sòng jiāng shǎng mǎ bù sān jūn guān shèng jiàng shuǐ huǒ èr jiāng
宋江赏马步三军关胜降水火二将
cí yuē
词曰：
shēn kuài zhuāng gōng bì duàn jié líng zhé chē lún yì néng zhé
呻哙庄公臂断截，灵辄车轮亦能折。
zhuān zhū yú cháng shù cùn fēng jī guāng zuò shàng liú jiāng xuè
专诸鱼肠数寸锋，姬光座上流将血。
lù páng shǒu fā qiān jūn chuí qín wáng fù chē yān chén fēi
路旁手发千钧锤，秦王副车烟尘飞。
chūn qiū zhuàng shì hé kě bǐ tài shān yī sǐ rú máo yǔ
春秋壮士何可比，泰山一死如毛羽。
yù ràng chóu ēn jīng kē liè fēn shī suì gǔ rú hé shuō
豫让酬恩荆轲烈，分尸碎骨如何说。
wú guó yào lí cì qìng jì chì xīn fù rèn yì hé chǒu
吴国要离刺庆忌，赤心赴刃亦何丑。
dé rén xiǎo ēn shī dà yì wān xīn wěn jǐng nà huí shǒu
得人小恩施大义，剜心刎颈那回首。
zhàng fū qǔ yì néng shě shēng qǐ xué ér cáo kuā dà kǒu
丈夫取义能舍生，岂学儿曹夸大口。
huà shuō dāng xià liáng zhōng shū li chéng wén dá huāng sù xún de bài cán jūn mǎ tóu nán biàn zǒu
话说当下梁中书、李成、闻达慌速寻得败残军马，投南便走。
zhèng xíng zhī jiān yòu zhuàng zhe liǎng duì fú bīng qián hòu yǎn shā
正行之间，又撞着两队伏兵，前后掩杀。
li chéng dāng xiān wén dá zài hòu hù zhe liáng zhōng shū bìng lì sǐ zhàn zhuàng tòu chóng wéi tuō de dà nàn
李成当先，闻达在后，护着梁中书，并力死战，撞透重围，脱得大难。
tóu kuī bù zhěng yī jiǎ piāo líng suī shì zhé le rén mǎ qiě xǐ sān rén táo de xìng mìng tóu xi qù le
头盔不整，衣甲飘零，虽是折了人马，且喜三人逃得性命，投西去了。
fán ruì yǐn xiàng chōng li gǔn chéng shì zhuī gǎn bù shàng zì yǔ léi héng shī ēn mù chūn děng tóng huí běi jīng chéng nèi tīng lìng
樊瑞引项充、李衮乘势追赶不上，自与雷横、施恩、穆春等同回北京城内听令。
zài shuō jūn shī wú yòng zài chéng zhōng chuán xià jiàng lìng yī miàn chū bǎng ān mín yī miàn jiù miè le huǒ
再说军师吴用在城中传下将令，一面出榜安民，一面救灭了火。
liáng zhōng shū li chéng wén dá wáng tài shǒu gè jiā lǎo xiǎo shā de shā le zǒu de zǒu le yě bù lái zhuī jiū
梁中书、李成、闻达、王太守各家老小，杀的杀了，走的走了，也不来追究。
biàn bǎ dà míng fǔ kù cáng dǎ kāi yīng yǒu jīn yín bǎo wù duàn pǐ líng jǐn dōu zhuāng zài shàng chē le
便把大名府库藏打开，应有金银宝物，段匹绫锦，都装载上车了。
yòu kāi cāng áo jiāng liáng mǐ biào jì mǎn chéng bǎi xìng le yú zhě yì zhuāng zài shàng chē jiāng huí liáng shān pō cāng yòng
又开仓廒，将粮米俵济满城百姓了，余者亦装载上车，将回梁山泊仓用。
hào lìng zhòng tóu lǐng rén mǎ dōu jiē wán bèi bǎ li gù gǔ shì dīng zài xiàn chē nèi jiāng jūn mǎ piāo bō zuò sān duì huí liáng shān pō lái
号令众头领人马，都皆完备，把李固、贾氏钉在陷车内，将军马摽拨作三队，回梁山泊来。
zhèng shì ān shàng jiàng qiāo jīn dèng xiǎng bù jūn qí chàng kǎi gē huí
正是：鞍上将敲金镫响，步军齐唱凯歌回。
què jiào dài zōng xiān qù bào sòng gōng míng
却叫戴宗先去报宋公明。
sòng jiāng huì jí zhū jiāng xià shān yíng jiē dōu dào zhōng yì táng shàng
宋江会集诸将下山迎接，都到忠义堂上。
sòng jiāng jiàn le lú jùn yì nà tóu biàn bài
宋江见了卢俊义，纳头便拜。
lú jùn yì huāng máng dá lǐ
卢俊义慌忙答礼。
sòng jiāng dào wǒ děng zhòng rén yù qǐng yuán wài shàng shān tóng jù dà yì
宋江道：“我等众人，欲请员外上山，同聚大义。
bù xiǎng què zāo cǐ nán jǐ bèi qīng sòng cùn xīn rú gē
不想却遭此难，几被倾送，寸心如割！
huáng tiān chuí yòu jīn rì zài de xiāng jiàn dà wèi píng shēng
皇天垂祐，今日再得相见，大慰平生。
lú jùn yì bài xiè dào shàng tuō xiōng zhǎng hǔ wēi shēn gǎn zhòng tóu lǐng zhī dé qí xīn bìng lì jiù bá jiàn tǐ gān dǎn tú dì nán yǐ bào dá
”卢俊义拜谢道：“上托兄长虎威，深感众头领之德，齐心并力，救拔贱体，肝胆涂地，难以报答！
biàn qǐng cài qìng cài fú bài jiàn sòng jiāng yán shuō zài xià ruò fēi cǐ èr rén ān dé cán shēng dào cǐ
”便请蔡庆、蔡福拜见宋江，言说：“在下若非此二人，安得残生到此！
chēng xiè bù jìn
”称谢不尽。
dāng xià sòng jiāng yào lú yuán wài wèi zūn
当下宋江要卢员外为尊。
lú jùn yì bài dào lú mǒu shì hé děng zhī rén gǎn wéi shān zhài zhī zhǔ
卢俊义拜道：“卢某是何等之人，敢为山寨之主！
ruò de yǔ xiōng zhǎng zhí biān zhuì dèng yuàn wèi yī zú bào dá jiù mìng zhī ēn shí wèi wàn xìng
若得与兄长执鞭坠镫，愿为一卒，报答救命之恩，实为万幸。
sòng jiāng zài sān bài qǐng lú jùn yì nà lǐ kěn zuò
”宋江再三拜请，卢俊义那里肯坐。
zhī jiàn lǐ kuí dào gē ge ruò ràng bié rén zuò shān zhài zhī zhǔ wǒ biàn shā jiāng qǐ lái
只见李逵道：“哥哥若让别人做山寨之主，我便杀将起来！
wǔ sōng dào gē ge zhǐ guǎn ràng lái ràng qù ràng de dì xiōng men xīn cháng lěng le
”武松道：“哥哥只管让来让去，让得弟兄们心肠冷了！
sòng jiāng dà hè dào rǔ děng shěng de shèn me
”宋江大喝道：“汝等省得甚么！
bù dé duō yán
不得多言！
lú jùn yì huāng máng bài dào ruò shì xiōng zhǎng kǔ kǔ xiāng ràng zhe lú mǒu ān shēn bù láo
”卢俊义慌忙拜道：“若是兄长苦苦相让，着卢某安身不牢。
lǐ kuí jiào dào jīn zhāo dōu méi shì le gē ge biàn zuò huáng dì jiào lú yuán wài zuò chéng xiàng wǒ men dōu zuò dà guān shā qù dōng jīng duó le niǎo wèi zi què bù qiáng sì zài zhè lǐ niǎo luàn
”李逵叫道：“今朝都没事了，哥哥便做皇帝，教卢员外做丞相，我们都做大官，杀去东京，夺了鸟位子，却不强似在这里鸟乱！
sòng jiāng dà nù hē mà lǐ kuí
”宋江大怒，喝骂李逵。
wú yòng quàn dào qiě jiào lú yuán wài dōng biān ěr fáng ān xiē bīn kè xiāng dài
吴用劝道：“且教卢员外东边耳房安歇，宾客相待。
děng rì hòu yǒu gōng què zài ràng wèi
等日后有功，却再让位。
sòng jiāng fāng cái xǐ huan
”宋江方才喜欢。
jiù jiào yàn qīng yī chù ān xiē
就叫燕青一处安歇。
lìng bō fáng wū jiào cài fú cài qìng ān dùn lǎo xiǎo
另拨房屋叫蔡福、蔡庆安顿老小。
guān shèng jiā juàn xuē yǒng yǐ qǔ dào shān zhài
关胜家眷，薛永已取到山寨。
sòng jiāng biàn jiào dà shè yán yàn kào shǎng mǎ bù shuǐ sān jūn lìng dà xiǎo tóu mù bìng zhòng lóu luō jūn jiàn gè zì chéng tuán zuò duì qù chī jiǔ
宋江便叫大设筵宴，犒赏马、步、水三军，令大小头目，并众喽啰军健，各自成团作队去吃酒。
zhōng yì táng shàng shè yàn qìng hè dà xiǎo tóu lǐng xiāng qiān xiāng ràng yǐn jiǔ zuò lè
忠义堂上设宴庆贺，大小头领相谦相让，饮酒作乐。
lú jùn yì qǐ shēn dào yín fù jiān fū qín zhuō zài cǐ tīng hòu fā luò
卢俊义起身道：“淫妇奸夫擒捉在此，听候发落。
sòng jiāng xiào dào wǒ zhèng wàng le
”宋江笑道：“我正忘了。
jiào tā liǎng gè guò lái
叫他两个过来！
zhòng jūn bǎ xiàn chē dǎ kāi tuō chū táng qián
”众军把陷车打开，拖出堂前。
li gù bǎng zài zuǒ biān jiāng jūn zhù shàng gǔ shì bǎng zài yòu biān jiāng jūn zhù shàng
李固绑在左边将军柱上，贾氏绑在右边将军柱上。
sòng jiāng dào xiū wèn zhè sī zuì è qǐng yuán wài zì xíng fā luò
宋江道：“休问这厮罪恶，请员外自行发落。
lú jùn yì de lìng shǒu ná duǎn dāo zì xià táng lái dà mà pō fù zéi nú
”卢俊义得令，手拿短刀，自下堂来，大骂泼妇贼奴。
jiù jiāng èr rén gē fù wān xīn líng chí chǔ sǐ pāo qì shī shǒu shàng táng lái bài xiè zhòng rén
就将二人割腹剜心，凌迟处死，抛弃尸首，上堂来拜谢众人。
zhòng tóu lǐng jìn jiē zuò hè chēng zàn bù yǐ
众头领尽皆作贺，称赞不已。
qiě bù shuō liáng shān pō dà shè yán yàn kào shǎng mǎ bù shuǐ sān jūn què shuō liáng zhōng shū tàn tīng de liáng shān pō jūn mǎ tuì qù zài hé li chéng wén dá yǐn lǐng bài cán jūn mǎ rù chéng lái kàn qù lǎo xiǎo shí shí sǔn bā jiǔ
且不说梁山泊大设筵宴，犒赏马、步、水三军，却说梁中书探听得梁山泊军马退去，再和李成、闻达引领败残军马入城来，看觑老小时，十损八九。
zhòng jiē háo kū bù yǐ
众皆嚎哭不已。
bǐ jí lín jìn qǔ jūn zhuī gǎn liáng shān pō rén mǎ shí yǐ zì qù de yuǎn le
比及邻近取军追赶梁山泊人马时，已自去得远了。
qiě jiào gè zì shōu jūn
且教各自收军。
liáng zhōng shū de fū rén duǒ de zài hòu huā yuán zhōng táo de xìng mìng biàn jiào zhàng fū xiě biǎo shēn zòu cháo tíng xiě shū jiào tài shī zhī dào zǎo zǎo diào bīng qiǎn jiàng jiǎo chú zéi kòu bào chóu
梁中书的夫人躲得在后花园中，逃得性命，便教丈夫写表申奏朝廷，写书教太师知道，早早调兵遣将，剿除贼寇报仇。
chāo xiě mín jiān bèi shā sǐ zhě wǔ qiān yú rén zhòng shāng zhě bù jì qí shù
抄写民间被杀死者五千余人，中伤者不计其数。
gè bù jūn mǎ zǒng zhé què sān wàn yǒu yú
各部军马，总折却三万有余。
shǒu jiāng jī le zòu wén mì shū shàng lù bù zé yī rì lái dào dōng jīng tài shī fǔ qián xià mǎ
首将赍了奏文密书上路，不则一日，来到东京太师府前下马。
mén lì zhuǎn bào tài shī jiào huàn rù lái
门吏转报，太师教唤入来。
shǒu jiāng zhí zhì jié táng xià bài jiàn le chéng shàng mì shū shēn zòu sù shuō dǎ pò běi jīng zéi kòu hào dà nán yǐ dǐ dí
首将直至节堂下拜见了，呈上密书申奏，诉说打破北京，贼寇浩大，难以抵敌。
cài jīng jiàn le dà nù qiě jiào shǒu jiāng tuì qù
蔡京见了大怒，且教首将退去。
cì rì wǔ gēng jǐng yáng zhōng xiǎng dài lòu yuàn zhòng jí wén wǔ qún chén
次日五更，景阳钟响，待漏院众集文武群臣。
cài tài shī wéi shǒu zhí lín yù jiē miàn zòu dào jūn huáng dì
蔡太师为首，直临玉阶，面奏道君皇帝。
tiān zǐ lǎn zòu dà jīng yǔ zhòng chén yuē cǐ kòu lèi zào dà è kè dāng hé rú
天子览奏大惊，与众臣曰：“此寇累造大恶，克当何如？
yǒu jiàn yì dài fū zhào dǐng chū bān zòu dào qián zhě chà pú dōng guān shèng lǐng bīng zhēng jiǎo shōu bǔ bù quán lèi zhì shī xiàn
”有谏议大夫赵鼎出班奏道：“前者差蒲东关胜领兵征剿，收捕不全，累至失陷。
wǎng wǎng diào bīng zhēng fā jiē zhé bīng jiāng
往往调兵征发，皆折兵将。
gài yīn shī qí dì lì yǐ zhì rú cǐ
盖因失其地利，以至如此。
yǐ chén yú yì bù ruò jiàng chì shè zuì zhāo ān zhào qǔ fù quē mìng zuò liáng chén yǐ fáng biān jìng zhī hài
以臣愚意，不若降敕赦罪招安，诏取赴阙，命作良臣，以防边境之害。
cǐ wéi shàng cè
此为上策。
cài jīng tīng le dà nù hè chì dào rǔ wèi jiàn yì dài fū fǎn miè cháo tíng gāng jì chāng jué xiǎo rén zuì hé cì sǐ
”蔡京听了大怒，喝叱道：“汝为谏议大夫，反灭朝廷纲纪，猖獗小人，罪合赐死！
tiān zǐ yuē rú cǐ mù xià biàn lìng chū cháo wú xuān bù dé rù cháo
”天子曰：“如此，目下便令出朝，无宣不得入朝！
dāng rì gé le zhào dǐng guān jué ba wèi shù rén
”当日革了赵鼎官爵，罢为庶人。
dāng cháo shuí gǎn zài zòu
当朝谁敢再奏。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
xǐ shū zhāo fǔ shì liáng móu zhào dǐng míng yán shú yǔ chóu
玺书招抚是良谋，赵鼎名言孰与俦。
kān xiào cài jīng duō wù guó fǎn shū zhōng zhí kuài sī chóu
堪笑蔡京多误国，反疏忠直快私仇。
tiān zǐ yòu wèn cài jīng yuē shì cǐ zéi rén chāng jué kě qiǎn shuí rén jiǎo bǔ cǐ kòu
天子又问蔡京曰：“似此贼人猖獗，可遣谁人剿捕此寇？
cài tài shī zòu yuē chén liàng zhè děng shān yě cǎo zéi ān yòng dà jūn
”蔡太师奏曰：“臣量这等山野草贼，安用大军。
chén jǔ lìng zhōu yǒu èr jiāng yī rén xìng dān míng tíng guī yī rén xìng wèi míng dìng guó jiàn rèn běn zhōu tuán liàn shǐ
臣举凌州有二将：一人姓单名廷圭，一人姓魏名定国，见任本州团练使。
fú qǐ bì xià shèng zhǐ xīng yè chāi rén diào cǐ yī zhī jūn mǎ kè rì sǎo qīng shuǐ pō
伏乞陛下圣旨，星夜差人调此一枝军马，克日扫清水泊。
tiān zǐ dà xǐ suí jí jiàng xiě chì fú zhe shū mì yuàn diào qiǎn
”天子大喜，随即降写敕符，着枢密院调遣。
tiān zǐ jià qǐ bǎi guān tuì cháo
天子驾起，百官退朝。
zhòng guān àn xiào
众官暗笑。
cì rì cài jīng huì shěng yuàn chà guān jī pěng shèng zhǐ chì fú tóu lìng zhōu lái
次日，蔡京会省院差官，赍捧圣旨敕符投凌州来。
zài shuō sòng jiāng shuǐ hǔ zhài nèi jiāng běi jīng suǒ de de fǔ kù jīn bǎo cái wù gěi shǎng yǔ mǎ bù shuǐ sān jūn
再说宋江水浒寨内，将北京所得的府库金宝财物，给赏与马、步、水三军。
lián rì shā niú zǎi mǎ dà pái yán yàn qìng hè lú yuán wài
连日杀牛宰马，大排筵宴，庆贺卢员外。
suī wú páo fèng pēng lóng duān dì ròu shān jiǔ hǎi
虽无炮凤烹龙，端的肉山酒海。
zhòng tóu lǐng jiǔ zhì bàn hān wú yòng duì sòng jiāng děng shuō dào jīn wèi lú yuán wài dǎ pò běi jīng shā sǔn rén mín jié lüè fǔ kù gǎn de liáng zhōng shū děng lí chéng táo bèn
众头领酒至半酣，吴用对宋江等说道：“今为卢员外，打破北京，杀损人民，劫掠府库，赶得梁中书等离城逃奔。
tā qǐ bù xiě biǎo shēn zòu cháo tíng kuàng tā zhàng rén shì dāng cháo tài shī zěn kěn gàn ba
他岂不写表申奏朝廷，况他丈人是当朝太师，怎肯干罢？
bì rán qǐ jūn fā mǎ qián lái zhēng tǎo
必然起军发马，前来征讨。
sòng jiāng dào jūn shī suǒ lǜ zuì wéi de lǐ
”宋江道：“军师所虑，最为得理。
hé bù shǐ rén lián yè qù běi jīng tàn tīng xū shí wǒ zhè lǐ hǎo zuò zhǔn bèi
何不使人连夜去北京探听虚实，我这里好做准备。
wú yòng xiào dào xiǎo dì yǐ chāi rén qù le jiāng cì huí yě
”吴用笑道：“小弟已差人去了，将次回也。
zhèng zài yán huì zhī jiān shāng yì wèi liǎo zhī jiàn yuán chà tàn shì rén dào lái bào shuō běi jīng liáng zhōng shū guǒ rán shēn zòu cháo tíng yào diào bīng zhēng jiǎo
”正在筵会之间，商议未了，只见原差探事人到来，报说：“北京梁中书果然申奏朝廷，要调兵征剿。
yǒu jiàn yì dài fū zhào dǐng zòu qǐng zhāo ān zhì bèi cài jīng hē mà xuē le zhào dǐng guān zhí
有谏议大夫赵鼎奏请招安，致被蔡京喝骂，削了赵鼎官职。
rú jīn zòu guò tiān zi chāi rén jī pěng chì fú wǎng lìng zhōu diào qiǎn dān tíng guī wèi dìng guó liǎng gè tuán liàn shǐ qǐ běn zhōu jūn mǎ qián lái zhēng tǎo
如今奏过天子，差人赍捧敕符，往凌州调遣单廷圭、魏定国两个团练使，起本州军马前来征讨。
sòng jiāng biàn dào shì cǐ rú hé yíng dí
”宋江便道：“似此如何迎敌？
wú yòng dào děng tā lái shí yī fà zhuō le
”吴用道：“等他来时，一发捉了。
guān shèng qǐ shēn duì sòng jiāng wú yòng dào guān mǒu zì cóng shàng shān shēn gǎn rén xiōng zhòng dài bù céng chū de bàn fēn qì lì
”关胜起身对宋江、吴用道：“关某自从上山，深感仁兄重待，不曾出得半分气力。
dān tíng guī wèi dìng guó pú chéng duō zēng xiāng huì
单廷圭、魏定国，蒲城多曾相会。
jiǔ zhī dān tíng guī nà sī shàn néng yòng shuǐ jìn bīng zhī fǎ rén jiē chēng wéi shèng shuǐ jiāng jūn
久知单廷圭那厮，善能用水浸兵之法，人皆称为圣水将军。
wèi dìng guó zhè sī shú jīng huǒ gōng bīng fǎ shàng zhèn zhuān néng yòng huǒ qì qǔ rén yīn cǐ hū wèi shén huǒ jiāng jūn
魏定国这厮，熟精火攻兵法，上阵专能用火器取人，因此呼为神火将军。
lìng zhōu shì běn jìng jiān guǎn běn zhōu bīng mǎ qǔ cǐ èr rén wéi bù xià
凌州是本境，兼管本州兵马，取此二人为部下。
xiǎo dì bù cái yuàn jiè wǔ qiān jūn bīng bù děng tā èr jiāng qǐ xíng xiān wǎng lìng zhōu lù shàng jiē zhù
小弟不才，愿借五千军兵，不等他二将起行，先往凌州路上接住。
tā ruò kěn jiàng shí dài shàng shān lái
他若肯降时，带上山来。
ruò bù kěn tóu xiáng bì dāng qín lái fèng xiàn
若不肯投降，必当擒来奉献。
xiōng zhǎng yì bù xū yòng zhòng tóu lǐng zhāng gōng xié shǐ fèi lì láo shén
兄长亦不须用众头领张弓挟矢，费力劳神。
bù zhī zūn yì ruò hé
不知尊意若何？
sòng jiāng dà xǐ biàn jiào xuān zàn hǎo sī wén èr jiāng jiù gēn zhe yī tóng qián qù
”宋江大喜，便叫宣赞、郝思文二将，就跟着一同前去。
guān shèng dài le wǔ qiān jūn mǎ lái rì xià shān
关胜带了五千军马，来日下山。
cì zǎo sòng jiāng yǔ zhòng tóu lǐng zài jīn shā tān zhài qián jiàn xíng guān shèng sān rén yǐn bīng qù le
次早，宋江与众头领在金沙滩寨前饯行，关胜三人引兵去了。
zhòng tóu lǐng huí dào zhōng yì táng shàng wú yòng biàn duì sòng jiāng shuō dào guān shèng cǐ qù wèi bǎo qí xīn
众头领回到忠义堂上，吴用便对宋江说道：“关胜此去，未保其心。
kě yǐ zài chà liáng jiàng suí hòu jiān dū jiù xíng jiē yìng
可以再差良将随后监督，就行接应。
sòng jiāng dào wú kàn guān shèng yì qì lǐn rán shǐ zhōng rú yī
”宋江道：“吾看关胜义气凛然，始终如一。
jūn shī bù bì jiàn yí
军师不必见疑。
wú yòng dào zhǐ kǒng tā xīn bù shì xiōng zhǎng zhī xīn
”吴用道：“只恐他心不似兄长之心。
kě zài jiào lín chōng yáng zhì lǐng bīng sūn lì huáng xìn wèi fù jiāng dài lǐng wǔ qiān rén mǎ suí jí xià shān
可再叫林冲、杨志领兵，孙立、黄信为副将，带领五千人马，随即下山。
lǐ kuí biàn dào wǒ yě qù zǒu yī zāo
”李逵便道：“我也去走一遭。
sòng jiāng dào cǐ yī qù yòng nǐ bù zháo zì yǒu liáng jiàng jiàn gōng
”宋江道：“此一去用你不着，自有良将建功。
lǐ kuí dào xiōng dì ruò xián biàn yào shēng bìng
”李逵道：“兄弟若闲便要生病。
ruò bù jiào wǒ qù shí dú zì yě yào qù zǒu yī zāo
若不叫我去时，独自也要去走一遭。
sòng jiāng hè dào nǐ ruò bù tīng wǒ de jūn lìng gē le nǐ tóu
”宋江喝道：“你若不听我的军令，割了你头！
lǐ kuí jiàn shuō mèn mèn bù yǐ xià táng qù le
”李逵见说，闷闷不已，下堂去了。
bù shuō lín chōng yáng zhì lǐng bīng xià shān jiē yìng guān shèng
不说林冲、杨志领兵下山接应关胜。
cì rì zhī jiàn xiǎo jūn lái bào hēi xuàn fēng lǐ kuí zuó yè èr gēng ná le liǎng bǎ bǎn fǔ bù zhī nà lǐ qù le
次日，只见小军来报：“黑旋风李逵，昨夜二更，拿了两把板斧，不知那里去了。
sòng jiāng jiàn bào zhǐ jiào de kǔ shì wǒ yè lái chōng zhuàng le tā zhè jǐ jù yán yǔ duō guǎn shì tóu bié chù qù le
”宋江见报，只叫得苦：“是我夜来冲撞了他这几句言语，多管是投别处去了。
wú yòng dào xiōng zhǎng fēi yě
”吴用道：“兄长非也！
tā suī cū lǔ yì qì dào zhòng bú dào de tóu bié chù qù
他虽粗卤，义气倒重，不到得投别处去。
duō guǎn shì guò liǎng rì biàn lái
多管是过两日便来。
xiōng zhǎng fàng xīn
兄长放心！
sòng jiāng xīn huāng xiān shǐ dài zōng qù gǎn hòu zhe shí qiān li yún lè hé wáng dìng liù sì gè shǒu jiāng fēn sì lù qù xún
”宋江心慌，先使戴宗去赶，后着时迁、李云、乐和、王定六四个首将，分四路去寻。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
lǐ kuí dǒu dǎn rén nán jí biàn yào suí jūn bào bù píng
李逵斗胆人难及，便要随军报不平。
zhǐ wèi sòng jiāng jūn lìng sù shǒu chí shuāng fǔ yè shēn xíng
只为宋江军令肃，手持双斧夜深行。
qiě shuō lǐ kuí shì yè tí zhe liǎng bǎ bǎn fǔ xià shān chāo xiǎo lù jìng tóu lìng zhōu qù yī lù shàng zì xún sī dào zhè liǎng gè niǎo jiāng jūn hé xiāo de xǔ duō jūn mǎ qù zhēng tā
且说李逵是夜提着两把板斧下山，抄小路径投凌州去，一路上自寻思道：“这两个鸟将军，何消得许多军马去征他！
wǒ qiě qiǎng rù chéng zhōng yī fǔ yí gè dōu kǎn shā le yě jiào gē ge chī yī jīng yě hé tā men zhēng de yī kǒu qì
我且抢入城中，一斧一个，都砍杀了，也教哥哥吃一惊，也和他们争得一口气。
zǒu le bàn rì zǒu de dù jī
”走了半日，走得肚饥。
yuán lái tān huāng xià shān yòu bù céng dài de pán chán
原来贪慌下山，又不曾带得盘缠。
duō shí bù zuò zhè mǎi mài xún sī dào zhǐ de xún gè niǎo chū qì de
多时不做这买卖，寻思道：“只得寻个鸟出气的。
zhèng zǒu zhī jiān kàn jiàn lù páng yí gè cūn jiǔ diàn
”正走之间，看见路旁一个村酒店。
lǐ kuí biàn rù qù lǐ miàn zuò xia lián dǎ le sān jiǎo jiǔ èr jīn ròu chī le qǐ shēn biàn zǒu
李逵便入去里面坐下，连打了三角酒，二斤肉吃了，起身便走。
jiǔ bǎo lán zhù tǎo qián
酒保拦住讨钱。
lǐ kuí dào dài wǒ qián tou qù xún de xiē mǎi mài què bǎ lái huán nǐ
李逵道：“待我前头去寻得些买卖，却把来还你。
shuō ba biàn dòng shēn
”说罢，便动身。
zhī jiàn wài miàn zǒu rù gè biāo xíng dà hàn lái hè dào nǐ zhè hēi sī hǎo dà dǎn
只见外面走入个彪形大汉来，喝道：“你这黑厮好大胆！
shuí kāi de jiǔ diàn nǐ lái bái chī bù kěn huán qián
谁开的酒店，你来白吃不肯还钱！
lǐ kuí zhēng zhuó yǎn dào lǎo yé bù jiǎn nà lǐ zhǐ shì bái chī
”李逵睁着眼道：“老爷不拣那里，只是白吃。
hán bó lóng dào wǒ duì nǐ shuō shí jīng de nǐ niào liú pì gǔn
”韩伯龙道：“我对你说时，惊得你尿流屁滚！
lǎo yé shì liáng shān pō hǎo hàn hán bó lóng de biàn shì běn qián dōu shì sòng jiāng gē ge de
老爷是梁山泊好汉韩伯龙的便是，本钱都是宋江哥哥的。
lǐ kuí tīng le àn xiào wǒ shān zhài lǐ nà lǐ rèn de zhè gè niǎo rén
”李逵听了暗笑：“我山寨里那里认的这个鸟人！
yuán lái hán bó lóng céng zài jiāng hú shàng dǎ jiā jié shè yào lái shàng liáng shān pō rù huǒ què tóu bèn le hàn dì hū lǜ zhū guì yào tā yǐn jiàn sòng jiāng
”原来韩伯龙曾在江湖上打家劫舍，要来上梁山泊入伙，却投奔了旱地忽律朱贵，要他引见宋江。
yīn shì sòng gōng míng shēng fà bèi chuāng zài zhài zhōng yòu diào bīng qiǎn jiàng duō máng shǎo xián bù céng jiàn de
因是宋公明生发背疮在寨中，又调兵遣将，多忙少闲，不曾见得。
zhū guì quán qiě jiào tā zài cūn zhōng mài jiǔ
朱贵权且教他在村中卖酒。
dāng shí lǐ kuí qù yāo jiān bá chū yī bǎ bǎn fǔ kàn zhe hán bó lóng dào bǎ fǔ tóu wéi dāng
当时李逵去腰间拔出一把板斧，看着韩伯龙道：“把斧头为当。
hán bó lóng bù zhī shì jì shū shǒu lái jiē
”韩伯龙不知是计，舒手来接。
bèi lǐ kuí shǒu qǐ wàng miàn mén shàng zhǐ yī fǔ qì de kǎn zhe
被李逵手起，望面门上只一斧，肐地砍着。
kě lián hán bó lóng zuò le bàn shì qiǎng rén sǐ zài lǐ kuí zhī shǒu
可怜韩伯龙做了半世强人，死在李逵之手。
liǎng sān gè huǒ jiā zhǐ hèn yé niáng shǎo shēng le liǎng zhǐ jiǎo wàng shēn cūn lǐ zǒu le
两三个火家，只恨爷娘少生了两只脚，望深村里走了。
lǐ kuí jiù dì xià lǔ lüè le pán chán fàng huǒ shāo le cǎo wū wàng lìng zhōu qù le
李逵就地下掳掠了盘缠，放火烧了草屋，望凌州去了。
xíng bù dé yī rì zhèng zǒu zhī jiān guān dào páng biān zhī jiàn zǒu guò yī tiáo dà hàn zhí shàng zhí xià xiāng lǐ kuí
行不得一日，正走之间，官道旁边只见走过一条大汉，直上直下相李逵。
lǐ kuí jiàn nà rén kàn tā biàn dào nǐ nà sī kàn lǎo yé zěn dì
李逵见那人看他，便道：“你那厮看老爷怎地？
nà hàn biàn dá dào nǐ shì shéi de lǎo yé
”那汉便答道：“你是谁的老爷？
lǐ kuí biàn qiǎng jiāng rù lái
”李逵便抢将入来。
nà hàn zi shǒu qǐ yī quán dǎ gè dā dūn
那汉子手起一拳，打个搭墩。
lǐ kuí xún sī zhè hàn zi dào shǐ de hǎo quán
李逵寻思：“这汉子倒使得好拳！
zuò zài dì xià yǎng zhe liǎn wèn dào nǐ zhè hàn zi xìng shèn míng shuí
”坐在地下，仰着脸问道：“你这汉子姓甚名谁？
nà hàn dào lǎo yé méi xìng yào sī dǎ biàn hé nǐ sī dǎ
”那汉道：“老爷没姓，要厮打便和你厮打。
nǐ gǎn qǐ lái
你敢起来？
lǐ kuí dà nù zhèng dài tiào jiāng qǐ lái bèi nà hàn zi lèi luō lǐ yòu zhǐ yī jiǎo tī le yī qiāo
”李逵大怒，正待跳将起来，被那汉子肋罗里又只一脚，踢了一跤。
lǐ kuí jiào dào yíng tā bù dé
李逵叫道：“赢他不得！
bā jiāng qǐ lái biàn zǒu
”扒将起来便走。
nà hàn jiào zhù wèn dào zhè hēi hàn zi nǐ xìng shèn míng shuí
那汉叫住，问道：“这黑汉子，你姓甚名谁？
nà lǐ rén shì
那里人氏？
lǐ kuí dào wǒ shuō yǔ nǐ xiū yào chī jīng
”李逵道：“我说与你，休要吃惊。
wǒ shì liáng shān pō hēi xuàn fēng lǐ kuí de biàn shì
我是梁山泊黑旋风李逵的便是。
nà hàn dào nǐ duān dì shì bú shì
”那汉道：“你端的是不是？
bú yào shuō huǎng
不要说谎。
lǐ kuí dào nǐ bù xìn zhǐ kàn wǒ zhè liǎng bǎ bǎn fǔ
”李逵道：“你不信，只看我这两把板斧。
nà hàn dào nǐ jì shì liáng shān pō hǎo hàn dú zì yí gè tóu nà lǐ qù
”那汉道：“你既是梁山泊好汉，独自一个投那里去？
lǐ kuí dào wǒ hé gē gē biē kǒu qì yào tóu lìng zhōu qù shā nà xìng shàn xìng wèi de liǎng gè
”李逵道：“我和哥哥鳖口气，要投凌州去杀那姓单姓魏的两个。
nà hàn dào wǒ tīng de nǐ liáng shān pō yǐ yǒu jūn mǎ qù le
”那汉道：“我听得你梁山泊已有军马去了。
nǐ qiě shuō shì shuí
你且说是谁？
lǐ kuí dào xiān shì dà dāo guān shèng lǐng bīng suí hòu biàn shì bào zi tóu lín chōng qīng miàn shòu yáng zhì lǐng jūn cè yìng
”李逵道：“先是大刀关胜领兵，随后便是豹子头林冲、青面兽杨志领军策应。
nà hàn tīng le nà tóu biàn bài
”那汉听了，纳头便拜。
lǐ kuí dào nǐ duān dì xìng shèn míng shuí
李逵道：“你端的姓甚名谁？
nà hàn dào xiǎo rén yuán shì zhōng shān fǔ rén shì zǔ chuán sān dài xiàng pū wéi shēng
”那汉道：“小人原是中山府人氏，祖传三代相扑为生。
què cái shǒu jiǎo fù zǐ xiāng chuán bù jiào tú dì
却才手脚，父子相传，不教徒弟。
píng shēng zuì wú miàn mù dào chù tóu rén bù zháo
平生最无面目，到处投人不着。
shān dōng hé běi dōu jiào wǒ zuò méi miàn mù jiāo tǐng
山东、河北都叫我做没面目焦挺。
jìn rì dǎ tīng de kòu zhōu dì miàn yǒu zuò shān míng wéi kū shù shān shān shàng yǒu gè qiǎng rén píng shēng zhǐ hǎo shā rén shì rén bǎ tā bǐ zuò sàng mén shén xìng bào míng xù
近日打听得寇州地面有座山，名为枯树山，山上有个强人，平生只好杀人，世人把他比做丧门神，姓鲍名旭。
tā zài nà shān lǐ dǎ jiā jié shè wǒ rú jīn dài yào qù nà lǐ rù huǒ
他在那山里打家劫舍，我如今待要去那里入伙。
lǐ kuí dào nǐ yǒu zhè děng běn shì rú hé bù lái tóu bèn ǎn gē ge sòng gōng míng
”李逵道：“你有这等本事，如何不来投奔俺哥哥宋公明？
jiāo tǐng dào wǒ duō shí yào tóu bèn dà zhài rù huǒ què méi tiáo mén lù
”焦挺道：“我多时要投奔大寨入伙，却没条门路。
jīn rì de yù xiōng zhǎng yuàn suí gē ge
今日得遇兄长，愿随哥哥。
lǐ kuí dào wǒ què yào hé sòng gōng míng gē ge zhēng kǒu qì le xià shān lái bù shā dé yī gè rén kōng zhe shuāng shǒu zěn dì huí qù
”李逵道：“我却要和宋公明哥哥争口气了，下山来，不杀得一个人，空着双手怎地回去？
nǐ hé wǒ qù kū shù shān shuō le bào xù tóng qù lìng zhōu shā de dān wèi èr jiāng biàn hǎo huí shān
你和我去枯树山，说了鲍旭，同去凌州，杀得单、魏二将，便好回山。
jiāo tǐng dào lìng zhōu yī fǔ chéng chí xǔ duō jūn mǎ zài bǐ
”焦挺道：“凌州一府城池，许多军马在彼。
wǒ hé nǐ zhǐ liǎng gè biàn yǒu shí fēn běn shì yě bù jì shì wang sòng le xìng mìng
我和你只两个，便有十分本事，也不济事，枉送了性命。
bù rú qiě qù kū shù shān shuō le bào xù dōu qù dà zhài rù huǒ cǐ wéi shàng jì
不如且去枯树山，说了鲍旭，都去大寨入伙，此为上计。
liǎng gè zhèng shuō zhī jiān bèi hòu shí qiān gǎn jiāng lái jiào dào gē ge yōu de nǐ kǔ
”两个正说之间，背后时迁赶将来，叫道：“哥哥忧得你苦！
biàn qǐng huí shān
便请回山。
rú jīn fēn sì lù qù gǎn nǐ yě
如今分四路去赶你也。
lǐ kuí yǐn zháo jiāo tǐng qiě jiào yǔ shí qiān sī jiàn le
”李逵引着焦挺，且教与时迁厮见了。
shí qiān quàn lǐ kuí huí shān sòng gōng míng gē ge děng nǐ
时迁劝李逵回山：“宋公明哥哥等你。
lǐ kuí dào nǐ qiě zhù
”李逵道：“你且住！
wǒ hé jiāo tǐng shāng liáng dìng le xiān qù kū shù shān shuō le bào xù fāng cái huí lái
我和焦挺商量定了，先去枯树山说了鲍旭，方才回来。
shí qiān dào shǐ bù dé
”时迁道：“使不得。
gē ge děng nǐ jí biàn huí zhài
哥哥等你，即便回寨。
lǐ kuí dào nǐ ruò bù gēn wǒ qù nǐ zì xiān huí shān zhài bào yǔ gē ge zhī dào
”李逵道：“你若不跟我去，你自先回山寨，报与哥哥知道。
wǒ biàn huí yě
我便回也。
shí qiān jù pà lǐ kuí zì huí shān zhài qù le
”时迁惧怕李逵，自回山寨去了。
jiāo tǐng què hé lǐ kuí zì tóu kòu zhōu lái wàng kū shù shān qù le
焦挺却和李逵自投寇州来，望枯树山去了。
huà fēn liǎng tóu què shuō guān shèng yǔ tóng xuān zàn hǎo sī wén yǐn lǐng wǔ qiān jūn mǎ jiē lái xiāng jìn lìng zhōu
话分两头，却说关胜与同宣赞、郝思文，引领五千军马接来，相近凌州。
qiě shuō lìng zhōu tài shǒu jiē de dōng jīng diào bīng de chì zhǐ bìng cài tài shī zhá fù biàn qǐng bīng mǎ tuán liàn dān tíng guī wèi dìng guó shāng yì
且说凌州太守接得东京调兵的敕旨，并蔡太师札付，便请兵马团练单廷圭、魏定国商议。
èr jiāng shòu le zhá fù suí jí xuǎn diǎn jūn bīng guān lǐng jūn qì shuān shù ān mǎ zhěng dùn liáng cǎo zhǐ rì qǐ xíng
二将受了札付，随即选点军兵，关领军器，拴束鞍马，整顿粮草，指日起行。
hū wén bào shuō pú dōng dà dāo guān shèng yǐn jūn dào lái qīn fàn běn zhōu
忽闻报说：“蒲东大刀关胜，引军到来，侵犯本州。
dān tíng guī wèi dìng guó tīng de dà nù biàn shōu shí jūn mǎ chū chéng yíng dí
”单廷圭、魏定国听得大怒，便收拾军马出城迎敌。
liǎng jūn xiāng jìn qí gǔ xiāng wàng
两军相近，旗鼓相望。
mén qí xià guān shèng chū mǎ
门旗下关胜出马。
nà biān zhèn nèi gǔ shēng xiǎng chù shèng shuǐ jiāng jūn chū mǎ
那边阵内鼓声响处，圣水将军出马。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
dài yī dǐng hún tiě dǎ jiù sì fāng tiě mào
戴一顶浑铁打就四方铁帽，
dǐng shàng sā yī kē dòu lái dà xiǎo hēi yīng
顶上撒一颗斗来大小黑缨，
pī yī fù xióng pí qì jiù qiàn fèng yán biān wū yóu kǎi jiǎ
披一副熊皮砌就嵌缝沿边乌油铠甲，
chuān yī lǐng zào luó xiù jiù diǎn cuì tuán huā tū xiù zhēng páo
穿一领皂罗绣就点翠团花秃袖征袍，
zhe yī shuāng xié pí tī dèng qiàn xiàn yún gēn xuē
着一双斜皮踢镫嵌线云跟靴，
xì yī tiáo bì tīng dīng jiù dié shèng shī mán dài
系一条碧鞓钉就叠胜狮蛮带，
yī zhāng gōng
一张弓，
yī hú jiàn
一壶箭，
qí yì pǐ shēn wū mǎ
骑一匹深乌马，
shǐ yī tiáo hēi gān qiāng
使一条黑杆枪。
qián miàn dǎ yī bǎ yǐn jūn àn běi fāng zào dào qí shàng shū qī gè yín zì shèng shuǐ jiāng jūn dān tíng guī
前面打一把引军按北方皂纛旗，上书七个银字：“圣水将军单廷圭”。
yòu jiàn zhè biān luán líng xiǎng chù zhuǎn chū zhè yuán shén huǒ jiāng jūn wèi dìng guó lái chū mǎ
又见这边鸾铃响处，转出这员神火将军魏定国来出马。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
dài yī dǐng zhū hóng zhui qiàn diǎn jīn shù fà kuī
戴一顶朱红缀嵌点金束发盔，
dǐng shàng sā yī bǎ sào zhǒu cháng duǎn chì yīng
顶上撒一把扫帚长短赤缨，
pī yī fù bǎi lián huán tūn shòu miàn ní kǎi
披一副摆连环吞兽面猊铠，
chuān yī lǐng xiù yún xiá fēi guài shòu jiàng hóng páo
穿一领绣云霞飞怪兽绛红袍，
zhe yī shuāng cì qí lín jiān fěi cuì yún fèng jǐn gēn xuē
着一双刺麒麟间翡翠云缝锦跟靴，
dài yī zhāng miáo jīn què huà bǎo diāo gōng
带一张描金雀画宝雕弓，
xuán yī hú fèng líng záo shān láng yá jiàn
悬一壶凤翎凿山狼牙箭，
qí zuò yì pǐ yān zhī mǎ
骑坐一匹胭脂马，
shǒu shǐ yī kǒu shú tóng dāo
手使一口熟铜刀。
qián miàn dǎ yī bǎ yǐn jūn àn nán fāng hóng xiù qí shàng shū qī gè yín zì shén huǒ jiāng jūn wèi dìng guó
前面打一把引军按南方红绣旗，上书七个银字：“神火将军魏定国”。
liǎng yuán hǔ jiàng yī qí chū dào zhèn qián
两员虎将一齐出到阵前。
guān shèng jiàn le zài mǎ shàng shuō dào èr wèi jiāng jūn bié lái jiǔ yǐ
关胜见了，在马上说道：“二位将军，别来久矣！
dān tíng guī wèi dìng guó dà xiào zhǐ zhe guān shèng mà dào wú cái guān shèng bèi fǎn kuáng fū shàng fù cháo tíng zhī ēn xià rǔ zǔ zōng míng mù bù zhī sǐ huó yǐn jūn dào lái yǒu hé lǐ shuō
”单廷圭、魏定国大笑，指着关胜骂道：“无才关胜，背反狂夫，上负朝廷之恩，下辱祖宗名目，不知死活，引军到来，有何理说？
guān shèng dá dào nǐ èr jiāng chà yǐ
”关胜答道：“你二将差矣！
mù jīn zhǔ shàng hūn mèi jiān chén nòng quán fēi qīn bù yòng fēi chóu bù tán
目今主上昏昧，奸臣弄权，非亲不用，非仇不谈。
xiōng zhǎng sòng gōng míng rén dé shī ēn tì tiān xíng dào
兄长宋公明仁德施恩，替天行道。
tè lìng guān mǒu děng dào lái zhāo qǐng èr wèi jiāng jūn
特令关某等到来，招请二位将军。
tǎng méng bù qì biàn qǐng guò lái tóng guī shān zhài
倘蒙不弃，便请过来，同归山寨。
dān wèi èr jiāng tīng de dà nù jù mǎ qí chū
”单、魏二将听得大怒，聚马齐出。
yí gè shì běi fāng yī duo wū yún yí gè rú nán fāng yī tuán liè huǒ fēi chū zhèn qián
一个似北方一朵乌云，一个如南方一团烈火，飞出阵前。
guān shèng què dài qù yíng dí zuǒ shǒu xià fēi chū xuān zàn yòu shǒu xià bēn chū hǎo sī wén liǎng duì r zài zhèn qián sī shā
关胜却待去迎敌，左手下飞出宣赞，右手下奔出郝思文，两对儿在阵前厮杀。
dāo duì dāo bèng wàn dào hán guāng
刀对刀，迸万道寒光；
qiāng duì qiāng qǐ yì tiān shā qì
枪对枪，起一天杀气。
guān shèng yáo jiàn shén huǒ jiāng yuè dòu yuè jīng shén shèng shuǐ jiāng wú bàn diǎn jù sè
关胜遥见神火将越斗越精神，圣水将无半点惧色。
zhèng dòu zhī jiān liǎng jiāng bō zhuǎn mǎ tóu wàng běn zhèn biàn zǒu
正斗之间，两将拨转马头，望本阵便走。
hǎo sī wén xuān zàn suí jí zhuī gǎn chōng rù zhèn zhōng
郝思文、宣赞随即追赶，冲入阵中。
zhī jiàn wèi dìng guó zhuǎn rù zuǒ biān dān tíng guī zhuǎn guò yòu biān
只见魏定国转入左边，单廷圭转过右边。
suí hòu xuān zàn gǎn zhe wèi dìng guó hǎo sī wén zhuī zhù dān tíng guī
随后宣赞赶着魏定国，郝思文追住单廷圭。
qiě shuō xuān zàn zhèng gǎn zhī jiān zhī jiàn sì wǔ bǎi bù jūn dōu shì hóng qí hóng jiǎ yī zì er wéi guǒ jiāng lái náo gōu qí xià tào suǒ fēi lái hé rén lián mǎ huó zhuō qù le
且说宣赞正赶之间，只见四五百步军，都是红旗红甲，一字儿围裹将来，挠钩齐下，套索飞来，和人连马活捉去了。
zài shuō hǎo sī wén zhuī gǎn dān tíng guī dào yòu biān zhī jiàn wǔ bǎi lái bù jūn jìn shì hēi qí hēi jiǎ yī zì er guǒ zhuàn lái
再说郝思文追赶单廷圭到右边，只见五百来步军，尽是黑旗黑甲，一字儿裹转来。
nǎo hòu zhòng jūn qí shàng bǎ hǎo sī wén shēng qín huó zhuō qù le
脑后众军齐上，把郝思文生擒活捉去了。
kě lián èr jiāng yīng xióng dào cǐ fān chéng huà bǐng
可怜二将英雄，到此翻成画饼。
yī miàn bǎ rén jiě rù lìng zhōu gè lǐng wǔ bǎi jīng bīng shā chū zhèn mén què shì wū yún juǎn de yóu rú liè huǒ fēi lái
一面把人解入凌州，各领五百精兵，杀出阵门，却似乌云卷地，犹如烈火飞来。
zhòng jūn juǎn shā guò duì zhèn
众军卷杀过对阵。
guān shèng jǔ shǒu wú cuò dà bài shū kuī wàng hòu biàn tuì
关胜举手无措，大败输亏，望后便退。
suí jí dān tíng guī wèi dìng guó pāi mǎ zài bèi hòu zhuī lái
随即单廷圭、魏定国拍马在背后追来。
guān shèng zhèng zǒu zhī jiān zhī jiàn qián miàn chōng chū èr jiāng
关胜正走之间，只见前面冲出二将。
guān shèng kàn shí zuǒ yǒu lín chōng yòu yǒu yáng zhì cóng liǎng lèi luō lǐ zhuàng jiāng chū lái shā sàn lìng zhōu jūn mǎ
关胜看时，左有林冲，右有杨志，从两肋罗里撞将出来，杀散凌州军马。
guān shèng shōu zhù běn bù cán bīng yǔ lín chōng yáng zhì xiāng jiàn hé bīng yī chù
关胜收住本部残兵，与林冲、杨志相见，合兵一处。
suí hòu sūn lì huáng xìn yī tóng jiàn le
随后孙立、黄信，一同见了。
quán qiě xià zhài
权且下寨。
què shuō shuǐ huǒ èr jiāng zhuō de xuān zàn hǎo sī wén dé shèng huí dào chéng zhōng
却说水火二将捉得宣赞、郝思文，得胜回到城中。
zhāng tài shǒu jiē zhe zhì jiǔ zuò hè
张太守接着，置酒作贺。
yī miàn jiào rén zuò zào xiàn chē zhuāng le èr rén chà yī yuán piān jiàng dài lǐng sān bǎi bù jūn lián yè jiě shàng dōng jīng shēn dá cháo tíng
一面教人做造陷车，装了二人，差一员偏将，带领三百步军，连夜解上东京，申达朝廷。
qiě shuō piān jiàng dài lǐng sān bǎi rén mǎ lín yā xuān zàn hǎo sī wén shàng dōng jīng lái yǐ lǐ qián xíng lái dào yí gè qù chù zhī jiàn mǎn shān kū shù biàn dì lú yá
且说偏将带领三百人马，临押宣赞、郝思文上东京来，迤逦前行，来到一个去处，只见满山枯树，遍地芦芽。
yī shēng luó xiǎng zhuàng chū yī huǒ qiǎng rén
一声锣响，撞出一伙强人。
dāng xiān yí gè shǒu nuò shuāng fǔ shēng hē rú léi zhèng shì liáng shān pō hēi xuàn fēng lǐ kuí
当先一个，手搦双斧，声喝如雷，正是梁山泊黑旋风李逵。
suí jí hòu miàn dài zhe zhè gè hǎo hàn
随即后面带着这个好汉。
duān dì shì shuí
端的是谁？
zhèng shì
正是：
xiàng pū cóng zhōng rén jǐn fú yè quán fēi jiǎo rú dāo dú
相扑丛中人尽伏，拽拳飞脚如刀毒。
liè xìng fā shí shì shān dào jiāo tǐng cóng lái méi miàn mù
劣性发时似山倒，焦挺从来没面目。
lǐ kuí jiāo tǐng liǎng gè hǎo hàn yǐn zháo xiǎo lóu luō lán zhù qù lù yě bù dǎ huà biàn qiǎng xiàn chē
李逵、焦挺两个好汉，引着小喽啰拦住去路，也不打话，便抢陷车。
piān jiàng jí dài yào zǒu bèi hòu yòu zhuàng chū yí gè hǎo hàn
偏将急待要走，背后又撞出一个好汉。
zhèng shì
正是：
zhēng níng guǐ liǎn rú guō dǐ shuāng jing dié bào lù láng chún
狰狞鬼脸如锅底，双睛叠暴露狼唇。
fàng huǒ shā rén tí kuò jiàn bào xù míng yìng sàng mén shén
放火杀人提阔剑，鲍旭名映丧门神。
zhè gè hǎo hàn zhèng shì sàng mén shén bào xù xiàng qián bǎ piān jiàng shǒu qǐ jiàn luò kǎn xià mǎ lái
这个好汉正是丧门神鲍旭，向前把偏将手起剑落，砍下马来。
qí yú rén děng piē xia xiàn chē jìn jiē táo mìng qù le
其余人等，撇下陷车尽皆逃命去了。
lǐ kuí kàn shí què shì xuān zàn hǎo sī wén biàn wèn le bèi xì lái yóu
李逵看时，却是宣赞、郝思文，便问了备细来由。
xuān zàn jiàn lǐ kuí yì wèn nǐ zěn shēng zài cǐ
宣赞见李逵，亦问：“你怎生在此？
lǐ kuí shuō dào wéi shì gē ge bù kěn jiào wǒ lái sī shā dú zì yí gè zǒu xià shān lái
”李逵说道：“为是哥哥不肯教我来厮杀，独自一个走下山来。
xiān shā le hán bó lóng hòu zhuàng jiàn jiāo tǐng yǐn wǒ zài cǐ
先杀了韩伯龙，后撞见焦挺，引我在此。
bào xù yī jiàn rú gù biàn hé qīn xiōng dì yì bān jiē dài
鲍旭一见如故，便和亲兄弟一般接待。
què cái shāng yì zhèng yù qù dǎ lìng zhōu zhī jiàn xiǎo lóu luō shān tóu shàng wàng jiàn zhè huǒ rén mǎ jiān yā xiàn chē dào lái
却才商议，正欲去打凌州，只见小喽啰山头上望见这伙人马，监押陷车到来。
zhī dào shì guān bīng bǔ dào bù xiǎng què shì nǐ èr wèi
只道是官兵捕盗，不想却是你二位。
bào xù yāo qǐng dào zhài nèi shā yáng zhì jiǔ xiāng dài
”鲍旭邀请到寨内，杀羊置酒相待。
hǎo sī wén dào xiōng dì jì rán yǒu xīn shàng liáng shān pō rù huǒ bù ruò jiāng yǐn běn bù rén mǎ jiù tóng qù lìng zhōu bìng lì gōng dǎ cǐ wéi shàng cè
郝思文道：“兄弟既然有心上梁山泊入伙，不若将引本部人马，就同去凌州，并力攻打，此为上策。
bào xù dào xiǎo kě yǔ li xiōng zhèng rú cǐ shāng yì
”鲍旭道：“小可与李兄正如此商议。
zú xià zhī yán shuō de zuì shì
足下之言，说的最是。
wǒ shān zhài zhī zhōng yě yǒu sān èr bǎi pǐ hǎo mǎ
我山寨之中，也有三二百匹好马。
dài lǐng wǔ qī bǎi xiǎo lóu luō wǔ chóu hǎo hàn yī qí lái dǎ lìng zhōu
”带领五七百小喽啰，五筹好汉，一齐来打凌州。
què shuō táo nàn jūn shì bēn huí lái bào yǔ zhāng tài shǒu shuō dào bàn lù lǐ yǒu qiǎng rén duó le xiàn chē shā le shǒu jiāng
却说逃难军士奔回来报与张太守说道：“半路里有强人夺了陷车，杀了首将。
dān tíng guī wèi dìng guó tīng de dà nù biàn dào zhè fān ná zhe biàn zài zhè lǐ shī xíng
”单廷圭、魏定国听得大怒，便道：“这番拿着，便在这里施刑。
zhǐ tīng de chéng wài guān shèng yǐn bīng nuò zhàn
”只听得城外关胜引兵搦战。
dān tíng guī zhēng xiān chū mǎ kāi chéng mén fàng xià diào qiáo yǐn yī qiān jūn mǎ chū chéng yíng dí
单廷圭争先出马，开城门放下吊桥，引一千军马出城迎敌。
mén qí zhōng fēi chū wǔ bǎi xuán jiǎ jūn lái dào yú zhèn qián zǒu chū yī yuán dà jiàng zhēng xiān chū mǎ nǎi shì shèng shuǐ jiāng jūn
门旗中飞出五百玄甲军来，到于阵前，走出一员大将，争先出马，乃是圣水将军。
duān dì hǎo biǎo rén wù
端的好表人物。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
fèng mù wò cán méi qiú rán hēi miàn pí
凤目卧蚕眉，虬髯黑面皮。
jǐn páo lóng xiè zhì bǎo jiǎ qiàn suān ní
锦袍笼獬豸，宝甲嵌狻猊。
mǎ kuà dōng yáng shòu rén qíng běi dǒu qí
马跨东洋兽，人擎北斗旗。
lìng zhōu shèng shuǐ jiāng yīng xióng dān tíng guī
凌州圣水将，英雄单廷圭。
dāng xià dān tíng guī chū mǎ dà mà guān shèng dào rǔ guó bài jiàng hé bù jiù sǐ
当下单廷圭出马，大骂关胜道：“辱国败将，何不就死！
guān shèng tīng le wǔ dāo pāi mǎ
”关胜听了，舞刀拍马。
liǎng gè dòu bú dào èr shí yú hé guān shèng lēi zhuǎn mǎ tóu huāng máng biàn zǒu
两个斗不到二十余合，关胜勒转马头，慌忙便走。
dān tíng guī suí jí gǎn jiāng lái yuē gǎn shí yú lǐ guān shèng huí tóu hè dào nǐ zhè sī bù xià mǎ shòu xiáng gèng dài hé shí
单廷圭随即赶将来，约赶十余里，关胜回头喝道：“你这厮不下马受降，更待何时！
dān tíng guī tǐng qiāng zhí qǔ guān shèng hòu xīn
”单廷圭挺枪直取关胜后心。
guān shèng shǐ chū shén wēi tuō qǐ dāo bèi zhǐ yī pāi hē yī shēng xià qù
关胜使出神威，拖起刀背，只一拍，喝一声：“下去！
dān tíng guī luò mǎ
”单廷圭落马。
guān shèng xià mǎ xiàng qián fú qǐ jiào dào jiāng jūn shù zuì
关胜下马、向前扶起，叫道：“将军恕罪。
dān tíng guī huáng kǒng fú lǐ qǐ mìng shòu xiáng
”单廷圭惶恐伏礼，乞命受降。
guān shèng dào mǒu yǔ sòng gōng míng gē ge miàn qián duō zēng jǔ nǐ
关胜道：“某与宋公明哥哥面前，多曾举你。
tè lái xiāng zhāo èr wèi jiāng jūn tóng jù dà yì
特来相招二位将军，同聚大义。
dān tíng guī dá dào bù cái yuàn shī quǎn mǎ zhī lì tóng gòng tì tiān xíng dào
”单廷圭答道：“不才愿施犬马之力，同共替天行道。
liǎng gè shuō ba bìng mǎ ér xíng chū lái
”两个说罢，并马而行出来。
lín chōng jiē jiàn èr rén bìng mǎ ér xíng biàn wèn qí gù
林冲接见二人并马而行，便问其故。
guān shèng bù shuō shū yíng dá dào shān pì zhī nèi su jiù lùn xīn zhāo qǐng guī xiáng
关胜不说输赢，答道：“山僻之内，诉旧论新，招请归降。
lín chōng děng zhòng jiē dà xǐ
”林冲等众皆大喜。
dān tíng guī huí zhì zhèn qián dà jiào yī shēng wǔ bǎi xuán jiǎ jūn bīng yí hòng guò lái
单廷圭回至阵前，大叫一声，五百玄甲军兵一哄过来。
qí yú rén mǎ bēn rù chéng zhōng qù le
其余人马，奔入城中去了。
lián máng bào zhī tài shǒu
连忙报知太守。
wèi dìng guó tīng le dà nù
魏定国听了大怒。
cì rì lǐng qǐ jūn mǎ chū chéng jiāo zhàn
次日，领起军马出城交战。
dān tíng guī yǔ tóng guān shèng lín chōng zhí lín zhèn qián
单廷圭与同关胜、林冲，直临阵前。
zhī jiàn mén qí kāi chù shén huǒ jiāng jūn chū mǎ
只见门旗开处，神火将军出马。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
lǎng lǎng míng xīng lù shuāng mù tuán tuán hǔ miàn rú zǐ yù
朗朗明星露双目，团团虎面如紫玉。
jǐn páo huā xiù lì zhī hóng chèn ǎo yún pù yīng wǔ lǜ
锦袍花绣荔枝红，衬袄云铺鹦鹉绿。
xíng lái hǎo sì huǒ qiān tuán bù lǐng jiàng yī jūn yī cù
行来好似火千团，部领绛衣军一簇。
shì jiān rén hào shén huǒ jiāng cǐ shì lìng zhōu wèi dìng guó
世间人号神火将，此是凌州魏定国。
dāng shí wèi dìng guó chū mǎ jiàn le dān tíng guī shùn le guān shèng dà mà wàng ēn bèi zhǔ fù yì pǐ fū
当时魏定国出马，见了单廷圭顺了关胜，大骂：“忘恩背主负义匹夫！
guān shèng dà nù pāi mǎ xiàng qián yíng dí
”关胜大怒，拍马向前迎敌。
èr mǎ xiāng jiāo jūn qì bìng jǔ
二马相交，军器并举。
liǎng jiāng dòu bú dào shí hé wèi dìng guó wàng běn zhèn biàn zǒu
两将斗不到十合，魏定国望本阵便走。
guān shèng què yù yào zhuī dān tíng guī dà jiào dào jiāng jūn bù kě qù gǎn
关胜却欲要追，单廷圭大叫道：“将军不可去赶！
guān shèng lián máng lēi zhù zhàn mǎ
”关胜连忙勒住战马。
shuō yóu wèi liǎo lìng zhōu zhèn nèi zǎo fēi chū wǔ bǎi huǒ bīng shēn chuān jiàng yī shǒu zhí huǒ qì qián hòu yōng chū yǒu wǔ shí liàng huǒ chē chē shàng dōu mǎn zhuāng lú wěi yǐn huǒ zhī wù
说犹未了，凌州阵内早飞出五百火兵，身穿绛衣，手执火器，前后拥出有五十辆火车，车上都满装芦苇引火之物。
jūn rén bèi shàng gè shuān tiě hú lú yí gè nèi cáng liú huáng yàn xiāo wǔ sè yān yào yī qí diǎn zháo fēi qiǎng chū lái
军人背上，各拴铁葫芦一个，内藏硫黄焰硝五色烟药，一齐点着，飞抢出来。
rén jìn rén dào mǎ yù mǎ shāng
人近人倒，马遇马伤。
guān shèng jūn bīng sì sàn bēn zǒu tuì sì shí yú lǐ zhā zhù
关胜军兵四散奔走，退四十余里扎住。
wèi dìng guó shōu zhuǎn jūn mǎ huí chéng kàn jiàn běn zhōu hōng hōng huǒ qǐ liè liè yān shēng
魏定国收转军马回城，看见本州烘烘火起，烈烈烟生。
yuán lái què shì hēi xuàn fēng lǐ kuí yǔ tóng jiāo tǐng bào xù dài lǐng kū shù shān rén mǎ dōu qù lìng zhōu bèi hòu dǎ pò běi mén shā rù chéng zhōng fàng qǐ huǒ lái jié lǔ cāng kù qián liáng
原来却是黑旋风李逵与同焦挺、鲍旭，带领枯树山人马，都去凌州背后，打破北门，杀入城中，放起火来，劫掳仓库钱粮。
wèi dìng guó zhī liǎo bù gǎn rù chéng huāng sù huí jūn
魏定国知了，不敢入城，慌速回军。
bèi guān shèng suí hòu gǎn shàng zhuī shā shǒu wěi bù néng xiāng gù
被关胜随后赶上追杀，首尾不能相顾。
lìng zhōu yǐ shī wèi dìng guó zhǐ de tuì zǒu bēn zhōng líng xiàn tún zhù
凌州已失，魏定国只得退走，奔中陵县屯驻。
guān shèng yǐn jūn bǎ xiàn sì xià wéi zhù
关胜引军，把县四下围住。
biàn lìng zhū jiāng diào bīng gōng dǎ
便令诸将调兵攻打。
wèi dìng guó bì mén bù chū
魏定国闭门不出。
dān tíng guī biàn duì guān shèng lín chōng děng zhòng wèi shuō dào cǐ rén shì yī yǒng zhī fu
单廷圭便对关胜、林冲等众位说道：“此人是一勇之夫。
gōng jī de jǐn tā níng sǐ ér bù rǔ
攻击得紧，他宁死而不辱。
shì kuān jí wán jí nàn chéng xiào
事宽即完，急难成效。
xiǎo dì yuàn wǎng xiàn zhōng bù bì dāo fǔ yòng hǎo yán zhāo fǔ cǐ rén shù shǒu lái jiàng miǎn dòng gān gē
小弟愿往县中，不避刀斧，用好言招抚此人，束手来降，免动干戈。
guān shèng jiàn shuō dà xǐ suí jí jiào dān tíng guī dān rén pǐ mǎ dào xiàn
”关胜见说大喜，随即叫单廷圭单人匹马到县。
xiǎo xiào bào zhī wèi dìng guó chū lái xiāng jiàn le yāo qǐng shàng tīng ér zuò
小校报知，魏定国出来相见了，邀请上厅而坐。
dān tíng guī yòng hǎo yán shuō dào rú jīn cháo tíng bù míng tiān xià dà luàn tiān zǐ hūn mèi jiān chén nòng quán
单廷圭用好言说道：“如今朝廷不明，天下大乱，天子昏昧，奸臣弄权。
wǒ děng guī shùn sòng gōng míng qiě guī shuǐ pō
我等归顺宋公明，且归水泊。
jiǔ hòu jiān chén tuì wèi nà shí lín cháo qù xié guī zhèng wèi wèi wǎn yǐ
久后奸臣退位，那时临朝，去邪归正，未为晚矣。
wèi dìng guó tīng ba chén yín bàn shǎng shuō dào ruò shì yào wǒ guī shùn xū shì guān shèng qīn zì lái qǐng wǒ biàn tóu xiáng
”魏定国听罢，沉吟半晌，说道：“若是要我归顺，须是关胜亲自来请，我便投降。
tā ruò shì bù lái wǒ níng sǐ ér bù rǔ
他若是不来，我宁死而不辱。
dān tíng guī jí biàn shàng mǎ huí lái bào yǔ guān shèng
”单廷圭即便上马回来，报与关胜。
guān shèng jiàn shuō biàn dào dà zhàng fū zuò shì hé gù yí huò
关胜见说，便道：“大丈夫作事，何故疑惑。
biàn yǔ dān tíng guī pǐ mǎ dān dāo ér qù
”便与单廷圭匹马单刀而去。
lín chōng jiàn dào xiōng zhǎng rén xīn nán cǔn sān sī ér xíng
林冲谏道：“兄长，人心难忖，三思而行。
guān shèng dào hǎo hàn zuò shì wú fáng
”关胜道：“好汉作事无妨。
zhí dào xiàn yá
”直到县衙。
wèi dìng guó jiē zhe dà xǐ yuàn bài tóu xiáng
魏定国接着，大喜，愿拜投降。
tóng xù jiù qíng shè yàn guǎn dài
同叙旧情，设宴管待。
dāng rì dài lǐng wǔ bǎi huǒ bīng dōu lái dà zhài yǔ lín chōng yáng zhì bìng zhòng tóu lǐng jù gè xiāng jiàn yǐ le jí biàn shōu jūn huí liáng shān pō lái
当日带领五百火兵，都来大寨，与林冲、杨志并众头领俱各相见已了，即便收军回梁山泊来。
sòng jiāng zǎo shǐ dài zōng jiē zhe duì lǐ kuí shuō dào zhǐ wèi nǐ tōu zǒu xià shān kōng jiào zhòng xiōng dì gǎn le xǔ duō lù
宋江早使戴宗接着，对李逵说道：“只为你偷走下山，空教众兄弟赶了许多路。
rú jīn shí qiān lè hé li yún wáng dìng liù sì gè xiān huí shān qù le
如今时迁、乐和、李云、王定六四个先回山去了。
wǒ rú jīn xiān qù bào zhī gē ge miǎn zhì xuán wàng
我如今先去报知哥哥，免至悬望。
bù shuō dài zōng zhēng xiān qù le
不说戴宗争先去了。
qiě shuō guān shèng děng jūn mǎ huí dào jīn shā tān biān shuǐ jūn tóu lǐng zhào chuán jiē jì jūn mǎ lù xù guò dù
且说关胜等军马回到金沙滩边，水军头领棹船接济军马，陆续过渡。
zhī jiàn yī gè rén qì jí bài huài pǎo jiāng lái
只见一个人气急败坏跑将来。
zhòng rén kàn shí què shì jīn máo quǎn duàn jǐng zhù
众人看时，却是金毛犬段景住。
lín chōng biàn wèn dào nǐ hé yáng lín shí yǒng qù běi dì lǐ mǎi mǎ rú hé zhè děng huāng sù pǎo lái
林冲便问道：“你和杨林、石勇去北地里买马，如何这等慌速跑来？
duàn jǐng zhù yán wú shù jù huà bù yī xí yǒu fèn jiào sòng jiāng tiáo bō jūn bīng lái dǎ zhè gè qù chù
段景住言无数句，话不一席，有分教：宋江调拨军兵，来打这个去处。
zhòng bào jiù chóu zài xuě qián hèn
重报旧仇，再雪前恨。
zhèng shì qíng zhī yǔ shì gōu hé xiàn cóng tóu diào chū shì fēi lái
正是：情知语是钩和线，从头钓出是非来。
bì jìng duàn jǐng zhù duì lín chōng děng shuō chū shèn yán yǔ lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟段景住对林冲等说出甚言语来，且听下回分解。