huó yán luó dào chuán tōu yù jiǔ hēi xuàn fēng chě zhào bàng huī zōng
活阎罗倒船偷御酒黑旋风扯诏谤徽宗
shī yuē
诗曰：
huò fú yuān qián wèi yì liàng liǎng rén xíng shì tài chāng kuáng
祸福渊潜未易量，两人行事太猖狂。
shòu jiān àn dǐ huáng fēng jiǔ zòng è míng sī cǎi fèng zhāng
售奸暗抵黄封酒，纵恶明撕彩凤章。
shuǎng kǒu wù duō zhōng zuò jí kuài xīn shì guò bì wèi yāng
爽口物多终作疾，快心事过必为殃。
jù yīn fén wēn chéng xū miù dào cǐ fān wèi kuǐ lěi chǎng
距堙轒辒成虚谬，到此翻为傀儡场。
huà shuō chén zōng shàn lǐng le zhào shū huí dào fǔ zhōng shōu shí qǐ shēn
话说陈宗善领了诏书，回到府中，收拾起身。
duō yǒu rén lái zuò hè tài wèi cǐ xíng yī wèi guó jiā gàn shì èr wèi bǎi xìng fēn yōu jūn mín chú hài
多有人来作贺：“太尉此行，一为国家干事，二为百姓分忧，军民除害。
liáng shān pō yǐ zhōng yì wéi zhǔ zhǐ dài cháo tíng zhāo ān
梁山泊以忠义为主，只待朝廷招安。
tài wèi kě zhe xiē tián yán měi yǔ jiā yì fǔ xù
太尉可着些甜言美语，加意抚恤。
liú cǐ qīng míng yǐ chuán wàn dài
留此清名，以传万代。
zhèng huà jiān zhī jiàn tài shī fǔ gàn rén lái qǐng shuō dào tài shī xiāng yāo tài wèi shuō huà
”正话间，只见太师府干人来请，说道：“太师相邀太尉说话。
chén zōng shàn shàng jiào zhí dào xīn sòng mén dà jiē tài shī fǔ qián xià jiào
”陈宗善上轿，直到新宋门大街太师府前下轿。
gān rén zhí yǐn jìn jié táng nèi shū yuàn zhōng jiàn le tài shī cè biān zuò xia
干人直引进节堂内书院中，见了太师，侧边坐下。
chá tāng yǐ ba cài tài shī wèn dào tīng dé tiān zi chà nǐ qù liáng shān pō zhāo ān tè qǐng nǐ lái shuō zhī dào nà lǐ bú yào shī le cháo tíng gāng jì luàn le guó jiā fǎ dù
茶汤已罢，蔡太师问道：“听得天子差你去梁山泊招安，特请你来说知：到那里不要失了朝廷纲纪，乱了国家法度。
nǐ céng wén lún yǔ yǒu yún xíng jǐ yǒu chǐ shǐ yú sì fāng bù rǔ jūn mìng kě wèi shǐ yǐ
你曾闻《论语》有云：‘行己有耻，使于四方，不辱君命，可谓使矣。
chén tài wèi dào zōng shàn jǐn zhī
’”陈太尉道：“宗善尽知。
chéng tài shī zhǐ jiào
承太师指教。
cài jīng yòu dào wǒ jiào zhè gè gān rén gēn suí nǐ qù
”蔡京又道：“我叫这个干人跟随你去。
tā duō shěng de fǎ dù pà nǐ jiàn bú dào chù jiù yǔ nǐ tí bō
他多省得法度，怕你见不到处，就与你提拨。
chén tài wèi dào shēn gǎn ēn xiāng hòu yì
”陈太尉道：“深感恩相厚意。
cí le tài shī yǐn zháo gān rén lí le xiāng fǔ shàng jiào huí jiā
”辞了太师，引着干人，离了相府，上轿回家。
fāng cái xiē dìng mén lì lái bào gāo diàn shuài xià mǎ
方才歇定，门吏来报：“高殿帅下马。
chén tài wèi huāng máng chū lái yíng jiē qǐng dào tīng shàng zuò dìng
”陈太尉慌忙出来迎接，请到厅上坐定。
xù wèn hán wēn yǐ bì gāo tài wèi dào jīn rì cháo tíng shāng liáng zhāo ān sòng jiāng yī shì ruò shì gāo qiú zài nèi bì rán zǔ zhù
叙问寒温已毕，高太尉道：“今日朝廷商量招安宋江一事，若是高俅在内，必然阻住。
kuàng cǐ zéi bèi lèi rǔ cháo tíng zuì è tāo tiān
况此贼辈，累辱朝廷，罪恶滔天。
jīn gèng shè yòu zuì fàn yǐn rù jīng chéng bì chéng hòu huàn
今更赦宥罪犯，引入京城，必成后患。
yù dài huí zòu yù yīn yǐ chū
欲待回奏，玉音已出。
qiě kàn dà yì hé rú
且看大意何如。
ruò hái cǐ kòu réng mèi liáng xīn dài màn shèng zhǐ tài wèi zǎo zǎo huí jīng bù cái zòu guò tiān zi zhěng diǎn dà jūn qīn shēn dào bǐ jiǎn cǎo chú gēn shì wú zhī yuàn
若还此寇仍昧良心，怠慢圣旨，太尉早早回京，不才奏过天子，整点大军，亲身到彼，剪草除根，是吾之愿。
tài wèi cǐ qù xià guān shǒu xià yǒu gè yú hòu néng yán kuài yǔ wèn yī dá shí hǎo yǔ tài wèi tí bō shì qíng
太尉此去，下官手下有个虞候，能言快语，问一答十，好与太尉提拨事情。
chén tài wèi xiè dào gǎn méng diàn shuài yōu xīn
”陈太尉谢道：“感蒙殿帅忧心。
gāo qiú qǐ shēn chén tài wèi sòng zhì fǔ qián shàng mǎ qù le
”高俅起身，陈太尉送至府前，上马去了。
cì rì cài tài shī fǔ zhāng gàn bàn gāo diàn shuài fǔ li yú hòu èr rén dōu dào le
次日，蔡太师府张干办，高殿帅府李虞候，二人都到了。
chén tài wèi shuān shù mǎ pǐ zhěng diǎn rén shù shí jiāng pěng shí píng yù jiǔ zhuāng zài lóng fèng dān nèi tiāo le qián chā huáng qí
陈太尉拴束马匹，整点人数，十将捧十瓶御酒，装在龙凤担内挑了，前插黄旗。
chén tài wèi shàng mǎ qīn suí wǔ liù rén zhāng gàn bàn li yú hòu dōu chéng mǎ pǐ dān zhào bèi zài qián miàn yǐn yī xíng rén chū xīn sòng mén
陈太尉上马，亲随五六人，张干办、李虞候都乘马匹，丹诏背在前面，引一行人出新宋门。
yǐ xià guān yuán yì yǒu sòng lù de dōu huí qù le
以下官员亦有送路的，都回去了。
yǐ lǐ lái dào jì zhōu tài shǒu zhāng shū yè wǎn jiē zhe qǐng dào fǔ zhōng shè yán xiāng dài dòng wèn zhāo ān yī jié
迤逦来到济州，太守张叔夜晚接着，请到府中，设筵相待，动问招安一节。
chén tài wèi dōu shuō le bèi xì
陈太尉都说了备细。
zhāng shū yè dào lùn mǒu yú yì zhāo ān yī shì zuì hǎo
张叔夜道：“论某愚意，招安一事最好。
zhǐ shì yī jiàn tài wèi dào nà lǐ xū shì péi xiē hé qì yòng tián yán měi yǔ fǔ xù tā zhòng rén
只是一件：太尉到那里须是陪些和气，用甜言美语抚恤他众人。
hǎo gòng dǎi zhǐ yào chéng quán dà shì
好共歹，只要成全大事。
tài wèi liú gè qīng míng yú wàn gǔ
太尉留个清名于万古。
tā shù nèi yǒu jǐ gè xìng rú liè huǒ de hàn zi tǎng huò yī yán bàn yǔ chōng zhuàng le tā biàn huài le dà shì
他数内有几个性如烈火的汉子，倘或一言半语冲撞了他，便坏了大事。
zhāng gàn bàn li yú hòu dào fàng zhe wǒ liǎng gè gēn zhe tài wèi dìng bù zhì chà chí
”张干办、李虞候道：“放着我两个跟着太尉，定不致差迟。
tài shǒu nǐ zhǐ guǎn jiào xiǎo xīn hé qì xū huài le cháo tíng gāng jì
太守，你只管教小心和气，须坏了朝廷纲纪。
xiǎo bèi rén cháng yā zhe bù dé yī bàn ruò fàng tā tóu qǐ biàn zuò mú yàng
小辈人常压着不得一半，若放他头起，便做模样。
zhāng shū yè dào zhè liǎng gè shì shèn me rén
”张叔夜道：“这两个是甚么人？
chén tài wèi dào zhè yī gè rén shì cài tài shī fǔ nèi gàn bàn zhè yí gè shì gāo tài wèi fǔ yú hòu
”陈太尉道：“这一个人是蔡太师府内干办，这一个是高太尉府虞候。
zhāng shū yè dào zhǐ hǎo jiào zhè liǎng wèi gàn bàn bù qù ba
”张叔夜道：“只好教这两位干办不去罢。
chén tài wèi dào tā shì cài fǔ gāo fǔ xīn fù rén bù dài tā qù xū rán yí xīn
”陈太尉道：“他是蔡府、高府心腹人，不带他去，须然疑心。
zhāng shū yè dào xià guān zhè huà zhǐ shì yāo hǎo
”张叔夜道：“下官这话，只是要好。
kǒng pà láo ér wú gōng
恐怕劳而无功。
zhāng gàn bàn dào fàng zhe wǒ liǎng gè wàn zhàng shuǐ wú juān dī lòu
”张干办道：“放着我两个，万丈水无涓滴漏。
zhāng shū yè zài bù gǎn yán yǔ yī miàn ān pái yán yàn sòng zhì guǎn yì nèi ān xiē
”张叔夜再不敢言语，一面安排筵宴，送至馆驿内安歇。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
yī fēng dān zhào xià qīng yún tè dì zhāo ān shuǐ hǔ jūn
一封丹诏下青云，特地招安水浒军。
kě xiàn míng jī zhāng shū yè yù zhī nán yǐ cè huá xūn
可羡明机张叔夜，预知难以策华勋。
qiě shuō cì rì jì zhōu xiān shǐ rén qù liáng shān pō bào zhī
且说次日，济州先使人去梁山泊报知。
què shuō sòng jiāng měi rì zài zhōng yì táng shàng jù zhòng xiāng huì shāng yì jūn qíng
却说宋江每日在忠义堂上聚众相会，商议军情。
zǎo yǒu xì zuò rén bào zhī cǐ shì wèi jiàn zhēn shí xīn zhōng shén xǐ
早有细作人报知此事，未见真实，心中甚喜。
dāng rì yǒu yī rén tóng jì zhōu bào xìn de zhí dào zhōng yì táng shàng shuō dào cháo tíng jīn chà yí gè tài wèi chén zōng shàn jī dào shí píng yù jiǔ shè zuì zhāo ān dān zhào yī dào yǐ dào jì zhōu chéng nèi
当日，有一人同济州报信的直到忠义堂上，说道：“朝廷今差一个太尉陈宗善，赍到十瓶御酒，赦罪招安丹诏一道，已到济州城内。
zhè lǐ zhǔn bèi yíng jiē
这里准备迎接。
sòng jiāng dà xǐ suì qǔ jiǔ shí bìng cǎi duàn èr biǎo lǐ huā yín shí liǎng dǎ fā bào xìn rén xiān huí
”宋江大喜，遂取酒食并彩段二表里，花银十两，打发报信人先回。
sòng jiāng yǔ zhòng rén dào wǒ men shòu le zhāo ān de wèi guó jiā chén zi bù wǎng chī le xǔ duō shí mó nàn jīn rì fāng chéng zhèng guǒ
宋江与众人道：“我们受了招安，得为国家臣子，不枉吃了许多时磨难，今日方成正果。
wú yòng shuō dào lùn wú mǒu de yì zhè fān bì rán zhāo ān bù chéng
”吴用说道：“论吴某的意，这番必然招安不成。
zòng shǐ zhāo ān yě kàn de ǎn men rú cǎo jiè
纵使招安，也看得俺们如草芥。
děng zhè sī yǐn jiāng dà jūn lái dào jiào tā zhe xiē dú shǒu shā de tā rén wáng mǎ dào mèng lǐ yě pà
等这厮引将大军来，到教他着些毒手，杀得他人亡马倒，梦里也怕。
nà shí fāng shòu zhāo ān cái yǒu xiē qì dù
那时方受招安，才有些气度。
sòng jiāng dào nǐ men ruò rú cǐ shuō shí xū huài le zhōng yì èr zì
”宋江道：“你们若如此说时，须坏了‘忠义’二字。
lín chōng dào cháo tíng zhōng guì guān lái shí yǒu duō shǎo zhuāng yāo
”林冲道：“朝廷中贵官来时，有多少装幺。
zhōng jiān wèi bì shì hǎo shì
中间未必是好事。
guān shèng biàn dào zhào shū shàng bì rán xiě zhe xiē hǔ xià de yán yǔ lái jīng wǒ men
”关胜便道：“诏书上必然写着些唬吓的言语，来惊我们。
xú níng yòu dào lái de rén bì rán shì gāo tài wèi mén xià
”徐宁又道：“来的人必然是高太尉门下。
sòng jiāng dào nǐ men dōu xiū yào yí xīn qiě zhǐ gù ān pái jiē zhào
”宋江道：“你们都休要疑心，且只顾安排接诏。
xiān lìng sòng qīng cáo zhèng zhǔn bèi yán xí wěi chái jìn dōu guǎn tí diào wù yào shí fēn qí zhěng
”先令宋清、曹正准备筵席，委柴进都管提调，“务要十分齐整。
pū shè xià tài wèi mù cì liè wǔ sè juàn duàn táng shàng táng xià dā cǎi xuán huā
”铺设下太尉幕次，列五色绢段，堂上堂下，搭彩悬花。
xiān shǐ péi xuān xiāo ràng lǚ fāng guō shèng yù qián xià shān lí èr shí lǐ fú dào yíng jiē
先使裴宣、萧让、吕方、郭盛预前下山，离二十里伏道迎接。
shuǐ jūn tóu lǐng zhǔn bèi dà chuán bàng àn
水军头领准备大船傍岸。
wú yòng chuán lìng nèn men jǐn yī wǒ xíng
吴用传令：“恁们尽依我行。
bù rú cǐ xíng bù dé
不如此，行不得。
qiě shuō xiāo ràng yǐn zháo sān gè suí háng dài yǐn wǔ liù rén bìng wú cùn tiě jiāng zhe jiǔ guǒ zài èr shí lǐ wài yíng jiē
且说萧让引着三个随行，带引五六人，并无寸铁，将着酒果，在二十里外迎接。
chén tài wèi dāng rì zài tú zhōng zhāng gàn bàn li yú hòu bù chéng mǎ pǐ zài mǎ qián bù xíng
陈太尉当日在途中，张干办、李虞候不乘马匹，在马前步行。
bèi hòu cóng rén hé zhǐ sān èr bǎi
背后从人，何止三二百。
jì zhōu de jūn guān yuē yǒu shí shù qí qián miàn bǎi liè dǎo yǐn rén mǎ lóng fèng dān nèi tiāo dàn yù jiǔ qí mǎ de bēi zhe zhào xiá
济州的军官约有十数骑，前面摆列导引人马，龙凤担内挑担御酒，骑马的背着诏匣。
jì zhōu láo zǐ qián hòu yě yǒu wǔ liù shí rén dōu yào qù liáng shān pō nèi zhǐ wàng mì gè xiǎo fù guì
济州牢子前后也有五六十人，都要去梁山泊内，指望觅个小富贵。
xiāo ràng péi xuān lǚ fāng guō shèng zài bàn lù shàng jiē zhe dōu fǔ fú guì zài dào bàng yíng jiē
萧让、裴宣、吕方、郭盛在半路上接着，都俯伏跪在道傍迎接。
nà zhāng gàn bàn biàn wèn dào nǐ nà sòng jiāng dà shì shuí
那张干办便问道：“你那宋江大似谁？
huáng dì zhào chì dào lái rú hé bù qīn zì lái jiē
皇帝诏敕到来，如何不亲自来接？
shèn shì qī jūn
甚是欺君！
nǐ zhè huǒ běn shì gāi sǐ de rén zěn shòu de cháo tíng zhāo ān
你这伙本是该死的人，怎受得朝廷招安！
qǐng tài wèi huí qù
请太尉回去。
xiāo ràng péi xuān lǚ fāng guō shèng fǔ fú zài dì qǐng zuì dào zì lái cháo tíng bù céng yǒu zhào dào zhài wèi jiàn zhēn shí sòng jiāng yǔ dà xiǎo tóu lǐng dōu zài jīn shā tān yíng jiē
”萧让、裴宣、吕方、郭盛府伏在地，请罪道：“自来朝廷不曾有诏到寨，未见真实，宋江与大小头领都在金沙滩迎接。
wàn wàng tài wèi zàn xī léi tíng wàn j zhǐ yào yǔ guó jiā chéng quán hǎo shì shù miǎn zé gè
万望太尉暂息雷霆之怒，只要与国家成全好事，恕免则个。
li yú hòu biàn dào bù chéng quán hǎo shì yě bù chóu nǐ zhè huǒ zéi fēi shàng tiān qù le
”李虞候便道：“不成全好事，也不愁你这伙贼飞上天去了！
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
bèi jǐn shēng chán zì gǔ rán xiǎo rén fán shì bù yí xiān
贝锦生谗自古然，小人凡事不宜先。
jiǔ tiān ēn yǔ xuān bù fǔ yù zhāo ān wèi shí quán
九天恩雨宣布，抚谕招安未十全。
dāng shí lǚ fāng guō shèng dào shì hé yán yǔ
当时吕方、郭盛道：“是何言语？
zhī rú cǐ qīng kàn rén
只如此轻看人！
xiāo ràng péi xuān zhǐ de kěn qǐng tā
”萧让、裴宣只得恳请他。
pěng qù jiǔ guǒ yòu bù kěn chī
捧去酒果，又不肯吃。
zhòng rén xiāng suí lái dào shuǐ biān liáng shān pō yǐ bǎi zhe sān zhǐ zhàn chuán zài bǐ yī zhī zhuāng zài mǎ pǐ yī zhī zhuāng péi xuān děng yī gān rén yī zhī qǐng tài wèi xià chuán bìng suí cóng yī yìng rén děng
众人相随来到水边，梁山泊已摆着三只战船在彼，一只装载马匹，一只装裴宣等一干人，一只请太尉下船，并随从一应人等。
xiān bǎ zhào shū yù jiǔ fàng zài chuán tóu shàng nà zhǐ chuán zhèng shì huó yán luó yuán xiǎo qī jiān dū
先把诏书、御酒放在船头上，那只船正是活阎罗阮小七监督。
dāng rì yuán xiǎo qī zuò zài chuán shāo shàng fēn bō èr shí yú gè jūn jiàn zhào chuán yī jiā dài yī kǒu yāo dāo
当日阮小七坐在船梢上，分拨二十余个军健棹船，一家带一口腰刀。
chén tài wèi chū xià chuán shí áng áng ér yǐ páng ruò wú rén zuò zài zhōng jiān
陈太尉初下船时，昂昂而已，旁若无人，坐在中间。
yuán xiǎo qī zhāo hū zhòng rén bǎ chuán zhào dòng liǎng biān shuǐ shǒu qí chàng qǐ gē lái
阮小七招呼众人把船棹动，两边水手齐唱起歌来。
li yú hòu biàn mà dào cūn lǘ
李虞候便骂道：“村驴！
guì rén zài cǐ quán wú jì dàn
贵人在此，全无忌惮！
nà shuǐ shǒu nà lǐ cǎi tā zhǐ gù chàng gē
”那水手那里采他，只顾唱歌。
li yú hòu ná qǐ téng tiáo lái dǎ liǎng biān shuǐ shǒu zhòng rén bìng wú jù sè yǒu jǐ gè wéi tóu de huí huà dào wǒ men zì chàng gē gàn nǐ shén shì
李虞候拿起藤条来打，两边水手众人并无惧色，有几个为头的回话道：“我们自唱歌，干你甚事！
li yú hòu dào shā bù jìn de fǎn zéi zěn gǎn huí wǒ huà
”李虞候道：“杀不尽的反贼，怎敢回我话！
biàn bǎ téng tiáo qù dǎ
”便把藤条去打。
liǎng biān shuǐ shǒu dōu tiào zài shuǐ lǐ qù le
两边水手都跳在水里去了。
yuán xiǎo qī zài shāo shàng shuō dào zhí zhè bān dǎ wǒ shuǐ shǒu xià shuǐ lǐ miàn qù le zhè chuán rú hé de qù
阮小七在梢上说道：“直这般打我水手下水里面去了，这船如何得去！
zhī jiàn shàng liú tóu liǎng zhǐ kuài chuán xià lái jiē
”只见上流头两只快船下来接。
yuán lái yuán xiǎo qī yù xiān jī xià liǎng cāng shuǐ jiàn hòu tou lái chuán xiāng jìn yuán xiǎo qī biàn qù bá le xiē zi jiào yī shēng chuán lòu le shuǐ zǎo gǔn shàng cāng lǐ lái
原来阮小七预先积下两舱水，见后头来船相近，阮小七便去拔了楔子，叫一声“船漏了”，水早滚上舱里来。
jí jiào jiù shí chuán lǐ yǒu yī chǐ duō shuǐ
急叫救时，船里有一尺多水。
nà liǎng zhǐ chuán bāng jiāng lǒng lái zhòng rén jí jiù chén tài wèi guò chuán qù
那两只船帮将拢来，众人急救陈太尉过船去。
gè rén qiě bǎ chuán zhī gù yáo kāi nà lǐ lái gù yù jiǔ zhào shū
各人且把船只顾摇开，那里来顾御酒、诏书。
liǎng zhǐ kuài chuán xiān xíng qù le
两只快船先行去了。
yuán xiǎo qī jiào shàng shuǐ shǒu lái yǎo le cāng lǐ shuǐ bǎ zhǎn bù dōu shì mǒ le
阮小七叫上水手来，舀了舱里水，把展布都拭抹了。
què jiào shuǐ shǒu dào nǐ qiě duó yī píng yù jiǔ guò lái wǒ xiān cháng yī cháng zī wèi
却叫水手道：“你且掇一瓶御酒过来，我先尝一尝滋味。
yí gè shuǐ shǒu biàn qù dān zhōng qǔ yī píng jiǔ chū lái jiě le fēng tóu dì yǔ yuán xiǎo qī
”一个水手便去担中取一瓶酒出来，解了封头，递与阮小七。
yuán xiǎo qī jiē guò lái wén de pēn bí xīn xiāng
阮小七接过来，闻得喷鼻馨香。
yuán xiǎo qī dào zhǐ pà yǒu dú
阮小七道：“只怕有毒。
wǒ qiě zuò gè bù zháo xiān cháng xiē gè
我且做个不着，先尝些个。
yě wú wǎn piáo hé píng biàn xiā yī yǐn ér jìn
”也无碗瓢，和瓶便呷，一饮而尽。
yuán xiǎo qī chī le yī píng dào yǒu xiē zī wèi
阮小七吃了一瓶道：“有些滋味。
yī píng nà lǐ jì shì zài qǔ yī píng lái
一瓶那里济事，再取一瓶来！
yòu yī yǐn ér jìn
”又一饮而尽。
chī de kǒu huá yī lián chī le sì píng
吃得口滑，一连吃了四瓶。
yuán xiǎo qī dào zěn dì hǎo
阮小七道：“怎地好？
shuǐ shǒu dào chuán shāo tóu yǒu yī tǒng bái jiǔ zài nà lǐ
”水手道：“船梢头有一桶白酒在那里。
yuán xiǎo qī dào yǔ wǒ qǔ yǎo shuǐ de piáo lái wǒ dōu jiào nǐ men dào kǒu
”阮小七道：“与我取舀水的瓢来，我都教你们到口。
jiāng nà liù píng yù jiǔ dōu fēn yǔ shuǐ shǒu zhòng rén chī le què zhuāng shàng shí píng cūn láo shuǐ bái jiǔ hái bǎ yuán fēng tóu fù le zài fàng zài lóng fèng dān nèi fēi yě sì yáo zhe chuán lái
”将那六瓶御酒，都分与水手众人吃了，却装上十瓶村醪水白酒，还把原封头缚了，再放在龙凤担内，飞也似摇着船来。
gǎn dào jīn shā tān què hǎo shàng àn
赶到金沙滩，却好上岸。
sòng jiāng děng dōu zài nà lǐ yíng jiē xiāng huā dēng zhú míng jīn léi gǔ bìng shān zhài lǐ cūn lè yī qí dōu xiǎng
宋江等都在那里迎接，香花灯烛，鸣金擂鼓，并山寨里村乐，一齐都响。
jiāng yù jiǔ bǎi zài zhuō zi shàng měi yī zhuō lìng sì gè rén tái zhào shū yě zài yí gè zhuō zi shàng tái zhe
将御酒摆在桌子上，每一桌令四个人抬，诏书也在一个桌子上抬着。
chén tài wèi shàng àn sòng jiāng děng jiē zhe nà tóu biàn bài
陈太尉上岸，宋江等接着，纳头便拜。
sòng jiāng dào wén miàn xiǎo lì zuì è mí tiān qū rǔ guì rén dào cǐ jiē dài bù jí wàng qǐ shù zuì
宋江道：“文面小吏，罪恶迷天，曲辱贵人到此，接待不及，望乞恕罪。
li yú hòu dào tài wèi shì cháo tíng dà guì rén dà chén lái zhāo ān nǐ men fēi tóng xiǎo kě rú hé bǎ zhè děng lòu chuán chà nà bù xiǎo shì de cūn zéi chéng jià xiǎn xiē r wù le dà guì rén xìng mìng
”李虞候道：“太尉是朝廷大贵人，大臣来招安你们，非同小可，如何把这等漏船，差那不晓事的村贼乘驾，险些儿误了大贵人性命！
sòng jiāng dào wǒ zhè lǐ yǒu de shì hǎo chuán zěn gǎn bǎ lòu chuán lái zài guì rén
”宋江道：“我这里有的是好船，怎敢把漏船来载贵人。
zhāng gàn bàn dào tài wèi yī jīn shàng wū zì shī le nǐ rú hé yào lài
”张干办道：“太尉衣襟上兀自湿了，你如何要赖！
sòng jiāng bèi hòu wǔ hǔ jiàng jǐn suí dìng bù lí zuǒ yòu yòu yǒu bā piào qí jiāng cù yōng qián hòu
”宋江背后，五虎将紧随定，不离左右，又有八骠骑将簇拥前后。
jiàn zhè li yú hòu zhāng gàn bàn zài sòng jiāng qián miàn zhǐ shǒu huà jiǎo nǐ lái wǒ qù dōu yǒu xīn yào shā zhè sī zhǐ shì ài zhe sòng jiāng yí gè bù gǎn xià shǒu
见这李虞候、张干办在宋江前面指手划脚，你来我去，都有心要杀这厮，只是碍着宋江一个，不敢下手。
dāng rì sòng jiāng qǐng tài wèi shàng jiào kāi dú zhào shū
当日宋江请太尉上轿，开读诏书。
sì wǔ cì cái qǐng de shàng jiào
四五次才请得上轿。
qiān guò liǎng pǐ mǎ lái yǔ zhāng gàn bàn li yú hòu qí zhè liǎng gè nán nǚ bù zhī shēn yǐ duō dà zhuāng shā chòu yāo
牵过两匹马来与张干办、李虞候骑，这两个男女，不知身已多大，装煞臭幺。
sòng jiāng yāng jí de shàng mǎ xíng le lìng zhòng rén dà chuī dà léi yíng shàng sān guān lái
宋江央及得上马行了，令众人大吹大擂，迎上三关来。
sòng jiāng děng yī bǎi yú gè tóu lǐng dōu gēn zài hòu miàn zhí yíng zhì zhōng yì táng qián yī qí xià mǎ qǐng tài wèi shàng táng
宋江等一百余个头领都跟在后面，直迎至忠义堂前，一齐下马，请太尉上堂。
zhèng miàn fàng zhe yù jiǔ zhào xiá chén tài wèi zhāng gàn bàn li yú hòu lì zài zuǒ biān xiāo ràng péi xuān lì zài yòu biān
正面放着御酒、诏匣，陈太尉、张干办、李虞候立在左边，萧让、裴宣立在右边。
sòng jiāng jiào diǎn zhòng tóu lǐng shí yī bǎi qī rén yú nèi dān zhǐ bú jiàn le lǐ kuí
宋江叫点众头领时，一百七人，于内单只不见了李逵。
cǐ shí shì sì yuè jiān tiān qì dōu chuān jiā luō zhàn ǎo guì zài táng shàng gǒng tīng kāi dú
此时是四月间天气，都穿夹罗战袄，跪在堂上，拱听开读。
chén tài wèi yú zhào shū xiá nèi qǔ chū zhào shū dù yǔ xiāo ràng
陈太尉于诏书匣内取出诏书，度与萧让。
péi xuān zàn lǐ zhòng jiāng bài bà
裴宣赞礼，众将拜罢。
xiāo ràng zhǎn kāi zhào shū gāo shēng dú dào
萧让展开诏书，高声读道：
zhì yuē wén néng ān bāng wǔ néng dìng guó
“制曰：文能安邦，武能定国。
wǔ dì píng lǐ yuè ér yǒu fēng jiāng sān huáng yòng shā fá ér dìng tiān xià
五帝凭礼乐而有封疆，三皇用杀伐而定天下。
shì cóng shùn nì rén yǒu xián yú
事从顺逆，人有贤愚。
zhèn chéng zǔ zōng zhī dà yè kāi rì yuè zhī guāng huī pǔ tiān shuài tǔ wǎng bù chén fú
朕承祖宗之大业，开日月之光辉，普天率土，罔不臣伏。
jìn wèi sòng jiāng děng bèi xiào jù shān lín jié lǔ jùn yì
近为宋江等辈，啸聚山林，劫掳郡邑。
běn yù yòng zhāng tiān tǎo chéng kǒng láo wǒ shēng mín
本欲用彰天讨，诚恐劳我生民。
jīn chà tài wèi chén zōng shàn qián lái zhāo ān
今差太尉陈宗善前来招安。
zhào shū dào rì jí jiāng yīng yǒu qián liáng jūn qì mǎ pǐ chuán zhī mù xià nà guān chāi huǐ cháo xué shuài lǐng fù jīng yuán miǎn běn zuì
诏书到日，即将应有钱粮、军器，马匹、船只，目下纳官，拆毁巢穴，率领赴京，原免本罪。
tǎng huò réng mèi liáng xīn wéi lì zhào zhì tiān bīng yī zhì tiáo chèn bù liú
倘或仍昧良心，违戾诏制，天兵一至，龆龀不留。
gù cí zhào shì xiǎng yi zhī xī
故兹诏示，想宜知悉。
xuān hé sān nián mèng xià sì yuè rì zhào shì
宣和三年孟夏四月日诏示。
xiāo ràng què cái dú ba sòng jiāng yǐ xià jiē yǒu nù sè
萧让却才读罢，宋江已下皆有怒色。
zhī jiàn hēi xuàn fēng lǐ kuí cóng liáng shàng tiào jiāng xià lái jiù xiāo ràng shǒu lǐ duó guò zhào shū chě de fěn suì biàn lái jiū zhù chén tài wèi yè quán biàn dǎ
只见黑旋风李逵从梁上跳将下来，就萧让手里夺过诏书，扯的粉碎，便来揪住陈太尉，拽拳便打。
cǐ shí sòng jiāng lú jùn yì dà héng shēn bào zhù nà lǐ kěn fàng tā xià shǒu
此时宋江、卢俊义大横身抱住，那里肯放他下手。
qià cái jiě chāi de kāi li yú hòu chàng dào zhè sī shì shèn me rén
恰才解拆得开，李虞候唱道：“这厮是甚么人？
gǎn rú cǐ dà dǎn
敢如此大胆！
lǐ kuí zhèng méi xún rén dǎ chù pī tóu jiū zhù lǐ kuí hou biàn dǎ hè dào xiě lái de zhào shū shì shuí shuō de huà
”李逵正没寻人打处，劈头揪住李逵候便打，喝道：“写来的诏书是谁说的话？
zhāng gàn bàn dào zhè shì huáng dì shèng zhǐ
”张干办道：“这是皇帝圣旨。
lǐ kuí dào nǐ nà huáng dì zhèng bù zhī wǒ zhè lǐ zhòng hǎo hàn lái zhāo ān lǎo yé mén dào yào zuò dà
”李逵道：“你那皇帝正不知我这里众好汉，来招安老爷门，倒要做大！
nǐ de huáng dì xìng sòng wǒ dī gē gē yě xìng sòng nǐ zuò de huáng dì piān wǒ gē ge zuò bù dé huáng dì
你的皇帝姓宋，我的哥哥也姓宋，你做得皇帝，偏我哥哥做不得皇帝！
nǐ mò yào lái nǎo fàn zhe hēi diē diē hǎo dǎi bǎ nǐ nà xiě zhào de guān yuán jìn dōu shā le
你莫要来恼犯着黑爹爹，好歹把你那写诏的官员尽都杀了！
zhòng rén dōu lái jiě quàn bǎ hēi xuàn fēng tuī xià táng qù
”众人都来解劝，把黑旋风推下堂去。
sòng jiāng dào tài wèi qiě kuān xīn xiū xiǎng yǒu bàn xīng r chā chí
宋江道：“太尉且宽心，休想有半星儿差池。
qiě qǔ yù jiǔ jiào zhòng rén zhān ēn
且取御酒教众人沾恩。
suí jí qǔ guò yī fù qiàn bǎo jīn huā zhōng lìng péi xuān qǔ yī píng yù jiǔ qīng zài yín jiǔ hǎi nèi kàn shí què shì cūn láo bái jiǔ
”随即取过一副嵌宝金花锺，令裴宣取一瓶御酒，倾在银酒海内看时，却是村醪白酒。
zài jiāng jiǔ píng dōu dǎ kāi qīng zài jiǔ hǎi nèi què shì yì bān de dàn bó cūn láo
再将九瓶都打开倾在酒海内，却是一般的淡薄村醪。
zhòng rén jiàn le jìn dōu hài rán yī gè gè dōu zǒu xià táng qù le
众人见了，尽都骇然，一个个都走下堂去了。
lǔ zhì shēn tí zhe tiě chán zhàng gāo shēng jiào mà rù niang cuō niǎo tè shā shì qī fù rén
鲁智深提着铁禅杖，高声叫骂：“入娘撮鸟，忒杀是欺负人！
bǎ shuǐ jiǔ zuò yù jiǔ lái hōng ǎn men chī
把水酒做御酒来哄俺们吃！
chì fā guǐ liú táng yě tǐng zhe pō dāo shā shàng lái xíng zhě wǔ sōng chè chū shuāng jiè dāo méi zhē lán mù hóng jiǔ wén lóng shǐ jìn yī qí fā zuò
”赤发鬼刘唐也挺着朴刀杀上来，行者武松掣出双戒刀，没遮拦穆弘、九纹龙史进一齐发作。
liù gè shuǐ jūn tóu lǐng dōu mà xià guān qù le
六个水军头领都骂下关去了。
sòng jiāng jiàn bú shì huà héng shēn zài lǐ miàn lán dāng jí chuán jiàng lìng jiào jiào mǎ hù sòng tài wèi xià shān xiū jiào shāng fàn
宋江见不是话，横身在里面拦当，急传将令，叫轿马护送太尉下山，休教伤犯。
cǐ shí sì xià dà xiǎo tóu lǐng yī dà bàn nào jiāng qǐ lái
此时四下大小头领，一大半闹将起来。
sòng jiāng lú jùn yì zhǐ de qīn shēn shàng mǎ jiāng tài wèi bìng kāi zhào yī gān rén shù hù sòng xià sān guān zài bài fú zuì fēi sòng jiāng děng wú xīn guī xiáng shí shì cǎo zhào de guān yuán bù zhī wǒ liáng shān pō lǐ wān qū
宋江、卢俊义只得亲身上马，将太尉并开诏一干人数，护送下三关，再拜伏罪：“非宋江等无心归降，实是草诏的官员不知我梁山泊里弯曲。
ruò yǐ shù jù shàn yán fǔ xù wǒ děng jìn zhōng bào guó wàn sǐ wú yuàn
若以数句善言抚恤，我等尽忠报国，万死无怨。
tài wèi ruò huí de cháo tíng shàn yán zé gè
太尉若回得朝廷，善言则个。
jí jí sòng guò dù kǒu
”急急送过渡口。
zhè yī gān rén xià de pì gǔn niào liú fēi bēn jì zhōu qù le
这一干人吓的屁滚尿流，飞奔济州去了。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
tài wèi chéng xuān chū dì xiāng wèi zhāo zhōng yì yù guī xiáng
太尉承宣出帝乡，为招忠义欲归降。
bēi shēn rǔ guó nán chéng shì fǎn bèi wú duān mà yī chǎng
卑身辱国难成事，反被无端骂一场。
què shuō sòng jiāng huí dào zhōng yì táng shàng zài jù zhòng tóu lǐng yán xí
却说宋江回到忠义堂上，再聚众头领筵席。
sòng jiāng dào suī shì cháo tíng zhào zhǐ bù míng nǐ men zhòng rén yě tè xìng zào
宋江道：“虽是朝廷诏旨不明，你们众人也忒性躁。
wú yòng dào gē ge nǐ xiū zhí mí zhāo ān xū zì yǒu rì
”吴用道：“哥哥你休执迷，招安须自有日。
rú hé guài de zhòng dì xiōng men fā nù cháo tíng tè bù jiāng rén wéi niàn
如何怪得众弟兄们发怒，朝廷忒不将人为念。
rú jīn xián huà dōu dǎ dié qǐ xiōng zhǎng qiě chuán jiàng lìng mǎ jūn shuān shù mǎ pǐ bù jūn ān pái jūn qì shuǐ jūn zhěng dùn chuán zhī
如今闲话都打叠起，兄长且传将令，马军拴束马匹，步军安排军器，水军整顿船只。
zǎo wǎn bì yǒu dà jūn qián lái zhēng tǎo yī liǎng zhèn shā de tā rén wáng mǎ dào piàn jiǎ bù huí mèng zhe yě pà nà shí què zài shāng liáng
早晚必有大军前来征讨，一两阵杀得他人亡马倒，片甲不回，梦着也怕，那时却再商量。
zhòng rén dào jūn shī yán zhī jí dāng
”众人道：“军师言之极当。
shì rì sàn xí gè guī běn zhàng
”是日散席，各归本帐。
qiě shuō chén tài wèi huí dào jì zhōu bǎ liáng shān pō kāi zhào yī shì su yǔ zhāng shū yè zhāng shū yè dào gǎn shì nǐ men duō shuō shèn yán yǔ lái
且说陈太尉回到济州，把梁山泊开诏一事诉与张叔夜，张叔夜道：“敢是你们多说甚言语来？
chén tài wèi dào wǒ jǐ zēng gǎn fā yī yán
”陈太尉道：“我几曾敢发一言。
zhāng shū yè dào jì shì rú cǐ wǎng fèi le xīn lì huài le shì qíng
”张叔夜道：“既是如此，枉费了心力，坏了事情。
tài wèi jí jí huí jīng zòu zhī shèng shàng shì bù yí chí
太尉急急回京，奏知圣上，事不宜迟。
chén tài wèi zhāng gàn bàn li yú hòu yī xíng rén cóng xīng yè huí jīng lái jiàn le cài tài shī bèi shuō liáng shān pō zéi kòu chě zhào huǐ bàng yī jié
”陈太尉、张干办、李虞候一行人从，星夜回京来，见了蔡太师，备说梁山泊贼寇扯诏毁谤一节。
cài jīng tīng le dà nù dào zhè huǒ cǎo kòu ān gǎn rú cǐ wú lǐ
蔡京听了，大怒道：“这伙草寇，安敢如此无礼！
táng táng sòng cháo tiān xià rú hé jiào nǐ zhè huǒ héng xíng
堂堂宋朝天下，如何教你这伙横行！
chén tài wèi kū dào ruò bù shì tài shī fú yīn xiǎo guān fěn gǔ suì shēn zài liáng shān pō
”陈太尉哭道：“若不是太师福荫，小官粉骨碎身在梁山泊。
jīn rì sǐ de táo shēng zài jiàn ēn xiāng
今日死得逃生，再见恩相。
tài shī suí jí jiào qǐng tóng shū mì gāo yáng èr tài wèi dōu lái xiāng fǔ shāng yì jūn qíng zhòng shì
”太师随即叫请童枢密，高、杨二太尉，都来相府商议军情重事。
wú piàn shí dōu qǐng dào tài shī fǔ bái hǔ táng nèi
无片时，都请到太师府白虎堂内。
zhòng guān zuò xia cài tài shī jiào huàn guò zhāng gàn bàn li yú hòu bèi shuō liáng shān pō chě zhào huǐ bàng yī shì
众官坐下，蔡太师教唤过张干办、李虞候，备说梁山泊扯诏毁谤一事。
yáng tài wèi dào zhè huǒ zéi tú rú hé zhǔ zhāng zhāo ān de
杨太尉道：“这伙贼徒，如何主张招安地！
dāng chū shì nà yí gè guān zòu lái
当初是那一个官奏来？
gāo tài wèi de nà rì wǒ ruò zài cháo nèi bì rán zǔ zhù rú hé kěn xíng cǐ shì
”高太尉得：“那日我若在朝内，必然阻住，如何肯行此事。
tóng shū mì dào shǔ qiè gǒu dào zhī tú hé zú lǜ zāi
”童枢密道：“鼠窃狗盗之徒，何足虑哉！
qū qū bù cái qīn yǐn yī zhī jūn mǎ kè shí dìng rì sǎo qīng shuǐ pō ér huí
区区不才，亲引一支军马，克时定日，扫清水泊而回。
zhòng guān dào lái rì zòu wén
”众官道：“来日奏闻。
dāng xià dōu sàn
”当下都散。
cì rì zǎo cháo zhòng guān dōu zài yù jiē cì hou
次日早朝，众官都在御阶伺候。
zhī jiàn diàn shàng jìng biān sān xià xiǎng wén wǔ liǎng bān qí sān hū wàn suì jūn chén lǐ bì
只见殿上净鞭三下响，文武两班齐，三呼万岁，君臣礼毕。
cài tài shī chū bān jiāng cǐ shì shàng zòu tiān zǐ
蔡太师出班，将此事上奏天子。
tiān zǐ dà nù wèn dào dāng rì shuí zòu guǎ rén zhǔ zhāng zhāo ān
天子大怒，问道：“当日谁奏寡人，主张招安？
shì chén jǐ shì zhōng zòu dào cǐ rì shì yù shǐ dài fū cuī jìng suǒ yán
”侍臣给事中奏道：“此日是御史大夫崔靖所言。
tiān zǐ jiào ná cuī jìng sòng dà lǐ sì wèn zuì
”天子教拿崔靖送大理寺问罪。
tiān zǐ yòu wèn cài jīng dào cǐ zéi wéi hài duō shí chà hé rén kě yǐ shōu jiǎo
天子又问蔡京道：“此贼为害多时，差何人可以收剿？
cài tài shī zòu dào fēi yǐ zhòng bīng bù néng shōu fú
”蔡太师奏道：“非以重兵，不能收伏。
yǐ chén yú yì bì děi shū mì yuàn guān qīn lǜ dà jūn qián qù jiǎo bǔ kě yǐ kè rì qǔ shèng
以臣愚意，必得枢密院官亲率大军前去剿捕，可以刻日取胜。
tiān zǐ jiào xuān shū mì shǐ tóng guàn wèn dào qīng kěn lǐng bīng shōu bǔ liáng shān pō cǎo kòu
”天子教宣枢密使童贯，问道：“卿肯领兵收捕梁山泊草寇？
tóng guàn guì xià zòu yuē gǔ rén yǒu yún xiào dāng jié lì zhōng zé jìn mìng
”童贯跪下奏曰：“古人有云：孝当竭力，忠则尽命。
chén yuàn xiào quǎn mǎ zhī láo yǐ chú xīn fù zhī huàn
臣愿效犬马之劳，以除心腹之患。
gāo qiú yáng jiǎn yì jiē bǎo jǔ
”高俅、杨戬亦皆保举。
tiān zǐ suí jí jiàng xià shèng zhǐ cì yǔ jīn yìn bīng fú bài dōng tīng shū mì shǐ tóng guàn wèi dà yuán shuài rèn cóng gè chù xuǎn diào jūn mǎ qián qù jiǎo bǔ liáng shān pō zéi kòu jiǎn rì chū shī qǐ xíng
天子随即降下圣旨，赐与金印、兵符，拜东厅枢密使童贯为大元帅，任从各处选调军马，前去剿捕梁山泊贼寇，拣日出师起行。
bú shì tóng guàn yǐn dà jūn lái yǒu fèn jiào qiān qiān tiě qí bù mǎn shān chuān
不是童贯引大军来，有分教：千千铁骑，布满山川；
wàn wàn zhàn chuán píng pù lǜ shuǐ
万万战船，平铺绿水。
zhèng shì zhǐ píng fēi hǔ sān qiān qí juǎn qǐ pí xiū bǎi wàn bīng
正是：只凭飞虎三千骑，卷起貔貅百万兵。
bì jìng tóng guàn lǐng le dà jūn zěn dì chū shī qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟童贯领了大军怎地出师，且听下回分解。