第七十四回 — 水浒传 — 施耐庵

yàn qīng zhì pū qíng tiān zhù lǐ kuí shòu zhāng qiáo zuò yá

燕青智扑擎天柱李逵寿张乔坐衙

gǔ fēng yī shǒu

古风一首：

gāng xīng fēi chū dōng nán jiǎo sì sàn bēn liú rào liáo kuò

罡星飞出东南角，四散奔流绕寥廓。

huī zōng cháo nèi zhǎng yīng xióng dì xiōng jù huì liáng shān pō

徽宗朝内长英雄，弟兄聚会梁山泊。

zhōng yǒu yī rén míng yàn qīng huā xiù biàn shēn guāng shǎn shuò

中有一人名燕青，花绣遍身光闪烁。

fèng huáng tà suì yù líng lóng kǒng què xié chuān huā cuò luò

凤凰踏碎玉玲珑，孔雀斜穿花错落。

yī tuán jùn qiào zhēn kān kuā wàn zhǒng fēng liú shuí kě xué

一团俊俏真堪夸，万种风流谁可学。

jǐn tǐ shè nèi duó tóu chóu dōng yuè miào zhōng xiāng sài bó

锦体社内夺头筹，东岳庙中相赛博。

gōng chéng shēn tuì bì xián yí xīn míng jī qiǎo wú chā cuò

功成身退避嫌疑，心明机巧无差错。

shì jiān wú wù kān bǐ lùn jīn fēng wèi dòng chán xiān jué

世间无物堪比论，金风未动蝉先觉。

huà shuō zhè yī piān shī dān dào zhe yàn qīng

话说这一篇诗，单道着燕青。

tā suī shì sān shí liù xīng zhī mò guǒ rán jī qiǎo xīn líng duō jiàn guǎng shí liǎo shēn dá mìng dōu qiáng sì nà sān shí wǔ gè

他虽是三十六星之末，果然机巧心灵，多见广识，了身达命，都强似那三十五个。

dāng rì yàn qīng bǐng sòng jiāng dào xiǎo yǐ zì yòu gēn zhe lú yuán wài xué de zhè shēn xiāng pū jiāng hú shàng bù céng féng zhe duì shǒu

当日燕青禀宋江道：“小乙自幼跟着卢员外，学得这身相扑，江湖上不曾逢着对手。

jīn rì xìng yù cǐ jī huì sān yuè èr shí bā rì yòu jìn le xiǎo yǐ bìng bù yào dài yī rén zì qù xiàn tái shàng hǎo dǎi pān tā diān yī qiāo

今日幸遇此机会，三月二十八日又近了，小乙并不要带一人，自去献台上，好歹攀他攧一跤。

ruò shì shū le diān sǐ yǒng wú yuàn xīn

若是输了攧死，永无怨心。

tǎng huò yíng shí yě yǔ gē ge zēng xiē guāng cǎi

倘或赢时，也与哥哥增些光彩。

zhè rì bì rán yǒu yī chǎng hǎo nào gē ge què shǐ rén jiù yìng

这日必然有一场好闹，哥哥却使人救应。

sòng jiāng shuō dào xián dì wén zhī nà rén shēn zhǎng yī zhàng mào ruò jīn gāng yuē yǒu qiān bǎi jīn qì lì

”宋江说道：“贤弟，闻知那人身长一丈，貌若金刚，约有千百斤气力。

nǐ zhè bān shòu xiǎo shēn cái zǒng yǒu běn shì zěn dì jìn bàng de tā

你这般瘦小身材，总有本事，怎地近傍得他。

yàn qīng dào bù pà tā zhǎng dà shēn cái zhǐ kǒng tā bù zháo quān tào

”燕青道：“不怕他长大身材，只恐他不着圈套。

cháng yán dào xiàng pū de yǒu lì shǐ lì wú lì dòu zhì

常言道：相扑的有力使力，无力斗智。

fēi shì yàn qīng gǎn shuō kǒu lín jī yìng biàn kàn jǐng shēng qíng bú dào de shū yǔ tā nà dāi hàn

非是燕青敢说口，临机应变，看景生情，不到的输与他那呆汉。

lú jùn yì biàn dào wǒ zhè xiǎo yǐ duān dì zì xiǎo xué chéng hǎo yī shēn xiàng pū

”卢俊义便道：“我这小乙，端的自小学成好一身相扑。

suí tā xīn yì jiào tā qù

随他心意，叫他去。

zhì qī lú mǒu zì qù jiē yìng tā huí lái

至期，卢某自去接应他回来。

sòng jiāng wèn dào jǐ shí kě xíng

”宋江问道：“几时可行？

yàn qīng dá dào jīn rì shì sān yuè èr shí sì rì le lái rì bài cí gē ge xià shān lù shàng lüè sù yī xiāo èr shí liù rì gǎn dào miào shàng èr shí qī rì zài nà lǐ dǎ tàn yī rì èr shí bā rì què hǎo hé nà sī fàng duì

”燕青答道：“今日是三月二十四日了，来日拜辞哥哥下山，路上略宿一宵，二十六日赶到庙上，二十七日在那里打探一日，二十八日却好和那厮放对。

dāng rì wú shì

”当日无事。

cì rì sòng jiāng zhì jiǔ yǔ yàn qīng sòng xíng

次日，宋江置酒与燕青送行。

zhòng rén kàn yàn qīng shí dǎ bàn de cūn cūn piáo pǔ jiāng yī shēn huā xiù bǎ nà ǎo bāo dé bù jiàn

众人看燕青时，打扮得村村朴朴，将一身花绣，把衲袄包得不见。

ban zuò shān dōng huò láng yāo lǐ chā zhe yī bǎ chuàn gǔ r tiāo yī tiáo gāo jiān zá huò dàn zi

扮做山东货郎，腰里插着一把串鼓儿，挑一条高肩杂货担子。

zhū rén kàn le dōu xiào

诸人看了都笑。

sòng jiāng dào nǐ jì rán zhuāng zuò huò láng dān r nǐ qiě chàng gè shān dōng huò láng zhuǎn diào gē yǔ wǒ zhòng rén tīng

宋江道：“你既然装做货郎担儿，你且唱个山东货郎转调歌与我众人听。

yàn qīng yī shǒu niān chuàn gǔ yī shǒu dǎ bǎn chàng chū huò láng tài píng gē yǔ shān dōng rén bù chà fēn háo lái qù

”燕青一手拈串鼓，一手打板，唱出货郎太平歌，与山东人不差分毫来去。

zhòng rén yòu xiào

众人又笑。

jiǔ zhì bàn hān zhī hòu yàn qīng cí le zhòng tóu lǐng xià shān

酒至半酣之后，燕青辞了众头领下山。

guò le jīn shā tān qǔ lù wàng tài ān zhōu lái

过了金沙滩，取路望泰安州来。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

xiāo yǒng yàn qīng bù kě bān dāng chǎng tiě pū yǒu jī guān

骁勇燕青不可扳，当场铁扑有机关。

yù xún dí shǒu xiāng lùn jiào tè dì qū chí shàng tài shān

欲寻敌手相论较，特地驱驰上泰山。

dāng rì tiān wǎn zhèng dài yào xún diàn ān xiē zhǐ tīng de bèi hòu yǒu rén jiào dào yàn xiǎo yǐ gē děng wǒ yī děng

当日天晚，正待要寻店安歇，只听得背后有人叫道：“燕小乙哥，等我一等！

yàn qīng xiē xià dàn zi kàn shí què shì hēi xuàn fēng lǐ kuí

”燕青歇下担子看时，却是黑旋风李逵。

yàn qīng dào nǐ gǎn lái zěn dì

燕青道：“你赶来怎地？

lǐ kuí dào nǐ xiāng bàn wǒ qù jīng mén zhèn zǒu le liǎng zāo wǒ jiàn nǐ dú zì gě lái fàng xīn bù xià bù céng duì gē ge shuō zhī tōu zǒu xià shān tè lái bāng nǐ

”李逵道：“你相伴我去荆门镇走了两遭，我见你独自个来，放心不下，不曾对哥哥说知，偷走下山，特来帮你。

yàn qīng dào wǒ zhè lǐ yòng nǐ bù zháo nǐ kuài zǎo zǎo huí qù

”燕青道：“我这里用你不着，你快早早回去。

lǐ kuí jiāo zào qǐ lái shuō dào nǐ biàn shì zhēn gè liǎo de de hǎo hàn

”李逵焦躁起来，说道：“你便是真个了得的好汉！

wǒ hǎo yì lái bāng nǐ nǐ dǎo fān chéng è yì

我好意来帮你，你倒翻成恶意。

wǒ què piān niǎo yào qù

我却偏鸟要去！

yàn qīng xún sī pà huài le yì qì biàn duì lǐ kuí shuō dào hé nǐ qù bù zhēng nà lǐ shèng dì shēng rì dōu yǒu sì shān wǔ yuè de rén jù huì rèn de nǐ de pō duō

”燕青寻思怕坏了义气，便对李逵说道：“和你去不争，那里圣帝生日，都有四山五岳的人聚会，认的你的颇多。

nǐ yī de wǒ sān jiàn shì biàn hé nǐ tóng qù

你依的我三件事，便和你同去。

lǐ kuí dào yī de

”李逵道：“依得。

yàn qīng dào cóng jīn lù shàng hé nǐ qián hòu gè zì zǒu yī jiǎo dào kè diàn lǐ rù de diàn mén nǐ biàn zì bú yào chū lái

”燕青道：“从今路上和你前后各自走，一脚到客店里，入得店门，你便自不要出来。

zhè shì dì yī jiàn le

这是第一件了。

dì èr jiàn dào de miào shàng kè diàn lǐ nǐ zhǐ tuī bìng bǎ bèi bāo le tóu liǎn jiǎ zuò dǎ hōu shuì biàn bú yào zuò shēng

第二件，到得庙上客店里，你只推病，把被包了头脸，假做打齁睡，便不要做声。

dì sān jiàn dāng rì miào shàng nǐ āi zài chóu rén zhōng kàn zhēng qiāo shí bú yào dà jīng xiǎo guài

第三件，当日庙上，你挨在稠人中看争跤时，不要大惊小怪。

dà gē yī de me

大哥，依得么？

lǐ kuí dào yǒu shèn nán chǔ

”李逵道：“有甚难处！

dōu yī nǐ biàn liǎo

都依你便了。

dàng wǎn liǎng gè tóu kè diàn ān xiē

”当晚两个投客店安歇。

cì rì wǔ gēng qǐ lái hái le fáng qián tóng háng dào qián miàn dǎ huǒ chī le fàn

次日五更起来，还了房钱，同行到前面，打火吃了饭。

yàn qīng dào li dà gē nǐ xiān zǒu bàn lǐ wǒ suí hòu lái yě

燕青道：“李大哥，你先走半里，我随后来也。

nà tiáo lù shàng zhī jiàn shāo xiāng de rén lái wǎng bù jué duō yǒu jiǎng shuō rèn yuán de běn shì liǎng nián zài tài yuè wú duì jīn nián yòu jīng sān nián le

”那条路上只见烧香的人来往不绝，多有讲说任原的本事，“两年在泰岳无对，今年又经三年了。

yàn qīng tīng de yǒu zài xīn lǐ

”燕青听得，有在心里。

shēn pái shí hòu jiāng jìn miào shàng bàng biān zhòng rén dōu lì dìng jiǎo yǎng miàn zài nà lǐ kàn

申牌时候，将近庙上，傍边众人都立定脚，仰面在那里看。

yàn qīng xiē xià dān ér fēn kāi rén cóng yě āi xiàng qián kàn shí zhī jiàn liǎng tiáo hóng biāo zhù qià sì fāng xiàng pái é yì bān xiāng sì

燕青歇下担儿，分开人丛，也挨向前看时，只见两条红标柱，恰似坊巷牌额一般相似。

shàng lì yī miàn fěn pái xiě dào tài yuán xiàng pū qíng tiān zhù rèn yuán

上立一面粉牌，写道：“太原相扑擎天柱任原”；

bàng biān liǎng xíng xiǎo zì dào quán dǎ nán shān měng hǔ jiǎo tī běi hǎi cāng lóng

傍边两行小字道：“拳打南山猛虎，脚踢北海苍龙。

yàn qīng kàn le biàn chě biǎn dān jiàng pái dǎ de fěn suì yě bù shuō shèn me zài tiāo le dān ér wàng miào shǎng qù le

”燕青看了，便扯匾担将牌打得粉碎，也不说甚么，再挑了担儿，望庙上去了。

kàn de zhòng rén duō yǒu hǎo shì de fēi bào rèn yuán shuō jīn nián yǒu pī pái fàng duì de

看的众人多有好事的，飞报任原，说今年有劈牌放对的。

qiě shuō yàn qīng qián miàn yíng zhe lǐ kuí biàn lái xún kè diàn ān xiē

且说燕青前面迎着李逵，便来寻客店安歇。

yuán lái miào shàng hǎo shēng rè nào bù suàn yī bǎi èr shí háng jīng shāng mǎi mài zhǐ kè diàn yě yǒu yī qiān sì wǔ bǎi jiā yán jiē tiān xià xiāng guān

原来庙上好生热闹，不算一百二十行经商买卖，只客店也有一千四五百家，延接天下香官。

dào pú sà shèng jié zhī shí yě méi ān zhe rén chù xǔ duō kè diàn dōu xiē mǎn le

到菩萨圣节之时，也没安着人处，许多客店都歇满了。

yàn qīng lǐ kuí zhǐ de jiù shì shāo tóu lìn yī suǒ kè diàn ān xià bǎ dàn zi xiē le qǔ yī chuáng jiá bèi jiào lǐ kuí shuì zháo

燕青、李逵只得就市梢头赁一所客店安下，把担子歇了，取一床夹被教李逵睡着。

diàn xiǎo èr lái wèn dào dà gē shì shān dōng huò láng lái miào shàng gǎn chèn pà gǎn chū fáng qián bù qǐ

店小二来问道：“大哥是山东货郎，来庙上赶趁，怕敢出房钱不起？

yàn qīng dǎ zhe xiāng tán shuō dào nǐ hǎo xiǎo qù rén

”燕青打着乡谈说道：“你好小觑人！

yī jiān xiǎo fáng zhí de duō shǎo biàn bǐ yī jiān dà fáng qián

一间小房，值得多少，便比一间大房钱。

méi chù qù le bié rén chū duō shǎo fáng qián wǒ yě chū duō shǎo hái nǐ

没处去了，别人出多少房钱，我也出多少还你。

diàn xiǎo èr dào dà gē xiū guài

”店小二道：“大哥休怪。

zhèng shì yào jǐn de rì jiǎo xiān shuō de míng bái zuì hǎo

正是要紧的日脚，先说得明白最好。

yàn qīng dào wǒ zì lái zuò mǎi mài dào bù dǎ jǐn nà lǐ bù qù xiē le

”燕青道：“我自来做买卖，倒不打紧，那里不去歇了。

bù xiǎng lù shàng zhuàng jiàn le zhè gè xiāng zhōng qīn qī jiàn huàn qì bìng yīn cǐ zhǐ de yào tǎo nǐ diàn zhōng xiē

不想路上撞见了这个乡中亲戚，见患气病，因此只得要讨你店中歇。

wǒ xiān yǔ nǐ wǔ guàn tóng qián yāng jí nǐ jiù guō zhōng tì wǒ ān pái xiē chá fàn lín qǐ shēn yī fà chóu xiè nǐ

我先与你五贯铜钱，央及你就锅中替我安排些茶饭，临起身一发酬谢你。

xiǎo èr gē jiē le tóng qián zì qù mén qián ān pái chá fàn bù zài huà xià

”小二哥接了铜钱，自去门前安排茶饭，不在话下。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

lǐ kuí píng xī xìng gāng qiáng xiāng bàn yàn qīng shàng miào táng

李逵平昔性刚强，相伴燕青上庙堂。

zhǐ kǒng tú zhōng xián rě shì gù lìng tuī bìng wò kū chuáng

只恐途中闲惹事，故令推病卧枯床。

méi duō shí hou zhǐ tīng de diàn mén wài rè nào

没多时候，只听得店门外热闹。

èr sān shí tiáo dà hàn zǒu rù diàn lǐ lái wèn xiǎo èr gē dào pī pái dìng duì de hǎo hàn zài nà fáng lǐ ān xiē

二三十条大汉走入店里来，问小二哥道：“劈牌定对的好汉在那房里安歇？

diàn xiǎo èr dào wǒ zhè lǐ méi yǒu

”店小二道：“我这里没有。

nà huǒ rén dào dōu shuō zài nǐ diàn zhōng

”那伙人道：“都说在你店中。

xiǎo èr gē dào zhǐ yǒu liǎng yǎn fáng kōng zhe yī yǎn yī yǎn shì gè shān dōng huò láng fú zhe yí gè bìng hàn lìn le

”小二哥道：“只有两眼房，空着一眼，一眼是个山东货郎扶着一个病汉赁了。

nà yī huǒ rén dào zhèng shì nà gè huò láng ér pī pái dìng duì

”那一伙人道：“正是那个货郎儿劈牌定对。

diàn xiǎo èr dào xiū dào bié rén qǔ xiào

”店小二道：“休道别人取笑！

nà huò láng ér shì yí gè xiǎo xiǎo hòu shēng zuò de shén yòng

那货郎儿是一个小小后生，做得甚用！

nà huǒ rén qí dào nǐ zhǐ yǐn wǒ men qù zhāng yī zhāng

”那伙人齐道：“你只引我们去张一张。

diàn xiǎo èr zhǐ dào nà jiǎo luò tóu fáng lǐ biàn shì

”店小二指道：“那角落头房里便是。

zhòng rén lái kàn shí jiàn jǐn bì zhe fáng mén

”众人来看时，见紧闭着房门；

dōu qù chuāng zi yǎn lǐ zhāng shí jiàn lǐ miàn chuáng shàng liǎng gè rén jiǎo sī dǐ shuì zháo

都去窗子眼里张时，见里面床上，两个人脚厮抵睡着。

zhòng rén xún sī bù xià shù nèi yǒu yí gè dào jì shì gǎn lái pī pái yào zuò tiān xià duì shǒu bú shì xiǎo kě dì rén

众人寻思不下，数内有一个道：“既是敢来劈牌，要做天下对手，不是小可的人。

pà rén suàn tā yǐ dìng shì jiǎ zhuāng zuò hài bìng de

怕人算他，以定是假装做害病的。

zhòng rén dào zhèng shì le

”众人道：“正是了。

dōu bú yào cāi lín qī biàn jiàn

都不要猜，临期便见。

bú dào huáng hūn qián hòu diàn lǐ hé zhǐ sān èr shí huǒ rén lái dǎ tīng fēn shuō de diàn xiǎo èr kǒu chún yě pò le

”不到黄昏前后，店里何止三二十伙人来打听，分说得店小二口唇也破了。

dàng wǎn bān fàn yǔ èr rén chī zhī jiàn lǐ kuí cóng bèi wō lǐ zuān chū tóu lái xiǎo èr gē jiàn le chī yī jīng jiào shēng ā yě

当晚搬饭与二人吃，只见李逵从被窝里钻出头来，小二哥见了吃一惊，叫声：“阿也！

zhè gè shì zhēng qiāo de yé ye le

这个是争跤的爷爷了！

yàn qīng dào zhēng qiāo de bú shì tā tā zì bìng huàn zài shēn

”燕青道：“争跤的不是他，他自病患在身。

wǒ biàn shì jìng lái zhēng qiāo de

我便是径来争跤的。

xiǎo èr gē dào nǐ xiū yào mán wǒ wǒ kàn rèn yuán tūn de nǐ zài dù lǐ

”小二哥道：“你休要瞒我，我看任原吞得你在肚里。

yàn qīng dào nǐ xiū xiào wǒ wǒ zì yǒu fǎ dù jiào nǐ men dà xiào yī chǎng huí lái duō bǎ lì wù shǎng nǐ

”燕青道：“你休笑我，我自有法度教你们大笑一场，回来多把利物赏你。

xiǎo èr gē kàn tā liǎng gè chī le wǎn fàn shōu le wǎn dié zì qù chú tóu xǐ guā xīn zhōng zhǐ shì bù xìn

”小二哥看他两个吃了晚饭，收了碗碟，自去厨头洗刮，心中只是不信。

cì rì yàn qīng hé lǐ kuí chī le xiē zǎo fàn fēn fù dào gē ge nǐ zì shuān le fáng mén gāo shuì

次日，燕青和李逵吃了些早饭，分付道：“哥哥，你自拴了房门高睡。

yàn qīng què suí le zhòng rén lái dào dài yuè miào lǐ kàn shí guǒ rán shì tiān xià dì yī

”燕青却随了众人来到岱岳庙里看时，果然是天下第一。

dàn jiàn

但见：

miào jū dài yuè shān zhèn qián kūn wéi shān yuè zhī zhì zūn nǎi wàn shén zhī lǐng xiù

庙居岱岳，山镇乾坤，为山岳之至尊，乃万神之领袖。

shān tóu fú kǎn zhí wàng jiàn ruò shuǐ péng lái

山头伏槛，直望见弱水蓬莱；

jué dǐng pān sōng jìn dōu shì mì yún bó wù

绝顶攀松，尽都是密云薄雾。

lóu tái sēn sǒng yí shì jīn wū zhǎn chì fēi lái

楼台森耸，疑是金乌展翅飞来；

diàn jiǎo léng céng dìng jué yù tù téng shēn zǒu dào

殿角棱层，定觉玉兔腾身走到。

diāo liáng huà dòng bì wǎ zhū yán

雕梁画栋，碧瓦朱檐。

fèng fēi liàng gé yìng huáng shā guī bèi xiù lián chuí jǐn dài

凤扉亮槅映黄纱，龟背绣帘垂锦带。

yáo guān shèng xiàng jiǔ liú miǎn shùn mù yáo méi

遥观圣像，九旒冕舜目尧眉；

jìn dǔ shén yán gǔn lóng páo tāng jiān yǔ bèi

近睹神颜，衮龙袍汤肩禹背。

jiǔ tiān sī mìng fú róng guān yǎn yìng jiàng xiāo yī

九天司命，芙蓉冠掩映绛绡衣；

bǐng líng shèng gōng zhě huáng páo piān chēng lán tián dài

炳灵圣公，赭黄袍偏称蓝田带。

zuǒ shì xià yù zān zhū lǚ yòu shì xià zǐ shòu jīn zhāng

左侍下玉簪珠履，右侍下紫绶金章。

hé diàn wēi yán hù jià sān qiān jīn jiǎ jiāng

阖殿威严，护驾三千金甲将；

liǎng láng yǒng měng qín wáng shí wàn tiě yī bīng

两廊勇猛，勤王十万铁衣兵。

wǔ yuè lóu xiāng jiē dōng gōng rén ān diàn jǐn lián běi què

五岳楼相接东宫，仁安殿紧连北阙。

hāo lǐ shān xià pàn guān fēn qī shí èr sī

蒿里山下，判官分七十二司；

bái luó miào zhōng tǔ shén àn èr shí sì qì

白骡庙中，土神按二十四气。

guǎn huǒ chí tiě miàn tài wèi yuè yuè tōng líng

管火池铁面太尉，月月通灵；

zhǎng shēng sǐ wǔ dào jiāng jūn nián nián xiǎn shèng

掌生死五道将军，年年显圣。

yù xiāng bù duàn tiān shén fēi mǎ bào dān shū

御香不断，天神飞马报丹书；

jì sì yī shí lǎo yòu wàng fēng jiē huò fú

祭祀依时，老幼望风皆获福。

jiā níng diàn xiáng yún yǎo ǎi zhèng yáng mén ruì qì pán xuán

嘉宁殿祥云杳霭，正阳门瑞气盘旋。

wàn mín cháo bài bì xiá jūn sì yuǎn guī yī rén shèng dì

万民朝拜碧霞君，四远归依仁圣帝。

dāng shí yàn qīng yóu wán le yī zāo què chū cǎo cān tíng cān bài le sì bài

当时燕青游玩了一遭，却出草参亭，参拜了四拜。

wèn shāo xiāng de dào zhè xiàng pū rèn jiào shī zài nà lǐ xiē

问烧香的道：“这相扑任教师在那里歇？

biàn yǒu hǎo shì rén shuō zài yíng ēn qiáo xià nà gè dà kè diàn lǐ biàn shì

”便有好事人说：“在迎恩桥下那个大客店里便是。

tā jiào zhe sān èr bǎi gè shàng zú tú dì

他教着三二百个上足徒弟。

yàn qīng tīng le jìng lái yíng ēn qiáo xià kàn shí jiàn qiáo biān lán gān zi shàng zuò zhe èr sān shí gè xiàng pū zǐ dì miàn qián biàn chā pù jīn qí pái jǐn xiù zhàng é děng shēn kào bèi

”燕青听了，径来迎恩桥下看时，见桥边栏杆子上，坐着二三十个相扑子弟，面前遍插铺金旗牌，锦绣帐额，等身靠背。

yàn qīng shǎn rù kè diàn lǐ qù kàn jiàn rèn yuán zuò zài tíng xīn shàng

燕青闪入客店里去看，见任原坐在亭心上。

zhēn nǎi yǒu jiē dì yí róng jīn gāng mào xiāng

真乃有揭谛仪容，金刚貌相。

tǎn kāi xiōng pú xiǎn cún xiào dǎ hǔ zhī wēi

坦开胸脯，显存孝打虎之威；

cè zuò hú chuáng yǒu bà wáng bá shān zhī shì

侧坐胡床，有霸王拔山之势。

zài nà lǐ kàn tú dì xiàng pū

在那里看徒弟相扑。

shù nèi yǒu rén rèn de yàn qīng zēng pī pái lái àn àn bào yǔ rèn yuán

数内有人认得燕青曾劈牌来，暗暗报与任原。

zhī jiàn rèn yuán tiào jiāng qǐ lái shān zhe bǎng zi kǒu lǐ shuō dào jīn nián nà gè hé sǐ de lái wǒ shǒu lǐ nà mìng

只见任原跳将起来，搧着膀子，口里说道：“今年那个合死的，来我手里纳命。

yàn qīng dī le tóu jí chū diàn mén tīng de lǐ miàn dōu xiào

”燕青低了头，急出店门，听得里面都笑。

jí huí dào zì jǐ xià chǔ ān pái xiē jiǔ shí yǔ lǐ kuí tóng chī le yī huí

急回到自己下处，安排些酒食，与李逵同吃了一回。

lǐ kuí dào zhè men shuì mèn sǐ wǒ yě

李逵道：“这们睡，闷死我也。

yàn qīng dào zhǐ yǒu jīn rì yī wǎn míng rì biàn jiàn cí xióng

”燕青道：“只有今日一晚，明日便见雌雄。

dāng shí xián huà dōu bù bì shuō

”当时闲话，都不必说。

sān gēng qián hòu tīng dé yī pài gǔ yuè xiǎng nǎi shì miào shàng zhòng xiāng guān yǔ shèng dì shàng shòu

三更前后，听得一派鼓乐响，乃是庙上众香官与圣帝上寿。

sì gēng qián hòu yàn qīng lǐ kuí qǐ lái wèn diàn xiǎo èr xiān tǎo tāng xǐ le miàn shū guāng le tóu tuō qù le lǐ miàn nà ǎo xià miàn láo shuān le tuǐ bēng hù xī biǎn zhā qǐ le shú juàn shuǐ kūn chuān le duō ěr má xié shàng chuān hàn shān dā bo xì le yāo

四更前后，燕青、李逵起来，问店小二先讨汤洗了面，梳光了头，脱去了里面衲袄，下面牢拴了腿绷护膝，匾扎起了熟绢水裩，穿了多耳麻鞋，上穿汗衫，搭膊系了腰。

liǎng gè chī le zǎo fàn jiào xiǎo èr fēn fù dào fáng zhōng de xíng lǐ nǐ yǔ wǒ zhào guǎn

两个吃了早饭，叫小二分付道：“房中的行李，你与我照管。

diàn xiǎo èr yīng dào bìng wú shī tuō zǎo zǎo dé shèng huí lái

”店小二应道：“并无失脱，早早得胜回来。

zhǐ zhè xiǎo kè diàn lǐ yě yǒu sān èr shí gè shāo xiāng de dōu duì yàn qīng dào hòu shēng nǐ zì zhēn zhuó bú yào wang sòng le xìng mìng

”只这小客店里，也有三二十个烧香的，都对燕青道：“后生，你自斟酌，不要枉送了性命。

yàn qīng dào dāng xià xiǎo rén hè cǎi zhī shí zhòng rén kě yǔ xiǎo rén duó xiē lì wù

”燕青道：“当下小人喝采之时，众人可与小人夺些利物。

zhòng rén dōu yǒu xiān qù le de

”众人都有先去了的。

lǐ kuí dào wǒ dài le zhè liǎng bǎ bǎn fǔ qù yě hǎo

李逵道：“我带了这两把板斧去也好。

yàn qīng dào zhè gè què shǐ bù dé

”燕青道：“这个却使不得。

bèi rén kàn pò wù le dà shì

被人看破，误了大事。

dāng shí liǎng gè zá zài rén duì lǐ xiān dào láng xià zuò yī kuài er fú le

”当时两个杂在人队里，先到廊下做一块儿伏了。

nà rì shāo xiāng de rén zhēn nǎi yà jiān dié bèi

那日烧香的人，真乃亚肩叠背。

ruò dà yí gè dōng yuè miào yī yǒng biàn mǎn le

偌大一个东岳庙，一涌便满了。

wū jǐ liáng shàng dōu shì kàn de rén

屋脊梁上，都是看的人。

cháo zhe jiā níng diàn zhā fù qǐ shān péng

朝着嘉宁殿，扎缚起山棚。

péng shàng dōu shì jīn yín qì mǐn jǐn xiù duàn pǐ

棚上都是金银器皿，锦绣段匹。

mén wài shuān zhe wǔ tóu jùn mǎ quán fù ān pèi

门外拴着五头骏马，全副鞍辔。

zhī zhōu jìn zhù shāo xiāng de rén kàn zhè dāng nián xiàng pū xiàn shèng

知州禁住烧香的人，看这当年相扑献圣。

yí gè nián lǎo de bù shǔ ná zhe zhú pī shàng de xiàn tái cān shén yǐ ba biàn qǐng jīn nián xiàng pū de duì shǒu chū mǎ zhēng qiāo

一个年老的部署，拿着竹批，上得献台，参神已罢，便请今年相扑的对手出马争跤。

shuō yán wèi liǎo zhī jiàn rén rú cháo yǒng què zǎo shí shù duì shào bàng guò lái qián miàn liè zhe sì bǎ xiù qí nà rèn yuán zuò zài jiào shàng

说言未了，只见人如潮涌，却早十数对哨棒过来，前面列着四把绣旗，那任原坐在轿上。

zhè jiào qián jiào hòu sān èr shí duì huā gē bo de hǎo hàn qián zhē hòu yōng lái dào xiàn tái shàng

这轿前轿后，三二十对花胳膊的好汉，前遮后拥，来到献台上。

bù shǔ qǐng xià jiào lái kāi le jǐ jù wēn nuǎn de hē huì

部署请下轿来，开了几句温暖的呵会。

rèn yuán dào wǒ liǎng nián dào dài yuè duó le tóu chóu bái bái ná le ruò gān lì wù

任原道：“我两年到岱岳，夺了头筹，白白拿了若干利物。

jīn nián bì yòng tuō bó

今年必用脱膊。

shuō ba jiàn yí gè ná shuǐ tǒng de shàng lái

”说罢，见一个拿水桶的上来。

rèn yuán de tú dì dōu zài xiàn tái biān yī zhōu zāo dōu mì mì de lì zhe

任原的徒弟都在献台边，一周遭都密密地立着。

qiě shuō rèn yuán xiān jiě le dā bo chú le jīn zé xū lóng zhe shǔ jǐn ǎo zi hē le yī shēng cān shén rě shòu le liǎng kǒu shén shuǐ tuō xià jǐn ǎo

且说任原先解了搭膊，除了巾帻，虚笼着蜀锦袄子，喝了一声参神喏，受了两口神水，脱下锦袄。

bǎi shí wàn rén qí hē yī shēng cǎi

百十万人齐喝一声采。

kàn nà rèn yuán shí zěn shēng dǎ bàn

看那任原时，怎生打扮？

tóu wǎn yī wō chuān xīn hóng jiǎo zǐ yāo xì yī tiáo jiàng luó cuì xiù

头绾一窝穿心红角子，腰系一条绛罗翠袖。

sān chuàn dài er shuān shí èr gè yù hú dié yá zǐ kòu ér zhǔ yāo shàng pái shù duì jīn yuān yāng xué zhě chèn yī

三串带儿拴十二个玉蝴蝶牙子扣儿，主腰上排数对金鸳鸯踅褶衬衣。

hù xī zhōng yǒu tóng dāng tóng kù jiǎo lián nèi yǒu tiě piàn tiě huán

护膝中有铜裆铜裤，缴臁内有铁片铁环。

zhā wàn láo shuān tī xié jǐn xì

扎腕牢拴，踢鞋紧系。

shì jiān jià hǎi qíng tiān zhù yuè xià jiàng mó zhǎn jiāng rén

世间架海擎天柱，岳下降魔斩将人。

nà bù shǔ dào jiào shī liǎng nián zài miào shàng bù céng yǒu duì shǒu jīn nián shì dì sān fān le

那部署道：“教师两年在庙上不曾有对手，今年是第三番了。

jiào shī yǒu shèn yán yǔ ān fù tiān xià zhòng xiāng guān

教师有甚言语，安复天下众香官？

rèn yuán dào sì bǎi zuò jūn zhōu qī qiān yú xiàn zhì hǎo shì xiāng guān gōng jìng shèng dì dōu zhù jiāng lì wù lái

”任原道：“四百座军州，七千余县治，好事香官恭敬圣帝，都助将利物来。

rèn yuán liǎng nián bái shòu le

任原两年白受了。

jīn nián cí le shèng dì huán xiāng zài yě bù shàng shān lái le

今年辞了圣帝还乡，再也不上山来了。

dōng zhì rì chū xi zhì rì méi liǎng lún rì yuè yī hé qián kūn nán jí nán mán běi jì yōu yàn gǎn yǒu hé wǒ zhēng lì wù de me

东至日出，西至日没，两轮日月，一合乾坤，南及南蛮，北济幽燕，敢有和我争利物的么？

shuō yóu wèi liǎo yàn qīng nà zhe liǎng biān rén de jiān bì kǒu zhōng jiào dào yǒu yǒu

”说犹未了，燕青捺着两边人的肩臂，口中叫道：“有，有！

cóng rén bèi shàng zhí fēi qiǎng dào xiàn tái shàng lái

”从人背上直飞抢到献台上来。

zhòng rén qí fā shēng hǎn

众人齐发声喊。

nà bù shǔ jiē zhe wèn dào hàn zi nǐ xìng shèn míng shuí

那部署接着问道：“汉子，你姓甚名谁？

nà lǐ rén shì

那里人氏？

nǐ cóng hé chù lái

你从何处来？

yàn qīng dào wǒ shì shān dōng zhāng huò láng tè dì lái hé tā zhēng lì wù

”燕青道：“我是山东张货郎，特地来和他争利物。

nà bù shǔ dào hàn zi xìng mìng zhī zài yǎn qián nǐ shěng de me

”那部署道：“汉子，性命只在眼前，你省得么？

nǐ yǒu bǎo rén yě wú

你有保人也无？

yàn qīng dào wǒ shì bǎo rén sǐ le yào shuí cháng mìng

”燕青道：“我是保人，死了要谁偿命！

bù shǔ dào nǐ qiě tuō bó xià lái kàn

”部署道：“你且脱膊下来看。

yàn qīng chú le tóu jīn guāng guāng de shū zhe gè jiǎo r tuō xià cǎo xié chì le shuāng jiǎo dūn zài xiàn tái yī biān jiě le tuǐ bēng hù xī tiào jiāng qǐ lái bǎ bù shān tuō jiāng xià lái tǔ gè jià zi

”燕青除了头巾，光光的梳着个角儿，脱下草鞋，赤了双脚，蹲在献台一边，解了腿绷护膝，跳将起来，把布衫脱将下来，吐个架子。

zé jiàn miào lǐ de kàn guān rú jiǎo hǎi fān jiāng xiāng sì dié tóu jià hè cǎi

则见庙里的看官，如搅海翻江相似，迭头价喝采。

zhòng rén dōu dāi le

众人都呆了。

rèn yuán kàn le tā zhè huā xiù jí jiàn shēn cái xīn lǐ dào yǒu wǔ fēn qiè tā

任原看了他这花绣急健身材，心里倒有五分怯他。

diàn mén wài yuè tái shàng běn zhōu tài shǒu zuò zài nà lǐ tán yā qián hòu zào yī gōng lì huán liè qī bā shí duì

殿门外月台上，本州太守坐在那里弹压，前后皂衣公吏，环列七八十对。

suí jí shǐ rén lái jiào yàn qīng xià xiàn tái zhí dào miàn qián

随即使人来叫燕青下献台，直到面前。

tài shǒu jiàn le tā zhè shēn huā xiù yī sì yù tíng zhù shàng pù zhe ruǎn cuì xīn zhōng dà xǐ wèn dào hàn zi nǐ shì nà lǐ rén jiā

太守见了他这身花绣，一似玉亭柱上铺着软翠，心中大喜，问道：“汉子，你是那里人家？

yīn hé dào cǐ

因何到此？

yàn qīng dào xiǎo rén xìng zhāng pái háng dì yī

”燕青道：“小人姓张，排行第一。

shān dōng lái zhōu rén shì

山东莱州人氏。

tīng de rèn yuán nuò tiān xià rén xiāng pū tè lái hé tā zhēng qiāo

听得任原搦天下人相扑，特来和他争跤。

zhī zhōu dào qián miàn nà pǐ quán fù ān mǎ shì wǒ chū de lì wù bǎ yǔ rèn yuán

”知州道：“前面那匹全副鞍马，是我出的利物，把与任原；

shān péng shàng yīng yǒu wù jiàn wǒ zhǔ zhāng fēn yī bàn yǔ nǐ nǐ liǎng gè fēn le ba

山棚上应有物件，我主张分一半与你，你两个分了罢。

wǒ zì tái jǔ nǐ zài wǒ shēn biān

我自抬举你在我身边。

yàn qīng dào xiàng gōng zhè lì wù dào bù dǎ jǐn zhǐ yào diān fān tā jiào zhòng rén qǔ xiào tú yī shēng hè cǎi

”燕青道：“相公，这利物倒不打紧，只要攧翻他，教众人取笑，图一声喝采。

zhī zhōu dào tā shì jīn gāng bān yī tiáo dà hàn nǐ gǎn jìn tā bù dé

”知州道：“他是金刚般一条大汉，你敢近他不得！

yàn qīng dào sǐ ér wú yuàn

”燕青道：“死而无怨。

zài shàng xiàn tái lái yào yǔ rèn yuán dìng duì

”再上献台来，要与任原定对。

bù shǔ wèn tā xiān yào le wén shū huái zhōng qǔ chū xiàng pū shè tiáo dú le yī biàn duì yàn qīng dào nǐ shěng de me

部署问他先要了文书，怀中取出相扑社条，读了一遍，对燕青道：“你省得么？

bù xǔ àn suàn

不许暗算。

yàn qīng lěng xiào dào tā shēn shàng dōu yǒu zhǔn bèi wǒ dān dān zhǐ zhè gè shuǐ kūn r àn suàn tā shèn me

”燕青冷笑道：“他身上都有准备，我单单只这个水裩儿，暗算他甚么？

zhī zhōu yòu jiào bù shǔ lái fēn fù dào zhè bān yí gè hàn zi jùn qiào hòu shēng kě xī le

”知州又叫部署来分付道：“这般一个汉子，俊俏后生，可惜了。

nǐ qù yǔ tā fēn le zhè pū

你去与他分了这扑。

bù shǔ suí jí shàng xiàn tái yòu duì yàn qīng dào hàn zi nǐ liú le xìng mìng huán xiāng qù wǒ yǔ nǐ fēn le zhè pū

”部署随即上献台，又对燕青道：“汉子，你留了性命还乡去，我与你分了这扑。

yàn qīng dào nǐ hǎo bù xiǎo shì

”燕青道：“你好不晓事！

zhī shì wǒ yíng wǒ shū

知是我赢我输？

zhòng rén dōu hé qǐ lái

”众人都和起来。

zhī jiàn fēn kāi le shù wàn xiāng guān liǎng biān pái de sì yú lín yì bān láng wǔ wū jǐ shàng yě dōu zuò mǎn zhǐ pà zhē zhe le zhè duì xiàng pū

只见分开了数万香官，两边排得似鱼鳞一般，廊庑屋脊上也都坐满，只怕遮着了这对相扑。

rèn yuán cǐ shí yǒu xīn hèn bù dé bǎ yàn qīng diū qù jiǔ xiāo yún wài diē sǐ le tā

任原此时，有心恨不得把燕青丢去九霄云外，跌死了他。

bù shǔ dào jì rán nǐ liǎng gè yào xiàng pū jīn nián qiě sài zhè duì xiàn shèng

部署道：“既然你两个要相扑，今年且赛这对献圣。

dōu yào xiǎo xīn zhe gè gè zài yì

都要小心着，各各在意。

jìng jìng de xiàn tái shàng zhǐ sān gè rén

”净净地献台上只三个人。

cǐ shí sù wù jǐn shōu xù rì chū qǐ

此时宿雾尽收，旭日初起。

bù shǔ ná zhe zhú pī liǎng biān fēn fù yǐ le jiào shēng kàn pū

部署拿着竹批，两边分付已了，叫声：“看扑。

zhè gè xiàng pū yī lái yī wǎng zuì yào shuō dé fēn míng

”这个相扑，一来一往，最要说得分明。

shuō shí chí nà shí jí zhèng rú kōng zhōng xīng yí diàn chè xiāng sì xiē ér chí màn bù dé

说时迟，那时疾，正如空中星移电掣相似，些儿迟慢不得。

dāng shí yàn qīng zuò yī kuài er dūn zài yòu biān rèn yuán xiān zài zuǒ biān lì gè mén hù

当时，燕青做一块儿蹲在右边，任原先在左边立个门户。

yàn qīng zé bù dòng chán

燕青则不动掸。

chū shí xiàn tái shàng gè zhàn yī bàn zhōng jiān xīn lǐ hé jiāo

初时，献台上各占一半，中间心里合交。

rèn yuán jiàn yàn qīng bù dòng dǎn kàn kàn bī guò yòu biān lái

任原见燕青不动掸，看看逼过右边来。

yàn qīng zhǐ chǒu tā xià sān miàn

燕青只瞅他下三面。

rèn yuán àn cǔn dào zhè rén bì lái suàn wǒ xià sān miàn nǐ kàn wǒ bù xiāo dòng shǒu zhǐ yī jiǎo tī zhè sī xià xiàn tái qù

任原暗忖道：“这人必来算我下三面，你看我不消动手，只一脚踢这厮下献台去。

yǒu shī wèi zhèng

”有诗为证：

bǎi wàn rén zhōng jiào yì qiáng qīng shēng juān mìng děng xún cháng

百万人中较艺强，轻生捐命等寻常。

shì kàn liǎng hǔ xiāng tūn dàn bì dìng zhōng jiān yǒu yī shāng

试看两虎相吞啖，必定中间有一伤。

rèn yuán kàn kàn bī jiāng rù lái xū jiāng zuǒ jiǎo mài gè pò zhàn

任原看看逼将入来，虚将左脚卖个破绽。

yàn qīng jiào yī shēng bú yào lái

燕青叫一声：“不要来！

rèn yuán què dài bēn tā bèi yàn qīng qù rèn yuán zuǒ xié xià chuān jiāng guò qù

”任原却待奔他，被燕青去任原左胁下穿将过去；

rèn yuán xìng qǐ jí zhuǎn shēn yòu lái ná yàn qīng bèi yàn qīng xū yuè yī yuè yòu zài yòu xié xià zuān guò qù

任原性起，急转身又来拿燕青，被燕青虚跃一跃，又在右胁下钻过去。

dà hàn zhuǎn shēn zhōng shì bù biàn sān huàn huàn de jiǎo bù luàn le

大汉转身终是不便，三换换得脚步乱了。

yàn qīng què qiǎng jiāng rù qù yòng yòu shǒu niǔ zhù rèn yuán tàn zuǒ shǒu chā rù rèn yuán jiāo dāng yòng jiān jiǎ dǐng zhù tā xiōng pú bǎ rèn yuán zhí tuō jiāng qǐ lái tóu zhòng jiǎo qīng jiè lì pián xuán wǔ xuán xuán dào xiàn tái biān jiào yī shēng xià qù

燕青却抢将入去，用右手扭住任原，探左手插入任原交裆，用肩胛顶住他胸脯，把任原直托将起来，头重脚轻，借力便旋，五旋旋到献台边，叫一声：“下去！

bǎ rèn yuán tóu zài xià jiǎo zài shàng zhí cuān xià xiàn tái lái

”把任原头在下，脚在上，直撺下献台来。

zhè yī pū míng huàn zuò bó gē xuán

这一扑，名唤做鹁鸽旋。

shù wàn xiāng guān kàn le qí shēng hè cǎi

数万香官看了，齐声喝采。

nà rèn yuán de tú dì men jiàn diān fān le tā shī fu xiān bǎ shān péng yè dào luàn qiǎng le lì wù

那任原的徒弟们，见攧翻了他师父，先把山棚拽倒，乱抢了利物。

zhòng rén luàn hē dǎ shí nà èr sān shí tú dì qiǎng rù xiàn tái lái

众人乱喝打时，那二三十徒弟抢入献台来。

zhī zhōu nà lǐ zhì yā de zhù

知州那里治押得住。

bù xiǎng bàng biān nǎo fàn le zhè gè tài suì què shì hēi xuàn fēng lǐ kuí kàn jiàn le zhēng yuán guài yǎn dào shù hǔ xū miàn qián bié wú qì xiè biàn bǎ shān cì zǐ juē cōng bān bá duàn ná liǎng tiáo shā mù zài shǒu zhí dǎ jiāng lái

不想傍边恼犯了这个太岁，却是黑旋风李逵看见了，睁圆怪眼，倒竖虎须，面前别无器械，便把杉刺子撧葱般拔断，拿两条杉木在手，直打将来。

不想傍边恼犯了这个太岁，却是黑旋风李逵看见了，睁圆怪眼，倒竖虎须，面前别无器械，便把杉刺子𪮖葱般拔断，拿两条杉木在手，直打将来。

xiāng guān shù nèi yǒu rén rèn de lǐ kuí de shuō jiāng chū míng xìng lái wài miàn zuò gōng de rén qí rù miào lǐ dà jiào dào xiū jiào zǒu le liáng shān pō hēi xuàn fēng

香官数内有人认得李逵的，说将出名姓来，外面做公的人齐入庙里，大叫道：“休教走了梁山泊黑旋风！

nǎ zhī zhōu tīng de zhè huà cóng dǐng mén shàng bú jiàn le sān hún jiǎo dǐ xià shū shī le qī pò biàn tóu hòu diàn zǒu le

”那知州听得这话，从顶门上不见了三魂，脚底下疏失了七魄，便投后殿走了。

sì xià lǐ de rén yǒng bìng wéi jiāng lái miào lǐ xiāng guān gè zì bēn zǒu

四下里的人涌并围将来，庙里香官各自奔走。

lǐ kuí kàn rèn yuán shí diē de hūn yūn dào zài xiàn tái biān kǒu nèi zhǐ yǒu xiē yóu qì

李逵看任原时，跌得昏晕，倒在献台边，口内只有些游气。

lǐ kuí jiē kuài shí bǎn bǎ rèn yuán tóu dǎ de fěn suì

李逵揭块石板，把任原头打得粉碎。

liǎng gè cóng miào lǐ dǎ jiāng chū lái mén wài gōng jiàn luàn shè rù lái

两个从庙里打将出来，门外弓箭乱射入来。

yàn qīng lǐ kuí zhǐ de pá shàng wū qù jiē wǎ luàn dǎ

燕青、李逵只得爬上屋去，揭瓦乱打。

bù duō shí zhǐ tīng de miào mén qián hǎn shēng dà jǔ yǒu rén shā jiāng rù lái

不多时，只听得庙门前喊声大举，有人杀将入来。

dāng tóu yí gè tóu lǐng bái fàn yáng zhān lì r shēn chuān bái duàn zǐ ǎo kuà kǒu yāo dāo tǐng tiáo pō dāo

当头一个头领，白范阳毡笠儿，身穿白段子袄，跨口腰刀，挺条朴刀。

nà hàn shì běi jīng yù qí lín lú jùn yì

那汉是北京玉麒麟卢俊义。

hòu miàn dài zhe shǐ jìn mù hóng lǔ zhì shēn wǔ sōng jiě zhēn jiě bǎo qī tiáo hǎo hàn yǐn yī qiān yú rén shā kāi miào mén rù lái cè yìng

后面带着史进、穆弘、鲁智深、武松、解珍、解宝七条好汉，引一千余人，杀开庙门，入来策应。

yàn qīng lǐ kuí jiàn le biàn cóng wū shàng tiào jiāng xià lái gēn zhe dà duì biàn zǒu

燕青、李逵见了，便从屋上跳将下来，跟着大队便走。

lǐ kuí yòu qù kè diàn lǐ ná le shuāng fǔ gǎn lái sī shā

李逵又去客店里拿了双斧，赶来厮杀。

zhè fǔ lǐ zhěng diǎn de guān jūn lái shí nà huǒ hǎo hàn yǐ zì qù de yuǎn le

这府里整点得官军来时，那伙好汉已自去得远了。

guān bīng yǐ zhī liáng shān pō rén zhòng nán dí bù gǎn lái zhuī gǎn

官兵已知梁山泊人众难敌，不敢来追赶。

què shuō lú jùn yì biàn jiào shōu shí lǐ kuí huí qù

却说卢俊义便叫收拾李逵回去。

xíng le bàn rì lù shàng yòu bú jiàn le lǐ kuí

行了半日，路上又不见了李逵。

lú jùn yì yòu xiào dào zhèng shì zhāo zāi rě huò

卢俊义又笑道：“正是招灾惹祸！

bì xū shǐ rén xún tā shàng shān

必须使人寻他上山。

mù hóng dào wǒ qù xún tā huí zhài

”穆弘道：“我去寻他回寨。

lú jùn yì dào zuì hǎo

”卢俊义道：“最好。

qiě bù shuō lú jùn yì yǐn zhòng hái shān

且不说卢俊义引众还山。

què shuō lǐ kuí shǒu chí shuāng fǔ zhí dào shòu zhāng xiàn

却说李逵手持双斧，直到寿张县。

dāng rì wǔ yá fāng sàn lǐ kuí lái dào xiàn yá mén kǒu dà jiào rù lái liáng shān pō hēi xuàn fēng diē diē zài cǐ

当日午衙方散，李逵来到县衙门口，大叫入来：“梁山泊黑旋风爹爹在此！

xià de xiàn zhōng rén shǒu jiǎo dōu má mù le dòng chán bù dé

”吓得县中人手脚都麻木了，动掸不得。

yuán lái zhè shòu zhāng xiàn tiē zhe liáng shān pō zuì jìn ruò tīng de hēi xuàn fēng lǐ kuí wǔ gè zì duān dì yī de xiǎo ér yè tí jīng kū

原来这寿张县贴着梁山泊最近，若听得“黑旋风李逵”五个字，端的医得小儿夜啼惊哭。

jīn rì qīn shēn dào lái rú hé bù pà

今日亲身到来，如何不怕！

dāng shí lǐ kuí jìng qù zhī xiàn yǐ zi shàng zuò le kǒu zhōng jiào dào zhe liǎng gè chū lái shuō huà bù lái shí biàn fàng huǒ

当时李逵径去知县椅子上坐了，口中叫道：“着两个出来说话，不来时便放火。

láng xià fáng nèi zhòng rén shāng liáng zhǐ de zhe jǐ gè chū qù dā yìng bù rán zěn dì de tā qù

”廊下房内众人商量，只得着几个出去答应，“不然，怎地得他去。

shù nèi liǎng gè lì yuán chū lái tīng shàng bài le sì bài guì zhe dào tóu lǐng dào cǐ bì yǒu zhǐ shǐ

”数内两个吏员出来厅上，拜了四拜，跪着道：“头领到此，必有指使。

lǐ kuí dào wǒ bù lái dǎ jiǎo nǐ xiàn lǐ rén yīn wǎng zhè lǐ jīng guò xián shuǎ yī zāo

”李逵道：“我不来打搅你县里人，因往这里经过，闲耍一遭。

qǐng chū nǐ zhī xiàn lái wǒ hé tā sī jiàn

请出你知县来，我和他厮见。

liǎng gè qù le chū lái huí huà dào zhī xiàn xiàng gōng què cái jiàn tóu lǐng lái kāi le hòu mén bù zhī zǒu wǎng nà lǐ qù le

”两个去了，出来回话道：“知县相公却才见头领来，开了后门，不知走往那里去了。

lǐ kuí bù xìn zì zhuàn rù hòu táng fáng lǐ lái xún què jiàn yǒu nà fú tóu yī shān xiá zi zài nà lǐ fàng zhe

”李逵不信，自转入后堂房里来寻，却见有那幞头衣衫匣子在那里放着。

lǐ kuí niǔ kāi suǒ qǔ chū fú tóu chā shang zhǎn jiǎo jiāng lái dài le bǎ lǜ páo gōng fú chuān shang bǎ jiǎo dài xì le zài xún cháo xuē huàn le má xié ná zhe huái jiǎn zǒu chū tīng qián dà jiào dào lì diǎn rén děng dōu lái cān jiàn

李逵扭开锁，取出幞头，插上展角，将来带了，把绿袍公服穿上，把角带系了，再寻朝靴，换了麻鞋，拿着槐简，走出厅前，大叫道：“吏典人等，都来参见！

zhòng rén mò nài hé zhǐ de shǎng qù dā yìng

”众人没奈何，只得上去答应。

lǐ kuí dào wǒ zhè bān dǎ bàn yě hǎo me

李逵道：“我这般打扮，也好么？

zhòng rén dào shí fēn xiāng chèn

”众人道：“十分相称。

lǐ kuí dào nǐ men lìng shǐ zhī hòu dōu yǔ wǒ pái yá le biàn qù

”李逵道：“你们令史祗候，都与我排衙了便去。

ruò bù yī wǒ zhè xiàn dōu fān zuò bái dì

若不依我，这县都翻做白地。

zhòng rén pà tā zhǐ de jù jí xiē gōng lì rén lái qíng zhe yá zhàng gū duǒ dǎ le sān tòng léi gǔ xiàng qián shēng rě

”众人怕他，只得聚集些公吏人来，擎着牙杖骨朵，打了三通擂鼓，向前声喏。

lǐ kuí hē hē dà xiào

李逵呵呵大笑。

yòu dào nǐ zhòng rén nèi yě zhe liǎng gè lái gào zhuàng

又道：“你众人内，也着两个来告状。

lì rén dào tóu lǐng zài cǐ zuò dì shuí gǎn lái gào zhuàng

”吏人道：“头领在此坐地，谁敢来告状。

lǐ kuí dào kě zhī rén bù lái gào zhuàng

”李逵道：“可知人不来告状。

nǐ zhè lǐ zì zhe liǎng gè zhuāng zuò gào zhuàng de lái gào wǒ yòu bù shāng tā zhǐ shì qǔ yī huí xiào shuǎ

你这里自着两个装做告状的来告，我又不伤他，只是取一回笑耍。

gōng lì rén děng shāng liáng le yī huí zhǐ de zhe liǎng gè láo zǐ zhuāng zuò sī dǎ de lái gào zhuàng

”公吏人等商量了一回，只得着两个牢子，装做厮打的来告状。

xiàn mén wài bǎi xìng dōu fàng lái kàn

县门外百姓都放来看。

liǎng gè guì zài tīng qián zhè gè gào dào xiàng gōng kě lián jiàn tā dǎ le xiǎo rén

两个跪在厅前，这个告道：“相公可怜见，他打了小人。

nà gè gào tā mà le xiǎo rén wǒ cái dǎ tā

”那个告：“他骂了小人，我才打他。

lǐ kuí dào nà gè shì chī dǎ dī

”李逵道：“那个是吃打的？

yuán gào dào xiǎo rén shì chī dǎ dī

”原告道：“小人是吃打的。

yòu wèn dào nà gè shì dǎ le tā de

”又问道：“那个是打了他的？

bèi gào dào tā xiān mà le xiǎo rén shì dǎ tā lái

”被告道：“他先骂了，小人是打他来。

lǐ kuí dào zhè gè dǎ le rén de shì hǎo hàn xiān fàng le tā qù

”李逵道：“这个打了人的是好汉，先放了他去。

zhè gè bù zhǎng jìn de zěn dì chī rén dǎ le

这个不长进的，怎地吃人打了？

yǔ wǒ jiā hào zài yá mén qián shì zhòng

与我枷号在衙门前示众。

lǐ kuí qǐ shēn bǎ lǜ páo zhuā zhā qǐ huái jiǎn chuāi zài yāo lǐ chè chū dà fǔ zhí kàn zhe jiā le nà gè yuán gào rén hào lìng zài xiàn mén qián fāng cái dà tà bù qù le yě bù tuō nà yī xuē

”李逵起身，把绿袍抓扎起，槐简揣在腰里，掣出大斧，直看着枷了那个原告人，号令在县门前，方才大踏步去了，也不脱那衣靴。

xiàn mén qián kàn de bǎi xìng nà lǐ rěn de zhù xiào

县门前看的百姓，那里忍得住笑。

zhèng zài shòu zhāng xiàn qián zǒu guò dōng zǒu guò xi hū tīng dé yī chù xué táng dú shū zhī shēng

正在寿张县前，走过东，走过西，忽听得一处学堂读书之声。

lǐ kuí jiē qǐ lián zi zǒu jiāng rù qù

李逵揭起帘子，走将入去。

xià de nà xiān shēng tiào chuāng zǒu le

吓得那先生跳窗走了。

zhòng xué shēng men kū de kū jiào de jiào pǎo de pǎo duǒ de duǒ

众学生们哭的哭，叫的叫，跑的跑，躲的躲。

lǐ kuí dà xiào chū mén lái zhèng zhuàng zhe mù hóng

李逵大笑出门来，正撞着穆弘。

mù hóng jiào dào zhòng rén yōu de nǐ kǔ nǐ què zài zhè lǐ fēng

穆弘叫道：“众人忧得你苦，你却在这里风！

kuài shàng shān qù

快上山去！

nà lǐ yóu tā tuō zhe biàn zǒu

”那里由他，拖着便走。

lǐ kuí zhǐ de lí le shòu zhāng xiàn jìng bēn liáng shān pō lái

李逵只得离了寿张县，径奔梁山泊来。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

mù mín xiàn lìng gǔ xián liáng xiǎng shì ā zā méi zhǔ zhāng

牧民县令古贤良，想是腌臜没主张。

guài shā lǐ kuí wú dào lǐ qín táng nào le nào shū táng

怪杀李逵无道理，琴堂闹了闹书堂。

èr rén dù guò jīn shā tān dào de zhài lǐ

二人渡过金沙滩，到得寨里。

zhòng rén jiàn le lǐ kuí zhè bān dǎ bàn dōu xiào

众人见了李逵这般打扮，都笑。

dào de zhōng yì táng shàng sòng jiāng zhèng yǔ yàn qīng qìng xǐ zhī jiàn lǐ kuí fàng xià lǜ lán páo qù le shuāng fǔ yáo yáo bǎi bǎi zhí zhì táng qián zhí zhuó huái jiǎn lái bài sòng jiāng

到得忠义堂上，宋江正与燕青庆喜，只见李逵放下绿襕袍，去了双斧，摇摇摆摆，直至堂前，执着槐简，来拜宋江。

bài bù dé liǎng bài bǎ zhè lǜ lán páo tà liè bàn dǎo zài dì

拜不得两拜，把这绿襕袍踏裂，绊倒在地。

zhòng rén dōu xiào

众人都笑。

sòng jiāng mà dào nǐ zhè sī tè dà dǎn bù céng zhe wǒ zhī dào sī zǒu xià shān

宋江骂道：“你这厮忒大胆，不曾着我知道，私走下山。

zhè shì gāi sǐ de zuì guò

这是该死的罪过！

dàn dào chù biàn rě qǐ shì duān

但到处，便惹起事端。

jīn rì duì zhòng xiōng dì shuō guò zài bù ráo nǐ

今日对众兄弟说过，再不饶你！

lǐ kuí nuò nuò lián shēng ér tuì

”李逵喏喏连声而退。

liáng shān pō zì cǐ rén mǎ píng ān dōu wú shén shì měi rì zài shān zhài zhōng jiào yǎn wǔ yì cāo liàn rén mǎ

梁山泊自此人马平安，都无甚事，每日在山寨中教演武艺，操练人马。

lìng huì shuǐ zhě shàng chuán xí xué

令会水者上船习学。

gè zhài zhōng tiān zào jūn qì yī páo kǎi jiǎ qiāng dāo gōng jiàn pái nǔ qí zhì bù zài huà xià

各寨中添造军器、衣袍、铠甲、枪刀、弓箭、牌弩、旗帜，不在话下。

qiě shuō tài ān zhōu bèi jiāng qián shì shēn zòu dōng jīng jìn zòu yuàn zhōng yòu yǒu shōu de gè chù zhōu xiàn shēn zòu biǎo wén jiē wèi sòng jiāng děng fǎn luàn sāo rǎo yī shì

且说泰安州备将前事申奏东京，进奏院中又有收得各处州县申奏表文，皆为宋江等反乱骚扰一事。

dà qīng lèi zǒng qǐ zòu

大卿类总启奏。

shì rì jǐng yáng zhōng xiǎng dōu lái dào dài lòu yuàn zhōng cì hou zǎo cháo miàn zòu tiān zǐ

是日景阳钟响，都来到待漏院中，伺候早朝，面奏天子。

cǐ shí dào jūn huáng dì yǒu yí gè yuè bù céng lín cháo shì shì

此时道君皇帝有一个月不曾临朝视事。

dāng rì zǎo cháo zhèng shì sān xià jìng biān míng yù gé liǎng bān wén wǔ liè jīn jiē

当日早朝，正是：三下静鞭鸣御阁，两班文武列金阶。

shèng zhǔ lín cháo bǎi guān bài bà diàn tóu guān hè dào yǒu shì chū bān zǎo zòu wú shì juàn lián tuì cháo

圣主临朝，百官拜罢，殿头官喝道：“有事出班早奏，无事卷帘退朝。

jìn zòu yuàn qīng chū bān zòu yuē chén yuàn zhōng shōu de gè chù zhōu xiàn lěi cì biǎo wén jiē wèi sòng jiāng děng bù lǐng zéi kòu gōng rán zhí jìn fǔ zhōu jié lüè kù cáng qiǎng lǔ cāng áo shā hài jūn mín tān yàn wú zú

”进奏院卿出班奏曰：“臣院中收得各处州县累次表文，皆为宋江等部领贼寇，公然直进府州，劫掠库藏，抢掳仓廒，杀害军民，贪厌无足。

suǒ dào zhī chù wú rén kě dí

所到之处，无人可敌。

ruò bù zǎo wéi jiǎo bǔ rì hòu bì chéng dà huàn

若不早为剿捕，日后必成大患。

fú qǐ bì xià shèng jiàn

伏乞陛下圣鉴。

tiān zǐ nǎi yún qù nián shàng yuán yè cǐ kòu nào le jīng guó jīn nián yòu wǎng gè chù sāo rǎo hé kuàng nà lǐ fù jìn zhōu jùn

”天子乃云：“去年上元夜，此寇闹了京国，今年又往各处骚扰，何况那里附近州郡。

wǒ yǐ lěi cì chāi qiǎn shū mì yuàn jìn bīng zhì jīn bú jiàn huí zòu

我已累次差遣枢密院进兵，至今不见回奏。

bàng yǒu yù shǐ dài fū cuī jìng chū bān zòu yuē chén wén liáng shān pō shàng lì yī miàn dà qí shàng shū tì tiān xíng dào sì zì

”傍有御史大夫崔靖出班奏曰：“臣闻梁山泊上立一面大旗，上书‘替天行道’四字。

cǐ shì yào mín zhī shù

此是曜民之术。

mín xīn jì fú bù kě jiā bīng

民心既伏，不可加兵。

jí mù liáo bīng fàn jìng gè chù jūn mǎ zhē yǎn bù jí

即目辽兵犯境，各处军马遮掩不及。

ruò yào qǐ bīng zhēng fá shēn wéi bù biàn

若要起兵征伐，深为不便。

yǐ chén yú yì cǐ děng shān jiān wáng mìng zhī tú jiē fàn guān xíng wú lù kě bì suì nǎi xiào jù shān lín zì wèi bù dào

以臣愚意，此等山间亡命之徒，皆犯官刑，无路可避，遂乃啸聚山林，恣为不道。

ruò jiàng yī fēng dān zhào guāng lù sì bān gěi yù jiǔ zhēn xiū chà yī yuán dà chén zhí dào liáng shān pō hǎo yán fǔ yù zhāo ān lái jiàng jiǎ cǐ yǐ dí liáo bīng gōng sī liǎng biàn

若降一封丹诏，光禄寺颁给御酒珍羞，差一员大臣，直到梁山泊好言抚谕，招安来降，假此以敌辽兵，公私两便。

fú qǐ bì xià shèng jiàn

伏乞陛下圣鉴。

tiān zǐ yún qīng yán shén dāng zhèng hé zhèn yì

”天子云：“卿言甚当，正合朕意。

biàn chà diàn qián tài wèi chén zōng shàn wèi shǐ jī qíng dān zhào yù jiǔ qián qù zhāo ān liáng shān pō dà xiǎo rén shù

”便差殿前太尉陈宗善为使，赍擎丹诏御酒，前去招安梁山泊大小人数。

shì rì cháo sàn chén tài wèi lǐng le zhào chì huí jiā shōu shí

是日朝散，陈太尉领了诏敕，回家收拾。

bù zhēng chén tài wèi pěng zhào zhāo ān yǒu fèn jiào qiān qiān jīn gē tiě qí mì bù shān tóu

不争陈太尉捧诏招安，有分教：千千金戈铁骑，密布山头；

cù cù zhàn jiàn méng chōng píng pù shuǐ miàn

簇簇战舰艨艟，平铺水面。

wù chōng xié suì nǎo fàn mó wáng

误冲邪祟，恼犯魔王。

zhèng shì xiāng láo fān zuò shāo shēn yào dān zhào yīng wèi yǐn zhàn shū

正是：香醪翻做烧身药，丹诏应为引战书。

bì jìng chén tài wèi zěn dì qù zhāo ān sòng jiāng qiě tīng xià huí fēn jiě

毕竟陈太尉怎地去招安宋江，且听下回分解。