xíng fǎ èr
◎刑法二
sān fǎ sī yuē xíng bù dū chá yuàn dà lǐ sì
三法司曰刑部、都察院、大理寺。
xíng bù shòu tiān xià xíng míng dū chá yuàn jiū chá dà lǐ sì bó zhèng
刑部受天下刑名，都察院纠察，大理寺驳正。
tài zǔ cháng yuē fán yǒu dà yù dāng miàn xùn fáng gòu xiàn duàn liàn zhī bì
太祖尝曰：“凡有大狱，当面讯，防构陷锻炼之弊。
gù qí shí zhòng àn duō qīn jū bù wěi fǎ sī
”故其时重案多亲鞫，不委法司。
hóng wǔ shí sì nián mìng xíng bù tīng liǎng zào zhī cí yì dìng rù zòu
洪武十四年，命刑部听两造之词，议定入奏。
jì zòu lù suǒ xià zhǐ sòng sì fǔ guān jiàn yuàn guān jǐ shì zhōng fù hé wú yì rán hòu fù zòu xíng zhī
既奏，录所下旨，送四辅官、谏院官、给事中覆核无异，然后覆奏行之。
yǒu yí yù zé sì fǔ guān fēng bó zhī
有疑狱，则四辅官封驳之。
yú nián sì fǔ guān bà nǎi mìng yì yù zhě yī guī yú sān fǎ sī
逾年，四辅官罢，乃命议狱者一归于三法司。
shí liù nián mìng xíng bù shàng shū kāi jì děng yì dìng wǔ liù rì xún shí sān shěn wǔ fù zhī fǎ
十六年，命刑部尚书开济等，议定五六日旬时三审五覆之法。
shí qī nián jiàn sān fǎ sī yú tài píng mén wài zhōng shān zhī yīn mìng zhī yuē guàn chéng
十七年，建三法司于太平门外钟山之阴，命之曰贯城。
xià chì yán guàn suǒ qī xīng rú guàn zhū huán ér chéng xiàng míng tiān láo
下敕言：“贯索七星如贯珠，环而成象名天牢。
zhōng xū zé xíng píng guān wú xié sī gù yù wú qiú rén
中虚则刑平，官无邪私，故狱无囚人；
guàn nèi kōng zhōng yǒu xīng huò shù méi zhě jí xíng fán xíng guān fēi qí rén
贯内空中有星或数枚者即刑繁，刑官非其人；
yǒu xīng ér míng wèi guì rén wú zuì ér yù
有星而明，为贵人无罪而狱。
jīn fǎ tiān dào zhì fǎ sī ěr zhū sī qí gè shèn nǎi shì fǎ tiān dào héng zhī lìng guàn suǒ zhōng xū zhù bù fù zhèn zhào jiàn zhī yì
今法天道置法司，尔诸司其各慎乃事，法天道行之，令贯索中虚，庶不负朕肇建之意。
yòu yù fǎ sī guān bù zhèng àn chá sī suǒ nǐ xíng míng qí jiān rén mìng zhòng yù jù zòu zhuǎn dá xíng bù dū chá yuàn cān kǎo dà lǐ sì xiáng nǐ
”又谕法司官：“布政、按察司所拟刑名，其间人命重狱，具奏转达刑部、都察院参考，大理寺详拟。
zhe wèi lìng
著为令。
xíng bù yǒu shí sān qīng lì sī zhì gè bù zhèng sī xíng míng ér líng wèi wáng fǔ gōng hóu bó fǔ zài jīng zhū cáo jí liǎng jīng zhōu jùn yì fēn lì zhī
刑部有十三清吏司，治各布政司刑名，而陵卫、王府、公侯伯府、在京诸曹及两京州郡，亦分隶之。
àn chá míng tí xíng gài zài wài zhī fǎ sī yě cān yǐ fù shǐ qiān shì fēn zhì gè fǔ xiàn shì
按察名提刑，盖在外之法司也，参以副使、佥事，分治各府县事。
jīng shī zì chī yǐ shàng zuì xī yóu bù yì
京师自笞以上罪，悉由部议。
hóng wǔ chū jué yù chī wǔ shí zhě xiàn jué zhī zhàng bā shí zhě zhōu jué zhī yī bǎi zhě fǔ jué zhī tú yǐ shàng jù yù sòng xíng shěng yí bó fán ér huì lù xíng
洪武初决狱，笞五十者县决之，杖八十者州决之，一百者府决之，徒以上具狱送行省，移驳繁而贿赂行。
nǎi mìng zhòng shū shěng yù shǐ tái xiáng yàn gǎi yuè bào wèi jì bào yǐ jì bào zhī shù lèi wèi suì bào
乃命中书省御史台详谳，改月报为季报，以季报之数，类为岁报。
fán fǔ zhōu xiàn qīng zhòng yù qiú yī lǜ jué duàn
凡府州县轻重狱囚，依律决断。
wéi wǎng zhě yù shǐ àn chá sī jiū hé
违枉者，御史、按察司纠劾。
zhì èr shí liù nián dìng zhì bù zhèng sī jí zhí lì fǔ zhōu xiàn chī zhàng jiù jué
至二十六年定制，布政司及直隶府州县，笞杖就决；
tú liú qiān xǐ chōng jūn zá fàn sǐ zuì jiě bù shěn lù xíng xià jù sǐ qiú suǒ zuò zuì míng shàng bù xiáng yì rú lǜ zhě dà lǐ sì nǐ fù píng yǔn jiān shōu hóu jué
徒流、迁徙、充军、杂犯死罪解部，审录行下，具死囚所坐罪名上部详议如律者，大理寺拟覆平允，监收侯决。
qí jué bù dài shí zhòng qiú bào kě jí zòu qiǎn guān wǎng jué zhī
其决不待时重囚，报可，即奏遣官往决之。
qíng cí bù míng huò shī chū rù zhě dà lǐ sì bó huí gǎi zhèng zài wèn bó zhì sān gǎi nǐ bù dàng jiāng dāng gāi guān lì zòu wèn wèi zhī zhào bó
情词不明或失出入者，大理寺驳回改正，再问驳至三，改拟不当，将当该官吏奏问，谓之照驳。
ruò tíng yí yàn jué ér qiú yǒu fān yì zé gǎi diào gé bié yá mén wèn nǐ
若亭疑谳决，而囚有番异，则改调隔别衙门问拟。
èr cì fān yì bù fú zé jù zòu huì jiǔ qīng jū zhī wèi zhī yuán shěn
二次番异不服，则具奏，会九卿鞫之，谓之圆审。
zhì sān sì xùn bù fú ér hòu qǐng zhǐ jué yān
至三四讯不服，而后请旨决焉。
zhèng tǒng sì nián shāo gēng zhí shěng jué qiǎn zhī zhì tú liú jiù bǐ jué qiǎn sǐ zuì yǐ wén
正统四年，稍更直省决遣之制，徒流就彼决遣，死罪以闻。
chéng huà wǔ nián nán dà lǐ píng shì zhāng yù yán nán jīng fǎ sī duō yòng yán xíng pò qiú wū fú qí bèi jiū zhě yì zhǐ gǎi zhèng ér wú zuì shén fēi lǜ yì
成化五年，南大理评事张钰言：“南京法司多用严刑，迫囚诬服，其被纠者亦止改正而无罪，甚非律意。
nǎi zhào shēn dà lǐ sì cān wèn xíng bù zhī zhì
”乃诏申大理寺参问刑部之制。
hóng zhì shí qī nián xíng bù zhǔ shì zhū liú yán bù qiú sòng dà lǐ dì dāng bó zhèng bù dàng yòng xíng
弘治十七年，刑部主事朱瑬言：“部囚送大理，第当驳正，不当用刑。
dà lǐ qīng yáng shǒu suí yán xíng jù yǒng lè jiān shè bù kě fèi
”大理卿杨守随言：“刑具永乐间设，不可废。
dì shì qí yán
”帝是其言。
huì guān shěn lù zhī lì dìng yú hóng wǔ sān shí nián
会官审录之例，定于洪武三十年。
chū zhì yǒu dà yù bì miàn xùn
初制，有大狱必面讯。
shí sì nián mìng fǎ sī lùn qiú nǐ lǜ yǐ zòu cóng hàn lín yuàn jǐ shì zhōng jí chūn fāng zhèng zì sī zhí láng huì yì píng yǔn rán hòu fù zòu lùn jué
十四年，命法司论囚，拟律以奏，从翰林院、给事中及春坊正字、司直郎会议平允，然后覆奏论决。
zhì shì zhì zhèng píng sòng lǐ èr fān shěn yù zuì qiú
至是置政平、讼理二幡，审谕罪囚。
yù xíng bù yuē zì jīn lùn qiú wéi wǔ chén sǐ zuì zhèn qīn shěn zhī yú jù yǐ suǒ fàn zòu
谕刑部曰：“自今论囚，惟武臣、死罪，朕亲审之，余俱以所犯奏。
rán hòu yǐn zhì chéng tiān mén wài mìng xíng rén chí sòng lǐ fān chuán zhǐ yù zhī
然后引至承天门外，命行人持讼理幡，传旨谕之；
qí wú zuì yīng shì zhě chí zhèng píng fān xuān dé yì qiǎn zhī
其无罪应释者，持政平幡，宣德意遣之。
jì lìng wǔ jūn dū du fǔ liù bù dū chá yuàn liù kē tōng zhèng sī zhān shì fǔ jiān jí fù mǎ zá tīng zhī lù yuān zhě yǐ zhuàng wén wú yuān zhě shí fàn sǐ zuì yǐ xià xī lùn rú lǜ zhū zá fàn zhǔn shú
”继令五军都督府、六部、都察院、六科、通政司、詹事府，间及驸马杂听之，录冤者以状闻，无冤者实犯死罪以下悉论如律，诸杂犯准赎。
yǒng lè qī nián lìng dà lǐ sì guān yǐn fǎ sī qiú fàn fù chéng tiān mén wài xíng rén chí jié chuán zhǐ huì tóng fǔ bù tōng zhèng sī liù kē děng guān shěn lù rú hóng wǔ zhì
永乐七年，令大理寺官引法司囚犯赴承天门外，行人持节传旨，会同府、部、通政司、六科等官审录，如洪武制。
shí qī nián lìng zài wài sǐ zuì zhòng qiú xī fù jīng shī shěn lù
十七年，令在外死罪重囚，悉赴京师审录。
rén zōng tè mìng nèi gé xué shì huì shěn zhòng qiú kě yí zhě zài wèn
仁宗特命内阁学士会审重囚，可疑者再问。
xuān dé sān nián zòu zhòng qiú dì lìng duō guān fù yuè zhī yuē gǔ zhě duàn yù bì xùn yú sān gōng jiǔ qīng suǒ yǐ hé zhì gōng zhòng mín mìng
宣德三年奏重囚，帝令多官覆阅之，曰：“古者断狱，必讯于三公九卿，所以合至公，重民命。
qīng děng wǎng tóng fù shěn wú zhì wǎng sǐ
卿等往同覆审，毋致枉死。
yīng guó gōng zhāng fǔ děng hái zòu sù wǎng zhě wǔ shí liù rén zhòng mìng fǎ sī kān shí yīn qiē jiè yān
”英国公张辅等还奏，诉枉者五十六人，重命法司勘实，因切戒焉。
tiān shùn sān nián lìng měi suì shuāng jiàng hòu sān fǎ sī tóng gōng hóu bó huì shěn zhòng qiú wèi zhī cháo shěn
天顺三年，令每岁霜降后，三法司同公、侯、伯会审重囚，谓之朝审。
lì cháo suì zūn xíng zhī
历朝遂遵行之。
chéng huà shí qī nián mìng sī lǐ tài jiàn yī yuán huì tóng sān fǎ sī táng shàng guān yú dà lǐ sì shěn lù wèi zhī dà shěn
成化十七年，命司礼太监一员会同三法司堂上官，于大理寺审录，谓之大审。
nán jīng zé mìng nèi shǒu bèi xíng zhī
南京则命内守备行之。
zì cǐ dìng lì měi wǔ nián zhé dà shěn
自此定例，每五年辄大审。
chū chéng zǔ dìng rè shěn zhī lì yīng zōng tè xíng cháo shěn zhì shì fù yǒu dà shěn suǒ jīn yí fàng qiǎn cháng bèi yú rè shěn shí
初，成祖定热审之例，英宗特行朝审，至是复有大审，所矜疑放遣，尝倍于热审时。
nèi gé zhī yǔ shěn yě zì xiàn zōng ba zhì lóng qìng yuán nián gāo gǒng fù xíng zhī
内阁之与审也，自宪宗罢，至隆庆元年，高拱复行之。
gù shì cháo shěn lì bù shàng shū bǐng bǐ shí gǒng shì jiān lì bù gù yě
故事，朝审吏部尚书秉笔，时拱适兼吏部故也。
zhì wàn lì èr shí liù nián cháo shěn lì bù shàng shū quē yǐ hù bù shàng shū yáng jùn mín zhǔ zhī
至万历二十六年朝审，吏部尚书缺，以户部尚书杨俊民主之。
sān shí èr nián fù quē yǐ hù bù shàng shū zhào shì qīng zhǔ zhī
三十二年复缺，以户部尚书赵世卿主之。
chóng zhēn shí wǔ nián mìng shǒu fǔ zhōu yán rú tóng sān fǎ sī qīng lǐ yān yù gài chū yú tè zhǐ yún
崇祯十五年，命首辅周延儒同三法司清理淹狱，盖出于特旨云。
dà shěn zì wàn lì èr shí jiǔ nián kuàng bù jǔ sì shí sì nián nǎi xíng zhī
大审，自万历二十九年旷不举，四十四年乃行之。
rè shěn shǐ yǒng lè èr nián zhǐ jué qiǎn qīng zuì mìng chū yù tīng hòu ér yǐ
热审始永乐二年，止决遣轻罪，命出狱听候而已。
xún bìng kuān jí tú liú yǐ xià
寻并宽及徒流以下。
xuān dé èr nián wǔ liù qī yuè lián lùn sān fǎ sī lù shàng xì qiú zuì zhuàng fán jué qiǎn èr qiān bā bǎi yú rén
宣德二年五、六、七月，连论三法司录上系囚罪状，凡决遣二千八百余人。
qī nián èr yuè qīn yuè fǎ sī suǒ jìn xì qiú zuì zhuàng jué qiǎn qiān yú rén jiǎn děng shū nà chūn shěn zì cǐ shǐ
七年二月，亲阅法司所进系囚罪状，决遣千余人，减等输纳，春审自此始。
liù yuè yòu yǐ yán shǔ mìng zì shí fàn sǐ zuì wài xī zǎo fā qiǎn qiě chí yù zhōng wài xíng yù xī rú zhī
六月，又以炎暑，命自实犯死罪外，悉早发遣，且驰谕中外刑狱悉如之。
chéng huà shí rè shěn shǐ yǒu zhòng zuì jīn yí qīng zuì jiǎn děng jiā hào shū fàng zhū lì
成化时，热审始有重罪矜疑、轻罪减等、枷号疏放诸例。
zhèng dé yuán nián zhǎng dà lǐ sì gōng bù shàng shū yáng shǒu suí yán měi suì rè shěn shì lì xíng yú běi jīng ér bù xíng yú nán jīng
正德元年，掌大理寺工部尚书杨守随言：“每岁热审事例，行于北京而不行于南京。
wǔ nián yī shěn lù shì lì xíng yú zài jīng ér lüè yú zài wài
五年一审录事例，行于在京，而略于在外。
jīn yi tōng xíng nán jīng fán shěn qiú sān fǎ sī jiē huì shěn qí zài wài shěn lù yì yī cǐ lì
今宜通行南京，凡审囚，三法司皆会审，其在外审录，亦依此例。
zhào kě
”诏可。
jiā jìng shí nián lìng měi nián rè shěn bìng wǔ nián shěn lù zhī qī zá fàn sǐ zuì zhǔn tú wǔ nián zhě jiē jiǎn yī nián
嘉靖十年，令每年热审并五年审录之期，杂犯死罪、准徒五年者，皆减一年。
èr shí sān nián xíng kē luō chóng kuí yán wǔ liù yuè jiān chī zuì yīng shì fàng tú zuì yīng jiǎn děng zhě yì yi rú chéng huà shí qīn xù jiā hào lì zàn yǔ juān miǎn zhì liù yuè zhōng zhǐ
二十三年，刑科罗崇奎言：“五、六月间，笞罪应释放、徒罪应减等者，亦宜如成化时钦恤枷号例，暂与蠲免，至六月终止。
nán fǎ sī yì rú zhī
南法司亦如之。
bào kě
”报可。
lóng qìng wǔ nián lìng zāng yín zhǐ shí liǎng yǐ shàng jiān jiǔ chǎn jué huò shēn gù zhě rè shěn miǎn zhuī shì qí jiā shǔ
隆庆五年，令赃银止十两以上、监久产绝、或身故者，热审免追，释其家属。
wàn lì sān shí jiǔ nián fāng dà shǔ shěng xíng ér rè shěn jīn yí shū wèi xià
万历三十九年，方大暑省刑，而热审矜疑疏未下。
xíng bù shì láng chén yīng wén yǐ yù qiú jiǔ zhì qǐ zàn huō jīn yí zhě
刑部侍郎沈应文以狱囚久滞，乞暂豁矜疑者。
wèi bào
未报。
míng rì fǎ sī jǐn àn qiú jí jūn tú zhàng zuì wèi jié zhě wǔ shí sān rén fā dà xīng wǎn píng èr xiàn jiān hòu nǎi yǐ shū wén
明日，法司尽按囚籍军徒杖罪未结者五十三人，发大兴、宛平二县监候，乃以疏闻。
shén zōng yì bù zuì yě
神宗亦不罪也。
jiù lì měi nián rè shěn zì xiǎo mǎn hòu shí yú rì sī lǐ jiān chuán zhǐ xià xíng bù jí huì tóng dū chá yuàn jǐn yī wèi tí qǐng tōng xíng nán jīng fǎ sī yī tǐ shěn nǐ jù zòu
旧例，每年热审自小满后十余日，司礼监传旨下刑部，即会同都察院、锦衣卫题请，通行南京法司，一体审拟具奏。
jīng shī zì mìng xià zhī rì zhì liù yuè zhōng zhǐ
京师自命下之日至六月终止。
nán jīng zì bù yí zhì rì wèi shǐ yì mǎn liǎng yuè ér zhǐ
南京自部移至日为始，亦满两月而止。
sì shí sì nián bù jǔ xíng
四十四年不举行。
míng nián yòu yú liǎng yuè mìng wèi xià huì shǔ yǔ yù zhōng duō yì
明年，又逾两月，命未下，会暑雨，狱中多疫。
yán guān yǐ rè shěn qiān qī cháo shěn bù xíng zhào yù lǐ xíng wú rén sān shì jiāo zhāng shàng qǐng
言官以热审愆期、朝审不行、诏狱理刑无人三事交章上请。
yòu qǐng shì chu zōng yīng qiáo yùn fāng děng wǔ shí yú rén guà wù zhī xiàn mǎn cháo jiàn tóng zhī wáng bāng cái biàn kǒng shí děng
又请释楚宗英嫶、蕴钫等五十余人，罣误知县满朝荐，同知王邦才、卞孔时等。
jiē bù bào
皆不报。
chóng zhēn shí wǔ nián sì yuè kàng hàn xià zhào qīng yù
崇祯十五年四月亢旱，下诏清狱。
zhōng yǔn huáng dào zhōu yán zhōng wài zhāi sù wèi bǎi xìng qǐng mìng ér wǔ rì zhī nèi xì liǎng shàng shū bù wén yǒu kàng shū zhēng zhě shàng zú huí tiān yì hu
中允黄道周言：“中外斋宿为百姓请命，而五日之内系两尚书，不闻有抗疏争者，尚足回天意乎？
liǎng shàng shū wèi li rì xuān chén xīn jiǎ yě
”两尚书谓李日宣、陈新甲也。
dì fāng zhòng nù èr rén bù néng cóng
帝方重怒二人，不能从。
lì cháo wú hán shěn zhī zhì chóng zhēn shí nián yǐ dài zhōu zhī zhōu guō zhèng zhōng shū jí hán shěn mìng suǒ sī qiú gù shì
历朝无寒审之制，崇祯十年，以代州知州郭正中疏及寒审，命所司求故事。
shàng shū zhèng sān jùn nǎi yǐn shù shì yǐ zòu yán jǐn àn hóng wǔ èr shí sān nián shí èr yuè guǐ wèi tài zǔ yù xíng bù shàng shū yáng jìng zì jīn wéi fàn shí è bìng shā rén zhě lùn sǐ yú sǐ zuì jiē lìng shū sù běi biān yǐ zì shú
尚书郑三俊乃引数事以奏，言：“谨按洪武二十三年十二月癸未，太祖谕刑部尚书杨靖，‘自今惟犯十恶并杀人者论死，余死罪皆令输粟北边以自赎’。
yǒng lè sì nián shí yī yuè fǎ sī jìn yuè xì qiú shù fán shù bǎi rén dà bì jǐn shí zhī yī
永乐四年十一月，法司进月系囚数，凡数百人，大辟仅十之一。
chéng zǔ yù lǚ zhèn yuē cǐ děng jì fēi sǐ zuì ér jiǔ xì bù jué tiān qì hù hán bì yǒu tīng qí yuān sǐ zhě
成祖谕吕震曰：‘此等既非死罪，而久系不决，天气冱寒，必有听其冤死者。
fán zá fàn sǐ zuì xià yuē èr bǎi xī zhǔn shú fā qiǎn
’凡杂犯死罪下约二百，悉准赎发遣。
jiǔ nián shí yī yuè xíng kē cáo rùn děng yán xī yǐ tiān hán shěn shì qīng qiú
九年十一月，刑科曹润等言：‘昔以天寒，审释轻囚。
jīn qiú huò yān yī nián yǐ shàng qiě yī yuè jiān yǔ sǐ zhě jiǔ bǎi sān shí yú rén yù lì zhī dú suǒ bù rěn yán
今囚或淹一年以上，且一月间瘐死者九百三十余人，狱吏之毒所不忍言。
chéng zǔ zhào fǎ sī qiè zé suì zhào tú liú yǐ xià sān rì nèi jué fàng zhòng zuì dāng xì zhě xù zhī wú lìng sǐ yú jī hán
’成祖召法司切责，遂诏：‘徒流以下三日内决放，重罪当系者恤之，无令死于饥寒。
shí èr nián shí yī yuè fù lìng yǐ yí yù míng shàng qīn yuè zhī
’十二年十一月，复令以疑狱名上，亲阅之。
xuān dé sì nián shí yuè yǐ huáng tài zǐ qiān qiū jié jiǎn zá fàn sǐ zuì yǐ xià yòu chī zhàng jí jiā liáo zhě
宣德四年十月，以皇太子千秋节，减杂犯死罪以下，宥笞杖及枷镣者。
sì hòu shì zōng shén zōng huò yǐ zāi yì xiū xíng huò yǐ tán ēn bù dé
嗣后，世宗、神宗或以灾异修刑，或以覃恩布德。
hán shěn suī wú jìn lì ér xiān cháo kuān dà jiē suǒ yí qǔ fǎ zhě
寒审虽无近例，而先朝宽大，皆所宜取法者。
zòu shàng dì nà qí yán
”奏上，帝纳其言。
rán yǒng lè shí yī nián shí yuè qiǎn fù dōu yù shǐ li qìng jī xǐ shū mìng huáng tài zǐ lù nán jīng qiú shú zá fàn sǐ zuì yǐ xià
然永乐十一年十月，遣副都御史李庆赍玺书，命皇太子录南京囚，赎杂犯死罪以下。
xuān dé sì nián dōng yǐ tiān qì hù hán chì nán běi xíng guān xī lù xì qiú yǐ wén bù fēn qīng zhòng
宣德四年冬，以天气冱寒，敕南北刑官悉录系囚以闻，不分轻重。
yīn wèi xià yuán jí děng yuē yáo shùn zhī shì mín bù fàn fǎ chéng kāng zhī shí xíng cuò bù yòng jiē jūn chén tóng dé suǒ zhì
因谓夏原吉等曰：“尧、舜之世，民不犯法，成、康之时，刑措不用，皆君臣同德所致。
zhèn dé bó qīng děng qí miǎn lì kuāng fú zhù wú kuì gǔ rén
朕德薄，卿等其勉力匡扶，庶无愧古人。
cǐ hán shěn zuì zhù zhě sān jùn yì bù xiá xiáng yě
”此寒审最著者，三俊亦不暇详也。
zài wài xù xíng huì shěn zhī lì dìng yú chéng huà shí
在外恤刑会审之例，定于成化时。
chū tài zǔ huàn xíng yù yōng bì fēn qiǎn yù shǐ lín yuàn shí héng děng zhì gè dào qiú ér chì yù zhī
初，太祖患刑狱壅蔽，分遣御史林愿、石恒等治各道囚，而敕谕之。
xuān zōng yè dú zhōu guān lì zhèng shì jìng ěr yóu yù yǐ zhǎng wǒ wáng guó
宣宗夜读《周官·立政》：“式敬尔由狱，以长我王国。
kǎi rán xīng tàn yǐ wéi lì guó jī mìng zài yú cǐ
”慨然兴叹，以为立国基命在于此。
nǎi chì sān fǎ sī zhèn tǐ shàng dì hǎo shēng zhī xīn wéi xíng shì xù
乃敕三法司：“朕体上帝好生之心，惟刑是恤。
lìng ěr děng xiáng fù tiān xià zhòng yù ér fàn zhě yuǎn zài qiān wàn lǐ wài xū cì dāng jué qǐ néng wú yuān
令尔等详覆天下重狱，而犯者远在千万里外，需次当决，岂能无冤？
yīn qiǎn guān shěn lù zhī
”因遣官审录之。
zhèng tǒng liù nián sì yuè yǐ zāi yì pín jiàn chì qiǎn sān fǎ sī guān xiáng shěn tiān xià yí yù
正统六年四月，以灾异频见，敕遣三法司官详审天下疑狱。
yú shì yù shǐ zhāng jì xíng bù láng lín hòu dà lǐ sì zhèng li cóng zhì děng shí sān rén tóng fèng chì wǎng ér fù yǐ xíng bù shì láng hé wén yuān dà lǐ qīng wáng wén xún fǔ shì láng zhōu chén xíng kē jǐ shì zhōng guō jǐn shěn liǎng jīng xíng yù yì cì chì
于是御史张骥、刑部郎林厚、大理寺正李从智等十三人同奉敕往，而复以刑部侍郎何文渊、大理卿王文、巡抚侍郎周忱、刑科给事中郭瑾审两京刑狱，亦赐敕。
hòu píng shì mǎ yù yán chén fèng chì shěn xíng qiè jiàn gè chù zhuō huò qiáng dào duō yīn chóu rén zhǐ pān kǎo lüě chéng yù bù dài xiáng bào sǐ shāng zhě shén duō
后评事马豫言：“臣奉敕审刑，窃见各处捉获强盗，多因仇人指攀，拷掠成狱，不待详报，死伤者甚多。
jīn hòu yi wù tīng wàng zhǐ guǒ yǒu zāng zhèng yù shǐ àn chá sī huì shěn fāng xǔ lùn jué
今后宜勿听妄指，果有赃证，御史、按察司会审，方许论决。
ruò wèi shěn lù yǒu shāng sǐ zhě wú de zhǔn lì shēng shǎng
若未审录有伤死者，毋得准例升赏。
shì nián chū sǐ qiú yǐ xià wú shù
”是年，出死囚以下无数。
jiǔ nián shān dōng fù shǐ wáng yù yán qiú yù dāng huì shěn ér yù shǐ jí sān sī guān huò yú nián yī huì qiú duō yǔ sǐ
九年，山东副使王裕言：“囚狱当会审，而御史及三司官或逾年一会，囚多瘐死。
wǎng zhě cháng qiǎn yù shǐ huì àn chá sī xiáng shěn shì qiǎn shén zhòng
往者常遣御史会按察司详审，释遣甚众。
jīn mò ruò ba huì shěn zhī lì ér xíng xiáng shěn zhī fǎ chì qiǎn àn chá sī guān yī yuán zhuān shěn zhū yù
今莫若罢会审之例，而行详审之法，敕遣按察司官一员，专审诸狱。
bù chí jiù zhì bù kě fèi
”部持旧制不可废。
dì mìng shěn lì réng jiù fù rú xiáng shěn lì xuǎn àn chá sī guān yī yuán yǔ xún àn yù shǐ tóng shěn
帝命审例仍旧，复如详审例，选按察司官一员与巡按御史同审。
shī chū zhě gū wù wèn shè zāng sī zhě jiū rú lǜ
对判刑不当的下级官吏，过失误判者姑且不问罪，有关受贿徇私者依法论处。
chéng huà yuán nián nán jīng hù bù shì láng chén yì yīn zāi yì fù qǐng rú zhèng tǒng lì
成化元年，南京户部侍郎陈翼因灾异复请如正统例。
bù yì yǐ zhū fāng duō shì bù xíng
部议以诸方多事，不行。
bā nián nǎi fēn qiǎn xíng bù láng zhōng liú zhì děng shí sì rén huì xún àn yù shǐ jí sān sī guān shěn lù chì shū zhèng zhòng qiǎn zhī
八年，乃分遣刑部郎中刘秩等十四人会巡按御史及三司官审录，敕书郑重遣之。
shí èr nián dà xué shì shāng lù yán zì bā nián qiǎn guān hòu wǔ nián yú zī qǐ gèng rú lì xíng
十二年，大学士商辂言：“自八年遣官后，五年于兹，乞更如例行。
dì cóng qí qǐng
”帝从其请。
zhì shí qī nián dìng zài jīng wǔ nián dà shěn
至十七年，定在京五年大审。
jí yú shì nián qiǎn bù sì guān fēn háng tiān xià huì tóng xún àn yù shǐ xíng shì
即于是年遣部寺官分行天下，会同巡按御史行事。
yú shì xù xíng zhě zhì zé duō suǒ fàng qiǎn
于是恤刑者至，则多所放遣。
jiā jìng sì shí sān nián dìng zuò zāng bù jí bǎi liǎng chǎn jué zhě miǎn jiān zhuī
嘉靖四十三年，定坐赃不及百两，产绝者免监追。
wàn lì sì nián chì zá fàn sǐ zuì zhǔn tú wǔ nián zhě bìng liǎng fàn tú lǜ yīng zǒng tú sì nián zhě gè jiǎn yī nián qí tā tú liú děng zuì jù jiǎn děng
万历四年，敕杂犯死罪准徒五年者，并两犯徒律应总徒四年者，各减一年，其他徒流等罪俱减等。
jiē yóu xù xíng zhě zòu dìng
皆由恤刑者奏定。
suǒ shēng quán zhě yì duō yǐ
所生全者益多矣。
chū zhèng tǒng shí yī nián qiǎn xíng bù láng zhōng guō xún yuán wài láng lù yú shěn nán běi zhí lì yù qiú wén zhí wǔ pǐn yǐ xià yǒu zuì xǔ zhí wèn
初，正统十一年，遣刑部郎中郭恂、员外郎陆瑜审南、北直隶狱囚，文职五品以下有罪，许执问。
jiā jìng jiān zhì shěn lù guān yī shěng shì jùn zǒng jì qián hòu suǒ zòu yī zhǔn gǎi bó duō guǎ tōng xíng kǎo hé
嘉靖间制，审录官一省事竣，总计前后所奏，依准改驳多寡，通行考核。
gǎi bó shù duō zhě tīng hé
改驳数多者听劾。
gù xù xíng zhī quán zhòng ér zé yì fěi qīng
故恤刑之权重，而责亦匪轻。
cǐ zhōng wài fǎ sī shěn lù zhī dà jiào yě
此中外法司审录之大较也。
fán xíng bù wèn fā zuì qiú suǒ sī tōng jiāng suǒ wèn qiú shù bù wèn zuì míng qīng zhòng fēn nán běi rén gè ruò gān sòng shān dōng sī chéng táng zòu wén wèi zhī suì bào
凡刑部问发罪囚，所司通将所问囚数，不问罪名轻重，分南北人各若干，送山东司，呈堂奏闻，谓之岁报。
měi yuè yǐ jiàn jiān zuì qiú zòu wén wèi zhī yuè bào
每月以见监罪囚奏闻，谓之月报。
qí zuò gōng yùn tàn děng xiàng měi wǔ rì kāi sòng gōng kē tián xiě jīng wēi cè yuè zhōng fēn liù kē lún bào zhī
其做工、运炭等项，每五日开送工科，填写精微册，月终分六科轮报之。
fán fǎ guān zhì qiú jiē yǒu chéng fǎ tí rén kān shì bì jī jīng wēi pī wén
凡法官治囚，皆有成法，提人勘事，必赍精微批文。
jīng wài guān wǔ pǐn yǐ shàng yǒu fàn bì zòu wén qǐng zhǐ bù dé shàn gōu wèn zuì
京外官五品以上有犯必奏闻请旨，不得擅勾问罪。
zài bā yì zhě shí fēng yǐ wén
在八议者，实封以闻。
mín jiān yù sòng fēi tōng zhèng sī zhuǎn dá yú bù xíng bù bù dé tīng lǐ
民间狱讼，非通政司转达于部，刑部不得听理。
wū gào zhě fǎn zuò yuè sù zhě chī jī dēng wén gǔ bù shí zhě zhàng
诬告者反坐，越诉者笞，击登闻鼓不实者杖。
jié gào wèn guān bì hé shí nǎi dǎi wèn
讦告问官，必核实乃逮问。
zhì zuì qiú dǎ duàn qǐ fā yǒu dìng qī xíng jù yǒu dìng qì tíng xíng yǒu dìng yuè rì jiǎn yàn shī shāng yǒu dìng fǎ xù qiú yǒu dìng guī jí mò yì yǒu dìng wù wéi fù chóu zhě wú míng wén
至罪囚打断起发有定期，刑具有定器，停刑有定月日，检验尸伤有定法，恤囚有定规，籍没亦有定物，惟复仇者无明文。
hóng zhì yuán nián xíng bù shàng shū hé qiáo xīn yán jiù zhì tí rén suǒ zài guān sī bì yàn jīng wēi pī wén yǔ fú hào xiāng hé rán hòu fā qiǎn
弘治元年，刑部尚书何乔新言：“旧制提人，所在官司必验精微批文，与符号相合，然后发遣。
cǐ zǔ zōng dù jiàn fáng wēi shēn yì yě
此祖宗杜渐防微深意也。
jìn zhě zhōng wài tí rén zhǐ píng jià tiē jì bù yòng fú zhēn wěi mò biàn jiān rén jiǎo mìng hé yǐ jù zhī
近者中外提人，止凭驾帖，既不用符，真伪莫辨，奸人矫命，何以拒之？
qǐng gěi pī wén rú gù
请给批文如故。
dì yuē cǐ zǔ zōng jiù lì bù kě fèi
”帝曰：“此祖宗旧例，不可废。
mìng fù xíng zhī
”命复行之。
rán qí xiào tí rén lǜ jī jià tiē
然旗校提人，率赍驾帖。
jiā jìng yuán nián jǐn yī wèi qiān hù bái shòu děng jī jià tiē yì kē jǐ shì zhōng liú jì wèi dāng yǐ yù pī yuán běn sòng kē shǐ zhī qí shì
嘉靖元年，锦衣卫干户白寿等持驾帖到刑科，给事中刘济说应当将御批原本送刑科，才能弄清楚是什么事。
liǎng rén xiāng zhēng bìng liè shàng mìng jiǎn chéng hóng shì lì yǐ wén
两人相争并列，上命检成、弘事例以闻。
jì fù yán zì tiān shùn shí lì jí rú cǐ
济复言，自天顺时例即如此。
dì rù shòu yán zé jì yǐ zhuàng duì yì wú yǐ zuì yě
帝入寿言，责济以状对，亦无以罪也。
tiān qǐ shí wèi zhōng xián yòng jià tiē tí zhōu shùn chāng zhū rén jìng jī sū zhōu zhī biàn
天启时，魏忠贤用驾帖提周顺昌诸人，竟激苏州之变。
liǎng jī jué qiú yì bì yàn jīng wēi pī
两畿决囚，亦必验精微批。
jiā jìng èr shí yī nián xù xíng zhǔ shì dài pián wú yuán bì lǚ yóng děng xíng jí shī yǔ nèi hào xiāng yàn bǐ zhì yǔ yuán gěi wài hào bù hé wèi xún àn yù shǐ suǒ jiū nà shú hái zhí
嘉靖二十一年，恤刑主事戴楩、吴元璧、吕颙等行急失与内号相验，比至，与原给外号不合，为巡按御史所纠，纳赎还职。
chéng huà shí liù pǐn yǐ xià guān yǒu zuì xún àn yù shǐ zhé lìng fǔ guān tí wèn
成化时，六品以下官有罪，巡按御史辄令府官提问。
shǎn xī xún fǔ xiàng zhōng yán zǔ zhì jīng wài wǔ pǐn yǐ shàng guān yǒu fàn zòu wén bù dé shàn gōu wèn
陕西巡抚项忠言：“祖制，京外五品以上官有犯奏闻，不得擅勾问。
jīn xún àn zhé tí wèn liù pǐn guān shén guāi lǜ yì dāng wén yú cháo mìng yù shǐ àn chá sī tí wèn wéi shì
今巡按辄提问六品官，甚乖律意，当闻于朝，命御史、按察司提问为是。
nǎi xià bù yì cóng zhī
”乃下部议，从之。
fán zuì zài bā yì zhě shí fēng zòu wén qǐng zhǐ wéi shí è bù yòng cǐ lì
凡罪在八议者，实封奏闻请旨，惟十恶不用此例。
suǒ shǔ guān wéi shàng sī fēi lǐ líng nüè yì tīng shí fēng jìng zòu
所属官为上司非理凌虐，亦听实封径奏。
jūn guān fàn zuì dū du fǔ qǐng zhǐ
军官犯罪，都督府请旨。
zhū sī shì shè jūn guān jí chéng gào jūn guān bù fǎ zhě jù mì yǐ shí fēng zòu wú de shàn gōu wèn
诸司事涉军官及呈告军官不法者，俱密以实封奏，无得擅勾问。
jiā jìng zhōng shùn tiān xún àn yù shǐ zhèng cún rén xí fǔ xiàn fán fǎ sī yǒu suǒ zhuī qǔ bù dé zhé fā
嘉靖中，顺天巡按御史郑存仁檄府县，凡法司有所追取，不得辄发。
shàng shū zhèng xiǎo kǎo gù shì mín jiān cí sòng fēi zì tōng zhèng sī zhuǎn dá bù dé tīng
尚书郑晓考故事，民间词讼非自通政司转达，不得听。
ér zhū sī yǒu yīng wèn zuì rén bì sòng xíng bù gè bù xiāng qīn
而诸司有应问罪人，必送刑部，各不相侵。
xiǎo nǎi yán xíng bù zhuī qǔ rén fǔ xiàn bù dàng què
晓乃言：“刑部追取人，府县不当却。
cún rén wéi zhì yi zuì
存仁违制，宜罪。
cún rén yì zhí zì xià ér shàng zhī lǜ lùn xiǎo qī wǎng
”存仁亦执自下而上之律，论晓欺罔。
nǎi mìng zài wài zhě shǔ yǒu sī zài jīng zhě shǔ xíng bù
乃命在外者属有司，在京者属刑部。
rán zì xiǎo qù wèi mín jiān cí sòng wǔ chéng yù shǐ zhé shòu zhī bù fù zūn zǔ zhì yǐ
然自晓去位，民间词讼，五城御史辄受之，不复遵祖制矣。
hóng wǔ shí yǒu gào móu fǎn zhě kān wèn bù shí xíng bù yán dāng dǐ zuì
洪武时，有告谋反者勘问不实，刑部言当抵罪。
dì yǐ wèn qín yù bó
帝以问秦裕伯。
duì yuē yuán shí ruò cǐ zhě zuì zhǐ zhàng yī bǎi gài yǐ kāi lái gào zhī lù yě
对曰：“元时若此者罪止杖一百，盖以开来告之路也。
dì yuē jiān tú bù dǐ shàn rén bèi wū zhě duō yǐ
”帝曰：“奸徒不抵，善人被诬者多矣。
zì jīn gào móu fǎn bù shí zhě dǐ zuì
自今告谋反不实者，抵罪。
xué zhèng sūn xún jié shuì shǐ sūn bì guì wèi hú dǎng yòu jié yuán cān zhèng lí míng cháng zì chēng lǎo háo jié bàng shàn cháo tíng
”学正孙询讦税使孙必贵为胡党，又讦元参政黎铭常自称老豪杰，谤讪朝廷。
dì yǐ gào jié fēi rú zhě suǒ wéi zhì bù wèn
帝以告讦非儒者所为，置不问。
yǒng lè jiān dìng zhì wū sān sì rén zhàng tú wǔ liù rén liú sān qiān lǐ shí rén yǐ shàng zhě líng chí jiā shǔ xǐ huà wài
永乐间定制，诬三四人杖徒，五六人流三千里，十人以上者凌迟，家属徙化外。
hóng wǔ mò nián xiǎo mín duō yuè sù jīng shī jí àn qí shì wǎng wǎng bù shí nǎi yán yuè sù zhī jìn
洪武末年，小民多越诉京师，及按其事，往往不实，乃严越诉之禁。
mìng lǎo rén lǐ yī xiāng cí sòng huì lǐ xū jué zhī shì zhòng zhě shǐ bái yú guān rán zú bù néng zhǐ yuè sù zhě rì duō
命老人理一乡词讼，会里胥决之，事重者始白于官，然卒不能止，越诉者日多。
nǎi yòng zhòng fǎ shù zhī biān
乃用重法，戍之边。
xuān dé shí yuè sù de shí zhě miǎn zuì bù shí réng shù biān
宣德时，越诉得实者免罪，不实仍戍边。
jǐng tài zhōng bù wèn xū shí jiē fā kǒu wài chōng jūn hòu bù yǐ wéi lì yě
景泰中，不问虚实，皆发口外充军，后不以为例也。
dēng wén gǔ hóng wǔ yuán nián zhì yú wǔ mén wài yī yù shǐ rì jiān zhī fēi dà yuān jí jī mì zhòng qíng bù dé jī jī jí yǐn zòu
登闻鼓，洪武元年置于午门外，一御史日监之，非大冤及机密重情不得击，击即引奏。
hòu yí zhì cháng ān yòu mén wài liù kē jǐn yī wèi lún shōu yǐ wén
后移置长安右门外，六科、锦衣卫轮收以闻。
zhǐ xià xiào wèi lǐng jià tiē sòng suǒ sī wèn lǐ méng bì zǔ è zhě zuì
旨下，校尉领驾帖，送所司问理，蒙蔽阻遏者罪。
lóng jiāng wèi lì yǒu guò fá lìng shū xiě zhí mǔ sāng qǐ shǒu zhì lì bù shàng shū zhān huī bù tīng jī gǔ sù yuān
龙江卫吏有过，罚令书写，值母丧，乞守制，吏部尚书詹徽不听，击鼓诉冤。
tài zǔ qiè zé huī shǐ lì zhōng sàng
太祖切责徽，使吏终丧。
yǒng lè yuán nián xiàn lìng yǐ zāng shù jī gǔ chén zhuàng
永乐元年，县令以赃戍，击鼓陈状。
dì wéi xià fǎ sī qí rén yán shí shòu zāng nián lǎo hūn mào suǒ zhì wéi shàng āi mǐn
帝为下法司，其人言实受赃，年老昏眊所致，惟上哀悯。
dì yǐ qí guī chéng qū fǎ yòu zhī
帝以其归诚，屈法宥之。
xuān dé shí zhí dēng wén gǔ jǐ shì lín fù yán zhòng qiú èr shí qī rén yǐ jiān dào dāng jué jī gǔ sù yuān fán dú bù kě yòu
宣德时，直登闻鼓给事林富言：“重囚二十七人，以奸盗当决，击鼓诉冤，烦渎不可宥。
dì yuē dēng wén gǔ zhī shè zhèng yǐ dá xià qíng hé wèi fán nǎo
”帝曰：“登闻鼓之设，正以达下情，何谓烦恼？
zì hòu fán jī gǔ sù yuān zǔ è zhě zuì
自后凡击鼓诉冤，阻遏者罪。
fán jié gào yuán wèn guān sī zhě chéng huà jiān dìng yì hé jiū de shí rán hòu dǎi wèn
凡讦告原问官司者，成化间定议，核究得实，然后逮问。
hóng zhì shí nán jīng yù shǐ wáng liáng chén àn zhǐ huī zhōu kǎi děng hù shì chù huò kǎi děng suì jié liáng chén
弘治时，南京御史王良臣按指挥周恺等怙势黜货，恺等遂讦良臣。
zhào xià nán jīng fǎ sī dǎi xì huì jū
诏下南京法司逮系会鞫。
shì láng yáng shǒu suí yán cǐ yǔ jiù zhāng bù hé
侍郎杨守随言：“此与旧章不合。
qǐng zì jīn yǐ hòu guān lì jūn mín zòu su qiān yuán bié shì zhí shi yuán wèn guān zhě lì àn bù xíng
请自今以后，官吏军民奏诉，牵缘别事，摭拾原问官者，立案不行。
suǒ zòu shì réng lìng wèn jié xū zhà zhě nǐ zuì yuán wèn guān wǎng duàn zhě yì zuì
所奏事仍令问结，虚诈者拟罪，原问官枉断者亦罪。
nǎi xià qí yì yú sān fǎ sī
”乃下其议于三法司。
fǎ sī fù zòu rú suǒ qǐng cóng zhī
法司覆奏如所请，从之。
hóng wǔ èr shí liù nián yǐ qián xíng bù lìng zhǔ shì tīng huì yù shǐ wǔ jūn duàn shì sī dà lǐ sì wǔ chéng bīng mǎ zhǐ huī shǐ guān dǎ duàn zuì qiú
洪武二十六年以前，刑部令主事厅会御史、五军断事司、大理寺、五城兵马指挥使官，打断罪囚。
èr shí jiǔ nián bìng chà jǐn yī wèi guān
二十九年，并差锦衣卫官。
qí hòu wéi zhǔ shì huì yù shǐ jiāng chī zhàng zuì yú dǎ duàn tīng jué qì fù juàn fèng zhǐ zhě cì rì fù mìng
其后惟主事会御史，将笞杖罪于打断厅决讫，附卷，奉旨者次日复命。
wàn lì zhōng xíng bù shàng shū sūn pī yáng yán shé yù zhī bù sù yóu wén yí qiān zhì gù ěr
万历中，刑部尚书孙丕扬言：“折狱之不速，由文移牵制故耳。
yì duàn jì chéng bù sì gè lì zhǎng dān xíng bù sòng shěn guà hào cì rì jí sòng dà lǐ
议断既成，部、寺各立长单，刑部送审挂号，次日即送大理。
dà lǐ shěn yǔn cì rì jí huán běn bù
大理审允，次日即还本部。
cēn cī zhě jiū chǔ zhù shì tǐ kě yī
参差者究处，庶事体可一。
zhì yú dǎ duàn xiāng yàn lìng yù shǐ sān liù jiǔ rì zūn lì huì tóng yú rì zhǐ huì sì guān yǐ sù qiǎn
至于打断相验，令御史三、六、九日遵例会同，余日止会寺官以速遣。
tú liú yǐ shàng bù sì xiáng jū chī zhàng xiǎo zuì tīng táng bù chǔ fèn
徒流以上，部、寺详鞫，笞杖小罪，听堂部处分。
mìng rú yì xíng
”命如议行。
fán yù qiú yǐ shěn lù yīng jué duàn zhě xiàn sān rì yīng qǐ fā zhě xiàn shí rì yú yín jì rì yǐ chī
凡狱囚已审录，应决断者限三日，应起发者限十日，逾银计日以笞。
qiú yān zhì zhì sǐ zhě zuì tú cǐ jiù lì yě
囚淹滞至死者罪徒，此旧例也。
jiā jìng liù nián jǐ shì zhōng zhōu láng yán bǐ zhě yù lì kē kè fàn wú qīng zhòng gài jiā yōu xì àn wú xīn gù dòng yǐn suì shí
嘉靖六年，给事中周瑯言：“比者狱吏苛刻，犯无轻重，概加幽系，案无新故，动引岁时。
yì yù sè shòu zhī jiān lùn zòu wèi chéng qiú gǔ yǐ mí
意喻色授之间，论奏未成，囚骨已糜。
yòu kuàng piān zhōu xià yì dū chá bù jí jiān lì hàn zú yǐ yù wéi shì huò è qí yǐn shí yǐ kùn zhī huò xǐ zhī huì hùn yǐ kǔ zhī bèi zhū tòng chǔ shí bù yī shēng
又况偏州下邑，督察不及，奸吏悍卒倚狱为市，或扼其饮食以困之，或徙之秽溷以苦之，备诸痛楚，十不一生。
chén guān lǜ lìng suǒ zài fán dǎi xì qiú fàn lǎo jí bì sàn shōu qīng zhòng yǐ lèi fēn jiā niǔ jiàn xí bì yǐ shí chì liáng jiāng nuǎn xiá bì yǐ shí bèi wú jiā zhě gěi zhī yī fú yǒu jí zhě yǔ zhī yī yào yān jìn yǒu kē shū jué yǒu zhào
臣观律令所载，凡逮系囚犯，老疾必散收，轻重以类分，枷杻荐席必以时饬，凉浆暖匣必以时备，无家者给之衣服，有疾者予之医药，淹禁有科，疏决有诏。
cǐ zǔ zōng liáng fǎ měi yì yi chì chén xià tóng wèi fèng xíng
此祖宗良法美意，宜敕臣下同为奉行。
fán dǎi xì rì yuè bìng yǐ jìng wèi jìng jí bìng sǐ wáng zhě gè zài wén cè shēn bào zhǎng lì jiào qí jié jìng zhī chí sù bìng gù zhī duō guǎ yǐ wéi gōng zuì ér chù zhì zhī
凡逮系日月并已竟、未竟、疾病、死亡者，各载文册，申报长吏，较其结竟之迟速，病故之多寡，以为功罪而黜陟之。
dì shēn rán qí yán qiě mìng zhòng wài yǒu yòng fǎ shēn kè zhì qiāng mín mìng zhě jí chì wèi mín suī cái shǒu kě guān bù dé tuī jiàn
”帝深然其言，且命中外有用法深刻，致戕民命者，即斥为民，虽才守可观，不得推荐。
fán nèi wài wèn xíng guān wéi sǐ zuì bìng qiè dào chóng fàn shǐ yòng kǎo xùn yú zhǐ biān pū cháng xíng
凡内外问刑官，惟死罪并窃盗重犯，始用拷讯，余止鞭扑常刑。
kù lì zhé yòng tǐng gùn jiā gùn nǎo gū lào tiě jí yī fēng shū shǔ dàn zhēng lán mǎ gùn yàn ér fēi huò guàn bí dīng zhǐ yòng jìng cùn lǎn gān bù qù léng jié zhú piàn huò biān jǐ bèi liǎng huái zhì shāng yǐ shàng zhě jù zòu qǐng zuì zhì chōng jūn
酷吏辄用挺棍、夹棍、脑箍、烙铁及一封书、鼠弹筝、拦马棍、燕儿飞，或灌鼻、钉指，用径寸懒杆、不去棱节竹片，或鞭脊背、两踝致伤以上者，俱奏请，罪至充军。
tíng xíng zhī yuè zì lì chūn yǐ hòu zhì chūn fēn yǐ qián
停刑之月，自立春以后，至春分以前。
tíng xíng zhī rì chū yī chū bā shí sì shí wǔ shí bā èr shí sān èr shí sì èr shí bā èr shí jiǔ sān shí fán shí rì
停刑之日，初一、初八、十四、十五、十八、二十三、二十四、二十八、二十九、三十，凡十日。
jiǎn yàn shī shāng zhào mó sī qǔ bù yìn shī tú yī fú wěi wǔ chéng bīng mǎ sī rú fǎ jiǎn yàn fǔ zé tōng pàn tuī guān zhōu xiàn zé zhǎng guān qīn jiǎn wú de wěi xià liáo
检验尸伤，照磨司取部印尸图一幅，委五城兵马司如法检验，府则通判、推官，州县则长官亲检，毋得委下僚。
yù qiú pín bù zì jǐ zhě hóng wǔ shí wǔ nián dìng zhì rén gěi mǐ rì yī shēng
狱囚贫不自给者，洪武十五年定制，人给米日一升。
èr shí sì nián gé qù
二十四年革去。
zhèng tǒng èr nián yǐ shì láng hé wén yuān yán zhào rú jiù qiě lìng yǒu zāng fá bì yī dé fēn gěi
正统二年，以侍郎何文渊言，诏如旧，且令有赃罚敝衣得分给。
chéng huà shí èr nián lìng yǒu sī mǎi yào ěr sòng bù yòu guǎng shè huì mín yào jú liáo zhì qiú rén
成化十二年，令有司买药饵送部，又广设惠民药局，疗治囚人。
zhì zhèng dé shí sì nián qiú fàn méi yóu yào liào jiē shè é yín dìng shù
至正德十四年，囚犯煤、油、药料，皆设额银定数。
jiā jìng liù nián yǐ yùn tàn děng yǒu lì zuì qiú shé sè dí mǐ shàng běn bù cāng měi nián yuē wǔ bǎi shí nǎi tíng shōu
嘉靖六年，以运炭等有力罪囚，折色籴米，上本部仓，每年约五百石，乃停收。
suì dōng gěi mián yī kù gè yī shì tí láo zhǔ shì yàn gěi zhī
岁冬给绵衣裤各一事，提牢主事验给之。
fàn zuì jí mò zhě hóng wǔ yuán nián dìng zhì zì fǎn pàn wài qí yú zuì fàn zhǐ méi tián chǎn zī chù
犯罪籍没者，洪武元年定制，自反叛外，其余罪犯止没田产孳畜。
èr shí yī nián zhào móu nì jiān dǎng jí zào wěi chāo zhě méi zī chǎn dīng kǒu yǐ nóng qì gēng niú gěi hái zhī
二十一年，诏谋逆奸党及造伪钞者，没赀产丁口，以农器耕牛给还之。
fán yìng hé chāo zhā zhě yuē jiān dǎng yuē móu fǎn dà nì yuē jiān dǎng è yuē zào wěi chāo yuē shā yī jiā sān rén yuē cǎi shēng chāi gē rén wéi shǒu
凡应合钞劄者，曰奸党，曰谋反大逆，曰奸党恶，曰造伪钞，曰杀一家三人，曰采生拆割人为首。
qí dà gào suǒ dìng shí tiáo hòu wèi cháng yòng yě
其《大诰》所定十条，后未尝用也。
fù chóu wéi zǔ fù bèi ōu tiáo jiàn zhī yuē zǔ fù mǔ fù mǔ wéi rén suǒ shā ér zǐ sūn shàn shā xíng xiōng rén zhě zhàng liù shí
复仇，惟祖父被殴条见之，曰：“祖父母、父母为人所杀，而子孙擅杀行凶人者，杖六十。
qí jí shí shā sǐ zhě wù lùn
其即时杀死者勿论。
qí yú qīn shǔ rén děng bèi rén shā ér shàn shā zhī zhě zhàng yī bǎi
其余亲属人等被人杀而擅杀之者，杖一百。
àn lǜ zuì rén yīng sǐ yǐ jiù jū zhí qí bǔ zhě shàn shā zhī zuì yì zhǐ cǐ
”按律罪人应死，已就拘执，其捕者擅杀之，罪亦止此。
zé suǒ wèi jiā shǔ rén děng zì bāo xiōng dì zài nèi qí lì kě lèi tuī yě
则所谓家属人等，自包兄弟在内，其例可类推也。
fán jué qiú měi suì cháo shěn bì fǎ sī yǐ sǐ zuì qǐng zhǐ xíng kē sān fù zòu de zhǐ xíng xíng
凡决囚，每岁朝审毕，法司以死罪请旨，刑科三覆奏，得旨行刑。
zài wài zhě zòu jué chán yú dōng zhì qián huì shěn jué zhī
在外者奏决单于冬至前，会审决之。
zhèng tǒng yuán nián lìng zhòng qiú sān fù zòu bì réng qǐng jià tiē fù jǐn yī wèi jiān xíng guān lǐng xiào wèi yì fǎ sī qǔ qiú fù shì
正统元年，令重囚三覆奏毕，仍请驾帖，付锦衣卫监刑官，领校尉诣法司，取囚赴市。
yòu zhì lín jué qiú yǒu sù yuān zhě zhí dēng wén gǔ jǐ shì zhōng qǔ zhuàng fēng jìn réng pī xiào wèi shǒu chí fù shì cáo zàn tíng xíng
又制，临决囚有诉冤者，直登闻鼓给事中取状封进，仍批校尉手，驰赴市曹，暂停刑。
jiā jìng yuán nián
嘉靖元年，
jǐ shì zhōng liú jì děng yǐ qiú liáo péng fù zǐ jí wáng qīn táo jié děng pō yǒu nèi yuán
给事中刘济等以囚廖鹏父子及王钦、陶杰等颇有内援，
jù shàng yì bù jué
惧上意不决，
nǎi yán wǎng suì sān fù zòu bì
乃言：“往岁三覆奏毕，
dài jià tiē zé yǐ rì wǔ
待驾帖则已日午，
gǔ xià réng shòu sù cí
鼓下仍受诉词，
de bào qiě jí wèi shēn shí
得报且及未申时，
jí zài qǐng shǐ xíng
及再请始刑，
shí yǐ guò yǒu
时已过酉，
dà fēi xíng rén yú shì yǔ zhòng qì zhī zhī yì
大非刑人于市与众弃之之意。
qǐng zì jīn jué qiú zài wèi qián bì shì
请自今决囚，在未前毕事。
cóng zhī
晋侯听从了他的建议。
qī nián dìng yì zhòng qiú yǒu yuān jiā shǔ yú lín jué qián yī rì zhuā gǔ yì rì wǔ qián xià guò wǔ xíng xíng bù fù zòu
七年定议，重囚有冤，家属于临决前一日挝鼓，翼日午前下，过午行刑，不覆奏。
nán jīng jué qiú wú xíng kē fù zòu lì
南京决囚，无刑科覆奏例。
hóng zhì shí bā nián nán xíng bù zòu jué bù dài shí zhě sān rén dà lǐ sì yǐ shěn yǔn xià fǎ sī yì wèi zài jīng zhòng qiú jiān yǒu jué bù dài shí zhě shěn yǔn zòu qǐng zhì xíng kē sān fù zòu huò méng ēn réng jiān hòu huì shěn
弘治十八年，南刑部奏决不待时者三人，大理寺已审允，下法司议，谓：“在京重囚，间有决不待时者，审允奏请，至刑科三覆奏，或蒙恩仍监候会审。
nán jīng wú fù zòu lì qǐ sì qiū hòu shěn jìng lèi zòu dìng duó
南京无覆奏例，乞俟秋后审竟，类奏定夺。
rú yǒu jù duì nán yī cháng lì zhě gèng jù zòu chǔ jué zhe wèi lìng
如有巨憝难依常例者，更具奏处决，著为令。
zhào kě
”诏可。
gè shěng jué qiú yǒng lè yuán nián dìng zhì sǐ qiú bǎi rén yǐ shàng zhě chà yù shǐ shěn jué
各省决囚，永乐元年，定制，死囚百人以上者，差御史审决。
hóng zhì shí sān nián dìng suì chà shěn jué zhòng qiú guān jù yǐ shuāng jiàng hòu zhì xiàn qī fù mìng
弘治十三年，定岁差审决重囚官，俱以霜降后至，限期复命。
fán yǒu dà qìng jí zāi huāng jiē shè rán yǒu cháng shè yǒu bù shè yǒu tè shè
凡有大庆及灾荒皆赦，然有常赦，有不赦，有特赦。
shí è jí gù fàn zhě bù shè
十恶及故犯者不赦。
lǜ wén yuē shè chū lín shí dìng zuì míng tè miǎn huò jiàng jiǎn cóng qīng zhě bù zài cǐ xiàn
律文曰：“赦出临时定罪名，特免或降减从轻者，不在此限。
shí è zhōng bù mù yòu zài huì shè yuán yòu zhī lì cǐ zé bù shè zhě yì de yuán
”十恶中，不睦又在会赦原宥之例，此则不赦者亦得原。
ruò chuán zhǐ sì shè bù bié dìng zuì míng zhě zé réng yī cháng shè bù yuán zhī lǜ
若传旨肆赦，不别定罪名者，则仍依常赦不原之律。
zì rén zōng lì shè tiáo sān shí wǔ jiē yáng shì qí dài cǎo jǐn chú yǒng lè nián jiān bì zhèng lì dài yīn zhī
自仁宗立赦条三十五，皆杨士奇代草，尽除永乐年间敝政，历代因之。
fán xiān cháo bù biàn yú mín zhě jiē yuán yí zhào huò dēng jí zhào gé chú zhī
凡先朝不便于民者，皆援遗诏或登极诏革除之。
fán yǐ shè qián shì gào yán rén zuì zhě jí zuò yǐ suǒ gào zhě zuì
凡以赦前事告言人罪者，即坐以所告者罪。
hóng zhì yuán nián mín lǚ liáng shān děng sì rén zuò qiè dào shā rén sǐ yù shè dōu yù shǐ mǎ wén shēng qǐng yòu sǐ shù biān dì tè mìng yī lǜ zhǎn zhī
弘治元年，民吕梁山等四人坐窃盗杀人死，遇赦，都御史马文升请宥死戍边，帝特命依律斩之。
shì zōng suī lǚ tíng xíng yóu shèn wú shè
世宗虽屡停刑，尤慎无赦。
tíng chén lǚ yuán shè lìng yù yòu dà lǐ dà yù jì jiàn yán zhū chén yì chí bù yǔn
廷臣屡援赦令，欲宥大礼大狱暨建言诸臣，益持不允。
jí jiā jìng shí liù nián tóng zhī jiāng lù kù shā píng mín dōu yù shǐ wáng tíng xiāng zòu dāng fā kǒu wài nǎi tè mìng rú zhào shū yòu miǎn ér yǐ wéi zhào zé tíng xiāng děng
及嘉靖十六年，同知姜辂酷杀平民，都御史王廷相奏当发口外，乃特命如诏书宥免，而以违诏责廷相等。
sì shí yī nián sān diàn chéng qún chén qǐng bān shè
四十一年，三殿成，群臣请颁赦。
dì yuē shè nǎi xiǎo rén zhī xìng
帝曰：“赦乃小人之幸。
bù yǔn
”不允。
mù zōng dēng jí tán ēn suī tú liú rén fàn yǐ zhì pèi suǒ zhě jiē xǔ fàng hái gài wèi qiān zhé zhū chén de yě
穆宗登极覃恩，虽徒流人犯已至配所者，皆许放还，盖为迁谪诸臣地也。
yǒu míng yī dài xíng fǎ dà gài
有明一代刑法大概。
tài zǔ kāi guó zhī chū chéng yuán jì tān mào zhòng shéng zāng lì jiē zhū sī fàn fǎ zhě yú shēn míng tíng yǐ shì jiè
太祖开国之初，惩元季贪冒，重绳赃吏，揭诸司犯法者于申明亭以示戒。
yòu mìng xíng bù fán guān lì yǒu fàn yòu zuì fù zhí shū guò bǎng qí mén shǐ zì xǐng
又命刑部，凡官吏有犯，宥罪复职，书过榜其门，使自省。
bù quān lùn rú lǜ
不悛，论如律。
lèi bān fàn yù jiè yù bǎng yù xī xiàng yǐ xíng gào shì tiān xià
累颁犯谕、戒谕、榜谕，悉象以刑，诰示天下。
jí shí bā nián dà gào chéng xù zhī yuē zhū sī gǎn bù jí gōng ér wu sī zhě bì qióng sōu qí yuán ér zuì zhī
及十八年《大诰》成，序之曰：“诸司敢不急公而务私者，必穷搜其原而罪之。
fán sān gào suǒ liè líng chí xiāo shì zhǒng zhū zhě wú lǜ qiān bǎi qì shì yǐ xià wàn shù
”凡三《诰》所列凌迟、枭示、种诛者，无虑千百，弃市以下万数。
guì xī rú shì xià bó qǐ shū zhí duàn zhǐ bù shì sū zhōu rén cái yáo rùn wáng mó bèi zhēng bù zhì jiē zhū ér jí qí jiā
贵溪儒士夏伯启叔侄断指不仕，苏州人才姚润、王谟被征不至，皆诛而籍其家。
huán zhōng shì fū bù wéi jūn yòng zhī kē suǒ yóu shè yě
“寰中士夫不为君用”之科所由设也。
qí sān biān shāo kuān róng rán suǒ jì jìn shì jiàn shēng zuì míng zì yī fàn zhì sì fàn zhě yóu sān bǎi liù shí sì rén
其《三编》稍宽容，然所记进士监生罪名，自一犯至四犯者犹三百六十四人。
xìng bù sǐ hái zhí lǜ dài zhǎn zuì zhì shì
幸不死还职，率戴斩罪治事。
qí tuī yuán zhōng wài tān mò suǒ qǐ yǐ liù cáo wèi zuì kuí guō huán wèi zhū shǒu
其推原中外贪墨所起，以六曹为罪魁，郭桓为诛首。
guō huán zhě hù bù shì láng yě
郭桓者，户部侍郎也。
dì yí běi píng èr sī guān lì li yù zhào quán dé děng yǔ huán wèi jiān lì zì liù bù zuǒ yòu shì láng xià jiē sǐ zāng qī bǎi wàn cí lián zhí shěng zhū guān lì xì sǐ zhě shù wàn rén
帝疑北平二司官吏李彧、赵全德等与桓为奸利，自六部左右侍郎下皆死，赃七百万，词连直省诸官吏，系死者数万人。
hé zāng suǒ jì jiè biàn tiān xià mín zhōng rén zhī jiā dà dǐ jiē pò
核赃所寄借遍天下，民中人之家大抵皆破。
shí xián guī bàng yù shǐ yú mǐn dīng tíng jǔ
时咸归谤御史余敏、丁廷举。
huò yǐ wéi yán dì nǎi shǒu zhào liè huán děng zuì ér lùn yòu shěn xíng wú yōng děng jí xíng yǐ yàn tiān xià xīn yán zhèn zhào yǒu sī chú jiān gù fù shēng jiān rǎo wú mín jīn hòu yǒu rú cǐ zhě yù shè bù yòu
或以为言，帝乃手诏列桓等罪，而论右审刑吴庸等极刑，以厌天下心，言：“朕诏有司除奸，顾复生奸扰吾民，今后有如此者，遇赦不宥。
xiān shì shí wǔ nián kōng yìn shì fā
”先是，十五年空印事发。
měi suì bù zhèng sī fǔ zhōu xiàn lì yì hù bù hé qián liáng jūn xū zhū shì yǐ dào yuǎn yù chí kōng yìn wén shū yù bù bó jí gǎi yǐ wéi cháng
每岁布政司、府州县吏诣户部核钱粮、军需诸事，以道远，预持空印文书，遇部驳即改，以为常。
jí shì dì yí yǒu jiān dà nù lùn zhū zhǎng lì sǐ zuǒ èr bǎng bǎi shù biān
及是，帝疑有奸，大怒，论诸长吏死，佐贰榜百戍边。
níng hǎi rén zhèng shì lì shàng shū sòng qí yuān fù zhàng shù zhī
宁海人郑士利上书讼其冤，复杖戍之。
èr yù suǒ zhū shā yǐ guò dāng
二狱所诛杀已过当。
ér hú wéi yōng lán yù liǎng yù zhū lián sǐ zhě qiě sì wàn
而胡惟庸、蓝玉两狱，株连死者且四万。
rán shí yǐn dà tǐ yǒu suǒ zòng shè
然时引大体，有所纵舍。
yuán líng zhī xiàn zhāng jié dāng shū zuò zì chén mǔ hè dāng yuán jì luàn lí shǒu jié jīn nián lǎo shī yǎng
沅陵知县张杰当输作，自陈母贺，当元季乱离守节，今年老失养。
dì wèi kě lì sú tè shè zhī zhì jié lìng zhōng yǎng
帝谓可励俗，特赦之，秩杰，令终养。
jǐ shì zhōng péng yǔ mín zuò xì qí fù wéi shàng biǎo sù āi
给事中彭与民坐系，其父为上表诉哀。
lì shì zhī qiě miǎn tóng xì shí qī rén
立释之，且免同系十七人。
yǒu sǐ qiú qī qiè su fu yuān fǎ sī qǐng qíng zhī
有死囚妻妾诉夫冤，法司请黥之。
dì yǐ fù wèi fu su zhí yě bù zuì
帝以妇为夫诉，职也，不罪。
dū chá yuàn dāng qiú sǐ zhě èr shí sì rén mìng qún chén jū yǒu yuān zhě jiǎn shù rén sǐ
都察院当囚死者二十四人，命群臣鞫，有冤者，减数人死。
zhēn zhōu mín shí bā rén móu bù guǐ lù zhī ér shì qí mǔ zǐ dāng lián zuò zhě
真州民十八人谋不轨，戮之，而释其母子当连坐者。
suǒ yòng shēn wén lì kāi jì zhān huī chén níng táo kǎi bèi hòu lǜ yǐ zuì zhū zhī
所用深文吏开济、詹徽、陈宁、陶凯辈，后率以罪诛之。
yì shù xuān rén yán bù yù chún rèn xíng fá
亦数宣仁言，不欲纯任刑罚。
cháng xíng jiāo tán huáng tài zǐ cóng zhǐ dào páng jīng chǔ yuē gǔ yòng cǐ wèi pū xíng qǔ néng qù fēng suī hán bù shāng yě
尝行郊坛，皇太子从，指道旁荆楚曰：“古用此为扑刑，取能去风，虽寒不伤也。
shàng shū kāi jì yì fǎ mì yù zhī yuē jié zé ér yú hài jí kūn ér fén lín ér tián huò jí mí kòu
”尚书开济议法密，谕之曰：“竭泽而渔，害及鲲鲕，焚林而田，祸及麛鷇。
fǎ tài qiǎo mì mín hé yǐ zì quán
法太巧密，民何以自全？
jì cán xiè
”济惭谢。
cān zhèng yáng xiàn yù zhòng fǎ dì yuē qiú shēng yú zhòng diǎn yóu suǒ yú yú fǔ de huó nán yǐ
参政杨宪欲重法，帝曰：“求生于重典，犹索鱼于釜，得活难矣。
yù shǐ zhōng chéng chén níng yuē fǎ zhòng zé rén bù qīng fàn lì chá zé xià wú dùn qíng
”御史中丞陈宁曰：“法重则人不轻犯，吏察则下无遁情。
tài zǔ yuē bù rán
”太祖曰：“不然。
gǔ rén zhì xíng yǐ fáng è wèi shàn gù táng yú huà yì guān yì zhāng fú yǐ wéi lù ér mín bù fàn
古人制刑以防恶卫善，故唐、虞画衣冠、异章服以为戮，而民不犯。
qín yǒu záo diān chōu xié zhī xíng cān yí zhī zhū ér líng yǔ chéng shì tiān xià yuàn pàn
秦有凿颠抽胁之刑、参夷之诛，而囹圄成市，天下怨叛。
wèi wén yòng shāng hán zhī fǎ kě zhì yáo shùn zhī zhì yě
未闻用商、韩之法，可致尧、舜之治也。
níng cán ér tuì
”宁惭而退。
yòu cháng wèi shàng shū liú wéi qiān yuē rén yì zhě yǎng mín zhī gāo liáng yě
又尝谓尚书刘惟谦曰：“仁义者，养民之膏粱也；
xíng fá zhě chéng è zhī yào shí yě
刑罚者，惩恶之药石也。
shě rén yì ér zhuān yòng xíng fá shì yǐ yào shí yǎng rén qǐ de wèi shàn zhì hu
舍仁义而专用刑罚，是以药石养人，岂得谓善治乎？
gài tài zǔ yòng zhòng diǎn yǐ chéng yī shí ér zhuó zhōng zhì yǐ chuí hòu shì gù měng liè zhī zhì kuān rén zhī zhào xiāng fǔ ér xíng wèi cháng piān fèi yě
”盖太祖用重典以惩一时，而酌中制以垂后世，故猛烈之治，宽仁之诏，相辅而行，未尝偏废也。
jiàn wén dì jì tǐ shǒu wén zhuān yù yǐ rén yì huà mín
建文帝继体守文，专欲以仁义化民。
yuán nián xíng bù bào qiú jiǎn tài zǔ shí shí sān yǐ
元年刑部报囚，减太祖时十三矣。
chéng zǔ qǐ jìng nán zhī shī xī zhǐ zhōng chén wèi jiān dǎng shèn zhě jiā zú zhū jué zhǒng qī nǚ fā huàn yī jú jiào fāng sī qīn dǎng zhé shù zhě zhì lóng wàn jiān yóu gōu wu bù jué yě
成祖起靖难之师，悉指忠臣为奸党，甚者加族诛、掘冢，妻女发浣衣局、教坊司，亲党谪戍者至隆、万间犹勾伍不绝也。
kàng wéi zhě jì jǐn shā lù jù rén qiè yì zhī jí fěi bàng tè shèn
抗违者既尽杀戮，惧人窃议之，疾诽谤特甚。
shān yáng mín dīng yù jié qí xiāng fěi bàng zuì shù shí rén
山阳民丁钰讦其乡诽谤，罪数十人。
fǎ sī yíng shàng zhǐ yán yù cái kě yòng lì mìng wèi xíng kē jǐ shì zhōng
法司迎上旨，言钰才可用，立命为刑科给事中。
yǒng lè shí qī nián fù shēn qí jìn
永乐十七年，复申其禁。
ér chén yīng lǚ zhèn jì gāng bèi xiān hòu yòng shì zhuān yǐ kè shēn gù chǒng
而陈瑛、吕震、纪纲辈先后用事，专以刻深固宠。
yú shì xiāo yì zhōu xīn jiě jìn děng duō wú zuì sǐ
于是萧议、周新、解缙等多无罪死。
rán dì xīn zhī kē fǎ zhī fēi jiān shì kuān dà
然帝心知苛法之非，间示宽大。
qiān hù mǒu guàn tóng yóu pí biān zhōng yǐ jué rén xíng bù dāng yǐ zhàng mìng bìng ba qí zhí
千户某灌桐油皮鞭中以决人，刑部当以杖，命并罢其职。
fǎ sī zòu mào zhī guān liáng zhě mìng jí lù zhī xíng bù wèi fù zòu
法司奏冒支官粮者，命即戮之，刑部为覆奏。
dì yuē cǐ zhèn yī shí zhī nù guò yǐ qí yī lǜ
帝曰：“此朕一时之怒，过矣，其依律。
zì jīn fàn zuì jiē wǔ fù zòu
自今犯罪皆五覆奏。
zhì rén zōng xìng shén rén shù fu jí wèi wèi jīn chún liú guān yuē qīng děng jiē guó dà chén rú zhèn chǔ fǎ shī zhōng xū gèng zhí zòu zhèn bù nán cóng shàn yě
至仁宗性甚仁恕，甫即位，谓金纯、刘观曰：“卿等皆国大臣，如朕处法失中，须更执奏，朕不难从善也。
yīn zhào xué shì yáng shì qí yáng róng jīn yòu zī zhì tà qián yù yuē bǐ nián fǎ sī zhī làn zhèn qǐ bù zhī
”因召学士杨士奇、杨荣、金幼孜至榻前，谕曰：“比年法司之滥，朕岂不知。
qí suǒ nǐ dà nì bù dào wǎng wǎng chū yú wén zhì xiān dì shù qiē jiè zhī
其所拟大逆不道，往往出于文致，先帝数切戒之。
gù sǐ xíng bì sì wǔ fù zòu ér fǎ sī lüè bù jiā yì gān wéi kù lì ér bù kuì
故死刑必四五覆奏，而法司略不加意，甘为酷吏而不愧。
zì jīn shěn zhòng qiú qīng sān rén bì wǎng tóng yàn yǒu yuān yì zhě suī xì gù bì yǐ wén
自今审重囚，卿三人必往同谳，有冤抑者，虽细故必以闻。
hóng xī gǎi yuán èr yuè yù dōu yù shǐ liú guān dà lǐ qīng yú qiān yuē wǎng zhě fǎ sī yǐ wū xiàn wèi gōng rén huò piàn yán jí guó shì zhé lùn fěi bàng shēn jiā pò miè mò fù biàn lǐ
”洪熙改元，二月谕都御史刘观、大理卿虞谦曰：“往者法司以诬陷为功，人或片言及国事，辄论诽谤，身家破灭，莫复辨理。
jīn shù yuè jiān cǐ fēng yòu méng
今数月间，此风又萌。
fu zhì dào suǒ jí zhě qiú yán suǒ huàn zhě yǐ yán wéi huì nài hé jìn fěi bàng zāi
夫治道所急者求言，所患者以言为讳，奈何禁诽谤哉？
yīn gù shì qí děng yuē cǐ shì bì yǐ zhào shū xíng zhī
”因顾士奇等曰：“此事必以诏书行之。
yú shì shì qí chéng zhǐ zài dì yán yú jǐ chǒu zhào shū yún ruò zhèn yī shí guò yú jí è lǜ wài yòng jí mò jí líng chí zhī xíng zhě fǎ sī zài sān zhí zòu sān zòu bù yǔn zhì wǔ wǔ zòu bù yǔn tóng sān gōng jí dà chén zhí zòu bì yǔn nǎi yǐ yǒng wèi dìng zhì
”于是士奇承旨，载帝言于己丑诏书云：“若朕一时过于嫉恶，律外用籍没及凌迟之刑者，法司再三执奏，三奏不允至五，五奏不允，同三公及大臣执奏，必允乃已，永为定制。
wén wǔ zhū sī yì wú de bào kù yòng biān bèi děng xíng jí shàn yòng gōng xíng jué rén sì xù
文武诸司亦毋得暴酷用鞭背等刑，及擅用宫刑绝人嗣续。
yǒu zì gōng zhě yǐ bù xiào lùn
有自宫者以不孝论。
chú móu fǎn jí dà nì zhě yú fàn zhǐ zuò běn shēn wú yī qiè yòng lián zuò fǎ
除谋反及大逆者，余犯止坐本身，毋一切用连坐法。
gào fěi bàng zhě wù zhì
告诽谤者勿治。
zài wèi wèi yī nián rén ēn gāi qià yǐ
”在位未一年，仁恩该洽矣。
xuān zōng chéng zhī yì duō huì zhèng
宣宗承之，益多惠政。
xuān dé yuán nián dà lǐ sì bó zhèng yī shì mín qī wáng gǔ dōu shā fu zhī yuān dì qiè zé xíng guān shàng shū jīn chún děng xiè zuì nǎi yǐ
宣德元年，大理寺驳正猗氏民妻王骨都杀夫之冤，帝切责刑官，尚书金纯等谢罪，乃已。
yì yǒng jūn shì yán qún ér děng jiǔ rén bèi wū wèi dào dāng zhǎn jiā rén jī dēng wén gǔ sù yuān
义勇军士阎群儿等九人被诬为盗，当斩，家人击登闻鼓诉冤。
fù àn shí bù wéi dào
复按实不为盗。
mìng shì qún ér děng ér qiè zé dōu yù shǐ liú guān
命释群儿等，而切责都御史刘观。
qí hòu měi yù zòu qiú sè cǎn rán yù shàn wèi fèi
其后每遇奏囚，色惨然，御膳为废。
huò yǐ shǒu chè qí dú wèi zuǒ yòu yuē shuō yǔ xíng guān shǎo huǎn zhī
或以手撤其牍，谓左右曰：“说与刑官少缓之。
yī rì yù wén huá diàn yǔ qún chén lùn gǔ ròu xíng shì chén duì hàn chú ròu xíng rén suì qīng fàn fǎ
”一日，御文华殿与群臣论古肉刑，侍臣对：“汉除肉刑，人遂轻犯法。
dì yuē cǐ zì yóu jiào huà qǐ guān ròu xíng zhī yǒu wú
”帝曰：“此自由教化，岂关肉刑之有无。
shùn fǎ yǒu liú yòu jīn shú ér sì xiōng zhī zuì zhǐ yú cuàn jí
舜法有流宥金赎，而四凶之罪止于窜殛。
kě jiàn dāng shí bèi ròu xíng zhě bì jiē zhòng zuì bù làn jí yě
可见当时被肉刑者，必皆重罪，不滥及也。
kuàng hàn chéng qín bì jiā shū yǒu lǜ ruò gài yòng ròu xíng shòu shāng zhě bì duō yǐ
况汉承秦敝，挟书有律，若概用肉刑，受伤者必多矣。
míng nián zhe dì xun wǔ shí wǔ piān qí yī xù xíng yě
”明年，著《帝训》五十五篇，其一恤刑也。
wǔ jìn bó zhū miǎn yán bǐ qiǎn shè rén lín kuān děng sòng qiú bǎi shí qī rén shù biān dào zhě jǐn wǔ shí rén yú jiē dào sǐ
武进伯朱冕言：“比遣舍人林宽等送囚百十七人戍边，到者仅五十人，余皆道死。
dì nù mìng fǎ sī qióng zhì zhī
”帝怒，命法司穷治之。
dì kuān zhào suì xià yuè qiú lǚ jué qiǎn yǒu zhì sān qiān rén zhě
帝宽诏岁下，阅囚屡决遣，有至三千人者。
yù xíng guān yuē wú lǜ qí yǔ sǐ gù kuān dài zhī fēi cháng zhì yě
谕刑官曰：“吾虑其瘐死，故宽贷之，非常制也。
shì shí guān lì nà mǐ bǎi shí ruò wǔ shí shí de shú zá fàn sǐ zuì jūn mín jiǎn shí zhī èr
”是时，官吏纳米百石若五十石，得赎杂犯死罪，军民减十之二。
zhū biān wèi shí èr shí liáo dōng èr shí shí yú lì wèi tài qīng rán dú yán zāng lì zhī fá
诸边卫十二石，辽东二十石，于例为太轻，然独严赃吏之罚。
mìng wén zhí fàn zāng zhě jù yī lǜ kē duàn
命文职犯赃者俱依律科断。
yóu shì yòng fǎ qīng ér tān mò zhī fēng yì bù shèn zì rán míng zhì zhòng péng bǐ zhī zhū
由是用法轻，而贪墨之风亦不甚恣，然明制重朋比之诛。
dōu yù shǐ xià dí cuī liáng cháng zhōu yù shǐ hé chu yīng wū yǐ shòu jīn
都御史夏迪催粮常州，御史何楚英诬以受金。
zhū sī jù zuì míng zhī qí yuān bù gǎn bái dí jìng chōng yì fū fèn sǐ
诸司惧罪，明知其冤，不敢白，迪竟充驿夫愤死。
yǐ dì zhī kuān rén ér dà chén yǒu yuān sǐ zhě cǐ lì fǎ zhī bì yě
以帝之宽仁，而大臣有冤死者，此立法之弊也。
yīng zōng yǐ hòu rén xuān zhī zhèng shuāi
英宗以后，仁、宣之政衰。
zhèng tǒng chū sān yáng dāng guó yóu kè shǒu zǔ fǎ jìn nèi wài zhū sī duàn liàn xíng yù
正统初，三杨当国，犹恪守祖法，禁内外诸司锻炼刑狱。
xíng bù shàng shū wèi yuán yǐ zāi hàn shàng yí yù qǐng mìng gè xún fǔ shěn lù
刑部尚书魏源以灾旱上疑狱，请命各巡抚审录。
cóng zhī
从之。
wú xún fǔ zhě mìng xún àn
无巡抚者命巡按。
qīng jūn yù shǐ xíng zài dū chá yuàn yì yǐ yí yù shàng tōng shěn lù zhī
清军御史、行在都察院亦以疑狱上，通审录之。
yù shǐ chén zuò yán fǎ sī lùn yù duō wéi dìng lǜ zhuān wù kè shēn
御史陈祚言：“法司论狱，多违定律，专务刻深。
rú hù bù shì láng wú xǐ jǔ yín xíng zhǔ shì wú yuè yi zuò gòng jǔ fēi qí rén zuì nǎi jiā yǐ zòu shì yǒu guī bì lǜ zhǎn
如户部侍郎吴玺举淫行主事吴𫐄，宜坐贡举非其人罪，乃加以奏事有规避律斩。
jí yuè zì jīng sǐ yù guān zú zhī zuì míng yǒu dì jiǎn kē nǎi yuán bù yīng wéi shì lǐ zhòng zhě gài zhàng zhī
及𫐄自经死，狱官卒之罪，明有递减科，乃援不应为事理重者，概杖之。
fu yuán qíng yǐ dìng lǜ zǔ zōng fáng fàn zhì zhōu ér fǎ sī nǎi yì qīng cóng zhòng zhì cǐ fēi suǒ yǐ guǎng shèng cháo zhī rén hòu yě
夫原情以定律，祖宗防范至周，而法司乃抑轻从重至此，非所以广圣朝之仁厚也。
jīn hòu yǒu wàng yuán zhòng lǜ zhě qǐng yǐ biàn luàn chéng fǎ zuì zhī
今后有妄援重律者，请以变乱成法罪之。
dì shì qí yán wèi shēn jǐng jiè
”帝是其言，为申警戒。
zhì liù nián wáng zhèn shǐ luàn zhèng shù rǔ tíng chén xíng zhāng dà wěn
至六年，王振始乱政，数辱廷臣，刑章大紊。
shì jiǎng liú qiú tiáo shàng shí shì zhōng yán tiān jiàng zāi qiǎn duō gǎn yú xíng fá zhī bù zhōng
侍讲刘球条上十事，中言：“天降灾谴，多感于刑罚之不中。
yi yī rèn fǎ sī shì qí xùn sī bù dàng zhě ér jiā yǐ zuì
宜一任法司，视其徇私不当者而加以罪。
suī yǒu chù wǔ rú hàn fàn bì dào huán zhī shì yóu dāng tīng zhāng shì zhī zhī zhí zòu ér cóng zhī
虽有触忤，如汉犯跸盗环之事，犹当听张释之之执奏而从之。
dì bù néng yòng
”帝不能用。
ér qiú jí yǐ shì shū chù zhèn nù sǐ yú yù
而球即以是疏触振怒，死于狱。
rán zhū kù nüè shì dà shuài zhèn wèi zhī dì xīn pō kuān píng
然诸酷虐事，大率振为之，帝心颇宽平。
shí yī nián dà lǐ qīng shù shì yuè yǐ ōu dòu shā rén zhī lèi bǎi yú rén wén qǐng yòu jù jiǎn sǐ shù biān
十一年，大理卿俞士悦以殴斗杀人之类百余人闻，请宥，俱减死戍边。
jǐng tài zhōng yáng gǔ zhǔ bù mǎ yàn bīn dāng zhǎn qí zi zhèn qǐng dài sǐ
景泰中，阳谷主簿马彦斌当斩，其子震请代死。
tè yòu yàn bīn biān zhèn chōng biān wèi jūn
特宥彦斌，编震充边卫军。
dà lǐ shǎo qīng xuē xuān yuē fǎ sī fā nǐ zuì qiú duō jiā cān yǔ zòu qǐng biàn luàn lǜ yì
大理少卿薛瑄曰：“法司发拟罪囚，多加参语奏请，变乱律意。
zhào fǎ guān wèn yù yī yī lǜ lìng bù xǔ wàng jiā cān yǔ
”诏法官问狱，一依律令，不许妄加参语。
liù nián yǐ zāi yì shěn lù zhōng wài xíng yù quán huó zhě shén zhòng
六年，以灾异审录中外刑狱，全活者甚众。
tiān shùn zhōng zhào yù fán xīng sān fǎ sī jǐn yī yù duō xì qiú wèi jué lì wǎng wǎng xiè yù qíng wèi jiān
天顺中，诏狱繁兴，三法司、锦衣狱多系囚未决，吏往往泄狱情为奸。
dōu yù shǐ xiāo wéi zhēn fù huì xú yǒu zhēn wǎng shā wáng wén yú qiān děng
都御史萧维桢附会徐有贞，枉杀王文、于谦等。
ér xíng bù shì láng liú guǎng héng jí yǐ zhà zhuàn zhì wén zuò yǒu zhēn zhǎn zuì
而刑部侍郎刘广衡即以诈撰制文，坐有贞斩罪。
qí hòu tí qí sì chū hǎi nèi bù ān
其后缇骑四出，海内不安。
rán shuāng jiàng hòu shěn lù zhòng qiú shí zì tiān shùn jiān shǐ
然霜降后审录重囚，实自天顺间始。
zhì chéng huà chū xíng bù shàng shū lù yú děng yǐ qǐng mìng jǔ xíng zhī
至成化初，刑部尚书陆瑜等以请，命举行之。
yù shàng zhàng qí qíng kě jīn yí zhě miǎn sǐ fā shù
狱上，杖其情可矜疑者，免死发戍。
liè dài fèng xíng rén huò zhān fǎ wài ēn yǐ
列代奉行，人获沾法外恩矣。
xiàn zōng zhī jí wèi yě chì sān fǎ sī zhōng wài wén wǔ qún chén chú zāng zuì wài suǒ fàn zuì míng jì lù zài guān zhě xī yǔ jiān dí
宪宗之即位也，敕三法司：“中外文武群臣除赃罪外，所犯罪名纪录在官者，悉与湔涤。
qí hòu suì yǐ wéi cháng
”其后岁以为常。
shí nián dāng jué qiú dōng zhì jié jìn tè mìng guò jié xíng xíng
十年，当决囚，冬至节近，特命过节行刑。
jì ér jǐ shì zhōng yán dōng zhì hòu xíng xíng fēi shí suì zhào sì lái nián dōng yuè
既而给事中言，冬至后行刑非时，遂诏俟来年冬月。
shān xī xún fǔ hé qiáo xīn hé zòu chí yán yù cí qiān shì shàng jìng liú yuán yīn yán fán èr sī bù jué duàn cí sòng zhě bàn nián zhī shàng xī yi zòu qǐng zhí wèn
山西巡抚何乔新劾奏迟延狱词佥事尚敬、刘源，因言：“凡二司不决断词讼者，半年之上，悉宜奏请执问。
dì yuē xíng yù zhòng shì zhōu shū yuē yào qiú fú niàn wǔ liù rì zhì yú xún shí tè wèi wèi de qí qíng zhě yán ěr
”帝曰：“刑狱重事，《周书》曰：‘要囚，服念五六日至于旬时’，特为未得其情者言耳。
gǒu de qí qíng jí yi jué duàn
苟得其情，即宜决断。
wú zuì jū yōu wǎng wǎng yǔ sǐ shì xíng guān shā zhī yě
无罪拘幽，往往瘐死，是刑官杀之也。
gù lǜ tè zhe yān jìn zuì qiú zhī tiáo qí jí yǐ qiáo xīn suǒ zòu tōng xíng tiān xià
故律特著淹禁罪囚之条，其即以乔新所奏，通行天下。
yòu dìng zhì fán dào zéi zāng zhàng wèi zhēn rén mìng sǐ shāng wèi jīng kān yàn zhé jiā zhòng xíng zhì sǐ yù zhōng zhě shěn kān yǒu wú gù shī míng bái bù fēn jūn mín zhí guān jù shì kù xíng shì lì wèi mín
”又定制，凡盗贼赃仗未真、人命死伤未经勘验、辄加重刑致死狱中者，审勘有无故失明白，不分军民职官，俱视酷刑事例为民。
shì láng yáng xuān qī hàn dù shā bì shí yú rén bù nǐ mìng fù hé zuò zhě lǜ tè mìng jué zhàng wǔ shí
侍郎杨宣妻悍妒，杀婢十余人，部拟命妇合坐者律，特命决杖五十。
shí dì duō bì zhèng ér yú xíng yù yóu shèn zhī suǒ shī wéi yī èr shì
时帝多裨政，而于刑狱尤慎之，所失惟一二事。
cháng yù shā yī qiú bù xǔ fù zòu
尝欲杀一囚，不许覆奏。
yù shǐ fāng yòu fù yǐ qǐng dì nù zhàng zhé yòu
御史方佑复以请，帝怒，杖谪佑。
jí ān zhī fǔ xǔ zǒng yǒu zuì zhōng guān huáng gāo sǒu fǎ sī lùn zhǎn
吉安知府许总有罪，中官黄高嗾法司论斩。
jǐ shì zhōng bái áng yǐ wèi jīng shěn lù wèi qǐng bù tīng jìng chéng yè zhǎn zhī
给事中白昂以未经审录为请，不听，竟乘夜斩之。
xiào zōng chū lì miǎn yīng jué sǐ zuì sì shí bā rén
孝宗初立，免应决死罪四十八人。
yuán nián zhī zhōu liú gài zuò yāo yán zuì zhǎn yǐ wáng shù zhēng de zhǎng xì
元年，知州刘概坐妖言罪斩，以王恕争，得长系。
mò nián xíng bù shàng shū mǐn guī yàn zhòng yù wǔ zhǐ jiǔ bù xià
末年，刑部尚书闵珪谳重狱，忤旨，久不下。
dì yǔ liú dà xià yǔ jí zhī duì yuē rén chén zhí fǎ xiào zhōng guī suǒ wéi wú zú yì
帝与刘大夏语及之，对曰：“人臣执法效忠，珪所为无足异。
dì yuē qiě dào zì gǔ jūn chén céng yǒu cǐ shì fǒu
”帝曰：“且道自古君臣曾有此事否？
duì yuē chén yòu dú mèng zǐ jiàn gǔ sǒu shā rén gāo yáo zhí zhī yǔ
”对曰：“臣幼读《孟子》，见瞽瞍杀人，皋陶执之语。
guī suǒ zhí wèi kě shēn zé yě
珪所执，未可深责也。
dì hàn zhī
”帝颔之。
míng rì shū xià suì rú nǐ
明日疏下，遂如拟。
qián hòu suǒ rèn sī kòu hé qiáo xīn péng sháo bái áng mǐn guī jiē chí fǎ píng zhě hǎi nèi xī rán sòng rén dé yān
前后所任司寇何乔新、彭韶、白昂、闵珪皆持法平者，海内翕然颂仁德焉。
zhèng dé wǔ nián huì shěn zhòng qiú jiǎn sǐ zhě èr rén
正德五年会审重囚，减死者二人。
shí yuān làn mǎn yù li dōng yáng děng yīn fēng mái yǐ wéi yán tè xǔ kuān xù
时冤滥满狱，李东阳等因风霾以为言，特许宽恤。
ér xíng guān jù chù liú jǐn nù suǒ shàng zhǐ cǐ
而刑官惧触刘瑾怒，所上止此。
hòu zhé liú zéi zhào suì děng yú shì bō wèi kuí zhě liù rén pí
后磔流贼赵𬭼等于市，剥为魁者六人皮。
fǎ sī zòu zǔ xùn yǒu jìn bù tīng
法司奏祖训有禁，不听。
xún yǐ pí zhì ān dèng dì měi qí chéng zhī
寻以皮制鞍镫，帝每骑乘之。
ér tíng zhàng zhí yán zhī chén yì wǔ zōng wéi shèn
而廷杖直言之臣，亦武宗为甚。
shì zōng jí wèi qī yuè yīn rì jīng mén zāi shū lǐ yuān yì mìng zài wèn huǎn sǐ zhě sān shí bā rén ér liáo péng wáng huán qí zuǒ děng yǔ yān
世宗即位七月，因日精门灾，疏理冤抑，命再问缓死者三十八人，而廖鹏、王𤩽、齐佐等与焉。
jǐ shì zhōng li fù lǐ děng yán péng děng jiē jiāng bīn qián níng zhī dǎng
给事中李复礼等言：“鹏等皆江彬、钱宁之党。
wáng fǎ suǒ bì zhū
王法所必诛。
nǎi lìng jìn zhī rú gù
”乃令禁之如故。
hòu jiē cì dì fú fǎ
后皆次第伏法。
zì zhàng zhū zhēng dà lǐ zhě suì tòng zhé tíng chén
自杖诸争大礼者，遂痛折廷臣。
liù nián mìng zhāng cōng guì è fāng xiàn fu shè sān fǎ sī biàn li fú dá zhī yù yù zuò mǎ lù yǐ jiān dǎng lǜ
六年，命张璁、桂萼、方献夫摄三法司，变李福达之狱，欲坐马录以奸党律。
yáng yī qīng lì zhēng nǎi shù lù ér zuò zuì zhě sì shí yú rén
杨一清力争，乃戍录，而坐罪者四十余人。
cōng děng yǐ wéi jǐ gōng suì qǐng dì biān qīn míng dà yù lù bān shì tiān xià
璁等以为己功，遂请帝编《钦明大狱录》颁示天下。
shì yù suǒ zuò dà dǐ cōng sān rén sù xián zhě
是狱所坐，大抵璁三人夙嫌者。
yǐ zǔ zōng zhī fǎ gōng quán chén pái xiàn ér dì bù wù yě
以祖宗之法，供权臣排陷，而帝不悟也。
bā nián jīng shī mín zhāng fú shā mǔ su wèi zhāng zhù suǒ shā xíng bù láng zhōng wèi yìng zhào fù zhì de shí
八年，京师民张福杀母，诉为张柱所杀，刑部郎中魏应召覆治得实。
ér dì yǐ zhù nǎi wǔ zōng hòu jiā pú yǒu yì qǔ shā zhī mìng shì láng xǔ zàn jǐn fǎn yàn cí ér xià dōu yù shǐ xióng jiā jí yìng zhào yú yù
而帝以柱乃武宗后家仆，有意曲杀之，命侍郎许讃尽反谳词，而下都御史熊浃及应召于狱。
qí hòu cāi jì rì shén yuān làn zhě duō suī jiān mìng kuān xù ér yì zhǔ kē kè
其后，猜忌日甚，冤滥者多，虽间命宽恤，而意主苛刻。
cháng yù fǔ chén jìn lián suì yīn zāi yì miǎn xíng jīn fù dāng xíng kē sān fù qǐng zhǐ
尝谕辅臣：“近连岁因灾异免刑，今复当刑科三覆请旨。
zhèn sī sǐ xíng zhòng shì yù jiāng dào líng diàn děng wù jí ōu mà fù mǔ dà shāng lún lǐ zhě qǔ jué yú lìng fǎ sī zài lǐ yǔ qīng gòng lùn shèn zhī shèn zhī
朕思死刑重事，欲将盗陵殿等物及殴骂父母大伤伦理者取决，余令法司再理，与卿共论，慎之慎之。
shí yǐ wéi de dà tǐ
”时以为得大体。
yuè shù nián dà lǐ sì fèng zhào yàn zòu yù qiú yīng jiǎn sǐ zhě
越数年，大理寺奉诏谳奏狱囚应减死者。
dì wèi zhū qiú zuì jiē bù shè nǎi jiǎ jiè ēn lì zòng jiān huài fǎ chù jiàng sì chéng yǐ xià yǒu chà
帝谓诸囚罪皆不赦，乃假借恩例纵奸坏法，黜降寺丞以下有差。
zì jiǔ nián jǔ qiū xiè jiào miǎn jué qiú zì hòu huò yīn xiáng ruì huò yīn jiāo sì dà bào tíng xíng zhī diǎn měi suì jǔ xíng
自九年举秋谢醮免决囚，自后或因祥瑞，或因郊祀大报，停刑之典每岁举行。
rán lǚ qiǎn nù zhí fǎ guān yǐ wéi bù shí qǐng zhǐ zhì shàng pò dōng zhì fèi yì ér shì ēn yě
然屡谴怒执法官，以为不时请旨，至上迫冬至，废义而市恩也。
suì xuē xíng bù shàng shū wú shān zhí jiàng diào xíng kē jǐ shì zhōng liú sān wèi děng
遂削刑部尚书吴山职，降调刑科给事中刘三畏等。
zhōng nián yì sì zhū lù zì zǎi fǔ xià yán bù miǎn
中年益肆诛戮，自宰辅夏言不免。
zhì sān shí qī nián nǎi chū shǒu yù yán sī mù zhě wèi jǐn dé rén rèn qíng zuò wēi
至三十七年，乃出手谕，言：“司牧者未尽得人，任情作威。
hú guǎng yòu mín wú yī kuí èr mìng wang xíng mǔ yòu jiù bǔ qíng pò wú kòng wàn lǐ kòu hūn
湖广幼民吴一魁二命枉刑，母又就捕，情迫无控，万里叩阍。
yǐ cǐ tuī zhī yuān yì zhě bù zhī qí jǐ
以此推之，冤抑者不知其几。
ěr děng yi jí tǐ zhèn xīn jiā yì jīn xù
尔等宜亟体朕心，加意矜恤。
réng tōng xíng tiān xià xián shǐ yù zhī
仍通行天下，咸使喻之。
shì zhào yě xù xù hu yǒu āi tòng zhī sī yān
”是诏也，恤恤乎有哀痛之思焉。
mò nián zhǔ shì hǎi ruì shàng shū chù wǔ xíng bù dāng yǐ sǐ
末年，主事海瑞上书触忤，刑部当以死。
dì chí qí zhāng bù xià ruì de zhǎng xì
帝持其章不下，瑞得长系。
mù zōng lì xú jiē yuán dì yì wèi yí zhào jǐn hái zhū zhú chén yōu xù sǐ wáng zòng shì yōu xì
穆宗立，徐阶缘帝意为遗诏，尽还诸逐臣，优恤死亡，纵释幽系。
dú zhào shū zhě wú bù tàn xī
读诏书者无不叹息。
wàn lì chū dōng yuè zhào tíng xíng zhě sān yǐ
万历初，冬月，诏停刑者三矣。
wǔ nián jiǔ yuè sī lǐ tài jiàn sūn dé shèng fù chuán zhǐ fèng shèng mǔ yù dà hūn qī jìn mìng gé chén yú sān fù zòu běn nǐ zhǐ miǎn xíng
五年九月，司礼太监孙得胜复传旨：“奉圣母谕，大婚期近，命阁臣于三覆奏本，拟旨免刑。
zhāng jū zhèng yán zǔ zōng jiù zhì fán fàn sǐ zuì jū wèn jì míng yī lǜ qì shì
”张居正言：“祖宗旧制，凡犯死罪鞫问既明，依律弃市。
jiā jìng mò nián shì zōng huáng dì yīn zhāi jiào shǐ yǒu zàn miǎn bù jué zhī lìng huò jiān cóng yù bǐ suǒ gōu liàng xíng qǔ jué
嘉靖末年，世宗皇帝因斋醮，始有暂免不决之令，或间从御笔所勾，量行取决。
cǐ tè jìn nián gū xī zhī bì fēi jiù zhì yě
此特近年姑息之弊，非旧制也。
chén děng xiáng yuè zhū qiú zuì zhuàng jiē miè jué tiān lǐ bài shāng yí lún shèng mǔ dú jiàn fàn zuì zhě shēn bèi zhū lù zhī kě mǐn ér bù zhī bǐ suǒ qiāng hài zhě jiē hán yuān xù fèn yú yōu míng zhī zhōng shǐ bù yī xuě qí tòng yuàn hèn zhī qì shàng gàn tiān hé suǒ shāng bì duō
臣等详阅诸囚罪状，皆灭绝天理，败伤彝伦，圣母独见犯罪者身被诛戮之可悯，而不知彼所戕害者皆含冤蓄愤于幽冥之中，使不一雪其痛，怨恨之气，上干天和，所伤必多。
jīn bù xíng xíng nián fù yī nián chōng mǎn líng yǔ jì fèi guān fáng yòu guāi guó diǎn qí yú zhèng tǐ yòu dà miù yě
今不行刑，年复一年，充满囹圄，既费关防，又乖国典，其于政体又大谬也。
jǐ shì zhōng yán yòng hé děng yì yǐ wéi yán
”给事中严用和等亦以为言。
zhào xǔ zhī
诏许之。
shí èr nián yù shǐ tú shū míng qǐng shì gé chú zhōng chén wài qīn
十二年，御史屠叔明请释革除忠臣外亲。
mìng zì qí huáng wài fāng xiào rú děng lián jí zhě jù kān huō
命自齐、黄外，方孝孺等连及者俱勘豁。
dì xìng rén róu ér dú è yán zhě
帝性仁柔，而独恶言者。
zì shí èr nián zhì sān shí sì nián nèi wài guān zhàng shù wèi mín zhě zhì bǎi sì shí rén
自十二年至三十四年，内外官杖戍为民者至百四十人。
hòu bù fù shì cháo xíng pì hǎn yòng sǐ qiú lǚ tíng miǎn qù
后不复视朝，刑辟罕用，死囚屡停免去。
tiān qǐ zhōng kù xíng duō bié jiàn bù jù lùn
天启中，酷刑多，别见，不具论。
zhuāng liè dì jí wèi zhū wèi zhōng xián
庄烈帝即位，诛魏忠贤。
chóng zhēn èr nián qīn dìng nì àn fán liù děng tiān xià chēng kuài
崇祯二年，钦定逆案凡六等，天下称快。
rán shì shí chéng shén zōng fèi chí xī zōng hūn luàn zhī hòu ruì yì zōng lǐ yòng xíng pō jí dà chén duō xià yù zhě yǐ
然是时承神宗废弛、熹宗昏乱之后，锐意综理，用刑颇急，大臣多下狱者矣。
liù nián dōng lùn qiú sù fú yù jiàn jí diàn zhào gé chén shāng què ér wēn tǐ rén wú suǒ píng fǎn
六年冬论囚，素服御建极殿，召阁臣商榷，而温体仁无所平反。
shǎn xī huá tíng zhī xiàn xú zhào qí dǐ rèn qī rì chéng xiàn zuò sǐ
陕西华亭知县徐兆麒抵任七日，城陷，坐死。
dì xīn mǐn zhī tǐ rén bù wéi jiù
帝心悯之，体仁不为救。
shí yī nián nán tōng zhèng xú shí qí shū jiù zhèng sān jùn yīn yán huáng shàng yù jí yǐ lái zhū chén lì dān shū zhě jǐ qiān huán fēi wèi mǎn
十一年，南通政徐石麒疏救郑三俊，因言：“皇上御极以来，诸臣丽丹书者几千，圜扉为满。
shǐ qíng fǎ jǐn xié yóu shǔ kě lián kuàng chù tì yú wēi yán zhī xià zhě
使情法尽协，犹属可怜，况怵惕于威严之下者。
yǒu jiāng shùn ér wú wǎn huí yǒu chuǎi mó ér wú bǔ jiù zhū lián màn yǐn jiǔ sǐ yī shēng qǐ shèng rén wéi xíng zhī xù zhī yì zāi
有将顺而无挽回，有揣摩而无补救，株连蔓引，九死一生，岂圣人惟刑之恤之意哉！
dì bù néng nà yě
”帝不能纳也。
shì nián dōng yǐ huì jiàn tíng xíng
是年冬，以彗见，停刑。
qí shì guān fēng jiāng jí qián liáng jiǎo kòu zhě zhào xíng bù wǔ rì jù yù
其事关封疆及钱粮剿寇者，诏刑部五日具狱。
shí èr nián yù shǐ wèi jǐng qí lùn qiú xī shì yù shǐ gāo qīn shùn gōng bù láng zhōng hú liǎn děng shí wǔ rén jiāng zhǎn hū zhōng guān běn qīng xián mìng chí miǎn yīn shì shí yī rén
十二年，御史魏景琦论囚西市，御史高钦舜、工部郎中胡琏等十五人将斩，忽中官本清衔命驰免，因释十一人。
míng rì jǐng qí huí zòu bèi zé xià jǐn yī yù
明日，景琦回奏，被责下锦衣狱。
gài dì yǐ qiú yǒu shēng yuān zhě tíng xíng qǐng zhǐ ér jǐng qí cāng cù bù biàn gù huò zuì
盖帝以囚有声冤者，停刑请旨，而景琦仓卒不辨，故获罪。
shí sì nián dà xué shì fàn fù cuì shū qǐng qīng yù yán yù zhōng wén wǔ léi chén zhì bǎi sì shí yǒu jī dà kě tòng
十四年，大学士范复粹疏请清狱，言：“狱中文武累臣至百四十有奇，大可痛。
bù bào
”不报。
shì shí guó shì rì jí wéi yòng zhòng fǎ yǐ shéng qún chén jiù guò bù xiá ér zú wú jiù yú luàn wáng yě
是时国事日棘，惟用重法以绳群臣，救过不暇，而卒无救于乱亡也。