gōng sūn shèng máng dàng shān xiáng mó zhāo tiān wáng céng tóu shì zhōng jiàn
公孙胜芒砀山降魔晁天王曾头市中箭
shī yuē
诗曰：
bèi hòu zhī yán bù kě chén dé ráo rén chù qiě ráo rén
背后之言不可谌，得饶人处且饶人。
suī shōu máng dàng wú jiā kè yǔn què liáng shān zhǔ zhài shēn
虽收芒砀无家客，殒却梁山主寨身。
zhū jiāng gǎo yī hún yù duàn jiǔ yuán jīn zú hèn nán shēn
诸将缟衣魂欲断，九原金镞恨难伸。
kě lián gài shì yīng xióng gǔ quán cuò huāng chéng yě shuǐ bīn
可怜盖世英雄骨，权厝荒城野水滨。
huà shuō gōng sūn shèng duì sòng jiāng wú yòng xiàn chū nà gè zhèn tú dào shì hàn mò sān fēn zhū gě kǒng míng bǎi shí wèi zhèn de fǎ
话说公孙胜对宋江、吴用献出那个阵图道：“是汉末三分，诸葛孔明摆石为阵的法。
sì miàn bā fāng fēn bā bā liù shí sì duì zhōng jiān dà jiàng jū zhī
四面八方，分八八六十四队，中间大将居之。
qí xiàng sì tóu bā wěi zuǒ xuán yòu zhuǎn àn tiān de fēng yún zhī jī lóng hǔ niǎo shé zhī zhuàng
其像四头八尾，左旋右转，按天地风云之机，龙虎鸟蛇之状。
dài tā xià shān chōng rù zhèn lái liǎng jūn qí kāi rú ruò cì hou tā rù zhèn
待他下山冲入阵来，两军齐开，如若伺候他入阵。
zhǐ kàn qī xīng hào dài qǐ chǔ bǎ zhèn biàn wéi cháng shé zhī shì
只看七星号带起处，把阵变为长蛇之势。
pín dào zuò qǐ dào fǎ jiào zhè sān rén zài zhèn zhōng qián hòu wú lù zuǒ yòu wú mén
贫道作起道法，教这三人在阵中，前后无路，左右无门。
què yú kǎn dì shàng jué xià xiàn kēng zhí bī cǐ sān rén dào yú nà lǐ
却于坎地上掘下陷坑，直逼此三人到于那里。
liǎng biān mái fú xià náo gōu shǒu zhǔn bèi zhuō jiāng
两边埋伏下挠钩手，准备捉将。
sòng jiāng tīng le dà xǐ biàn chuán jiàng lìng jiào dà xiǎo jiàng xiào yī lìng rú cǐ ér xíng
”宋江听了大喜，便传将令，叫大小将校依令如此而行。
zài yòng bā yuán měng jiàng shǒu zhèn
再用八员猛将守阵。
nà bā yuán hū yán zhuó zhū tóng huā róng xú níng mù hóng sūn lì shǐ jìn huáng xìn
那八员：呼延灼、朱仝、花荣、徐宁、穆弘、孙立、史进、黄信。
què jiào chái jìn lǚ fāng guō shèng quán shè zhōng jūn
却叫柴进、吕方、郭盛权摄中军。
sòng jiāng wú yòng gōng sūn shèng dài lǐng chén dá mó qí jiào zhū wǔ zhǐ yǐn wǔ gè jūn shì zài jìn shān gāo pō shàng kàn duì zhèn bào shì
宋江、吴用、公孙胜带领陈达磨旗，叫朱武指引五个军士，在近山高坡上看对阵报事。
shì rì sì pái shí fēn zhòng jūn jìn shān bǎi kāi zhèn shì yáo qí léi gǔ nuò zhàn
是日巳牌时分，众军近山摆开阵势，摇旗擂鼓搦战。
zhī jiàn máng dàng shān shàng yǒu sān èr shí miàn luó shēng zhèn dì jià xiǎng
只见芒砀山上有三二十面锣声，震地价响。
sān gè tóu lǐng yī qí lái dào shān xià biàn jiāng sān qiān yú rén bǎi kāi
三个头领一齐来到山下，便将三千余人摆开。
zuǒ yòu liǎng biān xiàng chōng li gǔn
左右两边，项充、李衮。
zhōng jiān mǎ shàng yōng chū nà gè wéi tóu de hǎo hàn xìng fán míng ruì zǔ guàn pú zhōu rén shì yòu nián xué zuò quán zhēn xiān shēng jiāng hú shàng xué dé yī shēn hǎo wǔ yì mǎ shàng guàn shǐ yí gè liú xīng chuí shén chū guǐ mò zhǎn jiàng qiān qí rén bù gǎn jìn chuò hào zuò hùn shì mó wáng
中间马上，拥出那个为头的好汉，姓樊名瑞，祖贯濮州人氏，幼年学作全真先生，江湖上学得一身好武艺，马上惯使一个流星锤，神出鬼没，斩将搴旗，人不敢近，绰号作混世魔王。
zěn jiàn de fán ruì yīng xióng
怎见得樊瑞英雄？
yǒu xī jiāng yuè wèi zhèng
有《西江月》为证：
tóu sàn qīng sī xì fà shēn chuān róng xiù zào páo
头散青丝细发，身穿绒绣皂袍。
lián huán tiě jiǎ huang hán xiāo guàn shǐ tóng chuí gèng miào
连环铁甲晃寒霄，惯使铜锤更妙。
hǎo sì běi fāng zhēn wǔ shì jiān fú guài chú yāo
好似北方真武，世间伏怪除妖。
yún yóu jiāng hǎi bǎ míng biāo hùn shì mó wáng chuò hào
云游江海把名标，混世魔王绰号。
nà gè hùn shì mó wáng fán ruì qí yì pǐ hēi mǎ lì yú zhèn qián
那个混世魔王樊瑞，骑一匹黑马，立于阵前。
shàng shǒu shì xiàng chōng xià shǒu shì li gǔn
上首是项充，下首是李衮。
nà fán ruì suī huì shǐ shén shù yāo fǎ què bù shí zhèn shì
那樊瑞虽会使神术妖法，却不识阵势。
kàn le sòng jiāng jūn mǎ sì miàn bā fāng bǎi chéng zhèn shì xīn zhōng àn xǐ dào nǐ ruò bǎi zhèn zhōng wǒ jì le
看了宋江军马，四面八方，摆成阵势，心中暗喜道：“你若摆阵，中我计了。
fēn fù xiàng chōng li gǔn dào ruò jiàn fēng qǐ nǐ liǎng gè biàn yǐn wǔ bǎi gǔn dāo shǒu shā rù zhèn qù
”分付项充、李衮道：“若见风起，你两个便引五百滚刀手杀入阵去。
xiàng chōng li gǔn de lìng gè zhí dìng mán pái tǐng zhe biāo qiāng fēi jiàn zhǐ děng fán ruì zuò yòng
”项充、李衮得令，各执定蛮牌，挺着标枪飞剑，只等樊瑞作用。
zhī jiàn fán ruì lì zài mǎ shàng zuǒ shǒu wǎn dìng liú xīng tóng chuí yòu shǒu zhàng zhe hùn shì mó wáng bǎo jiàn kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ hē shēng dào jí
只见樊瑞立在马上，左手挽定流星铜锤，右手仗着混世魔王宝剑，口中念念有词，喝声道：“疾！
zhī jiàn kuáng fēng sì qǐ fēi shā zǒu shí tiān chóu de àn rì yuè wú guāng
”只见狂风四起，飞沙走石，天愁地暗，日月无光。
xiàng chōng li gǔn ne shēng hǎn dài le wǔ bǎi gǔn dāo shǒu shā jiāng guò qù
项充、李衮呐声喊，带了五百滚刀手杀将过去。
sòng jiāng jūn mǎ jiàn shā jiāng guò lái biàn fēn kāi zuò liǎng xià
宋江军马见杀将过来，便分开做两下。
xiàng chōng li gǔn yī jiǎo rù zhèn liǎng xià lǐ qiáng gōng yìng nǔ shè zhù lái rén zhǐ dài de sì wǔ shí rén rù qù qí yú de dōu huí běn zhèn qù le
项充、李衮一搅入阵，两下里强弓硬弩射住来人，只带得四五十人入去，其余的都回本阵去了。
sòng jiāng zài gāo pō shàng wàng jiàn xiàng chōng li gǔn yǐ rù zhèn lǐ le biàn jiào chén dá bǎ qī xīng hào qí zhǐ yī zhāo nà zuò zhèn shì fēn fēn gǔn gǔn biàn zuò cháng shé zhī zhèn
宋江在高坡上望见项充、李衮已入阵里了，便叫陈达把七星号旗只一招，那座阵势，纷纷滚滚，变作长蛇之阵。
xiàng chōng li gǔn zhèng zài zhèn lǐ dōng gǎn xi zǒu zuǒ pán yòu zhuǎn xún lù bú jiàn
项充、李衮正在阵里，东赶西走，左盘右转，寻路不见。
gāo pō shàng zhū wǔ bǎ xiǎo qí zài nà lǐ zhǐ yǐn
高坡上朱武把小旗在那里指引。
tā liǎng gè tóu dōng zhū wǔ biàn wàng dōng zhǐ
他两个投东，朱武便望东指；
ruò shì tóu xi biàn wàng xi zhǐ
若是投西，便望西指。
gōng sūn shèng zài gāo bù chù kàn le biàn bá chū nà sōng wén gǔ dìng jiàn lái kǒu zhōng niàn dòng zhòu yǔ hē shēng dào jí
公孙胜在高埠处看了，便拔出那松文古定剑来，口中念动咒语，喝声道：“疾！
zhī jiàn fēng jǐn suí zhe xiàng chōng li gǔn jiǎo gēn biān luàn juǎn
”只见风尽随着项充、李衮脚跟边乱卷。
liǎng gè zài zhèn zhōng zhī jiàn tiān hūn dì àn rì sè wú guāng sì biān bìng bù jiàn yí gè jūn mǎ yī wàng dōu shì hēi qì hòu miàn gēn de dōu bú jiàn le
两个在阵中，只见天昏地暗，日色无光，四边并不见一个军马，一望都是黑气，后面跟的都不见了。
xiàng chōng li gǔn xīn huāng qǐ lái zhǐ yào duó lù huí zhèn bǎi bān de méi xún guī lù chù
项充、李衮心慌起来，只要夺路回阵，百般地没寻归路处。
zhèng zǒu zhī jiān hū rán dì léi dà zhèn yī shēng liǎng gè zài zhèn jiào kǔ bù dié yī qí dá le shuāng jiǎo fān jīn dǒu diān xià xiàn mǎ kēng lǐ qù
正走之间，忽然地雷大振一声，两个在阵叫苦不迭，一齐搨了双脚，翻筋斗攧下陷马坑里去。
liǎng biān dōu shì náo gōu shǒu zǎo bǎ liǎng gè dā jiāng qǐ lái biàn bǎ má shéng bǎng fù le jiě shàng shān pō qǐng gōng
两边都是挠钩手，早把两个搭将起来，便把麻绳绑缚了，解上山坡请功。
sòng jiāng bǎ biān shāo yī zhǐ sān jūn yī qí yǎn shā guò qù
宋江把鞭梢一指，三军一齐掩杀过去。
fán ruì yǐn rén mǎ bēn zǒu shàng shān zǒu bù dié de zhé qí dà bàn
樊瑞引人马奔走上山，走不迭的，折其大半。
sòng jiāng shōu jūn zhòng tóu lǐng dōu zài zhàng qián zuò xia
宋江收军，众头领都在帐前坐下。
jūn jiàn zǎo jiě xiàng chōng li gǔn dào yú huī xià
军健早解项充、李衮到于麾下。
sòng jiāng jiàn le máng jiào jiě le shéng suǒ qīn zì bǎ zhǎn shuō dào èr wèi zhuàng shì qí shí xiū guài
宋江见了，忙叫解了绳索，亲自把盏，说道：“二位壮士，其实休怪。
lín dí zhī jì bù rú cǐ bù dé
临敌之际，不如此不得。
xiǎo kě sòng jiāng jiǔ wén sān wèi zhuàng shì dà míng yù lái lǐ qǐng shàng shān tóng jù dà yì gài yīn bù dé qí biàn yīn cǐ cuò guò
小可宋江久闻三位壮士大名，欲来礼请上山，同聚大义，盖因不得其便，因此错过。
tǎng ruò bù qì tóng guī shān zhài bù shèng wàn xìng
倘若不弃，同归山寨，不胜万幸。
liǎng gè tīng le bài fú zài dì dào yǐ wén jí shí yǔ dà míng shuí bù zhī dào
”两个听了，拜伏在地道：“已闻及时雨大名，谁不知道。
zhǐ shì xiǎo dì děng wú yuán bù céng bài shí
只是小弟等无缘，不曾拜识。
yuán lái xiōng zhǎng guǒ yǒu dà yì wǒ děng liǎng gè bù shí hǎo rén yào yǔ tiān de xiāng ǎo
原来兄长果有大义，我等两个不识好人，要与天地相拗。
jīn rì jì bèi qín huò wàn sǐ shàng qīng fǎn yǐ lǐ dài
今日既被擒获，万死尚轻，反以礼待。
ruò méng bù shā shōu liú shì dāng xiào sǐ bào dá dà ēn
若蒙不杀收留，誓当效死报答大恩。
fán ruì nà rén wú wǒ liǎng gè rú hé xíng de
樊瑞那人，无我两个，如何行得？
yì shì tóu lǐng ruò kěn fàng wǒ men yí gè huí qù jiù shuō fán ruì lái tóu bài bù zhī tóu lǐng zūn yì ruò hé
义士头领，若肯放我们一个回去，就说樊瑞来投拜，不知头领尊意若何？
sòng jiāng biàn dào zhuàng shì bù bì liú yī rén zài cǐ wéi dāng
”宋江便道：“壮士，不必留一人在此为当。
biàn qǐng èr wèi tóng huí guì zhài sòng jiāng lái rì zhuān hou jiā yīn
便请二位同回贵寨，宋江来日专候佳音。
liǎng gè bài xiè dào zhēn nǎi dà zhàng fū
”两个拜谢道：“真乃大丈夫。
ruò shì fán ruì bù cóng tóu xiáng wǒ děng qín lái fèng xiàn tóu lǐng huī xià
若是樊瑞不从投降，我等擒来奉献头领麾下。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
bā zhèn shén jī shì zuì nán xióng cái zhū gě xǔ shuí pān
八阵神机世最难，雄才诸葛许谁攀！
duō móu xǐ jiàn gōng sūn shèng fán ruì qūn xún biàn rù shān
多谋喜见公孙胜，樊瑞逡巡便入山。
sòng jiāng tīng shuō dà xǐ qǐng rù zhōng jūn dài le jiǔ shí huàn le liǎng tào xīn yī qǔ liǎng pǐ hǎo mǎ jiào xiǎo lóu luō ná le qiāng pái sòng èr rén xià shān huí zhài
宋江听说大喜，请入中军，待了酒食，换了两套新衣，取两匹好马，叫小喽啰拿了枪牌，送二人下山回寨。
liǎng gè yú lù zài mǎ shàng gǎn ēn bù jìn
两个于路在马上感恩不尽。
lái dào máng dàng shān xià xiǎo lóu luō jiàn le dà jīng jiē shàng shān zhài
来到芒砀山下，小喽啰见了大惊，接上山寨。
fán ruì wèn liǎng gè lái yì rú hé
樊瑞问两个来意如何。
xiàng chōng li gǔn dào wǒ děng nì tiān zhī rén hé gāi wàn sǐ
项充、李衮道：“我等逆天之人，合该万死。
fán ruì dào xiōng dì rú hé shuō zhè huà
”樊瑞道：“兄弟如何说这话？
liǎng gè biàn bǎ sòng jiāng rú cǐ yì qì shuō le yī biàn
”两个便把宋江如此义气说了一遍。
fán ruì dào jì rán sòng gōng míng rú cǐ dà xián yì qì zuì zhòng wǒ děng bù kě nì tiān lái zǎo dū xià shān tóu bài
樊瑞道：“既然宋公明如此大贤，义气最重，我等不可逆天，来早都下山投拜。
liǎng gè dào wǒ men yě wèi rú cǐ ér lái
”两个道：“我们也为如此而来。
dàng yè bǎ zhài nèi shōu shí yǐ le
”当夜把寨内收拾已了。
cì rì tiān xiǎo sān gè yī qí xià shān zhí dào sòng jiāng zhài qián bài fú zài dì
次日天晓，三个一齐下山，直到宋江寨前，拜伏在地。
sòng jiāng fú qǐ sān rén qǐng rù zhàng zhōng zuò dìng
宋江扶起三人，请入帐中坐定。
sān gè jiàn le sòng jiāng méi bàn diǎn xiāng yí zhī yì bǐ gè qīng xīn tǔ dǎn sù shuō píng shēng zhī shì
三个见了宋江没半点相疑之意，彼各倾心吐胆，诉说平生之事。
sān rén bài qǐng zhòng tóu lǐng dōu dào máng dàng shān zhài zhōng shā niú zǎi mǎ guǎn dài sòng gōng míng děng zhòng duō tóu lǐng yī miàn shǎng láo sān jūn
三人拜请众头领，都到芒砀山寨中，杀牛宰马，管待宋公明等众多头领，一面赏劳三军。
yǐn yán yǐ ba fán ruì jiù bài gōng sūn shèng wèi shī
饮筵已罢，樊瑞就拜公孙胜为师。
sòng jiāng lì zhǔ jiào gōng sūn shèng chuán shòu wǔ léi tiān xīn zhèng fǎ yǔ fán ruì fán ruì dà xǐ
宋江立主教公孙胜传授五雷天心正法与樊瑞，樊瑞大喜。
shù rì zhī jiān qiān niú yè mǎ juǎn le shān zhài qián liáng tuó le xíng lǐ shōu jù rén mǎ shāo huǐ le zhài zhà gēn sòng jiāng děng bān shī huí liáng shān pō
数日之间，牵牛拽马，卷了山寨钱粮，驮了行李，收聚人马，烧毁了寨栅，跟宋江等班师回梁山泊。
yú lù wú huà
于路无话。
sòng jiāng tóng zhòng hǎo hàn huí zhuǎn liáng shān pō lái
宋江同众好汉回转梁山泊来。
dài zōng yú lù fēi bào tīng de huí shān zǎo bào shàng shān lái
戴宗于路飞报，听得回山，早报上山来。
sòng jiāng jūn mǎ yǐ dào liáng shān pō biān què yù guò dù zhī jiàn lú wěi àn biān dà lù shàng yí gè dà hàn wàng zhe sòng jiāng biàn bài
宋江军马已到梁山泊边，却欲过渡，只见芦苇岸边大路上，一个大汉望着宋江便拜。
sòng jiāng huāng máng xià mǎ fú zhù wèn dào zú xià xìng shèn míng shuí
宋江慌忙下马扶住，问道：“足下姓甚名谁？
hé chǔ rén shì
何处人氏？
nà hàn dá dào xiǎo rén xìng duàn shuāng míng jǐng zhù
”那汉答道：“小人姓段，双名景住。
rén jiàn xiǎo dì chì fā huáng xū dōu hū xiǎo rén wèi jīn máo quǎn
人见小弟赤发黄须，都呼小人为金毛犬。
zǔ guàn shì zhuō zhōu rén shì
祖贯是涿州人氏。
píng shēng zhǐ kào qù běi biān dì miàn dào mǎ
平生只靠去北边地面盗马。
jīn chūn qù dào qiāng gān lǐng běi biān dào dé yī pǐ hǎo mǎ xuě liàn yě sì jià bái hún shēn bìng wú yī gēn zá máo tóu zhì wěi zhǎng yī zhàng tí zhì jí gāo bā chǐ
今春去到枪竿岭北边，盗得一匹好马，雪练也似价白，浑身并无一根杂毛，头至尾长一丈，蹄至脊高八尺。
nà mǎ yòu gāo yòu dà yī rì néng xíng qiān lǐ běi fāng yǒu míng huàn zuò zhào yè yù shī zi mǎ nǎi shì dà jīn wáng zǐ qí zuò de fàng zài qiāng gān lǐng xià bèi xiǎo rén dào de lái
那马又高又大，一日能行千里，北方有名，唤做照夜玉狮子马，乃是大金王子骑坐的，放在枪竿岭下，被小人盗得来。
jiāng hú shàng zhǐ wén jí shí yǔ dà míng wú lù kě jiàn yù jiāng cǐ mǎ qián lái jìn xiàn yǔ tóu lǐng quán biǎo wǒ jìn shēn zhī yì
江湖上只闻及时雨大名，无路可见，欲将此马前来进献与头领，权表我进身之意。
bù qī lái dào lìng zhōu xī nán shàng céng tóu shì guò bèi nà céng jiā wǔ hǔ duó le qù
不期来到凌州西南上曾头市过，被那曾家五虎夺了去。
xiǎo rén chēng shuō shì liáng shān pō sòng gōng míng de bù xiǎng nà sī duō yǒu bù huì de yán yǔ xiǎo rén bù gǎn jǐn shuō
小人称说是梁山泊宋公明的，不想那厮多有不秽的言语，小人不敢尽说。
táo zǒu de tuō tè lái gào zhī
逃走得脱，特来告知。
sòng jiāng kàn zhè rén shí suī shì gǔ shòu xíng cū què shèn shēng de qí guài
”宋江看这人时，虽是骨瘦形粗，却甚生得奇怪。
zěn jiàn de
怎见得？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
jiāo huáng tóu fà zī xū juǎn dào mǎ bù cí qiān lǐ yuǎn
焦黄头发髭须卷，盗马不辞千里远。
qiáng fū xìng duàn zhuō zhōu rén bèi rén huàn zuò jīn máo quǎn
强夫姓段涿州人，被人唤做金毛犬。
sòng jiāng jiàn le duàn jǐng zhù yī biǎo fēi sú xīn zhōng àn xǐ biàn dào jì rán rú cǐ qiě tóng dào shān zhài lǐ shāng yì
宋江见了段景住一表非俗，心中暗喜，便道：“既然如此，且同到山寨里商议。
dài le duàn jǐng zhù yī tóng dū xià chuán dào jīn shā tān shàng àn
”带了段景住，一同都下船，到金沙滩上岸。
zhāo tiān wáng bìng zhòng tóu lǐng jiē dào jù yì tīng shàng
晁天王并众头领接到聚义厅上。
sòng jiāng jiào fán ruì xiàng chōng li gǔn hé zhòng tóu lǐng xiāng jiàn
宋江教樊瑞、项充、李衮和众头领相见。
duàn jǐng zhù yī tóng dōu cān bài le
段景住一同都参拜了。
dǎ qǐ guō tīng gǔ lái qiě zuò qìng hè yán xí
打起聒厅鼓来，且做庆贺筵席。
sòng jiāng jiàn shān zhài lián tiān le xǔ duō rén mǎ sì fāng háo jié wàng fēng ér lái yīn cǐ jiào li yún táo zōng wàng jiān gōng tiān zào fáng wū bìng sì biān zhài zhà
宋江见山寨连添了许多人马，四方豪杰望风而来，因此叫李云、陶宗旺监工，添造房屋并四边寨栅。
duàn jǐng zhù yòu shuō qǐ nà pǐ mǎ de hǎo chù
段景住又说起那匹马的好处。
sòng jiāng jiào shén xíng tài bǎo dài zōng qù céng tóu shì tàn tīng nà pǐ mǎ de xià luò xiāo xī kuài lái huí bào
宋江叫神行太保戴宗，去曾头市探听那匹马的下落消息，快来回报。
qiě shuō dài zōng qián qù céng tóu shì tàn tīng qù le sān wǔ rì zhī jiān huí lái duì zhòng tóu lǐng shuō dào zhè gè céng tóu shì shàng gòng yǒu sān qiān yú jiā
且说戴宗前去曾头市探听，去了三五日之间，回来对众头领说道：“这个曾头市上，共有三千余家。
nèi yǒu yī jiā huàn zuò céng jiā fǔ
内有一家唤做曾家府。
zhè lǎo zi yuán shì dà jīn guó rén míng wéi céng zhǎng zhě shēng xià wǔ gè hái ér hào wèi céng jiā wǔ hǔ
这老子原是大金国人，名为曾长者，生下五个孩儿，号为曾家五虎。
dà de ér zi huàn zuò céng tu dì èr gè huàn zuò zēng shēn dì sān gè huàn zuò céng suǒ dì sì gè huàn zuò céng kuí dì wǔ gè huàn zuò céng shēng
大的儿子唤做曾涂，第二个唤做曾参，第三个唤做曾索，第四个唤做曾魁，第五个唤做曾升。
yòu yǒu yí gè jiào shī shǐ wén gōng yí gè fù jiào shī sū dìng
又有一个教师史文恭，一个副教师苏定。
qù nà céng tóu shì shàng jù jí zhe wǔ qī qiān rén mǎ zhā xià zhài zhà zào xià wǔ shí yú liàng xiàn chē fā yuàn shuō tā yǔ wǒ men shì bù liǎng lì dìng yào zhuō jǐn ǎn shān zhài zhōng tóu lǐng zuò gè duì tóu
去那曾头市上，聚集着五七千人马，扎下寨栅，造下五十余辆陷车，发愿说他与我们势不两立，定要捉尽俺山寨中头领，做个对头。
nà pǐ qiān lǐ yù shī zi mǎ jiàn jīn yǔ jiào shī shǐ wén gōng qí zuò
那匹千里玉狮子马，见今与教师史文恭骑坐。
gèng yǒu yì bān kān hèn nà sī zhī chù dù zhuàn jǐ jù yán yǔ jiào shì shàng xiǎo ér men dōu chàng dào
更有一般堪恨那厮之处，杜撰几句言语，教市上小儿们都唱，道：
yáo dòng tiě huán líng shén guǐ jìn jiē jīng
‘摇动铁镮铃，神鬼尽皆惊。
tiě chē bìng tiě suǒ shàng xià yǒu jiān dīng
铁车并铁锁，上下有尖钉。
sǎo dàng liáng shān qīng shuǐ pō jiǎo chú zhāo gài shang dōng jīng
扫荡梁山清水泊，剿除晁盖上东京。
shēng qín jí shí yǔ huó zhuō zhì duō xīng
生擒及时雨，活捉智多星。
céng jiā shēng wǔ hǔ tiān xià jǐn wén míng
曾家生五虎，天下尽闻名。
zhāo gài tīng le dài zōng shuō ba xīn zhōng dà nù dào zhè chù shēng zěn gǎn rú cǐ wú lǐ
晁盖听了戴宗说罢，心中大怒道：“这畜生怎敢如此无礼！
wǒ xū qīn zì zǒu yī zāo
我须亲自走一遭。
bù zhuō de cǐ bèi shì bù huí shān
不捉的此辈，誓不回山。
sòng jiāng dào gē ge shì shān zhài zhī zhǔ bù kě qīng dòng xiǎo dì yuàn wǎng
”宋江道：“哥哥是山寨之主，不可轻动，小弟愿往。
zhāo gài dào bú shì wǒ yào duó nǐ de gōng láo
”晁盖道：“不是我要夺你的功劳。
nǐ xià shān duō biàn le sī shā láo kùn
你下山多遍了，厮杀劳困。
wǒ jīn tì nǐ zǒu yī zāo
我今替你走一遭。
xià cì yǒu shì què shì xián dì qù
下次有事，却是贤弟去。
sòng jiāng kǔ jiàn bù tīng
”宋江苦谏不听。
zhāo gài fèn nù biàn diǎn qǐ wǔ qiān rén mǎ qǐng qǐ èr shí gè tóu lǐng xiāng zhù xià shān
晁盖忿怒，便点起五千人马，请启二十个头领相助下山。
qí yú dōu hé sòng gōng míng bǎo shǒu shān zhài
其余都和宋公明保守山寨。
zhāo gài diǎn nà èr shí gè tóu lǐng
晁盖点那二十个头领？
lín chōng hū yán zhuó xú níng mù hóng liú táng zhāng héng yuán xiǎo èr yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī yáng xióng shí xiù sūn lì huáng xìn dù qiān sòng wàn yàn shùn shān fēi ōu péng yáng lín bái shèng
林冲、呼延灼、徐宁、穆弘、刘唐、张横、阮小二、阮小五、阮小七、杨雄、石秀、孙立、黄信、杜迁、宋万、燕顺、邓飞、欧鹏、杨林、白胜。
gòng shì èr shí yí gè tóu lǐng bù lǐng sān jūn rén mǎ xià shān zhēng jìn céng tóu shì
共是二十一个头领，部领三军人马下山，征进曾头市。
sòng jiāng yǔ wú yòng gōng sūn shèng zhòng tóu lǐng jiù shān xià jīn shā tān jiàn xíng
宋江与吴用、公孙胜众头领就山下金沙滩饯行。
yǐn jiǔ zhī jiān hū qǐ yī zhèn kuáng fēng zhèng bǎ zhāo gài xīn zhì de rèn jūn qí bàn yāo chuī zhé
饮酒之间，忽起一阵狂风，正把晁盖新制的认军旗半腰吹折。
zhòng rén jiàn le jìn jiē shī sè
众人见了，尽皆失色。
wú xué jiū jiàn dào cǐ nǎi bù xiáng zhī zhào xiōng zhǎng gǎi rì chū jūn
吴学究谏道：“此乃不祥之兆，兄长改日出军。
sòng jiāng quàn dào gē ge fāng cái chū jūn fēng chuī zhé rèn qí yú jūn bù lì
”宋江劝道：“哥哥方才出军，风吹折认旗，于军不利。
bù ruò tíng dài jǐ shí què qù hé nà sī lǐ huì wèi wèi wǎn yǐ
不若停待几时，却去和那厮理会，未为晚矣。
zhāo gài dào tiān dì fēng yún hé zú wèi guài
”晁盖道：“天地风云，何足为怪。
chèn cǐ chūn nuǎn zhī shí bù qù ná tā zhí dài yǎng chéng nà sī qì shì què qù jìn bīng nà shí chí le
趁此春暖之时，不去拿他，直待养成那厮气势，却去进兵，那时迟了。
nǐ qiě xiū zǔ wǒ zhē mò zěn dì yào qù zǒu yī zāo
你且休阻我，遮莫怎地要去走一遭！
sòng jiāng nà lǐ wéi ào de zhù
”宋江那里违拗得住。
zhāo gài yǐn bīng dù shuǐ qù le
晁盖引兵渡水去了。
sòng jiāng yì yàng bù yǐ huí dào shān zhài zài jiào dài zōng xià shān qù tàn tīng xiāo xī
宋江悒怏不已，回到山寨，再叫戴宗下山去探听消息。
qiě shuō zhāo gài lǐng zhe wǔ qiān rén mǎ èr shí gè tóu lǐng lái dào céng tóu shì xiāng jìn duì miàn xià le zhài zhà
且说晁盖领着五千人马二十个头领来到曾头市相近，对面下了寨栅。
cì rì xiān yǐn zhòng tóu lǐng shàng mǎ qù kàn céng tóu shì
次日，先引众头领上马去看曾头市。
zhòng duō hǎo hàn lì mǎ kàn shí guǒ rán zhè céng tóu shì shì gè xiǎn ài qù chù
众多好汉立马看时，果然这曾头市是个险隘去处。
dàn jiàn
但见：
zhōu huí yī zāo yě shuǐ sì wéi sān miàn gāo gǎng
周回一遭野水，四围三面高岗。
qiàn biān hé gǎng shì shé pán háo xià liǔ lín rú yǔ mì
堑边河港似蛇盘，濠下柳林如雨密。
píng gāo yuǎn wàng lǜ yīn nóng bú jiàn rén jiā
凭高远望绿阴浓，不见人家；
fù jìn qián kuī qīng yǐng luàn shēn cáng zhài zhà
附近潜窥青影乱，深藏寨栅。
cūn zhōng zhuàng hàn chū lái de yǒng shì jīn gāng
村中壮汉，出来的勇似金刚；
tián yě xiǎo ér shēng xià de biàn rú guǐ zi
田野小儿，生下的便如鬼子。
sēng dào néng lún gùn bàng fù rén guàn shǐ dāo qiāng
僧道能轮棍棒，妇人惯使刀枪。
guǒ rán shì tiě bì tóng qiáng duān dì jìn rén qiáng mǎ zhuàng
果然是铁壁铜墙，端的尽人强马壮。
jiāo fēng jìn shì gē ér jiāng shàng zhèn jiē wèi zǐ fù bīng
交锋尽是哥儿将，上阵皆为子父兵。
zhāo gài yǔ zhòng tóu lǐng zhèng kàn zhī jiān zhī jiàn liǔ lín zhōng fēi chū yī biāo rén mǎ lái yuē yǒu qī bā bǎi rén
晁盖与众头领正看之间，只见柳林中飞出一彪人马来，约有七八百人。
dāng xiān yí gè hǎo hàn dài shú tóng kuī pī lián huán jiǎ shǐ yī tiáo diǎn gāng qiāng qí zhe pǐ chōng zhèn mǎ nǎi shì céng jiā dì sì zǐ céng kuí
当先一个好汉，戴熟铜盔，披连环甲，使一条点钢枪，骑着匹冲阵马，乃是曾家第四子曾魁。
gāo shēng hè dào nǐ děng shì liáng shān pō fǎn guó cǎo kòu wǒ zhèng yào lái ná nǐ jiě guān qǐng shǎng yuán lái tiān cì qí biàn
高声喝道：“你等是梁山泊反国草寇，我正要来拿你解官请赏，原来天赐其便！
rú hé bù xià mǎ shòu fù gèng dài hé shí
如何不下马受缚，更待何时！
zhāo gài dà nù huí tóu yī guān zǎo yǒu yī jiāng chū mǎ qù zhàn céng kuí
”晁盖大怒，回头一观，早有一将出马去战曾魁。
nà rén shì liáng shān chū jié yì de hǎo hàn bào zi tóu lín chōng
那人是梁山初结义的好汉豹子头林冲。
liǎng gè jiāo mǎ dòu le sān shí yú hé bù fēn shèng bài
两个交马，斗了三十余合，不分胜败。
céng kuí dòu dào èr shí hé zhī hòu liào dào dòu lín chōng bù guò chè qiāng huí mǎ biàn wǎng liǔ lín zhōng zǒu
曾魁斗到二十合之后，料道斗林冲不过，掣枪回马，便往柳林中走。
lín chōng lēi zhù mǎ bù gǎn
林冲勒住马不赶。
zhāo gài lǐng zhuǎn jūn mǎ huí zhài shāng yì dǎ céng tóu shì zhī cè
晁盖领转军马回寨，商议打曾头市之策。
lín chōng dào lái rì zhí qù shì kǒu nuò zhàn jiù kàn xū shí rú hé zài zuò shāng yì
林冲道：“来日直去市口搦战，就看虚实如何，再作商议。
cì rì píng míng yǐn lǐng wǔ qiān rén mǎ xiàng céng tóu shì kǒu píng chuān kuàng yě zhī de liè chéng zhèn shì léi gǔ nà hǎn
次日平明，引领五千人马，向曾头市口平川旷野之地，列成阵势，擂鼓呐喊。
céng tóu shì shàng pào shēng xiǎng chù dà duì rén mǎ chū lái yī zì er bǎi zhe qī gè hǎo hàn zhōng jiān biàn shì dōu jiào shī shǐ wén gōng shàng shǒu fù jiào shī sū dìng xià shǒu biàn shì céng jiā zhǎng zi céng tu zuǒ biān zēng shēn céng kuí yòu biān céng shēng céng suǒ dōu shì quán shēn pī guà
曾头市上炮声响处，大队人马出来，一字儿摆着七个好汉：中间便是都教师史文恭，上首副教师苏定，下首便是曾家长子曾涂，左边曾参、曾魁，右边曾升、曾索，都是全身披挂。
jiào shī shǐ wén gōng wān gōng chā jiàn zuò xia nà pǐ què shì qiān lǐ yù shī zi mǎ shǒu lǐ shǐ yī zhī fāng tiān huà jǐ
教师史文恭弯弓插箭，坐下那匹却是千里玉狮子马，手里使一枝方天画戟。
sān tòng gǔ ba zhī jiàn céng jiā zhèn lǐ tuī chū shù liàng xiàn chē fàng zài zhèn qián
三通鼓罢，只见曾家阵里推出数辆陷车，放在阵前。
céng tu zhǐ zhe duì zhèn mà dào fǎn guó cǎo kòu jiàn ǎn xiàn chē me
曾涂指着对阵骂道：“反国草寇，见俺陷车么？
wǒ céng jiā fǔ lǐ shā nǐ sǐ de bù suàn hǎo hàn
我曾家府里，杀你死的不算好汉。
wǒ yī gè gè zhí yào zhuō nǐ huó de zhuāng zài xiàn chē lǐ jiě shàng dōng jīng suì shī wàn duàn
我一个个直要捉你活的，装载陷车里，解上东京，碎尸万段！
nǐ men chèn zǎo nà xiáng zài yǒu shāng yì
你们趁早纳降，再有商议。
zhāo gài tīng le dà nù tǐng qiāng chū mǎ zhí bèn céng tu
”晁盖听了大怒，挺枪出马，直奔曾涂。
zhòng jiāng pà zhāo gài yǒu shī yī fà yǎn shā guò qù liǎng jūn hùn zhàn
众将怕晁盖有失，一发掩杀过去，两军混战。
céng jiā jūn mǎ yí bù bù tuì rù cūn lǐ
曾家军马一步步退入村里。
lín chōng hū yán zhuó jǐn hù dìng zhāo gài dōng xī gǎn shā
林冲、呼延灼紧护定晁盖，东西赶杀。
lín chōng jiàn lù tú bù hǎo jí tuì huí lái shōu bīng
林冲见路途不好，急退回来收兵。
kàn de liǎng biān gè jiē zhé le xiē rén mǎ
看得两边各皆折了些人马。
zhāo gài huí dào zhài zhōng xīn zhōng shén yōu
晁盖回到寨中，心中甚忧。
zhòng jiāng quàn dào gē ge qiě kuān xīn xiū de chóu mèn yǒu shāng guì tǐ
众将劝道：“哥哥且宽心，休得愁闷，有伤贵体。
wǎng cháng sòng gōng míng gē ge chū jūn yì céng shī lì hǎo dǎi dé shèng huí zhài
往常宋公明哥哥出军，亦曾失利，好歹得胜回寨。
jīn rì hùn zhàn gè zhé le xiē jūn mǎ yòu bù céng shū le yǔ tā hé xū yōu mèn
今日混战，各折了些军马，又不曾输了与他，何须忧闷！
zhāo gài zhǐ shì yù yù bù lè zài zhài nèi yī lián le sān rì měi rì nuò zhàn céng tóu shì shàng bìng bù céng jiàn yí gè
”晁盖只是郁郁不乐，在寨内一连了三日，每日搦战，曾头市上并不曾见一个。
dì sì rì hū yǒu liǎng gè hé shàng zhí dào zhāo gài zhài lǐ lái tóu bài
第四日，忽有两个和尚直到晁盖寨里来投拜。
jūn rén yǐn dào zhōng jūn zhàng qián liǎng gè hé shàng guì xià gào dào xiǎo sēng shì céng tóu shì shàng dōng biān fǎ huá sì lǐ jiān sì sēng rén jīn bèi céng jiā wǔ hǔ bù shí cháng lái běn sì zuó jiàn luó zào suǒ yào jīn yín cái bó wú suǒ bù wéi
军人引到中军帐前，两个和尚跪下告道：“小僧是曾头市上东边法华寺里监寺僧人，今被曾家五虎不时常来本寺作践啰唣，索要金银财帛，无所不为。
xiǎo sēng yǐ zhī tā de bèi xì chū mò qù chù tè dì qián lái bài qǐng tóu lǐng rù qù jié zhài jiǎo chú le tā shí dāng fāng yǒu xìng
小僧已知他的备细出没去处，特地前来拜请头领，入去劫寨，剿除了他时，当坊有幸。
zhāo gài jiàn shuō dà xǐ
”晁盖见说大喜。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
jiàn dié cóng lái jiě yòng bīng chén píng xī rì gèng zhuān jīng
间谍从来解用兵，陈平昔日更专精。
què cán zhāo gài wú xiān jiàn suí zhe tū nú mù yè xíng
却惭晁盖无先见，随着秃奴暮夜行。
zhāo gài biàn qǐng liǎng gè hé shàng zuò le zhì jiǔ xiāng dài
晁盖便请两个和尚坐了，置酒相待。
lín chōng jiàn dào gē ge xiū de tīng xìn qí zhōng mò fēi yǒu zhà
林冲谏道：“哥哥休得听信，其中莫非有诈？
hé shàng dào xiǎo sēng shì gè chū jiā rén zěn gǎn wàng yǔ
”和尚道：“小僧是个出家人，怎敢妄语！
jiǔ wén liáng shān pō xíng rén yì zhī dào suǒ guò zhī chù bìng bù rǎo mín
久闻梁山泊行仁义之道，所过之处，并不扰民。
yīn cǐ tè lái bài tóu rú hé gù lái chuò zhuàn jiāng jūn
因此特来拜投，如何故来啜赚将军？
kuàng jiān céng jiā wèi bì yíng de tóu lǐng dà jūn hé gù xiāng yí
况兼曾家未必赢得头领大军，何故相疑？
zhāo gài dào xiōng dì xiū shēng yí xīn wù le dà shì
”晁盖道：“兄弟休生疑心，误了大事。
jīn wǎn wǒ zì qù zǒu yī zāo
今晚我自去走一遭。
lín chōng dào gē ge xiū qù wǒ děng fēn yī bàn rén mǎ qù jié zhài gē ge zài wài miàn jiē yìng
”林冲道：“哥哥休去，我等分一半人马去劫寨，哥哥在外面接应。
zhāo gài dào wǒ bù zì qù shuí kěn xiàng qián
”晁盖道：“我不自去，谁肯向前？
nǐ kě liú yī bàn jūn mǎ zài wài jiē yìng
你可留一半军马在外接应。
lín chōng dào gē ge dài shuí rù qù
”林冲道：“哥哥带谁入去？
zhāo gài dào diǎn shí gè tóu lǐng fēn èr qiān wǔ bǎi rén mǎ rù qù
”晁盖道：“点十个头领，分二千五百人马入去。
shí gè tóu lǐng shì liú táng yuán xiǎo èr hū yán zhuó yuán xiǎo wǔ ōu péng yuán xiǎo qī yàn shùn dù qiān sòng wàn bái shèng
十个头领是：刘唐、阮小二、呼延灼、阮小五、欧鹏、阮小七、燕顺、杜迁、宋万、白胜。
dàng wǎn zào fàn chī le
当晚造饭吃了。
mǎ zhāi luán líng jūn shì xián méi hēi yè jí zǒu qiāo qiāo de gēn le liǎng gè hé shàng zhí dào fǎ huá sì nèi kàn shí shì yí gè gǔ sì
马摘銮铃，军士衔枚，黑夜疾走，悄悄地跟了两个和尚，直到法华寺内看时，是一个古寺。
zhāo gài xià mǎ rù dào sì nèi jiàn méi sēng zhòng wèn nà liǎng gè hé shàng dào zěn dì zhè gè dà sì yuàn méi yī gè sēng zhòng
晁盖下马入到寺内，见没僧众，问那两个和尚道：“怎地这个大寺院没一个僧众？
hé shàng dào biàn shì céng jiā chù shēng hāo nǎo bù dé yǐ gè zì guī sú qù le
”和尚道：“便是曾家畜生薅恼，不得已各自归俗去了。
zhǐ yǒu zhǎng lǎo bìng jǐ gè shì zhě zì zài tǎ yuàn lǐ jū zhù
只有长老并几个侍者，自在塔院里居住。
tóu lǐng zàn qiě tún zhù le rén mǎ děng gēng shēn xiē xiǎo sēng zhí yǐn dào nà sī zhài lǐ
头领暂且屯住了人马，等更深些，小僧直引到那厮寨里。
zhāo gài dào tā de zhài zài nà lǐ
”晁盖道：“他的寨在那里？
hé shàng dào tā yǒu sì gè zhài zhà zhǐ shì běi zhài lǐ biàn shì céng jiā dì xiōng tún jūn zhī chù
”和尚道：“他有四个寨栅，只是北寨里便是曾家弟兄屯军之处。
ruò zhǐ dǎ de nà gè zhài zi shí bié de dōu bù dǎ jǐn zhè sān gè zhài biàn bà le
若只打得那个寨子时，别的都不打紧，这三个寨便罢了。
zhāo gài dào nà gè shí fēn kě qù
”晁盖道：“那个时分可去？
hé shàng dào rú jīn zhǐ shì èr gēng tiān qì zài dài sān gēng shí fēn tā wú zhǔn bèi
”和尚道：“如今只是二更天气，再待三更时分，他无准备。
chū shí tīng de céng tóu shì shàng zhěng zhěng qí qí dǎ gēng gǔ xiǎng yòu tīng le bàn ge gēng cì jué bù wén gēng diǎn zhī shēng
”初时听得曾头市上整整齐齐打更鼓响，又听了半个更次，绝不闻更点之声。
hé shàng dào jūn rén xiǎng shì yǐ shuì le
和尚道：“军人想是已睡了。
rú jīn kě qù
如今可去。
hé shàng dāng xiān yǐn lù
”和尚当先引路。
zhāo gài dài tóng zhū jiāng shàng mǎ lǐng bīng lí liǎo fǎ huá sì gēn zhe hé shàng
晁盖带同诸将上马，领兵离了法华寺，跟着和尚。
xíng bú dào wǔ lǐ duō lù hēi yǐng chù bú jiàn le liǎng gè sēng rén qián jūn bù gǎn xíng dòng
行不到五里多路，黑影处不见了两个僧人，前军不敢行动。
kàn sì biān lù zá nán xíng yòu bú jiàn yǒu rén jiā
看四边路杂难行，又不见有人家。
jūn shì què huāng qǐ lái bào yǔ zhāo gài zhī dào
军士却慌起来，报与晁盖知道。
hū yán zhuó biàn jiào jí huí jiù lù
呼延灼便叫急回旧路。
zǒu bú dào bǎi shí bù zhī jiàn sì xià lǐ jīn gǔ qí míng hǎn shēng zhèn de yī wàng dōu shì huǒ bǎ
走不到百十步，只见四下里金鼓齐鸣，喊声振地，一望都是火把。
zhāo gài zhòng jiāng yǐn jūn duó lù ér zǒu cái zhuǎn de liǎng gè wān zhuàng chū yī biāo jūn mǎ dāng tóu luàn jiàn shè jiāng lái
晁盖众将引军夺路而走，才转得两个湾，撞出一彪军马，当头乱箭射将来。
bù qī yī jiàn zhèng zhōng zhāo gài liǎn shàng dào zhuàng xià mǎ lái
不期一箭，正中晁盖脸上，倒撞下马来。
què de hū yán zhuó yàn shùn liǎng qí mǎ sǐ bìng jiāng qù
却得呼延灼、燕顺两骑马，死并将去。
bèi hòu liú táng bái shèng jiù de zhāo gài shang mǎ shā chū cūn zhōng lái
背后刘唐、白胜救得晁盖上马，杀出村中来。
cūn kǒu lín chōng děng yǐn jūn jiē yìng gāng cái dí de zhù
村口林冲等引军接应，刚才敌得住。
liǎng jūn hùn zhàn zhí shā dào tiān míng gè zì guī zhài
两军混战，直杀到天明，各自归寨。
lín chōng huí lái diǎn jūn shí sān yuán sòng wàn dù qiān shuǐ lǐ táo de xìng mìng
林冲回来点军时，三阮、宋万、杜迁水里逃得性命。
dài rù qù èr qiān wǔ bǎi rén mǎ zhǐ shèng dé yī qiān èr sān bǎi rén gēn zhe ōu péng dōu huí dào zhàng zhōng
带入去二千五百人马，止剩得一千二三百人，跟着欧鹏，都回到帐中。
zhòng tóu lǐng qiě lái kàn zhāo gài shí nà zhī jiàn zhèng shè zài miàn jiá shàng
众头领且来看晁盖时，那枝箭正射在面颊上；
jí bá de jiàn chū xiě yùn dào le
急拔得箭出，血晕倒了。
kàn nà jiàn shí shàng yǒu shǐ wén gōng zì
看那箭时，上有“史文恭”字。
lín chōng jiào qǔ jīn qiāng yào fū tiē shàng
林冲叫取金枪药敷贴上。
yuán lái què shì yī zhī yào jiàn zhāo gài zhōng le jiàn dú yǐ zì yán yǔ bù dé
原来却是一枝药箭，晁盖中了箭毒，已自言语不得。
lín chōng jiào fú shàng chē zi biàn chà sān yuán dù qiān sòng wàn xiān sòng huí shān zhài
林冲叫扶上车子，便差三阮、杜迁、宋万先送回山寨。
qí yú shí wǔ gè tóu lǐng zài zhài zhōng shāng yì jīn fān zhāo tiān wáng gē ge xià shān lái bù xiǎng zāo zhè yī chǎng zhèng yīng le fēng zhé rèn qí zhī zhào
其余十五个头领在寨中商议：“今番晁天王哥哥下山来，不想遭这一场，正应了风折认旗之兆。
wǒ děng zhǐ kě shōu bīng huí qù zhè céng tóu shì jí qiè bù néng qǔ de
我等只可收兵回去，这曾头市急切不能取得。
hū yán zhuó dào xū děng sòng gōng míng gē ge jiàng lìng lái fāng kě huí jūn
”呼延灼道：“须等宋公明哥哥将令来，方可回军。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
wēi zhèn biān chuí bù kě dāng liáng shān zhài zhǔ shì tiān wáng
威镇边陲不可当，梁山寨主是天王。
zuì lián lǜ ěr tú céng shì jù shǐ yīng xióng yī mìng wáng
最怜率尔图曾市，遽使英雄一命亡。
dāng rì zhòng tóu lǐng mèn mèn bù yǐ zhòng jūn yì wú liàn zhàn zhī xīn rén rén dōu yǒu hái shān zhī yì
当日众头领闷闷不已，众军亦无恋战之心，人人都有还山之意。
dàng wǎn èr gēng shí fēn tiān sè wēi míng shí wǔ gè tóu lǐng dōu zài zhài zhōng nà mèn
当晚二更时分，天色微明，十五个头领都在寨中纳闷。
zhèng shì shé wú tóu ér bù xíng niǎo wú chì ér bù fēi
正是：蛇无头而不行，鸟无翅而不飞。
jiē zī tàn xī jìn tuì wú cuò
嗟咨叹惜，进退无措。
hū tīng de fú lù xiǎo xiào huāng jí bào lái qián miàn sì wǔ lù jūn mǎ shā lái huǒ bǎ bù jì qí shù
忽听的伏路小校慌急报来：“前面四五路军马杀来，火把不计其数！
lín chōng tīng le yī qí shàng mǎ
”林冲听了，一齐上马。
sān miàn shān shàng huǒ bǎ zī míng zhào huang rú tóng bái rì sì xià lǐ nà hǎn dào zhài qián
三面山上火把齐明，照晃如同白日，四下里呐喊到寨前。
lín chōng lǐng le zhòng tóu lǐng bù qù dǐ dí bá zhài dōu qǐ huí mǎ biàn zǒu
林冲领了众头领，不去抵敌，拔寨都起，回马便走。
céng jiā jūn mǎ bèi hòu juǎn shā jiāng lái
曾家军马背后卷杀将来。
liǎng jūn qiě zhàn qiě zǒu zǒu guò le wǔ liù shí lǐ fāng cái de tuō
两军且战且走，走过了五六十里，方才得脱。
jì diǎn rén bīng yòu zhé le wǔ qī bǎi rén dà bài shū kuī
计点人兵，又折了五七百人，大败输亏。
jí qǔ jiù lù wàng liáng shān pō huí lái
急取旧路，望梁山泊回来。
tuì dào bàn lù zhèng yíng zhe dài zōng chuán xià jūn lìng jiào zhòng tóu lǐng yǐn jūn qiě huí shān zhài bié zuò liáng cè
退到半路，正迎着戴宗，传下军令，教众头领引军且回山寨，别作良策。
zhòng jiāng de lìng yǐn jūn huí dào shuǐ hǔ zhài shàng shān dōu lái kàn shì zhāo tiān wáng shí yǐ zì shuǐ mǐ bù néng rù kǒu yǐn shí bù jìn hún shēn xū zhǒng
众将得令，引军回到水浒寨上山，都来看视晁天王时，已自水米不能入口，饮食不进，浑身虚肿。
sòng jiāng děng shǒu dìng zài chuáng qián tí kū qīn shǒu fū tiē yào ěr guàn xià tāng sàn
宋江等守定在床前啼哭，亲手敷贴药饵，灌下汤散。
zhòng tóu lǐng dōu shǒu zài zhàng qián kàn shì
众头领都守在帐前看视。
dāng rì yè zhì sān gēng zhāo gài shēn tǐ chén zhòng zhuǎn tóu kàn zhe sòng jiāng zhǔ fù dào xián dì bǎo zhòng
当日夜至三更，晁盖身体沉重，转头看着宋江，嘱付道：“贤弟保重。
ruò nà gè zhuō de shè sǐ wǒ de biàn jiào tā zuò liáng shān pō zhǔ
若那个捉得射死我的，便叫他做梁山泊主。
yán ba biàn míng mù ér sǐ
”言罢，便瞑目而死。
sòng jiāng jiàn zhāo gài sǐ le bǐ sì sàng kǎo bǐ yì bān kū de fā hūn
宋江见晁盖死了，比似丧考妣一般，哭得发昏。
zhòng tóu lǐng fú cè sòng jiāng chū lái zhǔ shì
众头领扶策宋江出来主事。
wú yòng gōng sūn shèng quàn dào gē ge qiě shěng fán nǎo
吴用、公孙胜劝道：“哥哥且省烦恼。
shēng sǐ rén zhī fēn dìng hé gù tòng shāng
生死人之分定，何故痛伤。
qiě qǐng lǐ huì dà shì
且请理会大事。
sòng jiāng kū ba biàn jiào bǎ xiāng tāng mù yù le shī shǒu zhuāng liàn yī fú jīn zé tíng zài jù yì tīng shàng
”宋江哭罢，便教把香汤沐浴了尸首，装殓衣服巾帻，停在聚义厅上。
zhòng tóu lǐng dōu lái jǔ āi jì sì
众头领都来举哀祭祀。
yī miàn hé zào nèi guān wài guǒ xuǎn le jí shí shèng fàng zài zhèng tīng shàng jiàn qǐ líng wéi zhōng jiān shè gè shén zhǔ shàng xiě dào liáng shān pō zhǔ tiān wáng zhāo gōng shén zhǔ
一面合造内棺外椁，选了吉时盛放，在正厅上建起灵帏，中间设个神主，上写道：“梁山泊主天王晁公神主”。
shān zhài zhōng tóu lǐng zì sòng gōng míng yǐ xià dōu dài zhòng xiào
山寨中头领，自宋公明以下，都带重孝；
xiǎo tóu mù bìng zhòng xiǎo lóu luō yì dài xiào tóu jīn
小头目并众小喽啰，亦带孝头巾。
bǎ nà zhī shì jiàn jiù gōng yǎng zài líng qián
把那枝誓箭，就供养在灵前。
zhài nèi yáng qǐ zhǎng fān qǐng fù jìn sì yuàn sēng zhòng shàng shān zuò gōng dé zhuī jiàn zhāo tiān wáng
寨内扬起长幡，请附近寺院僧众上山做功德，追荐晁天王。
sòng jiāng měi rì lǐng zhòng jǔ āi wú xīn guǎn lǐ shān zhài shì wù
宋江每日领众举哀，无心管理山寨事务。
lín chōng yǔ gōng sūn shèng wú yòng bìng zhòng tóu lǐng shāng yì lì sòng gōng míng wèi liáng shān pō zhǔ zhū rén gǒng tīng hào lìng
林冲与公孙胜、吴用并众头领商议，立宋公明为梁山泊主，诸人拱听号令。
cì rì qīng chén xiāng huā dēng zhú lín chōng wéi shǒu yǔ zhòng děng qǐng chū bǎo yì sòng gōng míng zài jù yì tīng shàng zuò dìng
次日清晨，香花灯烛，林冲为首，与众等请出保义宋公明，在聚义厅上坐定。
wú yòng lín chōng kāi huà dào gē ge tīng bǐng zhì guó yī rì bù kě wú jūn yú jiā bù kě yī rì wú zhǔ
吴用、林冲开话道：“哥哥听禀：治国一日不可无君，于家不可一日无主。
jīn rì shān zhài zhāo tóu lǐng shì guī tiān qù le shān zhài zhōng shì yè qǐ kě wú zhǔ
今日山寨晁头领是归天去了，山寨中事业，岂可无主。
sì hǎi wàn lǐ jiāng yǔ zhī nèi jiē wén gē ge dà míng lái rì jí rì liáng chén qǐng gē ge wéi shān zhài zhī zhǔ zhū rén gǒng tīng hào lìng
四海万里疆宇之内，皆闻哥哥大名，来日吉日良辰，请哥哥为山寨之主，诸人拱听号令。
sòng jiāng dào què nǎi bù kě wàng le zhāo tiān wáng yí yán
”宋江道：“却乃不可忘了晁天王遗言。
lín sǐ shí zhǔ dào rú yǒu rén zhuō de shǐ wén gōng zhě biàn lì wèi liáng shān pō zhǔ
临死时嘱道：‘如有人捉得史文恭者，便立为梁山泊主。
cǐ huà zhòng tóu lǐng jiē zhī yì bù kě wàng le
’此话众头领皆知，亦不可忘了。
yòu bù céng bào de chóu xuě de hèn rú hé biàn jū de cǐ wèi
又不曾报得仇，雪得恨，如何便居得此位？
wú xué jiū yòu quàn dào zhāo tiān wáng suī shì rú cǐ shuō jīn rì yòu wèi zēng zhuō de nà rén shān zhài zhōng qǐ kě yī rì wú zhǔ
”吴学究又劝道：“晁天王虽是如此说，今日又未曾捉得那人，山寨中岂可一日无主。
ruò gē ge bù zuò shí shuí gǎn dāng cǐ wèi
若哥哥不坐时，谁敢当此位？
zhài zhōng rén mǎ rú hé guǎn lǐng
寨中人马如何管领？
rán suī yí yán rú cǐ gē ge quán qiě zūn lín cǐ wèi zuò yī zuò dài rì hòu bié yǒu jì jiào
然虽遗言如此，哥哥权且尊临此位坐一坐，待日后别有计较。
sòng jiāng dào jūn shī yán zhī jí dāng
”宋江道：“军师言之极当。
jīn rì xiǎo kě quán dāng cǐ wèi dài rì hòu bào chóu xuě hèn yǐ le ná zhù shǐ wén gōng de bù jū hé rén xū dāng cǐ wèi
今日小可权当此位，待日后报仇雪恨已了，拿住史文恭的，不拘何人，须当此位。
hēi xuàn fēng lǐ kuí zài cè biān jiào dào gē ge xiū shuō zuò liáng shān pō zhǔ biàn zuò le dà sòng huáng dì què bù hǎo
”黑旋风李逵在侧边叫道：“哥哥休说做梁山泊主，便做了大宋皇帝却不好！
sòng jiāng hè dào zhè hēi sī yòu lái hú shuō
”宋江喝道：“这黑厮又来胡说！
zài xiū rú cǐ luàn yán xiān gē le nǐ zhè sī shé tou
再休如此乱言，先割了你这厮舌头！
lǐ kuí dào wǒ yòu bù jiào gē ge zuò shè cháng qǐng gē ge zuò huáng dì dào yào gē le wǒ shé tou
”李逵道：“我又不教哥哥做社长，请哥哥做皇帝，倒要割了我舌头！
wú xué jiū dào zhè sī bù shí zūn bēi de rén xiōng zhǎng bú yào hé tā yī bān jiàn shí
”吴学究道：“这厮不识尊卑的人，兄长不要和他一般见识。
qiě qǐng gē ge zhǔ zhāng dà shì
且请哥哥主张大事。
sòng jiāng fén xiāng yǐ ba quán jū zhǔ wèi zuò le dì yī bǎ yǐ zi
宋江焚香已罢，权居主位，坐了第一把椅子。
shàng shǒu jūn shī wú yòng xià shǒu gōng sūn shèng
上首军师吴用，下首公孙胜。
zuǒ yí dài lín chōng wéi tóu yòu yí dài hū yán zhuó jū zhǎng
左一带林冲为头，右一带呼延灼居长。
zhòng rén cān bài le liǎng biān zuò xia
众人参拜了，两边坐下。
sòng jiāng nǎi yán dào xiǎo kě jīn rì quán jū cǐ wèi quán lài zhòng xiōng dì fú zhù tóng xīn hé yì tóng qì xiāng cóng gòng wèi gǔ gōng yī tóng tì tiān xíng dào
宋江乃言道：“小可今日权居此位，全赖众兄弟扶助，同心合意，同气相从，共为股肱，一同替天行道。
rú jīn shān zhài rén mǎ shù duō fēi bǐ wǎng rì kě qǐng zhòng xiōng dì fēn zuò liù zhài zhù zhā
如今山寨人马数多，非比往日，可请众兄弟分做六寨驻扎。
jù yì tīng jīn gǎi wéi zhōng yì táng
聚义厅今改为忠义堂。
qián hòu zuǒ yòu lì sì gè hàn zhài
前后左右立四个旱寨。
hòu shān liǎng gè xiǎo zhài
后山两个小寨。
qián shān sān zuò guān ài
前山三座关隘。
shān xià yí gè shuǐ zhài
山下一个水寨。
liǎng tān liǎng gè xiǎo zhài
两滩两个小寨。
jīn rì gè qǐng dì xiōng fēn tóu qù guǎn
今日各请弟兄分投去管。
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
yīng xióng zhāo gài yǐ guī tiān zhǔ zhài gōng míng zài suǒ xiān
英雄晁盖已归天，主寨公明在所先。
cóng cǐ yòu bān xīn hào lìng fēn bīng shòu zhí jǐn gōng qián
从此又颁新号令，分兵授职尽恭虔。
zhōng yì táng shàng shì wǒ quán jū zūn wèi dì èr wèi jūn shī wú xué jiū dì sān wèi fǎ shī gōng sūn shèng dì sì wèi huā róng dì wǔ wèi qín míng dì liù wèi lǚ fāng dì qī wèi guō shèng
“忠义堂上，是我权居尊位，第二位军师吴学究，第三位法师公孙胜，第四位花荣，第五位秦明，第六位吕方，第七位郭盛。
zuǒ jūn zhài nèi dì yī wèi lín chōng dì èr wèi liú táng dì sān wèi shǐ jìn dì sì wèi yáng xióng dì wǔ wèi shí xiù dì liù wèi dù qiān dì qī wèi sòng wàn
左军寨内，第一位林冲，第二位刘唐，第三位史进，第四位杨雄，第五位石秀，第六位杜迁，第七位宋万。
yòu jūn zhài nèi dì yī wèi hū yán zhuó dì èr wèi zhū tóng dì sān wèi dài zōng dì sì wèi mù hóng dì wǔ wèi lǐ kuí dì liù wèi ōu péng dì qī wèi mù chūn
右军寨内，第一位呼延灼，第二位朱仝，第三位戴宗，第四位穆弘，第五位李逵，第六位欧鹏，第七位穆春。
qián jūn zhài nèi dì yī wèi li yīng dì èr wèi xú níng dì sān wèi lǔ zhì shēn dì sì wèi wǔ sōng dì wǔ wèi yáng zhì dì liù wèi mǎ lín dì qī wèi shī ēn
前军寨内，第一位李应，第二位徐宁，第三位鲁智深，第四位武松，第五位杨志，第六位马麟，第七位施恩。
hòu jūn zhài nèi dì yī wèi chái jìn dì èr wèi sūn lì dì sān wèi huáng xìn dì sì wèi hán tāo dì wǔ wèi péng qǐ dì liù wèi shān fēi dì qī wèi xuē yǒng
后军寨内，第一位柴进，第二位孙立，第三位黄信，第四位韩滔，第五位彭玘，第六位邓飞，第七位薛永。
shuǐ jūn zhài nèi dì yī wèi lǐ jùn dì èr wèi yuán xiǎo èr dì sān wèi yuán xiǎo wǔ dì sì wèi yuán xiǎo qī dì wǔ wèi zhāng héng dì liù wèi zhāng shùn dì qī wèi tóng wēi dì bā wèi tóng měng
水军寨内，第一位李俊，第二位阮小二，第三位阮小五，第四位阮小七，第五位张横，第六位张顺，第七位童威，第八位童猛。
liù zhài jì sì shí sān yuán tóu lǐng
六寨计四十三员头领。
shān qián dì yī guān lìng léi héng fán ruì shǒu bǎ dì èr guān lìng jiě zhēn jiě bǎo shǒu bǎ dì sān guān lìng xiàng chōng li gǔn shǒu bǎ
山前第一关令雷横、樊瑞守把，第二关令解珍、解宝守把，第三关令项充、李衮守把。
jīn shā tān xiǎo zhài nèi lìng yàn shùn zhèng tiān shòu kǒng míng kǒng liàng sì gè shǒu bǎ yā zuǐ tān xiǎo zhài nèi lìng li zhōng zhōu tōng zōu yuān zōu rùn sì gè shǒu bǎ
金沙滩小寨内令燕顺、郑天寿、孔明、孔亮四个守把，鸭嘴滩小寨内令李忠、周通、邹渊、邹润四个守把。
shān hòu liǎng gè xiǎo zhài zuǒ yí gè hàn zhài nèi lìng wáng ǎi hǔ yī zhàng qīng cáo zhèng yòu yí gè hàn zhài nèi lìng zhū wǔ chén dá yáng chūn liù rén shǒu bǎ
山后两个小寨，左一个旱寨内令王矮虎、一丈青、曹正，右一个旱寨内令朱武、陈达、杨春六人守把。
zhōng yì táng nèi zuǒ yí dài fáng zhōng zhǎng wén juǎn xiāo ràng zhǎng shǎng fá péi xuān zhǎng yìn xìn jīn dà jiān zhǎng suàn qián liáng jiǎng jìng
忠义堂内：左一带房中，掌文卷萧让，掌赏罚裴宣，掌印信金大坚，掌算钱粮蒋敬；
yòu yí dài fáng zhōng guǎn pào lìng zhèn guǎn zào chuán mèng kāng guǎn zào yī jiǎ hóu jiàn guǎn zhù chéng yuán táo zōng wàng
右一带房中，管炮凌振，管造船孟康，管造衣甲侯健，管筑城垣陶宗旺。
zhōng yì táng hòu liǎng xiāng fáng zhōng guǎn shì rén yuán jiān zào fáng wū li yún tiě jiàng zǒng guǎn tāng lóng jiān zào jiǔ cù zhū fù jiān zào yán yàn sòng qīng zhǎng guǎn shí wù dù xìng bái shèng
忠义堂后两厢房中管事人员：监造房屋李云，铁匠总管汤隆，监造酒醋朱富，监造筵宴宋清，掌管什物杜兴、白胜。
shān xià sì lù zuò yǎn jiǔ diàn yuán bō dìng zhū guì lè hé shí qiān li lì sūn xīn gù dà sǎo zhāng qīng sūn èr niang yǐ zì dìng shù
山下四路作眼酒店，原拨定朱贵、乐和、时迁、李立、孙新、顾大嫂、张青、孙二娘，已自定数。
guǎn běi dì shōu mǎi mǎ pǐ yáng lín shí yǒng duàn jǐng zhù
管北地收买马匹：杨林、石勇、段景住。
fēn bō yǐ dìng gè zì zūn shǒu wú de wéi fàn
分拨已定，各自遵守，毋得违犯。
liáng shān pō shuǐ hǔ zhài nèi dà xiǎo tóu lǐng zì cóng sòng gōng míng wèi zhài zhǔ jìn jiē huān xǐ rén xīn yuè fú
”梁山泊水浒寨内，大小头领，自从宋公明为寨主，尽皆欢喜，人心悦服。
zhū jiāng dōu jiē gǒng tīng yuē shù
诸将都皆拱听约束。
yì rì sòng jiāng jù zhòng shāng yì yù yào yǔ zhāo gài bào chóu xīng bīng qù dǎ céng tóu shì
异日，宋江聚众商议，欲要与晁盖报仇，兴兵去打曾头市。
jūn shī wú yòng jiàn dào gē ge shù mín jū sāng shàng qiě bù kě qīng dòng
军师吴用谏道：“哥哥，庶民居丧，尚且不可轻动。
gē ge xīng shī qiě dài bǎi rì zhī hòu fāng kě jǔ bīng wèi wèi chí yǐ
哥哥兴师，且待百日之后，方可举兵，未为迟矣。
sòng jiāng yī wú xué jiū zhī yán shǒu zhu shān zhài jū sāng
”宋江依吴学究之言，守住山寨居丧。
měi rì xiū shè hǎo shì zhǐ zuò gōng guǒ zhuī jiàn zhāo gài
每日修设好事，只做功果，追荐晁盖。
yī rì qǐng dào yī sēng fǎ míng dà yuán nǎi shì běi jīng dà míng fǔ zài chéng lóng huá sì sēng rén
一日，请到一僧，法名大圆，乃是北京大名府在城龙华寺僧人。
zhǐ wèi yóu fāng lái dào jǐ níng jīng guò liáng shān pō jiù qǐng zài zhài nèi zuò dào chǎng
只为游方来到济宁，经过梁山泊，就请在寨内做道场。
yīn chī zhāi zhī cì xián huà jiān sòng jiāng wèn qǐ běi jīng fēng tǔ rén wù nà dà yuán hé shàng shuō dào tóu lǐng rú hé bù wén hé běi yù qí lín zhī míng
因吃斋之次，闲话间，宋江问起北京风土人物，那大圆和尚说道：“头领如何不闻河北玉麒麟之名？
sòng jiāng wú yòng tīng le měng rán shěng qǐ shuō dào nǐ kàn wǒ men wèi lǎo què nèn dì wàng shì
”宋江、吴用听了，猛然省起，说道：“你看我们未老，却恁地忘事！
běi jīng chéng lǐ shì yǒu gè lú dà yuán wài shuāng míng jùn yì chuò hào yù qí lín shì hé běi sān jué
北京城里是有个卢大员外，双名俊义，绰号玉麒麟，是河北三绝。
zǔ jū běi jīng rén shì yī shēn hǎo wǔ yì gùn bàng tiān xià wú duì
祖居北京人氏，一身好武艺，棍棒天下无对。
liáng shān pō zhài zhōng ruò de cǐ rén shí hé pà guān jūn jī bǔ qǐ chóu bīng mǎ lái lín
梁山泊寨中若得此人时，何怕官军缉捕，岂愁兵马来临！
wú yòng xiào dào gē ge hé gù zì sàng zhì qì
”吴用笑道：“哥哥何故自丧志气？
ruò yào cǐ rén shàng shān yǒu hé nán zāi
若要此人上山，有何难哉！
sòng jiāng dá dào tā shì běi jīng dà míng fǔ dì yī děng zhǎng zhě rú hé néng gōu de tā lái luò cǎo
”宋江答道：“他是北京大名府第一等长者，如何能勾得他来落草？
wú xué jiū dào wú yòng yě zài xīn duō shí le bù xiǎng yī wàng què xiǎo shēng lüè shī yī jì biàn jiào běn rén shàng shān
”吴学究道：“吴用也在心多时了，不想一忘却小生略施一计，便教本人上山。
sòng jiāng biàn dào rén chēng zú xià wèi zhì duō xīng duān dì shì bù wǎng le míng bù xū chuán
”宋江便道：“人称足下为智多星，端的是不枉了，名不虚传。
gǎn wèn jūn shī yòng shén jì cè zuàn de běn rén shàng shān
敢问军师用甚计策，赚得本人上山？
wú yòng bù huāng bù máng dié liǎng gè zhǐ tou shuō chū zhè duàn jì lái yǒu fèn jiào běi jīng chéng nèi lí mín fèi qǐn wàng cān
吴用不慌不忙，叠两个指头，说出这段计来，有分教：北京城内，黎民废寝忘餐；
liáng shān pō zhōng hǎo hàn qū bīng lǐng jiāng
梁山泊中，好汉驱兵领将。
zhèng shì jì jiù shuǐ xiāng tiān hǔ jiàng móu chéng shì jǐng zhuàn qí lín
正是：计就水乡添虎将，谋成市井赚麒麟。
bì jìng wú xué jiū zěn dì zhuàn lú jùn yì shàng shān qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟吴学究怎地赚卢俊义上山，且听下回分解。