第六十九回 — 水浒传 — 施耐庵

dōng píng fǔ wù xiàn jiǔ wén lóng sòng gōng míng yì shì shuāng qiāng jiāng

东平府误陷九纹龙宋公明义释双枪将

shī yuē

诗曰：

shén lóng shī shì zhì fēi shēng de yù fēng léi biàn bù qíng

神龙失势滞飞升，得遇风雷便不情。

háo jié xiāng féng yú de shuǐ yīng xióng jì huì dì tóu xiōng

豪杰相逢鱼得水，英雄际会弟投兄。

qiān jīn wěi mǎi huā niáng qiào yī ràng néng chéng jùn yì míng

千金伪买花娘俏，一让能成俊义名。

shuǐ zhàn huǒ gōng rén hǎn dí lù lín tóu lǐng sòng gōng míng

水战火攻人罕敌，绿林头领宋公明。

huà shuō dāng xià liáng shān pō zhōng yì táng shàng sòng jiāng dǎ le céng tóu shì lú jùn yì zhuō de shǐ wén gōng jì xiàn zhāo tiān wáng yǐ le sòng jiāng bù fù zhāo gài yí yán yào bǎ zhǔ wèi ràng yǔ lú yuán wài zhòng rén bù fú

话说当下梁山泊忠义堂上，宋江打了曾头市，卢俊义捉得史文恭，祭献晁天王已了，宋江不负晁盖遗言，要把主位让与卢员外，众人不服。

sòng jiāng yòu dào rú cǐ zhòng zhì bù dìng yú xīn bù ān

宋江又道：“如此众志不定，于心不安。

mù jīn shān zhài qián liáng quē shǎo liáng shān pō dōng yǒu liǎng gè zhōu fǔ què yǒu qián liáng

目今山寨钱粮缺少，梁山泊东有两个州府，却有钱粮。

yī chù shì dōng píng fǔ yī chù shì dōng chāng fǔ

一处是东平府，一处是东昌府。

wǒ men zì lái bù céng jiǎo rǎo tā nà lǐ bǎi xìng

我们自来不曾搅扰他那里百姓。

jīn qù wèn tā jiè liáng gōng rán bù kěn

今去问他借粮，公然不肯。

jīn xiě xià liǎng gè jiū er wǒ hé lú yuán wài gè niān yī chù

今写下两个阄儿，我和卢员外各拈一处。

rú xiān dǎ pò chéng zi de biàn zuò liáng shān pō zhǔ

如先打破城子的，便做梁山泊主。

rú hé

如何？

wú yòng dào yě hǎo

”吴用道：“也好。

tīng cóng tiān mìng

听从天命。

lú jùn yì dào xiū rú cǐ shuō

”卢俊义道：“休如此说。

zhǐ shì gē ge wèi liáng shān pō zhī zhǔ mǒu tīng cóng chāi qiǎn

只是哥哥为梁山泊之主，某听从差遣。

cǐ shí bù yóu lú jùn yì dāng xià biàn huàn tiě miàn kǒng mù péi xuān xiě xià liǎng gè jiū er

”此时不由卢俊义，当下便唤铁面孔目裴宣写下两个阄儿。

fén xiāng duì tiān qí dǎo yǐ ba gè niān yí gè

焚香对天祈祷已罢，各拈一个。

sòng jiāng niān zhe dōng píng fǔ lú jùn yì niān zhe dōng chāng fǔ

宋江拈着东平府，卢俊义拈着东昌府。

zhòng jiē wú yǔ

众皆无语。

dāng rì shè yán yǐn jiǔ zhōng jiān sòng jiāng chuán lìng tiáo bō rén mǎ

当日设筵，饮酒中间，宋江传令调拨人马。

sòng jiāng bù xià lín chōng huā róng liú táng shǐ jìn xú níng yàn shùn lǚ fāng guō shèng hán tāo péng qǐ kǒng míng kǒng liàng jiě zhēn jiě bǎo wáng ǎi hǔ yī zhàng qīng zhāng qīng sūn èr niang sūn xīn gù dà sǎo shí yǒng yù bǎo sì wáng dìng liù duàn jǐng zhù

宋江部下：林冲、花荣、刘唐、史进、徐宁、燕顺、吕方、郭盛、韩滔、彭玘、孔明、孔亮、解珍、解宝、王矮虎、一丈青、张青、孙二娘、孙新、顾大嫂、石勇、郁保四、王定六、段景住，

dà xiǎo tóu lǐng èr shí wǔ yuán

大小头领二十五员，

mǎ bù jūn bīng yī wàn

马步军兵一万，

shuǐ jūn tóu lǐng sān yuán

水军头领三员，

yuán xiǎo èr yuán xiǎo wǔ yuán xiǎo qī

阮小二、阮小五、阮小七，

lǐng shuǐ jūn jià chuán jiē yìng

领水军驾船接应。

lú jùn yì bù xià wú yòng gōng sūn shèng hū yán zhuó zhū tóng léi héng

卢俊义部下：吴用、公孙胜、呼延灼、朱仝、雷横，

suǒ chāo guān shèng yáng zhì dān tíng guī wèi dìng guó xuān zàn hǎo sī wén yàn qīng yáng lín ōu péng lìng zhèn mǎ lín shān fēi shī ēn fán ruì xiàng chōng li gǔn shí qiān bái shèng

索超、关胜、杨志、单廷圭、魏定国、宣赞、郝思文、燕青、杨林、欧鹏、凌振、马麟、邓飞、施恩、樊瑞、项充、李衮、时迁、白胜，

dà xiǎo tóu lǐng èr shí wǔ yuán

大小头领二十五员，

mǎ bù jūn bīng yī wàn

马步军兵一万，

shuǐ jūn tóu lǐng sān yuán

水军头领三员，

lǐ jùn tóng wēi tóng měng

李俊、童威、童猛，

yǐn shuǐ shǒu jià chuán cè yìng

引水手驾船策应。

qí yú tóu lǐng bìng zhòng shāng zhě kān shǒu zhài zhà

其余头领并中伤者，看守寨栅。

sòng jiāng fēn biào yǐ dìng

宋江分俵已定。

cǐ shì yī shí jìn bīng qù dǎ liǎng chù zhōu jùn

此是一时进兵，去打两处州郡。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

yáo shùn tuī xián wàn gǔ wú yǔ tāng chuán hòu yì liáng tú

尧舜推贤万古无，禹汤传后亦良图。

shéi zhī jù xiào shān lín zhě yī ràng qiān gōng yǒu shèng mó

谁知聚啸山林者，揖让谦恭有盛谟。

qiě shuō sòng jiāng yǔ zhòng tóu lǐng qù dǎ dōng píng fǔ lú jùn yì yǔ zhòng tóu lǐng qù dǎ dōng chāng fǔ zhòng duō tóu lǐng gè zì xià shān

且说宋江与众头领去打东平府，卢俊义与众头领去打东昌府，众多头领各自下山。

cǐ shì sān yuè chū yī rì de huà

此是三月初一日的话。

rì nuǎn fēng hé cǎo qīng shā ruǎn zhèng hǎo sī shā

日暖风和，草青沙软，正好厮杀。

què shuō sòng jiāng lǐng bīng qián dào dōng píng fǔ lí chéng zhǐ yǒu sì shí lǐ lù dì míng ān shān zhèn zhā zhù jūn mǎ

却说宋江领兵前到东平府，离城只有四十里路，地名安山镇，扎住军马。

sòng jiāng dào dōng píng fǔ tài shǒu chéng wàn lǐ hé yī gè bīng mǎ dōu jiān nǎi shì hé dōng shàng dǎng jùn rén shì

宋江道：“东平府太守程万里和一个兵马都监，乃是河东上党郡人氏。

cǐ rén xìng dǒng míng píng shàn shǐ shuāng qiāng rén jiē chēng wéi shuāng qiāng jiāng

此人姓董名平，善使双枪，人皆称为双枪将。

yǒu wàn fū bù dāng zhī yǒng

有万夫不当之勇。

suī rán qù dǎ tā chéng zi yě hé tā tōng xiē lǐ shù chà liǎng gè rén jī yī fēng zhàn shū qù nà lǐ xià

虽然去打他城子，也和他通些礼数，差两个人，赍一封战书去那里下。

ruò kěn guī xiáng miǎn zhì dòng bīng

若肯归降，免致动兵。

ruò bù tīng cóng nà shí dà xíng shā lù shǐ rén wú yuàn

若不听从，那时大行杀戮，使人无怨。

shuí gǎn yǔ wǒ xiān qù xià shū

谁敢与我先去下书？

zhī jiàn bù xià zǒu guò yī rén shēn cháng yī zhàng yāo kuò shù wéi

”只见部下走过一人，身长一丈，腰阔数围。

nà rén shì shuí

那人是谁？

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

bù hǎo zī cái wéi hǎo yì mào sì jīn gāng lí gǔ sì

不好资财惟好义，貌似金刚离古寺。

shēn cháng huàn zuò xiǎn dào shén cǐ shì qīng zhōu yù bǎo sì

身长唤做险道神，此是青州郁保四。

yù bǎo sì dào xiǎo rén rèn de dǒng píng qíng yuàn jī shū qù xià

郁保四道：“小人认得董平，情愿赍书去下。

yòu jiàn bù xià zhuǎn guò yī rén shòu xiǎo shēn cái jiào dào wǒ bāng tā qù

”又见部下转过一人，瘦小身材，叫道：“我帮他去。

nà rén shì shuí

”那人是谁？

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

zhà měng tóu jiān guāng yǎn mù lù cí shòu tuǐ quán wú ròu

蚱蜢头尖光眼目，鹭鹚瘦腿全无肉。

lù yáo xíng zǒu jí rú fēi yáng zǐ jiāng biān wáng dìng liù

路遥行走疾如飞，扬子江边王定六。

zhè liǎng gè biàn dào wǒ men bù céng yǔ shān zhài zhōng chū de xiē qì lì jīn qíng yuàn qù zǒu yī zāo

这两个便道：“我们不曾与山寨中出得些气力，今情愿去走一遭。

sòng jiāng dà xǐ suí jí xiě le zhàn shū yǔ yù bǎo sì wáng dìng liù liǎng gè qù xià

”宋江大喜，随即写了战书与郁保四、王定六两个去下。

shū shàng zhǐ shuō jiè liáng yī shì

书上只说借粮一事。

qiě shuō dōng píng fǔ chéng tài shǒu wén zhī sòng jiāng qǐ jūn mǎ dào le ān shān zhèn zhù zhā biàn qǐng běn zhōu bīng mǎ dōu jiān shuāng qiāng jiāng dǒng píng shāng yì jūn qíng zhòng shì

且说东平府程太守，闻知宋江起军马到了安山镇住扎，便请本州兵马都监双枪将董平商议军情重事。

zhèng zuò jiān mén rén bào dào sòng jiāng chāi rén xià zhàn shū

正坐间，门人报道：“宋江差人下战书。

chéng tài shǒu jiào huàn zhì

”程太守教唤至。

yù bǎo sì wáng dìng liù dāng fǔ sī jiàn le jiāng shū chéng shàng

郁保四、王定六当府厮见了，将书呈上。

chéng wàn lǐ kàn ba lái shū duì dǒng dōu jiān shuō dào yào jiè běn fǔ qián liáng cǐ shì rú hé

程万里看罢来书，对董都监说道：“要借本府钱粮，此事如何？

dǒng píng tīng le dà nù jiào tuī chū qù jí biàn zhǎn shǒu

”董平听了大怒，叫推出去即便斩首。

chéng tài shǒu jiàn dào bù kě

程太守谏道：“不可！

zì gǔ liǎng guó zhēng zhàn bù zhǎn lái shǐ

自古两国争战，不斩来使。

yú lǐ bù dàng

于礼不当。

zhǐ jiāng èr rén gè dǎ èr shí xùn gùn fā huí yuán zhài kàn tā rú hé

只将二人各打二十讯棍，发回原寨，看他如何？

dǒng píng nù qì wèi xi hē bǎ yù bǎo sì wáng dìng liù yī suǒ kǔn fān dǎ de pí kāi ròu zhàn tuī chū chéng qù

”董平怒气未息，喝把郁保四、王定六一索捆翻，打得皮开肉绽，推出城去。

liǎng gè huí dào dà zhài kū gào sòng jiāng shuō dǒng píng nà sī wú lǐ hǎo shēng miǎo shì dà zhài

两个回到大寨，哭告宋江说：“董平那厮无理，好生眇视大寨！

sòng jiāng jiàn dǎ le liǎng gè nù qì tián xiōng biàn yào píng tūn zhōu jùn

宋江见打了两个，怒气填胸，便要平吞州郡。

xiān jiào yù bǎo sì wáng dìng liù shàng chē huí shān jiāng xī

先叫郁保四、王定六上车，回山将息。

zhī jiàn jiǔ wén lóng shǐ jìn qǐ shēn shuō dào xiǎo dì jiù zài dōng píng fǔ shí yǔ yuàn zi lǐ yí gè chāng jì yǒu rǎn huàn zuò li ruì lán wǎng lái qíng shú

只见九纹龙史进起身说道：“小弟旧在东平府时，与院子里一个娼妓有染，唤做李瑞兰，往来情熟。

wǒ rú jīn duō jiāng xiē jīn yín qián dì rù chéng jiè tā jiā lǐ ān xiē

我如今多将些金银，潜地入城，借他家里安歇。

yuē dìng shí rì gē ge kě dǎ chéng chí

约定时日，哥哥可打城池。

zhǐ děng dǒng píng chū lái jiāo zhàn wǒ biàn bā qù gēng gǔ lóu shàng fàng qǐ huǒ lái lǐ yìng wài hé kě chéng dà shì

只等董平出来交战，我便扒去更鼓楼上放起火来，里应外合，可成大事。

sòng jiāng dào zuì hǎo

”宋江道：“最好！

shǐ jìn suí jí shōu shí jīn yín ān zài bāo fú lǐ shēn biān cáng le àn qì bài cí qǐ shēn

”史进随即收拾金银，安在包袱里，身边藏了暗器，拜辞起身。

sòng jiāng dào xiōng dì shàn qū fāng biàn

宋江道：“兄弟善觑方便。

wǒ qiě dùn bīng bù dòng

我且顿兵不动。

qiě shuō shǐ jìn zhuǎn rù chéng zhōng jìng dào xi wǎ zǐ li ruì lán jiā

且说史进转入城中，径到西瓦子李瑞兰家。

dà bó jiàn shì shǐ jìn chī le yī jīng jiē rù lǐ miàn jiào nǚ ér chū lái sī jiàn

大伯见是史进，吃了一惊，接入里面，叫女儿出来厮见。

li ruì lán shēng de shèn shì biāo gé chū jiān

李瑞兰生的甚是标格出尖。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

wàn zhǒng fēng liú bù kě dāng lí huā dài yǔ yù shēng xiāng

万种风流不可当，梨花带雨玉生香。

cuì qín tí xǐng luó fú mèng yí shì méi huā jìng xiǎo zhuāng

翠禽啼醒罗浮梦，疑是梅花靓晓妆。

li ruì lán yǐn qù lóu shàng zuò le suì wèn shǐ jìn dào yī xiàng rú hé bú jiàn nǐ tóu yǐng

李瑞兰引去楼上坐了，遂问史进道：“一向如何不见你头影？

tīng de nǐ zài liáng shān pō zuò le dài wáng guān sī chū bǎng zhuō nǐ

听的你在梁山泊做了大王，官司出榜捉你。

zhè liǎng rì jiē shàng luàn hǒng hǒng de shuō sòng jiāng yào lái dǎ chéng jiè liáng nǐ rú hé què dào zhè lǐ

这两日街上乱哄哄地说宋江要来打城借粮，你如何却到这里？

shǐ jìn dào wǒ shí bù mán nǐ shuō wǒ rú jīn zài liáng shān pō zuò le tóu lǐng bù céng yǒu gōng

”史进道：“我实不瞒你说：我如今在梁山泊做了头领，不曾有功。

rú jīn gē ge yào lái dǎ chéng jiè liáng wǒ bǎ nǐ jiā bèi xì shuō le

如今哥哥要来打城借粮，我把你家备细说了。

rú jīn wǒ tè dì lái zuò xì zuò yǒu yī bāo jīn yín xiāng sòng yǔ nǐ qiè bù kě zǒu tòu le xiāo xī

如今我特地来做细作，有一包金银相送与你，切不可走透了消息。

míng rì shì wán yī fà dài nǐ yī jiā shàng shān kuài huó

明日事完，一发带你一家上山快活。

li ruì lán hú lú tí yìng chéng shōu le jīn yín qiě ān pái xiē jiǔ ròu xiāng dài què lái hé dà niáng shāng liáng dào tā wǎng cháng zuò kè shí shì gè hǎo rén zài wǒ jiā chū rù bù fáng

”李瑞兰葫芦提应承，收了金银，且安排些酒肉相待，却来和大娘商量道：“他往常做客时，是个好人，在我家出入不妨。

rú jīn tā zuò le dǎi rén tǎng huò shì fā bú shì shuǎ chù

如今他做了歹人，倘或事发，不是耍处。

dà bó shuō dào liáng shān pō sòng jiāng zhè huǒ hǎo hàn bú shì hǎo rě de

”大伯说道：“梁山泊宋江这伙好汉，不是好惹的。

dàn dǎ chéng chí wú yǒu bù pò

但打城池，无有不破。

ruò hái chū le yán yǔ tā men yǒu rì dǎ pò chéng zi rù lái hé wǒ men bù gàn ba

若还出了言语，他们有日打破城子入来，和我们不干罢！

qián pó biàn mà dào lǎo chǔn wù

”虔婆便骂道：“老蠢物！

nǐ shěng de shèn me rén shì

你省得甚么人事！

zì gǔ dào fēng cì rù huái jiě yī qù gǎn

自古道：蜂刺入怀，解衣去赶。

tiān xià tōng lì zì shǒu zhě jí miǎn běn zuì

天下通例，自首者即免本罪。

nǐ kuài qù dōng píng fǔ lǐ shǒu gào ná le tā qù shěng de rì hòu fù lèi bù hǎo

你快去东平府里首告，拿了他去，省得日后负累不好。

li gōng dào tā bǎ xǔ duō jīn yín yǔ wǒ jiā bù yǔ tā dān xiē gān xì mǎi wǒ men zuò shèn me

”李公道：“他把许多金银与我家，不与他担些干系，买我们做甚么？

qián pó mà dào lǎo chù shēng

”虔婆骂道：“老畜生！

nǐ zhè bān shuō què shì fàng pì

你这般说，却似放屁！

wǒ zhè xíng yuàn rén jiā kēng xiàn le qiān qiān wàn wàn de rén qǐ zhēng tā yí gè

我这行院人家，坑陷了千千万万的人，岂争他一个！

nǐ ruò bù qù shǒu gào wǒ qīn zì qù yá qián jiào qū hé nǐ yě shuō zài lǐ miàn

你若不去首告，我亲自去衙前叫屈，和你也说在里面！

li gōng dào nǐ bú yào xìng fā qiě jiào nǚ ér kuǎn zhù tā xiū de dǎ cǎo jīng shé chī tā zǒu le

”李公道：“你不要性发，且教女儿款住他，休得打草惊蛇，吃他走了。

dài wǒ qù bào yǔ zuò gōng de xiān lái ná le què qù shǒu gào

待我去报与做公的，先来拿了，却去首告。

qiě shuō shǐ jìn jiàn zhè li ruì lán shàng lóu lái jué de miàn sè hóng bái bù dìng

且说史进见这李瑞兰上楼来，觉得面色红白不定。

shǐ jìn biàn wèn dào nǐ jiā mò bù yǒu shèn shì zhè bān shī jīng dǎ guài

史进便问道：“你家莫不有甚事，这般失惊打怪？

li ruì lán dào què cái shàng hú tī tà le gè kōng zhēng xiē ér chī le yī qiāo yīn cǐ xīn huāng liáo luàn

”李瑞兰道：“却才上胡梯踏了个空，争些儿吃了一跤，因此心慌撩乱。

shǐ jìn suī shì yīng yǒng yòu chī tā mán guò le gèng bù cāi yí

”史进虽是英勇，又吃他瞒过了，更不猜疑。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

kě tàn qián pó jì liǎng duō fěn tóu wú nài kǔ jiào suō

可叹虔婆伎俩多，粉头无奈苦教唆。

zǎo zhī àn lǐ shī jiān jiǎo cuò yòng huáng jīn mǎi xiào gē

早知暗里施奸狡，错用黄金买笑歌。

dāng xià li ruì lán xiāng xù jiān kuò zhī qíng

当下李瑞兰相叙间阔之情。

zhēng bù guò yí gè shí chén zhǐ tīng de hú tī biān jiǎo bù xiǎng yǒu rén bēn shàng lái

争不过一个时辰，只听得胡梯边脚步响，有人奔上来。

chuāng wài ne shēng hǎn shù shí gè zuò gōng de qiǎng dào lóu shàng

窗外呐声喊，数十个做公的抢到楼上。

shǐ jìn cuò shǒu bù jí zhèng rú yīng ná yě què dàn dǎ bān jiū bǎ shǐ jìn shì bào tóu shī zi bǎng jiāng xià lóu lái jìng jiě dào dōng píng fǔ lǐ tīng shàng

史进措手不及，正如鹰拿野雀，弹打斑鸠，把史进似抱头狮子绑将下楼来，径解到东平府里厅上。

chéng tài shǒu kàn le dà mà dào nǐ zhè sī dǎn bāo shēn tǐ zěn gǎn dú zì gě lái zuò xì zuò

程太守看了大骂道：“你这厮胆包身体，怎敢独自个来做细作！

ruò bù shì li ruì lán fù qīn shǒu gào wù le wǒ yī fǔ liáng mín

若不是李瑞兰父亲首告，误了我一府良民。

kuài zhāo nǐ de qíng yóu sòng jiāng jiào nǐ lái zěn dì

快招你的情由，宋江教你来怎地？

shǐ jìn zhǐ bù yán yǔ

”史进只不言语。

dǒng píng biàn dào liǎng biān gōng lì yù zú láo zǐ zhè děng zéi gú tou bù dǎ rú hé kěn zhāo

董平便道：“两边公吏狱卒牢子，这等贼骨头，不打如何肯招！

chéng tài shǒu hè dào yǔ wǒ jiā lì dǎ zhè sī

”程太守喝道：“与我加力打这厮！

yòu jiāng lěng shuǐ lái pēn liǎng biān tuǐ shàng gè dǎ yī bǎi dà gùn

”又将冷水来喷，两边腿上各打一百大棍。

shǐ jìn yóu tā kǎo dǎ bù zhāo shí qíng

史进由他拷打，不招实情。

dǒng píng dào qiě bǎ zhè sī cháng jiā mù niǔ sòng zài sǐ qiú láo lǐ děng ná le sòng jiāng yī bìng jiě jīng shī xíng

董平道：“且把这厮长枷木杻，送在死囚牢里，等拿了宋江，一并解京施行。

què shuō sòng jiāng zì cóng shǐ jìn qù le bèi xì xiě shū yǔ wú yòng zhī dào

却说宋江自从史进去了，备细写书与吴用知道。

wú yòng kàn le sòng gōng míng lái shū shuō shǐ jìn qù chāng jì li ruì lán jiā zuò xì zuò dà jīng

吴用看了宋公明来书，说史进去娼妓李瑞兰家做细作，大惊。

jí yǔ lú jùn yì shuō zhī lián yè lái jiàn sòng jiāng wèn dào shuí jiào shǐ jìn qù lái

急与卢俊义说知，连夜来见宋江，问道：“谁叫史进去来？

sòng jiāng dào tā zì yuàn qù

”宋江道：“他自愿去。

shuō zhè li xíng shǒu shì tā jiù rì de biǎo zǐ hǎo shēng qíng zhòng yīn cǐ qián qù

说这李行首是他旧日的表子，好生情重，因此前去。

wú yòng dào xiōng zhǎng qiàn zhèi xiē zhǔ zhāng

”吴用道：“兄长欠这些主张。

ruò wú mǒu zài cǐ jué bù jiào qù

若吴某在此，决不叫去。

cháng yán dào chāng jì zhī jiā huì zhě chě gài lòu zǒu wǔ gè zì

常言道：娼妓之家，讳‘者扯丐漏走’五个字。

dé biàn shú xián yíng xīn sòng jiù xiàn le duō shǎo cái rén

得便熟闲，迎新送旧，陷了多少才人。

gēng jiān shuǐ xìng wú dìng zhǔn zhī yì zòng yǒu ēn qíng yě nán chū qián pó zhī shǒu

更兼水性，无定准之意，纵有恩情，也难出虔婆之手。

cǐ rén jīn qù bì rán chī kuī

此人今去，必然吃亏。

sòng jiāng biàn wèn wú yòng qǐng jì

”宋江便问吴用请计。

wú yòng biàn jiào gù dà sǎo láo fán nǐ qù zǒu yī zāo

吴用便叫顾大嫂：“劳烦你去走一遭。

kě ban zuò pín pó qián rù chéng zhōng zhǐ zuò qiú qǐ de

可扮做贫婆，潜入城中，只做求乞的。

ruò yǒu xiē dòng jìng huǒ jí biàn huí

若有些动静，火急便回。

ruò shì shǐ jìn xiàn zài láo zhōng nǐ kě qù gào yù zú zhǐ shuō yǒu jiù qíng ēn niàn wǒ yào yǔ tā sòng yī kǒu fàn

若是史进陷在牢中，你可去告狱卒，只说有旧情恩念，我要与他送一口饭。

chēn rù láo zhōng àn yǔ shǐ jìn shuō zhī wǒ men yuè jìn yè huáng hūn qián hòu bì lái dǎ chéng

捵入牢中，暗与史进说知：‘我们月尽夜黄昏前后，必来打城。

nǐ kě jiù shuǐ huǒ zhī chù ān pái tuō shēn zhī jì

你可就水火之处，安排脱身之计。

yuè jìn yè nǐ jiù chéng zhōng fàng huǒ wèi hào

’月尽夜，你就城中放火为号。

cǐ jiān jìn bīng fāng hǎo chéng shì

此间进兵方好成事。

xiōng zhǎng kě xiān dǎ wèn shàng xiàn bǎi xìng bì rán dōu bēn dōng píng fǔ

——兄长可先打汶上县，百姓必然都奔东平府。

què jiào gù dà sǎo zá zài shù nèi chéng shì rù chéng biàn wú rén zhī jué

却叫顾大嫂杂在数内，乘势入城，便无人知觉。

wú yòng shè jì yǐ ba shàng mǎ biàn huí dōng chāng fǔ qù le

”吴用设计已罢，上马便回东昌府去了。

sòng jiāng diǎn qǐ jiè zhēn jiě bǎo yǐn wǔ bǎi yú rén gōng dǎ wèn shàng xiàn

宋江点起解珍、解宝，引五百余人攻打汶上县。

guǒ rán bǎi xìng fú lǎo qiè yòu shǔ cuàn láng bēn dōu bēn dōng píng fǔ lái

果然百姓扶老挈幼，鼠窜狼奔，都奔东平府来。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

shǐ jìn chuàng huáng yǐ jiù qín dāng guān kǎo lüě jiū lái yīn

史进怆惶已就擒，当官拷掠究来音。

ruò fēi gù ǎo tōng xiāo xī zěn jiù yuán zhōng wàn sǐ shēn

若非顾媪通消息，怎救圜中万死身。

yù bì bīng gē táo shēng nì jì hé chéng fēn rǎo dōu bù zài huà xià

欲避兵戈，逃生匿迹，合城纷扰，都不在话下。

què shuō gù dà sǎo tóu jì péng sōng yī fú lán lǚ zá zài zhòng rén lǐ miàn chēn rù chéng lái rào jiē qiú qǐ

却说顾大嫂头髻蓬松，衣服蓝缕，杂在众人里面，捵入城来，绕街求乞。

dào yú yá qián dǎ tīng de guǒ rán shǐ jìn xiàn zài láo zhōng fāng zhī wú yòng zhì liàng rú shén

到于衙前，打听得果然史进陷在牢中，方知吴用智亮如神。

cì rì tí zhe fàn guàn zhī zài sī yù sī qián wǎng lái cì hou

次日，提着饭罐，只在司狱司前往来伺候。

jiàn yí gè nián lǎo gōng rén cóng láo lǐ chū lái gù dà sǎo kàn zhe biàn bài lèi xià rú yǔ

见一个年老公人从牢里出来，顾大嫂看着便拜，泪下如雨。

nà nián lǎo gōng rén wèn dào nǐ zhè pín pó kū zuò shèn me

那年老公人问道：“你这贫婆哭做甚么？

gù dà sǎo dào láo zhōng jiān de shǐ dà láng shì wǒ jiù de zhǔ rén zì cóng lí le yòu zǎo shí nián

”顾大嫂道：“牢中监的史大郎，是我旧的主人，自从离了，又早十年。

zhǐ shuō dào zài jiāng hú shàng zuò mǎi mài bù zhī wéi shèn shì xiàn zài láo lǐ

只说道在江湖上做买卖，不知为甚事陷在牢里。

yǎn jiàn de wú rén sòng fàn lǎo shēn jiào huà de zhè yī kǒu r fàn tè yào yǔ tā chōng jī

眼见得无人送饭，老身叫化得这一口儿饭，特要与他充饥。

gē ge zěn shēng kě lián jiàn yǐn jìn zé gè qiáng rú zào qī céng bǎo tǎ

哥哥怎生可怜见，引进则个，强如造七层宝塔。

nà gōng rén dào tā shì liáng shān pō qiǎng rén fàn zhe gāi sǐ de zuì

”那公人道：“他是梁山泊强人，犯着该死的罪。

shuí gǎn dài nǐ rù qù

谁敢带你入去。

gù dà sǎo dào biàn shì yī dāo yī guǎ zì jiào tā míng mù ér shòu

”顾大嫂道：“便是一刀一剐，自教他瞑目而受。

zhǐ kě lián jiàn yǐn lǎo shēn rù qù sòng zhè kǒu r fàn yě xiǎn de jiù rì zhī qíng

只可怜见引老身入去送这口儿饭，也显得旧日之情。

shuō ba yòu kū

”说罢又哭。

nà lǎo gōng rén xún sī dào ruò shì gè nán zǐ hàn nán dài tā rù qù

那老公人寻思道：“若是个男子汉，难带他入去。

yí gè fù rén jiā yǒu shèn lì hài

一个妇人家有甚利害？

dāng shí yǐn gù dà sǎo zhí rù láo zhōng lái kàn jiàn shǐ jìn xiàng dài chén jiā yāo chán tiě suǒ

”当时引顾大嫂直入牢中来，看见史进项带沉枷，腰缠铁索。

shǐ jìn jiàn le gù dà sǎo chī le yī jīng zé shēng bù dé

史进见了顾大嫂，吃了一惊，则声不得。

gù dà sǎo yī tóu jiǎ tí kū yī tóu wèi fàn

顾大嫂一头假啼哭，一头喂饭。

bié de jié jí biàn lái hè dào zhè shì gāi sǐ de dǎi rén

别的节级便来喝道：“这是该死的歹人！

yù bù tōng fēng shuí fàng nǐ lái sòng fàn

狱不通风，谁放你来送饭？

jí máng chū qù ráo nǐ liǎng gùn

即忙出去，饶你两棍！

gù dà sǎo jiàn jiān láo nèi rén duō nán shuō bèi xì zhǐ shuō de yuè jìn yè dǎ chéng jiào nǐ láo zhōng zì zhēng zhá

”顾大嫂见监牢内人多，难说备细，只说得：“月尽夜打城，叫你牢中自挣扎。

shǐ jìn zài yào wèn shí gù dà sǎo bèi xiǎo jié jí dǎ chū láo mén

”史进再要问时，顾大嫂被小节级打出牢门。

shǐ jìn zhǐ jì de yuè jìn yè

史进只记得“月尽夜”。

yuán lái nà gè sān yuè què shì dà jìn

原来那个三月却是大尽。

dào èr shí jiǔ shǐ jìn zài láo zhōng yǔ liǎng gè jié jí shuō huà wèn dào jīn zhāo shì jǐ shí

到二十九，史进在牢中与两个节级说话，问道：“今朝是几时？

nà gè xiǎo jié jí què cuò jì le huí shuō dào jīn zhāo shì yuè jǐn yè wǎn xiē mǎi tiē gū hún zhǐ lái shāo

”那个小节级却错记了，回说道：“今朝是月尽夜，晚些买贴孤魂纸来烧。

shǐ jìn dé le zhè huà bā bù dé wǎn

”史进得了这话，巴不得晚。

yí gè xiǎo jié jí chī de bàn zuì dài shǐ jìn dào shuǐ huǒ kēng biān

一个小节级吃的半醉，带史进到水火坑边。

shǐ jìn hōng xiǎo jié jí dào bèi hòu de shì shuí

史进哄小节级道：“背后的是谁？

zuàn de tā huí tóu zhèng tuō le jiā

”赚得他回头，挣脱了枷。

zhǐ yī jiā shāo bǎ nà xiǎo jié jí miàn shàng zhèng zháo yī xià dǎ dǎo zài dì

只一枷梢，把那小节级面上正着一下，打倒在地。

jiù shi zhuān tóu qiāo kāi mù niǔ zhēng zhe hú yǎn qiǎng dào tíng xīn lǐ

就拾砖头敲开木杻，睁着鹘眼，抢到亭心里。

jǐ gè gōng rén dōu jiǔ zuì le bèi shǐ jìn yíng tóu dǎ zhe sǐ de sǐ le zǒu de zǒu le

几个公人都酒醉了，被史进迎头打着，死的死了，走的走了。

bá kāi láo mén zhǐ děng wài miàn jiù yìng

拔开牢门，只等外面救应。

yòu bǎ láo zhōng yīng yǒu zuì rén jìn shù fàng le zǒng yǒu wǔ liù shí rén jiù zài láo nèi fā hǎn qǐ lái yī qí zǒu le

又把牢中应有罪人尽数放了，总有五六十人，就在牢内发喊起来，一齐走了。

yǒu rén bào zhī tài shǒu

有人报知太守。

chéng wàn lǐ jīng de miàn rú tǔ sè lián máng biàn qǐng bīng mǎ dōu jiān shāng yì

程万里惊得面如土色，连忙便请兵马都监商议。

dǒng píng dào chéng zhōng bì yǒu xì zuò qiě chà duō rén wéi kùn le zhè zéi

董平道：“城中必有细作，且差多人围困了这贼！

wǒ què chéng cǐ jī huì lǐng jūn chū chéng qù zhuō sòng jiāng

我却乘此机会，领军出城去捉宋江。

xiàng gōng biàn jǐn shǒu chéng chí chā shù shí gè rén wéi dìng láo mén xiū jiào zǒu le

相公便紧守城池，差数十个人围定牢门，休教走了。

dǒng píng shàng mǎ diǎn jūn qù le

”董平上马点军去了。

chéng tài shǒu biàn diǎn qǐ yī yīng jié jí yú hòu yā fān gè zhí qiāng bàng qù dà láo qián nà hǎn

程太守便点起一应节级、虞候、押番，各执枪棒，去大牢前呐喊。

shǐ jìn zài láo lǐ bù gǎn qīng chū

史进在牢里不敢轻出。

wài xiāng de rén yòu bù gǎn jìn qù

外厢的人又不敢进去。

gù dà sǎo zhǐ jiào de kǔ

顾大嫂只叫得苦。

què shuō dōu jiān dǒng píng diǎn qǐ bīng mǎ sì gēng shàng mǎ shā bēn sòng jiāng zhài lái

却说都监董平，点起兵马，四更上马，杀奔宋江寨来。

fú lù xiǎo jūn bào zhī sòng jiāng

伏路小军报知宋江。

sòng jiāng dào cǐ bì shì gù dà sǎo zài chéng zhōng yòu chī kuī le

宋江道：“此必是顾大嫂在城中又吃亏了。

tā jì shā lái zhǔn bèi yíng dí

他既杀来，准备迎敌！

hào lìng yī xià zhū jūn dōu qǐ

”号令一下，诸军都起。

dāng shí tiān sè fāng míng què hǎo jiē zhe dǒng píng jūn mǎ liǎng xià bǎi kāi zhèn shì

当时天色方明，却好接着董平军马，两下摆开阵势。

dǒng píng chū mǎ zhēn nǎi yīng xióng gài shì móu yǒng guò rén

董平出马，真乃英雄盖世，谋勇过人。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

liǎng miàn qí pái yào rì yuè jiǎn yín tiě kǎi shì shuāng níng

两面旗牌耀日月，简银铁铠似霜凝。

shuǐ mó fèng chì tóu kuī bái jǐn xiù qí lín zhàn ǎo qīng

水磨凤翅头盔白，锦绣麒麟战袄青。

yī duì bái lóng zhēng shàng xià liǎng tiáo yín mǎng dì fēi téng

一对白龙争上下，两条银蟒递飞腾。

hé dōng yīng yǒng fēng liú jiāng néng shǐ shuāng qiāng shì dǒng píng

河东英勇风流将，能使双枪是董平。

yuán lái dǒng píng xīn líng jī qiǎo sān jiào jiǔ liú wú suǒ bù tōng pǐn zhú diào xián wú yǒu bú huì

原来董平心灵机巧，三教九流，无所不通，品竹调弦，无有不会。

shān dōng hé běi jiē hào tā wèi fēng liú shuāng qiāng jiāng

山东、河北皆号他为风流双枪将。

sòng jiāng zài zhèn qián kàn le dǒng píng zhè biǎo rén pǐn yī jiàn biàn xǐ

宋江在阵前，看了董平这表人品，一见便喜。

yòu jiàn tā jiàn hú zhōng chā yī miàn xiǎo qí shàng xiě yī lián dào yīng yǒng shuāng qiāng jiāng fēng liú wàn hù hòu

又见他箭壶中插一面小旗，上写一联道：“英勇双枪将，风流万户侯”。

sòng jiāng suí jí qiǎn hán tāo chū mǎ yíng dí

宋江随即遣韩滔出马迎敌。

hán tāo de lìng shǒu zhí tiě shuò zhí qǔ dǒng píng

韩滔得令，手执铁槊，直取董平。

dǒng píng nà duì tiě qiāng shén chū guǐ mò rén bù kě dāng

董平那对铁枪，神出鬼没，人不可当。

sòng jiāng zài jiào jīn qiāng shǒu xú níng zhàng gōu lián qiāng qián qù jiāo zhàn tì huí hán tāo

宋江再教金枪手徐宁，仗钩镰枪前去交战，替回韩滔。

xú níng de lìng fēi mǎ biàn chū jiē zhù dǒng píng sī shā

徐宁得令，飞马便出，接住董平厮杀。

liǎng gè zài zhēng chén yǐng lǐ shā qì cóng zhōng dòu dào wǔ shí yú hé bù fēn shèng bài

两个在征尘影里，杀气丛中，斗到五十余合，不分胜败。

jiāo zhàn liáng jiǔ sòng jiāng kǒng pà xú níng yǒu shī biàn jiào míng jīn shōu jūn

交战良久，宋江恐怕徐宁有失，便教鸣金收军。

xú níng lè mǎ huí lái

徐宁勒马回来。

dǒng píng shǒu jǔ shuāng qiāng zhí zhuī shā rù zhèn lái

董平手举双枪，直追杀入阵来。

sòng jiāng biān shāo yī zhǎn sì xià jūn bīng yī qí wéi zhù

宋江鞭梢一展，四下军兵一齐围住。

sòng jiāng lè mǎ shàng gāo fù chù kàn wàng zhī jiàn dǒng píng wéi zài zhèn nèi

宋江勒马，上高阜处看望，只见董平围在阵内。

tā ruò tóu dōng sòng jiāng biàn bǎ hào qí wàng dōng zhǐ jūn mǎ xiàng dōng lái wéi tā

他若投东，宋江便把号旗望东指，军马向东来围他。

tā ruò tóu xi hào qí biàn wàng xi zhǐ jūn mǎ biàn xiàng xī lái wéi tā

他若投西，号旗便望西指，军马便向西来围他。

dǒng píng zài zhèn zhōng héng chōng zhí zhuàng liǎng zhī qiāng zhí shā dào shēn pái yǐ hòu chōng kāi tiáo lù shā chū qù le

董平在阵中横冲直撞，两枝枪，直杀到申牌已后，冲开条路，杀出去了。

sòng jiāng bù gǎn dǒng píng qū bīng dà jìn

宋江不赶董平，驱兵大进。

dǒng píng yīn jiàn jiāo zhàn bù shèng dàng wǎn shōu jūn huí chéng qù le

董平因见交战不胜，当晚收军回城去了。

sòng jiāng lián yè qǐ bīng zhí dǐ chéng xià tuán tuán diào bīng wéi zhù

宋江连夜起兵，直抵城下，团团调兵围住。

gù dà sǎo zài chéng zhōng wèi gǎn fàng huǒ shǐ jìn yòu bù dé chū lái liǎng xià jù zhù

顾大嫂在城中未敢放火，史进又不得出来，两下拒住。

yuán lái chéng tài shǒu yǒu gè nǚ ér shí fēn dà yǒu yán sè

原来程太守有个女儿，十分大有颜色。

dǒng píng wú qī lěi lěi shǐ rén qù qiú wèi qīn chéng wàn lǐ bù yǔn

董平无妻，累累使人去求为亲，程万里不允。

yīn cǐ rì cháng jiān yǒu xiē yán hé yì bù hé

因此日常间有些言和意不和。

dǒng píng dāng wǎn lǐng jūn rù chéng qí rì shǐ gè jiù lǐ de rén chéng shì lái wèn zhè tóu qīn shì

董平当晚领军入城，其日，使个就里的人，乘势来问这头亲事。

chéng tài shǒu huí shuō wǒ shì wén guān tā shì wǔ guān xiāng zhuì wèi xù zhèng dāng qí lǐ

程太守回说：“我是文官，他是武官，相赘为婿，正当其理。

zhǐ shì rú jīn zéi kòu lín chéng shì zài wēi jí ruò hái biàn xǔ bèi rén chǐ xiào

只是如今贼寇临城，事在危急，若还便许，被人耻笑。

dài de tuì le zéi bīng bǎo hù chéng chí wú shì nà shí yì qīn wèi wèi wǎn yǐ

待得退了贼兵，保护城池无事，那时议亲，未为晚矣。

nà rén bǎ zhè huà què huí fù dǒng píng dǒng píng suī shì kǒu lǐ yīng dào shuō de shì

”那人把这话却回复董平，董平虽是口里应道：“说得是。

zhǐ shì xīn zhōng chóu chú bù shí fēn huān xǐ

”只是心中踌躇，不十分欢喜。

kǒng pà tā rì hòu bù kěn

恐怕他日后不肯。

zhè lǐ sòng jiāng lián yè gōng chéng de jǐn tài shǒu cuī qǐng chū zhàn

这里宋江连夜攻城得紧，太守催请出战。

dǒng píng dà nù pī guà shàng mǎ dài lǐng sān jūn chū chéng jiāo zhàn

董平大怒，披挂上马，带领三军出城交战。

sòng jiāng qīn zài zhèn qián mén qí xià hè dào liàng nǐ zhè gè guǎ jiāng zěn gǎn dāng wú

宋江亲在阵前门旗下喝道：“量你这个寡将，怎敢当吾！

qǐ bù wén gǔ rén yǒu yán dà shà jiāng qīng fēi yī mù kě zhī

岂不闻古人有言：大厦将倾，非一木可支。

nǐ kàn wǒ shǒu xià xióng bīng shí wàn měng jiàng qiān yuán tì tiān xíng dào jì kùn fú wēi

你看我手下雄兵十万，猛将千员，替天行道，济困扶危。

zǎo lái jiù jiàng miǎn shòu yī sǐ

早来就降，免受一死。

dǒng píng dà nù huí dào wén miàn xiǎo lì gāi sǐ kuáng tú zěn gǎn luàn yán

”董平大怒，回道：“文面小吏，该死狂徒，怎敢乱言！

shuō ba shǒu jǔ shuāng qiāng zhí bèn sòng jiāng

”说罢，手举双枪，直奔宋江。

zuǒ yǒu lín chōng yòu yǒu huā róng liǎng jiāng qí chū gè shǐ jūn qì lái zhàn dǒng píng

左有林冲，右有花荣，两将齐出，各使军器，来战董平。

yuē dòu shù hé liǎng jiāng biàn zǒu sòng jiāng jūn mǎ yáng bài sì sàn ér bēn

约斗数合，两将便走，宋江军马佯败，四散而奔。

dǒng píng yào chěng gōng láo pāi mǎ gǎn lái

董平要逞功劳，拍马赶来。

sòng jiāng děng què hǎo tuì dào shòu zhāng xiàn jiè

宋江等却好退到寿张县界。

sòng jiāng qián miàn zǒu dǒng píng hòu miàn zhuī

宋江前面走，董平后面追。

lí chéng yǒu shí shù lǐ qián zhì yī gè cūn zhèn liǎng biān dōu shì cǎo wū zhōng jiān yī tiáo yì dào

离城有十数里，前至一个村镇，两边都是草屋，中间一条驿道。

dǒng píng bù zhī shì jì zhǐ gù zòng mǎ gǎn lái

董平不知是计，只顾纵马赶来。

sòng jiāng yīn jiàn dǒng píng liǎo de

宋江因见董平了得，

gé yè yǐ shǐ wáng ǎi hǔ yī zhàng qīng zhāng qīng sūn èr niang sì gè

隔夜已使王矮虎、一丈青、张青、孙二娘四个，

dài yī bǎi yú rén

带一百余人，

xiān zài cǎo wū liǎng biān mái fú

先在草屋两边埋伏，

què shuān shù tiáo bàn mǎ suǒ zài lù shàng

却拴数条绊马索在路上，

yòu yòng báo tǔ zhē gài

又用薄土遮盖，

zhǐ děng lái shí míng luó wèi hào

只等来时鸣锣为号，

bàn mǎ suǒ qí qǐ

绊马索齐起，

zhǔn bèi zhuō zhè dǒng píng

准备捉这董平。

dǒng píng zhèng gǎn zhī jiān lái dào nà lǐ zhǐ tīng de bèi hòu kǒng míng kǒng liàng dà jiào wù shāng wú zhǔ

董平正赶之间，来到那里，只听得背后孔明、孔亮大叫：“勿伤吾主！

qià hǎo dào cǎo wū qián yī shēng luó xiǎng liǎng biān mén shàn qí kāi yè qǐ shéng suǒ

”恰好到草屋前，一声锣响，两边门扇齐开，拽起绳索。

nà mǎ què dài huí tóu bèi hòu bàn mǎ suǒ qí qǐ jiāng mǎ bàn dào dǒng píng luò mǎ

那马却待回头，背后绊马索齐起，将马绊倒，董平落马。

zuǒ biān zhuàng chū yī zhàng qīng wáng ǎi hǔ yòu biān zǒu chū zhāng qīng sūn èr niang yī qí dōu shàng bǎ dǒng píng zhuō le

左边撞出一丈青、王矮虎，右边走出张青、孙二娘，一齐都上，把董平捉了。

tóu kuī yī jiǎ shuāng qiāng zhǐ mǎ jìn shù duó le

头盔、衣甲、双枪、只马，尽数夺了。

liǎng gè nǚ tóu lǐng jiāng dǒng píng zhuō zhù yòng má shéng bèi jiǎn bǎng le

两个女头领，将董平捉住，用麻绳背剪绑了。

liǎng gè nǚ jiàng gè zhí gāng dāo jiān yā dǒng píng lái jiàn sòng jiāng

两个女将各执钢刀，监押董平来见宋江。

què shuō sòng jiāng guò le cǎo fáng lēi zhù mǎ lì zài lǜ yáng shù xià yíng jiàn zhè liǎng gè nǚ tóu lǐng jiě zhe dǒng píng

却说宋江过了草房，勒住马，立在绿杨树下，迎见这两个女头领解着董平。

sòng jiāng suí jí hē tuì liǎng gè nǚ jiàng wǒ jiào nǐ qù xiāng qǐng dǒng jiāng jūn shuí jiào nǐ men bǎng fù tā lái

宋江随即喝退两个女将：“我教你去相请董将军，谁教你们绑缚他来！

èr nǚ jiāng nuò nuò ér tuì

”二女将喏喏而退。

sòng jiāng huāng máng xià mǎ zì lái jiě qí shéng suǒ biàn tuō hù jiǎ jǐn páo yǔ dǒng píng chuān zhe nà tóu biàn bài

宋江慌忙下马，自来解其绳索，便脱护甲锦袍与董平穿着，纳头便拜。

dǒng píng huāng máng dá lǐ

董平慌忙答礼。

sòng jiāng dào tǎng méng jiāng jūn bù qì wēi jiàn jiù wéi shān zhài zhī zhǔ

宋江道：“倘蒙将军不弃微贱，就为山寨之主。

dǒng píng dá dào xiǎo jiàng bèi qín zhī rén wàn sǐ yóu qīng

”董平答道：“小将被擒之人，万死犹轻。

ruò de róng shù ān shēn shí wèi wàn xìng

若得容恕安身，实为万幸！

sòng jiāng dào bì zhài de lián shuǐ pō sù wú rǎo hài

”宋江道：“敝寨地连水泊，素无扰害。

jīn wèi quē shǎo liáng shí tè lái dōng píng fǔ jiè liáng bié wú tā yì

今为缺少粮食，特来东平府借粮，别无他意。

dǒng píng dào chéng wàn lǐ nà sī yuán shì tóng guàn mén xià mén guǎn xiān shēng de cǐ měi rèn ān dé bù hài bǎi xìng

”董平道：“程万里那厮，原是童贯门下门馆先生，得此美任，安得不害百姓。

ruò shì xiōng zhǎng kěn róng dǒng píng jīn qù zhuàn kāi chéng mén shā rù chéng zhōng gòng qǔ qián liáng yǐ wéi bào xiào

若是兄长肯容董平，今去赚开城门，杀入城中，共取钱粮，以为报效。

sòng jiāng dà xǐ biàn lìng yī xíng rén jiāng guò kuī jiǎ qiāng mǎ hái le dǒng píng pī guà shàng mǎ

”宋江大喜，便令一行人将过盔甲枪马，还了董平，披挂上马。

dǒng píng zài qián sòng jiāng jūn mǎ zài hòu juǎn qǐ qí fān dōu dào dōng píng chéng xià

董平在前，宋江军马在后，卷起旗幡，都到东平城下。

dǒng píng jūn mǎ zài qián dà jiào chéng shàng kuài kāi chéng mén

董平军马在前，大叫：“城上快开城门！

bǎ mén jūn shì jiāng huǒ bǎ zhào shí rèn de shì dǒng dōu jiān suí jí dà kāi chéng mén fàng xià diào qiáo

”把门军士将火把照时，认得是董都监，随即大开城门，放下吊桥。

dǒng píng pāi mǎ xiān rù kǎn duàn tiě suǒ bèi hòu sòng jiāng děng cháng qū rén mǎ shā rù chéng lái

董平拍马先入，砍断铁锁，背后宋江等长驱人马杀入城来。

dōu dào dōng píng fǔ lǐ

都到东平府里。

jí chuán jiàng lìng bù xǔ shā hài bǎi xìng fàng huǒ shāo rén fáng wū

急传将令，不许杀害百姓，放火烧人房屋。

dǒng píng jìng bēn sī yá shā le chéng tài shǒu yī jiā rén kǒu duó le zhè nǚ ér

董平径奔私衙，杀了程太守一家人口，夺了这女儿。

sòng jiāng xiān jiào kāi fàng dà láo jiù chū shǐ jìn

宋江先叫开放大牢，救出史进。

biàn kāi fǔ kù jìn shù qǔ le jīn yín cái bó dà kāi cāng áo zhuāng zài liáng mǐ shàng chē xiān shǐ rén hù sòng qù liáng shān pō jīn shā tān jiāo gē yǔ sān yuán tóu lǐng jiē dì shàng shān

便开府库，尽数取了金银财帛，大开仓廒，装载粮米上车，先使人护送去梁山泊金沙滩，交割与三阮头领，接递上山。

shǐ jìn zì yǐn rén qù xi wǎ zǐ lǐ li ruì lán jiā bǎ qián pó lǎo yòu yī mén dà xiǎo suì shī wàn duàn

史进自引人去西瓦子里李瑞兰家，把虔婆老幼，一门大小，碎尸万段。

sòng jiāng jiāng tài shǒu jiā sī biào sàn jū mín réng gěi yán jiē gào shì xiǎo yù bǎi xìng hài mín zhōu guān yǐ zì shā lù

宋江将太守家私，俵散居民，仍给沿街告示，晓谕百姓：“害民州官，已自杀戮。

rǔ děng liáng mín gè ān shēng lǐ

汝等良民，各安生理。

gào shì yǐ ba shōu shí huí jūn

”告示已罢，收拾回军。

dà xiǎo jiàng xiào zài dào ān shān zhèn zhī jiàn bái rì shǔ bái shèng fēi bēn qián lái bào shuō dōng chāng fǔ jiāo zhàn zhī shì xū shí shèng bài

大小将校再到安山镇，只见白日鼠白胜飞奔前来，报说东昌府交战之事，虚实胜败。

sòng jiāng tīng ba shén méi tī shù guài yǎn yuán zhēng dà jiào zhòng duō xiōng dì bú yào huí shān qiě gēn wǒ lái zài qù zhè gè qù chù jiàng bīng zhuō jiāng

宋江听罢，神眉剔竖，怪眼圆睁，大叫：“众多兄弟，不要回山，且跟我来，再去这个去处降兵捉将！

zhèng shì zài shī zhōng yì qīng shū shǒu fù duó zī chǔ jǐn xiù chéng

”正是：再施忠义轻舒手，复夺资储锦绣城。

bì jìng sòng jiāng zài yǐn jūn mǎ tóu hé chǔ lái qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟宋江再引军马投何处来，且听下回分解。