rù yún lóng dòu fǎ pò gāo lián hēi xuàn fēng tàn xué jiù chái jìn
入云龙斗法破高廉黑旋风探穴救柴进
shī yuē
诗曰：
fèng cí fá zuì hào tiān bīng zhǔ jiàng xū jiāng zhèng dào xíng
奉辞伐罪号天兵，主将须将正道行。
zì wèi mó jūn néng pò dí qǐ zhī zhèng fǎ gèng zhuān jīng
自谓魔君能破敌，岂知正法更专精。
xíng rén chái jìn hái cún mìng wú dé gāo lián zǎo sàng shēng
行仁柴进还存命，无德高廉早丧生。
shì bǎ xīng wáng zhòng jiǎn diǎn xī fēng sāo shǒu bù shèng qíng
试把兴亡重检点，西风搔首不胜情。
huà shuō dāng xià luō zhēn rén dào dì zǐ nǐ wǎng rì xué de fǎ shù què yǔ gāo lián de yì bān
话说当下罗真人道：“弟子，你往日学的法术，却与高廉的一般。
wú jīn chuán shòu yǔ rǔ wǔ léi tiān gāng zhèng fǎ yī cǐ ér xíng kě jiù sòng jiāng bǎo guó ān mín tì tiān xíng dào
吾今传授与汝五雷天罡正法，依此而行，可救宋江，保国安民，替天行道。
xiū bèi rén yù suǒ fù wù le dà shì zhuān jīng cóng qián xué dào zhī xīn
休被人欲所缚，误了大事，专精从前学道之心。
nǐ de lǎo mǔ wǒ zì shǐ rén zǎo wǎn kàn shì wù de yōu niàn
你的老母，我自使人早晚看视，勿得忧念。
rǔ yīng shàng jiè tiān xián xīng yǐ cǐ róng rǔ qù zhù sòng gōng míng
汝应上界天闲星，以此容汝去助宋公明。
wú yǒu bā gè zì rǔ dāng jì qǔ xiū de lín qī yǒu wù
吾有八个字，汝当记取，休得临期有误。
luō zhēn rén shuō nà bā gè zì dào shì féng yōu ér zhǐ yù biàn ér hái
”罗真人说那八个字，道是：“逢幽而止，遇汴而还。
gōng sūn shèng bài shòu le jué fǎ biàn hé dài zōng lǐ kuí sān rén bài cí le luō zhēn rén bié le zhòng dào bàn xià shān
”公孙胜拜受了诀法，便和戴宗、李逵三人拜辞了罗真人，别了众道伴下山。
guī dào jiā zhōng shōu shí le dào yī bǎo jiàn èr kǒu bìng tiě guān rú yì děng wù liǎo dàng bài cí le lǎo mǔ lí shān shàng lù
归到家中，收拾了道衣，宝剑二口，并铁冠，如意等物了当，拜辞了老母，离山上路。
xíng guò le sān sì shí lǐ lù chéng dài zōng dào xiǎo kě xiān qù bào zhī gē ge xiān shēng hé lǐ kuí dà lù shàng lái què de zài lái xiāng jiē
行过了三四十里路程，戴宗道：“小可先去报知哥哥，先生和李逵大路上来，却得再来相接。
gōng sūn shèng dào zhèng hǎo
”公孙胜道：“正好。
xián dì xiān wǎng bào zhī wú yì zǎn xíng lái yě
贤弟先往报知，吾亦趱行来也。
dài zōng fēn fù lǐ kuí dào yú lù xiǎo xīn fú shì xiān shēng dàn yǒu xiē chā chí jiào nǐ shòu kǔ
”戴宗分付李逵道：“于路小心伏侍先生，但有些差池，教你受苦！
lǐ kuí dá dào tā hé luó zhēn rén yì bān de fǎ shù wǒ rú hé gǎn qīng màn le tā
”李逵答道：“他和罗真人一般的法术，我如何敢轻慢了他！
dài zōng shuān shàng jiǎ mǎ zuò qǐ shén xíng fǎ lái yù xiān qù le
”戴宗拴上甲马，作起神行法来，预先去了。
què shuō gōng sūn shèng hé lǐ kuí liǎng gè lí le èr xiān shān jiǔ gōng xiàn qǔ dà lù ér xíng dào wǎn xún diàn ān xiē
却说公孙胜和李逵两个离了二仙山九宫县，取大路而行，到晚寻店安歇。
lǐ kuí jù pà luō zhēn rén fǎ shù shí fēn xiǎo xīn fú shì gōng sūn shèng nà lǐ gǎn shǐ xìng
李逵惧怕罗真人法术，十分小心扶侍公孙胜，那里敢使性。
liǎng gè xíng le sān rì lái dào yí gè qù chù dì míng huàn zuò wǔ gāng zhèn zhī jiàn jiē shì rén yān còu jí
两个行了三日，来到一个去处，地名唤做武冈镇，只见街市人烟辏集。
gōng sūn shèng dào zhè liǎng rì yú lù zǒu de kùn juàn mǎi wǎn sù jiǔ sù miàn chī le xíng
公孙胜道：“这两日于路走的困倦，买碗素酒素面吃了行。
lǐ kuí dào yě hǎo
”李逵道：“也好。
què jiàn yì dào páng biān yí gè xiǎo jiǔ diàn liǎng gè rù lái diàn lǐ zuò xia
”却见驿道旁边一个小酒店，两个入来店里坐下。
gōng sūn shèng zuò le shàng shǒu lǐ kuí jiě le yāo bāo xià shǒu zuò le
公孙胜坐了上首，李逵解了腰包，下首坐了。
jiào guò mài yī miàn dǎ jiǔ jiù ān pái xiē sù zhuàn lái yǔ èr rén chī
叫过卖一面打酒，就安排些素馔来与二人吃。
gōng sūn shèng dào nǐ zhè lǐ yǒu shèn sù diǎn xīn mài
公孙胜道：“你这里有甚素点心卖？
guò mài dào wǒ diàn lǐ zhǐ mài jiǔ ròu méi yǒu sù diǎn xīn
”过卖道：“我店里只卖酒肉，没有素点心。
shì kǒu rén jiā yǒu zǎo gāo mài
市口人家有枣糕卖。
lǐ kuí dào wǒ qù mǎi xiē lái
”李逵道：“我去买些来。
biàn qù bāo nèi qǔ le tóng qián jìng tóu shì zhèn shàng lái mǎi le yī bāo zǎo gāo
”便去包内取了铜钱，径投市镇上来，买了一包枣糕。
yù dài huí lái zhǐ tīng de lù páng cè shǒu yǒu rén hè cǎi dào hǎo qì lì
欲待回来，只听得路旁侧首有人喝采道：“好气力！
lǐ kuí kàn shí yī huǒ rén wéi dìng yí gè dà hàn bǎ tiě guā chuí zài nà lǐ shǐ zhòng rén kàn le hè cǎi tā
”李逵看时，一伙人围定一个大汉，把铁瓜锤在那里使，众人看了喝采他。
lǐ kuí kàn nà dà hàn shí qī chǐ yǐ shàng shēn cái miàn pí yǒu má bí zi shàng yī tiáo dà lù
李逵看那大汉时，七尺以上身材，面皮有麻，鼻子上一条大路。
lǐ kuí kàn nà tiě chuí shí yuē yǒu sān shí lái jīn
李逵看那铁锤时，约有三十来斤。
nà hàn shǐ de fā le yī guā chuí zhèng dǎ zài yā jiē shí shàng bǎ nà shí tou dǎ zuò fěn suì zhòng rén hè cǎi
那汉使的发了，一瓜锤正打在压街石上，把那石头打做粉碎，众人喝采。
lǐ kuí rěn bu zhù biàn bǎ zǎo gāo chuāi zài huái zhōng biàn lái ná nà tiě chuí
李逵忍不住，便把枣糕揣在怀中，便来拿那铁锤。
nà hàn hè dào nǐ shì shèn me niǎo rén gǎn lái ná wǒ de chuí
那汉喝道：“你是甚么鸟人，敢来拿我的锤！
lǐ kuí dào nǐ shǐ de shèn me niǎo hǎo jiào zhòng rén hè cǎi
”李逵道：“你使的甚么鸟好，教众人喝采？
kàn le dào wū yǎn
看了倒污眼！
nǐ kàn lǎo yé shǐ yī huí jiào zhòng rén kàn
你看老爷使一回教众人看。
nà hàn dào wǒ jiè yǔ nǐ nǐ ruò shǐ bù dòng shí qiě chī wǒ yī dùn bó zi quán le qù
”那汉道：“我借与你，你若使不动时，且吃我一顿脖子拳了去！
lǐ kuí jiē guò guā chuí rú nòng dàn wán yì bān shǐ le yī huí qīng qīng fàng xià miàn yòu bù hóng xīn tóu bù tiào kǒu nèi bù chuǎn
”李逵接过瓜锤，如弄弹丸一般，使了一回，轻轻放下，面又不红，心头不跳，口内不喘。
nà hàn kàn le dǎo shēn biàn bài shuō dào yuàn qiú gē ge dà míng
那汉看了，倒身便拜，说道：“愿求哥哥大名。
lǐ kuí dào nǐ jiā zài nà lǐ zhù
”李逵道：“你家在那里住？
nà hàn dào zhī zài qián miàn biàn shì
”那汉道：“只在前面便是。
yǐn le lǐ kuí dào yí gè suǒ zài jiàn yī bǎ suǒ suǒ zhe mén
”引了李逵到一个所在，见一把锁锁着门。
nà hàn bǎ yào shi kāi le mén qǐng lǐ kuí dào lǐ miàn zuò dì
那汉把钥匙开了门，请李逵到里面坐地。
lǐ kuí kàn tā wū lǐ dōu shì tiě zhēn tiě chuí huǒ lú qián záo jiā huǒ xún sī dào zhè rén bì shì gè dǎ tiě jiàng rén shān zhài lǐ zhèng yòng de zháo hé bù jiào tā yě qù rù huǒ
李逵看他屋里都是铁砧、铁锤、火炉、钳、凿家火，寻思道：“这人必是个打铁匠人，山寨里正用得着，何不叫他也去入伙？
lǐ kuí yòu dào hàn zi nǐ tōng gè xìng míng jiào wǒ zhī dào
”李逵又道：“汉子，你通个姓名，教我知道。
nà hàn dào xiǎo rén xìng tāng míng lóng
”那汉道：“小人姓汤名隆。
fù qīn yuán shì yán ān fǔ zhī zhài guān lái yīn wèi dǎ tiě shàng zāo jì lǎo zhǒng jīng lüè xiàng gōng zhàng qián xù yòng
父亲原是延安府知寨官来，因为打铁上遭际老种经略相公，帐前叙用。
jìn nián fù qīn zài rèn wáng gù xiǎo rén tān dǔ liú luò zài jiāng hú shàng yīn cǐ quán zài cǐ jiān dǎ tiě dù rì
近年父亲在任亡故，小人贪赌，流落在江湖上，因此权在此间打铁度日。
rù gǔ hǎo shǐ qiāng bàng wéi shì zì jiā hún shēn yǒu má diǎn rén dōu jiào xiǎo rén zuò jīn qián bào zi
入骨好使枪棒，为是自家浑身有麻点，人都叫小人做金钱豹子。
gǎn wèn gē ge gāo xìng dà míng
敢问哥哥高姓大名？
lǐ kuí dào wǒ biàn shì liáng shān pō hǎo hàn hēi xuàn fēng lǐ kuí
”李逵道：“我便是梁山泊好汉黑旋风李逵。
tāng lóng tīng le zài bài dào duō wén gē ge wēi míng shuí xiǎng jīn rì ǒu rán de yù
”汤隆听了，再拜道：“多闻哥哥威名，谁想今日偶然得遇。
lǐ kuí dào nǐ zài zhè lǐ jǐ shí de fā jì
”李逵道：“你在这里几时得发迹！
bù rú gēn wǒ shàng liáng shān pō rù huǒ jiào nǐ yě zuò gè tóu lǐng
不如跟我上梁山泊入伙，教你也做个头领。
tāng lóng dào ruò de gē ge bù qì kěn dài xié xiōng dì shí yuàn suí biān dèng
”汤隆道：“若得哥哥不弃，肯带携兄弟时，愿随鞭镫。
jiù bài lǐ kuí wèi xiōng
”就拜李逵为兄。
yǒu sì jù shī dān tí zhe tāng lóng hǎo chù
有四句诗单题着汤隆好处：
tóng jīn tiě gǔ shēn qū jiàn lú yě qián chuí měi yòng gōng
铜筋铁骨身躯健，炉冶钳锤每用功。
yuán shì yán ān zhī zhài hòu jīn qián bào zi shì tāng lóng
原是延安知寨后，金钱豹子是汤隆。
dāng shí lǐ kuí rèn tāng lóng wèi dì
当时李逵认汤隆为弟。
tāng lóng dào wǒ yòu wú jiā rén bàn dāng tóng gē ge qù shì zhèn shàng chī sān bēi dàn jiǔ biǎo jié bài zhī yì
汤隆道：“我又无家人伴当，同哥哥去市镇上吃三杯淡酒，表结拜之意。
jīn wǎn xiē yī yè míng rì zǎo xíng
今晚歇一夜，明日早行。
lǐ kuí dào wǒ yǒu gè shī fu zài qián miàn jiǔ diàn lǐ děng wǒ mǎi zǎo gāo qù chī le biàn xíng dān gé bù dé
”李逵道：“我有个师父在前面酒店里，等我买枣糕去吃了便行，担阁不得。
zhǐ kě rú jīn biàn xíng
只可如今便行。
tāng lóng dào rú hé zhè bān yào jǐn
”汤隆道：“如何这般要紧？
lǐ kuí dào nǐ bù zhī sòng gōng míng gē ge jiàn jīn zài gāo táng zhōu jiè shǒu sī shā zhǐ děng wǒ zhè shī fu dào lái jiù yìng
”李逵道：“你不知，宋公明哥哥见今在高唐州界首厮杀，只等我这师父到来救应。
tāng lóng dào zhè gè shī fu shì shuí
”汤隆道：“这个师父是谁？
lǐ kuí dào nǐ qiě xiū wèn kuài shōu shí le qù
”李逵道：“你且休问，快收拾了去。
tāng lóng jí jí shuān le bāo guǒ pán chán yín liǎng dài shang zhān lì r kuà le kǒu yāo dāo tí tiáo pō dāo qì le jiā zhōng pò fáng jiù wū cū zhòng jiā huǒ gēn le lǐ kuí zhí dào jiǔ diàn lǐ lái jiàn gōng sūn shèng
”汤隆急急拴了包裹盘缠银两，戴上毡笠儿，跨了口腰刀，提条朴刀，弃了家中破房旧屋、粗重家火，跟了李逵，直到酒店里来见公孙胜。
gōng sūn shèng mán yuàn dào lǐ kuí nǐ rú hé qù le xǔ duō shí
公孙胜埋怨道：“李逵，你如何去了许多时！
zài lái chí xiē wǒ yī qián huí qù le
再来迟些，我依前回去了。
lǐ kuí bù gǎn zuò shēng huí huà yǐn guò tāng lóng bài le gōng sūn shèng bèi shuō jié yì yī shì
”李逵不敢做声回话，引过汤隆拜了公孙胜，备说结义一事。
gōng sūn shèng jiàn shuō tā shì dǎ tiě chū shēn xīn zhōng yě xǐ
公孙胜见说他是打铁出身，心中也喜。
lǐ kuí qǔ chū zǎo gāo jiào guò mài jiāng qù zhěng lǐ sān gè yī tóng yǐn le jǐ bēi jiǔ chī le zǎo gāo suàn hái le jiǔ qián
李逵取出枣糕，叫过卖将去整理，三个一同饮了几杯酒，吃了枣糕，算还了酒钱。
lǐ kuí tāng lóng gè bèi shàng bāo guǒ yǔ gōng sūn shèng lí le wǔ gāng zhèn yǐ lǐ wàng gāo táng zhōu lái
李逵、汤隆各背上包裹，与公孙胜离了武冈镇，迤逦望高唐州来。
sān gè yú lù sān tíng zhōng zǒu le èr tíng duō lù nà rì zǎo què hǎo yíng zhe dài zōng lái jiē
三个于路三停中走了二停多路，那日早却好迎着戴宗来接。
gōng sūn shèng jiàn le dà xǐ lián máng wèn dào jìn rì xiāng zhàn rú hé
公孙胜见了大喜，连忙问道：“近日相战如何？
dài zōng dào
”戴宗道；
gāo lián nà sī jìn rì jiàn chuāng píng fù měi rì lǐng bīng lái nuò zhàn
“高廉那厮近日箭疮平复，每日领兵来搦战。
gē ge jiān shǒu bù gǎn chū dí zhǐ děng xiān shēng dào lái
哥哥坚守不敢出敌，只等先生到来。
gōng sūn shèng dào zhè gè róng yì
”公孙胜道：“这个容易。
lǐ kuí yǐn zháo tāng lóng bài jiàn dài zōng shuō le bèi xì
”李逵引着汤隆，拜见戴宗，说了备细。
sì rén yī chù bēn gāo táng zhōu lái
四人一处奔高唐州来。
lí zhài wǔ lǐ yuǎn zǎo yǒu lǚ fāng guō shèng yǐn yī bǎi yú qí jūn mǎ yíng jiē zhe
离寨五里远，早有吕方、郭盛引一百余骑军马迎接着。
sì rén dōu shàng le mǎ yī tóng dào zhài
四人都上了马，一同到寨。
sòng jiāng wú yòng děng chū zhài yíng jiē
宋江、吴用等出寨迎接。
gè shī lǐ ba bǎi le jiē fēng jiǔ xù wèn jiān kuò zhī qíng qǐng rù zhōng jūn zhàng nèi zhòng tóu lǐng yì lái zuò qìng
各施礼罢，摆了接风酒，叙问间阔之情，请入中军帐内，众头领亦来作庆。
lǐ kuí yǐn guò tāng lóng lái cān jiàn sòng jiāng wú yòng bìng zhòng tóu lǐng děng jiǎng lǐ yǐ ba zhài zhōng qiě zuò qìng hè yán xí
李逵引过汤隆来参见宋江、吴用，并众头领等，讲礼已罢，寨中且做庆贺筵席。
cì rì zhōng jūn zhàng shàng sòng jiāng wú yòng gōng sūn shèng shāng yì pò gāo lián yī shì
次日，中军帐上宋江、吴用、公孙胜商议破高廉一事。
gōng sūn shèng dào zhǔ jiàng chuán lìng qiě zhe bá zhài dōu qǐ kàn dí jūn rú hé pín dào zì yǒu qū chǔ
公孙胜道：“主将传令，且着拔寨都起，看敌军如何，贫道自有区处。
dāng rì sòng jiāng chuán lìng gè zhài yī qí yǐn jūn qǐ shēn zhí dǐ gāo táng zhōu chéng háo xià zhài yǐ dìng
”当日宋江传令，各寨一齐引军起身，直抵高唐州城壕，下寨已定。
cì rì zǎo wǔ gēng zào fàn jūn rén dōu pī guà yī jiǎ
次日早五更造饭，军人都披挂衣甲。
sòng gōng míng wú xué jiū gōng sūn shèng sān qí mǎ zhí dào jūn qián yáo qí léi gǔ nà hǎn shāi luó shā dào chéng xià lái
宋公明、吴学究、公孙胜三骑马直到军前，摇旗擂鼓，呐喊筛锣，杀到城下来。
zài shuō zhī fǔ gāo lián zài chéng zhōng jiàn chuāng yǐ quán gé yè xiǎo jūn lái bào zhī sòng jiāng jūn mǎ yòu dào zǎo chén dōu pī guà le yī jiǎ biàn kāi le chéng mén fàng xià diào qiáo jiāng yǐn sān bǎi shén bīng bìng dà xiǎo jiàng xiào chū chéng yíng dí
再说知府高廉在城中箭疮已痊，隔夜小军来报知宋江军马又到，早晨都披挂了衣甲，便开了城门，放下吊桥，将引三百神兵并大小将校出城迎敌。
liǎng jūn jiàn jìn qí gǔ xiāng wàng gè bǎi kāi zhèn shì
两军渐近，旗鼓相望，各摆开阵势。
liǎng zhèn lǐ huā qiāng tuó gǔ léi zá cǎi xiù qí yáo
两阵里花腔鼍鼓擂，杂彩绣旗摇。
sòng jiāng zhèn mén kāi chù fēn shí qí mǎ lái yàn chì bān bǎi kāi zài liǎng biān zuǒ shǒu xià wǔ jiāng huā róng qín míng zhū tóng ōu péng lǚ fāng yòu shǒu xià wǔ jiāng shì lín chōng sūn lì shān fēi mǎ lín guō shèng
宋江阵门开处，分十骑马来雁翅般摆开在两边，左手下五将：花荣、秦明、朱仝、欧鹏、吕方，右手下五将是林冲、孙立、邓飞、马麟、郭盛。
zhōng jiān sān qí mǎ shàng wéi tóu shì zhǔ jiàng sòng gōng míng
中间三骑马上，为头是主将宋公明。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
tóu dǐng qiàn hóng jīn yāo xì shī mán dài
头顶茜红巾，腰系狮蛮带。
jǐn zhēng páo dà hóng tiē bèi shuǐ yín kuī cǎi fèng fēi yán
锦征袍大红贴背，水银盔彩凤飞檐。
mǒ lǜ xuē xié tà bǎo dèng huáng jīn jiǎ guāng dòng lóng lín
抹绿靴斜踏宝镫，黄金甲光动龙鳞。
miáo jīn suí dìng zǐ sī biān jǐn ān jiān wěn chēng táo huā mǎ
描金随定紫丝鞭，锦鞍鞯稳称桃花马。
zuǒ biān nà qí mǎ shàng zuò zhe de biàn shì liáng shān pō zhǎng wò bīng quán jūn shī wú xué jiū
左边那骑马上，坐着的便是梁山泊掌握兵权军师吴学究。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
wǔ míng shàn qí zǎn bái yǔ jiǔ guān jīn qiǎo cù wū shā
五明扇齐攒白羽，九纶巾巧簇乌纱。
sù luó páo xiāng zào yán biān bì yù huán sī tāo shù dìng
素罗袍香皂沿边，碧玉环丝绦束定。
fú xì wěn tà kuí huā dèng yín ān bù lí zǐ sī jiāng
凫舄稳踏葵花镫，银鞍不离紫丝缰。
liǎng tiáo tóng liàn guà yāo jiān yī qí qīng chū zhàn chǎng
两条铜链挂腰间，一骑青出战场。
yòu biān nà qí mǎ shàng zuò zhe de biàn shì liáng shān pō zhǎng wò xíng bīng bù zhèn fù jūn shī gōng sūn shèng
右边那骑马上，坐着的便是梁山泊掌握行兵布阵副军师公孙胜。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
xīng guān yào rì shén jiàn fēi shuāng
星冠耀日，神剑飞霜。
jiǔ xiá yī fú xiù chūn yún liù jiǎ fēng léi cáng bǎo jué
九霞衣服绣春云，六甲风雷藏宝诀。
yāo jiān xì zá sè duǎn xū tāo bèi shàng xuán sōng wén gǔ dìng jiàn
腰间系杂色短须绦，背上悬松文古定剑。
chuān yī shuāng yún tóu diǎn cuì zào cháo xuē qí yì pǐ fēn zōng áng shǒu huáng huā mǎ
穿一双云头点翠皂朝靴，骑一匹分鬃昂首黄花马。
míng biāo ruǐ jí xuán gōng zhe shēn liè xiān bān dào héng gāo
名标蕊笈玄功著，身列仙班道行高。
sān gè zǒng jūn zhǔ jiāng sān qí mǎ chū dào zhèn qián
三个总军主将，三骑马出到阵前。
kàn duì zhèn jīn gǔ qí míng mén qí kāi chù yě yǒu èr sān shí gè jūn guān cù yōng zhe gāo táng zhōu zhī fǔ gāo lián chū zài zhèn qián lì mǎ yú mén qí xià
看对阵金鼓齐鸣，门旗开处，也有二三十个军官簇拥着高唐州知府高廉出在阵前，立马于门旗下。
zěn shēng jié shù
怎生结束？
dàn jiàn
但见：
shù fà guān zhēn zhū xiāng qiàn jiàng hóng páo jǐn xiù zǎn chéng
束发冠珍珠镶嵌，绛红袍锦绣攒成。
lián huán kǎi jiǎ yào huáng jīn shuāng chì yín kuī fēi cǎi fèng
连环铠甲耀黄金，双翅银盔飞彩凤。
zú chuān yún fèng diào dūn xuē yāo xì shī mán jīn tīng dài
足穿云缝吊墩靴，腰系狮蛮金鞓带。
shǒu nèi jiàn héng sān chǐ shuǐ zhèn qián mǎ kuà yī tiáo lóng
手内剑横三尺水，阵前马跨一条龙。
nǎ zhī fǔ gāo lián chū dào zhèn qián lì shēng gāo jiào hē mà dào nǐ nà shuǐ wā cǎo zéi jì yǒu xīn yào lái sī shā dìng yào fēn gè shèng bài jiàn gè shū yíng zǒu de bú shì hǎo hàn
那知府高廉出到阵前，厉声高叫，喝骂道：“你那水洼草贼，既有心要来厮杀，定要分个胜败，见个输赢，走的不是好汉！
sòng jiāng tīng ba wèn yī shēng shuí rén chū mǎ lì zhǎn cǐ zéi
”宋江听罢，问一声：“谁人出马立斩此贼？
xiǎo lǐ guǎng huā róng tǐng qiǎng yuè mǎ zhí zhì gāi xīn
”小李广花荣挺抢跃马，直至垓心。
gāo lián jiàn le hè wèn dào shuí yǔ wǒ zhí qǔ cǐ zéi qù
高廉见了，喝问道：“谁与我直取此贼去？
nà tǒng zhì guān duì lǐ zhuǎn chū yī yuán shàng jiàng huàn zuò xuē yuán huī shǐ liǎng kǒu shuāng dāo qí yì pǐ liè mǎ fēi chū gāi xīn lái zhàn huā róng
”那统制官队里转出一员上将，唤做薛元辉，使两口双刀，骑一匹劣马，飞出垓心，来战花荣。
liǎng gè zài zhèn qián dòu le shù hé huā róng bō huí mǎ wàng běn zhèn biàn zǒu
两个在阵前斗了数合，花荣拨回马望本阵便走。
xuē yuán huī bù zhī shì jì zòng mǎ wǔ dāo jìn lì lái gǎn
薛元辉不知是计，纵马舞刀，尽力来赶。
huā róng lüè dài zhù le mǎ niān gōng qǔ jiàn niǔ zhuǎn shēn qū zhǐ yī jiàn bǎ xuē yuán huī tóu zhòng jiǎo qīng shè xià mǎ qù
花荣略带住了马，拈弓取箭，扭转身躯，只一箭，把薛元辉头重脚轻射下马去。
liǎng jūn qí ne shēng hǎn
两军齐呐声喊。
gāo lián zài mǎ shàng jiàn le dà nù jí qù mǎ ān qián qiáo qǔ xià nà miàn jù shòu tóng pái bǎ jiàn qù jī
高廉在马上见了，大怒，急去马鞍前鞒取下那面聚兽铜牌，把剑去击。
nà lǐ qiāo de sān xià zhī jiàn shén bīng duì lǐ juǎn qǐ yī zhèn huáng shā lái zhào de tiān hūn dì àn rì sè wú guāng
那里敲得三下，只见神兵队里，卷起一阵黄砂来，罩的天昏地暗，日色无光。
hǎn shēng qǐ chǔ chái láng hǔ bào guài shòu dú chóng jiù zhè huáng shā nèi juǎn jiāng chū lái
喊声起处，豺狼虎豹怪兽毒虫，就这黄砂内卷将出来。
zhòng jūn qià dài dōu zǒu gōng sūn shèng zài mǎ shàng zǎo chè chū nà yī bǎ sōng wén gǔ dìng jiàn lái zhǐ zhe dí jūn kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ hē shēng dào jí
众军恰待都走，公孙胜在马上早掣出那一把松文古定剑来，指着敌军，口中念念有词，喝声道：“疾！
zhī jiàn yī dào jīn guāng shè qù nà huǒ guài shòu dú chóng dōu jiù huáng shā zhōng luàn fēn fēn zhuì yú zhèn qián
”只见一道金光射去，那伙怪兽毒虫，都就黄砂中乱纷纷坠于阵前。
zhòng jūn rén kàn shí què dōu shì bái zhǐ jiǎn de hǔ bào zǒu shòu huáng shā jìn jiē dàng sàn bù qǐ
众军人看时，却都是白纸剪的虎豹走兽，黄砂尽皆荡散不起。
sòng jiāng kàn le biān shāo yī zhǐ dà xiǎo sān jūn yī qí yǎn shā guò qù
宋江看了，鞭梢一指，大小三军一齐掩杀过去。
dàn jiàn rén wáng mǎ dào qí gǔ jiāo héng
但见人亡马倒，旗鼓交横。
gāo lián jí bǎ shén bīng tuì zǒu rù chéng
高廉急把神兵退走入城。
sòng jiāng jūn mǎ gǎn dào chéng xià chéng shàng jí yè qǐ diào qiáo bì shang chéng mén léi mù pào shí rú yǔ bān dǎ jiāng xià lái
宋江军马赶到城下，城上急拽起吊桥，闭上城门，擂木炮石，如雨般打将下来。
sòng jiāng jiào qiě míng jīn shōu jù jūn mǎ xià zhài zhěng diǎn rén shù gè huò dà shèng
宋江叫且鸣金，收聚军马下寨，整点人数，各获大胜。
huí zhàng chēng xiè gōng sūn xiān shēng shén gōng dào dé suí jí shǎng láo sān jūn
回帐称谢公孙先生神功道德，随即赏劳三军。
cì rì fēn bīng sì miàn wéi chéng jìn lì gōng dǎ
次日，分兵四面围城，尽力攻打。
gōng sūn shèng duì sòng jiāng wú yòng dào zuó yè suī shì shā bài dí jūn dà bàn yǎn jiàn de nà sān bǎi shén bīng tuì rù chéng zhōng qù le
公孙胜对宋江、吴用道：“昨夜虽是杀败敌军大半，眼见得那三百神兵退入城中去了。
ruò shì jīn rì gōng jī de jǐn nà sī jīn yè bì lái tōu yíng jié zhài
若是今日攻击得紧，那厮今夜必来偷营劫寨。
jīn wǎn kě shōu jūn yī chù zhí zhì yè shēn fēn qù sì miàn mái fú
今晚可收军一处，直至夜深，分去四面埋伏。
zhè lǐ xū zhā zhài zhà
这里虚扎寨栅。
yè jiān jiào zhòng jiāng zhǐ tīng pī lì xiǎng kàn zhài zhōng huǒ qǐ yī qí jìn bīng
夜间教众将只听霹雳响，看寨中火起，一齐进兵。
chuán lìng yǐ le dāng rì gōng chéng zhì wèi pái shí fēn dōu shōu sì miàn jūn bīng hái zhài què zài yíng zhōng dà chuī dà léi yǐn jiǔ
”传令已了，当日攻城至未牌时分，都收四面军兵还寨，却在营中大吹大擂饮酒。
kàn kàn tiān sè jiàn wǎn zhòng tóu lǐng àn àn fēn bō kāi qù sì miàn mái fú yǐ dìng
看看天色渐晚，众头领暗暗分拨开去，四面埋伏已定。
què shuō sòng jiāng wú yòng gōng sūn shèng huā róng qín míng lǚ fāng guō shèng shàng tǔ pō děng hòu
却说宋江、吴用、公孙胜、花荣、秦明、吕方、郭盛上土坡等候。
shì yè gāo lián guǒ rán diǎn qǐ sān bǎi shén bīng bèi shàng gè dài tiě hú lú yú nèi cáng zhe liú huáng yàn xiāo yān huǒ yào liào gè rén jù zhí gōu rèn tiě sào zhǒu kǒu nèi dōu xián lú shào
是夜，高廉果然点起三百神兵，背上各带铁葫芦，于内藏着硫黄焰硝、烟火药料，各人俱执钩刃铁扫帚，口内都衔芦哨。
èr gēng qián hòu dà kāi chéng mén fàng xià diào qiáo gāo lián dāng xiān qū lǐng shén bīng qián jìn bèi hòu què dài sān qiān yú qí bēn shā qián lái
二更前后，大开城门，放下吊桥，高廉当先，驱领神兵前进，背后却带三千余骑奔杀前来。
lí zhài jiàn jìn gāo lián zài mǎ shàng zuò qǐ yāo fǎ què zǎo hēi qì chōng tiān kuáng fēng dà zuò fēi shā zǒu shí bō tǔ yáng chén
离寨渐近，高廉在马上作起妖法，却早黑气冲天，狂风大作，飞砂走石，播土扬尘。
sān bǎi shén bīng gè qǔ huǒ zhǒng qù nà hú lú kǒu shàng diǎn zháo yī shēng lú shào qí xiǎng hēi qì zhōng jiān huǒ guāng zhào shēn dà dāo kuò fǔ gǔn rù zhài lǐ lái
三百神兵各取火种，去那葫芦口上点着，一声芦哨齐响，黑气中间，火光罩身，大刀阔斧滚入寨里来。
gāo bù chù gōng sūn shèng zhàng jiàn zuò fǎ jiù kōng zhài zhōng píng dì shàng guā là là qǐ gè pī lì
高埠处，公孙胜仗剑作法，就空寨中平地上刮剌剌起个霹雳。
sān bǎi shén bīng jí dài tuì bù zhī jiàn nà kōng zhài zhōng huǒ qǐ guāng yàn luàn fēi shàng xià tòng hóng wú lù kě chū
三百神兵急待退步，只见那空寨中火起，光焰乱飞，上下通红，无路可出。
sì miàn fú bīng qí gǎn wéi dìng zhài zhà hēi chù piān jiàn sān bǎi shén bīng bù céng zǒu dé yī gè dōu bèi shā zài zhài lǐ
四面伏兵齐赶，围定寨栅，黑处偏见，三百神兵不曾走得一个，都被杀在寨里。
gāo lián jí yǐn le sān shí yú qí bēn zǒu huí chéng
高廉急引了三十余骑，奔走回城。
bèi hòu yī zhī jūn mǎ zhuī gǎn jiāng lái nǎi shì bào zi tóu lín chōng
背后一枝军马追赶将来，乃是豹子头林冲。
kàn kàn gǎn shàng jí jiào de fàng xià diào qiáo gāo lián zhǐ dài de bā jiǔ qí rù chéng qí yú jǐn bèi lín chōng hé rén lián mǎ shēng qín huó zhuō le qù
看看赶上，急叫得放下吊桥，高廉只带得八九骑入城，其余尽被林冲和人连马生擒活捉了去。
gāo lián jìn dào chéng zhōng jǐn diǎn bǎi xìng shàng chéng shǒu hù
高廉进到城中，尽点百姓上城守护。
gāo lián jūn mǎ shén bīng bèi sòng jiāng lín chōng shā gè jìn jué
高廉军马神兵，被宋江、林冲杀个尽绝。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
hǔ lüè lóng tāo shuō sòng jiāng gāo lián shén shù gèng wú shuāng
虎略龙韬说宋江，高廉神术更无双。
yī shí shā lù wú jiào lèi bù rì kāi mén jiù nà xiáng
一时杀戮无噍类，不日开门就纳降。
cì rì sòng jiāng yòu yǐn jūn mǎ sì miàn wéi chéng shén jí
次日，宋江又引军马四面围城甚急。
gāo lián xún sī wǒ shù nián xué de shù fǎ bù xiǎng jīn rì bèi tā pò le shì cǐ rú zhī nai hé
高廉寻思：“我数年学得术法，不想今日被他破了，似此如之奈何？
zhǐ de shǐ rén qù lín jìn zhōu fǔ qiú jiù jí jí xiū shū èr fēng jiào qù dōng chāng kòu zhōu èr chù lí cǐ bù yuǎn zhè liǎng gè zhī fǔ dōu shì wǒ gē ge tái jǔ de rén jiào xīng yè qǐ bīng lái jiē yìng
”只得使人去邻近州府求救，急急修书二封，教去东昌、寇州，“二处离此不远，这两个知府都是我哥哥抬举的人，教星夜起兵来接应。
chà le liǎng gè zhàng qián tǒng zhì guān jī qíng shū xìn fàng kāi xī mén shā jiāng chū lái tóu xi duó lù qù le
”差了两个帐前统制官，赍擎书信，放开西门，杀将出来，投西夺路去了。
zhòng jiāng què dài qù zhuī gǎn wú yòng chuán lìng qiě fàng tā qù kě yǐ jiāng jì jiù jì
众将却待去追赶，吴用传令：“且放他去，可以将计就计。
sòng jiāng wèn dào jūn shī rú hé zuò yòng
”宋江问道：“军师如何作用？
wú xué jiū dào chéng zhōng bīng wēi jiāng guǎ suǒ yǐ tā qù qiú jiù
”吴学究道：“城中兵微将寡，所以他去求救。
wǒ zhè lǐ kě shǐ liǎng zhī rén mǎ zhà zuò jiù yìng jūn bīng yú lù hùn zhàn gāo lián bì rán kāi mén zhù zhàn
我这里可使两枝人马，诈作救应军兵，于路混战，高廉必然开门助战。
chéng shì yī miàn qǔ chéng bǎ gāo lián yǐn rù xiǎo lù bì rán qín huò
乘势一面取城，把高廉引入小路，必然擒获。
sòng jiāng tīng le dà xǐ lìng dài zōng huí liáng shān pō lìng qǔ liǎng zhī jūn mǎ fēn zuò liǎng lù ér lái
”宋江听了大喜，令戴宗回梁山泊另取两枝军马，分作两路而来。
qiě shuō gāo lián měi yè zài chéng zhōng kōng kuò chù duī jī chái cǎo jìng tiān jià fàng huǒ wèi hào chéng shàng zhǐ wàng jiù bīng dào lái
且说高廉每夜在城中空阔处堆积柴草，竟天价放火为号，城上只望救兵到来。
guò le shù rì shǒu chéng jūn bīng wàng jiàn sòng jiāng zhèn zhōng bù zhàn zì luàn jí máng bào zhī
过了数日，守城军兵望见宋江阵中不战自乱，急忙报知。
gāo lián tīng le lián máng pī guà shàng chéng zhān wàng zhī jiàn liǎng lù rén mǎ zhàn chén bì rì hǎn shā lián tiān chōng bēn qián lái sì miàn wéi chéng jūn mǎ sì sàn bēn zǒu
高廉听了，连忙披挂上城瞻望，只见两路人马，战尘蔽日，喊杀连天，冲奔前来，四面围城军马，四散奔走。
gāo lián zhī shì liǎng lù jiù jūn dào le jǐn diǎn zài chéng jūn mǎ dà kāi chéng mén fēn tóu yǎn shā chū qù
高廉知是两路救军到了，尽点在城军马，大开城门，分投掩杀出去。
qiě shuō gāo lián zhuàng dào sòng jiāng zhèn qián kàn jiàn sòng jiāng yǐn zháo huā róng qín míng sān qí mǎ wàng xiǎo lù ér zǒu
且说高廉撞到宋江阵前，看见宋江引着花荣、秦明，三骑马望小路而走。
gāo lián yǐn le rén mǎ jí qù zhuī gǎn
高廉引了人马，急去追赶。
hū tīng de shān pō hòu lián zhū pào xiǎng xīn zhōng yí huò biàn shōu zhuǎn rén mǎ huí lái
忽听得山坡后连珠炮响，心中疑惑，便收转人马回来。
liǎng biān luó xiǎng zuǒ shǒu xià lǚ fāng yòu shǒu xià guō shèng gè yǐn wǔ bǎi rén mǎ chōng jiāng chū lái
两边锣响，左手下吕方，右手下郭盛，各引五百人马冲将出来。
gāo lián jí duó lù zǒu shí bù xià jūn mǎ zhé qí dà bàn
高廉急夺路走时，部下军马折其大半。
bēn zǒu tuō de gāi xīn shí wàng jiàn chéng shàng yǐ dōu shì liáng shān pō qí hào
奔走脱得垓心时，望见城上已都是梁山泊旗号。
jǔ yǎn zài kàn wú yī chù shì jiù yìng jūn mǎ zhǐ de yǐn zháo xiē bài zú cán bīng tóu shān pì xiǎo lù ér zǒu
举眼再看，无一处是救应军马，只得引着些败卒残兵，投山僻小路而走。
xíng bú dào shí lǐ zhī wài shān bèi hòu zhuàng chū yī biāo rén mǎ dāng xiān yōng chū bìng yù chí sūn lì lán zhù qù lù lì shēng gāo jiào wǒ děng nǐ duō shí hǎo hǎo xià mǎ shòu fù
行不到十里之外，山背后撞出一彪人马，当先拥出病尉迟孙立，拦住去路，厉声高叫：“我等你多时，好好下马受缚！
gāo lián yǐn jūn biàn huí bèi hòu zǎo yǒu yī biāo rén mǎ jié zhù qù lù dāng xiān mǎ shàng què shì měi rán gōng zhū tóng liǎng tóu jiā gōng jiāng lái sì miàn jié le qù lù
”高廉引军便回，背后早有一彪人马截住去路，当先马上却是美髯公朱仝，两头夹攻将来，四面截了去路。
gāo lián biàn qì le zuò xia mǎ biàn zǒu shàng shān
高廉便弃了坐下马，便走上山。
sì xià lǐ bù jūn yī qí gǎn shàng shān qù
四下里步军一齐赶上山去。
gāo lián huāng máng kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ hē shēng dào qǐ
高廉慌忙口中念念有词，喝声道：“起！
jià yī piàn hēi yún rǎn rǎn téng kōng zhí shàng shān dǐng
”驾一片黑云，冉冉腾空，直上山顶。
zhī jiàn shān pō biān zhuǎn chū gōng sūn shèng lái jiàn le biàn bǎ jiàn zài mǎ shàng wàng kōng zuò yòng kǒu zhōng yě niàn niàn yǒu cǐ hē shēng dào jí
只见山坡边转出公孙胜来，见了，便把剑在马上望空作用，口中也念念有词，喝声道：“疾！
jiāng jiàn wàng kōng yī zhǐ zhī jiàn gāo lián cóng yún zhōng dào zhuàng xià lái
”将剑望空一指，只见高廉从云中倒撞下来。
cè shǒu qiǎng guò chā chì hǔ léi héng yī pō dāo bǎ gāo lián huī zuò liǎng duàn
侧首抢过插翅虎雷横，一朴刀把高廉挥做两段。
kě lián bàn shì yīng xióng hàn huà zuò nán kē mèng lǐ rén
可怜半世英雄汉，化作南柯梦里人。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
wǔ mǎ zhū hóu guì fěi qīng zì jiāng yāo shù nòng mó bīng
五马诸侯贵匪轻，自将妖术弄魔兵。
dào tóu nán dí gōng sūn shèng zhì shǐ yīn líng yī mìng qīng
到头难敌公孙胜，致使阴陵一命倾。
qiě shuō léi héng tí le shǒu jí dū xià shān lái xiān shǐ rén qù fēi bào zhǔ shuài
且说雷横提了首级，都下山来，先使人去飞报主帅。
sòng jiāng yǐ zhī shā le gāo lián shōu jūn jìn gāo táng zhōu chéng nèi
宋江已知杀了高廉，收军进高唐州城内。
xiān chuán xià jiàng lìng xiū de shāng hài bǎi xìng
先传下将令：“休得伤害百姓。
yī miàn chū bǎng ān mín qiū háo wú fàn
”一面出榜安民，秋毫无犯。
qiě qù dà láo zhōng jiù chū chái dà guān rén lái
且去大牢中救出柴大官人来。
nà shí dāng láo jié jí yā yù jìn zǐ yǐ dōu zǒu le zhǐ yǒu sān wǔ shí gè zuì qiú jìn shù kāi le jiā suǒ shì fàng
那时当牢节级、押狱禁子已都走了，止有三五十个罪囚，尽数开了枷锁释放。
shù zhōng zhǐ bú jiàn chái dà guān rén yí gè sòng jiāng xīn zhōng yōu mèn
数中只不见柴大官人一个，宋江心中忧闷。
xún dào yī chù jiān fáng nèi què jiān zhe chái huáng chéng yī jiā lǎo xiǎo
寻到一处监房内，却监着柴皇城一家老小；
yòu yī zuò láo nèi jiān zhe cāng zhōu tí zhuō dào chái jìn yī jiā lǎo xiǎo tóng jiān zài bǐ
又一座牢内，监着沧州提捉到柴进一家老小，同监在彼。
wéi shì lián rì sī shā wèi zēng qǔ wèn fā luò
为是连日厮杀，未曾取问发落。
zhǐ shì méi xún chái dà guān rén chù
只是没寻柴大官人处。
wú xué jiū jiào huàn jí gāo táng zhōu yā yù jìn zǐ gēn wèn shí shù nèi yǒu yí gè bǐng dào xiǎo rén shì dāng láo jié jí lìn rén
吴学究教唤集高唐州押狱禁子跟问时，数内有一个禀道：“小人是当牢节级蔺仁。
qián rì méng zhī fǔ gāo lián suǒ wěi zhuān yī láo gù jiān shǒu chái jìn bù dé yǒu shī
前日蒙知府高廉所委，专一牢固监守柴进，不得有失。
yòu fēn fù dào dàn yǒu xiōng jí nǐ kě biàn xià shǒu
又分付道：‘但有凶吉，你可便下手。
sān rì zhī qián zhī fǔ gāo lián yào qǔ chái jìn chū lái shī xíng
’三日之前，知府高廉要取柴进出来施刑。
xiǎo rén wèi jiàn běn rén shì gè hǎo nán zǐ bù rěn xià shǒu zhǐ tuī dào běn rén bìng zhì bā fēn bù bì xià shǒu
小人为见本人是个好男子，不忍下手，只推道本人病至八分，不必下手。
hòu yòu cuī bìng de jǐn xiǎo rén huí chēng chái jìn yǐ sǐ
后又催并得紧，小人回称柴进已死。
yīn shì lián rì sī shā zhī fǔ bù xián què chāi rén xià lái kàn shì
因是连日厮杀，知府不闲，却差人下来看视。
xiǎo rén kǒng jiàn zuì zé zuó rì yǐn chái jìn qù hòu miàn kū jǐng biān kāi le jiā suǒ tuī fàng lǐ miàn duǒ bì
小人恐见罪责，昨日引柴进去后面枯井边，开了枷锁，推放里面躲避。
rú jīn bù zhī cún wáng
如今不知存亡。
sòng jiāng tīng le huāng máng zhe lìn rén yǐn rù
宋江听了，慌忙着蔺仁引入。
zhí dào hòu láo kū jǐng biān wàng shí jiàn lǐ miàn hēi dòng dòng de bù zhī duō shǎo shēn qiǎn
直到后牢枯井边望时，见里面黑洞洞地，不知多少深浅。
shàng miàn jiào shí nà de rén yīng
上面叫时，那得人应。
bǎ suǒ zǐ fàng xià qù tàn shí yuē yǒu bā jiǔ zhàng shēn
把索子放下去探时，约有八九丈深。
sòng jiāng dào chái dà guān rén yǎn jiàn de duō shì méi le
宋江道：“柴大官人眼见得多是没了！
sòng jiāng chuí lèi
”宋江垂泪。
wú xué jiū dào zhǔ shuài qiě xiū fán nǎo
吴学究道：“主帅且休烦恼。
shuí rén gǎn xià qù tàn kàn yī zāo biàn jiàn yǒu wú
谁人敢下去探看一遭，便见有无。
shuō yóu wèi liǎo zhuǎn guò hēi xuàn fēng lǐ kuí lái dà jiào dào děng wǒ xià qù
”说犹未了，转过黑旋风李逵来，大叫道：“等我下去！
sòng jiāng dào zhèng hǎo
”宋江道：“正好。
dāng chū yě shì nǐ sòng le tā jīn rì zhèng yi bào běn
当初也是你送了他，今日正宜报本。
lǐ kuí xiào dào wǒ xià qù bù pà nǐ men mò yào gē duàn le shéng suǒ
”李逵笑道：“我下去不怕，你们莫要割断了绳索。
wú xué jiū dào nǐ què yě tè jiān huá
”吴学究道：“你却也忒奸猾！
qiě qǔ yí gè dà miè luó bǎ suǒ zǐ zhuā le jiē zhǎng suǒ tóu zhā qǐ yí gè jià zi bǎ suǒ zhuā zài shàng miàn
”且取一个大篾箩，把索子抓了，接长索头，扎起一个架子，把索抓在上面。
lǐ kuí tuō de chì tiáo tiáo de shǒu ná liǎng bǎ bǎn fǔ zuò zài luó lǐ què fàng xià jǐng lǐ qù suǒ shàng fù liǎng gè tóng líng
李逵脱得赤条条的，手拿两把板斧，坐在箩里，却放下井里去，索上缚两个铜铃。
jiàn jiàn fàng dào dǐ xià lǐ kuí què cóng luó lǐ pá jiāng chū lái qù jǐng dǐ xià mō shí mō zhe yī duī què shì hái gǔ
渐渐放到底下，李逵却从箩里爬将出来，去井底下摸时，摸着一堆，却是骸骨。
lǐ kuí dào yé niáng shén niǎo dōng xī zài zhè lǐ
李逵道：“爷娘，甚鸟东西在这里？
yòu qù zhè biān mō shí dǐ xià shī lù lù de méi xià jiǎo chù
”又去这边摸时，底下湿漉漉的，没下脚处。
lǐ kuí bǎ shuāng fǔ bá fàng luó lǐ liǎng shǒu qù mō dǐ xià sì biān què kuān
李逵把双斧拔放箩里，两手去摸底下，四边却宽。
yī mō mō zhe yī gè rén zuò yī duī r dūn zài shuǐ kēng lǐ
一摸摸着一个人，做一堆儿墩在水坑里。
lǐ kuí jiào yī shēng chái dà guān rén
李逵叫一声：“柴大官人！
nà lǐ jiàn dòng
”那里见动。
bǎ shǒu qù mō shí zhǐ jué kǒu nèi wēi wēi shēng huàn
把手去摸时，只觉口内微微声唤。
lǐ kuí dào xiè tiān dì
李逵道：“谢天地！
nèn de shí hái yǒu jiù xìng
恁的时还有救性！
suí jí pá zài luó lǐ yáo dòng tóng líng
”随即爬在箩里，摇动铜铃。
zhòng rén chě jiāng shàng lái
众人扯将上来。
lǐ kuí shuō xià miàn dī shì sòng jiāng dào nǐ kě zài xià qù xiān bǎ chái dà guān rén fàng zài luó lǐ xiān fā shàng lái què zài fàng luó xià lái qǔ nǐ
李逵说下面的事，宋江道：“你可再下去，先把柴大官人放在箩里，先发上来，却再放箩下来取你。
lǐ kuí dào gē ge bù zhī wǒ qù jì zhōu zhe le liǎng dào er jīn fān xiū zhuàng dì sān biàn
”李逵道：“哥哥不知，我去蓟州着了两道儿，今番休撞第三遍！
sòng jiāng xiào dào wǒ rú hé kěn nòng nǐ
”宋江笑道：“我如何肯弄你！
nǐ kuài xià qù
你快下去。
lǐ kuí zhǐ de zài zuò luó lǐ yòu xià jǐng qù
”李逵只得再坐箩里，又下井去。
dào de dǐ xià lǐ kuí pá jiāng chū luó qù què bǎ chái dà guān rén bào zài luó lǐ yáo dòng suǒ shàng tóng líng
到得底下，李逵爬将出箩去，却把柴大官人抱在箩里，摇动索上铜铃。
shàng miàn tīng de zǎo chě qǐ lái dào shàng miàn zhòng rén kàn le dà xǐ
上面听得，早扯起来到上面，众人看了大喜。
sòng jiāng jiàn chái jìn tóu pò é liè liǎng tuǐ pí ròu dǎ làn yǎn mù lüè kāi yòu bì
宋江见柴进头破额裂，两腿皮肉打烂，眼目略开又闭。
sòng jiāng xīn zhōng shèn shì qī cǎn jiào qǐng yī shì tiáo zhì
宋江心中甚是凄惨，叫请医士调治。
lǐ kuí què zài jǐng dǐ xià fā hǎn dà jiào
李逵却在井底下发喊大叫。
sòng jiāng tīng de jí jiào bǎ luó fàng jiāng xià qù qǔ tā shàng lái
宋江听得，急叫把箩放将下去，取他上来。
lǐ kuí dào de shàng miàn fā zuò dào nǐ men yě bú shì hǎo rén
李逵到得上面，发作道：“你们也不是好人！
biàn bù bǎ luó fàng xià qù jiù wǒ
便不把箩放下去救我。
sòng jiāng dào wǒ men zhǐ gù kàn gù chái dà guān rén yīn cǐ wàng le nǐ xiū guài
”宋江道：“我们只顾看顾柴大官人，因此忘了你，休怪。
sòng jiāng jiù lìng zhòng rén bǎ chái jìn káng fú shàng chē shuì le xiān bǎ liǎng jiā lǎo xiǎo bìng duó zhuǎn xǔ duō jiā cái gòng yǒu èr shí yú liàng chē zi jiào lǐ kuí léi héng xiān hù sòng shàng liáng shān pō qù
”宋江就令众人把柴进扛扶上车睡了，先把两家老小并夺转许多家财，共有二十余辆车子，叫李逵、雷横先护送上梁山泊去。
què bǎ gāo lián yī jiā lǎo xiǎo liáng jiàn sān sì shí kǒu chǔ zhǎn yú shì
却把高廉一家老小良贱三四十口，处斩于市。
zài bǎ yīng yǒu jiā sī bìng fǔ kù cái bó cāng áo liáng mǐ jìn shù zhuāng zài shàng shān
再把应有家私并府库财帛、仓廒粮米，尽数装载上山。
dà xiǎo jiàng xiào lí le gāo táng zhōu dé shèng huí liáng shān pō
大小将校，离了高唐州，得胜回梁山泊。
suǒ guò zhōu xiàn qiū háo wú fàn
所过州县，秋毫无犯。
biān qiāo jīn dèng xiǎng qí chàng kǎi gē huí
鞭敲金镫响，齐唱凯歌回。
zài lù yǐ jīng shù rì huí dào dà zhài
在路已经数日，回到大寨。
chái jìn fú bìng qǐ lái chēng xiè zhāo sòng èr gōng bìng zhòng tóu lǐng
柴进扶病起来，称谢晁、宋二公并众头领。
zhāo gài jiào qǐng chái dà guān rén jiù shān dǐng sòng gōng míng xiē suǒ lìng jiàn yī suǒ fáng zi yǔ chái jìn bìng jiā juàn ān xiē
晁盖教请柴大官人就山顶宋公明歇所，另建一所房子，与柴进并家眷安歇。
zhāo gài sòng jiāng děng zhòng jiē dà xǐ
晁盖、宋江等众皆大喜。
zì gāo táng zhōu huí lái yòu tiān de chái jìn tāng lóng liǎng gè tóu lǐng qiě zuò qìng hè yán xí bù zài huà xià
自高唐州回来，又添得柴进、汤隆两个头领，且作庆贺筵席，不在话下。
zài shuō dōng chāng kòu zhōu liǎng chù yǐ zhī gāo táng zhōu shā le gāo lián shī xiàn le chéng chí zhǐ de xiě biǎo chāi rén shēn zòu cháo tíng
再说东昌、寇州两处，已知高唐州杀了高廉，失陷了城池，只得写表，差人申奏朝廷。
yòu yǒu gāo táng zhōu táo nàn guān yuán dōu dào jīng shī shuō zhī zhēn shí
又有高唐州逃难官员，都到京师说知真实。
gāo tài wèi tīng le zhī dào shā sǐ tā xiōng dì gāo lián
高太尉听了，知道杀死他兄弟高廉。
cì rì wǔ gēng zài dài lòu yuàn zhōng zhuān děng jǐng yáng zhōng xiǎng bǎi guān gè jù gōng fú zhí lín dan chi cì hou cháo jiàn dào jūn huáng dì shè cháo
次日五更，在待漏院中，专等景阳钟响，百官各具公服，直临丹墀，伺候朝见，道君皇帝设朝。
zhèng shì
正是：
jī míng zǐ mò shǔ guāng hán yīng zhuàn huáng zhōu chūn sè lán
鸡鸣紫陌曙光寒，莺啭皇州春色阑。
jīn què xiǎo zhōng kāi wàn hù yù jiē xiān zhàng liè qiān guān
金阙晓钟开万户，玉阶仙仗列千官。
huā yíng jiàn pèi xīng chū luò liǔ fú jīng qí lù wèi gàn
花迎剑佩星初落，柳拂旌旗露未干。
dú yǒu fèng huáng chí shàng kè yáng chūn yī qǔ hé jiē nán
独有凤凰池上客，阳春一曲和皆难。
dāng rì wǔ gēng sān diǎn dào jūn huáng dì shēng diàn
当日五更三点，道君皇帝升殿。
jìng biān sān xià xiǎng wén wǔ liǎng bān qí
净鞭三下响，文武两班齐。
tiān zǐ jià zuò diàn tóu guān hè dào yǒu shì chū bān qǐ zòu wú shì juàn lián tuì cháo
天子驾坐，殿头官喝道：“有事出班启奏，无事卷帘退朝。
gāo tài wèi chū bān zòu yuē jīn yǒu jì zhōu liáng shān pō zéi shǒu zhāo gài sòng jiāng lèi zào dà è dǎ jié chéng chí qiǎng lǔ cāng áo jù jí xiōng tú è dǎng
”高太尉出班奏曰：“今有济州梁山泊贼首晁盖、宋江，累造大恶，打劫城池，抢掳仓廒，聚集凶徒恶党。
jiàn zài jì zhōu shā hài guān jūn nào le jiāng zhōu wú wéi jūn jīn yòu jiāng gāo táng zhōu guān mín shā lù yī kōng cāng áo kù cáng jǐn bèi lǔ qù
见在济州杀害官军，闹了江州、无为军，今又将高唐州官民杀戮一空，仓廒库藏，尽被掳去。
cǐ shì xīn fù dà huàn ruò bù zǎo xíng zhū lù jiǎo chú tā rì yǎng chéng zéi shì shén yú běi biān qiáng lǔ dí guó
此是心腹大患，若不早行诛戮剿除，他日养成贼势，甚于北边强虏敌国。
wēi chén bù shèng huáng jù
微臣不胜惶惧。
fú qǐ wǒ huáng shèng duàn
伏乞我皇圣断。
tiān zǐ wén zòu dà jīng suí jí jiàng xià shèng zhǐ jiù wěi gāo tài wèi xuǎn jiāng diào bīng qián qù jiǎo bǔ wù yào sǎo qīng shuǐ pō shā jué zhǒng lèi
”天子闻奏大惊，随即降下圣旨，就委高太尉选将调兵，前去剿捕，务要扫清水泊，杀绝种类。
gāo tài wèi yòu zòu dào liàng cǐ cǎo kòu bù bì xīng jǔ dà bīng
高太尉又奏道：“量此草寇，不必兴举大兵。
chén bǎo yī rén kě qù shōu fù
臣保一人，可去收复。
tiān zǐ dào qīng ruò jǔ yòng bì wú chā cuò
”天子道：“卿若举用，必无差错。
jí lìng qǐ xíng fēi jié bào gōng jiā guān cì shǎng gāo qiān rèn yòng
即令起行，飞捷报功，加官赐赏，高迁任用。
gāo tài wèi zòu dào cǐ rén nǎi kāi guó zhī chū hé dōng míng jiàng hū yán zàn dí pài zǐ sūn dān míng hū gè zhuó zì
”高太尉奏道：“此人乃开国之初，河东名将呼延赞嫡派子孙，单名呼个灼字。
shǐ liǎng tiáo tóng biān yǒu wàn fū bù dāng zhī yǒng
使两条铜鞭，有万夫不当之勇。
jiàn shòu rǔ níng jùn dū tǒng zhì shǒu xià duō yǒu jīng bīng yǒng jiāng
见受汝宁郡都统制，手下多有精兵勇将。
chén jǔ bǎo cǐ rén kě yǐ zhēng jiǎo liáng shān pō
臣举保此人，可以征剿梁山泊。
kě shòu bīng mǎ zhǐ huī shǐ lǐng mǎ bù jīng ruì jūn shì kè rì sǎo qīng shān zhài bān shī hái cháo
可授兵马指挥使，领马步精锐军士，克日扫清山寨，班师还朝。
tiān zǐ zhǔn zòu jiàng xià shèng zhǐ zhe shū mì yuàn jí biàn chāi rén jī chì qián wǎng rǔ níng zhōu xīng yè xuān qǔ
”天子准奏，降下圣旨：着枢密院即便差人赍敕前往汝宁州星夜宣取。
dāng rì cháo ba gāo tài wèi jiù yú shuài fǔ zhe shū mì yuàn bō yī yuán jūn guān jī qíng shèng zhǐ qián qù xuān qǔ
当日朝罢，高太尉就于帅府着枢密院拨一员军官，赍擎圣旨，前去宣取。
dāng rì qǐ xíng xiàn shí dìng rì yào hū yán zhuó fù jīng tīng mìng
当日起行，限时定日，要呼延灼赴京听命。
què shuō hū yán zhuó zài rǔ níng zhōu tǒng jūn sī zuò yá tīng de mén rén bào dào yǒu shèng zhǐ tè lái xuān qǔ jiāng jūn fù jīng yǒu wěi yòng de shì
却说呼延灼在汝宁州统军司坐衙，听得门人报道：“有圣旨特来宣取将军赴京，有委用的事。
hū yán zhuó yǔ běn zhōu guān yuán chū guō yíng jiē dào tǒng jūn sī
”呼延灼与本州官员出郭迎接到统军司。
kāi dú yǐ ba shè yán guǎn dài shǐ chén
开读已罢，设筵管待使臣。
huǒ jí shōu shí le tóu kuī yī jiǎ ān mǎ qì xiè dài yǐn sān sì shí cóng rén yī tóng shǐ mìng lí le rǔ níng zhōu xīng yè fù jīng
火急收拾了头盔衣甲，鞍马器械，带引三四十从人，一同使命，离了汝宁州，星夜赴京。
yú lù wú huà
于路无话。
zǎo dào jīng shī chéng nèi diàn sī fǔ qián xià mǎ lái jiàn gāo tài wèi
早到京师城内殿司府前下马，来见高太尉。
dāng rì gāo qiú zhèng zài diàn shuài fǔ zuò yá mén lì bào dào rǔ níng zhōu xuān dào hū yán zhuó jiàn zài mén wài
当日高俅正在殿帅府坐衙，门吏报道：“汝宁州宣到呼延灼，见在门外。
gāo tài wèi dà xǐ jiào huàn jìn lái cān jiàn le
”高太尉大喜，叫唤进来参见了。
kàn nà hū yán zhuó yī biǎo fēi sú zhèng shì
看那呼延灼一表非俗，正是：
kāi guó gōng chén hòu yì xiān cháo liáng jiàng xuán sūn
开国功臣后裔，先朝良将玄孙。
jiā chuán biān fǎ zuì tōng shén yīng wǔ guàn jīng zhàn zhèn
家传鞭法最通神，英武惯经战阵。
zhàng jiàn néng tàn hǔ xué wān gōng jiě shè diāo qún
仗剑能探虎穴，弯弓解射雕群。
jiāng jūn chū shì dìng qián kūn hū yán zhuó wēi míng dà zhèn
将军出世定乾坤，呼延灼威名大振。
dāng xià gāo tài wèi wèn wèi yǐ bì yǔ le shǎng cì
当下高太尉问慰已毕，与了赏赐。
cì rì zǎo cháo yǐn jiàn dào jūn huáng dì
次日早朝，引见道君皇帝。
huī zōng tiān zǐ kàn le hū yán zhuó yī biǎo fēi sú xǐ dòng tiān yán jiù cì tī xuě wū zhuī yì pǐ
徽宗天子看了呼延灼一表非俗，喜动天颜，就赐踢雪乌骓一匹。
nà mǎ hún shēn mò dìng shì hēi sì tí xuě liàn jià bái yīn cǐ míng wéi tī xuě wū zhuī mǎ rì xíng qiān lǐ
那马浑身墨锭似黑，四蹄雪练价白，因此名为踢雪乌骓马，日行千里。
shèng zhǐ cì yǔ hū yán zhuó qí zuò
圣旨赐与呼延灼骑坐。
hū yán zhuó jiù xiè ēn yǐ ba suí gāo tài wèi zài dào diàn shuài fǔ shāng yì qǐ jūn jiǎo bǔ liáng shān pō yī shì
呼延灼就谢恩已罢，随高太尉再到殿帅府，商议起军剿捕梁山泊一事。
hū yán zhuó bǐng fù ēn xiāng xiǎo rén guān tàn liáng shān pō bīng duō jiàng guǎng wǔ yì gāo qiáng bù kě qīng dí xiǎo qù
呼延灼禀复：“恩相，小人观探梁山泊兵多将广，武艺高强，不可轻敌小觑。
xiǎo rén qǐ bǎo èr jiāng wèi xiān fēng tóng tí jūn mǎ dào bǐ bì huò dà gōng
小人乞保二将为先锋，同提军马到彼，必获大功。
ruò shì wù jǔ gān dāng zhòng zuì
若是误举，甘当重罪。
gāo tài wèi tīng ba dà xǐ wèn dào jiāng jūn suǒ bǎo shuí rén kě wèi qián bù xiān fēng
”高太尉听罢大喜，问道：“将军所保谁人，可为前部先锋？
bù zhēng hū yán zhuó jǔ bǎo cǐ èr jiāng yǒu fèn jiào wǎn zǐ chéng zhòng tiān yǔ yì liáng shān pō dà pò guān jūn
不争呼延灼举保此二将，有分教：宛子城重添羽翼，梁山泊大破官军。
qiě jiào gōng míng wèi shàng líng yān gé shēn tǐ xiān dēng jù yì tīng
且教功名未上凌烟阁，身体先登聚义厅。
bì jìng hū yán zhuó duì gāo tài wèi bǎo chū shuí lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟呼延灼对高太尉保出谁来，且听下回分解。