sòng gōng míng yè dǎ céng tóu shì lú jùn yì huó zhuō shǐ wén gōng
宋公明夜打曾头市卢俊义活捉史文恭
shī yuē
诗曰：
huī huī tiān wǎng shí wú duān xiāo xī yíng xū wèi yì guān
恢恢天网实无端，消息盈虚未易观。
bù xiàng gōng jiā zūn lǐ dù què cóng píng dì zhù fēng luán
不向公家尊礼度，却从平地筑峰峦。
sòng jiāng shuǐ hǔ xīn chū suì zhāo gài quán tái sǐ yì ān
宋江水浒心初遂，晁盖泉台死亦安。
tiān dào hǎo huán fēi miù yǔ shēn wáng jiā pò bù shèng tàn
天道好还非谬语，身亡家破不胜叹。
huà shuō dāng shí duàn jǐng zhù pǎo lái duì lín chōng děng shuō dào wǒ yǔ yáng lín shí yǒng qián wǎng běi dì mǎi mǎ
话说当时段景住跑来，对林冲等说道：“我与杨林、石勇前往北地买马。
xiǎo dì dào bǐ xuǎn de zhuàng cuàn yǒu jīn lì hǎo máo piàn jùn mǎ mǎi le èr bǎi yú pǐ
小弟到彼，选得壮窜有筋力好毛片骏马，买了二百余匹。
huí zhì qīng zhōu dì miàn bèi yī huǒ qiǎng rén wéi tóu yí gè huàn zuò xiǎn dào shén yù bǎo sì jù jí èr bǎi yú rén jìn shù bǎ mǎ jié duó jiè sòng céng tóu shì qù le
回至青州地面，被一伙强人，为头一个唤做险道神郁保四，聚集二百余人，尽数把马劫夺，解送曾头市去了。
shí yǒng yáng lín bù zhī qù xiàng
石勇、杨林不知去向。
xiǎo dì lián yè táo lái bào zhī kě chāi rén qù tǎo mǎ huí shān
小弟连夜逃来报知，可差人去讨马回山。
guān shèng jiàn shuō jiào qiě huí shān zhài yǔ gē ge xiāng jiàn le què shāng yì cǐ shì
关胜见说，教且回山寨与哥哥相见了，却商议此事。
zhòng rén qiě guò dù lái dōu dào zhōng yì táng shàng jiàn le sòng jiāng
众人且过渡来，都到忠义堂上，见了宋江。
guān shèng yǐn dān tíng guī wèi dìng guó yǔ dà xiǎo tóu lǐng jù gè xiāng jiàn le
关胜引单廷圭、魏定国与大小头领俱各相见了。
lǐ kuí bǎ xià shān shā le hán bó lóng yù jiàn jiāo tǐng bào xù tóng qù dǎ pò lìng zhōu zhī shì shuō le yī biàn
李逵把下山杀了韩伯龙，遇见焦挺、鲍旭，同去打破凌州之事说了一遍。
sòng jiāng tīng ba yòu tiān sì gè hǎo hàn zhèng zài huān xǐ
宋江听罢，又添四个好汉，正在欢喜。
duàn jǐng zhù bèi shuō duó mǎ yī shì sòng jiāng tīng le dà nù dào qián zhě duó wǒ mǎ pǐ jīn yòu rú cǐ wú lǐ
段景住备说夺马一事，宋江听了，大怒道：“前者夺我马匹，今又如此无礼！
zhāo tiān wáng de yuān chóu wèi zēng bào de dàn xī bù lè
晁天王的冤仇未曾报得，旦夕不乐。
ruò bù qù bào cǐ chóu rě rén chǐ xiào
若不去报此仇，惹人耻笑！
wú yòng dào jí mù chūn nuǎn zhèng hǎo sī shā
”吴用道：“即目春暖，正好厮杀。
qián zhě jìn bīng shī qí dì lì rú jīn bì yòng zhì qǔ
前者进兵失其地利，如今必用智取。
sòng jiāng dào cǐ chóu shēn rù gǔ suǐ bù bào de shì bù hái shān
”宋江道：“此仇深入骨髓，不报得誓不还山！
wú yòng dào qiě jiào shí qiān tā huì fēi yán zǒu bì kě qù tàn tīng xiāo xī yī zāo huí lái què zuò shāng liáng
”吴用道：“且教时迁，他会飞檐走壁，可去探听消息一遭，回来却作商量。
shí qiān tīng mìng qù le
”时迁听命去了。
wú sān èr rì zhī jiàn yáng lín shí yǒng táo de huí zhài bèi shuō céng tóu shì shǐ wén gōng kǒu chū dā yán yào yǔ liáng shān pō shì bù liǎng lì
无三二日，只见杨林、石勇逃得回寨，备说曾头市史文恭口出大言，要与梁山泊势不两立。
sòng jiāng jiàn shuō biàn yào qǐ bīng
宋江见说，便要起兵。
wú yòng dào zài dài shí qiān huí bào què qù wèi chí
吴用道：“再待时迁回报，却去未迟。
sòng jiāng nù qì tián xiōng yào bào cǐ chóu piàn shí rěn nài bú zhù yòu shǐ dài zōng fēi qù dǎ tīng lì děng huí bào
”宋江怒气填胸，要报此仇，片时忍耐不住，又使戴宗飞去打听，立等回报。
bù guò shù rì què shì dài zōng xiān huí lái shuō zhè céng tóu shì yào yǔ lìng zhōu bào chóu yù qǐ jūn mǎ
不过数日，却是戴宗先回来说：“这曾头市要与凌州报仇，欲起军马。
jiàn jīn céng tóu shì kǒu zhā xià dà zhài yòu zài fǎ huá sì nèi zuò zhōng jūn zhàng wǔ bǎi lǐ biàn chā jīng qí bù zhī hé lù kě jìn
见今曾头市口扎下大寨，又在法华寺内做中军帐，五百里遍插旌旗，不知何路可进。
cì rì shí qiān huí zhài bào shuō xiǎo dì zhí dào céng tóu shì lǐ miàn tàn zhī bèi xì
”次日，时迁回寨报说：“小弟直到曾头市里面，探知备细。
jiàn jīn zhā xià wǔ gè zhài zhà
见今扎下五个寨栅。
céng tóu shì qián miàn èr qiān yú rén shǒu zhu cūn kǒu
曾头市前面，二千余人守住村口。
zǒng zhài nèi shì jiào shī shǐ wén gōng zhí zhǎng běi zhài shì céng tu yǔ fù jiào shī sū dìng nán zhài nèi shì cì zǐ zēng shēn xi zhài nèi shì sān zi céng suǒ dōng zhài nèi shì sì zǐ céng kuí zhōng zhài nèi shì dì wǔ zi céng shēng yǔ fù qīn céng nòng shǒu bǎ
总寨内是教师史文恭执掌，北寨是曾涂与副教师苏定，南寨内是次子曾参，西寨内是三子曾索，东寨内是四子曾魁，中寨内是第五子曾升与父亲曾弄守把。
zhè gè qīng zhōu yù bǎo sì shēn cháng yī zhàng yāo kuò shù wéi chuò hào xiǎn dào shén jiāng zhè duó de xǔ duō mǎ pǐ dōu wèi yǎng zài fǎ huá sì nèi
这个青州郁保四，身长一丈，腰阔数围，绰号险道神，将这夺的许多马匹都喂养在法华寺内。
wú yòng tīng ba biàn jiào huì jí zhū jiāng yī tóng shāng yì jì rán tā shè wǔ gè zhài zhà wǒ zhè lǐ fēn diào wǔ zhī jūn jiāng kě zuò wǔ lù qù dǎ tā wǔ gè zhài zhà
吴用听罢，便教会集诸将，一同商议，“既然他设五个寨栅，我这里分调五支军将，可作五路去打他五个寨栅。
lú jùn yì biàn qǐ shēn dào lú mǒu de méng jiù mìng shàng shān wèi néng bào xiào jīn yuàn jìn mìng xiàng qián wèi zhī zūn yì ruò hé
”卢俊义便起身道：“卢某得蒙救命上山，未能报效，今愿尽命向前，未知尊意若何？
sòng jiāng dà xǐ biàn dào yuán wài rú kěn xià shān biàn wèi qián bù
”宋江大喜，便道：“员外如肯下山，便为前部。
wú yòng jiàn dào yuán wài chū dào shān zhài wèi jīng zhàn zhèn shān lǐng qí qū chéng mǎ bù biàn bù kě wèi qián bù xiān fēng
”吴用谏道：“员外初到山寨，未经战阵，山岭崎岖，乘马不便，不可为前部先锋。
bié yǐn yī zhī jūn mǎ qián qù píng chuān mái fú zhǐ tīng zhōng jūn pào xiǎng biàn lái jiē yìng
别引一支军马，前去平川埋伏，只听中军炮响，便来接应。
wú yòng zhǔ yì zhǐ kǒng lú jùn yì zhuō de shǐ wén gōng sòng jiāng bù fù zhāo gài zhī yí yán ràng wèi yǔ tā yīn cǐ bù yǔn
”吴用主意只恐卢俊义捉得史文恭，宋江不负晁盖之遗言，让位与他，因此不允。
sòng jiāng dà yì zhǐ yào lú jùn yì jiàn gōng chéng cǐ jī huì jiào tā wéi shān zhài zhī zhǔ bù fù zhāo gài yí yán
宋江大意只要卢俊义建功，乘此机会，教他为山寨之主，不负晁盖遗言。
wú yòng bù kěn lì zhǔ jiào lú yuán wài dài tóng yàn qīng yǐn lǐng wǔ bǎi bù jūn píng chuān xiǎo lù tīng hào
吴用不肯，立主叫卢员外带同燕青，引领五百步军，平川小路听号。
zài fēn diào wǔ lù jūn mǎ céng tóu shì zhèng nán dà zhài chà mǎ jūn tóu lǐng pī lì huǒ qín míng xiǎo lǐ guǎng huā róng fù jiāng mǎ lín shān fēi yǐn jūn sān qiān gōng dǎ
再分调五路军马：曾头市正南大寨，差马军头领霹雳火秦明、小李广花荣，副将马麟、邓飞，引军三千攻打；
céng tóu shì zhèng dōng dà zhài chà bù jūn tóu lǐng huā hé shàng lǔ zhì shēn xíng zhě wǔ sōng fù jiāng kǒng míng kǒng liàng yǐn jūn sān qiān gōng dǎ
曾头市正东大寨，差步军头领花和尚鲁智深、行者武松，副将孔明、孔亮，引军三千攻打；
céng tóu shì zhèng běi dà zhài chà mǎ jūn tóu lǐng qīng miàn shòu yáng zhì jiǔ wén lóng shǐ jìn fù jiāng yáng chūn chén dá yǐn jūn sān qiān gōng dǎ
曾头市正北大寨，差马军头领青面兽杨志、九纹龙史进，副将杨春、陈达，引军三千攻打；
céng tóu shì zhèng xi dà zhài chà bù jūn tóu lǐng měi rán gōng zhū tóng chā chì hǔ léi héng fù jiāng zōu yuān zōu rùn yǐn jūn sān qiān gōng dǎ
曾头市正西大寨，差步军头领美髯公朱仝，插翅虎雷横，副将邹渊、邹润，引军三千攻打；
céng tóu shì zhèng zhōng zǒng zhài dū tóu lǐng sòng gōng míng jūn shī wú yòng gōng sūn shèng suí háng fù jiāng lǚ fāng guō shèng jiě zhēn jiě bǎo dài zōng shí qiān lǐng jūn wǔ qiān gōng dǎ
曾头市正中总寨，都头领宋公明，军师吴用、公孙胜，随行副将吕方、郭盛、解珍、解宝、戴宗、时迁，领军五千攻打。
hé hòu bù jūn tóu lǐng hēi xuàn fēng lǐ kuí hùn shì mó wáng fán ruì fù jiāng xiàng chōng li gǔn yǐn mǎ bù jūn bīng wǔ qiān
合后步军头领黑旋风李逵、混世魔王樊瑞，副将项充、李衮，引马步军兵五千。
qí yú tóu lǐng gè shǒu shān zhài
其余头领各守山寨。
zěn jiàn de wǔ jūn jìn fā
怎见得五军进发？
dàn jiàn
但见：
liáng shān pō wǔ jūn xiān fēng mǎ jūn yù shuǐ dié qiáo
梁山泊五军先锋，马军遇水叠桥；
shuǐ hǔ zhài liù dīng shén jiāng bù zú féng shān kāi lù
水浒寨六丁神将，步卒逢山开路。
qī xīng qí dài piāo piāo sàn tiān shàng wū yún
七星旗带，飘飘散天上乌云；
bā guà zhèn tú yǐn yǐn dòng shān qián hǔ bào
八卦阵图，隐隐动山前虎豹。
ān shàng jiàng qí pī tiě kǎi zuò xia mǎ dōu dài tóng líng
鞍上将齐披铁铠，坐下马都带铜铃。
jiǔ dòng yāo mó lí hǎi nèi shí fāng shén jiāng xiáng rén jiān
九洞妖魔离海内，十方神将降人间。
dāng xià sòng jiāng bù lǐng wǔ jūn bīng jiāng dà jìn zhèng shì qiāng dāo liú shuǐ jí rén mǎ cuō fēng xíng
当下宋江部领五军兵将大进，正是枪刀流水急，人马撮风行。
qiě shuō céng tóu shì tàn shì rén tàn zhī bèi xì bào rù zhài zhōng
且说曾头市探事人探知备细，报入寨中。
céng zhǎng guān tīng le biàn qǐng jiào shī shǐ wén gōng sū dìng shāng yì jūn qíng zhòng shì
曾长官听了，便请教师史文恭、苏定商议军情重事。
shǐ wén gōng dào liáng shān pō jūn mǎ lái shí zhǐ shì duō shǐ xiàn kēng fāng cái zhuō de tā qiáng bīng měng jiàng
史文恭道：“梁山泊军马来时，只是多使陷坑，方才捉得他强兵猛将。
zhè huǒ cǎo kòu xū shì zhè tiáo jì yǐ wéi shàng cè
这伙草寇，须是这条计，以为上策。
céng zhǎng guān biàn chà zhuāng kè rén děng jiāng le chú tou tiě qiāo qù cūn kǒu jué xià xiàn kēng shù shí chù shàng miàn xū fú tǔ gài sì xià lǐ mái fú le jūn bīng zhǐ děng dí jūn lái dào
”曾长官便差庄客人等，将了锄头、铁锹，去村口掘下陷坑数十处，上面虚浮土盖，四下里埋伏了军兵，只等敌军来到。
yòu qù céng tóu shì běi lù yě jué xià shí shù chù xiàn kēng
又去曾头市北路，也掘下十数处陷坑。
bǐ jí sòng jiāng jūn mǎ qǐ xíng shí wú yòng yù xiān àn shǐ shí qiān yòu qù dǎ tīng
比及宋江军马起行时，吴用预先暗使时迁又去打听。
shù rì zhī jiān shí qiān huí lái bào shuō céng tóu shì zhài nán zhài běi jìn dōu jué xià xiàn kēng bù jì qí shù zhǐ děng ǎn jūn mǎ dào lái
数日之间，时迁回来报说：“曾头市寨南寨北尽都掘下陷坑，不计其数，只等俺军马到来。
wú yòng jiàn shuō dà xiào dào bù zú wéi qí
”吴用见说，大笑道：“不足为奇！
yǐn jūn qián jìn lái dào céng tóu shì xiāng jìn
”引军前进，来到曾头市相近。
cǐ shí rì wǔ shí fēn qián duì wàng jiàn yī qí mǎ lái xiàng dài tóng líng wěi shuān zhì wěi mǎ shàng yī rén qīng jīn bái páo shǒu zhí duǎn qiāng
此时日午时分，前队望见一骑马来，项带铜铃，尾拴雉尾，马上一人，青巾白袍，手执短枪。
qián duì wàng jiàn biàn yào zhuī gǎn wú yòng zhǐ zhù
前队望见，便要追赶，吴用止住。
biàn jiào jūn mǎ jiù cǐ xià zhài sì miàn jué le háo qiàn xià le tiě jí lí
便教军马就此下寨，四面掘了濠堑，下了铁蒺藜。
chuán lìng xià qù jiào wǔ jūn gè zì fēn tóu xià zhài yì bān jué xià háo qiàn xià le jí lí
传令下去，教五军各自分投下寨，一般掘下濠堑，下了蒺藜。
yī zhù sān rì bù chū jiāo zhàn
一住三日，不出交战。
wú yòng zài shǐ shí qiān bàn zuò fú lù xiǎo jūn qù céng tóu shì zhài zhōng tàn tīng tā bù chū hé yì
吴用再使时迁扮作伏路小军，去曾头市寨中探听他不出何意；
suǒ yǒu xiàn kēng àn àn de jì zhe yǒu jǐ chù lí zhài duō shǎo lù yuǎn zǒng yǒu jǐ chù
所有陷坑，暗暗地记着有几处，离寨多少路远，总有几处。
shí qiān qù le yī rì dōu zhī bèi xì àn dì shǐ le jì hào huí bào jūn shī
时迁去了一日，都知备细，暗地使了记号，回报军师。
cì rì wú yòng chuán lìng jiào qián duì bù jūn gè zhí tiě chú fēn zuò liǎng duì yòu bǎ liáng chē yī bǎi yǒu yú zhuāng zài lú wěi gān chái cáng zài zhōng jūn
次日，吴用传令，教前队步军各执铁锄，分作两队，又把粮车一百有余，装载芦苇干柴，藏在中军。
dàng wǎn chuán lìng yǔ gè zhài zhū jūn tóu lǐng lái rì sì pái zhǐ tīng dōng xī liǎng lù bù jūn xiān qù dǎ zhài
当晚传令与各寨诸军头领：来日巳牌，只听东西两路步军先去打寨。
zài jiào gōng dǎ céng tóu shì běi zhài de yáng zhì shǐ jìn bǎ mǎ jūn yī zì er bǎi kāi
再教攻打曾头市北寨的杨志、史进，把马军一字儿摆开。
rú ruò nà biān léi gǔ yáo qí xū zhāng shēng shì qiè bù kě jìn
如若那边擂鼓摇旗，虚张声势，切不可进。
wú yòng chuán lìng yǐ le
吴用传令已了。
zài shuō céng tóu shì shǐ wén gōng zhǐ yào yǐn sòng jiāng jūn mǎ dǎ zhài biàn zhe tā xiàn kēng
再说曾头市史文恭只要引宋江军马打寨，便着他陷坑。
zhài qián lù xiá dài zǒu nà lǐ qù
寨前路狭，待走那里去！
cì rì sì pái zhǐ tīng de zhài qián pào xiǎng
次日巳牌，只听得寨前炮响。
zhuī bīng dà duì dōu dào nán mén
追兵大队都到南门。
cì hòu zhī jiàn dōng zhài biān lái bào dào yí gè hé shàng lún zhe tiě chán zhàng yí gè xíng zhě wǔ qǐ shuāng jiè dāo gōng dǎ qián hòu
次后只见东寨边来报道：“一个和尚轮着铁禅杖，一个行者舞起双戒刀，攻打前后。
shǐ wén gōng dào zhè liǎng gè bì shì liáng shān pō lǔ zhì shēn wǔ sōng
”史文恭道：“这两个必是梁山泊鲁智深、武松。
yóu kǒng yǒu shī biàn fēn rén qù bāng zhù céng kuí
”犹恐有失，便分人去帮助曾魁。
zhī jiàn xi zhài biān yòu lái bào dào yí gè zhǎng rán dà hàn yí gè hǔ miàn zéi rén qí hào shàng xiě zhe měi rán gōng zhū tóng chā chì hǔ léi héng qián lái gōng dǎ shén jí
只见西寨边又来报道：“一个长髯大汉，一个虎面贼人，旗号上写着美髯公朱仝，插翅虎雷横，前来攻打甚急。
shǐ wén gōng tīng le yòu fēn bō rén qù bāng zhù céng suǒ
”史文恭听了，又分拨人去帮助曾索。
yòu tīng de zhài qián pào xiǎng shǐ wén gōng àn bīng bù dòng zhǐ yào děng tā rù lái tā le xiàn kēng shān hòu fú bīng qí qǐ jiē yìng zhuō rén
又听得寨前炮响，史文恭按兵不动，只要等他入来塌了陷坑，山后伏兵齐起，接应捉人。
zhè lǐ wú yòng què diào mǎ jūn cóng shān bèi hòu liǎng lù chāo dào zhài qián
这里吴用却调马军，从山背后两路抄到寨前。
qián miàn bù jūn zhǐ gù kàn zhài yòu bù gǎn qù
前面步军只顾看寨，又不敢去；
liǎng biān fú bīng dōu bǎi zài zhài qián bèi hòu wú yòng jūn mǎ gǎn lái jìn shù bī xià kēng qù
两边伏兵都摆在寨前，背后吴用军马赶来，尽数逼下坑去。
shǐ wén gōng què dài chū lái wú yòng biān shāo yī zhǐ jūn zhài zhōng luó xiǎng yī qí tuī chū bǎi yú liàng chē zi lái jìn shù bǎ huǒ diǎn zháo shàng miàn lú wěi gān chái liú huáng yàn xiāo yī qí zhe qǐ yān huǒ mí tiān
史文恭却待出来，吴用鞭梢一指，军寨中锣响，一齐推出百余辆车子来，尽数把火点着，上面芦苇、干柴、硫黄、焰硝一齐着起，烟火迷天。
bǐ jí shǐ wén gōng jūn mǎ chū lái jǐn bèi huǒ chē héng lán dāng zhù zhǐ de huí bì jí dài tuì jūn
比及史文恭军马出来，尽被火车横拦当住，只得回避，急待退军。
gōng sūn shèng zǎo zài zhèn zhōng huī jiàn zuò fǎ jiè qǐ dà fēng guā de huǒ yàn juǎn rù nán mén zǎo bǎ dí lóu pái shān jìn xíng shāo huǐ
公孙胜早在阵中挥剑作法，借起大风，刮得火焰卷入南门，早把敌楼、排栅尽行烧毁。
yǐ zì dé shèng míng jīn shōu jūn
已自得胜，鸣金收军。
sì xià lǐ rù zhài dàng wǎn quán xiē
四下里入寨，当晚权歇。
shǐ wén gōng lián yè xiū zhěng zhài mén liǎng xià dāng zhù
史文恭连夜修整寨门，两下当住。
cì rì céng tu duì shǐ wén gōng jì yì dào ruò bù xiān zhǎn zéi shǒu nán yǐ zhuī miè
次日，曾涂对史文恭计议道：“若不先斩贼首，难以追灭。
fēn fù jiào shī shǐ wén gōng láo shǒu zhài zhà
”分付教师史文恭牢守寨栅。
céng tu shuài lǐng jūn bīng pī guà shàng mǎ chū zhèn nuò zhàn
曾涂率领军兵，披挂上马，出阵搦战。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
tóu dài jīn kuī shēn pī tiě kǎi yāo xì róng tāo zuò qí kuài mǎ
头戴金盔，身披铁铠，腰系绒绦，坐骑快马。
wān gōng chā jiàn tǐ guà fēi páo jiǎo tà bǎo dèng shǒu niān gāng qiāng
弯弓插箭，体挂绯袍，脚踏宝镫，手拈钢枪。
dāng rì céng tu shàng mǎ fēi chū zhèn lái
当日曾涂上马，飞出阵来。
sòng jiāng zài zhōng jūn wén zhī céng tu nuò zhàn dài lǐng lǚ fāng guō shèng xiāng suí chū dào qián jūn
宋江在中军闻知曾涂搦战，带领吕方、郭盛相随，出到前军。
mén qí yǐng lǐ kàn jiàn céng tu xīn huái jiù hèn yòng biān zhǐ dào shuí yǔ wǒ xiān zhuō zhè sī bào wǎng rì zhī chóu xiāo xiàng zhě zhī hèn
门旗影里看见曾涂，心怀旧恨，用鞭指道：“谁与我先捉这厮，报往日之仇，消向者之恨？
xiǎo wēn hóu lǚ fāng pāi zuò xia mǎ tǐng shǒu zhōng fāng tiān huà jǐ zhí qǔ céng tu
”小温侯吕方拍坐下马，挺手中方天画戟，直取曾涂。
liǎng mǎ jiāo fēng jūn qì bìng jǔ
两马交锋，军器并举。
dòu dào sān shí hé yǐ shàng guō shèng zài mén qí xià kàn jiàn liǎng gè zhōng jiān jiāng jí shū le yí gè
斗到三十合已上，郭盛在门旗下，看见两个中间将及输了一个。
yuán lái lǚ fāng běn shì dié bù dé céng tu sān shí hé yǐ qián wū zì dǐ dí de zhù sān shí hé yǐ hòu jǐ fǎ luàn le zhǐ bàn de zhē jià duǒ shǎn
原来吕方本事迭不得曾涂，三十合已前，兀自抵敌得住，三十合已后，戟法乱了，只办得遮架躲闪。
guō shèng zhǐ kǒng lǚ fāng yǒu shī biàn zhòu zuò xia mǎ niān shǒu zhōng fāng tiān huà jǐ fēi chū zhèn lái jiā gōng céng tu
郭盛只恐吕方有失，便骤坐下马，拈手中方天画戟，飞出阵来，夹攻曾涂。
sān qí mǎ zài zhèn qián jiǎo zuò yī tuán
三骑马在阵前绞做一团。
yuán lái liǎng zhī jǐ shàng dōu shuān zhe jīn qián bào wěi lǚ fāng guō shèng yào zhuō céng tu liǎng zhī jǐ qí jǔ
原来两枝戟上都拴着金钱豹尾，吕方、郭盛要捉曾涂，两枝戟齐举。
céng tu yǎn míng biàn yòng qiāng zhǐ yī bō què bèi liǎng tiáo bào wěi jiǎo zhù zhū yīng duó chě bù kāi
曾涂眼明，便用枪只一拨，却被两条豹尾搅住朱缨，夺扯不开。
sān gè gè yào chè chū jūn qì shǐ yòng
三个各要掣出军器使用。
xiǎo lǐ guǎng huā róng zài zhèn zhōng kàn jiàn kǒng pà shū le liǎng gè biàn zòng mǎ chū lái zuǒ shǒu niān qǐ diāo gōng yòu shǒu jí qǔ pī jiàn dā shàng jiàn yè mǎn gōng wàng zhe céng tu shè lái
小李广花荣在阵中看见，恐怕输了两个，便纵马出来，左手拈起雕弓，右手急取鈚箭，搭上箭，拽满弓，望着曾涂射来。
zhè céng tu què hǎo chè chū qiāng lái nà liǎng zhī jǐ wū zì jiǎo zuò yī tuán
这曾涂却好掣出枪来，那两枝戟兀自搅做一团。
shuō shí chí nà shí jí céng tu chè qiāng biàn wàng lǚ fāng xiàng gēn shuò lái
说时迟，那时疾，曾涂掣枪，便望吕方项根搠来。
huā róng jiàn zǎo xiān dào zhèng zhōng céng tu zuǒ bì fān shēn luò mǎ tóu kuī dǎo zhuó liǎng jiǎo dēng kōng
花荣箭早先到，正中曾涂左臂，翻身落马，头盔倒卓，两脚蹬空。
lǚ fāng guō shèng shuāng jǐ bìng shī céng tu sǐ yú fēi mìng
吕方、郭盛双戟并施，曾涂死于非命。
shí shù qí mǎ jūn fēi bēn huí lái bào zhī shǐ wén gōng zhuǎn bào zhōng zhài
十数骑马军飞奔回来，报知史文恭，转报中寨。
céng zhǎng guān tīng de dà kū
曾长官听得大哭。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
pāi mǎ héng qiāng yào chū jiān dāng chǎng tiǎo zhàn shì piān piān
拍马横枪要出尖，当场挑战势翩翩。
bù zhī àn zhōng diāo líng jiàn yī mìng yōu yōu fù jiǔ quán
不知暗中雕翎箭，一命悠悠赴九泉。
zhī jiàn páng biān nǎo fàn le yí gè zhuàng shì céng shēng wǔ yì jué gāo shǐ liǎng kǒu fēi dāo rén mò gǎn jìn
只见旁边恼犯了一个壮士曾升，武艺绝高，使两口飞刀，人莫敢近。
dāng shí tīng le dà nù yǎo yá qiè chǐ hē jiào bèi wǒ mǎ lái yào yǔ gē ge bào chóu
当时听了大怒，咬牙切齿，喝教：“备我马来，要与哥哥报仇！
céng zhǎng guān lán dāng bú zhù
”曾长官拦当不住。
quán shēn pī guà chāo dāo shàng mǎ zhí bèn qián zhài
全身披挂，绰刀上马，直奔前寨。
shǐ wén gōng jiē zhe quàn dào xiǎo jiàng jūn bù kě qīng dí
史文恭接着劝道：“小将军不可轻敌。
sòng jiāng jūn zhōng zhì yǒng měng jiāng jí duō ruò lùn shǐ mǒu yú yì zhǐ yi jiān shǒu wǔ zhài àn dì shǐ rén qián wǎng lìng zhōu biàn jiào fēi zòu cháo tíng diào bīng xuǎn jiāng duō bō guān jūn fēn zuò liǎng chù zhēng jiǎo yī dǎ liáng shān pō yī bǎo céng tóu shì
宋江军中智勇猛将极多，若论史某愚意，只宜坚守五寨，暗地使人前往凌州，便教飞奏朝廷，调兵选将，多拨官军，分作两处征剿：一打梁山泊，一保曾头市。
lìng zéi wú xīn liàn zhàn bì yù tuì bīng jí bēn huí shān
令贼无心恋战，必欲退兵急奔回山。
nà shí shǐ mǒu bù cái yǔ rǔ dì xiōng yī tóng zhuī shā bì huò dà gōng
那时史某不才，与汝弟兄一同追杀，必获大功。
shuō yán wèi liǎo běi zhài fù jiào shī sū dìng dào lái jiàn shuō jiān shǒu yī jié biàn dào liáng shān pō wú yòng nà sī guǐ jì duō móu bù kě qīng dí zhǐ yi tuì shǒu
”说言未了，北寨副教师苏定到来，见说坚守一节，便道：“梁山泊吴用那厮，诡计多谋，不可轻敌，只宜退守。
dài jiù bīng dào lái cóng cháng shāng yì
待救兵到来，从长商议。
céng shēng jiào dào shā wǒ qīn xiōng cǐ yuān bù bào gèng dài hé shí
”曾升叫道：“杀我亲兄，此冤不报，更待何时！
zhí děng yǎng chéng zéi shì tuì dí zé nán
直等养成贼势，退敌则难。
shǐ wén gōng sū dìng zǔ dāng bú zhù
”史文恭、苏定阻当不住。
céng shēng shàng mǎ dài lǐng shù shí qí mǎ jūn fēi bēn chū zhài nuò zhàn
曾升上马，带领数十骑马军，飞奔出寨搦战。
sòng jiāng wén zhī chuán lìng qián jūn yíng dí
宋江闻知，传令前军迎敌。
dāng shí qín míng de lìng wǔ qǐ láng yá gùn zhèng yào chū zhèn dòu zhè céng shēng
当时秦明得令，舞起狼牙棍，正要出阵斗这曾升。
zhī jiàn hēi xuàn fēng lǐ kuí shǒu nuò bǎn fǔ zhí bèn jūn qián bù wèn shì yóu qiǎng chū gāi xīn
只见黑旋风李逵手搦板斧，直奔军前，不问事由，抢出垓心。
duì zhèn yǒu rén rèn de shuō dào zhè gè shì liáng shān pō hēi xuàn fēng lǐ kuí
对阵有人认的，说道：“这个是梁山泊黑旋风李逵。
céng shēng jiàn le biàn jiào fàng jiàn
”曾升见了，便叫放箭。
yuán lái lǐ kuí dàn shì shàng zhèn biàn yào tuō bó quán de xiàng chōng li gǔn mán pái zhē hù
原来李逵但是上阵，便要脱膊，全得项充、李衮蛮牌遮护。
cǐ shí dú zì qiǎng lái bèi céng shēng yī jiàn tuǐ shàng zhèng zháo shēn rú tài shān dào zài dì xià
此时独自抢来，被曾升一箭，腿上正着，身如泰山倒在地下。
céng shēng bèi hòu mǎ jūn qí qiǎng guò lái
曾升背后马军齐抢过来。
sòng jiāng zhèn shàng qín míng huā róng fēi mǎ xiàng qián sǐ jiù bèi hòu mǎ lín shān fēi lǚ fāng guō shèng yī qí jiē yìng guī zhèn
宋江阵上秦明、花荣飞马向前死救，背后马麟、邓飞、吕方、郭盛一齐接应归阵。
céng shēng jiàn le sòng jiāng zhèn shàng rén duō bù gǎn zài zhàn yǐ cǐ lǐng bīng hái zhài
曾升见了宋江阵上人多，不敢再战，以此领兵还寨。
sòng jiāng yě zì shōu jūn zhù zhā
宋江也自收军驻扎。
cì rì shǐ wén gōng sū dìng zhǐ shì zhǔ zhāng bú yào duì zhèn
次日，史文恭、苏定只是主张不要对阵。
zěn jīn de céng shēng cuī bìng dào yào bào xiōng chóu
怎禁得曾升催并道：“要报兄仇。
shǐ wén gōng wú nài zhǐ de pī guà shàng mǎ
”史文恭无奈，只得披挂上马。
nà pǐ mǎ biàn shì xiān qián duó de duàn jǐng zhù de qiān lǐ lóng jū zhào yè yù shī zi mǎ
那匹马便是先前夺的段景住的千里龙驹照夜玉狮子马。
sòng jiāng yǐn zhū jiāng bǎi kāi zhèn shì yíng dí
宋江引诸将摆开阵势迎敌。
duì zhèn shǐ wén gōng chū mǎ
对阵史文恭出马。
zěn shēng dǎ bàn
怎生打扮？
tóu shàng jīn kuī yào rì guāng shēn pī kǎi jiǎ sài bīng shuāng
头上金盔耀日光，身披铠甲赛冰霜。
zuò qí qiān lǐ lóng jū mǎ shēng zhí zhū yīng zhàng èr qiāng
坐骑千里龙驹马，生执朱缨丈二枪。
sī shí shǐ wén gōng chū mǎ héng shā guò lái
斯时史文恭出马，横杀过来。
sòng jiāng zhèn shàng qín míng yào duó tóu gōng fēi bēn zuò xia mǎ lái yíng
宋江阵上秦明要夺头功，飞奔坐下马来迎。
èr qí xiāng jiāo jūn qì bìng jǔ
二骑相交，军器并举。
yuē dòu èr shí yú hé qín míng lì qiè wàng běn zhèn biàn zǒu
约斗二十余合，秦明力怯，望本阵便走。
shǐ wén gōng fèn yǒng gǎn lái shén qiāng dào chù qín míng hòu tuǐ gǔ shàng zǎo zhe dào diān xià mǎ lái
史文恭奋勇赶来，神枪到处，秦明后腿股上早着，倒攧下马来。
lǚ fāng guō shèng mǎ lín shān fēi sì jiāng qí chū sǐ mìng lái jiù
吕方、郭盛、马麟、邓飞四将齐出，死命来救。
suī rán jiù de qín míng jūn bīng zhé le yī zhèn
虽然救得秦明，军兵折了一阵。
shōu huí bài jūn lí zhài shí lǐ zhù zhā
收回败军，离寨十里驻扎。
sòng jiāng jiào bǎ chē zi zài le qín míng yī miàn shǐ rén sòng huí shān zhài jiāng xī zài yǔ wú yòng shāng liáng
宋江叫把车子载了秦明，一面使人送回山寨将息，再与吴用商量。
jiào qǔ dà dāo guān shèng jīn qiāng shǒu xú níng bìng yào dān tíng guī wèi dìng guó sì wèi xià chū tóng lái xié zhù
教取大刀关胜、金枪手徐宁，并要单廷圭、魏定国四位下出，同来协助。
sòng jiāng zì jǐ fén xiāng qí dǎo zhān bǔ yī kè
宋江自己焚香祈祷，占卜一课。
wú yòng kàn le guà xiàng biàn dào suī rán cǐ chù kě pò jīn yè bì zhǔ yǒu zéi bīng rù zhài
吴用看了卦象，便道：“虽然此处可破，今夜必主有贼兵入寨。
sòng jiāng dào kě yǐ zǎo zuò zhǔn bèi
”宋江道：“可以早作准备。
wú yòng dào qǐng xiōng zhǎng fàng xīn zhǐ gù chuán xià hào lìng
”吴用道：“请兄长放心，只顾传下号令。
xiān qù bào yǔ sān zhài tóu lǐng jīn yè qǐ dōng xī èr zhài biàn jiào jiě zhēn zài zuǒ jiě bǎo zài yòu
”先去报与三寨头领，今夜起，东西二寨，便教解珍在左，解宝在右。
qí yú jūn mǎ gè yú sì xià lǐ mái fú yǐ dìng
其余军马，各于四下里埋伏已定。
shì yè tiān qíng yuè bái fēng jìng yún xián
是夜，天晴月白，风静云闲。
shǐ wén gōng zài zhài zhōng duì céng shēng dào zéi bīng jīn rì shū le liǎng jiāng bì rán jù qiè chéng xū zhèng hǎo jié zhài
史文恭在寨中对曾升道：“贼兵今日输了两将，必然惧怯，乘虚正好劫寨。
céng shēng jiàn shuō biàn jiào qǐng běi zhài sū dìng nán zhài zēng shēn xi zhài céng suǒ yǐn bīng qián lái yī tóng jié zhài
”曾升见说，便教请北寨苏定，南寨曾参，西寨曾索，引兵前来，一同劫寨。
èr gēng zuǒ cè qián de chū shào mǎ zhāi luán líng rén pī ruǎn zhàn zhí dào sòng jiāng zhōng jūn zhài nèi
二更左侧，潜地出哨，马摘鸾铃，人披软战，直到宋江中军寨内。
jiàn sì xià wú rén jié zhe kōng zhài jí jiào zhòng jì zhuǎn shēn biàn zǒu
见四下无人，劫着空寨，急叫中计，转身便走。
zuǒ shǒu xià zhuàng chū liǎng tóu shé jiě zhēn yòu shǒu xià zhuàng chū shuāng wěi hé jiě bǎo hòu miàn biàn shì xiǎo lǐ guǎng huā róng yī fà gǎn shàng
左手下撞出两头蛇解珍，右手下撞出双尾蝎解宝，后面便是小李广花荣，一发赶上。
céng suǒ zài hēi dì lǐ bèi jiě zhēn yī gāng chā shuò yú mǎ xià
曾索在黑地里被解珍一钢叉搠于马下。
fàng qǐ huǒ lái hòu zhài fā hǎn dōng xī liǎng biān jìn bīng gōng dǎ zhài zhà hùn zhàn le bàn yè
放起火来，后寨发喊，东西两边，进兵攻打寨栅，混战了半夜。
shǐ wén gōng duó lù de huí
史文恭夺路得回。
céng zhǎng guān yòu jiàn zhé le céng suǒ fán nǎo bèi zēng
曾长官又见折了曾索，烦恼倍增。
cì rì qǐng shǐ wén gōng xiě shū tóu xiáng
次日，请史文恭写书投降。
shǐ wén gōng yě yǒu bā fēn jù qiè suí jí xiě shū sù chà yī rén jī qíng zhí dào sòng jiāng dà zhài
史文恭也有八分惧怯，随即写书，速差一人赍擎，直到宋江大寨。
xiǎo xiào bào zhī céng tóu shì yǒu rén xià shū
小校报知曾头市有人下书。
sòng jiāng chuán lìng jiào huàn rù lái
宋江传令，教唤入来。
xiǎo xiào jiāng shū chéng shàng
小校将书呈上。
sòng jiāng chāi kāi kàn shí xiě dào
宋江拆开看时，写道：
céng tóu shì zhǔ céng nòng dùn shǒu zài bài sòng gōng míng tǒng jūn tóu lǐng huī xià rì zuó xiǎo nán yǐ zhàng yī shí zhī yǒng wù yǒu mào fàn hǔ wēi
“曾头市主曾弄顿首再拜宋公明统军头领麾下：日昨小男倚仗一时之勇，误有冒犯虎威。
xiàng rì tiān wáng lǜ zhòng dào lái lǐ hé jiù dāng guī fù
向日天王率众到来，理合就当归附。
nài hé wú duān bù zú shī fàng lěng jiàn gēng jiān duó mǎ zhī zuì suī bǎi kǒu hé cí
奈何无端部卒施放冷箭，更兼夺马之罪，虽百口何辞。
yuán zhī shí fēi běn yì
原之实非本意。
jīn wán quǎn yǐ wáng qiǎn shǐ jiǎng hé
今顽犬已亡，遣使讲和。
rú méng bà zhàn xiū bīng jiāng yuán duó mǎ pǐ jìn shù nà hái gèng jī jīn bó kào láo sān jūn
如蒙罢战休兵，将原夺马匹尽数纳还，更赍金帛犒劳三军。
cǐ fēi xū qíng miǎn zhì liǎng shāng
此非虚情，免致两伤。
jǐn cǐ fèng shū fú qǐ zhào chá
谨此奉书，伏乞照察。
sòng jiāng kàn ba lái shū xīn zhōng dà nù chě shū mà dào shā wǒ xiōng zhǎng yān kěn gàn xiū
宋江看罢来书，心中大怒，扯书骂道：“杀我兄长，焉肯干休！
zhǐ dài xǐ dàng cūn fāng shì wǒ běn yuàn
只待洗荡村坊，是我本愿。
xià shū rén fǔ fú zài dì lǐn chàn bù yǐ
”下书人俯伏在地，凛颤不已。
suī yòng huāng máng quàn dào xiōng zhǎng chà yǐ
虽用慌忙劝道：“兄长差矣！
wǒ děng xiāng zhēng jiē wéi qì ěr
我等相争，皆为气耳。
jì shì céng jiā chāi rén xià shū jiǎng hé qǐ wèi yī shí zhī fèn yǐ shī dà yì
既是曾家差人下书讲和，岂为一时之忿，以失大义。
suí jí biàn xiě huí shū qǔ yín shí liǎng shǎng le lái shǐ
”随即便写回书，取银十两赏了来使。
huí huán běn zhài jiāng shū chéng shàng
回还本寨，将书呈上。
céng zhǎng guān yǔ shǐ wén gōng chāi kāi kàn shí shàng miàn xiě dào
曾长官与史文恭拆开看时，上面写道：
liáng shān pō zhǔ jiàng sòng jiāng shǒu shū huí fù céng tóu shì zhǔ céng nòng zhàng qián guó yǐ xìn ér zhì tiān xià jiāng yǐ yǒng ér zhèn wài bāng
“梁山泊主将宋江手书回复曾头市主曾弄帐前：国以信而治天下，将以勇而镇外邦。
rén wú lǐ ér hé wèi cái fēi yì ér bù qǔ
人无礼而何为，财非义而不取。
liáng shān pō yǔ céng tóu shì zì lái wú chóu gè shǒu biān jiè
梁山泊与曾头市自来无仇，各守边界。
nài yuán ěr jiāng xíng yī shí zhī è rě shù zài zhī yuān
奈缘尔将行一时之恶，惹数载之冤。
ruò yào jiǎng hé biàn xū fà hái èr cì yuán duó mǎ pǐ bìng yào duó mǎ xiōng tú yù bǎo sì kào láo jūn shì jīn bó
若要讲和，便须发还二次原夺马匹，并要夺马凶徒郁保四，犒劳军士金帛。
zhōng chéng jì dǔ lǐ shù xiū qīng
忠诚既笃，礼数休轻。
rú huò gēng biàn bié yǒu dìng duó
如或更变，别有定夺。
cǎo cǎo jù chén qíng zhào bù xuān
草草具陈，情照不宣。
céng zhǎng guān yǔ shǐ wén gōng kàn le jù gè jīng rǎo
曾长官与史文恭看了，俱各惊扰。
cì rì céng zhǎng guān yòu shǐ rén dào lái yán shuō ruò kěn jiǎng hé gè qǐng yī rén zhì dāng
次日，曾长官又使人到来言说：“若肯讲和，各请一人质当。
sòng jiāng bù kěn
”宋江不肯。
wú yòng biàn dào wú shāng
吴用便道：“无伤！
suí jí biàn chà shí qiān lǐ kuí fán ruì xiàng chōng li gǔn wǔ rén qián qù wèi xìn
”随即便差时迁、李逵、樊瑞、项充、李衮五人前去为信。
lín xíng shí wú yòng jiào guò shí qiān fù ěr dī yán rú cǐ rú cǐ xiū de yǒu wù
临行时，吴用叫过时迁，附耳低言：“如此如此，休得有误。
bù shuō wǔ rén qù le què shuō guān shèng xú níng dān tíng guī wèi dìng guó dào le dāng shí jiàn le zhòng rén jiù zài zhōng jūn zhā zhù
”不说五人去了，却说关胜、徐宁、单廷圭、魏定国到了，当时见了众人，就在中军扎驻。
qiě shuō shí qiān yǐn sì gè hǎo hàn lái jiàn céng zhǎng guān
且说时迁引四个好汉来见曾长官。
shí qiān xiàng qián shuō dào fèng gē ge jiàng lìng chà shí qiān yǐn lǐ kuí děng sì rén qián lái jiǎng hé
时迁向前说道：“奉哥哥将令，差时迁引李逵等四人前来讲和。
shǐ wén gōng dào wú yòng chāi qiǎn wǔ gè rén lái bì rán yǒu móu
”史文恭道：“吴用差遣五个人来，必然有谋。
lǐ kuí dà nù jiū zhù shǐ wén gōng biàn dǎ
”李逵大怒，揪住史文恭便打。
céng zhǎng guān huāng máng quàn zhù
曾长官慌忙劝住。
shí qiān dào lǐ kuí suī rán cū lǔ què shì ǎn sòng gōng míng gē ge xīn fù zhī rén tè shǐ tā lái xiū de yí huò
时迁道：“李逵虽然粗卤，却是俺宋公明哥哥心腹之人，特使他来，休得疑惑。
céng zhǎng guān zhōng xīn zhǐ yào jiǎng hé bù tīng shǐ wén gōng zhī yán biàn jiào zhì jiǔ xiāng dài qǐng qù fǎ huá sì zhài zhōng ān xiē bō wǔ bǎi jūn rén qián hòu wéi zhù què shǐ céng shēng dài tóng yù bǎo sì lái sòng jiāng dà zhài jiǎng hé
”曾长官中心只要讲和，不听史文恭之言，便叫置酒相待，请去法华寺寨中安歇，拨五百军人前后围住，却使曾升带同郁保四来宋江大寨讲和。
èr rén dào zhōng jūn xiāng jiàn le suí hòu jiāng yuán duó èr cì mǎ pǐ bìng jīn bó yī chē sòng dào dà zhài
二人到中军相见了，随后将原夺二次马匹并金帛一车送到大寨。
sòng jiāng kàn ba dào zhè mǎ dōu shì hòu cì duó de zhèng yǒu xiān qián duàn jǐng zhù sòng lái nà pǐ qiān lǐ bái lóng jū zhào yè yù shī zi mǎ rú hé bú jiàn jiāng lái
宋江看罢道：“这马都是后次夺的，正有先前段景住送来那匹千里白龙驹照夜玉狮子马，如何不见将来？
céng shēng dào shì shī fu shǐ wén gōng chéng zuò zhe yǐ cǐ bù céng jiāng lái
”曾升道：“是师父史文恭乘坐着，以此不曾将来。
sòng jiāng dào nǐ jí máng kuài xiě shū qù jiào zǎo zǎo qiān nà pǐ mǎ lái huán wǒ
”宋江道：“你疾忙快写书去，教早早牵那匹马来还我！
céng shēng biàn xiě shū jiào cóng rén hái zhài tǎo zhè pǐ mǎ lái
”曾升便写书，叫从人还寨讨这匹马来。
shǐ wén gōng tīng de huí dào bié de mǎ jiāng qù bù lìn zhè pǐ mǎ què bù yǔ tā
史文恭听得，回道：“别的马将去不吝，这匹马却不与他！
cóng rén wǎng fù zǒu le jǐ zāo sòng jiāng dìng sǐ yào zhè pǐ mǎ
”从人往复走了几遭，宋江定死要这匹马。
shǐ wén gōng shǐ rén lái shuō dào ruò hái dìng yào wǒ zhè pǐ mǎ shí zhe tā jí biàn tuì jūn wǒ biàn sòng lái huán tā
史文恭使人来说道：“若还定要我这匹马时，着他即便退军，我便送来还他。
sòng jiāng tīng de zhè huà biàn yǔ wú yòng shāng yì
宋江听得这话，便与吴用商议。
shàng rán wèi jué hū yǒu rén lái bào dào qīng zhōu lìng zhōu liǎng lù yǒu jūn mǎ dào lái
尚然未决，忽有人来报道：“青州、凌州两路有军马到来。
sòng jiāng dào nà sī men zhī de bì rán biàn guà
”宋江道：“那厮们知得，必然变卦！
àn chuán xià hào lìng jiù chà guān shèng dān tíng guī wèi dìng guó qù yíng qīng zhōu jūn mǎ huā róng mǎ lín shān fēi qù yíng lìng zhōu jūn mǎ
”暗传下号令，就差关胜、单廷圭、魏定国去迎青州军马，花荣、马麟、邓飞去迎凌州军马。
àn dì jiào chū yù bǎo sì lái yòng hǎo yán fǔ xù tā shí fēn ēn yì xiāng dài shuō dào nǐ ruò kěn jiàn zhè chǎng gōng láo shān zhài lǐ yě jiào nǐ zuò gè tóu lǐng
暗地叫出郁保四来，用好言抚恤他，十分恩义相待，说道：“你若肯建这场功劳，山寨里也教你做个头领。
duó mǎ zhī chóu shé jiàn wéi shì yī qí dōu ba
夺马之仇，折箭为誓，一齐都罢。
nǐ ruò bù cóng céng tóu shì pò zài dàn xī
你若不从，曾头市破在旦夕。
rèn cóng nǐ xīn
任从你心。
yù bǎo sì tīng yán qíng yuàn tóu bài cóng mìng zhàng xià
”郁保四听言，情愿投拜，从命帐下。
wú yòng shòu jì yǔ yù bǎo sì dào nǐ zhǐ zuò sī táo hái zhài yǔ shǐ wén gōng shuō dào wǒ hé céng shēng qù sòng jiāng zhài zhōng jiǎng hé dǎ tīng de zhēn shí le
吴用授计与郁保四道：“你只做私逃还寨，与史文恭说道：‘我和曾升去宋江寨中讲和，打听得真实了。
rú jīn sòng jiāng dà yì zhǐ yào zhuàn zhè pǐ qiān lǐ mǎ shí wú xīn jiǎng hé
如今宋江大意，只要赚这匹千里马，实无心讲和。
ruò hái yǔ le tā bì rán fān biàn
若还与了他，必然翻变。
rú jīn tīng de qīng zhōu lìng zhōu liǎng lù jiù bīng dào le shí fēn xīn huāng
如今听得青州、凌州两路救兵到了，十分心慌。
zhèng hǎo chéng shì yòng jì bù kě yǒu wù
正好乘势用计，不可有误。
tā ruò xìn cóng le wǒ zì yǒu chǔ zhì
’他若信从了，我自有处置。
yù bǎo sì lǐng le yán yǔ zhí dào shǐ wén gōng zhài lǐ bǎ qián shì jù shuō yī biàn
”郁保四领了言语，直到史文恭寨里，把前事具说一遍。
shǐ wén gōng yǐn le yù bǎo sì lái jiàn céng zhǎng guān bèi shuō sòng jiāng wú xīn jiǎng hé kě yǐ chéng shì jié tā zhài zhà
史文恭引了郁保四来见曾长官，备说宋江无心讲和，可以乘势劫他寨栅。
céng zhǎng guān dào wǒ nà céng shēng dāng zài nà lǐ ruò bù fān biàn bì rán bèi tā shā hài
曾长官道：“我那曾升当在那里，若不翻变，必然被他杀害。
shǐ wén gōng dào dǎ pò tā zhài hǎo dǎi jiù le
”史文恭道：“打破他寨，好歹救了。
jīn wǎn chuán lìng yǔ gè zhài jìn shù dōu qǐ xiān jié sòng jiāng dà zhài
今晚传令与各寨，尽数都起，先劫宋江大寨。
rú duàn qù shé shǒu zhòng zéi wú yòng
如断去蛇首，众贼无用。
huí lái què shā lǐ kuí děng wǔ rén wèi chí
回来却杀李逵等五人未迟。
céng zhǎng guān dào jiào shī kě yǐ shàn yòng liáng jì
”曾长官道：“教师可以善用良计。
dāng xià chuán lìng yǔ běi zhài sū dìng dōng zhài céng kuí nán zhài zēng shēn yī tóng jié zhài
”当下传令与北寨苏定、东寨曾魁、南寨曾参，一同劫寨。
yù bǎo sì què shǎn lái fǎ huá sì dà zhài nèi kàn le lǐ kuí děng wǔ rén àn yǔ shí qiān zǒu tòu zhè gè xiāo xī
郁保四却闪来法华寺大寨内，看了李逵等五人，暗与时迁走透这个消息。
zài shuō sòng jiāng tóng wú yòng shuō dào wèi zhī cǐ jì ruò hé
再说宋江同吴用说道：“未知此计若何？
wú yòng dào rú shì yù bǎo sì bù huí biàn shì zhōng ǎn zhī jì
”吴用道：“如是郁保四不回，便是中俺之计。
tā ruò jīn wǎn lái jié wǒ zhài wǒ děng tuì fú liǎng biān què jiào lǔ zhì shēn wǔ sōng yǐn bù jūn shā rù tā dōng zhài zhū tóng léi héng yǐn bù jūn shā rù tā xi zhài què lìng yáng zhì shǐ jìn yǐn mǎ jūn jié shā běi zhài
他若今晚来劫我寨，我等退伏两边，却教鲁智深、武松引步军杀入他东寨，朱仝、雷横引步军杀入他西寨，却令杨志、史进引马军截杀北寨。
cǐ míng fān quǎn fú wō zhī jì bǎi fā bǎi zhòng
此名番犬伏窝之计，百发百中。
dàng wǎn què shuō shǐ wén gōng dài le sū dìng zēng shēn céng kuí jìn shù qǐ fā
当晚却说史文恭带了苏定、曾参、曾魁，尽数起发。
shì yè yuè sè méng lóng xīng chén hūn àn
是夜，月色朦胧，星辰昏暗。
shǐ wén gōng sū dìng dàng xiān zēng shēn céng kuí yā hòu mǎ zhāi luán líng rén pī ruǎn zhàn jìn dōu lái dào sòng jiāng zǒng zhài
史文恭、苏定当先，曾参、曾魁押后，马摘鸾铃，人披软战，尽都来到宋江总寨。
zhī jiàn zhài mén bù guān zhài nèi bìng wú yī rén yòu bú jiàn xiē dòng jìng
只见寨门不关，寨内并无一人，又不见些动静。
qíng zhī zhòng jì jí biàn huí shēn
情知中计，即便回身。
jí wàng běn zhài qù shí zhī jiàn céng tóu shì lǐ luó míng pào xiǎng què shì shí qiān pá qù fǎ huá sì zhōng lóu shàng zhuàng qǐ zhōng lái
急望本寨去时，只见曾头市里锣鸣炮响，却是时迁爬去法华寺钟楼上撞起钟来。
shēng xiǎng wèi hào dōng xī liǎng mén huǒ pào qí xiǎng hǎn shēng dà jǔ zhèng bù zhī duō shǎo jūn mǎ shā jiāng rù lái
声响为号，东西两门火炮齐响，喊声大举，正不知多少军马杀将入来。
què shuō fǎ huá sì zhōng lǐ kuí fán ruì xiàng chōng li gǔn yī qí fā zuò shā jiāng chū lái
却说法华寺中李逵、樊瑞、项充、李衮一齐发作，杀将出来。
shǐ wén gōng děng jí huí dào zhài shí xún lù bú jiàn
史文恭等急回到寨时，寻路不见。
céng zhǎng guān jiàn zhài zhōng dà nào yòu tīng de liáng shān pō dà jūn liǎng lù shā jiāng rù lái jiù zài zhài lǐ zì yì ér sǐ
曾长官见寨中大闹，又听得梁山泊大军两路杀将入来，就在寨里自缢而死。
zēng shēn jìng bēn xi zhài bèi zhū tóng yī pō dāo shuò sǐ
曾参径奔西寨，被朱仝一朴刀搠死。
céng kuí yào bēn dōng zhài shí luàn jūn zhōng mǎ tà wèi ní
曾魁要奔东寨时，乱军中马踏为泥。
sū dìng sǐ mìng bēn chū běi mén què yǒu wú shù xiàn kēng bèi hòu lǔ zhì shēn wǔ sōng gǎn shā jiāng lái qián féng yáng zhì shǐ jìn luàn jiàn shè sǐ sū dìng
苏定死命奔出北门，却有无数陷坑，背后鲁智深、武松赶杀将来，前逢杨志、史进，乱箭射死苏定。
hòu tou zhuàng lái de rén mǎ dōu diān rù xiàn kēng zhōng qù chóng chóng dié dié xiàn sǐ bù zhī qí shù
后头撞来的人马都攧入陷坑中去，重重叠叠，陷死不知其数。
sòng jiāng zhòng jiāng dé shèng zài céng tóu shì juǎn shā bā miàn cán bīng lǔ lüè cái wù
宋江众将得胜，在曾头市卷杀八面残兵，掳掠财物。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
kě guài céng jiā shì bù xié tóu xiáng tè dì gòng shū lái
可怪曾家事不谐，投降特地贡书来。
sòng jiāng yào xuě tiān wáng hèn bàn yè qū bīng juǎn shā lái
宋江要雪天王恨，半夜驱兵卷杀来。
qiě shuō shǐ wén gōng de zhè qiān lǐ mǎ xíng de kuài shā chū xī mén luò huāng ér zǒu
且说史文恭得这千里马行得快，杀出西门，落荒而走。
cǐ shí hēi wù zhē tiān bù fēn nán běi
此时黑雾遮天，不分南北。
yuē xíng le èr shí yú lǐ bù zhī hé chǔ zhǐ tīng de shù lín bèi hòu yī shēng luó xiǎng zhuàng chū sì wǔ bǎi jūn lái
约行了二十余里，不知何处，只听得树林背后一声锣响，撞出四五百军来。
dāng xiān yī jiāng shǒu tí gǎn bàng wàng mǎ jiǎo biàn dǎ
当先一将，手提杆棒，望马脚便打。
nà pǐ mǎ shì qiān lǐ lóng jū jiàn bàng lái shí cóng tóu shàng tiào guò qù le
那匹马是千里龙驹，见棒来时，从头上跳过去了。
shǐ wén gōng zhèng zǒu zhī jiān zhī jiàn yīn yún rǎn rǎn lěng qì sōu sōu hēi wù màn màn kuáng fēng sà sà xū kōng zhōng yī rén dāng zhù qù lù
史文恭正走之间，只见阴云冉冉，冷气飕飕，黑雾漫漫，狂风飒飒，虚空中一人当住去路。
shǐ wén gōng yí shì shén bīng lè mǎ biàn huí
史文恭疑是神兵，勒马便回。
dōng xī nán běi sì biān dōu shì zhāo gài yīn hún chán zhù
东西南北四边，都是晁盖阴魂缠住。
shǐ wén gōng zài huí jiù lù què zhuàng zhe làng zǐ yàn qīng yòu zhuǎn guò yù qí lín lú jùn yì lái hē yī shēng qiáng zéi dài zǒu nà lǐ qù
史文恭再回旧路，却撞着浪子燕青，又转过玉麒麟卢俊义来，喝一声：“强贼待走那里去！
tuǐ gǔ shàng zhǐ yī pō dāo shuò xià mǎ lái biàn bǎ shéng suǒ bǎng le jiě tóu céng tóu shì lái
”腿股上只一朴刀，搠下马来，便把绳索绑了，解投曾头市来。
yàn qīng qiān le nà pǐ qiān lǐ lóng jū jìng dào dà zhài
燕青牵了那匹千里龙驹，径到大寨。
sòng jiāng kàn le dà xǐ
宋江看了大喜。
chóu rén xiāng jiàn fèn wài yǎn míng
仇人相见，分外眼明。
xīn zhōng yī xǐ yī nù xǐ zhě de lú yuán wài jiàn gōng
心中一喜一怒：喜者得卢员外见功；
nù zhě hèn shǐ wén gōng shè shā zhāo tiān wáng yuān chóu wèi zēng bào de
怒者恨史文恭射杀晁天王，冤仇未曾报得。
xiān bǎ céng shēng jiù běn chǔ zhǎn shǒu céng jiā yī mén lǎo shào jìn shù bù liú
先把曾升就本处斩首，曾家一门老少，尽数不留。
chāo lǔ dào jīn yín cái bǎo mǐ mài liáng shí jìn xíng zhuāng zài shàng chē huí liáng shān pō gěi sàn gè bù tóu lǐng kào shǎng sān jūn
抄掳到金银财宝，米麦粮食，尽行装载上车，回梁山泊给散各部头领，犒赏三军。
qiě shuō guān shèng lǐng jūn shā tuì qīng zhōu jūn mǎ huā róng lǐng bīng shā sàn lìng zhōu jūn mǎ dōu huí lái le
且说关胜领军杀退青州军马，花荣领兵杀散凌州军马，都回来了。
dà xiǎo tóu lǐng bù quē yí gè yòu dé le zhè pǐ qiān lǐ lóng jū zhào yè yù shī zi mǎ qí yú wù jiàn jǐn bù bì shuō
大小头领不缺一个，又得了这匹千里龙驹照夜玉狮子马，其余物件尽不必说。
xiàn chē nèi qiú le shǐ wén gōng
陷车内囚了史文恭。
biàn shōu shí jūn mǎ huí liáng shān pō lái
便收拾军马，回梁山泊来。
suǒ guò zhōu xiàn cūn fāng bìng wú qīn rǎo
所过州县村坊，并无侵扰。
huí dào shān zhài zhōng yì táng shàng dōu lái cān jiàn zhāo gài zhī líng
回到山寨忠义堂上，都来参见晁盖之灵。
sòng jiāng chuán lìng jiào shèng shǒu shū shēng xiāo ràng zuò le jì wén
宋江传令，教圣手书生萧让作了祭文。
lìng dà xiǎo tóu lǐng rén rén guà xiào gè gè jǔ āi
令大小头领人人挂孝，个个举哀。
jiāng shǐ wén gōng pōu fù wān xīn xiǎng jì zhāo gài yǐ ba
将史文恭剖腹剜心，享祭晁盖已罢。
sòng jiāng jiù zhōng yì táng shàng yǔ zhòng dì xiōng shāng yì lì liáng shān pō zhī zhǔ
宋江就忠义堂上与众弟兄商议立梁山泊之主。
wú yòng biàn dào xiōng zhǎng wèi zūn lú yuán wài wèi cì qí yú zhòng dì xiōng gè yī jiù wèi
吴用便道：“兄长为尊，卢员外为次，其余众弟兄各依旧位。
sòng jiāng dào xiàng zhě zhāo tiān wáng yí yán dàn yǒu rén zhuō de shǐ wén gōng zhě bù jiǎn shì shuí biàn wèi liáng shān pō zhī zhǔ
”宋江道：“向者晁天王遗言：‘但有人捉得史文恭者，不拣是谁，便为梁山泊之主。
jīn rì lú yuán wài shēng qín cǐ zéi fù shān jì xiàn zhāo xiōng bào chóu xuě hèn zhèng dāng wèi zūn bù bì duō shuō
’今日卢员外生擒此贼，赴山祭献晁兄，报仇雪恨，正当为尊，不必多说。
lú jùn yì dào xiǎo dì dé bó cái shū zěn gǎn chéng dāng cǐ wèi
”卢俊义道：“小弟德薄才疏，怎敢承当此位！
ruò de jū mò shàng zì guò fèn
若得居末，尚自过分。
sòng jiāng dào fēi sòng mǒu duō qiān yǒu sān jiàn bù rú yuán wài chù
”宋江道：“非宋某多谦，有三件不如员外处。
dì yī jiàn sòng jiāng shēn cái hēi ǎi mào zhuō cái shū
第一件，宋江身材黑矮，貌拙才疏；
yuán wài táng táng yī biǎo lǐn lǐn yī qū yǒu guì rén zhī xiāng
员外堂堂一表，凛凛一躯，有贵人之相。
dì èr jiàn sòng jiāng chū shēn xiǎo lì fàn zuì zài táo gǎn méng zhòng dì xiōng bù qì zàn jū zūn wèi
第二件，宋江出身小吏，犯罪在逃，感蒙众弟兄不弃，暂居尊位；
yuán wài chū shēn háo jié zhī zǐ yòu wú zhì è zhī míng suī rán yǒu xiē xiōng xiǎn lèi méng tiān yòu yǐ miǎn cǐ huò
员外出身豪杰之子，又无至恶之名，虽然有些凶险，累蒙天祐，以免此祸。
dì sān jiàn sòng jiāng wén bù néng ān bāng wǔ yòu bù néng fù zhòng shǒu wú fù jī zhī lì shēn wú cùn jiàn zhī gōng
第三件，宋江文不能安邦，武又不能附众，手无缚鸡之力，身无寸箭之功；
yuán wài lì dí wàn rén tōng jīn bó gǔ tiān xià shuí bù wàng fēng ér jiàng
员外力敌万人，通今博古，天下谁不望风而降。
zūn xiōng yǒu rú cǐ cái dé zhèng dāng wéi shān zhài zhī zhǔ
尊兄有如此才德，正当为山寨之主。
tā shí guī shùn cháo tíng jiàn gōng lì yè guān jué shēng qiān néng shǐ dì xiōng men jǐn shēng guāng cǎi
他时归顺朝廷，建功立业，官爵升迁，能使弟兄们尽生光彩。
sòng jiāng zhǔ zhāng yǐ dìng xiū de tuī tuō
宋江主张已定，休得推托。
lú jùn yì gōng qiān bài yú dì xià shuō dào xiōng zhǎng wǎng zì duō tán
”卢俊义恭谦拜于地下，说道：“兄长枉自多谈。
lú mǒu níng sǐ shí nán cóng mìng
卢某宁死，实难从命。
wú yòng quàn dào xiōng zhǎng wèi zūn lú yuán wài wèi cì rén jiē suǒ fú
”吴用劝道：“兄长为尊，卢员外为次，人皆所伏。
xiōng zhǎng ruò rú shì zài sān tuī ràng kǒng lěng le zhòng rén zhī xīn
兄长若如是再三推让，恐冷了众人之心。
yuán lái wú yòng yǐ bǎ yǎn shì zhòng rén gù chū cǐ yǔ
”原来吴用已把眼视众人，故出此语。
zhī jiàn hēi xuàn fēng lǐ kuí dà jiào dào wǒ zài jiāng zhōu shě shēn pàn mìng gēn jiāng nǐ lái zhòng rén dōu ráo ràng nǐ yī bù
只见黑旋风李逵大叫道：“我在江州，舍身拚命，跟将你来，众人都饶让你一步。
wǒ zì tiān yě bù pà nǐ zhǐ guǎn ràng lái ràng qù zuò shèn niǎo
我自天也不怕，你只管让来让去做甚鸟！
wǒ biàn shā jiāng qǐ lái gè zì sàn huǒ
我便杀将起来，各自散火！
wǔ sōng jiàn wú yòng yǐ mù shì rén yě fā zuò jiào dào gē ge shǒu xià xǔ duō jūn guān shòu cháo tíng gào mìng de yě zhǐ shì ràng gē ge tā rú hé kěn cóng bié rén
”武松见吴用以目示人，也发作叫道：“哥哥手下许多军官，受朝廷诰命的，也只是让哥哥，他如何肯从别人？
liú táng biàn dào wǒ men qǐ chū qī gè shàng shān nà shí biàn yǒu ràng gē ge wèi zūn zhī yì
”刘唐便道：“我们起初七个上山，那时便有让哥哥为尊之意。
jīn rì què yào ràng bié rén
今日却要让别人？
lǔ zhì shēn dà jiào dào ruò hái xiōng zhǎng tuī ràng bié rén sǎ jiā men míng zì dōu sàn
”鲁智深大叫道：“若还兄长推让别人，洒家们名自都散！
sòng jiāng dào nǐ zhòng rén bù bì duō shuō wǒ zì yǒu gè dào lǐ jǐn tiān yì kàn shì rú hé fāng cái kě dìng
”宋江道：“你众人不必多说，我自有个道理，尽天意看是如何，方才可定。
wú yòng dào yǒu hé gāo jiàn biàn qǐng yī yán
”吴用道：“有何高见，便请一言。
sòng jiāng dào yǒu liǎng jiàn shì
”宋江道：“有两件事。
zhèng shì jiào liáng shān pō nèi zhòng tiān liǎng gè yīng xióng dōng píng fǔ zhōng yòu rě yī chǎng zāi huò
”正是：教梁山泊内重添两个英雄，东平府中又惹一场灾祸。
zhí jiào tiān gāng jìn shù tóu zhōng yì dì shà qí lín shuǐ hǔ lái
直教天罡尽数投忠义，地煞齐临水浒来。
bì jìng sòng jiāng shuō chū nà liǎng jiàn shì lái qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟宋江说出那两件事来，且听下回分解。