chái jìn mén zhāo tiān xià kè lín chōng bàng dǎ hóng jiào tóu
柴进门招天下客林冲棒打洪教头
zhè gū tiān
《鹧鸪天》：
qiān gǔ gāo fēng jù yì tíng yīng xióng háo jié jǐn kān jīng
千古高风聚义亭，英雄豪杰尽堪惊。
zhì shēn bù jiù lín chōng sǐ chái jìn yān néng shàn dà míng
智深不救林冲死，柴进焉能擅大名。
rén měng liè mǎ zhēng níng xiāng féng jiào yì lùn zhuān jīng
人猛烈，马狰狞，相逢较艺论专精。
zhǎn kāi fù hǔ tú lóng shǒu lái zhàn yí shān kuà hǎi rén
展开缚虎屠龙手，来战移山跨海人。
huà shuō dāng shí xuē bà shuāng shǒu jǔ qǐ gùn lái wàng lín chōng nǎo dài shàng biàn pī xià lái
话说当时薛霸双手举起棍来，望林冲脑袋上便劈下来。
shuō shí chí nà shí kuài xuē bà de gùn qià jǔ qǐ lái zhī jiàn sōng shù bèi hòu léi míng yě sì yī shēng nà tiáo tiě chán zhàng fēi jiàng lái bǎ zhè shuǐ huǒ gùn yī gé diū qù jiǔ xiāo yún wài
说时迟，那时快，薛霸的棍恰举起来，只见松树背后雷鸣也似一声，那条铁禅杖飞将来，把这水火棍一隔，丢去九霄云外。
tiào chū yí gè pàng dà hé shàng lái hè dào sǎ jiā zài lín zi lǐ tīng nǐ duō shí
跳出一个胖大和尚来，喝道：“洒家在林子里听你多时！
liǎng gè gōng rén kàn nà hé shàng shí chuān yī lǐng zào bù zhí duō kuà yī kǒu jiè dāo tí qǐ chán zhàng lún qǐ lái dǎ liǎng gè gōng rén
”两个公人看那和尚时，穿一领皂布直裰，跨一口戒刀，提起禅杖，轮起来打两个公人。
lín chōng fāng cái shǎn kāi yǎn kàn shí rèn de shì lǔ lǔ zhì shēn
林冲方才闪开眼看时，认得是鲁鲁智深。
lín chōng lián máng jiào dào shī xiōng bù kě xià shǒu
林冲连忙叫道：“师兄，不可下手！
wǒ yǒu huà shuō
我有话说。
zhì shēn tīng de shōu zhù chán zhàng
”智深听得，收住禅杖。
liǎng gè gōng rén dāi le bàn shǎng dòng chán bù dé
两个公人呆了半晌，动掸不得。
lín chōng dào fēi gàn tā liǎng gè shì jìn shì gāo tài wèi shǐ lù yú hòu fēn fù tā liǎng gè gōng rén yào hài wǒ xìng mìng
林冲道：“非干他两个事，尽是高太尉使陆虞候分付他两个公人，要害我性命。
tā liǎng gè zěn bù yī tā
他两个怎不依他。
nǐ ruò dǎ shā tā liǎng gè yě shì yuān qū
你若打杀他两个，也是冤屈。
zhì shēn chě chū jiè dāo bǎ suǒ zǐ dōu gē duàn le biàn fú qǐ lín chōng jiào xiōng dì ǎn zì cóng hé nǐ mǎi dāo nà rì xiāng bié zhī hòu sǎ jiā yōu de nǐ kǔ
智深扯出戒刀，把索子都割断了，便扶起林冲，叫：“兄弟，俺自从和你买刀那日相别之后，洒家忧得你苦。
zì cóng nǐ shòu guān sī ǎn yòu wú chǔ qù jiù nǐ
自从你受官司，俺又无处去救你。
dǎ tīng de nǐ duàn pèi cāng zhōu sǎ jiā zài kāi fēng fǔ qián yòu xún bú jiàn què tīng dé rén shuō jiān zài shǐ chén fáng nèi
打听的你断配沧州，洒家在开封府前又寻不见，却听得人说监在使臣房内。
yòu jiàn jiǔ bǎo lái qǐng liǎng gè gōng rén shuō dào diàn lǐ yī wèi guān rén xún shuō huà
又见酒保来请两个公人，说道：‘店里一位官人寻说话。
yǐ cǐ sǎ jiā yí xīn fàng nǐ bù xià kǒng zhè sī men lù shàng hài nǐ
’以此洒家疑心，放你不下，恐这厮们路上害你。
ǎn tè dì gēn jiāng lái jiàn zhè liǎng gè cuō niǎo dài nǐ rù diàn lǐ qù sǎ jiā yě zài nà diàn lǐ xiē
俺特地跟将来，见这两个撮鸟带你入店里去，洒家也在那店里歇。
yè jiān tīng de nà sī liǎng gè zuò shén zuò guǐ bǎ gǔn tāng zhuàn le nǐ jiǎo
夜间听得那厮两个做神做鬼，把滚汤赚了你脚。
nà shí ǎn biàn yào shā zhè liǎng gè cuō niǎo què bèi kè diàn lǐ rén duō kǒng fáng jiù le
那时俺便要杀这两个撮鸟，却被客店里人多，恐妨救了。
sǎ jiā jiàn zhè sī men bù huái hǎo xīn yuè fàng nǐ bù xià
洒家见这厮们不怀好心，越放你不下。
nǐ wǔ gēng lǐ chū mén shí sǎ jiā xiān tóu bèn zhè lín zi lǐ lái děng shā zhè sī liǎng gè cuō niǎo tā dào lái zhè lǐ hài nǐ zhèng hǎo shā zhè sī liǎng gè
你五更里出门时，洒家先投奔这林子里来等杀这厮两个撮鸟，他倒来这里害你，正好杀这厮两个。
lín chōng quàn dào jì rán shī xiōng jiù le wǒ nǐ xiū hài tā liǎng gè xìng mìng
”林冲劝道：“既然师兄救了我，你休害他两个性命。
lǔ zhì shēn hè dào nǐ zhè liǎng gè cuō niǎo sǎ jiā bù kàn xiōng dì miàn shí bǎ nǐ zhè liǎng gè dōu duò zuò ròu jiàng
”鲁智深喝道：“你这两个撮鸟，洒家不看兄弟面时，把你这两个都剁做肉酱！
qiě kàn xiōng dì miàn pí ráo nǐ liǎng gè xìng mìng
且看兄弟面皮，饶你两个性命。
jiù nà lǐ chā le jiè dāo hē dào nǐ zhè liǎng gè cuō niǎo kuài chān xiōng dì dōu gēn sǎ jiā lái
”就那里插了戒刀，喝到“你这两个撮鸟，快搀兄弟，都跟洒家来！
tí le chán zhàng xiān zǒu
”提了禅杖先走。
liǎng gè gōng rén nà lǐ gǎn huí huà zhǐ jiào lín jiào tóu jiù ǎn liǎng gè
两个公人那里敢回话，只叫：“林教头救俺两个！
yī qián bèi shàng bāo guǒ tí le shuǐ huǒ gùn fú zhe lín chōng yòu tì tā tuō le bāo guǒ yī tóng gēn chū lín zi lái
”依前背上包裹，提了水火棍，扶着林冲，又替他拕了包裹，一同跟出林子来。
xíng de sān sì lǐ lù chéng jiàn yī zuò xiǎo xiǎo jiǔ diàn zài cūn kǒu
行得三四里路程，见一座小小酒店在村口。
sì gè rén rù lái zuò xia
四个人入来坐下。
kàn nà diàn shí dàn jiàn
看那店时，但见：
qián lín yì lù hòu jiē xī cūn
前临驿路，后接溪村。
shù zhū huái liǔ lǜ yīn nóng jǐ chù kuí liú hóng yǐng luàn
数株槐柳绿阴浓，几处葵榴红影乱。
mén wài sēn sēn má mài chuāng qián yī yī hé huā
门外森森麻麦，窗前猗猗荷花。
qīng qīng jiǔ pèi wǔ xūn fēng duǎn duǎn lú lián zhē kù rì
轻轻酒旆舞薰风，短短芦帘遮酷日。
bì biān wǎ wèng bái líng líng mǎn zhù cūn láo
壁边瓦瓮，白泠泠满贮村醪；
jià shàng cí píng xiāng pēn pēn xīn kāi shè yùn
架上磁瓶，香喷喷新开社酝。
bái fà tián wēng qīn dí qì hóng yán cūn nǚ xiào dāng lú
白发田翁亲涤器，红颜村女笑当垆。
dāng xià shēn chōng chāo bà sì rén zài cūn jiǔ diàn zhōng zuò xià huàn jiǔ bǎo mǎi wǔ qī jīn ròu dǎ liǎng jiǎo jiǔ lái chī huí xiē miàn mǐ dǎ bǐng
当下深、冲、超、霸四人在村酒店中坐下，唤酒保买五七斤肉，打两角酒来吃，回些面米打饼。
jiǔ bǎo yī miàn zhěng zhì bǎ jiǔ lái shāi
酒保一面整治，把酒来筛。
liǎng gè gōng rén dào bù gǎn bài wèn shī fu zài nà gè sì lǐ zhù chí
两个公人道：“不敢拜问师父，在那个寺里住持？
zhì shēn xiào dào nǐ liǎng gè cuō niǎo wèn ǎn zhù chù zuò shèn me
”智深笑道：“你两个撮鸟，问俺住处做甚么？
mò bù qù jiào gāo qiú zuò shèn me nài hé sǎ jiā
莫不去教高俅做甚么奈何洒家？
bié rén pà tā ǎn bù pà tā
别人怕他，俺不怕他。
sǎ jiā ruò zhuàng zhe nà sī jiào tā chī sān bǎi chán zhàng
洒家若撞着那厮，教他吃三百禅杖。
liǎng gè gōng rén nà lǐ gǎn zài kāi kǒu chī le xiē jiǔ ròu shōu shí le xíng lǐ hái le jiǔ qián chū lí le cūn diàn
”两个公人那里敢再开口，吃了些酒肉，收拾了行李，还了酒钱，出离了村店。
lín chōng wèn dào shī xiōng jīn tóu nà lǐ qù
林冲问道：“师兄，今投那里去？
lǔ zhì shēn dào shā rén xū jiàn xuè jiù rén xū jiù chè
”鲁智深道：“杀人须见血，救人须救彻。
sǎ jiā fàng nǐ bù xià zhí sòng xiōng dì dào cāng zhōu
洒家放你不下，直送兄弟到沧州。
liǎng gè gōng rén tīng le dào kǔ yě
”两个公人听了道：“苦也！
què shì huài le wǒ men de gòu dàng zhuàn qù shí zěn huí huà
却是坏了我们的勾当，转去时怎回话！
qiě zhǐ de suí shùn tā yī chù xíng lù
”且只得随顺他一处行路。
zhèng zài tú zhōng bèi lǔ zhì shēn yào xíng biàn xíng yào xiē biàn xiē nà lǐ gǎn niǔ tā
正在途中，被鲁智深要行便行，要歇便歇，那里敢扭他。
hǎo biàn mà bù hǎo biàn dǎ
好便骂，不好便打。
liǎng gè gōng rén bù gǎn gāo shēng gèng pà hé shàng fā zuò
两个公人不敢高声，更怕和尚发作。
xíng le liǎng chéng tǎo le yī liàng chē zi lín chōng shàng chē jiāng xī sān gè gēn zhe chē zi xíng zhe
行了两程，讨了一辆车子，林冲上车将息，三个跟着车子行着。
liǎng gè gōng rén huái zhe guǐ tāi gè zì yào bǎo xìng mìng zhǐ de xiǎo xīn suí shùn zhe xíng
两个公人怀着鬼胎，各自要保性命，只得小心随顺着行。
lǔ zhì shēn yī lù mǎi jiǔ mǎi ròu jiāng xī lín chōng nà liǎng gè gōng rén yě chī
鲁智深一路买酒买肉将息林冲，那两个公人也吃。
yù zhe kè diàn zǎo xiē wǎn xíng dōu shì nà liǎng gè gōng rén dǎ huǒ zuò fàn shuí gǎn bù yī tā
遇着客店，早歇晚行，都是那两个公人打火做饭，谁敢不依他。
èr rén àn shāng liáng wǒ men bèi zhè hé shàng jiān yā dìng le míng rì huí qù gāo tài wèi bì rán nài hé ǎn
二人暗商量：“我们被这和尚监押定了，明日回去，高太尉必然奈何俺。
xuē bà dào wǒ tīng de dà xiàng guó sì cài yuán xiè yǔ lǐ xīn lái le yí gè sēng rén huàn zuò lǔ zhì shēn xiǎng lái bì shì tā
”薛霸道：“我听得大相国寺菜园廨宇里新来了一个僧人，唤做鲁智深，想来必是他。
huí qù shí shuō ǎn yào zài yě zhū lín jié guǒ tā bèi zhè hé shàng jiù le yí lù hù sòng dào cāng zhōu yīn cǐ xià shǒu bù dé
回去实说，俺要在野猪林结果他，被这和尚救了，一路护送到沧州，因此下手不得。
shě zhe hái le tā shí liǎng jīn zi zhuó lù qiān zì qù xún zhè hé shàng biàn liǎo
舍着还了他十两金子，着陆谦自去寻这和尚便了。
wǒ hé nǐ zhǐ yào duǒ de shēn shàng gān jìng
我和你只要躲得身上干净。
dǒng chāo dào yě shuō de shì
”董超道：“也说的是。
liǎng gè àn shāng liáng liǎo bù tí
”两个暗商量了不题。
huà xiū xù fán bèi zhì shēn jiān yā bù lí xíng le shí qī bā rì jìn cāng zhōu zhǐ yǒu qī shí lái lǐ lù chéng yí lù qù dōu yǒu rén jiā zài wú pì jìng chù le
话休絮繁，被智深监押不离，行了十七八日，近沧州只有七十来里路程，一路去都有人家，再无僻静处了。
lǔ zhì shēn dǎ tīng de shí le jiù sōng lín lǐ shǎo xiē
鲁智深打听得实了，就松林里少歇。
zhì shēn duì lín chōng dào xiōng dì cǐ qù cāng zhōu bù yuǎn le qián lù dōu yǒu rén jiā bié wú pì jìng qù chù
智深对林冲道：“兄弟，此去沧州不远了，前路都有人家，别无僻静去处。
sǎ jiā yǐ dǎ tīng shí le
洒家已打听实了。
ǎn rú jīn hé nǐ fēn shǒu yì rì zài de xiāng jiàn
俺如今和你分手，异日再得相见。
lín chōng dào shī xiōng huí qù tài shān chù kě shuō zhī
”林冲道：“师兄回去，泰山处可说知。
fáng hù zhī ēn bù sǐ dàng yǐ hòu bào
防护之恩，不死当以厚报。
lǔ zhì shēn yòu qǔ chū yī èr shí liǎng yín zi yǔ lín chōng bǎ sān èr liǎng yǔ liǎng gè gōng rén dào nǐ liǎng gè cuō niǎo běn shì lù shàng kǎn le nǐ liǎng gè tóu xiōng dì miàn shàng ráo nǐ liǎng gè niǎo mìng
”鲁智深又取出一二十两银子与林冲，把三二两与两个公人道：“你两个撮鸟，本是路上砍了你两个头，兄弟面上饶你两个鸟命。
rú jīn méi duō lù le xiū shēng dǎi xīn
如今没多路了，休生歹心。
liǎng gè dào zài zěn gǎn jiē shì tài wèi chāi qiǎn
”两个道：“再怎敢，皆是太尉差遣。
jiē le yín zi què dài fēn shǒu
”接了银子，却待分手。
lǔ zhì shēn kàn zhe liǎng gè gōng rén dào nǐ liǎng gè cuō niǎo de tóu yìng shì zhè sōng shù me
鲁智深看着两个公人道：“你两个撮鸟的头，硬似这松树么？
èr rén dá dào xiǎo rén tóu shì fù mǔ pí ròu bāo zhe xiē gǔ tou
”二人答道：“小人头是父母皮肉包着些骨头。
zhì shēn lún qǐ chán zhàng bǎ sōng shù zhǐ yī xià dǎ dī shù yǒu èr cùn shēn hén qí qí zhé le
”智深轮起禅杖，把松树只一下，打的树有二寸深痕，齐齐折了。
hē yī shēng dào nǐ liǎng gè cuō niǎo dàn yǒu dǎi xīn jiào nǐ tóu yě sì zhè shù yì bān
喝一声道：“你两个撮鸟，但有歹心，教你头也似这树一般。
bǎi zhuó shǒu tuō le chán zhàng jiào shēng xiōng dì bǎo zhòng
”摆着手，拖了禅杖，叫声：“兄弟保重！
zì huí qù le
”自回去了。
dǒng chāo xuē bà dōu tǔ chū shé tou lái bàn shǎng suō bù rù qù
董超、薛霸都吐出舌头来，半晌缩不入去。
lín chōng dào shàng xià ǎn men zì qù ba
林冲道：“上下，俺们自去罢。
liǎng gè gōng rén dào hǎo gè mǎng hé shàng yī xià dǎ zhé le yī zhū shù
”两个公人道：“好个莽和尚，一下打折了一株树！
lín chōng dào zhè gè zhí de shèn me xiàng guó sì yī zhū liǔ shù lián gēn yě bá jiāng qǐ lái
”林冲道：“这个直得甚么，相国寺一株柳树，连根也拔将起来。
èr rén zhǐ bǎ tóu lái yáo fāng cái dé zhī shì shí
”二人只把头来摇，方才得知是实。
sān rén dāng xià lí le sōng lín xíng dào shǎng wǔ zǎo wàng jiàn guān dào shàng yī zuò jiǔ diàn
三人当下离了松林，行到晌午，早望见官道上一座酒店。
dàn jiàn
但见：
gǔ dào gū cūn lù bàng jiǔ diàn
古道孤村，路傍酒店。
yáng liǔ àn xiǎo chuí jǐn pèi xìng huā cūn fēng fú qīng lián
杨柳岸晓垂锦旆，杏花村风拂青帘。
liú ling yǎng wò huà chuáng qián lǐ bái zuì mián miáo bì shàng
刘伶仰卧画床前，李白醉眠描壁上。
wén xiāng zhù mǎ guǒ rán gé bì zuì sān jiā
闻香驻马，果然隔壁醉三家；
zhī wèi tíng zhōu zhēn nǎi tòu píng xiāng shí lǐ
知味停舟，真乃透瓶香十里。
shè yùn zhuàng nóng fū zhī dǎn cūn láo zhù yě sǒu zhī róng
社酝壮农夫之胆，村醪助野叟之容。
shén xiān yù pèi céng liú xià qīng xiàng jīn diāo yě dāng lái
神仙玉佩曾留下，卿相金貂也当来。
sān gè rén rù jiǔ diàn lǐ lái lín chōng ràng liǎng gè gōng rén shàng shǒu zuò le
三个人入酒店里来，林冲让两个公人上首坐了。
dǒng xuē èr rén bàn rì fāng cái de zì zài
董、薛二人半日方才得自在。
nà jiǔ diàn lǐ mǎn chú zhuō jiǔ ròu diàn lǐ yǒu sān wǔ gè shāi jiǔ de jiǔ bǎo dōu shǒu máng jiǎo luàn bān dōng bān xi
那酒店里满厨桌酒肉，店里有三五个筛酒的酒保，都手忙脚乱，搬东搬西。
lín chōng yǔ liǎng gè gōng rén zuò le bàn ge shí chén jiǔ bǎo bìng bù lái wèn
林冲与两个公人坐了半个时辰，酒保并不来问。
lín chōng děng de bù nài fán bǎ zhuō zi qiāo zhe shuō dào nǐ zhè diàn zhǔ rén hǎo qī kè jiàn wǒ shì gè fàn rén biàn bù lái cǎi zhe wǒ xū bù bái chī nǐ de
林冲等得不耐烦，把桌子敲着说道：“你这店主人好欺客，见我是个犯人，便不来采着，我须不白吃你的。
shì shèn dào lǐ
是甚道理？
zhǔ rén shuō dào nǐ zhè rén yuán lái bù zhī wǒ de hǎo yì
”主人说道：“你这人原来不知我的好意。
lín chōng dào bù mài jiǔ ròu yǔ wǒ yǒu shèn hǎo yì
”林冲道：“不卖酒肉与我，有甚好意？
diàn zhǔ rén dào nǐ bù zhī ǎn zhè cūn zhōng yǒu gè dà cái zhǔ xìng chái míng jìn cǐ jiān chēng wéi chái dà guān rén jiāng hú shàng dōu huàn zuò xiǎo xuàn fēng
”店主人道：“你不知，俺这村中有个大财主，姓柴名进，此间称为柴大官人，江湖上都唤做小旋风。
tā shì dà zhōu chái shì zōng dí pài zǐ sūn zì chén qiáo ràng wèi yǒu dé tài zǔ wǔ dé huáng dì chì cì yǔ tā shì shū tiě quàn zài jiā zhōng shuí gǎn qī fù tā
他是大周柴世宗嫡派子孙，自陈桥让位有德，太祖武德皇帝敕赐与他誓书铁券在家中，谁敢欺负他。
zhuān yī zhāo jiē tiān xià wǎng lái de hǎo hàn sān wǔ shí gè yǎng zài jiā zhōng
专一招接天下往来的好汉，三五十个养在家中。
cháng cháng zhǔ fù wǒ men jiǔ diàn lǐ rú yǒu liú pèi lái de fàn rén kě jiào tā tóu wǒ zhuāng shàng lái wǒ zì zī zhù tā
常常嘱付我们：‘酒店里如有流配来的犯人，可叫他投我庄上来，我自资助他。
wǒ rú jīn mài jiǔ ròu yǔ nǐ chī de miàn pí hóng le tā dào nǐ zì yǒu pán chán biàn bù zhù nǐ
’我如今卖酒肉与你，吃得面皮红了，他道你自有盘缠，便不助你。
wǒ shì hǎo yì
我是好意。
lín chōng tīng le duì liǎng gè gōng rén dào wǒ zài dōng jīng jiào jūn shí cháng cháng tīng de jūn zhōng rén chuán shuō chái dà guān rén míng zì què yuán lái zài zhè lǐ
”林冲听了，对两个公人道：“我在东京教军时，常常听得军中人传说柴大官人名字，却原来在这里。
wǒ men hé bù tóng qù tóu bèn tā
我们何不同去投奔他？
dǒng chāo xuē bà xún sī dào jì rán rú cǐ yǒu shèn kuī le wǒ men chù
”董超、薛霸寻思道：“既然如此，有甚亏了我们处。
jiù biàn shōu shí bāo guǒ hé lín chōng wèn dào jiǔ diàn zhǔ rén chái dà guān rén zhuāng zài hé chǔ
”就便收拾包裹，和林冲问道：“酒店主人，柴大官人庄在何处？
wǒ děng zhèng yào xún tā
我等正要寻他。
diàn zhǔ rén dào zhī zài qián miàn yuē guò sān èr lǐ lù dà shí qiáo biān zhuǎn wān mò jiǎo nà gè dà zhuāng yuàn biàn shì
”店主人道：“只在前面，约过三二里路，大石桥边，转弯抹角那个大庄院便是。
lín chōng děng xiè le diàn zhǔ rén sān gè chū mén guǒ rán sān èr lǐ jiàn zuò dà shí qiáo
”林冲等谢了店主人，三个出门，果然三二里见座大石桥。
guò de qiáo lái yī tiáo píng tǎn dà lù zǎo wàng jiàn lǜ liǔ yīn zhōng xiǎn chū nà zuò zhuāng yuàn
过得桥来，一条平坦大路，早望见绿柳阴中，显出那座庄院。
sì xià yī zhōu zāo yī tiáo kuò hé liǎng àn biān dōu shì chuí yáng dà shù shù yīn zhōng yī zāo fěn qiáng
四下一周遭一条阔河，两岸边都是垂杨大树，树阴中一遭粉墙。
zhuǎn wān lái dào zhuāng qián kàn shí hǎo gè dà zhuāng yuàn
转湾来到庄前看时，好个大庄院。
dàn jiàn
但见：
mén yíng huáng dào shān jiē qīng lóng
门迎黄道，山接青龙。
wàn zhū táo zhàn wǔ líng xī qiān shù huā kāi jīn gǔ yuàn
万株桃绽武陵溪，千树花开金谷苑。
jù xián táng shàng sì shí yǒu bù xiè qí huā
聚贤堂上，四时有不谢奇花；
bǎi huì tīng qián bā jié sài cháng chūn jiā jǐng
百卉厅前，八节赛长春佳景。
táng xuán chì é jīn pái jiā yǒu shì shū tiě quàn
堂悬敕额金牌，家有誓书铁券。
zhū méng bì wǎ yǎn yìng zhe jiǔ jí gāo táng
朱甍碧瓦，掩映着九级高堂；
huà dòng diāo liáng zhēn nǎi shì sān wēi jīng shè
画栋雕梁，真乃是三微精舍。
zhàng yì shū cái qī zhuō mào zhāo xián nà shì shèng tián wén
仗义疏财欺卓茂，招贤纳士胜田文。
sān gè rén lái dào zhuāng shàng jiàn tiáo kuò bǎn qiáo shàng zuò zhe sì wǔ gè zhuāng kè dōu zài nà lǐ chéng liáng
三个人来到庄上，见条阔板桥上坐着四五个庄客，都在那里乘凉。
sān gè rén lái dào qiáo biān yǔ zhuāng kè shī lǐ ba
三个人来到桥边，与庄客施礼罢。
lín chōng shuō dào xiāng fán dà gē bào yǔ dà guān rén zhī dào jīng shī yǒu gè fàn rén dié pèi láo chéng xìng lín de qiú jiàn
林冲说道：“相烦大哥报与大官人知道，京师有个犯人迭配牢城姓林的求见。
zhuāng kè qí dào nǐ méi fú ruò shì dà guān rén zài jiā shí yǒu jiǔ shí qián cái yǔ nǐ
”庄客齐道：“你没福，若是大官人在家时，有酒食钱财与你。
jīn zǎo chū liè qù le
今早出猎去了。
lín chōng dào bù zhī jǐ shí huí lái
”林冲道：“不知几时回来？
zhuāng kè dào shuō bù dìng gǎn pà tóu dōng zhuāng qù xiē yě bú jiàn de
”庄客道：“说不定，敢怕投东庄去歇也不见得。
xǔ nǐ bù dé
许你不得。
lín chōng dào rú cǐ shì wǒ méi fú bù dé xiāng yù
”林冲道：“如此是我没福，不得相遇。
wǒ men qù ba
我们去罢。
bié le zhòng zhuāng kè hé liǎng gè gōng rén zài huí jiù lù dù lǐ hǎo shēng chóu mèn
”别了众庄客，和两个公人再回旧路，肚里好生愁闷。
xíng le bàn lǐ duō lù zhī jiàn yuǎn yuǎn de cóng lín zi shēn chù yī cù rén mǎ lái
行了半里多路，只见远远的从林子深处一簇人马来。
dàn jiàn
但见：
rén rén jùn lì gè gè yīng xióng
人人俊丽，个个英雄。
shù shí pǐ jùn mǎ sī fēng liǎng sān miàn xiù qí nòng rì
数十匹骏马嘶风，两三面绣旗弄日。
fěn qīng zhān lì shì dǎo fān hé yè gāo qíng
粉青毡笠，似倒翻荷叶高擎；
jiàng sè hóng yīng rú làn màn lián huā luàn chā
绛色红缨，如烂熳莲花乱插。
fēi yú dài nèi gāo chā zhe miáo jīn què huà xì qīng gōng
飞鱼袋内，高插着描金雀画细轻弓；
shī zi hú zhōng zhěng zǎn zhe diǎn cuì diāo líng duān zhèng jiàn
狮子壶中，整攒着点翠雕翎端正箭。
qiān jǐ zhī gǎn zhāng xì quǎn qíng shù duì ná tù cāng yīng
牵几只赶獐细犬，擎数对拿兔苍鹰。
chuān yún jùn hú dùn róng tāo tuō mào jǐn diāo xún hù zhǐ
穿云俊鹘顿绒绦，脱帽锦雕寻护指。
piāo qiāng fēng lì jiù ān biān wēi lù hán guāng
摽枪风利，就鞍边微露寒光；
huà gǔ tuán xiàng ān shàng shí wén xiǎng zhèn
画鼓团，向鞍上时闻响震。
pèi biān shuān xì dōu yuán shì tiān wài fēi qín
辔边拴系，都缘是天外飞禽；
mǎ shàng qíng tái mò bú shì shān zhōng zǒu shòu
马上擎抬，莫不是山中走兽。
hǎo sì jìn wáng lín zǐ sāi hún rú hàn wǔ dào cháng yáng
好似晋王临紫塞，浑如汉武到长杨。
nà cù rén mǎ fēi bēn zhuāng shàng lái zhōng jiān pěng zhe yī wèi guān rén qí yì pǐ xuě bái juǎn máo mǎ
那簇人马飞奔庄上来，中间捧着一位官人，骑一匹雪白卷毛马。
mǎ shàng nà rén shēng de lóng méi fèng mù hào chǐ zhū chún sān yá yǎn kǒu zī xū sān shí sì wǔ nián jì
马上那人生得龙眉凤目，皓齿朱唇，三牙掩口髭须，三十四五年纪。
tóu dài yī dǐng zào shā zhuǎn jiǎo cù huā jīn shēn chuān yī lǐng zǐ xiù tuán lóng yún jiān páo yāo xì yī tiáo líng lóng qiàn bǎo yù tāo huán zú chuān yī shuāng jīn xiàn mǒ lǜ zào cháo xuē dài yī zhāng gōng chā yī hú jiàn yǐn lǐng cóng rén dōu dào zhuāng shàng lái
头戴一顶皂纱转角簇花巾，身穿一领紫绣团龙云肩袍，腰系一条铃珑嵌宝玉绦环，足穿一双金线抹绿皂朝靴，带一张弓，插一壶箭，引领从人，都到庄上来。
lín chōng kàn le xún sī dào gǎn shì chái dà guān rén me
林冲看了，寻思道：“敢是柴大官人么？
yòu bù gǎn wèn tā zhī zì dù lǐ chóu chú
”又不敢问他，只自肚里踌躇。
zhī jiàn nà mǎ shàng nián shào de guān rén zòng mǎ qián lái wèn dào zhè wèi dài jiā de shì shén rén
只见那马上年少的官人纵马前来，问道：“这位带枷的是甚人？
lín chōng huāng máng gōng shēn dá dào xiǎo rén shì dōng jīng jìn jūn jiào tóu xìng lín míng chōng wéi yīn è le gāo tài wèi xún shì fā xià kāi fēng fǔ wèn zuì duàn qiǎn cì pèi cǐ cāng zhōu
”林冲慌忙躬身答道：“小人是东京禁军教头姓林名冲，为因恶了高太尉，寻事发下开封府问罪，断遣刺配此沧州。
wén de qián miàn jiǔ diàn lǐ shuō zhè lǐ yǒu gè zhāo xián nà shì hǎo hàn chái dà guān rén yīn cǐ tè lái xiāng tóu bù yù guān rén dāng yǐ shí su
闻得前面酒店里说，这里有个招贤纳士好汉柴大官人，因此特来相投，不遇官人，当以实诉。
nà guān rén gǔn ān xià mǎ fēi jìn qián lái shuō dào chái jìn yǒu shī yíng yà
”那官人滚鞍下马，飞近前来，说道：“柴进有失迎迓。
jiù cǎo dì shàng biàn bài
”就草地上便拜。
lín chōng lián máng dá lǐ
林冲连忙答礼。
nà guān rén xié zhù lín chōng de shǒu tóng háng dào zhuāng shàng lái
那官人携住林冲的手，同行到庄上来。
nà zhuāng kè men kàn jiàn dà kāi le zhuāng mén
那庄客们看见，大开了庄门。
chái jìn zhí qǐng dào tīng qián liǎng gè xù lǐ ba
柴进直请到厅前，两个叙礼罢。
chái jìn shuō dào xiǎo kě jiǔ wén jiào tóu dà míng bù qī jīn rì lái tà jiàn dì zú chēng píng shēng kě yǎng zhī yuàn
柴进说道：“小可久闻教头大名，不期今日来踏贱地，足称平生渴仰之愿。
lín chōng dá dào wēi jiàn lín chōng wén dà rén guì míng chuán bō hǎi yǔ shuí rén bù jìng
”林冲答道：“微贱林冲，闻大人贵名传播海宇，谁人不敬。
bù xiǎng jīn rì yīn dé zuì fàn liú pèi lái cǐ de shi zūn yán sù shēng wàn xìng
不想今日因得罪犯，流配来此，得识尊颜，宿生万幸！
chái jìn zài sān qiān ràng lín chōng zuò le kè xí dǒng chāo xuē bà yě yí dài zuò le
”柴进再三谦让，林冲坐了客席，董超、薛霸也一带坐了。
gēn chái jìn de bàn dāng gè zì qiān le mǎ qù hòu yuàn xiē xī bù zài huà xià
跟柴进的伴当各自牵了马去，后院歇息，不在话下。
chái jìn biàn huàn zhuāng kè jiào jiāng jiǔ lái
柴进便唤庄客，叫将酒来。
bù yí shí zhī jiàn shù gè zhuāng kè tuō chū yī pán ròu yī pán bǐng wēn yī hú jiǔ
不移时，只见数个庄客托出一盘肉，一盘饼，温一壶酒；
yòu yí gè pán zi tuō chū yī dòu bái mǐ mǐ shàng fàng zhe shí guàn qián dōu yī fà jiāng chū lái
又一个盘子，托出一斗白米，米上放着十贯钱，都一发将出来。
chái jìn jiàn le dào cūn fū bù zhī gāo xià jiào tóu dào cǐ rú hé nèn dì qīng yì
柴进见了道：“村夫不知高下，教头到此，如何恁地轻意！
kuài jiāng jìn qù xiān bǎ guǒ hé jiǔ lái suí jí shā yáng rán hòu xiāng dài
快将进去，先把果盒酒来，随即杀羊，然后相待。
kuài qù zhěng zhì
快去整治！
lín chōng qǐ shēn xiè dào dà guān rén bù bì duō cì zhī cǐ shí fēn gōu le gǎn xiè bù dàng
”林冲起身谢道：“大官人不必多赐，只此十分勾了，感谢不当。
chái jìn dào xiū rú cǐ shuō
”柴进道：“休如此说。
nán de jiào tóu dào cǐ qǐ kě qīng màn
难得教头到此，岂可轻慢。
zhuāng kè bù gǎn wéi mìng xiān pěng chū guǒ hé jiǔ lái
”庄客不敢违命，先捧出果盒酒来。
chái jìn qǐ shēn yī miàn shǒu zhí sān bēi
柴进起身，一面手执三杯。
lín chōng xiè le chái jìn yǐn jiǔ ba
林冲谢了柴进，饮酒罢；
liǎng gè gōng rén yī tóng yǐn le
两个公人一同饮了。
chái jìn shuō jiào tóu qǐng lǐ miàn shǎo zuò
柴进说：“教头请里面少坐。
chái jìn suí jí jiě le gōng dài jiàn hú jiù qǐng liǎng gè gōng rén yī tóng yǐn jiǔ
”柴进随即解了弓袋、箭壶，就请两个公人一同饮酒。
chái jìn dāng xià zuò le zhǔ xí lín chōng zuò le kè xí liǎng gè gōng rén zài lín chōng jiān xià xù shuō xiē xián huà jiāng hú shàng de gòu dàng
柴进当下坐了主席，林冲坐了客席，两个公人在林冲肩下，叙说些闲话，江湖上的勾当。
bù jué hóng rì xī chén ān pái de jiǔ shí guǒ pǐn hǎi wèi bǎi zài zhuō shàng tái zài gè rén miàn qián
不觉红日西沉，安排得酒食果品海味，摆在桌上，抬在各人面前。
chái jìn qīn zì jǔ bēi bǎ le sān xún zuò xia jiào dào qiě jiāng tāng lái chī
柴进亲自举杯，把了三巡，坐下叫道：“且将汤来吃。
chī dé yī dào tāng wǔ qī bēi jiǔ zhī jiàn zhuāng kè lái bào dào jiào shī lái yě
”吃得一道汤，五七杯酒，只见庄客来报道：“教师来也。
chái jìn dào jiù qǐng lái yī chù zuò dì xiāng huì yì kě
”柴进道：“就请来一处坐地相会亦可。
kuài tái yī zhāng zhuō lái
快抬一张桌来。
lín chōng qǐ shēn kàn shí zhī jiàn nà gè jiào shī rù lái wāi dài zhe yī dǐng tóu jīn tǐng zhe pú zǐ lái dào hòu táng
”林冲起身看时，只见那个教师入来，歪戴着一顶头巾，挺着脯子，来到后堂。
lín chōng xún sī dào zhuāng kè chēng tā zuò jiào shī bì shì dà guān rén de shī fu
林冲寻思道：“庄客称他做教师，必是大官人的师父。
jí jí gōng shēn chàng rě dào lín chōng jǐn cān
”急急躬身唱喏道：“林冲谨参。
nà rén quán bù cǎi zhe yě bù huán lǐ
”那人全不采着，也不还礼。
lín chōng bù gǎn tái tóu
林冲不敢抬头。
chái jìn zhǐ zhe lín chōng duì hóng jiào tóu dào zhè wèi biàn shì dōng jīng bā shí wàn jìn jūn qiāng bàng jiào tóu lín wǔ shī lín chōng de biàn shì
柴进指着林冲对洪教头道：“这位便是东京八十万禁军枪棒教头，林武师林冲的便是。
jiù qǐng xiāng jiàn
就请相见。
lín chōng tīng le kàn zhe hóng jiào tóu biàn bài
”林冲听了，看着洪教头便拜。
nà hóng jiào tóu shuō dào xiū bài qǐ lái
那洪教头说道：“休拜，起来。
què bù gōng shēn dá lǐ
”却不躬身答礼。
chái jìn kàn le xīn zhōng hǎo bù kuài yì
柴进看了，心中好不快意。
lín chōng bài le liǎng bài qǐ shēn ràng hóng jiào tóu zuò
林冲拜了两拜，起身让洪教头坐。
hóng jiào tóu yì bù xiāng ràng biàn qù shàng shǒu biàn zuò
洪教头亦不相让，便去上首便坐。
chái jìn kàn le yòu bù xǐ huan
柴进看了，又不喜欢。
lín chōng zhǐ de jiān xià zuò le liǎng gè gōng rén yì gè zuò le
林冲只得肩下坐了，两个公人亦各坐了。
hóng jiào tóu biàn wèn dào dà guān rén jīn rì hé gù hòu lǐ guǎn dài pèi jūn
洪教头便问道：“大官人，今日何故厚礼管待配军？
chái jìn dào zhè wèi fēi bǐ qí tā de nǎi shì bā shí wàn jìn jūn jiào tóu
”柴进道：“这位非比其他的，乃是八十万禁军教头。
shī fu rú hé qīng màn
师父如何轻慢。
hóng jiào tóu dào dà guān rén zhǐ yīn hǎo xí qiāng bàng shàng tou wǎng wǎng liú pèi jūn rén dōu lái yǐ cǎo fù mù jiē dào wǒ shì qiāng bàng jiào shī lái tóu zhuāng shàng yòu xiē jiǔ shí qián mǐ
”洪教头道：“大官人只因好习枪棒上头，往往流配军人都来倚草附木，皆道我是枪棒教师，来投庄上，诱些酒食钱米。
dà guān rén rú hé tè rèn zhēn
大官人如何忒认真。
lín chōng tīng le bìng bù zuò shēng
”林冲听了，并不做声。
chái jìn shuō dào fán rén bù kě yì xiāng xiū xiǎo qù tā
柴进说道：“凡人不可易相，休小觑他。
hóng jiào tóu guài zhè chái jìn shuō xiū xiǎo qù tā biàn tiào qǐ shēn lái dào wǒ bù xìn tā
”洪教头怪这柴进说“休小觑他”，便跳起身来道：“我不信他。
tā gǎn hé wǒ shǐ yī bàng kàn wǒ biàn dào tā shì zhēn jiào tóu
他敢和我使一棒看，我便道他是真教头。
chái jìn dà xiào dào yě hǎo yě hǎo
”柴进大笑道：“也好，也好。
lín wǔ shī nǐ xīn xià rú hé
林武师你心下如何？
lín chōng dào xiǎo rén què shì bù gǎn
”林冲道：“小人却是不敢。
hóng jiào tóu xīn zhōng cǔn liàng dào nà rén bì shì bú huì xīn zhōng xiān qiè le
”洪教头心中忖量道：“那人必是不会，心中先怯了。
yīn cǐ yuè lái rě lín chōng shǐ bàng
”因此越来惹林冲使棒。
chái jìn yī lái yào kàn lín chōng běn shì èr zhě yào lín chōng yíng tā miè nà sī zuǐ
柴进一来要看林冲本事，二者要林冲赢他，灭那厮嘴。
chái jìn dào qiě bǎ jiǔ lái chī zhe dài yuè shàng lái yě bà
柴进道：“且把酒来吃着，待月上来也罢。
dāng xià yòu chī guò le wǔ qī bēi jiǔ què zǎo yuè shàng lái le zhào jiàn tīng táng lǐ miàn rú tóng bái rì
当下又吃过了五七杯酒，却早月上来了，照见厅堂里面如同白日。
chái jìn qǐ shēn dào èr wèi jiào tóu jiào liàng yī bàng
柴进起身道：“二位教头较量一棒。
lín chōng zì dù lǐ xún sī dào zhè hóng jiào tóu bì shì chái dà guān rén shī fu bù zhēng wǒ yī bàng dǎ fān le tā xū bù hǎo kàn
”林冲自肚里寻思道：“这洪教头必是柴大官人师父，不争我一棒打翻了他，须不好看。
chái jìn jiàn lín chōng chóu chú biàn dào cǐ wèi hóng jiào tóu yě dào cǐ bù duō shí cǐ jiān yòu wú duì shǒu
”柴进见林冲踌躇，便道：“此位洪教头也到此不多时，此间又无对手；
lín wǔ shī xiū de yào tuī cí xiǎo kě yě zhèng yào kàn èr wèi jiào tóu de běn shì
林武师休得要推辞，小可也正要看二位教头的本事。
chái jìn shuō zhè huà yuán lái zhǐ pà lín chōng ài chái jìn de miàn pí bù kěn shǐ chū běn shì lái
”柴进说这话，原来只怕林冲碍柴进的面皮，不肯使出本事来。
lín chōng jiàn chái jìn shuō kāi jiù lǐ fāng cái fàng xīn
林冲见柴进说开就里，方才放心。
zhī jiàn hóng jiào tóu xiān qǐ shēn dào lái lái lái
只见洪教头先起身道：“来，来，来！
hé nǐ shǐ yī bàng kàn
和你使一棒看。
yī qí dōu hōng chū táng hòu kòng dì shàng
”一齐都哄出堂后空地上。
zhuāng kè ná yī shù gǎn bàng lái fàng zài dì xià
庄客拿一束杆棒来，放在地下。
hóng jiào tóu xiān tuō le yī shang yè zā qǐ qún zi chè tiáo bàng shǐ gè qí gǔ hè dào lái lái lái
洪教头先脱了衣裳，拽扎起裙子，掣条棒使个旗鼓，喝道：“来，来，来！
chái jìn dào lín wǔ shī qǐng jiào liàng yī bàng
”柴进道：“林武师，请较量一棒。
lín chōng dào dà guān rén xiū yào xiào huà
”林冲道：“大官人休要笑话。
jiù dì yě ná le yī tiáo bàng qǐ lái dào shī fu qǐng jiào
”就地也拿了一条棒起来道：“师父请教。
hóng jiào tóu kàn le hèn bù dé yī kǒu shuǐ tūn le tā
”洪教头看了，恨不得一口水吞了他。
lín chōng ná zhe bàng shǐ chū shān dōng dà léi dǎ jiāng rù lái
林冲拿着棒，使出山东大擂，打将入来。
hóng jiào tóu bǎ bàng jiù dì xià biān le yī bàng lái qiǎng lín chōng
洪教头把棒就地下鞭了一棒，来抢林冲。
liǎng gè jiào shī jiù míng yuè dì shàng jiāo shǒu zhēn gè hǎo kàn
两个教师就明月地上交手，真个好看。
zěn jiàn shì shān dōng dà léi
怎见是山东大擂？
dàn jiàn
但见：
shān dōng dà léi hé běi jiā qiāng
山东大擂，河北夹枪。
dà léi bàng shì qiū yú xué nèi pēn lái jiā qiāng bàng shì jù mǎng kē zhōng bá chū
大擂棒是鳅鱼穴内喷来，夹枪棒是巨蟒窠中拔出。
dà léi bàng shì lián gēn bá guài shù jiā qiāng bàng rú biàn dì juǎn kū téng
大擂棒似连根拔怪树，夹枪棒如遍地卷枯藤。
liǎng tiáo hǎi nèi qiǎng zhū lóng yī duì yán qián zhēng shí hǔ
两条海内抢珠龙，一对岩前争食虎。
liǎng gè jiào tóu zài yuè míng dì shàng jiāo shǒu shǐ le sì wǔ hé bàng zhī jiàn lín chōng tuō dì tiào chū quān zi wài lái jiào yī shēng shǎo xiē
两个教头在月明地上交手，使了四五合棒，只见林冲托地跳出圈子外来，叫一声：“少歇！
chái jìn dào jiào tóu rú hé bù shǐ běn shì
”柴进道：“教头如何不使本事？
lín chōng dào xiǎo rén shū le
”林冲道：“小人输了。
chái jìn dào wèi jiàn èr wèi jiào liàng zěn biàn shì shū le
”柴进道：“未见二位较量，怎便是输了？
lín chōng dào xiǎo rén zhǐ duō zhè jù jiā yīn cǐ quán dāng shū le
”林冲道：“小人只多这具枷，因此权当输了。
chái jìn dào shì xiǎo kě yī shí shī le jì jiào
”柴进道“是小可一时失了计较。
dà xiào zhe dào zhè gè róng yì
”大笑着道：“这个容易。
biàn jiào zhuāng kè qǔ shí liǎng yín lái dāng shí jiāng zhì
”便叫庄客取十两银来，当时将至。
chái jìn duì yā jiè liǎng gè gōng rén dào xiǎo kě dà dǎn xiāng fán èr wèi xià gù quán bǎ lín jiào tóu jiā kāi le
柴进对押解两个公人道：“小可大胆，相烦二位下顾，权把林教头枷开了。
míng rì láo chéng yíng nèi dàn yǒu shì wù dōu zài xiǎo kě shēn shàng
明日牢城营内但有事物，都在小可身上。
bái yín shí liǎng xiāng sòng
白银十两相送。
dǒng chāo xuē bà jiàn le chái jìn rén wù xuān áng bù gǎn wéi tā luò de zuò rén qíng yòu dé le shí liǎng yín zi yì bù pà tā zǒu le
”董超、薛霸见了柴进人物轩昂，不敢违他，落得做人情，又得了十两银子，亦不怕他走了。
xuē bà suí jí bǎ lín chōng hù shēn jiā kāi le
薛霸随即把林冲护身枷开了。
chái jìn dà xǐ dào jīn fān liǎng wèi jiào shī zài shì yī bàng
柴进大喜道：“今番两位教师再试一棒。
hóng jiào tóu jiàn tā què cái bàng fǎ qiè le dù lǐ píng qī tā zuò tí qǐ bàng què dài yào shǐ
洪教头见他却才棒法怯了，肚里平欺他做，提起棒却待要使。
chái jìn jiào dào qiě zhù
柴进叫道：“且住。
jiào zhuāng kè qǔ chū yī dìng yín lái zhòng èr shí wǔ liǎng wú yī shí zhì miàn qián
”叫庄客取出一锭银来，重二十五两，无一时至面前。
chái jìn nǎi yán èr wèi jiào tóu bǐ shì fēi bǐ qí tā zhè dìng yín zi quán wèi lì wù
柴进乃言：“二位教头比试，非比其他，这锭银子权为利物。
ruò shì yíng de biàn jiāng cǐ yín zi qù
若是赢的，便将此银子去。
chái jìn xīn zhōng zhǐ yào lín chōng bǎ chū běn shì lái gù yì jiāng yín zi diū zài dì xià
”柴进心中只要林冲把出本事来，故意将银子丢在地下。
hóng jiào tóu shēn guài lín chōng lái yòu yào zhēng zhè gè dà yín zi yòu pà shū le ruì qì bǎ bàng lái jìn xīn shǐ gè qí gǔ tǔ gè mén hù huàn zuò bǎ huǒ shāo tiān shì
洪教头深怪林冲来，又要争这个大银子，又怕输了锐气，把棒来尽心使个旗鼓，吐个门户，唤做把火烧天势。
lín chōng xiǎng dào chái dà guān rén xīn lǐ zhǐ yào wǒ yíng tā
林冲想道：“柴大官人心里只要我赢他。
yě héng zhe bàng shǐ gè mén hù tǔ gè shì huàn zuò bō cǎo xún shé shì
”也横着棒，使个门户，吐个势，唤做拨草寻蛇势。
hóng jiào tóu hē yī shēng lái lái lái
洪教头喝一声：“来，来，来！
biàn shǐ bàng gài jiāng rù lái
”便使棒盖将入来。
lín chōng wàng hòu yī tuì hóng jiào tóu gǎn rù yī bù tí qǐ bàng yòu fù yī bàng xià lái
林冲望后一退，洪教头赶入一步，提起棒又复一棒下来。
lín chōng kàn tā bù yǐ luàn le bèi lín chōng bǎ bàng cóng dì xià yī tiào hóng jiào tóu cuò shǒu bù jí jiù nà yī tiào lǐ hé shēn yī zhuǎn nà bàng zhí sǎo zhe hóng jiào tóu lián r gǔ shàng piē le bàng pū dì dào le
林冲看他步已乱了，被林冲把棒从地下一跳，洪教头措手不及，就那一跳里和身一转，那棒直扫着洪教头臁儿骨上，撇了棒，扑地倒了。
chái jìn dà xǐ jiào kuài jiāng jiǔ lái bǎ zhǎn
柴进大喜，叫快将酒来把盏。
zhòng rén yī qí dà xiào
众人一齐大笑。
hóng jiào tóu nà lǐ zhēng zhá qǐ lái
洪教头那里挣扎起来？
zhòng zhuāng kè yī tóu xiào zhe fú le
众庄客一头笑着扶了。
hóng jiào tóu xiū yán mǎn miàn zì tóu zhuāng wài qù le
洪教头羞颜满面，自投庄外去了。
chái jìn xié zhù lín chōng de shǒu zài rù hòu táng yǐn jiǔ jiào jiāng lì wù lái sòng hái jiào shī
柴进携住林冲的手，再入后堂饮酒，叫将利物来送还教师。
lín chōng nà lǐ kěn shòu tuī tuō bù guò zhǐ de shōu le
林冲那里肯受，推托不过，只得收了。
chái jìn liú zài zhuāng shàng yī lián zhù le jǐ rì měi rì hǎo jiǔ hǎo shí guǎn dài
柴进留在庄上一连住了几日，每日好酒好食管待。
yòu zhù le wǔ qī rì liǎng gè gōng rén cuī cù yào xíng
又住了五七日，两个公人催促要行。
chái jìn yòu zhì xí miàn xiāng dài sòng xíng yòu xiě liǎng fēng shū fēn fù lín chōng dào cāng zhōu dà yǐn yě yǔ chái jìn hǎo láo chéng guǎn yíng chāi bō yì yǔ chái jìn jiāo hòu kě jiāng zhè liǎng fēng shū qù xià bì rán kàn qù jiào tóu
柴进又置席面相待送行，又写两封书，分付林冲道：“沧州大尹也与柴进好，牢城管营、差拨亦与柴进交厚，可将这两封书去下，必然看觑教头。
zài jiāng èr shí wǔ liǎng yī dìng dà yín sòng yǔ lín chōng yòu jiāng yín wǔ liǎng jī fā liǎng gè gōng rén
”再将二十五两一锭大银送与林冲，又将银五两赍发两个公人。
chī le yī yè jiǔ
吃了一夜酒。
cì rì tiān míng chī le zǎo fàn jiào zhuāng kè tiāo le sān gè de xíng lǐ lín chōng yī jiù dài shàng jiā cí le chái jìn biàn xíng
次日天明，吃了早饭，叫庄客挑了三个的行李，林冲依旧带上枷，辞了柴进便行。
chái jìn sòng chū zhuāng mén zuò bié fēn fù dào dài jǐ rì xiǎo kě zì shǐ rén sòng dōng yī lái yǔ jiào tóu
柴进送出庄门作别，分付道：“待几日小可自使人送冬衣来与教头。
lín chōng xiè dào rú hé bào xiè dà guān rén
”林冲谢道：“如何报谢大官人。
liǎng gè gōng rén xiāng xiè le sān rén qǔ lù tóu cāng zhōu lái
”两个公人相谢了，三人取路投沧州来。
wǔ pái shí hòu yǐ dào cāng zhōu chéng lǐ
午牌时候，已到沧州城里。
suī shì gè xiǎo qù chù yì yǒu liù jiē sān shì
虽是个小去处，亦有六街三市。
jìng dào zhōu yá lǐ xià le gōng wén dāng tīng yǐn lín chōng cān jiàn le zhōu guān dà yǐn
径到州衙里下了公文，当厅引林冲参见了州官大尹。
dāng xià shōu le lín chōng yā le huí wén yī miàn tiè xià pàn sòng láo chéng yíng nèi lái
当下收了林冲，押了回文，一面帖下判送牢城营内来。
liǎng gè gōng rén zì lǐng le huí wén xiāng cí le huí dōng jīng qù bù zài huà xià
两个公人自领了回文，相辞了回东京去，不在话下。
zhǐ shuō lín chōng sòng dào láo chéng yíng nèi lái
只说林冲送到牢城营内来。
kàn nà láo chéng yíng shí dàn jiàn
看那牢城营时，但见：
mén gāo qiáng zhuàng de kuò chí shēn
门高墙壮，地阔池深。
tiān wáng táng pàn liǎng xíng chuí liǔ lǜ rú yān
天王堂畔，两行垂柳绿如烟；
diǎn shì tīng qián yī cù qiáo sōng qīng pō dài
点视厅前，一簇乔松青泼黛。
lái wǎng de jìn shì yǎo dīng jiáo tiě hàn
来往的，尽是咬钉嚼铁汉；
chū rù de wú fēi xiáng lóng fù hǔ rén
出入的，无非降龙缚虎人。
mái cáng niè zhèng jīng kē shì shēn yǐn zhuān zhū yù ràng tú
埋藏聂政、荆轲士，深隐专诸、豫让徒。
cāng zhōu láo chéng yíng nèi shōu guǎn lín chōng fā zài dān shēn fáng lǐ tīng hòu diǎn shì
沧州牢城营内收管林冲，发在单身房里，听候点视。
què yǒu nà yì bān de zuì rén dōu lái kàn qù tā duì lín chōng shuō dào cǐ jiān guǎn yíng chāi bō shí fēn hài rén zhǐ shì yào zhà rén qián wù
却有那一般的罪人，都来看觑他，对林冲说道：“此间管营、差拨十分害人，只是要诈人钱物。
ruò yǒu rén qíng qián wù sòng yǔ tā shí biàn qū de nǐ hǎo
若有人情钱物送与他时，便觑的你好。
ruò shì wú qián jiāng nǐ piē zài tǔ láo lǐ qiú shēng bù shēng qiú sǐ bù sǐ
若是无钱，将你撇在土牢里，求生不生，求死不死。
ruò dé le rén qíng rù mén biàn bù dǎ nǐ yī bǎi shā wēi bàng zhǐ shuō yǒu bìng bǎ lái jì xià
若得了人情，入门便不打你一百杀威棒，只说有病把来寄下。
ruò bù dé rén qíng shí zhè yī bǎi bàng dǎ de qī sǐ bā huó
若不得人情时，这一百棒打得七死八活。
lín chōng dào zhòng xiōng zhǎng rú cǐ zhǐ jiào qiě rú yào shǐ qián bǎ duō shǎo yǔ tā
”林冲道：“众兄长如此指教，且如要使钱，把多少与他？
zhòng rén dào ruò yào shǐ de hǎo shí guǎn yíng bǎ wǔ liǎng yín zi yǔ tā chāi bō yě de wǔ liǎng yín zi sòng tā shí fēn hǎo le
”众人道：“若要使得好时，管营把五两银子与他，差拨也得五两银子送他，十分好了。
zhèng shuō zhī jiān zhī jiàn chāi bō guò lái wèn dào nà gè shì xīn lái pèi jūn
”正说之间，只见差拨过来，问道：“那个是新来配军？
lín chōng jiàn wèn xiàng qián dā yìng dào xiǎo rén biàn shì
”林冲见问，向前答应道：“小人便是。
nà chāi bō bú jiàn tā bǎ qián chū lái biàn le miàn pí zhǐ zhe lín chōng mà dào nǐ zhè gè zéi pèi jūn jiàn wǒ rú hé bù xià bài què lái chàng rě
”那差拨不见他把钱出来，变了面皮，指着林冲骂道：“你这个贼配军，见我如何不下拜，却来唱喏？
nǐ zhè sī kě zhī zài dōng jīng zuò chū shì lái jiàn wǒ hái shì dà là là de
你这厮可知在东京做出事来，见我还是大剌剌的。
wǒ kàn zhè zéi pèi jūn mǎn liǎn dōu shì è wén yī shì yě bù fā jì
我看这贼配军满脸都是饿文，一世也不发迹。
dǎ bù sǐ kǎo bù shā de wán qiú nǐ zhè zéi gú tou hǎo dǎi luò zài wǒ shǒu lǐ jiào nǐ fěn gǔ suì shēn shǎo jiàn jiào nǐ biàn jiàn gōng xiào
打不死、拷不杀的顽囚，你这贼骨头好歹落在我手里，教你粉骨碎身，少间叫你便见功效。
lín chōng zhǐ mà de yī fó chū shì nà lǐ gǎn tái tóu yìng dá
”林冲只骂的一佛出世，那里敢抬头应答。
zhòng rén jiàn mà gè zì sàn le
众人见骂，各自散了。
lín chōng děng tā fā zuò guò le qù qǔ wǔ liǎng yín zi péi zhe xiào liǎn gào dào chāi bō gē ge xiē xiǎo bó lǐ xiū xián xiǎo wēi
林冲等他发作过了，去取五两银子，陪着笑脸告道：“差拨哥哥，些小薄礼，休嫌小微。
chāi bō kàn le dào nǐ jiào wǒ sòng yǔ guǎn yíng hé ǎn de dōu zài lǐ miàn
”差拨看了道：“你教我送与管营和俺的都在里面？
lín chōng dào zhǐ shì sòng yǔ chāi bō gē ge de
”林冲道：“只是送与差拨哥哥的。
lìng yǒu shí liǎng yín zi jiù fán chāi bō gē ge sòng yǔ guǎn yíng
另有十两银子，就烦差拨哥哥送与管营。
chāi bō jiàn le kàn zhe lín chōng xiào dào lín jiào tóu wǒ yě wén nǐ de hǎo míng zì duān dì shì gè hǎo nán zǐ xiǎng shì gāo tài wèi xiàn hài nǐ le
”差拨见了，看着林冲笑道：“林教头，我也闻你的好名字，端的是个好男子，想是高太尉陷害你了。
suī rán mù xià zàn shí shòu kǔ jiǔ hòu bì rán fā jì
虽然目下暂时受苦，久后必然发迹。
jù nǐ de dà míng zhè biǎo rén wù bì bú shì děng xián zhī rén jiǔ hòu bì zuò dà guān
据你的大名，这表人物，必不是等闲之人，久后必做大官。
lín chōng xiào dào jiē lài chāi bō zhào gù
”林冲笑道：“皆赖差拨照顾。
chāi bō dào nǐ zhǐ guǎn fàng xīn
”差拨道：“你只管放心。
yòu qǔ chū chái dà guān rén de shū lǐ shuō dào xiāng fán lǎo gē jiāng zhè liǎng fēng shū xià yī xià
”又取出柴大官人的书礼，说道：“相烦老哥将这两封书下一下。
chāi bō dào jì yǒu chái dà guān rén de shū fán nǎo zuò shèn
”差拨道：“既有柴大官人的书，烦恼做甚！
zhè yī fēng shū zhí yī dìng jīn zi
这一封书值一锭金子。
wǒ yī miàn yǔ nǐ xià shū shǎo jiàn guǎn yíng lái diǎn nǐ yào dǎ yī bǎi shā wēi bàng shí nǐ biàn zhǐ shuō nǐ yí lù huàn bìng wèi zēng quán kě
我一面与你下书，少间管营来点你，要打一百杀威棒时，你便只说你一路患病未曾痊可。
wǒ zì lái yǔ nǐ zhī wú yào mán shēng rén de yǎn mù
我自来与你支吾，要瞒生人的眼目。
lín chōng dào duō xiè zhǐ jiào
”林冲道：“多谢指教。
chāi bō ná le yín zi bìng shū lí le dān shēn fáng zì qù le
”差拨拿了银子并书，离了单身房自去了。
lín chōng tàn kǒu qì dào yǒu qián kě yǐ tōng shén cǐ yǔ bù chà
林冲叹口气道：“有钱可以通神，此语不差。
duān dì yǒu zhè bān de kǔ chǔ
端的有这般的苦处。
yuán lái chāi bō là le wǔ liǎng yín zi zhǐ jiāng wǔ liǎng yín zi bìng shū lái jiàn guǎn yíng bèi shuō lín chōng shì gè hǎo hàn chái dà guān rén yǒu shū xiāng jiàn zài cǐ chéng shàng
”原来差拨落了五两银子，只将五两银子并书来见管营，备说：“林冲是个好汉，柴大官人有书相荐在此呈上。
yǐ shì gāo tài wèi xiàn hài pèi tā dào cǐ yòu wú shí fēn dà shì
已是高太尉陷害，配他到此，又无十分大事。
guǎn yíng dào kuàng shì chái dà guān rén yǒu shū bì xū yào kàn gù tā
”管营道：“况是柴大官人有书，必须要看顾他。
biàn jiào huàn lín chōng lái jiàn
”便教唤林冲来见。
qiě shuō lín chōng zhèng zài dān shēn fáng lǐ mèn zuò zhī jiàn pái tóu jiào dào guǎn yíng zài tīng shàng jiào huàn xīn dào zuì rén lín chōng lái diǎn shì
且说林冲正在单身房里闷坐，只见牌头叫道：“管营在厅上叫唤新到罪人林冲来点视。
lín chōng tīng de hū huàn lái dào tīng qián
”林冲听得呼唤，来到厅前。
guǎn yíng dào nǐ shì xīn dào fàn rén tài zǔ wǔ dé huáng dì liú xià jiù zhì xīn rù pèi jūn xū chī yī bǎi shā wēi bàng
管营道：“你是新到犯人，太祖武德皇帝留下旧制，新入配军，须吃一百沙威棒。
zuǒ yòu yǔ wǒ tuó qǐ lái
左右，与我驮起来。
lín chōng gào dào xiǎo rén yú lù gǎn mào fēng hán wèi zēng quán kě
”林冲告道：“小人于路感冒风寒，未曾痊可。
gào jì dǎ
告寄打。
chāi bō dào zhè rén jiàn jīn yǒu bìng qǐ cì lián shù
”差拨道：“这人见今有病，乞赐怜恕。
guǎn yíng dào guǒ shì zhè rén zhèng hòu zài shēn quán qiě jì xià dài bìng quán kě què dǎ
”管营道：“果是这人症候在身，权且寄下，待病痊可却打。
chāi bō dào jiàn jīn tiān wáng táng kān shǒu de duō shí mǎn le kě jiào lín chōng tì huàn tā
”差拨道：“见今天王堂看守的多时满了，可叫林冲替换他。
jiù tīng shàng yā le tiē wén chāi bō lǐng le lín chōng dān shēn fáng lǐ qǔ le xíng lǐ lái tiān wáng táng jiāo tì chāi bō dào lín jiào tóu wǒ shí fēn zhōu quán nǐ
”就厅上押了贴文，差拨领了林冲，单身房里取了行李，来天王堂交替．差拨道：“林教头，我十分周全你。
jiào kàn tiān wáng táng shí zhè shì yíng zhōng dì yí yàng shěng qì lì de gòu dàng zǎo wǎn zhǐ shāo xiāng sǎo dì biàn liǎo
教看天王堂时，这是营中第一样省气力的勾当，早晚只烧香扫地便了。
nǐ kàn bié de qiú tú cóng zǎo qǐ zhí zuò dào wǎn shàng bù ráo tā
你看别的囚徒，从早起直做到晚，尚不饶他。
hái yǒu yī děng wú rén qíng de bō tā zài tǔ láo lǐ qiú shēng bù shēng qiú sǐ bù sǐ
还有一等无人情的，拨他在土牢里，求生不生，求死不死。
lín chōng dào xiè de zhào gù
”林冲道：“谢得照顾。
yòu qǔ sān èr liǎng yín zi yǔ chāi bō dào fán wàng gē ge yī fà zhōu quán kāi le xiàng shàng jiā yì hǎo
”又取三二两银子与差拨道：“烦望哥哥一发周全，开了项上枷亦好。
chāi bō jiē le yín zi biàn dào dōu zài wǒ shēn shàng
”差拨接了银子，便道：“都在我身上。
lián máng qù bǐng le guǎn yíng jiù jiāng jiā yě kāi le
”连忙去禀了管营，就将枷也开了。
lín chōng zì cǐ zài tiān wáng táng nèi ān pái sù shí chù měi rì zhǐ shì shāo xiāng sǎo dì bù jué guāng yīn zǎo guò le sì wǔ shí rì
林冲自此在天王堂内安排宿食处，每日只是烧香扫地，不觉光阴早过了四五十日。
nà guǎn yíng chāi bō dé le huì lù rì jiǔ qíng shú yóu tā zì zài yì bù lái jū guǎn tā
那管营、差拨得了贿赂，日久情熟，由他自在，亦不来拘管他。
chái dà guān rén yòu shǐ rén lái sòng dōng yī bìng rén shì yǔ tā
柴大官人又使人来送冬衣并人事与他。
nà mǎn yíng nèi qiú tú yì de lín chōng jiù jì
那满营内囚徒，亦得林冲救济。
huà bù xù fán
话不絮繁。
shí yù dōng shēn jiāng jìn hū yī rì lín chōng sì pái shí fēn ǒu chū yíng qián xián zǒu
时遇冬深将近，忽一日，林冲巳牌时分，偶出营前闲走。
zhèng xíng zhī jiān zhǐ tīng de bèi hòu yǒu rén jiào dào lín jiào tóu rú hé què zài zhè lǐ
正行之间，只听得背后有人叫道：“林教头，如何却在这里？
lín chōng huí tóu guò lái kàn shí jiàn le nà rén yǒu fèn jiào lín chōng huǒ yān duī lǐ zhēng xiē duàn sòng le yú shēng
”林冲回头过来看时，见了那人，有分教：林冲火烟堆里，争些断送了余生；
fēng xuě tú zhōng jǐ bèi shāng cán xìng mìng
风雪途中，几被伤残性命。
zhí shǐ wǎn zǐ chéng zhōng zhūn jiǎ mǎ liáng shān pō shàng liè jīng qí
直使宛子城中屯甲马，梁山泊上列旌旗。
bì jìng lín chōng jiàn le de shì shèn rén qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟林冲见了的是甚人，且听下回分解。