lín jiào tóu cì pèi cāng zhōu dào lǔ zhì shēn dà nào yě zhū lín
林教头刺配沧州道鲁智深大闹野猪林
shī yuē
诗曰：
tóu shàng qīng tiān zhī nèn qī hài rén xìng mìng bà rén qī
头上青天只恁欺，害人性命霸人妻。
xū zhī jiān è qiān bān jì yào shǐ yīng xióng yī mìng wēi
须知奸恶千般计，要使英雄一命危。
zhōng yì yíng xīn yóu bǐng fù tān chēn zhuǎn niàn shì cí bēi
忠义萦心由秉赋，贪嗔转念是慈悲。
lín chōng hé shì zāi xīng tuì què xiào gāo qiú wang zuò wéi
林冲合是灾星退，却笑高俅枉作为。
huà shuō dāng shí tài wèi hē jiào zuǒ yòu pái liè jūn xiào ná xià lín chōng yào zhǎn
话说当时太尉喝叫左右排列军校，拿下林冲要斩。
lín chōng dà jiào yuān qū
林冲大叫冤屈。
tài wèi dào nǐ lái jié táng yǒu hé shì wù
太尉道：“你来节堂有何事务？
jiàn jīn shǒu lǐ ná zhe lì rèn rú hé bú shì lái shā xià guān
见今手里拿着利刃，如何不是来杀下官？
lín chōng gào dào tài wèi bù huàn rú hé gǎn jiàn
”林冲告道：“太尉不唤，如何敢见。
yǒu liǎng gè chéng jú wàng táng lǐ qù le gù zhuàn lín chōng dào cǐ
有两个承局望堂里去了，故赚林冲到此。
tài wèi hè dào hú shuō
”太尉喝道：“胡说！
wǒ fǔ zhōng nà yǒu chéng jú
我府中那有承局。
zhè sī bù fú duàn qiǎn
这厮不服断遣！
hē jiào zuǒ yòu jiě qù kāi fēng fǔ fēn fù téng fǔ yǐn hǎo shēng tuī wèn kān lǐ míng bái chǔ jué
”喝叫左右：“解去开封府，分付滕府尹好生推问，勘理明白处决。
jiù bǎ bǎo dāo fēng le qù
就把宝刀封了去。
zuǒ yòu lǐng le jūn zhǐ jiān yā lín chōng tóu kāi fēng fǔ lái
”左右领了钧旨，监押林冲投开封府来。
qià hǎo fǔ yǐn zuò yá wèi tuì
恰好府尹坐衙未退。
dàn jiàn
但见：
fēi luō jiǎo bì zǐ shòu zhuó wéi
绯罗缴壁，紫绶卓围。
dāng tóu é guà zhū hóng sì xià lián chuí bān zhú
当头额挂朱红，四下帘垂斑竹。
guān liáo shǒu zhèng jiè shí shàng kè yù zhì sì háng
官僚守正，戒石上刻御制四行；
lìng shǐ jǐn yán qī pái zhōng shū dī shēng èr zì
令史谨严，漆牌中书低声二字。
tí xiá guān néng zhǎng jī mì kè zhàng sī zhuān guǎn pái dān
提辖官能掌机密，客帐司专管牌单。
lì bīng chén zhòng jié jí yán wēi
吏兵沉重，节级严威。
zhí téng tiáo zhī hòu lì jiē qián chí dà zhàng lí bān fēn zuǒ yòu
执藤条祗候立阶前，持大杖离班分左右。
páng méi yù zú qiè chén jiā xiǎn yào zhēng níng
庞眉狱卒挈沉枷，显耀狰狞；
shù mù yā láo tí tiě suǒ shī chěng měng yǒng
竖目押牢提铁锁，施逞猛勇。
hù hūn cí sòng duàn shí yǒu sì yù héng míng
户婚词讼，断时有似玉衡明；
dòu ōu xiāng zhēng pàn duàn qià rú jīn jìng zhào
斗殴相争，判断恰如金镜照。
suī rán yī jùn zǎi chén guān guǒ shì sì fāng mín fù mǔ
虽然一郡宰臣官，果是四方民父母。
zhí shǐ qiú cóng bīng shàng lì jìn jiào rén xiàng jìng zhōng xíng
直使囚从冰上立、尽教人向镜中行。
shuō bù jìn xǔ duō wēi yí shì sù jiù yī táng shén dào
说不尽许多威仪，似塑就一堂神道。
gāo tài wèi gān rén bǎ lín chōng yā dào fǔ qián guì zài jiē xià
高太尉干人把林冲押到府前，跪在阶下。
fǔ gàn jiāng tài wèi yán yǔ duì téng fǔ yǐn shuō le jiāng shàng tài wèi fēng de nà bǎ dāo fàng zài lín chōng miàn qián
府干将太尉言语对滕府尹说了，将上太尉封的那把刀，放在林冲面前。
fǔ yǐn dào lín chōng nǐ shì gè jìn jūn jiào tóu rú hé bù zhī fǎ dù shǒu zhí lì rèn gù rù jié táng
府尹道：“林冲，你是个禁军教头，如何不知法度，手执利刃，故入节堂？
zhè shì gāi sǐ de zuì fàn
这是该死的罪犯！
lín chōng gào dào ēn xiāng míng jìng niàn lín chōng fù qū xián yuān
”林冲告道：“恩相明镜，念林冲负屈衔冤。
xiǎo rén suī shì cū lǔ de jūn hàn pō shi xiē fǎ dù rú hé gǎn shàn rù jié táng
小人虽是粗卤的军汉，颇识些法度，如何敢擅入节堂。
wéi shì qián yuè èr shí bā rì lín chōng yǔ qī dào yuè miào hái xiāng yuàn zhèng yíng jiàn gāo tài wèi de xiǎo yá nèi bǎ qī zǐ tiáo xì bèi xiǎo rén hē sàn le
为是前月二十八日，林冲与妻到岳庙还香愿，正迎见高太尉的小衙内把妻子调戏，被小人喝散了。
cì hòu yòu shǐ lù yú hòu zhuàn xiǎo rén chī jiǔ què shǐ fù ān lái piàn lín chōng qī zǐ dào lù yú hòu jiā lóu shàng tiáo xì yì bèi xiǎo rén gǎn qù shì bǎ lù yú hòu jiā dǎ le yī chǎng
次后，又使陆虞候赚小人吃酒，却使富安来骗林冲妻子到陆虞候家楼上调戏，亦被小人赶去，是把陆虞候家打了一场。
liǎng cì suī bù chéng jiān jiē yǒu rén zhèng
两次虽不成奸，皆有人证。
cì rì lín chōng zì mǎi zhè kǒu dāo
次日，林冲自买这口刀。
jīn rì tài wèi chà liǎng gè chéng jú lái jiā hū huàn lín chōng jiào jiāng dāo lái fǔ lǐ bǐ kàn
今日，太尉差两个承局来家呼唤林冲，叫将刀来府里比看。
yīn cǐ lín chōng tóng èr rén dào jié táng xià
因此，林冲同二人到节堂下。
liǎng gè chéng jú jìn táng lǐ qù le bù xiǎng tài wèi cóng wài miàn jìn lái shè jì xiàn hài lín chōng
两个承局进堂里去了，不想太尉从外面进来，设计陷害林冲。
wàng ēn xiāng zuò zhǔ
望恩相做主！
fǔ yǐn tīng le lín chōng kǒu cí qiě jiào xiě le huí wén yī miàn qǔ xíng jù jiā niǔ lái jiā le tuī rù láo lǐ jiān xià
”府尹听了林冲口词，且叫写了回文，一面取刑具枷杻来枷了，推入牢里监下。
lín chōng jiā lǐ zì lái sòng fàn yī miàn shǐ qián
林冲家里自来送饭，一面使钱。
lín chōng de zhàng rén zhāng jiào tóu yì lái mǎi shàng gào xià shǐ yòng cái bó
林冲的丈人张教头亦来买上告下，使用财帛。
zhèng zhí yǒu gè dāng àn kǒng mù xìng sūn míng dìng wéi rén zuì gěng zhí shí fēn hào shàn zhǐ yào zhōu quán rén yīn cǐ rén dōu huàn zuò sūn fú r
正值有个当案孔目，姓孙名定，为人最鲠直，十分好善，只要周全人，因此人都唤做孙佛儿。
tā míng zhī dào zhè jiàn shì zhuǎn zhuǎn wǎn wǎn zài fǔ shàng shuō zhī jiù lǐ bǐng dào cǐ shì guǒ shì qū le lín chōng zhǐ kě zhōu quán tā
他明知道这件事，转转宛宛，在府上说知就里，禀道：“此事果是屈了林冲，只可周全他。
fǔ yǐn dào tā zuò xià zhè bān zuì gāo tài wèi pī yǎng dìng zuì dìng yào wèn tā shǒu zhí lì rèn gù rù jié táng shā hài běn guān zěn zhōu quán de tā
”府尹道：“他做下这般罪，高太尉批仰定罪，定要问他‘手执利刃，故入节堂，杀害本官’，怎周全得他？
sūn dìng dào zhè nán yá kāi fēng fǔ bú shì cháo tíng de shì gāo tài wèi jiā de
”孙定道：“这南衙开封府不是朝廷的，是高太尉家的？
fǔ yǐn dào hú shuō
”府尹道：“胡说！
sūn dìng dào shuí bù zhī gāo tài wèi dāng quán yǐ shì háo qiáng gēng jiān tā fǔ lǐ wú bān bù zuò dàn yǒu rén xiǎo xiǎo chù fàn biàn fā lái kāi fēng fǔ yào shā biàn shā yào guǎ biàn guǎ què bú shì tā jiā guān fǔ
”孙定道：“谁不知高太尉当权，倚势豪强，更兼他府里无般不做，但有人小小触犯，便发来开封府，要杀便杀，要剐便剐，却不是他家官府。
fǔ yǐn dào jù nǐ shuō shí lín chōng shì zěn de fāng biàn tā shī xíng duàn qiǎn
”府尹道：“据你说时，林冲事怎的方便他，施行断遣？
sūn dìng dào kàn lín chōng kǒu cí shì gè wú zuì de rén
”孙定道：“看林冲口词，是个无罪的人。
zhǐ shì méi ná nà tā liǎng gè chéng jú chù
只是没拿那他两个承局处。
rú jīn zhe tā zhāo rèn zuò bù hé yāo xuán lì rèn wù rù jié táng jǐ zhàng èr shí cì pèi yuǎn è jūn zhōu
如今着他招认做‘不合腰悬利刃，误入节堂'，脊杖二十，刺配远恶军州。
téng fǔ yǐn yě zhī zhè jiàn shì le zì qù gāo tài wèi miàn qián zài sān bǐng shuō lín chōng kǒu cí
”滕府尹也知这件事了，自去高太尉面前，再三禀说林冲口词。
gāo qiú qíng zhī lǐ duǎn yòu ài fǔ yǐn zhǐ de zhǔn le
高俅情知理短，又碍府尹，只得准了。
jiù cǐ rì fǔ yǐn huí lái shēng tīng jiào lín chōng chú le cháng jiā duàn le èr shí jǐ zhàng huàn gè wén bǐ jiàng cì le miàn jiá liàng dì fāng yuǎn jìn gāi pèi cāng zhōu láo chéng
就此日，府尹回来升厅，叫林冲除了长枷，断了二十脊杖，唤个文笔匠刺了面颊，量地方远近，该配沧州牢城。
dāng tīng dǎ yī miàn qī jīn bàn tuán tóu tiě yè hù shēn jiā dīng le tiē le fēng pí yā le yī dào dié wén chà liǎng gè fáng sòng gōng rén jiān yā qián qù
当厅打一面七斤半团头铁叶护身枷钉了，贴了封皮，押了一道牒文，差两个防送公人监押前去。
liǎng gè rén shì dǒng chāo xuē bà
两个人是董超、薛霸。
èr rén lǐng le gōng wén yā sòng lín chōng chū kāi fēng fǔ lái
二人领了公文，押送林冲出开封府来。
zhī jiàn zhòng lín shè bìng lín chōng de zhàng rén zhāng jiào tóu dōu zài fǔ qián jiē zhe tóng lín chōng liǎng gè gōng rén dào zhōu qiáo xià jiǔ diàn lǐ zuò dìng
只见众邻舍并林冲的丈人张教头，都在府前接着，同林冲两个公人，到州桥下酒店里坐定。
lín chōng dào duō de sūn kǒng mù wéi chí zhè bàng bù dú yīn cǐ zǒu de dòng chán
林冲道：“多得孙孔目维持，这棒不毒，因此走得动掸。
zhāng jiào tóu jiào jiǔ bǎo ān pái àn jiǔ guǒ zǐ guǎn shì liǎng gè gōng rén
”张教头叫酒保安排案酒果子，管侍两个公人。
jiǔ zhì shù bēi zhī jiàn zhāng jiào tóu jiāng chū yín liǎng jī fā tā liǎng gè fáng sòng gōng rén yǐ le
酒至数杯，只见张教头将出银两，赍发他两个防送公人已了。
lín chōng zhí shǒu duì zhàng rén shuō dào tài shān zài shàng nián zāi yuè è zhuàng le gāo yá nèi chī le yī chǎng qū guān sī
林冲执手对丈人说道：“泰山在上，年灾月厄，撞了高衙内，吃了一场屈官司。
jīn rì yǒu jù huà shuō shàng bǐng tài shān
今日有句话说，上禀泰山。
zì méng tài shān cuò ài jiàng lìng ài jià shì xiǎo rén yǐ jīng sān zài bù céng yǒu bàn xiē ér chā chí
自蒙泰山错爱，将令爱嫁事小人，已经三载，不曾有半些儿差池。
suī bù céng shēng bàn ge ér nǚ wèi zēng miàn hóng miàn chì bàn diǎn xiāng zhēng
虽不曾生半个儿女，未曾面红面赤，半点相争。
jīn xiǎo rén zāo zhè chǎng hèng shì pèi qù cāng zhōu shēng sǐ cún wáng wèi bǎo
今小人遭这场横事，配去沧州，生死存亡未保。
niáng zǐ zài jiā xiǎo rén xīn qù bù wěn chéng kǒng gāo yá nèi wēi bī zhè tóu qīn shì
娘子在家，小人心去不稳，诚恐高衙内威逼这头亲事。
kuàng jiān qīng chūn nián shào xiū wèi lín chōng wù le qián chéng
况兼青春年少，休为林冲误了前程。
què shì lín chōng zì xíng zhǔ zhāng fēi tā rén bī pò xiǎo rén jīn rì jiù gāo lín zài cǐ míng bái lì zhǐ xiū shū rèn cóng gǎi jià bìng wú zhēng zhí
却是林冲自行主张，非他人逼迫，小人今日就高邻在此，明白立纸休书，任从改嫁，并无争执。
rú cǐ lín chōng qù de xīn wěn miǎn de gāo yá nèi xiàn hài
如此，林冲去的心稳，免得高衙内陷害。
zhāng jiào tóu dào lín chōng shèn me yán yǔ
”张教头道：“林冲，甚么言语！
nǐ shì tiān nián bù qí zāo le hèng shì yòu bú shì nǐ zuò jiāng chū lái de
”你是天年不齐，遭了横事，又不是你作将出来的。
jīn rì quán qiě qù cāng zhōu duǒ zāi bì nàn zǎo wǎn tiān kě lián jiàn fàng nǐ huí lái shí yī jiù fū qī wán jù
今日权且去沧州躲灾避难，早晚天可怜见，放你回来时，依旧夫妻完聚。
lǎo hàn jiā zhōng yě pō yǒu xiē guò huó míng rì biàn qǔ le wǒ nǚ jiā qù bìng jǐn r bù jiǎn zěn de sān nián wǔ zǎi yǎng shàn de tā
老汉家中也颇有些过活，明日便取了我女家去，并锦儿，不拣怎的，三年五载，养赡得他。
yòu bù jiào tā chū rù gāo yá nèi biàn yào jiàn yě bù néng gōu
又不叫他出入，高衙内便要见也不能勾。
xiū yào yōu xīn dōu zài lǎo hàn shēn shàng
休要忧心，都在老汉身上。
nǐ zài cāng zhōu láo chéng wǒ zì pín pín jì shū bìng yī fú yú nǐ
你在沧州牢城，我自频频寄书并衣服于你。
xiū de yào hú sī luàn xiǎng zhǐ gù fàng xīn qù
休得要胡思乱想，只顾放心去。
lín chōng dào gǎn xiè tài shān hòu yì zhǐ shì lín chōng fàng xīn bù xià wǎng zì liǎng xiāng dān wù
”林冲道：“感谢泰山厚意，只是林冲放心不下，枉自两相耽误。
tài shān kě lián jiàn lín chōng yī yǔn xiǎo rén biàn sǐ yě míng mù
泰山可怜见林冲，依允小人，便死也瞑目。
zhāng jiào tóu nà lǐ kěn yìng chéng zhòng lín shè yì shuō xíng bù dé
”张教头那里肯应承，众邻舍亦说行不得。
lín chōng dào ruò bù yī yǔn xiǎo rén zhī shí lín chōng biàn zhēng zhá de huí lái shì bù yǔ niáng zǐ xiāng jù
林冲道：“若不依允小人之时，林冲便挣扎得回来，誓不与娘子相聚！
zhāng jiào tóu dào jì rán rú cǐ xíng shí quán qiě yóu nǐ xiě xià wǒ zhǐ bù bǎ nǚ ér jià rén biàn liǎo
”张教头道：“既然如此行时，权且由你写下，我只不把女儿嫁人便了。
dāng shí jiào jiǔ bǎo xún gè xiě wén shū de rén lái mǎi le yī zhāng zhǐ lái
”当时叫酒保寻个写文书的人来，买了一张纸来。
nà rén xiě lín chōng shuō dào shì
那人写，林冲说，道是：
dōng jīng bā shí wàn jìn jūn jiào tóu lín chōng wéi yīn shēn fàn zhòng zuì duàn pèi cāng zhōu qù hòu cún wáng bù bǎo
“东京八十万禁军教头林冲，为因身犯重罪，断配沧州，去后存亡不保。
yǒu qī zhāng shì nián shào qíng yuàn lì cǐ xiū shū rèn cóng gǎi jià yǒng wú zhēng zhí
有妻张氏年少，情愿立此休书，任从改嫁，永无争执。
wěi shì zì xíng qíng yuàn jí fēi xiāng bī
委是自行情愿，即非相逼。
kǒng hòu wú píng lì cǐ wén yuē wèi zhào
恐后无凭，立此文约为照。
nián yuè rì
年月日。
lín chōng dāng xià kàn rén xiě le jiè guò bǐ lái qù nián yuè xià yā gè huā zì dǎ gè shǒu mó
林冲当下看人写了，借过笔来，去年月下押个花字，打个手模。
zhèng zài gé lǐ xiě le yù fù yǔ tài shān shōu shí zhī jiàn lín chōng de niáng zǐ hào tiān kū de jiào jiāng lái
正在阁里写了，欲付与泰山收时，只见林冲的娘子号天哭地叫将来。
nǚ shǐ jǐn r bào zhe yī bāo yī fú yí lù xún dào jiǔ diàn lǐ
女使锦儿抱着一包衣服，一路寻到酒店里。
lín chōng jiàn le qǐ shēn jiē zhe dào niáng zǐ xiǎo rén yǒu jù huà shuō yǐ bǐng guò tài shān le
林冲见了，起身接着道：“娘子，小人有句话说，已禀过泰山了。
wéi shì lín chōng nián zāi yuè è zāo zhè chǎng qū shì
为是林冲年灾月厄，遭这场屈事。
jīn qù cāng zhōu shēng sǐ bù bǎo chéng kǒng wù le niáng zǐ qīng chūn jīn yǐ xiě le jǐ zì zài cǐ
今去沧州，生死不保，诚恐误了娘子青春，今已写了几字在此。
wàn wàng niáng zǐ xiū děng xiǎo rén yǒu hǎo tóu nǎo zì xíng zhāo jià mò wèi lín chōng wù le xián qī
万望娘子休等小人，有好头脑，自行招嫁，莫为林冲误了贤妻。
nà fù rén tīng ba kū jiāng qǐ lái shuō dào zhàng fū
”那妇人听罢，哭将起来，说道：“丈夫！
wǒ bù céng yǒu bàn xiē ér diǎn wū rú hé bǎ wǒ xiū le
我不曾有半些儿点污，如何把我休了？
lín chōng dào niáng zǐ wǒ shì hǎo yì
”林冲道：“娘子，我是好意。
kǒng pà rì hòu liǎng xià xiāng wù zhuàn le nǐ
恐怕日后两下相误，赚了你。
zhāng jiào tóu biàn dào wǒ r fàng xīn
”张教头便道：“我儿放心。
suī shì lín chōng nèn de zhǔ zhāng wǒ zhōng bù chéng xià de jiāng nǐ lái zài jià rén
虽是林冲恁的主张，我终不成下得将你来再嫁人。
zhè shì qiě yóu tā fàng xīn qù
这事且由他放心去。
tā biàn bù lái shí wǒ yě ān pái nǐ yī shì de zhōng shēn pán fèi zhī jiào nǐ shǒu zhì biàn liǎo
他便不来时，我也安排你一世的终身盘费，只教你守志便了。
nà fù rén tīng de shuō xīn zhōng gěng yè yòu jiàn le zhè fēng shū yī shí kū dào shēng jué zài dì
”那妇人听得说，心中哽咽，又见了这封书，一时哭倒，声绝在地。
wèi zhī wǔ zàng rú hé xiān jiàn sì zhī bù dòng
未知五脏如何，先见四肢不动。
dàn jiàn
但见：
jīng shān yù sǔn kě xī shù shí nián jié fà chéng qīn
荆山玉损，可惜数十年结发成亲；
bǎo jiàn huā cán wǎng fèi jiǔ shí rì dōng jūn pǐ pèi
宝鉴花残，枉费九十日东君匹配。
huā róng dǎo wò yǒu rú xī yuàn sháo yào yǐ zhū lán
花容倒卧，有如西苑芍药倚朱栏；
tán kǒu wú yán yī sì nán hǎi guān yīn lái rù dìng
檀口无言，一似南海观音来入定。
xiǎo yuán zuó yè chūn fēng è chuī zhé jiāng méi jiù dì héng
小园昨夜春风恶，吹折江梅就地横。
lín chōng yǔ tài shān zhāng jiào tóu jiù de qǐ lái bàn shǎng fāng cái sū xǐng yě zì kū bú zhù
林冲与泰山张教头救得起来，半晌方才苏醒，也自哭不住。
lín chōng bǎ xiū shū yǔ jiào tóu shōu le
林冲把休书与教头收了。
zhòng lín shè yì yǒu fù rén lái quàn lín chōng niáng zǐ chān fú huí qù
众邻舍亦有妇人来劝林冲娘子，搀扶回去。
zhāng jiào tóu zhǔ fù lín chōng dào nǐ gù qián chéng qù zhēng zhá huí lái sī jiàn
张教头嘱咐林冲道：“你顾前程去，挣扎回来厮见。
nǐ de lǎo xiǎo wǒ míng rì biàn qǔ huí qù yǎng zài jiā lǐ dài nǐ huí lái wán jù
你的老小，我明日便取回去养在家里，待你回来完聚。
nǐ dàn fàng xīn qù bú yào guà niàn
你但放心去，不要挂念。
rú yǒu biàn rén qiān wàn pín pín jì xiē shū xìn lái
如有便人，千万频频寄些书信来。
lín chōng qǐ shēn xiè le bài cí tài shān bìng zhòng lín shè bèi le bāo guǒ suí zhe gōng rén qù le
”林冲起身谢了，拜辞泰山并众邻舍，背了包裹，随着公人去了。
zhāng jiào tóu tóng lín shè qǔ lù huí jiā bù zài huà xià
张教头同邻舍取路回家，不在话下。
qiě shuō liǎng gè fáng sòng gōng rén bǎ lín chōng dài lái shǐ chén fáng lǐ jì le jiān
且说两个防送公人把林冲带来使臣房里寄了监。
dǒng chāo xuē bà gè zì huí jiā shōu shí xíng lǐ
董超、薛霸各自回家，收拾行李。
zhǐ shuō dǒng chāo zhèng zài jiā lǐ shuān shù bāo guǒ zhī jiàn xiàng kǒu jiǔ diàn lǐ jiǔ bǎo lái shuō dào dǒng duān gōng yī wèi guān rén zài xiǎo rén diàn lǐ qǐng shuō huà
只说董超正在家里拴束包裹，只见巷口酒店里酒保来说道：“董端公，一位官人在小人店里请说话。
dǒng chāo dào shì shuí
”董超道：“是谁？
jiǔ bǎo dào xiǎo rén bù rèn de zhǐ jiào qǐng duān gōng biàn lái
”酒保道：“小人不认的，只叫请端公便来。
yuán lái sòng shí de gōng rén dōu chēng hū duān gōng
”原来宋时的公人都称呼“端公”。
dāng shí dǒng chāo biàn hé jiǔ bǎo jìng dào diàn zhōng gé r nèi kàn shí jiàn zuò zhe yī gè rén tóu dài dǐng wàn zì tóu jīn shēn chuān lǐng zào shā bēi zi xià miàn zào xuē jìng wà
当时董超便和酒保径到店中阁儿内看时，见坐着一个人，头戴顶万字头巾，身穿领皂纱背子，下面皂靴净袜。
jiàn le dǒng chāo huāng máng zuō yī dào duān gōng qǐng zuò
见了董超，慌忙作揖道：“端公请坐。
dǒng chāo dào xiǎo rén zì lái bù céng bài shí zūn yán bù zhī hū huàn yǒu hé shǐ lìng
”董超道：“小人自来不曾拜识尊颜，不知呼唤有何使令？
nà rén dào qǐng zuò shǎo jiàn biàn zhī
”那人道：“请坐，少间便知。
dǒng chāo zuò zài duì xí
”董超坐在对席。
jiǔ bǎo yī miàn pù xià jiǔ zhǎn cài shū guǒ pǐn àn jiǔ dōu bān lái bǎi le yī zhuō
酒保一面铺下酒盏菜蔬果品案酒，都搬来摆了一桌。
nà rén wèn dào xuē duān gōng zài hé chǔ zhù
那人问道：“薛端公在何处住？
dǒng chāo dào zhī zài qián biān xiàng nèi
”董超道：“只在前边巷内。
nà rén huàn jiǔ bǎo wèn le dǐ jiǎo yǔ wǒ qù qǐng jiāng lái
”那人唤酒保问了底脚，“与我去请将来。
jiǔ bǎo qù le yī zhǎn chá shí zhī jiàn qǐng de xuē bà dào gé ér lǐ
”酒保去了一盏茶时，只见请得薛霸到阁儿里。
dǒng chāo dào zhè wèi guān rén qǐng ǎn shuō huà
董超道：“这位官人请俺说话。
xuē bà dào bù gǎn dòng wèn dà rén gāo xìng
”薛霸道：“不敢动问大人高姓？
nà rén yòu dào shǎo kè biàn zhī qiě qǐng yǐn jiǔ
”那人又道：“少刻便知，且请饮酒。
sān rén zuò dìng yī miàn jiǔ bǎo shāi jiǔ
”三人坐定，一面酒保筛酒。
jiǔ zhì shù bēi nà rén qù xiù zi lǐ qǔ chū shí liǎng jīn zi fàng zài zhuō shàng shuō dào èr wèi duān gōng gè shōu wǔ liǎng yǒu xiē xiǎo shì fán jí
酒至数杯，那人去袖子里取出十两金子，放在桌上，说道：“二位端公各收五两，有些小事烦及。
èr rén dào xiǎo rén sù bù rèn de zūn guān hé gù yǔ wǒ jīn zi
”二人道：“小人素不认得尊官，何故与我金子？
nà rén dào èr wèi mò bù tóu cāng zhōu qù
”那人道：“二位莫不投沧州去？
dǒng chāo dào xiǎo rén liǎng gè fèng běn fǔ chāi qiǎn jiān yā lín chōng zhí dào nà lǐ
”董超道：“小人两个奉本府差遣，监押林冲直到那里。
nà rén dào jì shì rú cǐ xiāng fán èr wèi
”那人道：“既是如此，相烦二位。
wǒ shì gāo tài wèi fǔ xīn fù rén lù yú hòu biàn shì
我是高太尉府心腹人陆虞候便是。
dǒng chāo xuē bà nuò nuò lián shēng shuō dào xiǎo rén hé děng yàng rén gǎn gòng duì xí
”董超、薛霸喏喏连声，说道：“小人何等样人，敢共对席。
lù qiān dào nǐ èr wèi yě zhī lín chōng hé tài wèi shì duì tóu
”陆谦道：“你二位也知林冲和太尉是对头。
jīn fèng zhe tài wèi jūn zhǐ jiào jiāng zhè shí liǎng jīn zi sòng yǔ èr wèi
今奉着太慰钧旨，教将这十两金子送与二位。
wàng nǐ liǎng gè lǐng nuò bù bì yuǎn qù zhǐ jiù qián miàn pì jìng zhì chù bǎ lín chōng jié guǒ le jiù bǐ chù tǎo zhǐ huí zhuàng huí lái biàn liǎo
望你两个领诺，不必远去，只就前面僻静志处把林冲结果了，就彼处讨纸回状回来便了。
ruò kāi fēng fǔ dàn yǒu huà shuō tài wèi zì xíng fēn fù bìng bù fáng shì
若开封府但有话说，太尉自行分付，并不妨事。
dǒng chāo dào què pà shǐ bù de
”董超道：“却怕使不的。
kāi fēng fǔ gōng wén zhǐ jiào jiě huó de qù què bù céng jiào jié guǒ le tā
开封府公文只叫解活的去，却不曾教结果了他。
yì qiě běn rén nián jì yòu bù gāo dà rú hé zuò de zhè yuán gù
亦且本人年纪又不高大，如何作的这缘故？
tǎng yǒu xiē dōu dá kǒng bù fāng biàn
倘有些兜答，恐不方便。
xuē bà dào dǒng chāo nǐ tīng wǒ shuō
”薛霸道：“董超，你听我说。
gāo tài wèi biàn jiào nǐ wǒ sǐ yě zhǐ de yī tā mò shuō shǐ zhè guān rén yòu sòng jīn zi yǔ ǎn
高太尉便叫你我死，也只得依他，莫说使这官人又送金子与俺。
nǐ bú yào duō shuō hé nǐ fēn le ba luò de zuò rén qíng rì hòu yě yǒu zhào gù ǎn chù
你不要多说，和你分了罢，落得做人情，日后也有照顾俺处。
qián tou yǒu de shì dà sōng lín měng è qù chù bù jiǎn zěn de yǔ tā jié guǒ le ba
前头有的是大松林猛恶去处，不拣怎的与他结果了罢。
dāng xià xuē bà shōu le jīn zi shuō dào guān rén fàng xīn
”当下薛霸收了金子，说道：“官人放心。
duō shì wǔ zhàn lù shǎo zhǐ liǎng chéng biàn yǒu fèn xiǎo
多是五站路，少只两程，便有分晓。
lù qiān dà xǐ dào hái shì xuē duān gōng zhēn shì shuǎng lì míng rì dào dì le shí shì bì jiē qǔ lín chōng liǎn shàng jīn yìn huí lái zuò biǎo zhèng lù qiān zài bāo bàn èr wèi shí liǎng jīn zi xiāng xiè
”陆谦大喜道：“还是薛端公真是爽利，明日到地了时，是必揭取林冲脸上金印回来做表正，陆谦再包办二位十两金子相谢。
zhuān děng hǎo yīn qiè bù kě xiāng wù
专等好音，切不可相误。
yuán lái sòng shí dàn shì fàn rén tú liú qiān xǐ de dōu liǎn shàng cì zì pà rén hèn guài zhǐ huàn zuò dǎ jīn yìn
”原来宋时，但是犯人徒流迁徙的，都脸上刺字，怕人恨怪，只唤做“打金印”。
sān gè rén yòu chī le yī huì jiǔ lù yú hòu suàn le jiǔ qián
三个人又吃了一会酒，陆虞候算了酒钱。
sān rén chū jiǔ sì lái gè zì fēn shǒu
三人出酒肆来，各自分手。
zhǐ shuō dǒng chāo xuē bà jiāng jīn zi fēn shòu rù jǐ sòng huí jiā zhōng qǔ le xíng lǐ bāo guǒ ná le shuǐ huǒ gùn biàn lái shǐ chén fáng lǐ qǔ le lín chōng jiān yā shàng lù
只说董超、薛霸将金子分受入己，送回家中，取了行李包裹，拿了水火棍，便来使臣房里取了林冲，监押上路。
dāng rì chū de chéng lái lí chéng sān shí lǐ duō lù xiē le
当日出得城来，离城三十里多路歇了。
sòng shí tú lù shàng kè diàn rén jiā dàn shì gōng rén jiān yā qiú rén lái xiē bú yào fáng qián
宋时途路上客店人家，但是公人监押囚人来歇，不要房钱。
dāng xià dǒng xuē èr rén dài lín chōng dào kè diàn lǐ xiē le yī yè
当下董、薛二人带林冲到客店里，歇了一夜。
dì èr rì tiān míng qǐ lái dǎ huǒ chī le yǐn shí tóu cāng zhōu lù shàng lái
第二日天明起来，打火吃了饮食，投沧州路上来。
shí yù liù yuè tiān qì yán shǔ zhèng rè
时遇六月天气，炎暑正热。
lín chōng chū chī bàng shí dào yě wú shì cì hòu sān liǎng rì jiān tiān dào shèng rè bàng chuāng què fā
林冲初吃棒时，倒也无事，次后三两日间，天道盛热，棒疮却发。
yòu shì gè xīn chī bàng de rén lù shàng yī bù āi yī bù zǒu bù dòng
又是个新吃棒的人，路上一步挨一步，走不动。
dǒng chāo dào nǐ hǎo bù xiǎo shì
董超道：“你好不晓事！
cǐ qù cāng zhōu èr qiān lǐ yǒu yú de lù nǐ zhè yàng bān zǒu jǐ shí dé dào
此去沧州二千里有余的路，你这样般走，几时得到。
lín chōng dào xiǎo rén zài tài wèi fǔ lǐ zhé le xiē pián yí qián rì fāng cái chī bàng bàng chuāng jǔ fā
”林冲道：“小人在太尉府里折了些便宜，前日方才吃棒，棒疮举发。
zhè bān yán rè shàng xià zhǐ de dān dài yī bù
这般炎热，上下只得担待一步。
xuē bà dào nǐ zì màn màn de zǒu xiū tīng jī huài
”薛霸道：“你自慢慢的走，休听咭咶。
dǒng chāo yī lù shàng nán nán duō duō de kǒu lǐ mái yuān jiào kǔ shuō dào què shì lǎo yé men huì qì zhuàng zhe nǐ zhè gè mó tóu
”董超一路上喃喃咄咄的，口里埋冤叫苦，说道：“却是老爷们晦气，撞着你这个魔头。
kàn kàn tiān sè yòu wǎn dàn jiàn
”看看天色又晚，但见：
hóng lún dī zhuì yù jìng jiāng míng
红轮低坠，玉镜将明。
yáo guān qiáo zǐ guī lái jìn dǔ zhài mén bàn yǎn
遥观樵子归来，近睹柴门半掩。
sēng tóu gǔ sì shū lín rǎng rǎng yā fēi
僧投古寺，疏林穰穰鸦飞；
kè bēn gū cūn duàn àn áo áo quǎn fèi
客奔孤村，断岸嗷嗷犬吠。
jiā rén bǐng zhú guī fáng yú fǔ shōu lún ba diào
佳人秉烛归房，渔父收纶罢钓。
jī jī luàn qióng míng fǔ cǎo fēn fēn sù lù xià suō tīng
唧唧乱蛩鸣腐草，纷纷宿鹭下莎汀。
dàng wǎn sān gè rén tóu cūn zhōng kè diàn lǐ lái
当晚三个人投村中客店里来。
dào de fáng nèi liǎng gè gōng rén fàng le gùn bàng jiě xià bāo guǒ
到得房内，两个公人放了棍棒，解下包裹。
lín chōng yě bǎ bāo lái jiě le bù děng gōng rén kāi kǒu qù bāo lǐ qǔ xiē suì yín liǎng yāng diàn xiǎo èr mǎi xiē jiǔ ròu dí xiē mǐ lái ān pái pán zhuàn qǐng liǎng gè fáng sòng gōng rén zuò le chī
林冲也把包来解了，不等公人开口，去包里取些碎银两，央店小二买些酒肉，籴些米来，安排盘馔，请两个防送公人坐了吃。
dǒng chāo xuē bà yòu tiān jiǔ lái bǎ lín chōng guàn de zuì le hé jiā dào zài yī biān
董超、薛霸又添酒来，把林冲灌的醉了，和枷倒在一边。
xuē bà qù shāo yī guō bǎi fèi gǔn tāng tí jiāng lái qīng zài jiǎo pén nèi jiào dào lín jiào tóu nǐ yě xǐ le jiǎo hǎo shuì
薛霸去烧一锅百沸滚汤，提将来倾在脚盆内，叫道：“林教头，你也洗了脚好睡。
lín chōng zhēng de qǐ lái bèi jiā ài le qū shēn bù dé
”林冲挣的起来，被枷碍了，曲身不得。
xuē bà biàn dào wǒ tì nǐ xǐ
薛霸便道：“我替你洗。
lín chōng máng dào shǐ bù dé
”林冲忙道：“使不得！
xuē bà dào chū lù rén nà lǐ jì jiào de xǔ duō
”薛霸道：“出路人那里计较的许多。
lín chōng bù zhī shì jì zhǐ gù shēn xià jiǎo lái bèi xuē bà zhǐ yī àn àn zài gǔn tāng lǐ
”林冲不知是计，只顾伸下脚来，被薛霸只一按，按在滚汤里。
lín chōng jiào yī shēng āi yě
林冲叫一声：“哎也！
jí suō de qǐ shí pào de jiǎo miàn hóng zhǒng le
”急缩得起时，泡得脚面红肿了。
lín chōng dào bù xiāo shēng shòu
林冲道：“不消生受。
xuē bà dào zhī jiàn zuì rén fú shì gōng rén nà céng yǒu gōng rén fú shì zuì rén
”薛霸道：“只见罪人伏侍公人，那曾有公人伏侍罪人。
hǎo yì jiào tā xǐ jiǎo diān dǎo xián lěng xián rè què bú shì hǎo xīn bù dé hǎo bào
好意叫他洗脚，颠倒嫌冷嫌热，却不是好心不得好报。
kǒu lǐ nán nán de mà le bàn yè
”口里喃喃的骂了半夜。
lín chōng nà lǐ gǎn huí huà zì qù dào zài yī biān
林冲那里敢回话，自去倒在一边。
tā liǎng gè po le zhè shuǐ zì huàn xiē shuǐ qù wài biān xǐ le jiǎo shōu shí
他两个泼了这水，自换些水去外边洗了脚收拾。
shuì dào sì gēng tóng diàn rén dōu wèi qǐ xuē bà qǐ lái shāo le miàn tāng ān pái dǎ huǒ zuò fàn chī
睡到四更，同店人都未起，薛霸起来烧了面汤，安排打火做饭吃。
lín chōng qǐ lái yūn le chī bù dé yòu zǒu bù dòng
林冲起来，晕了，吃不得，又走不动。
xuē bà ná le shuǐ huǒ gùn cuī cù dòng shēn
薛霸拿了水火棍，催促动身。
dǒng chāo qù yāo lǐ jiě xià yī shuāng xīn cǎo xié ěr duǒ bìng suǒ r què shì má biān de jiào lín chōng chuān
董超去腰里解下一双新草鞋，耳朵并索儿却是麻编的，叫林冲穿。
lín chōng kàn shí jiǎo shàng mǎn miàn dōu shì lǎo jiāng pào zhǐ de xún mì jiù cǎo xié chuān nà lǐ qù tǎo mò nài hé zhǐ de bǎ xīn xié chuān shang
林冲看时，脚上满面都是潦浆泡，只得寻觅旧草鞋穿，那里去讨，没奈何，只得把新鞋穿上。
jiào diàn xiǎo èr suàn guò jiǔ qián
叫店小二算过酒钱。
liǎng gè gōng rén dài le lín chōng chū diàn què shì wǔ gēng tiān qì
两个公人带了林冲出店，却是五更天气。
lín chōng zǒu bú dào sān èr lǐ jiǎo shàng pào bèi xīn cǎo xié dǎ pò le xiān xuè lín lí zhèng zǒu bù dòng shēng huàn bù zhǐ
林冲走不到三二里，脚上泡被新草鞋打破了，鲜血淋漓，正走不动，声唤不止。
xuē bà mà dào zǒu biàn kuài zǒu bù zǒu biàn dà gùn shuò jiāng qǐ lái
薛霸骂道：“走便快走，不走便大棍搠将起来。
lín chōng dào shàng xià fāng biàn xiǎo rén qǐ gǎn dài màn é yán chéng tú qí shí shì jiǎo téng zǒu bù dòng
”林冲道：“上下方便，小人岂敢怠慢，俄延程途，其实是脚疼走不动。
dǒng chāo dào wǒ fú zhe nǐ zǒu biàn liǎo
”董超道：“我扶着你走便了。
chān zhe lín chōng yòu xíng bù dòng zhǐ de yòu āi le sì wǔ lǐ lù
”搀着林冲，又行不动，只得又挨了四五里路。
kàn kàn zhèng zǒu dòng le zǎo wàng jiàn qián miàn yān lóng wù suǒ yī zuò měng è lín zi
看看正走动了，早望见前面烟笼雾锁，一座猛恶林子。
dàn jiàn
但见：
céng céng rú yǔ jiǎo yù yù shì yún tóu
层层如雨脚，郁郁似云头。
chā yá rú luán fèng zhī cháo qū qǔ shì lóng shé zhī shì
杈枒如鸾凤之巢，屈曲似龙蛇之势。
gēn pán dì jiǎo wān huán yǒu sì mǎng pán xuán
根盘地角，弯环有似蟒盘旋；
yǐng fú yān xiāo gāo sǒng zhí jiào qín dǎ zhuō
影拂烟霄，高耸直教禽打捉。
zhí ráo dǎn yìng xīn gāng hàn yě zuò hún fēi pò sàn rén
直饶胆硬心刚汉，也作魂飞魄散人。
zhè zuò měng è lín zi yǒu míng huàn zuò yě zhū lín cǐ shì dōng jīng qù cāng zhōu lù shàng dì yī gè xiǎn jùn qù chù
这座猛恶林子，有名唤做“野猪林”，此是东京去沧州路上第一个险峻去处。
sòng shí zhè zuò lín zi nèi dàn yǒu xiē yuān chóu de shǐ yòng xiē qián yǔ gōng rén dài dào zhè lǐ bù zhī jié guǒ le duō shǎo hǎo hàn zài cǐ chù
宋时，这座林子内，但有些冤仇的，使用些钱与公人，带到这里，不知结果了多少好汉在此处。
jīn rì zhè liǎng gè gōng rén dài lín chōng bēn rù zhè lín zi lǐ lái
今日，这两个公人带林冲奔入这林子里来。
dǒng chāo dào zǒu le yī wǔ gēng zǒu bù dé shí lǐ lù chéng shì cǐ cāng zhōu zěn de dé dào
董超道：“走了一五更，走不得十里路程，似此沧州怎的得到。
xuē bà dào wǒ yě zǒu bù dé le qiě jiù lín zi lǐ xiē yī xiē
”薛霸道：“我也走不得了，且就林子里歇一歇。
sān gè rén bēn dào lǐ miàn jiě xià xíng lǐ bāo guǒ dōu bān zài shù gēn tóu
三个人奔到里面，解下行李包裹，都搬在树根头。
lín chōng jiào shēng ā yě
林冲叫声：“呵也！
kào zhe yī zhū dà shù biàn dào le
”靠着一株大树便倒了。
zhī jiàn dǒng chāo shuō dào xíng yī bù děng yī bù dào zǒu de wǒ kùn juàn qǐ lái
只见董超说道：“行一步，等一步，倒走得我困倦起来。
qiě shuì yī shuì què xíng
且睡一睡却行。
fàng xià shuǐ huǒ gùn biàn dào zài shù biān lüè lüè bì de yǎn cóng dì xià jiào jiāng qǐ lái
”放下水火棍，便倒在树边，略略闭得眼，从地下叫将起来。
lín chōng dào shàng xià zuò shèn me
林冲道：“上下做甚么？
dǒng chāo xuē bà dào ǎn liǎng gè zhèng yào shuì yī shuì zhè lǐ yòu wú guān suǒ zhǐ pà nǐ zǒu le
”董超、薛霸道：“俺两个正要睡一睡，这里又无关锁，只怕你走了。
wǒ men fàng xīn bù xià yǐ cǐ shuì bù wěn
我们放心不下，以此睡不稳。
lín chōng dá dào xiǎo rén shì gè hǎo hàn guān sī jì yǐ chī le yī shì yě bù zǒu
”林冲答道：“小人是个好汉，官司既已吃了，一世也不走。
dǒng chāo dào nà lǐ xìn de nǐ shuō
”董超道：“那里信得你说。
yào wǒ men xīn wěn xū de fù yī fù
要我们心稳，须得缚一缚。
lín chōng dào shàng xià yào fù biàn fù xiǎo rén gǎn dào zěn dì
”林冲道：“上下要缚便缚，小人敢道怎地。
xuē bà yāo lǐ jiě xià suǒ zǐ lái bǎ lín chōng lián shǒu dài jiǎo hé jiā jǐn jǐn de bǎng zài shù shàng
”薛霸腰里解下索子来，把林冲连手带脚和枷紧紧的绑在树上。
liǎng gè tiào jiāng qǐ lái zhuǎn guò shēn lái ná qǐ shuǐ huǒ gùn kàn zhe lín chōng shuō dào bú shì ǎn yào jié guǒ nǐ zì shì qián rì lái shí yǒu nà lù yú hòu chuán zhe gāo tài wèi jūn zhǐ jiào wǒ liǎng gè dào zhè lǐ jié guǒ nǐ lì děng jīn yìn huí qù huí huà
两个跳将起来，转过身来，拿起水火棍，看着林冲，说道：“不是俺要结果你，自是前日来时，有那陆虞候传着高太尉钧旨，教我两个到这里结果你，立等金印回去回话。
biàn duō zǒu de jǐ rì yě shì sǐ shù
便多走的几日，也是死数。
zhī jīn rì jiù zhè lǐ dào zuò chéng wǒ liǎng gè huí qù kuài xiē
只今日就这里，倒作成我两个回去快些。
xiū de yào yuàn wǒ dì xiōng liǎng gè zhǐ shì shàng sī chāi qiǎn bù yóu zì jǐ
休得要怨我弟兄两个，只是上司差遣，不由自己。
nǐ xū jīng xì zhe míng nián jīn rì shì nǐ zhōu nián
你须精细着，明年今日是你周年。
wǒ děng yǐ xiàn dìng rì qī yì yào zǎo huí huà
我等已限定日期，亦要早回话。
lín chōng jiàn shuō lèi rú yǔ xià biàn dào shàng xià
”林冲见说，泪如雨下，便道：“上下！
wǒ yǔ nǐ èr wèi wǎng rì wú chóu jìn rì wú yuān
我与你二位，往日无仇，近日无冤。
nǐ èr wèi rú hé jiù de xiǎo rén shēng sǐ bù wàng
你二位如何救得小人，生死不忘。
dǒng chāo dào shuō shèn me xián huà
”董超道：“说甚么闲话！
jiù nǐ bù dé
救你不得。
xuē bà biàn tí qǐ shuǐ huǒ gùn lái wàng zhe lín chōng nǎo dài shàng pī jiāng lái
”薛霸便提起水火棍来，望着林冲脑袋上劈将来。
kě lián háo jié děng xián lái fù guǐ mén guān
可怜豪杰，等闲来赴鬼门关；
xī zāi yīng xióng dào cǐ fān wèi huái guó mèng
惜哉英雄，到此翻为槐国梦。
wàn lǐ huáng quán wú lǚ diàn sān hún jīn yè luò shuí jiā
万里黄泉无旅店，三魂今夜落谁家？
bì jìng kàn lín chōng xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟看林冲性命如何，且听下回分解。