì xū miào suàn chū jī xiān
缚虎擒龙不偶然，必须妙算出机先。
zhǐ zhī xìng xìng quán wú wèi jù yì míng míng què yǒu tiān
只知悻悻全无畏，讵意冥冥却有天。
fēi fèn gōng míng zhēn xiǎo lù bái lái cái wù děng fú yān
非分功名真晓露，白来财物等浮烟。
dào tóu náo rǎo wéi shēn lèi gū fù rì gāo huā yǐng mián
到头挠扰为身累，辜负日高花影眠。
huà shuō dāng xià zhū tóng duì zhòng rén shuō dào ruò yào wǒ shàng shān shí nǐ zhǐ shā le hēi xuàn fēng yǔ wǒ chū le zhè kǒu qì wǒ biàn bà
话说当下朱仝对众人说道：“若要我上山时，你只杀了黑旋风，与我出了这口气，我便罢。
lǐ kuí tīng le dà nù dào jiào nǐ yǎo wǒ niǎo
”李逵听了大怒道：“教你咬我鸟！
zhāo sòng èr wèi gē ge jiàng lìng gàn wǒ pì shì
晁、宋二位哥哥将令，干我屁事！
zhū tóng nù fà yòu yào hé lǐ kuí sī bìng
”朱仝怒发，又要和李逵厮并。
sān gè yòu quàn zhù le
三个又劝住了。
zhū tóng dào ruò yǒu hēi xuàn fēng shí wǒ sǐ yě bù shàng shān qù
朱仝道：“若有黑旋风时，我死也不上山去！
chái jìn dào nèn dì yě què róng yì wǒ zì yǒu gè dào lǐ zhǐ liú xià li dà gē zài wǒ zhè lǐ biàn liǎo
”柴进道：“恁地也却容易，我自有个道理，只留下李大哥在我这里便了。
nǐ men sān gè zì shàng shān qù yǐ mǎn zhāo sòng èr gōng zhī yì
你们三个自上山去，以满晁、宋二公之意。
zhū tóng dào rú jīn zuò xià zhè jiàn shì le zhī fǔ bì rán xíng yí wén shū qù yùn chéng xiàn zhuī zhuō ná wǒ jiā xiǎo rú zhī nai hé
”朱仝道：“如今做下这件事了，知府必然行移文书去郓城县追捉，拿我家小，如之奈何？
wú xué jiū dào zú xià fàng xīn cǐ shí duō gǎn sòng gōng míng yǐ dōu qǔ bǎo juàn zài shān shàng le
”吴学究道：“足下放心，此时多敢宋公明已都取宝眷在山上了。
zhū tóng fāng cái yǒu xiē fàng xīn
”朱仝方才有些放心。
chái jìn zhì jiǔ xiāng dài jiù dāng rì sòng xíng
柴进置酒相待，就当日送行。
sān gè lín wǎn cí le chái dà guān rén biàn xíng
三个临晚辞了柴大官人便行。
chái jìn jiào zhuāng kè bèi sān qí mǎ sòng chū guān wài
柴进叫庄客备三骑马，送出关外。
lín bié shí wú yòng yòu fēn fù lǐ kuí dào nǐ qiě xiǎo xīn zhī zài dà guān rén zhuāng shàng zhù jǐ shí qiè bù kě hú luàn rě shì lèi rén
临别时，吴用又分付李逵道：“你且小心，只在大官人庄上住几时，切不可胡乱惹事累人。
dài bàn nián sān gè yuè děng tā xìng dìng què lái qǔ nǐ hái shān
待半年三个月，等他性定，却来取你还山。
duō guǎn yě lái qǐng chái dà guān rén rù huǒ
多管也来请柴大官人入伙。
sān gè zì shàng mǎ qù le
”三个自上马去了。
bù shuō chái jìn hé lǐ kuí huí zhuāng
不说柴进和李逵回庄。
qiě zhǐ shuō zhū tóng suí wú yòng léi héng lái liáng shān pō rù huǒ
且只说朱仝随吴用、雷横来梁山泊入伙。
xíng le yī chéng chū lí cāng zhōu dì jiè zhuāng kè zì qí le mǎ huí qù
行了一程，出离沧州地界，庄客自骑了马回去。
sān gè qǔ lù tóu liáng shān pō lái
三个取路投梁山泊来。
yú lù wú huà
于路无话。
zǎo dào zhū guì jiǔ diàn lǐ xiān shǐ rén shàng shān zhài bào zhī
早到朱贵酒店里，先使人上山寨报知。
zhāo gài sòng jiāng yǐn le dà xiǎo tóu mù dǎ gǔ chuī dí zhí dào jīn shā tān yíng jiē
晁盖、宋江引了大小头目，打鼓吹笛，直到金沙滩迎接。
yī xíng rén dōu xiāng jiàn le gè rén chéng mǎ huí dào shān shàng dà zhài qián xià le mǎ dōu dào jù yì tīng shàng xù shuō jiù huà
一行人都相见了，各人乘马回到山上大寨前下了马，都到聚义厅上，叙说旧话。
zhū tóng dào xiǎo dì jīn méng hū huàn dào shān cāng zhōu zhī fǔ bì rán xíng yí wén shū qù yùn chéng xiàn zhuō wǒ lǎo xiǎo rú zhī nai hé
朱仝道：“小弟今蒙呼唤到山，沧州知府必然行移文书去郓城县捉我老小，如之奈何？
sòng jiāng dà xiào dào wǒ jiào zhǎng xiōng fàng xīn zūn sǎo bìng lìng láng yǐ qǔ dào zhè lǐ duō rì le
”宋江大笑道：“我教长兄放心，尊嫂并令郎已取到这里多日了。
zhū tóng yòu wèn dào jiàn zài hé chǔ
”朱仝又问道：“见在何处？
sòng jiāng dào fèng yǎng zài jiā fù sòng tài gōng xiē chǔ xiōng zhǎng qǐng zì jǐ qù wèn wèi biàn liǎo
”宋江道：“奉养在家父宋太公歇处，兄长请自己去问慰便了。
zhū tóng dà xǐ
”朱仝大喜。
sòng jiāng zhe rén yǐn zhū tóng zhí dào sòng tài gōng xiē suǒ jiàn le yī jiā lǎo xiǎo bìng yī yīng xì ruǎn xíng lǐ
宋江着人引朱仝直到宋太公歇所，见了一家老小并一应细软行李。
qī zǐ shuō dào jìn rì yǒu rén jī shū lái shuō nǐ yǐ zài shān zhài rù huǒ le yīn cǐ shōu shí xīng yè dào cǐ
妻子说道：“近日有人赍书来说，你已在山寨入伙了，因此收拾，星夜到此。
zhū tóng chū lái bài xiè le zhòng rén
”朱仝出来拜谢了众人。
sòng jiāng biàn qǐng zhū tóng léi héng shān dǐng xià zhài
宋江便请朱仝、雷横山顶下寨。
yī miàn qiě zuò yán xí lián rì qìng hè xīn tóu lǐng bù zài huà xià
一面且做筵席，连日庆贺新头领，不在话下。
què shuō cāng zhōu zhī fǔ zhì wǎn bú jiàn zhū tóng bào xiǎo yá nèi huí lái chāi rén sì sàn qù xún le bàn yè
却说沧州知府至晚不见朱仝抱小衙内回来，差人四散去寻了半夜。
cì rì yǒu rén jiàn shā sǐ zài lín zi lǐ bào yǔ zhī fǔ zhī dào
次日，有人见杀死在林子里，报与知府知道。
fǔ yǐn tīng le dà nù qīn zì dào lín zi lǐ kàn le tòng kū bù yǐ bèi bàn guān mù shāo huà
府尹听了大怒，亲自到林子里看了，痛哭不已，备办棺木烧化。
cì rì shēng tīng biàn xíng yí gōng wén zhū chǔ jī bǔ zhuō ná zhū tóng zhèng shēn
次日升厅，便行移公文，诸处缉捕，捉拿朱仝正身。
yùn chéng xiàn yǐ zì shēn bào zhū tóng qī zǐ qiè jiā zài táo bù zhī qù xiàng
郓城县已自申报朱仝妻子挈家在逃，不知去向。
xíng kāi gè zhōu xiàn chū gěi shǎng qián bǔ huò bù zài huà xià
行开各州县，出给赏钱捕获，不在话下。
zhǐ shuō lǐ kuí zài chái jìn zhuāng shàng zhù le yī yuè zhī jiān hū yī rì jiàn yī gè rén jī yī fēng shū jí jí bēn zhuāng shàng lái
只说李逵在柴进庄上，住了一月之间，忽一日见一个人赍一封书急急奔庄上来。
chái dà guān rén què hǎo yíng zhe jiē shū kàn le dà jīng dào jì shì rú cǐ wǒ zhǐ de qù zǒu yī zāo
柴大官人却好迎着，接书看了，大惊道：“既是如此，我只得去走一遭。
lǐ kuí biàn wèn dào dà guān rén yǒu shèn jǐn shì
”李逵便问道：“大官人，有甚紧事？
chái jìn dào wǒ yǒu gè shū shū chái huáng chéng jiàn zài gāo táng zhōu jū zhù
”柴进道：“我有个叔叔柴皇城，见在高唐州居住。
jīn bèi běn zhōu zhī fǔ gāo lián de lǎo pó xiōng dì yīn tiān xī nà sī lái yào zhàn huā yuán ǒu le yī kǒu qì wò bìng zài chuáng zǎo wǎn xìng mìng bù bǎo
今被本州知府高廉的老婆兄弟殷天锡那厮来要占花园，呕了一口气，卧病在床，早晚性命不保。
bì yǒu yí zhǔ de yán yǔ fēn fù tè lái huàn wǒ
必有遗嘱的言语分付，特来唤我。
xiǎng shū shū wú r wú nǚ bì xū qīn shēn qù zǒu yī zāo
想叔叔无儿无女，必须亲身去走一遭。
lǐ kuí dào jì shì dà guān rén qù shí wǒ yě gēn dà guān rén qù zǒu yī zāo rú hé
”李逵道：“既是大官人去时，我也跟大官人去走一遭如何？
chái jìn dào dà gē kěn qù shí jiù tóng zǒu yī zāo
”柴进道：“大哥肯去时，就同走一遭。
chái jìn jí biàn shōu shí xíng lǐ xuǎn le shí shù pǐ hǎo mǎ dài le jǐ gè zhuāng kè
”柴进即便收拾行李，选了十数匹好马，带了几个庄客。
cì rì wǔ gēng qǐ lái chái jìn lǐ kuí bìng cóng rén dōu shàng le mǎ lí le zhuāng yuàn wàng gāo táng zhōu lái
次日五更起来，柴进、李逵并从人都上了马，离了庄院，望高唐州来。
zài lù bù miǎn jī cān kě yǐn yè sù xiǎo xíng
在路不免饥餐渴饮，夜宿晓行。
lái dào gāo táng zhōu rù chéng zhí zhì chái huáng chéng zhái qián xià mǎ liú lǐ kuí hè cóng rén zài wài miàn tīng fáng nèi
来到高唐州，入城直至柴皇城宅前下马，留李逵和从人在外面厅房内。
chái jìn zì jìng rù wò fáng lǐ lái kàn shì nà shū shū chái huáng chéng shí dàn jiàn
柴进自径入卧房里来，看视那叔叔柴皇城时，但见：
miàn rú jīn zhǐ tǐ shì kū chái
面如金纸，体似枯柴。
yōu yōu wú qī pò sān hún xì xì zhǐ yī sī liǎng qì
悠悠无七魄三魂，细细只一丝两气。
yá guān jǐn jí lián zhāo shuǐ mǐ bù zhān chún
牙关紧急，连朝水米不沾唇；
xīn gé péng hēng jìn rì yào wán nán xià fù
心膈膨脝，尽日药丸难下腹。
yǐn yǐn ěr xū wén qìng xiǎng hūn hūn yǎn àn jué yíng fēi
隐隐耳虚闻磬响，昏昏眼暗觉萤飞。
liù mài wēi chén dōng yuè pàn guān cuī shǐ qù
六脉微沉，东岳判官催使去；
yī líng piāo miǎo xī fāng fó zǐ huàn tóng háng
一灵缥缈，西方佛子唤同行。
sàng mén diào kè yǐ lín shēn biǎn què lú yī nán xià shǒu
丧门吊客已临身，扁鹊卢医难下手。
chái jìn kàn le chái huáng chéng zì zuò zài shū shū wò tà qián fàng shēng tòng kū
柴进看了柴皇城，自坐在叔叔卧榻前，放声恸哭。
huáng chéng de jì shì chū lái quàn chái jìn dào dà guān rén ān mǎ fēng chén bù yì chū dào cǐ jiān qiě shěng fán nǎo
皇城的继室出来劝柴进道：“大官人鞍马风尘不易，初到此间，且省烦恼。
chái jìn shī lǐ ba biàn wèn shì qíng
”柴进施礼罢，便问事情。
jì shì dá dào cǐ jiān xīn rèn zhī fǔ gāo lián jiān guǎn běn zhōu bīng mǎ shì dōng jīng gāo tài wèi de shū bó xiōng dì yǐ zhàng tā gē ge shì yào zài zhè lǐ wú suǒ bù wéi
继室答道：“此间新任知府高廉，兼管本州兵马，是东京高太尉的叔伯兄弟，倚仗他哥哥势要，在这里无所不为。
dài jiāng yí gè qī jiù yīn tiān xī lái rén jǐn chēng tā zuò yīn zhí gé
带将一个妻舅殷天锡来，人尽称他做殷直阁。
nà sī nián jì què xiǎo yòu yǐ zhàng tā jiě fū gāo lián de quán shì zài cǐ jiān héng xíng hài rén
那厮年纪却小，又倚仗他姐夫高廉的权势，在此间横行害人。
yǒu nà děng xiàn qín de mài kē duì tā shuō wǒ jiā zhái hòu yǒu gè huā yuán shuǐ tíng gài zào de hǎo
有那等献勤的卖科，对他说我家宅后有个花园水亭，盖造的好。
nà sī dài jiāng xǔ duō zhà jiān bù jí de sān èr shí rén jìng rù jiā lǐ lái zhái zi hòu kàn le biàn yào fā qiǎn wǒ men chū qù tā yào lái zhù
那厮带将许多诈奸不及的三二十人，径入家里，来宅子后看了，便要发遣我们出去，他要来住。
huáng chéng duì tā shuō dào wǒ jiā shì jīn zhī yù yè yǒu xiān cháo dān shū tiě quàn zài mén zhū rén bù xǔ qī wǔ
皇城对他说道：‘我家是金枝玉叶，有先朝丹书铁券在门，诸人不许欺侮。
nǐ rú hé gǎn duó zhàn wǒ de zhù zhái
你如何敢夺占我的住宅？
gǎn wǒ lǎo xiǎo nà lǐ qù
赶我老小那里去？
nà sī bù róng suǒ yán dìng yào wǒ men chū wū
’那厮不容所言，定要我们出屋。
huáng chéng qù chě tā fǎn bèi zhè sī tuī qiǎng ōu dǎ yīn cǐ shòu zhè kǒu qì yī wò bù qǐ yǐn shí bù chī fú yào wú xiào yǎn jiàn de shàng tiān yuǎn rù dì jìn
皇城去扯他，反被这厮推抢殴打，因此受这口气，一卧不起，饮食不吃，服药无效，眼见得上天远，入地近。
jīn rì de dà guān rén lái jiā zuò gè zhǔ zhāng biàn yǒu xiē shān gāo shuǐ dī yě gèng bù yōu
今日得大官人来家做个主张，便有些山高水低，也更不忧。
chái jìn dá dào zūn shěn fàng xīn zhǐ gù qǐng hǎo yī shì tiáo zhì shū shū
”柴进答道：“尊婶放心，只顾请好医士调治叔叔。
dàn yǒu mén hù xiǎo zhí zì shǐ rén huí cāng zhōu jiā lǐ qù qǔ dān shū tiě quàn lái hé tā lǐ huì
但有门户，小侄自使人回沧州家里去取丹书铁券来，和他理会。
biàn gào dào guān fǔ jīn shàng yù qián yě bù pà tā
便告到官府、今上御前，也不怕他。
jì shì dào huáng chéng gàn shì quán bù jì shì hái shì dà guān rén lǐ lùn de shì
”继室道：“皇城干事全不济事，还是大官人理论得是。
chái jìn kàn shì le shū shū yī huí què chū lái hé lǐ kuí bìng dài lái rén cóng shuō zhī bèi xì
柴进看视了叔叔一回，却出来和李逵并带来人从说知备细。
lǐ kuí tīng le tiào jiāng qǐ lái shuō dào zhè sī hǎo wú dào lǐ
李逵听了，跳将起来说道：“这厮好无道理！
wǒ yǒu dà fǔ zài zhè lǐ jiào tā chī wǒ jǐ fǔ què zài shāng liáng
我有大斧在这里，教他吃我几斧，却再商量。
chái jìn dào li dà gē nǐ qiě xī nù méi lái yóu hé tā cū lǔ zuò shèn me
”柴进道：“李大哥，你且息怒，没来由和他粗卤做甚么？
tā suī shì yǐ shì qī rén wǒ jiā fàng zhe yǒu hù chí shèng zhǐ
他虽是倚势欺人，我家放着有护持圣旨。
zhè lǐ hé tā lǐ lùn bù dé xū shì jīng shī yě yǒu dà shì tā de fàng zhe míng míng de tiáo lì hé tā dǎ guān sī
这里和他理论不得，须是京师也有大似他的，放着明明的条例，和他打官司。
lǐ kuí dào tiáo lì tiáo lì
”李逵道：“条例，条例！
ruò hái yī de tiān xià bù luàn le
若还依得，天下不乱了！
wǒ zhǐ shì qián dǎ hòu shāng liáng
我只是前打后商量。
nà sī ruò hái qù gào hé nà niǎo guān yī fà dōu kǎn le
那厮若还去告，和那鸟官一发都砍了。
chái jìn xiào dào kě zhī zhū tóng yào hé nǐ sī bìng jiàn miàn bù dé
”柴进笑道：“可知朱仝要和你厮并，见面不得。
zhè lǐ shì jìn chéng zhī nèi rú hé bǐ de nǐ shān zhài lǐ héng xíng
这里是禁城之内，如何比得你山寨里横行。
lǐ kuí dào jìn chéng biàn zěn dì
”李逵道：“禁城便怎地！
jiāng zhōu wú jūn mǎ piān wǒ bù céng shā rén
江州无军马，偏我不曾杀人？
chái jìn dào děng wǒ kàn le tóu shì yòng zhe dà gē shí nà shí xiāng yāng
”柴进道：“等我看了头势，用着大哥时，那时相央。
wú shì zhī zài fáng lǐ qǐng zuò
无事只在房里请坐。
zhèng shuō zhī jiān lǐ miàn shì qiè huāng máng lái qǐng dà guān rén kàn shì huáng chéng
正说之间，里面侍妾慌忙来请大官人看视皇城。
chái jìn rù dào lǐ miàn wò tà qián zhī jiàn huáng chéng gé zhe liǎng yǎn lèi duì chái jìn shuō dào xián zhí zhì qì xuān áng bù rǔ zǔ zōng
柴进入到里面卧榻前，只见皇城阁着两眼泪，对柴进说道：“贤侄志气轩昂，不辱祖宗。
wǒ jīn rì bèi yīn tiān xī ōu sǐ nǐ kě kàn gǔ ròu zhī miàn qīn jī shū wǎng jīng shī lán jià gào zhuàng yǔ wǒ bào chóu
我今日被殷天锡殴死，你可看骨肉之面，亲赍书往京师拦驾告状，与我报仇。
jiǔ quán zhī xià yě gǎn xián zhí qīn yì
九泉之下，也感贤侄亲意。
bǎo zhòng bǎo zhòng
保重，保重！
zài bù duō zhǔ
再不多嘱！
yán ba biàn fàng le mìng
”言罢，便放了命。
chái jìn tòng kū le yī chǎng
柴进痛哭了一场。
jì shì kǒng pà hūn yūn quàn zhù chái jìn dào dà guān rén fán nǎo yǒu rì qiě qǐng shāng liáng hòu shì
继室恐怕昏晕，劝住柴进道：“大官人，烦恼有日，且请商量后事。
chái jìn dào shì shū zài wǒ jiā lǐ bù céng dài de lái xīng yè jiào rén qù qǔ xū yòng jiāng wǎng dōng jīng gào zhuàng
”柴进道：“誓书在我家里，不曾带得来，星夜教人去取，须用将往东京告状。
shū shū zūn líng qiě ān pái guān guǒ shèng liàn chéng le xiào fú què zài shāng liáng
叔叔尊灵，且安排棺椁盛殓，成了孝服，却再商量。
chái jìn jiào yī guān zhì bèi bàn nèi guān wài guǒ yī lǐ pū shè líng wèi yī mén chuān le zhòng xiào dà xiǎo jǔ āi
”柴进教依官制备办内棺外椁，依礼铺设灵位，一门穿了重孝，大小举哀。
lǐ kuí zài wài miàn tīng de táng lǐ kū qì zì jǐ mó quán cā zhǎng jià qì
李逵在外面听得堂里哭泣，自己磨拳擦掌价气。
wèn cóng rén dōu bù kěn shuō
问从人，都不肯说。
zhái lǐ qǐng sēng xiū shè hǎo shì gōng guǒ
宅里请僧修设好事功果。
zhì dì sān rì
至第三日，
zhī jiàn zhè yīn tiān xī qí zhe yì pǐ cuān xíng de mǎ
只见这殷天锡骑着一匹撺行的马，
jiāng yǐn xián hàn sān èr shí rén
将引闲汉三二十人，
shǒu zhí dàn gōng chuān nǔ chuī tǒng qì qiú niān gān yuè qì
手执弹弓、川弩、吹筒、气球、拈竿、乐器，
chéng wài yóu wán le yī zāo
城外游玩了一遭，
dài wǔ qī fēn jiǔ
带五七分酒，
yáng zuì jiǎ diān
佯醉假颠，
jìng lái dào chái huáng chéng zhái qián
径来到柴皇城宅前，
lēi zhù mǎ
勒住马，
jiào lǐ miàn guǎn jiā de rén chū lái shuō huà
叫里面管家的人出来说话。
chái jìn tīng de shuō guà zhe yī shēn xiào fú huāng máng chū lái dā yìng
柴进听得说，挂着一身孝服，慌忙出来答应。
nà yīn tiān xī zài mǎ shàng wèn dào nǐ shì tā jiā shèn me rén
那殷天锡在马上问道：“你是他家甚么人？
chái jìn dá dào xiǎo kě shì chái huáng chéng qīn zhí chái jìn
”柴进答道：“小可是柴皇城亲侄柴进。
yīn tiān xī dào wǒ qián rì fēn fù dào jiào tā jiā bān chū wū qù rú hé bù yī wǒ yán yǔ
”殷天锡道：“我前日分付道，教他家搬出屋去，如何不依我言语？
chái jìn dào biàn shì shū shū wò bìng bù gǎn yí dòng
”柴进道：“便是叔叔卧病，不敢移动。
yè lái yǐ zì shēn gù dài duàn qī le bān chū qù
夜来已自身故，待断七了搬出去。
yīn tiān xī dào fàng pì
”殷天锡道：“放屁！
wǒ zhǐ xiàn nǐ sān rì biàn yào chū wū
我只限你三日，便要出屋！
sān rì wài bù bān xiān bǎ nǐ zhè sī jiā hào qǐ xiān chī wǒ yī bǎi xùn gùn
三日外不搬，先把你这厮枷号起，先吃我一百讯棍！
chái jìn dào zhí gé xiū rèn xiāng qī
”柴进道：“直阁休恁相欺！
wǒ jiā yě shì lóng zǐ lóng sūn fàng zhe xiān cháo dān shū tiě quàn shuí gǎn bù jìng
我家也是龙子龙孙，放着先朝丹书铁券，谁敢不敬？
yīn tiān xī hè dào nǐ jiāng chū lái wǒ kàn
”殷天锡喝道：“你将出来我看！
chái jìn dào jiàn zài cāng zhōu jiā lǐ yǐ shǐ rén qù qǔ lái
”柴进道：“见在沧州家里，已使人去取来。
yīn tiān xī dà nù dào zhè sī zhèng shì hú shuō
”殷天锡大怒道：“这厮正是胡说！
biàn yǒu shì shū tiě quàn wǒ yě bù pà
便有誓书铁券，我也不怕！
zuǒ yòu yǔ wǒ dǎ zhè sī
左右，与我打这厮！
zhòng rén què dài dòng shǒu yuán lái hēi xuàn fēng lǐ kuí zài mén fèng lǐ dōu kàn jiàn tīng de hē dǎ chái jìn biàn yè kāi fáng mén dà hǒu yī shēng zhí qiǎng dào mǎ biān zǎo bǎ yīn tiān xī jiū xià mǎ lái yī quán dǎ fān
”众人却待动手，原来黑旋风李逵在门缝里都看见，听得喝打柴进，便拽开房门，大吼一声，直抢到马边，早把殷天锡揪下马来，一拳打翻。
nà èr sān shí rén què dài qiǎng tā bèi lǐ kuí shǒu qǐ zǎo dǎ dǎo wǔ liù gè yí hòng dōu zǒu le
那二三十人却待抢他，被李逵手起，早打倒五六个，一哄都走了。
lǐ kuí ná yīn tiān xī tí qǐ lái quán tou jiǎo jiān yī fà shàng
李逵拿殷天锡提起来，拳头脚尖一发上。
chái jìn nà lǐ quàn de zhù
柴进那里劝得住。
kàn nà yīn tiān xī shí wū hū āi zāi fú wéi shàng xiǎng
看那殷天锡时，呜呼哀哉，伏惟尚飨。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
cǎn kè qīn móu yǐ héng háo qǐ zhī tiān xiàn jìng nán táo
惨刻侵谋倚横豪，岂知天宪竟难逃。
lǐ kuí měng è wú rén dí bú jiàn yán luó bù kěn ráo
李逵猛恶无人敌，不见阎罗不肯饶。
lǐ kuí jiāng yīn tiān xī dǎ sǐ zài dì chái jìn zhǐ jiào de kǔ biàn jiào lǐ kuí qiě qù hòu táng shāng yì
李逵将殷天锡打死在地，柴进只叫得苦，便教李逵且去后堂商议。
chái jìn dào yǎn jiàn de biàn yǒu rén dào zhè lǐ nǐ ān shēn bù dé le
柴进道：“眼见得便有人到这里，你安身不得了。
guān sī wǒ zì zhī wú nǐ kuài zǒu huí liáng shān pō qù
官司我自支吾，你快走回梁山泊去。
lǐ kuí dào wǒ biàn zǒu le xū lián lěi nǐ
”李逵道：“我便走了，须连累你。
chái jìn dào wǒ zì yǒu shì shū tiě quàn hù shēn nǐ biàn kuài zǒu shì bù yí chí
”柴进道：“我自有誓书铁券护身，你便快走，事不宜迟。
lǐ kuí qǔ le shuāng fǔ dài le pán chán chū hòu mén zì tóu liáng shān pō qù le
”李逵取了双斧，带了盘缠，出后门自投梁山泊去了。
bù duō shí zhī jiàn èr bǎi yú rén gè zhí dāo zhàng qiāng bàng guǒ lái wéi zhù chái huáng chéng jiā
不多时，只见二百余人，各执刀杖枪棒，果来围住柴皇城家。
chái jìn jiàn lái zhuō rén biàn chū lái shuō dào wǒ tóng nǐ men fǔ lǐ fēn sù qù
柴进见来捉人，便出来说道：“我同你们府里分诉去。
zhòng rén xiān fù le chái jìn biàn rù jiā lǐ sōu zhuō xíng xiōng hēi dà hàn bú jiàn zhǐ bǎ chái jìn bǎng dào zhōu yá nèi dāng tīng guì xià
”众人先缚了柴进，便入家里搜捉行凶黑大汉，不见，只把柴进绑到州衙内，当厅跪下。
zhī fǔ gāo lián tīng de dǎ sǐ le tā de jiù zǐ yīn tiān xī zhèng zài tīng shàng yǎo yá qiè chǐ fèn hèn zhǐ dài ná rén lái
知府高廉听得打死了他的舅子殷天锡，正在厅上咬牙切齿忿恨，只待拿人来。
zǎo bǎ chái jìn qū fān zài tīng qián jiē xià gāo lián hè dào nǐ zěn gǎn dǎ sǐ le wǒ yīn tiān xī
早把柴进驱翻在厅前阶下，高廉喝道：“你怎敢打死了我殷天锡！
chái jìn gào dào xiǎo rén shì chái shì zōng dí pài zǐ sūn jiā mén yǒu xiān cháo tài zǔ shì shū tiě quàn jiàn zài cāng zhōu jū zhù
”柴进告道：“小人是柴世宗嫡派子孙，家门有先朝太祖誓书铁券，见在沧州居住。
wéi shì shū shū chái huáng chéng bìng zhòng tè lái kàn shì bù xìng shēn gù jiàn jīn tíng sàng zài jiā
为是叔叔柴皇城病重，特来看视，不幸身故，见今停丧在家。
yīn zhí gé jiāng dài sān èr shí rén dào jiā dìng yào gǎn zhú chū wū bù róng chái jìn fēn shuō hè lìng zhòng rén ōu dǎ bèi zhuāng kè li dà jiù hù yī shí xíng xiōng dǎ sǐ
殷直阁将带三二十人到家，定要赶逐出屋，不容柴进分说，喝令众人殴打，被庄客李大救护，一时行凶打死。
gāo lián hè dào li dà jiàn zài nà lǐ
”高廉喝道：“李大见在那里？
chái jìn dào xīn huāng táo zǒu le
”柴进道：“心慌逃走了。
gāo lián dào tā shì gè zhuāng kè bù dé nǐ de yán yǔ rú hé gǎn dǎ sǐ rén
”高廉道：“他是个庄客，不得你的言语，如何敢打死人！
nǐ yòu gù zòng tā zǒu le què lái mán mèi guān fǔ
你又故纵他走了，却来瞒昧官府。
nǐ zhè sī bù dǎ rú hé kěn zhāo
你这厮，不打如何肯招！
láo zǐ xià shǒu jiā lì yǔ wǒ dǎ zhè sī
牢子下手，加力与我打这厮！
chái jìn jiào dào zhuāng kè li dà jiù zhǔ wù dǎ sǐ rén fēi gàn wǒ shì
”柴进叫道：“庄客李大救主，误打死人，非干我事。
fàng zhe xiān cháo tài zǔ shì shū rú hé biàn xià xíng fǎ dǎ wǒ
放着先朝太祖誓书，如何便下刑法打我？
gāo lián dào shì shū yǒu zài nà lǐ
”高廉道：“誓书有在那里？
chái jìn dào yǐ shǐ rén huí cāng zhōu qù qǔ lái yě
”柴进道：“已使人回沧州去取来也。
gāo lián dà nù hè dào zhè sī zhèng shì kàng jù guān fǔ
”高廉大怒，喝道：“这厮正是抗拒官府！
zuǒ yòu wàn tóu jiā lì hǎo shēng tòng dǎ
左右，腕头加力，好生痛打！
zhòng rén xià shǒu bǎ chái jìn dǎ de pí kāi ròu zhàn xiān xuè bèng liú zhǐ de zhāo zuò shǐ lìng zhuāng kè li dà dǎ sǐ yīn tiān xī
”众人下手，把柴进打得皮开肉绽，鲜血迸流，只得招做“使令庄客李大打死殷天锡”。
qǔ miàn èr shí wǔ jīn sǐ qiú jiā dīng le fā xià láo lǐ jiān shōu
取面二十五斤死囚枷钉了，发下牢里监收。
yīn tiān xī shī shǒu jiǎn yàn le zì bǎ guān mù bìn zàng bù zài huà xià
殷天锡尸首检验了，自把棺木殡葬，不在话下。
zhè yīn fū rén yào yǔ xiōng dì bào chóu jiào zhàng fū gāo lián chāo zhā le chái huáng chéng jiā sī jiān jìn xià rén kǒu zhàn zhù le fáng wū yuán yuàn
这殷夫人要与兄弟报仇，教丈夫高廉抄扎了柴皇城家私，监禁下人口，占住了房屋园院。
chái jìn zì zài láo zhōng shòu kǔ
柴进自在牢中受苦。
què shuō lǐ kuí lián yè táo huí liáng shān pō dào de zhài lǐ lái jiàn zhòng tóu lǐng
却说李逵连夜逃回梁山泊，到得寨里，来见众头领。
zhū tóng yī jiàn lǐ kuí nù cóng xīn shàng qǐ è xiàng dǎn biān shēng chè tiáo pō dāo jìng bēn lǐ kuí
朱仝一见李逵，怒从心上起，恶向胆边生，掣条朴刀，径奔李逵。
hēi xuàn fēng bá chū shuāng fǔ biàn dòu zhū tóng
黑旋风拔出双斧，便斗朱仝。
zhāo gài sòng jiāng bìng zhòng tóu lǐng yī fà xiàng qián quàn zhù
晁盖、宋江并众头领一发向前劝住。
sòng jiāng yǔ zhū tóng péi huà dào qián zhě shā le xiǎo yá nèi bù gàn lǐ kuí zhī shì què shì jūn shī wú xué jiū yīn qǐng xiōng zhǎng bù kěn shàng shān yī shí dìng de jì cè
宋江与朱仝陪话道：“前者杀了小衙内，不干李逵之事，却是军师吴学究因请兄长不肯上山，一时定的计策。
jīn rì jì dào shān zhài biàn xiū jì xīn zhǐ gù tóng xīn xié zhù gòng xìng dà yì xiū jiào wài rén chǐ xiào
今日既到山寨，便休记心，只顾同心协助，共兴大义，休教外人耻笑。
biàn jiào lǐ kuí xiōng dì yǔ zhū tóng péi huà
”便叫李逵兄弟与朱仝陪话。
lǐ kuí zhēng zhe guài yǎn jiào jiāng qǐ lái shuō dào tā zhí nèn bān zuò de qǐ
李逵睁着怪眼，叫将起来，说道：“他直恁般做得起！
wǒ yě duō zēng zài shān zhài chū qì lì tā yòu bù céng yǒu bàn diǎn zhī gōng què zěn dì dào jiào wǒ péi huà
我也多曾在山寨出气力，他又不曾有半点之功，却怎地倒教我陪话！
sòng jiāng dào xiōng dì què shì nǐ shā le xiǎo yá nèi
”宋江道：“兄弟，却是你杀了小衙内。
suī shì jūn shī yán lìng lùn chǐ xù tā yě shì nǐ gē ge
虽是军师严令，论齿序，他也是你哥哥。
qiě kàn wǒ miàn yǔ tā fú gè lǐ wǒ què shì bài nǐ biàn liǎo
且看我面，与他伏个礼，我却是拜你便了。
lǐ kuí chī sòng jiāng yāng jí bù guò biàn dào wǒ bú shì pà nǐ wéi shì gē ge bī wǒ mò nài hé le yǔ nǐ péi huà
”李逵吃宋江央及不过，便道：“我不是怕你，为是哥哥逼我，没奈何了，与你陪话。
lǐ kuí chī sòng jiāng bī zhù le zhǐ de piē le shuāng fǔ bài le zhū tóng liǎng bài
”李逵吃宋江逼住了，只得撇了双斧，拜了朱仝两拜。
zhū tóng fāng cái xiāo le zhè kǒu qì
朱仝方才消了这口气。
shān zhài lǐ zhāo tóu lǐng qiě jiào ān pái yán xí yǔ tā liǎng gè hé jiě
山寨里晁头领且教安排筵席，与他两个和解。
lǐ kuí shuō chái dà guān rén yīn qù gāo táng zhōu kàn qīn shū shū chái huáng chéng bìng zhèng què bèi běn zhōu gāo zhì fǔ qī jiù yīn tiān xī yào duó wū yǔ huā yuán ōu mà chái jìn
李逵说：“柴大官人因去高唐州看亲叔叔柴皇城病症，却被本州高知府妻舅殷天锡要夺屋宇花园，殴骂柴进。
chī wǒ dǎ sǐ le yīn tiān xī nà sī
吃我打死了殷天锡那厮。
sòng jiāng tīng ba shī jīng dào nǐ zì zǒu le xū lián lěi chái dà guān rén chī guān sī
”宋江听罢，失惊道：“你自走了，须连累柴大官人吃官司。
wú xué jiū dào xiōng zhǎng xiū jīng
”吴学究道：“兄长休惊。
děng dài zōng huí shān biàn yǒu fèn xiǎo
等戴宗回山，便有分晓。
lǐ kuí wèn dào dài zōng gē ge nà lǐ qù le
”李逵问道：“戴宗哥哥那里去了？
wú yòng dào wǒ pà nǐ zài chái dà guān rén zhuāng shàng rě shì bù hǎo tè dì jiào tā lái huàn nǐ huí shān
”吴用道：“我怕你在柴大官人庄上惹事不好，特地教他来唤你回山。
tā dào nà lǐ bú jiàn nǐ shí bì qù gāo táng zhōu xún nǐ
他到那里不见你时，必去高唐州寻你。
shuō yán wèi jué zhī jiàn xiǎo xiào lái bào dài yuàn cháng huí lái le
说言未绝，只见小校来报：“戴院长回来了。
sòng jiāng biàn qù yíng jiē dào lái táng shàng zuò xia biàn wèn chái dà guān rén yī shì
”宋江便去迎接，到来堂上坐下，便问柴大官人一事。
dài zōng dá dào qù dào chái dà guān rén zhuāng shàng yǐ zhī tóng lǐ kuí tóu gāo táng zhōu qù le
戴宗答道：“去到柴大官人庄上，已知同李逵投高唐州去了。
jìng bēn nà lǐ qù dǎ tīng zhī jiàn mǎn chéng rén chuán shuō yīn tiān xī yīn zhēng chái huáng chéng zhuāng wū bèi yí gè hēi dà hàn dǎ sǐ le
径奔那里去打听，只见满城人传说殷天锡因争柴皇城庄屋，被一个黑大汉打死了。
jiàn jīn fù lèi le chái dà guān rén xiàn yú léi xiè xià zài láo lǐ
见今负累了柴大官人陷于缧绁，下在牢里。
chái huáng chéng yī jiā rén kǒu jiā sī jìn dōu chāo zhā le
柴皇城一家人口家私尽都抄扎了。
chái dà guān rén xìng mìng zǎo wǎn bù bǎo
柴大官人性命早晚不保。
zhāo gài dào zhè gè hēi sī yòu zuò chū lái le dàn dào chù biàn rě kǒu miàn
”晁盖道：“这个黑厮又做出来了，但到处便惹口面。
lǐ kuí dào chái huáng chéng bèi tā dǎ shāng ǒu qì sǐ le yòu lái zhàn tā fáng wū yòu hē jiào dǎ chái dà guān rén biàn shì huó fó yě rěn bù dé
”李逵道：“柴皇城被他打伤呕气死了，又来占他房屋，又喝教打柴大官人，便是活佛也忍不得！
zhāo gài dào chái dà guān rén zì lái yǔ shān zhài yǒu ēn jīn rì tā yǒu wēi nàn rú hé bù xià shān qù jiù tā
晁盖道：“柴大官人自来与山寨有恩，今日他有危难，如何不下山去救他。
wǒ qīn zì qù zǒu yī zāo
我亲自去走一遭。
sòng jiāng dào gē ge shì shān zhài zhī zhǔ rú hé shǐ de qīng dòng
”宋江道：“哥哥是山寨之主，如何使得轻动。
xiǎo kě hé chái dà guān rén jiù lái yǒu ēn qíng yuàn tì gē ge xià shān
小可和柴大官人旧来有恩，情愿替哥哥下山。
wú xué jiū dào gāo táng zhōu chéng de suī xiǎo rén wù chóu ráng jūn guǎng liáng duō bù kě qīng dí
”吴学究道：“高唐州城地虽小，人物稠穰，军广粮多，不可轻敌。
fán qǐng lín chōng huā róng qín míng lǐ jùn lǚ fāng guō shèng sūn lì ōu péng yáng lín shān fēi mǎ lín bái shèng shí èr gè tóu lǐng bù yǐn mǎ bù jūn bīng wǔ qiān zuò qián duì xiān fēng
烦请林冲、花荣、秦明、李俊、吕方、郭盛、孙立、欧鹏、杨林、邓飞、马麟、白胜十二个头领，部引马步军兵五千作前队先锋。
zhōng jūn zhǔ shuài sòng gōng míng wú yòng bìng zhū tóng léi héng dài zōng lǐ kuí zhāng héng zhāng shùn yáng xióng shí xiù shí gè tóu lǐng bù yǐn mǎ bù jūn bīng sān qiān cè yìng
中军主帅宋公明、吴用，并朱仝、雷横、戴宗、李逵、张横、张顺、杨雄、石秀十个头领，部引马步军兵三千策应。
gòng gāi èr shí èr wèi tóu lǐng cí le zhāo gài děng zhòng rén
”共该二十二位头领，辞了晁盖等众人。
qián bù yǐ lí shān zhài zhōng jūn zhǔ jiàng sòng jiāng wú yòng dū bìng rén mǎ wàng gāo táng zhōu jìn fā
前部已离山寨，中军主将宋江、吴用督并人马，望高唐州进发。
duān dì hǎo zhěng qí dàn jiàn
端的好整齐，但见：
xiù qí piāo hào dài huà jiǎo jiān tóng luó
绣旗飘号带，画角间铜锣。
sān gǔ chā wǔ gǔ chā càn càn qiū shuāng
三股叉、五股叉，灿灿秋霜；
diǎn gāng qiāng lú yè qiāng fēn fēn ruì xuě
点钢枪、芦叶枪，纷纷瑞雪。
mán pái zhē lù qiáng gōng yìng nǔ dāng xiān
蛮牌遮路，强弓硬弩当先；
huǒ pào suí chē dà jǐ cháng gē yōng hòu
火炮随车，大戟长戈拥后。
ān shàng jiàng shì nán shān měng hǔ rén rén hào dòu piān zhēng
鞍上将似南山猛虎，人人好斗偏争；
zuò xia mǎ rú běi hǎi cāng lóng qí qí néng chōng gǎn zhàn
坐下马如北海苍龙，骑骑能冲敢战。
duān dì qiāng dāo liú shuǐ jí guǒ rán rén mǎ cuō fēng xíng
端的枪刀流水急，果然人马撮风行。
liáng shān pō qián jūn yǐ dào gāo táng zhōu dì jiè yì yǒu jūn zú bào zhī gāo lián
梁山泊前军已到高唐州地界，亦有军卒报知高廉。
gāo lián tīng le lěng xiào dào nǐ zhè huǒ cǎo zéi zài liáng shān pō wō cáng wǒ wū zì yào lái jiǎo bǔ nǐ
高廉听了，冷笑道：“你这伙草贼在梁山泊窝藏，我兀自要来剿捕你。
jīn rì nǐ dào lái jiù fù cǐ shì tiān jiào wǒ chéng gōng
今日你倒来就缚，此是天教我成功。
zuǒ yòu kuài chuán xià hào lìng zhěng diǎn jūn mǎ chū chéng yíng dí zhe nà zhòng bǎi xìng shàng chéng shǒu hù
左右快传下号令，整点军马，出城迎敌，着那众百姓上城守护。
zhè gāo zhì fǔ shàng mǎ guǎn jūn xià mǎ guǎn mín wén wǔ liǎng quán
”这高知府上马管军，下马管民，文武两全。
yī shēng hào lìng xià qù nà zhàng qián dū tǒng jiān jūn tǒng lǐng tǒng zhì tí xiá jūn zhí yī yīng guān yuán gè gè bù lǐng jūn mǎ jiù jiào chǎng lǐ diǎn shì yǐ ba zhū jiāng biàn bǎi bù chū chéng yíng dí
一声号令下去，那帐前都统、监军、统领、统制、提辖军职一应官员，各各部领军马，就教场里点视已罢，诸将便摆布出城迎敌。
gāo lián shǒu xià yǒu sān bǎi tī jǐ jūn shì hào wèi fēi tiān shén bīng yī gè gè dōu shì shān dōng hé běi jiāng xī hú nán liǎng huái liǎng zhè xuǎn lái de jīng zhuàng hǎo hàn
高廉手下有三百梯己军士，号为飞天神兵，一个个都是山东、河北、江西、湖南、两淮、两浙选来的精壮好汉。
nà sān bǎi fēi tiān shén bīng zěn shēng jié shù
那三百飞天神兵怎生结束？
dàn jiàn
但见：
tóu pī luàn fā nǎo hòu sā yī bǎ yān yún
头披乱发，脑后撒一把烟云；
shēn guà hú lú bèi shàng cáng qiān tiáo huǒ yàn
身挂葫芦，背上藏千条火焰。
huáng mò é qí fēn bā guà bào pí kūn jǐn àn sì fāng
黄抹额齐分八卦，豹皮裩尽按四方。
shú tóng miàn jù shì jīn zhuāng bīn tiě gǔn dāo rú sào zhǒu
熟铜面具似金装，镔铁滚刀如扫帚。
yǎn xīn kǎi jiǎ qián hòu shù liǎng miàn qīng tóng
掩心铠甲，前后竖两面青铜；
zhào yǎn jīng qí zuǒ yòu liè qiān céng hēi wù
照眼旌旗，左右列千层黑雾。
yí shì tiān péng lí dòu fǔ zhèng rú yuè bèi xià yún qú
疑是天蓬离斗府，正如月孛下云衢。
nǎ zhī fǔ gāo lián yǐn le sān bǎi shén bīng pī jiǎ bèi jiàn shàng mǎ chū dào chéng wài bǎ bù xià jūn guān zhōu huí liè chéng zhèn shì què jiāng sān bǎi shén bīng liè zài zhōng jūn yáo qí nà hǎn léi gǔ míng jīn zhǐ děng dí jūn dào lái
那知府高廉引了三百神兵，披甲背剑，上马出到城外，把部下军官周回列成阵势，却将三百神兵列在中军，摇旗呐喊，擂鼓鸣金，只等敌军到来。
què shuō lín chōng huā róng qín míng yǐn lǐng wǔ qiān rén mǎ dào lái liǎng jūn xiāng yíng qí gǔ xiāng wàng gè bǎ qiáng gōng yìng nǔ shè zhù zhèn jiǎo
却说林冲、花荣、秦明引领五千人马到来，两军相迎，旗鼓相望，各把强弓硬弩射住阵脚。
liǎng jūn zhōng chuī dòng huà jiǎo fā qǐ léi gǔ
两军中吹动画角，发起擂鼓。
huā róng qín míng dài tóng shí gè tóu lǐng dōu dào zhèn qián bǎ mǎ lè zhù
花荣、秦明带同十个头领，都到阵前，把马勒住。
tóu lǐng lín chōng héng zhàng bā shé máo yuè mǎ chū zhèn lì shēng gāo jiào gāo táng zhōu nà mìng de chū lái
头领林冲横丈八蛇矛，跃马出阵，厉声高叫：“高唐州纳命的出来！
gāo lián bǎ mǎ yī zòng yǐn zháo sān shí yú gè jūn guān dōu chū dào mén qí xià lēi zhù mǎ zhǐ zhe lín chōng mà dào nǐ zhè huǒ bù zhī sǐ de pàn zéi zěn gǎn zhí fàn ǎn de chéng chí
”高廉把马一纵，引着三十余个军官，都出到门旗下，勒住马，指着林冲骂道：“你这伙不知死的叛贼，怎敢直犯俺的城池！
lín chōng hè dào nǐ zhè gè hài mín de qiáng dào
”林冲喝道：“你这个害民的强盗！
wǒ zǎo wǎn shā dào jīng shī bǎ nǐ nà sī qī jūn zéi chén gāo qiú suì shī wàn duàn fāng shì yuàn zú
我早晚杀到京师，把你那厮欺君贼臣高俅碎尸万段，方是愿足！
gāo lián dà nù huí tóu wèn dào shuí rén chū mǎ xiān zhuō cǐ zéi qù
”高廉大怒，回头问道：“谁人出马先捉此贼去？
jūn guān duì lǐ zhuǎn chū yí gè tǒng zhì guān xìng yú míng zhí pāi mǎ lún dāo jìng chū zhèn qián
”军官队里转出一个统制官，姓于名直，拍马轮刀竟出阵前。
lín chōng jiàn le jìng bēn yú zhí
林冲见了，径奔于直。
liǎng gè zhàn bú dào wǔ hé yú zhí bèi lín chōng xīn wō lǐ yī shé máo cì zhe fān jīn dǒu diān xià mǎ qù
两个战不到五合，于直被林冲心窝里一蛇矛刺着，翻筋斗攧下马去。
gāo lián jiàn le dà jīng zài yǒu shuí rén chū mǎ bào chóu
高廉见了大惊，“再有谁人出马报仇？
jūn guān duì lǐ yòu zhuǎn chū yí gè tǒng zhì guān xìng wēn shuāng míng wén bǎo shǐ yī tiáo cháng qiāng qí yì pǐ huáng biāo mǎ luán líng xiǎng kē pèi míng zǎo chū dào zhèn qián sì zhǐ mǎ tí dàng qǐ zhēng chén zhí bèn lín chōng
”军官队里又转出一个统制官，姓温，双名文宝，使一条长枪，骑一匹黄骠马，銮铃响，珂珮鸣，早出到阵前，四只马蹄荡起征尘，直奔林冲。
qín míng jiàn le dà jiào gē ge shāo xiē kàn wǒ lì zhǎn cǐ zéi
秦明见了，大叫：“哥哥稍歇，看我立斩此贼。
lín chōng lēi zhù mǎ shōu le diǎn gāng máo ràng qín míng zhàn wēn wén bǎo
”林冲勒住马，收了点钢矛，让秦明战温文宝。
liǎng gè yuē dòu shí hé zhī shàng qín míng fàng gè mén hù ràng tā qiāng shuò jìn lái shǒu qǐ gùn luò bǎ wēn wén bǎo xuē qù bàn ge tiān líng sǐ yú mǎ xià nà pǐ mǎ pǎo huí běn zhèn qù le
两个约斗十合之上，秦明放个门户，让他枪搠进来，手起棍落，把温文宝削去半个天灵，死于马下，那匹马跑回本阵去了。
liǎng zhèn jūn xiāng duì qí ne shēng hǎn
两阵军相对，齐呐声喊。
gāo lián jiàn lián zhé èr jiāng biàn qù bèi shàng chè chū nà kǒu tài ē bǎo jiàn lái kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ hē shēng dào jí
高廉见连折二将，便去背上掣出那口太阿宝剑来，口中念念有词，喝声道：“疾！
zhī jiàn gāo lián duì zhōng juàn qǐ yī dào hēi qì
”只见高廉队中卷起一道黑气。
nà dào qì sàn zhì bàn kōng lǐ fēi shā zǒu shí hàn dì yáo tiān guā qǐ guài fēng jìng sǎo guò duì zhèn lái
那道气散至半空里，飞砂走石，撼地摇天，刮起怪风，径扫过对阵来。
lín chōng huā róng děng zhòng jiāng duì miàn bù néng xiāng gù jīng de nà zuò xia mǎ luàn cuān páo xiào zhòng rén huí shēn biàn zǒu
林冲、花荣等众将对面不能相顾，惊得那坐下马乱撺咆哮，众人回身便走。
gāo lián bǎ jiàn yī huī zhǐ diǎn nà sān bǎi shén bīng cóng zhèn lǐ shā jiāng chū lái
高廉把剑一挥，指点那三百神兵从阵里杀将出来。
bèi hòu guān jūn xié zhù yī yǎn guò lái
背后官军协助，一掩过来。
gǎn de lín chōng děng jūn mǎ xīng luò yún sàn qī duàn bā sù hū xiōng huàn dì mì zi xún ye wǔ qiān jūn bīng zhé le yī qiān yú rén zhí tuì huí wǔ shí lǐ xià zhài
赶得林冲等军马星落云散，七断八续，呼兄唤弟，觅子寻爷，五千军兵，折了一千余人，直退回五十里下寨。
gāo lián jiàn rén mǎ tuì qù yě shōu le běn bù jūn bīng rù gāo táng zhōu chéng lǐ ān xià
高廉见人马退去，也收了本部军兵，入高唐州城里安下。
què shuō sòng jiāng zhōng jūn rén mǎ dào lái lín chōng děng jiē zhe jù shuō qián shì
却说宋江中军人马到来，林冲等接着，具说前事。
sòng jiāng wú yòng tīng le dà jīng
宋江、吴用听了大惊。
yǔ jūn shī dào shì hé shén shù rú cǐ lì hài
与军师道：“是何神术，如此利害？
wú xué jiū dào xiǎng shì yāo fǎ
”吴学究道：“想是妖法。
ruò néng huí fēng fǎn huǒ biàn kě pò dí
若能回风返火，便可破敌。
sòng jiāng tīng ba dǎ kāi tiān shū kàn shí dì sān juǎn shàng yǒu huí fēng fǎn huǒ pò zhèn zhī fǎ
”宋江听罢，打开天书看时，第三卷上有回风返火破阵之法。
sòng jiāng dà xǐ yòng xīn jì le zhòu yǔ bìng mì jué
宋江大喜，用心记了咒语并秘诀。
zhěng diǎn rén mǎ wǔ gēng zào fàn chī le yáo qí cāo gǔ shā bēn chéng xià lái
整点人马，五更造饭吃了，摇旗操鼓，杀奔城下来。
yǒu rén bào rù chéng zhōng gāo lián zài diǎn liǎo de shèng rén mǎ bìng sān bǎi shén bīng kāi fàng chéng mén bù xià diào qiáo chū lái bǎi chéng zhèn shì
有人报入城中，高廉再点了得胜人马并三百神兵，开放城门，布下吊桥，出来摆成阵势。
sòng jiāng dài jiàn zòng mǎ chū zhèn qián wàng jiàn gāo lián jūn zhōng yī cù zào qí
宋江带剑纵马出阵前，望见高廉军中一簇皂旗。
wú xué jiū dào nà zhèn nèi zào qí biàn shì shén shī jì de jūn bīng
吴学究道：“那阵内皂旗，便是神师计的军兵。
dàn kǒng yòu shǐ cǐ fǎ rú hé yíng dí
但恐又使此法，如何迎敌？
sòng jiāng dào jūn shī fàng xīn wǒ zì yǒu pò zhèn zhī fǎ
”宋江道：“军师放心，我自有破阵之法。
zhū jūn zhòng jiāng wù de jīng yí zhǐ gù xiàng qián shā qù
诸军众将勿得惊疑，只顾向前杀去。
gāo lián fēn fù dà xiǎo jiàng xiào bú yào yǔ tā qiáng dí tiāo dòu
”高廉分付大小将校：“不要与他强敌挑斗。
dàn jiàn pái xiǎng yī qí bìng lì qín huò sòng jiāng wǒ zì yǒu zhòng shǎng
但见牌响，一齐并力擒获宋江，我自有重赏。
liǎng jūn hǎn shēng qǐ chǔ gāo lián mǎ ān jiào shàng guà zhe nà miàn jù shòu tóng pái shàng yǒu lóng zhāng fèng zhuàn shǒu lǐ ná zhe bǎo jiàn chū zhèn qián
”两军喊声起处，高廉马鞍轿上挂着那面聚兽铜牌，上有龙章凤篆，手里拿着宝剑，出阵前。
sòng jiāng zhǐ zhe gāo lián mà dào zuó yè wǒ bù céng dào xiōng dì men wù zhé yī zhèn
宋江指着高廉骂道：“昨夜我不曾到，兄弟们误折一阵。
jīn rì wǒ bì yào bǎ nǐ zhū jìn shā jué
今日我必要把你诛尽杀绝！
gāo lián hè dào nǐ zhè huǒ fǎn zéi kuài zǎo zǎo xià mǎ shòu fù shěng de wǒ xīng shǒu wū jiǎo
”高廉喝道：“你这伙反贼，快早早下马受缚，省得我腥手污脚！
yán ba bǎ jiàn yī huī kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ hē shēng dào jí
”言罢，把剑一挥，口中念念有词，喝声道：“疾！
hēi qì qǐ chǔ zǎo juǎn qǐ guài fēng lái
”黑气起处，早卷起怪风来。
sòng jiāng bù děng nà fēng dào kǒu zhōng yě niàn niàn yǒu cǐ zuǒ shǒu niē jué yòu shǒu bǎ jiàn yī zhǐ hē shēng dào jí
宋江不等那风到，口中也念念有词，左手捏诀，右手把剑一指，喝声道：“疾！
nà zhèn fēng bù wàng sòng jiāng zhèn lǐ lái dào wàng gāo lián shén bīng duì lǐ qù le
”那阵风不望宋江阵里来，倒望高廉神兵队里去了。
sòng jiāng què dài zhāo hū rén mǎ shā jiāng guò qù
宋江却待招呼人马，杀将过去。
gāo lián jiàn huí le fēng jí qǔ tóng pái bǎ jiàn qiāo dòng xiàng nà shén bīng duì lǐ juǎn yī zhèn huáng shā jiù zhōng jūn zǒu chū yī qún měng shòu
高廉见回了风，急取铜牌，把剑敲动，向那神兵队里卷一阵黄砂，就中军走出一群猛兽。
dàn jiàn
但见：
suān ní wǔ zhǎo shī zi yáo tóu
狻猊舞爪，狮子摇头。
shǎn jīn xiè zhì chěng wēi xióng fèn jǐn pí xiū shī yǒng měng
闪金獬豸逞威雄，奋锦貔貅施勇猛。
chái láng zuò duì tǔ liáo yá zhí bèn xióng bīng
豺狼作对，吐獠牙直奔雄兵；
hǔ bào chéng qún zhāng jù kǒu lái niè liè mǎ
虎豹成群，张巨口来啮劣马。
dài cì yě zhū chōng zhèn rù juǎn máo è quǎn zhuàng rén lái
带刺野猪冲阵入，卷毛恶犬撞人来。
rú lóng dà mǎng pū tiān fēi tūn xiàng wán shé zuān de luò
如龙大蟒扑天飞，吞象顽蛇钻地落。
gāo lián tóng pái xiǎng chù yī qún guài shòu dú chóng zhí chōng guò lái
高廉铜牌响处，一群怪兽毒虫，直冲过来。
sòng jiāng zhèn lǐ zhòng duō rén mǎ jīng dāi le
宋江阵里众多人马惊呆了。
sòng jiāng piē le jiàn bō huí mǎ xiān zǒu zhòng tóu lǐng cù pěng zhe jìn dōu táo mìng
宋江撇了剑，拨回马先走，众头领簇捧着尽都逃命。
dà xiǎo jūn xiào nǐ wǒ bù néng xiāng gù duó lù ér zǒu
大小军校，你我不能相顾，夺路而走。
gāo lián zài hòu miàn bǎ jiàn yī huī shén bīng zài qián guān jūn zài hòu yī qí yǎn shā jiāng lái
高廉在后面把剑一挥，神兵在前，官军在后，一齐掩杀将来。
sòng jiāng rén mǎ dà bài kuī shū
宋江人马，大败亏输。
gāo lián gǎn shā èr shí yú lǐ míng jīn shōu jūn chéng zhōng qù le
高廉赶杀二十余里，鸣金收军，城中去了。
sòng jiāng lái dào tǔ pō xià shōu zhù rén mǎ zhā xià zhài zhà
宋江来到土坡下，收住人马，扎下寨栅。
suī shì sǔn shé le xiē jūn zú què xǐ zhòng tóu lǐng dōu yǒu
虽是损折了些军卒，却喜众头领都有。
tún zhù jūn mǎ biàn yǔ jūn shī wú yòng shāng yì dào jīn fān dǎ gāo táng zhōu lián zhé le liǎng zhèn wú jì kě pò shén bīng rú zhī nai hé
屯住军马，便与军师吴用商议道：“今番打高唐州，连折了两阵，无计可破神兵，如之奈何？
wú xué jiū dào ruò shì zhè sī huì shǐ shén shī jì tā bì rán jīn yè yào lái jié zhài kě xiān yòng jì tí bèi
”吴学究道：“若是这厮会使神师计，他必然今夜要来劫寨，可先用计提备。
cǐ chù zhǐ kě tún zhā xiē shǎo jūn mǎ wǒ děng qù jiù zhài nèi zhù zhā
此处只可屯扎些少军马，我等去旧寨内驻扎。
sòng jiāng chuán lìng zhǐ liú xià yáng lín bái shèng kàn zhài qí yú rén mǎ tuì qù jiù zhài nèi jiāng xī
”宋江传令：“只留下杨林、白胜看寨，其余人马，退去旧寨内将息。
qiě shuō yáng lín bái shèng yǐn rén lí zhài bàn lǐ cǎo pō nèi mái fú děng dào yī gēng shí fēn dàn jiàn
且说杨林、白胜引人离寨半里草坡内埋伏，等到一更时分，但见：
yún shēng sì yě wù zhǎng bā fāng
云生四野，雾涨八方。
yáo tiān hàn de qǐ kuáng fēng dǎo hǎi fān jiāng fēi jí yǔ
摇天撼地起狂风，倒海翻江飞急雨。
léi gōng fèn nù dào qí huǒ shòu chěng shén wēi
雷公忿怒，倒骑火兽逞神威；
diàn mǔ shēng chēn luàn chè jīn shé shī shèng lì
电母生嗔，乱掣金蛇施圣力。
dà shù hé gēn bá qù shēn bō chè dǐ juǎn gàn
大树和根拔去，深波彻底卷干。
ruò fēi guàn kǒu zhǎn jiāo lóng yí shì sì zhōu jiàng shuǐ mǔ
若非灌口斩蛟龙，疑是泗州降水母。
dàng yè fēng léi dà zuò
当夜风雷大作。
yáng lín bái shèng yǐn zhe sān bǎi yú rén fú zài cǎo lǐ kàn shí zhī jiàn gāo lián bù zǒu yǐn lǐng sān bǎi shén bīng chuī fēng hū shào shā rù zhài lǐ lái
杨林、白胜引着三百余人，伏在草里看时，只见高廉步走，引领三百神兵，吹风唿哨杀入寨里来。
jiàn shì kōng zhài huí shēn biàn zǒu
见是空寨，回身便走。
yáng lín bái shèng ne shēng hǎn
杨林、白胜呐声喊。
gāo lián zhǐ pà zhōng le jì sì sàn biàn zǒu sān bǎi shén bīng gè zì bēn táo
高廉只怕中了计，四散便走，三百神兵各自奔逃。
yáng lín bái shèng luàn fàng nǔ jiàn zhǐ gù shè qù yī jiàn zhèng zhōng gāo lián zuǒ bèi
杨林、白胜乱放弩箭，只顾射去，一箭正中高廉左背。
zhòng jūn sì sàn mào yǔ gǎn shā
众军四散，冒雨赶杀。
gāo lián yǐn lǐng le shén bīng qù de yuǎn le
高廉引领了神兵，去得远了。
yáng lín bái shèng rén shǎo bù gǎn shēn rù
杨林、白胜人少，不敢深入。
shǎo kè yǔ guò yún shōu fù jiàn yī tiān xīng dǒu
少刻雨过云收，复见一天星斗。
yuè guāng zhī xià cǎo pō qián shuò fān shè sǐ ná de shén bīng èr shí yú rén jiě fù sòng gōng míng zhài nèi jù shuō léi yǔ fēng yún zhī shì
月光之下，草坡前搠翻射死拿得神兵二十余人，解赴宋公明寨内，具说雷雨风云之事。
sòng jiāng wú yòng jiàn shuō dà jīng dào cǐ jiān zhǐ gé de wǔ lǐ yuǎn jìn què yòu wú yǔ wú fēng
宋江、吴用见说，大惊道：“此间只隔得五里远近，却又无雨无风。
zhòng rén yì dào zhèng shì yāo fǎ
”众人议道：“正是妖法。
zhī zài běn chǔ lí de zhǐ yǒu sān sì shí zhàng yún yǔ qì wèi shì zuǒ jìn shuǐ pō zhōng shè jiāng lái de
只在本处，离地只有三四十丈，云雨气味，是左近水泊中摄将来的。
yáng lín shuō gāo lián yě zì pī fà zhàng jiàn shā rù zhài zhōng shēn shàng zhōng le wǒ yī nǔ jiàn huí chéng zhōng qù le
”杨林说：“高廉也自披发仗剑，杀入寨中，身上中了我一弩箭，回城中去了。
wéi shì rén shǎo bù gǎn qù zhuī
为是人少，不敢去追。
sòng jiāng fēn shǎng yáng lín bái shèng bǎ ná lái de zhòng shāng shén bīng zhǎn le
”宋江分赏杨林、白胜，把拿来的中伤神兵斩了。
fēn bō zhòng tóu lǐng xià le qī bā gè zhài zhà wéi rào dà zhài tí bèi zài lái jié zhài
分拨众头领下了七八个寨栅，围绕大寨，提备再来劫寨。
yī miàn shǐ rén huí shān zhài qǔ jūn mǎ xié zhù
一面使人回山寨取军马协助。
qiě shuō gāo lián zì zhōng le jiàn huí dào chéng zhōng yǎng bìng lìng jūn shì shǒu hù chéng chí xiǎo yè tí bèi qiě xiū yǔ tā sī shā
且说高廉自中了箭，回到城中养病，令军士：“守护城池，晓夜提备，且休与他厮杀。
dài wǒ jiàn chuāng píng fù qǐ lái zhuō sòng jiāng wèi chí
待我箭疮平复起来，捉宋江未迟。
què shuō sòng jiāng jiàn zhé le rén mǎ xīn zhōng yōu mèn hé jūn shī wú yòng shāng liáng dào zhǐ zhè gè gāo lián shàng qiě pò bù dé tǎng huò bié tiān tā chǔ jūn mǎ bìng lì lái jié rú zhī nai hé
却说宋江见折了人马，心中忧闷，和军师吴用商量道：“只这个高廉尚且破不得，倘或别添他处军马，并力来劫，如之奈何？
wú xué jiū dào wǒ xiǎng yào pò gāo lián yāo fǎ zhī chú fēi yī wǒ rú cǐ rú cǐ
”吴学究道：“我想要破高廉妖法，只除非依我如此如此。
ruò bù qù qǐng gè rén lái chái dà guān rén xìng mìng yě shì nán jiù gāo táng zhōu chéng zi yǒng bù néng de
若不去请个人来，柴大官人性命也是难救，高唐州城子永不能得。
sòng jiāng yòu wèn dào jūn shī zhè gè rén shì shuí
”宋江又问道：“军师，这个人是谁？
wú xué jiū shuō chū zhè gè rén lái yǒu fèn jiào piān piān hè jià qǐng chū zhè gè shén xiān
吴学究说出这个人来，有分教：翩翩鹤驾，请出这个神仙；
ǎi ǎi yún chéng lái pò jǐ nián yāo fǎ
霭霭云程，来破几年妖法。
zhèng shì yào chú qǐ wù xìng yún fǎ xū qǐng tōng tiān chè dì rén
正是：要除起雾兴云法，须请通天彻地人。
bì jìng jūn shī wú xué jiū dāng xià yào qǐng shuí qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟军师吴学究当下要请谁，且听下回分解。