qiáo yàn jié yī qiè pò jiā
乔彦杰一妾破家
shì shì fēn fēn nán sù chén zhī jī duān bù wù zhōng shēn
世事纷纷难诉陈，知机端不误终身。
ruò lùn pò guó wáng jiā zhě jìn shì tān huā liàn sè rén
若论破国亡家者，尽是贪花恋色人。
huà shuō dà sòng rén zōng huáng dì míng dào yuán nián zhè zhè jiāng lù níng hǎi jūn jí jīn háng zhōu shì yě
话说大宋仁宗皇帝明道元年，这浙江路宁海军，即今杭州是也。
zài chéng zhòng ān qiáo běi shǒu guān yīn ān xiāng jìn yǒu yí gè shāng rén xìng qiáo míng jùn zì yàn jié zǔ guàn qián táng rén
在城众安桥北首观音庵相近，有一个商人姓乔名俊，字彦杰，祖贯钱塘人。
zì yòu nián sàng fù mǔ zhǎng ér kuí wěi xióng zhuàng hào sè tān yín
自幼年丧父母，长而魁伟雄壮，好色贪淫。
qǔ qī gāo shì
娶妻高氏。
gè nián sì shí suì
各年四十岁。
fū qī bù shēng de nán zǐ zhǐ shēng yī nǚ nián yī shí bā suì xiǎo zì yù xiù
夫妻不生得男子，止生一女，年一十八岁，小字玉秀。
zhì qīn sān kǒu r zhǐ yǒu yī pú rén huàn zuò sài r
至亲三口儿，止有一仆人，唤作赛儿。
zhè qiáo jùn kàn lái yǒu sān wǔ wàn guàn zī běn zhuān yī zài cháng ān chóng dé shōu sī wǎng dōng jīng mài le fàn zǎo zǐ hú táo zá huò huí jiā lái mài yī nián yǒu bàn nián bù zài jiā
这乔俊看来有三五万贯资本，专一在长安崇德收丝，往东京卖了，贩枣子胡桃杂货回家来卖，一年有半年不在家。
mén shǒu jiāo sài r kāi zhāng jiǔ diàn gù yí gè jiǔ dà gōng jiào zuò hóng sān zài jiā zào jiǔ
门首交赛儿开张酒店，雇一个酒大工叫做洪三，在家造酒。
qí qī gāo shì zhǎng guǎn rì zhú chū jìn qián chāo yī yīng shì wù bù zài huà xià
其妻高氏，掌管日逐出进钱钞一应事务，不在话下。
míng dào èr nián chūn jiān qiáo jùn zài dōng jīng mài sī yǐ le mǎi le hú táo zǎo zǐ děng huò chuán dào nán jīng shàng xīn hé pō zhèng yào xíng chuán yīn fēng zǔ le
明道二年春间，乔俊在东京卖丝已了，买了胡桃枣子等货，船到南京上新河泊，正要行船，因风阻了。
yī zhù sān rì fēng dà kāi chuán bù dé
一住三日，风大，开船不得。
hū jiàn lín chuán shàng yǒu yī měi fù shēng de jī fū sì xuě jì wǎn wū yún
忽见邻船上有一美妇，生得肌肤似雪，髻挽乌云。
qiáo jùn yī jiàn xīn shén ài zhī
乔俊一见，心甚爱之。
nǎi fǎng wèn shāo gōng dào nǐ chuán zhōng shì shèn me kè rén
乃访问梢工道：“你船中是甚么客人？
yuán hé yǒu zhái juàn zài nèi
缘何有宅眷在内？
shāo gōng dá dào shì jiàn kāng fǔ zhōu xún jiǎn bìng gù jīn jiā xiǎo fú líng jiù huí shān dōng qù
”梢工答道：“是建康府周巡检病故，今家小扶灵柩回山东去。
zhè nián xiǎo de fù rén nǎi shì xún jiǎn de xiǎo niáng zǐ
这年小的妇人，乃是巡检的小娘子。
guān rén wèn tā zuò shèn
官人问他做甚？
qiáo jùn dào shāo gōng nǐ yǔ wǒ wèn xún jiǎn fū rén ruò kěn jiāng cǐ qiè yú rén wǒ qíng yuàn duō yǔ tā xiē cái lǐ tǎo cǐ fù wèi qiè
”乔俊道：“梢工，你与我问巡检夫人，若肯将此妾与人，我情愿多与他些财礼，讨此妇为妾。
shuō de zhè shì chéng le wǒ bǎ wǔ liǎng yín zi xiè nǐ
说得这事成了，我把五两银子谢你。
shāo gōng suì nǎi xià chuán cāng lǐ qù shuō zhè qīn shì
”梢工遂乃下船舱里去说这亲事。
yán wú shù jù huà bù yī xí yǒu fèn jiào zhè qiáo jùn qǔ zhè gè fù rén wèi qiè zhí shǐ de
言无数句，话不一席，有分教这乔俊娶这个妇人为妾，直使得：
yī jiā rén kǒu yīn tā sàng wàn guàn jiā zī zhǐ rì xiū
一家人口因他丧，万贯家资指日休。
dāng xià shāo gōng xià chuán cāng wèn lǎo fū rén dào xiǎo rén gào fū rén gēn qián zhè gè xiǎo niáng zǐ kěn jià yú rén me
当下梢工下船舱问老夫人道：“小人告夫人：跟前这个小娘子，肯嫁与人么？
lǎo fū rén dào nǐ yǒu shèn hǎo tóu nǎo shuō tā
”老夫人道：“你有甚好头脑说他？
ruò yǒu rén yào qǔ tā jiù yìng chéng ba zhǐ yào yī qiān guàn wén cái lǐ
若有人要娶他，就应承罢，只要一千贯文财礼。
shāo gōng biàn shuō lín chuán shàng yǒu yī fàn zǎo zǐ kè rén yào qǔ yí gè èr niáng zǐ tè mìng xiǎo rén lái yǔ fū rén shuō zhī
”梢工便说：“邻船上有一贩枣子客人，要娶一个二娘子，特命小人来与夫人说知。
fū rén biàn yìng chéng le
”夫人便应承了。
shāo gōng huí fù qiáo jùn shuō fū rén kěn yǔ nǐ le yào yī qiān guàn wén cái lǐ li
梢工回复乔俊说：“夫人肯与你了，要一千贯文财礼哩！
qiáo jùn tīng shuō dà xǐ jí biàn kāi xiāng qǔ chū yī qiān guàn wén biàn jiào shāo gōng sòng guò fū rén chuán shǎng qù
”乔俊听说大喜，即便开箱，取出一千贯文，便教梢工送过夫人船上去。
fū rén jiē le shuō yǔ shāo gōng jiào qǐng qiáo jùn guò chuán lái xiāng jiàn
夫人接了，说与梢工，教请乔俊过船来相见。
qiáo jùn huàn le yī fú jìng guò chuán lái bài jiàn fū rén
乔俊换了衣服，径过船来拜见夫人。
fū rén wèn míng bái le xiāng guàn xìng shì jiù jiào shì qiè jìn qián fēn fù dào xiàng gōng yǐ sǐ jiā zhōng ér zi lì hài
夫人问明白了乡贯姓氏，就叫侍妾近前分付道：“相公已死，家中儿子利害。
wǒ jīn zuò zhǔ jiāng nǐ jià yǔ zhè gè guān rén wèi qiè jí jīn biàn guò qiáo guān rén chuán shǎng qù níng hǎi jùn dà mǎ tóu qù chù kuài huó guò le shēng shì nǐ kě xiǎo xīn fú shì bù kě tuō dà
我今做主，将你嫁与这个官人为妾，即今便过乔官人船上去，宁海郡大马头去处，快活过了生世，你可小心伏侍，不可托大！
zhè fù rén yǔ qiáo jùn bài cí le lǎo fū rén fū rén yǔ tā yí gè yī xiāng wù jiàn zhī lèi què sòng guò chuán qù
”这妇人与乔俊拜辞了老夫人，夫人与他一个衣箱物件之类，却送过船去。
qiáo jùn qǔ wǔ liǎng yín zi xiè le shāo gōng xīn zhōng shí fēn huān xǐ nǎi wèn fù rén nǐ de míng zì jiào zuò shèn me
乔俊取五两银子谢了梢工，心中十分欢喜，乃问妇人：“你的名字叫做甚么？
fù rén nǎi yán wǒ jiào zuò chūn xiāng nián èr shí wǔ suì
”妇人乃言：“我叫作春香，年二十五岁。
dàng wǎn jiù zhōu zhōng yǔ chūn xiāng tóng pù ér shuì
”当晚就舟中与春香同铺而睡。
cì rì tiān jing fēng xī làng píng dà xiǎo chuán zhī yī qí dōu kāi
次日天睛，风息浪平，大小船只一齐都开。
qiáo jùn yě xíng le wǔ liù rì zǎo dào běi xīn guān xiē chuán shàng àn jiào yī chéng jiào zi tái le chūn xiāng zì suí zhe jìng rù wǔ lín mén lǐ
乔俊也行了五六日，早到北新关，歇船上岸，叫一乘轿子抬了春香，自随着径入武林门里。
lái dào zì jiā mén shǒu xià le jiào dǎ fā jiào zi qù le
来到自家门首下了轿，打发轿子去了。
qiáo jùn yǐn chūn xiāng rù jiā zhōng lái
乔俊引春香入家中来。
zì xiān zǒu rù lǐ miàn qù yǔ gāo shì xiāng jiàn shuō zhī cǐ shì chū lái yǐn chūn xiāng rù qù cān jiàn
自先走入里面去与高氏相见，说知此事，出来引春香入去参见。
gāo shì jiàn le chūn xiāng jiāo zào qǐ lái shuō zhàng fū nǐ jì qǔ lái le wǒ nán yǐ tuī gù
高氏见了春香，焦躁起来，说：“丈夫，你既娶来了，我难以推故。
nǐ zhǐ yī wǒ liǎng jiàn shì wǒ biàn róng nǐ
你只依我两件事，我便容你。
qiáo jùn dào nǐ qiě shuō nà liǎng jiàn shì
”乔俊道：“你且说那两件事？
gāo shì qǐ kǒu shuō chū zhí jiào qiáo jùn yǒu jiā nán bēn yǒu guó nán tóu
”高氏启口说出，直教乔俊有家难奔，有国难投。
zhèng shì
正是：
fù rén zhī yǔ bù yí tīng gē hù fēn mén huài wǔ lún
妇人之语不宜听，割户分门坏五伦。
wù xìn qī yán xíng dà dào shì jiān nán zǐ jǐ duō rén
勿信妻言行大道，世间男子几多人？
dāng xià gāo shì shuō yǔ zhàng fū nǐ jīn yǐ qǔ lái jiā wǒ shuō yě zì wǎng rán le
当下高氏说与丈夫：“你今已娶来家，我说也自枉然了。
zhǐ shì yào nǐ yǔ tā bié zhù bù xǔ fàng zài jiā lǐ
只是要你与他别住，不许放在家里！
qiáo jùn tīng de shuō zhè gè róng yì wǒ zì lìn fáng wū yī jiān yǔ tā lìng zhù
”乔俊听得说：“这个容易，我自赁房屋一间与他另住。
gāo shì yòu shuō zì cóng jīn rì wèi shǐ wǒ zài bù yǔ nǐ zuò yī chù
”高氏又说：“自从今日为始，我再不与你做一处。
jiā zhōng qián běn shí wù shǒu shì yī fú wǒ zì yǔ nǚ ér liǎng gè shòu yòng bù xǔ nǐ lái tǎo
家中钱本什物、首饰衣服，我自与女儿两个受用，不许你来讨。
yī yīng guān sī mén hù děng shì nǐ zì jiào jiàn bì zhī chí mò zài lái chán wǒ
一应官司门户等事，你自教贱婢支持，莫再来缠我。
nǐ yī de me
你依得么？
qiáo jùn chén yín le bàn shǎng xīn lǐ dào yù dài bù yī yòu nán guò rì zi
”乔俊沉吟了半晌，心里道：“欲待不依，又难过日子。
ba ba
罢罢！
nǎi yán dōu yī nǐ
”乃言：“都依你。
gāo shì bù yǔ
”高氏不语。
cì rì zǎo qǐ qù bān huò wù xíng lǐ huí jiā jiù yāng rén lìn fáng yī jiān zài tóng qián jú qián jīn duì gòng yuàn shì yě
次日早起去搬货物行李回家，就央人赁房一间，在铜钱局前，——今对贡院是也。
jiǎn gè jí rì qiáo jùn dài le zhōu shì diǎn jiā huǒ yī yīng shí wù wán bèi bān jiāng guò qù
拣个吉日，乔俊带了周氏，点家火一应什物完备，搬将过去。
zhù le sān cháo liǎng rì guī jiā zǒu yī cì
住了三朝两日，归家走一次。
guāng yīn sì jiàn rì yuè rú suō bù jué bàn nián yǒu yú
光阴似箭，日月如梭，不觉半年有余。
qiáo jùn guā qǔ rén tóu zhàng mù jí sī fáng yín liǎng hái gōu zuò běn qián
乔俊刮取人头帐目及私房银两，还勾做本钱。
shōu sī yǐ wán dǎ diǎn jiā zhōng chái mǐ zhī lèi fēn fù zhōu shì nǐ kě nài jìng wǒ chū qù duō zhǐ liǎng yuè biàn huí
收丝已完，打点家中柴米之类，分付周氏：“你可耐静，我出去多只两月便回。
rú yǒu jí shì kě huí qù dà niáng jiā lǐ shuō zhī
如有急事，可回去大娘家里说知。
dào ba jìng dào jiā lǐ shuō yǔ gāo shì wǒ míng rì qǐ shēn qù hòu duō zhǐ liǎng yuè biàn huí
”道罢，径到家里说与高氏：“我明日起身去后，多只两月便回。
tǎng yǒu shì gù nǐ kě zhào guǎn zhōu shì kàn fū qī zhī miàn
倘有事故，你可照管周氏，看夫妻之面！
nǚ ér dào diē diē zǎo huí
”女儿道：“爹爹早回！
bié le qī nǚ yòu lái xīn zhù chù dǎ diǎn míng zǎo qǐ chéng
”别了妻女，又来新住处打点明早起程。
cǐ shí shì jiǔ yuè jiān chū mén dā chuán dēng tú qù le
此时是九月间，出门搭船，登途去了。
yī qù liǎng gè yuè zhōu shì zài jiā zhōng rì yǐ mén ér wàng bú jiàn zhàng fū huí lái
一去两个月，周氏在家终日倚门而望，不见丈夫回来。
kàn kàn yòu shì dōng jǐng zhì le
看看又是冬景至了。
qí nián dà lěng
其年大冷。
hū yī rì wǎn tóng yún mì bù fēn fēn yáng yáng xià yì tiān dà xuě
忽一日晚彤云密布，纷纷扬扬，下一天大雪。
gāo shì zài jiā sī cǔn zhàng fū yī qù yīn hé zhì dōng shí jié zhǐ guǎn bù huí
高氏在家思忖，丈夫一去，因何至冬时节，只管不回？
zhè zhōu shì hán lěng sài r yòu bìng zhòng qǐ shēn bù dé
这周氏寒冷，赛儿又病重，起身不得；
nǎi jiào hóng sān jiāng xiē chái mǐ tàn huǒ qián wù sòng yǔ zhōu shì
乃叫洪三将些柴米炭火钱物，送与周氏。
zhōu shì jiàn xuě xià de dà bì mén zài jiā kū qì
周氏见雪下得大，闭门在家哭泣。
tīng de qiāo mén zhī dào shì zhàng fū huí lái huāng máng kāi mén jiàn le hóng dà gōng tiāo le dōng xī jìn mén
听得敲门，只道是丈夫回来，慌忙开门，见了洪大工挑了东西进门。
zhōu shì nǎi wèn dà gōng dà niáng dà jiě yī xiàng hǎo me
周氏乃问大工：“大娘大姐一向好么？
dà gōng dá dào dà niáng jiàn dà guān rén bù huí jì guà nǐ wú pán chán jiào wǒ sòng chái mǐ qián chāo yǔ nǐ yòng
”大工答道：“大娘见大官人不回，记挂你无盘缠，教我送柴米钱钞与你用。
zhōu shì jiàn shuō huí yán dà gōng nǐ huí jiā qù duō duō bài shàng dà niáng dà jiě
”周氏见说，回言：“大工，你回家去，多多拜上大娘大姐！
dà gōng bié le zì huí jiā qù
”大工别了，自回家去。
cì rì wǔ pái shí fēn zhōu shì mén shǒu yòu yǒu rén qiāo mén
次日午牌时分，周氏门首又有人敲门。
zhōu shì dào zhè děng dà xuě yòu shì hé rén qiāo mén
周氏道：“这等大雪，又是何人敲门？
zhǐ yīn zhè rén lái yǒu fèn jiào zhōu shì zài bù néng yǔ qiáo jùn tuán yuán
”只因这人来，有分教周氏再不能与乔俊团圆。
zhèng shì
正是：
bì mén wū lǐ zuò huò cóng tiān shàng lái
闭门屋里坐，祸从天上来。
dāng rì xuě xià de yuè dà zhōu shì zài fáng zhōng xiàng huǒ
当日雪下得越大，周氏在房中向火。
hū tīng de yǒu rén qiāo mén qǐ shēn kāi mén kàn shí jiàn yī rén tóu dài pò tóu jīn shēn chuān jiù yī fú
忽听得有人敲门，起身开门看时，见一人头戴破头巾，身穿旧衣服。
biàn wèn zhōu shì dào sǎo zi qiáo jùn zài jiā me
便问周氏道：“嫂子，乔俊在家么？
zhōu shì dá dào zì cóng jiǔ yuè chū mén hái wèi huí li
”周氏答道：“自从九月出门，还未回哩。
nà rén shuō wǒ shì tā lǐ cháng
”那人说：“我是他里长。
jīn lái chà qiáo jùn qù hǎi níng qì jiāng táng zuò fū shí rì xiē èr shí rì yòu zuò shí rì
今来差乔俊去海宁砌江塘，做夫十日，歇二十日，又做十日。
tā jì bù zài jiā wǒ tì nǐ men xún gè rén nǐ chū qián gù tā qù zuò gōng
他既不在家，我替你们寻个人，你出钱雇他去做工。
zhōu shì dá dào jì rú cǐ zhǐ píng nǐ jiào rén tì le wǒ zì hái nǐ gōng qián
”周氏答道：“既如此，只凭你教人替了，我自还你工钱。
lǐ cháng xiāng bié chū mén
”里长相别出门。
cì rì fàn hòu lǐng yí gè hòu shēng nián yuē èr shí suì yǔ zhōu shì xiāng jiàn
次日饭后，领一个后生，年约二十岁，与周氏相见。
lǐ cháng shuō yǔ zhōu shì cǐ rén shì shàng hǎi xiàn rén xìng dǒng míng xiǎo èr zì yòu tā fù mǔ jù sàng
里长说与周氏：“此人是上海县人，姓董名小二，自幼他父母俱丧。
rú jīn zhuān kào yú rén jiā zuò gōng guò rì měi nián zhǐ yào nǐ sān wǔ bǎi guàn qián dōng xià zuò xiē yī fú yǔ tā chuān
如今专靠与人家做工过日，每年只要你三五百贯钱，冬夏做些衣服与他穿。
wǒ kàn nǐ jiā lǐ yòu wú rén kě gù tā zài jiā zǒu dòng yě hǎo
我看你家里又无人，可雇他在家走动也好。
zhōu shì jiàn shuō xīn zhōng huān xǐ dào wěi shí wǒ jiā wú rén zǒu dòng
”周氏见说，心中欢喜道：“委实我家无人走动。
kàn zhè rén xiǎng yě shì gè liáng shàn běn fèn de gōng qián biàn yī nǐ bà le
看这人，想也是个良善本分的，工钱便依你罢了。
dāng xià suì xiè le lǐ cháng liú zài jiā lǐ
”当下遂谢了里长，留在家里。
zhì cì rì lǐ cháng lái jiào qù hǎi níng zuò fū zhōu shì qǔ xiē qián chāo yǔ xiǎo èr gēn zhe lǐ cháng qù le shí rì huí lái
至次日，里长来叫去海宁做夫，周氏取些钱钞与小二，跟着里长去了十日，回来。
zhè xiǎo èr zài jiā lǐ xiǎo xīn jǐn shèn shāo xiāng sǎo dì jiàn jiàn dāng xīn
这小二在家里小心谨慎，烧香扫地，件件当心。
qiě shuō qiáo jùn zài dōng jīng mài sī yǔ yí gè shàng tīng xíng shǒu chén ruì lián lái wǎng dǎo shēn zài tā jiā shǐ qián yīn cǐ liú liàn zài bǐ
且说乔俊在东京卖丝，与一个上厅行首沈瑞莲来往，倒身在他家使钱，因此留恋在彼。
quán bù guǎn jiā zhōng qī qiè zhǐ liàn huā mén liǔ hù xiāo yáo kuài lè
全不管家中妻妾，只恋花门柳户，逍遥快乐。
nǎ zhī jiā lǐ sài r bìng le liǎng gè yú yuè sǐ le
那知家里赛儿病了两个余月，死了。
gāo shì jiào hóng sān mǎi jù guān mù káng chū chéng wài huà rén chǎng shāo le
高氏叫洪三买具棺木，扛出城外化人场烧了。
gāo shì lì xìng zhēn jié zì zài mén qián mài jiǔ wú yǒu bàn diǎn kuáng xīn
高氏立性贞洁，自在门前卖酒，无有半点狂心。
bù xiǎng zhōu shì zì cóng ān le dǒng xiǎo èr zài jiā dào yǒu xīn kàn shàng tā
不想周氏自从安了董小二在家，到有心看上他。
yǒu shí zuò fū huí lái rè gēng rè fàn bān yǔ tā chī
有时做夫回来，热羹热饭搬与他吃。
xiǎo èr jiàn tā jiā wú rén qín jǐn zuò huó
小二见他家无人，勤谨做活。
zhōu shì shí cháng méi lái yǎn qù de gōu yǐn tā
周氏时常眉来眼去的勾引他。
zhè xiǎo èr yě yǒu xīn zhǐ shì bù gǎn shàng qián
这小二也有心，只是不敢上前。
yī rì zhèng shì shí èr yuè sān shí rì yè zhōu shì jiào xiǎo èr qù mǎi xiē jiǔ guǒ yú ròu zhī lèi guò nián
一日正是十二月三十日夜，周氏叫小二去买些酒果鱼肉之类过年。
dào wǎn zhōu shì jiào xiǎo èr guān le dà mén qù zào shàng dàng yī zhù zi jiǔ qiè xiē ròu zuò yī pán ān pái huǒ pén diǎn shàng le dēng jiù bǎi zài fáng nèi chuáng miàn qián zhuō r shàng
到晚，周氏叫小二关了大门，去灶上荡一注子酒，切些肉做一盘，安排火盆，点上了灯，就摆在房内床面前桌儿上。
xiǎo èr zài zào qián shāo huǒ zhōu shì qīng qīng de jiào dào xiǎo èr nǐ lái fáng lǐ lái jiāng xiē dōng xī qù chī
小二在灶前烧火，周氏轻轻的叫道：“小二，你来房里来，将些东西去吃！
xiǎo èr qiān bù hé wàn bù hé zǒu rù fáng nèi yǒu fèn jiào xiǎo èr sǐ wú zàng shēn zhī dì
”小二千不合万不合走入房内，有分教小二死无葬身之地。
zhèng shì
正是：
tóng pú rén jiā bù kě wú qǐ zhī zhuàng liǎo bù liáng tú
僮仆人家不可无，岂知撞了不良徒。
fēn míng yī duàn qiāo qī shì mán zhe táng táng dà zhàng fū
分明一段跷蹊事，瞒着堂堂大丈夫。
cǐ shí zhōu shì jiào xiǎo èr dào chuáng qián biàn dào xiǎo èr nǐ lái nǐ lái wǒ hé nǐ chī liǎng bēi jiǔ jīn yè nǐ jiù zài wǒ fáng lǐ shuì ba
此时周氏叫小二到床前，便道：“小二，你来你来，我和你吃两杯酒，今夜你就在我房里睡罢。
xiǎo èr dào bù gǎn
”小二道：“不敢！
zhōu shì mà le liǎng sān shēng mán zǐ shuāng shǒu bǎ xiǎo èr bào dào chuáng biān āi jiān ér zuò
”周氏骂了两三声“蛮子”，双手把小二抱到床边，挨肩而坐。
biàn jiāng xiǎo èr chě guò huái zhōng jiě kāi zhǔ yāo r jiāo tā mō xiōng qián má tuán yě sì bái nǎi
便将小二扯过怀中，解开主腰儿，交他摸胸前麻团也似白奶。
xiǎo èr yín xīn dàng yàng biàn jiāng zhōu shì liǎn lǒu guò lái jiāng shé jiān jǐ dù zài zhōu shì kǒu nèi rèn yì kuài lè
小二淫心荡漾，便将周氏脸搂过来，将舌尖几度在周氏口内，任意快乐。
zhōu shì jiāng jiǔ shāi xià liǎng gè chī yí gè jiāo bēi jiǔ liǎng rén hé chī wǔ liù bēi
周氏将酒筛下，两个吃一个交杯酒，两人合吃五六杯。
zhōu shì dào nǐ zài wài tóu xiē wǒ zài fáng nèi yě shì zì xiē hán lěng nán áo
周氏道：“你在外头歇，我在房内也是自歇，寒冷难熬。
nǐ jīn wú fú bù yī wǒ de kǒu
你今无福，不依我的口。
xiǎo èr guì xià dào gǎn chéng niáng zǐ yǒu xīn xiǎo rén bàn yǒu yì duō shí le zhǐ shì bù gǎn shuō
”小二跪下道：“感承娘子有心，小人办有意多时了，只是不敢说。
jīn rì niáng zǐ tái jǔ xiǎo rén cǐ ēn shā shēn nán bào
今日娘子抬举小人，此恩杀身难报。
èr rén shuō ba jiě yī tuō dài jiù zuò le fū qī
”二人说罢，解衣脱带，就做了夫妻。
yī yè kuài lè bù bì shuō le
一夜快乐，不必说了。
tiān míng xiǎo èr xiān qǐ lái shāo tāng xǐ wǎn zuò fàn zhōu shì fāng qǐ shū zhuāng xǐ miàn ba chī fàn
天明，小二先起来烧汤洗碗做饭，周氏方起，梳妆洗面罢，吃饭。
zhèng shì
正是：
shào nǚ shǎo láng qíng sè xiāng dāng
少女少郎，情色相当。
què rú fū qī yì bān zài jiā guò huó zuǒ yòu lín shè jiē zhī cǐ shì wú rén xián guǎn
却如夫妻一般在家过活，左右邻舍皆知此事，无人闲管。
què shuō gāo shì yīn wú rén zhào guǎn mén qián jiǔ diàn hū yī rì tīng dé xián rén shuō zhōu shì yǔ xiǎo èr tōng jiān
却说高氏因无人照管门前酒店，忽一日，听得闲人说：“周氏与小二通奸。
qiě xìn qiě yí fàng xīn bù xià
”且信且疑，放心不下。
yīn cǐ jiào hóng dà gōng qù yǔ zhōu shì shuō qiě bān huí jiā shěng de liǎng biān jiā huǒ zhōu shì jiàn hóng dà gōng lái shuō chén yín le bàn shǎng miǎn qiǎng huí yán dào jì shì dà niáng hǎo yì jīn wǎn jiù jiāng jiā huǒ bān huí jiā qù
因此教洪大工去与周氏说：“且搬回家，省得两边家火、”周氏见洪大工来说，沉吟了半晌，勉强回言道：“既是大娘好意，今晚就将家火搬回家去。
hóng gōng dà dé le yán yǔ zì huí jiā le
”洪工大得了言语自回家了。
zhōu shì biàn jiào xiǎo èr shāng liáng jīn dà niáng yào wǒ bān huí jiā qù liào xiǎng wéi tā bù dé zhǐ shì nǐ què rú hé
周氏便叫小二商量，“今大娘要我搬回家去，料想违他不得，只是你却如何？
xiǎo èr dá dào niáng zǐ dà niáng jiā lǐ yě wú rén xiǎo rén qíng yuàn yǔ dà niáng jiā sòng jiǔ zǒu dòng
”小二答道：“娘子，大娘家里也无人，小人情愿与大娘家送酒走动。
zhǐ shì yī jiàn bù bǐ cǐ dì bù dé yǔ niáng zǐ kuài lè le
只是一件，不比此地，不得与娘子快乐了；
bù rán jiù jīn rì chāi sàn le ba
不然，就今日拆散了罢。
shuō ba liǎng gè lǒu bào zhe kū le yī huí
”说罢，两个搂抱着，哭了一回。
zhōu shì dào nǐ qiě ān xīn wǒ jīn shōu shí yī xiāng shí wù nǐ yǔ wǒ tiāo huí dà niáng jiā qù
周氏道：“你且安心，我今收拾衣箱什物，你与我挑回大娘家去。
wǒ zì yǔ dà niáng shuō liú nǐ zài jiā àn dì lǐ yǔ wǒ kuài lè
我自与大娘说，留你在家，暗地里与我快乐。
qiě děng zhàng fū huí lái zài zuò jì jiào
且等丈夫回来，再做计较。
xiǎo èr jiàn shuō cái fàng xīn huān xǐ
”小二见说，才放心欢喜。
huí yán dào wàn wàng niáng zǐ yòng xīn
回言道：“万望娘子用心！
dāng rì xià wǔ shōu shí yǐ le xiǎo èr xiān tiāo le xiāng lǒng lái
”当日下午收拾已了，小二先挑了箱笼来。
ái dào huáng hūn hóng dà gōng tí gè dēng lóng qù jiē zhōu shì
挨到黄昏，洪大工提个灯笼去接周氏。
zhōu shì qǔ jù suǒ suǒ le dà mén tóng xiǎo èr huí jiā
周氏取具锁锁了大门，同小二回家。
zhèng shì
正是：
fēi é pū huǒ shēn xū sàng biān fú tóu gān mìng bì qīng
飞蛾扑火身须丧，蝙蝠投竿命必倾。
dāng shí xiǎo èr yǔ zhōu shì dào jiā jiàn le gāo shì
当时小二与周氏到家，见了高氏。
gāo shì dào nǐ rú jīn huí dào jiā yī chù zhù le rú hé dài xiǎo èr huí lái
高氏道：“你如今回到家一处住了，如何带小二回来？
hé bù dǎ fā tā qù le
何不打发他去了？
zhōu shì dào dà niáng mén qián wú rén zhào guǎn bù rú liú tā zài jiā shǐ huàn dài děng zhàng fū huí shí dǎ fā tā wèi chí
”周氏道：“大娘门前无人照管，不如留他在家使唤，待等丈夫回时，打发他未迟。
gāo shì shì gè qīng jié de rén xīn zhōng xiǎng dào zài wǒ jiā zhōng wǒ zì zhào guǎn zhe tā yǒu shèn zào sī má xiàn
”高氏是个清洁的人，心中想道：“在我家中，我自照管着他，有甚皂丝麻线？
suì liú xià jiào tā kàn diàn tǎo jiǔ tán yī yīng dōu huì de
”遂留下教他看店，讨酒坛，一应都会得。
bù jué yòu guò le shù yuè
不觉又过了数月。
zhōu shì suī hé xiǎo èr yǒu qíng zhōng jiǔ bù bǐ zì zhù zhī shí liǎng gè rèn yì qǔ lè
周氏虽和小二有情，终久不比自住之时两个任意取乐。
yī rì zhōu shì jiàn gāo shì shuō qǐ xiǎo èr zhū shì qín jǐn yòu běn fèn biàn dào dà niáng hé bù jiāng dà jiě zhāo xiǎo èr wèi hūn què bù biàn dāng
一日，周氏见高氏说起小二诸事勤谨，又本分，便道：“大娘何不将大姐招小二为婚，却不便当？
gāo shì tīng de dà nù mà dào nǐ zhè gè jiàn rén hǎo méi zhì qì
”高氏听得大怒，骂道：“你这个贱人，好没志气！
wǒ nǚ ér zhāo gù gōng rén wèi xù
我女儿招雇工人为婿？
zhōu shì bù gǎn yán yǔ chī gāo shì mà le sān sì rì
”周氏不敢言语，吃高氏骂了三四日。
gāo shì zhǐ yǐ zhe zì shēn zhèng dà quán bù xiǎng zhōu shì yǔ tā tōng jiān gù cǐ yào jiāng nǚ ér zhāo tā
高氏只倚着自身正大，全不想周氏与他通奸，故此要将女儿招他。
ruò hái sī liang cǐ shì zhǐ xiāo de dǎ fā le xiǎo èr chū mén hòu lái bú jiàn de zì shēn tóng nǚ dǎ sǐ zài yù miè mén zhī shì
若还思量此事，只消得打发了小二出门，后来不见得自身同女打死在狱，灭门之事。
qiě shuō xiǎo èr zì sān yuè lái jiā gǔ rén yún yī nián zhǎng gōng èr nián jie gōng sān nián tài gōng
且说小二自三月来家，古人云：“一年长工，二年家公，三年太公。
bù xiǎng qiáo jùn yī qù bù huí xiǎo èr zài dà niáng jiā yī nián yǒu yú chū rù fáng shì zhū shì tuō tā biàn zuò qiáo jiā gōng qī fù hóng sān
”不想乔俊一去不回，小二在大娘家一年有余，出入房室，诸事托他，便做乔家公，欺负洪三。
huò zǎo huò wǎn jiàn le yù xiù biàn jiāng yán yǔ tiáo xì tā bù zé yī rì
或早或晚，见了玉秀，便将言语调戏他，不则一日。
bù xiǎng yù xiù bèi zhè xiǎo èr jiān piàn le
不想玉秀被这小二奸骗了。
qí shì zhōu shì yě zhī zhǐ mán zhe gāo shì
其事周氏也知，只瞒着高氏。
shì cǐ yòu guò le yī yuè
似此又过了一月。
qí shí shì liù yuè bàn tiān dào dà rè yù xiù zài fáng nèi xǐ yù
其时是六月半，天道大热，玉秀在房内洗浴。
gāo shì zǒu rù fáng zhōng kàn jiàn nǚ ér nǎi dà
高氏走入房中，看见女儿奶大？
chī le yī jīng
吃了一惊。
dài nǚ r chuān le yī shang jiào nǚ ér dào miàn qián wèn dào nǐ chī hé rén nòng le shēn tǐ zhè nǎi dà le
待女儿穿了衣裳，叫女儿到面前问道：“你吃何人弄了身体，这奶大了？
nǐ hǎo hǎo shí shuō wǒ biàn ráo nǐ
你好好实说，我便饶你！
yù xiù tuī tuō bù guò zhǐ de shí shuō wǒ bèi xiǎo èr hōng le
”玉秀推托不过，只得实说：“我被小二哄了。
gāo shì diē jiǎo jiào kǔ zhè shì dōu shì zhè xiǎo pó niáng zuò yí lù huài le wǒ nǚ hái ér
”高氏跌脚叫苦：“这事都是这小婆娘做一路，坏了我女孩儿！
cǐ shì zěn shēng shì hǎo
此事怎生是好？
yù dài shēng zhāng qǐ lái yòu pà rǎng dòng rén zhī kǔ le nǚ ér yī shì zhī shì
”欲待声张起来，又怕嚷动人知，苦了女儿一世之事。
dāng shí chén yín le bàn shǎng méi tóu yī cù jì shàng xīn lái zhī chú hài le zhè mán zǐ fāng cái miǎn de rén zhī
当时沉吟了半晌，眉头一蹙，计上心来，只除害了这蛮子，方才免得人知。
bù jué yòu guò le liǎng yuè
不觉又过了两月。
hū zhí bā yuè zhōng qiū jié dào gāo shì jiào xiǎo èr mǎi xiē yú ròu guǒ zǐ zhī wù ān pái jiā yàn
忽值八月中秋节到，高氏叫小二买些鱼肉果子之物，安排家宴。
dàng wǎn gāo shì zhōu shì yù xiù zài hòu yuán shǎng yuè jiào hóng sān hé xiǎo èr bié zài yī biān chī
当晚高氏、周氏、玉秀在后园赏月，叫洪三和小二别在一边吃。
gāo shì zhì yè sān gēng jiào xiǎo èr shǎng le liǎng dà wǎn jiǔ
高氏至夜三更，叫小二赏了两大碗酒。
xiǎo èr bù gǎn tuī cí yī yǐn ér jìn bù jué dà zuì dào le
小二不敢推辞，一饮而尽，不觉大醉，倒了。
hóng sān yě yǒu jiǔ zì qù jiǔ fáng lǐ shuì le
洪三也有酒，自去酒房里睡了。
zhè xiǎo èr zhǐ yīn jiǔ zuì zhōng le gāo shì jì cè dàng yè biàn shì
这小二只因酒醉，中了高氏计策，当夜便是：
dōng yuè xīn tiān wǎng sǐ guǐ yáng jiān bú jiàn shào nián rén
东岳新添枉死鬼，阳间不见少年人。
dāng shí gāo shì shǐ nǚ r zì qù shuì le biàn yǔ zhōu shì shuō wǒ zhǐ guǎn jiā shì mǎi mài nǎ zhī nǐ yǔ zhè mán zǐ tōng jiān
当时高氏使女儿自去睡了，便与周氏说：“我只管家事买卖，那知你与这蛮子通奸。
nǐ liǎng gè zuò le yí lù gù yì jiào tā jiān le wǒ de nǚ ér
你两个做了一路，故意教他奸了我的女儿。
zhàng fū huí lái jiào wǒ zěn de jiàn tā fēn shuō
丈夫回来，教我怎的见他分说？
wǒ shì gè qīng qīng bái bái de rén rú jīn tǎo le nǐ lái bèi nǐ diàn rǔ wǒ de mén fēng rú hé shì hǎo
我是个清清白白的人，如今讨了你来，被你玷辱我的门风，如何是好！
wǒ jīn yǔ nǐ zhǐ de mò nài hé hài le zhè mán zǐ xìng mìng shén bù zhī guǐ bù jué
我今与你只得没奈何害了这蛮子性命，神不知，鬼不觉。
tǎng zhàng fū huí lái nǐ yǔ wǒ nǚ ér jù gè miǎn de chū chǒu gè wú shì le
倘丈夫回来，你与我女儿俱各免得出丑，各无事了。
nǐ kě qù jiāng tiáo suǒ lái
你可去将条索来！
zhōu shì chū shí bù kěn bèi gāo shì mà dào dōu shì nǐ zhè jiàn rén yǔ tā tōng jiān yīn cǐ huài le wǒ nǚ ér
”周氏初时不肯，被高氏骂道：“都是你这贱人与他通奸，因此坏了我女儿！
nǐ hái liàn zhe tā
你还恋着他？
zhōu shì chī mà de mò nài hé zhǐ de qù fáng lǐ qǔ le má suǒ dì yǔ gāo shì
”周氏吃骂得没奈何，只得去房里取了麻索，递与高氏。
gāo shì jiē le jiāng qù xiǎo èr bó xiàng xià yī jiǎo
高氏接了，将去小二脖项下一绞。
yuán lái fù rén jiā shǒu ruǎn fù le yí gè gēng cì jiǎo bù sǐ
原来妇人家手软，缚了一个更次，绞不死。
xiǎo èr hǎn qǐ lái
小二喊起来。
gāo shì jí le wú jiā huǒ zài shǒu biān jiào zhōu shì qù zào qián zhuō bǎ pǐ chái fǔ tóu bǎ xiǎo èr nǎo mén shàng yī fǔ nǎo jiāng liú chū sǐ le
高氏急了，无家火在手边，教周氏去灶前捉把劈柴斧头，把小二脑门上一斧，脑浆流出死了。
gāo shì yǔ zhōu shì shāng liáng hǎo què hǎo le zhè sǐ shī xū shì jīn yè fā luò biàn hǎo
高氏与周氏商量：“好却好了，这死尸须是今夜发落便好。
zhōu shì dào kě jiào hóng sān qǐ lái jiāng kuài dà shí fù zài shī shàng tuó qù diū zài xīn qiáo hé lǐ shuǐ dǐ qù le dài tā shī shǒu zì làn shén bù zhī guǐ bù jué
”周氏道：“可叫洪三起来，将块大石缚在尸上，驮去丢在新桥河里水底去了，待他尸首自烂，神不知，鬼不觉。
gāo shì dà xǐ biàn dào jiǔ zuō fang lǐ jiào qǐ hóng dà gōng lái
”高氏大喜，便到酒作坊里叫起洪大工来。
dà gōng zǒu rù hòu yuán kàn jiàn le xiǎo èr shī shǒu dào qū chú le zhè hài zuì hǎo tǎng liú tā zài jiā dà guān rén huí lái yě yǒu lǎo dà de kǒu miàn
大工走入后园，看见了小二尸首道：“祛除了这害最好，倘留他在家，大官人回来，也有老大的口面。
zhōu shì dào nǐ kě chèn tiān wèi míng bǎ shī shǒu tuó qù xīn hé lǐ bǎ kuài dà shí fù zhù zhuì xià shuǐ lǐ qù
”周氏道：“你可趁天未明，把尸首驮去新河里，把块大石缚住，坠下水里去。
ruò dào tiān míng tǎng yǒu rén wèn shí zhǐ shuō dào xiǎo èr tōu le wǒ jiā shǒu shì wù jiàn yè jiān táo zǒu le
若到天明，倘有人问时，只说道小二偷了我家首饰物件，夜间逃走了。
tā jiā yī xiàng yòu wú rén wǎng lái de liào rán méi shì
他家一向又无人往来的，料然没事。
hóng dà gōng tuó le shī shǒu gāo shì jiāng dēng zhào chū mén qù
”洪大工驮了尸首，高氏将灯照出门去。
cǐ shí yǒu wǔ gēng shí fēn hóng dà gōng tuó dào hé biān duó kuài dà shí bǎng fù zài shī shǒu shàng diū zài hé nèi zhí tuī kāi zài zhōng xīn lǐ
此时有五更时分，洪大工驮到河边，掇块大石，绑缚在尸首上，丢在河内，直推开在中心里。
zhè hé yǒu zhàng yú shēn shuǐ dāng shí chén xià shuǐ dǐ qù le liào dào yǒng wú zōng jī
这河有丈余深水，当时沉下水底去了，料道永无踪迹。
hóng dà gōng huí jiā qīng qīng de guān le dà mén gāo shì yǔ zhōu shì gè huí fáng lǐ shuì le
洪大工回家，轻轻的关了大门，高氏与周氏各回房里睡了。
gāo shì suī zì qīng jié yě qiàn xiē cōng míng zhī chù cuò gàn le cǐ shì
高氏虽自清洁，也欠些聪明之处，错干了此事。
jì zhī qí qíng zhǐ kě hǎo hǎo dǎ fā le xiǎo èr chū mén biàn liǎo
既知其情，只可好好打发了小二出门便了。
qiān bù hé wàn bù hé jiāng tā jiǎo sǐ
千不合，万不合，将他绞死。
hòu lái què bèi rén shǒu gào dǎ sǐ zài yù miè mén jué hù huǐ zhī hé jí
后来却被人首告，打死在狱，灭门绝户，悔之何及！
qiě shuō hóng dà gōng shuì zhì tiān míng qǐ lái kāi le jiǔ diàn gāo shì yī jiù zài mén qián mài jiǔ
且说洪大工睡至天明，起来开了酒店，高氏依旧在门前卖酒。
yù xiù yǎn zhōng bú jiàn le xiǎo èr yě bù gǎn wèn
玉秀眼中不见了小二，也不敢问。
zhōu shì zì yán zì yǔ jiǎ yì dào xiǎo èr zhè sī wú lǐ tōu le wǒ shǒu shì wù jiàn yè jiān táo zǒu le
周氏自言自语，假意道：“小二这厮无礼，偷了我首饰物件，夜间逃走了。
yù xiù zì zài fáng lǐ yě bù wèn tā
”玉秀自在房里，也不问他。
nà lín shè yě bù guǎn tā jiā xiǎo èr zài yǔ bù zài
那邻舍也不管他家小二在与不在。
gāo shì yī shí hài le xiǎo èr xìng mìng yí jué bù xià zǎo wǎn xīn zhōng zhǐ kǒng shì fā zhōng rì yōu mèn guò rì
高氏一时害了小二性命，疑决不下，早晚心中只恐事发，终日忧闷过日。
zhèng shì
正是：
yào rén zhī zhòng qín xué pà rén zhī shì mò zuò
要人知重勤学，怕人知事莫做。
què shuō wǔ lín mén wài qīng hú zhá biān yǒu gè zuò xuē de pí jiàng xìng chén míng wén hún jiā chéng shì wǔ niang
却说武林门外清湖闸边，有个做靴的皮匠，姓陈名文，浑家程氏五娘。
fū qī liǎng kǒu er zhǐ kào zuò xuē xié dù rì
夫妻两口儿，止靠做靴鞋度日。
cǐ shí shì shí yuè chū xún zhè chén wén yǔ qī zǐ zhēng lùn yī kǒu qì zǒu rù mén lǐ mǎn qiáo biān pí shì lǐ mǎi pí dāng rì bù huí cì rì wǔ hòu yě bù huí
此时是十月初旬，这陈文与妻子争论，一口气，走入门里满桥边皮市里买皮，当日不回，次日午后也不回。
chéng wǔ niang xīn nèi huāng qǐ lái
程五娘心内慌起来。
yòu guò le yī yè yì bú jiàn huí
又过了一夜，亦不见回。
dú zì yí gè zài jiā fán nǎo
独自一个在家烦恼。
jiāng jí yī yuè bìng wú xiāo xī
将及一月，并无消息。
zhè chéng wǔ niang bù miǎn zǒu rù chéng lǐ wèn xùn
这程五娘不免走入城里问讯。
jìng dào pí shì lǐ lái wèn mài pí diàn jiā jiē yán yī yuè qián hé zēng jiàn nǐ zhàng fū lái mǎi pí
径到皮市里来，问卖皮店家，皆言：“一月前何曾见你丈夫来买皮？
mò fēi sǐ zài nà lǐ le
莫非死在那里了？
yǒu duō kǒu de dào nǐ zhàng fū chuān shén yī fú chū lái
”有多口的道：“你丈夫穿甚衣服出来？
chéng wǔ niang dào wǒ zhàng fū tóu dài wàn zì tóu jīn shēn chuān zhe qīng juàn yī kǒu zhōng
”程五娘道：“我丈夫头戴万字头巾，身穿着青绢一口中。
yī yuè qián shuō lái pí shì lǐ mǎi pí zhì jīn bú jiàn xìn xī bù zhī hé chǔ qù le
一月前说来皮市里买皮，至今不见信息，不知何处去了？
zhòng rén dào nǐ kě chéng nèi gè chù qù xún biàn zhī yīn xìn
”众人道：“你可城内各处去寻，便知音信。
chéng wǔ niang xiè le zhòng rén rào chéng zhōng féng rén biàn wèn
”程五娘谢了众人，绕城中逢人便问。
yī rì bìng wú zōng jī
一日，并无踪迹。
guò le liǎng rì chī le zǎo fàn yòu rù chéng lái xún wèn
过了两日，吃了早饭，又入城来寻问。
bù duān bù zhèng zǒu dào xīn qiáo shàng guò
不端不正，走到新桥上过。
zhèng shì shì yǒu còu qiǎo wù yǒu ǒu rán
正是事有凑巧，物有偶然。
zhī jiàn hé àn shàng yǒu rén xuān hǒng shuō dào yǒu gè rén sǐ zài hé lǐ shēn shàng chuān lǐng qīng yī fú fàn qǐ zài qiáo xià shuǐ miàn shàng
只见河岸上有人喧哄说道：“有个人死在河里，身上穿领青衣服，泛起在桥下水面上。
chéng wǔ niang tīng de shuō lián máng zǒu dào hé àn biān fēn kāi rén zhòng yī kàn shí zhī jiàn shuǐ miàn shàng piāo fú yí gè sǐ shī chuān zhe qīng yī fú
”程五娘听得说，连忙走到河岸边，分开人众一看时，只见水面上漂浮一个死尸，穿着青衣服。
yuǎn yuǎn kàn shí yǒu xiē xiāng xiàng
远远看时，有些相像。
chéng shì biàn dà kū dào zhàng fū yuán hé sǐ zài shuǐ lǐ
程氏便大哭道：“丈夫缘何死在水里？
kàn de rén dōu dāi le
”看的人都呆了。
chéng shì yòu āi gào zhòng rén nà gè bó bo kěn yǔ nú jiā yè guò wǒ de zhàng fū shī shǒu dào àn biān nú jiā rèn yī rèn kàn
程氏又哀告众人：“那个伯伯肯与奴家拽过我的丈夫尸首到岸边，奴家认一认看。
nú jiā zì fèng jiǔ qián wǔ shí guàn
奴家自奉酒钱五十贯。
dāng shí yǒu yí gè pò luò hù tīng zuò wáng jiǔ jiǔ zhuān yī zài jiē shì shàng bāng xián dǎ hǒng dǔ piàn rén cái
”当时有一个破落户，听做王酒酒，专一在街市上帮闲打哄，赌骗人财。
zhè sī shì gè pō pí méi rén jiā lǐ tā
这厮是个泼皮，没人家理他。
dāng shí yě zài nà lǐ kàn tīng jiàn chéng wǔ niang xǔ shuō wǔ shí guàn jiǔ qián biàn shuō dào xiǎo niáng zǐ wǒ yǔ nǐ yè guò shī shǒu lái àn biān nǐ rèn kàn
当时也在那里看，听见程五娘许说五十贯酒钱，便说道：“小娘子，我与你拽过尸首来岸边你认看。
wǔ niang kū ba dào ruò de bó bo rú cǐ shēn ēn nán bào
”五娘哭罢，道：“若得伯伯如此，深恩难报！
zhè wáng jiǔ jiǔ jiàn zhǐ guò wǎng chuán biàn tiào shàng chuán qù jiào dào shāo gōng nǐ kě zhù yī zhù děng wǒ tì zhè gè xiǎo niáng zǐ yè zhè shī shǒu dào àn biān
”这王酒酒见只过往船，便跳上船去，叫道：“梢工，你可住一住，等我替这个小娘子拽这尸首到岸边。
dāng shí wáng jiǔ jiǔ yè nà shī shǒu lái
”当时王酒酒拽那尸首来。
wáng jiǔ jiǔ rèn de qiáo jiā dǒng xiǎo èr de shī shǒu kǒu lǐ bù shuō chū lái zhī jiào chéng shì rèn kàn
王酒酒认得乔家董小二的尸首，口里不说出来，只教程氏认看。
zhǐ yīn cǐ qǐ yǒu fèn jiào gāo shì yī jiā sǐ yú fēi mìng
只因此起，有分教高氏一家死于非命。
zhèng shì
正是：
nào lǐ zuàn tóu rè chù wāi yù rén měng xī ài qián cái
闹里钻头热处歪，遇人猛惜爱钱财。
shéi zhī cuò rèn shī hé shǒu yǐn chū yuān jiā huò huàn lái
谁知错认尸和首，引出冤家祸患来。
cǐ shí wáng jiǔ jiǔ zài chuán shàng jiāng zhú gāo tuī nà shī shǒu dào àn biān lái
此时王酒酒在船上，将竹篙推那尸首到岸边来。
chéng shì kàn shí jiàn tóu miàn pí ròu què bèi shuǐ jìn huài le quán bù rèn de
程氏看时，见头面皮肉却被水浸坏了，全不认得。
kàn shēn shàng yī fú què rèn de shì zhàng fū de mú yàng hào hào dà kū āi gào wáng jiǔ jiǔ dào fán bó bo tóng nú qù mǎi kǒu guān mù lái shèng le què yòu zuò jì jiào
看身上衣服却认得，是丈夫的模样，号号大哭，哀告王酒酒道：“烦伯伯同奴去买口棺木来盛了，却又作计较。
wáng jiǔ jiǔ biàn suí chéng wǔ niang dào zhě táng wǔ zuò li tuán tóu jiā mǎi le guān mù jiào liǎng gè huǒ jiā lái hé xià lāo qǐ shī shǒu shèng yú guān nèi jiù zài hé àn biān cún zhe
”王酒酒便随程五娘到褚堂仵作李团头家，买了棺木，叫两个火家来河下捞起尸首，盛于棺内，就在河岸边存着。
nà shí xīn qiáo xià wú shén rén jiā zhù měi rì zhǐ yǒu chuán zhī lái wǎng
那时新桥下无甚人家住，每日止有船只来往。
chéng shì qǔ wǔ shí guàn qián xiè le wáng jiǔ jiǔ
程氏取五十贯钱，谢了王酒酒。
wáng jiǔ jiǔ dé le qián yī jìng zǒu dào gāo shì jiǔ diàn mén qián yǐ mǎi jiǔ wèi míng biàn duì gāo shì shuō nǐ jiā yuán hé dǎ sǐ le dǒng xiǎo èr diū zài xīn qiáo hé nèi
王酒酒得了钱，一径走到高氏酒店门前，以买酒为名，便对高氏说：“你家缘何打死了董小二，丢在新桥河内？
rú jīn fàn jiāng qǐ lái
如今泛将起来。
nǐ dào yī chǎng hǎo xiào
你道一场好笑！
nà lǐ zǒu yí gè lái cuò rèn zuò zhàng fū shī shǒu mǎi jù guān mù shèng le gǎi rì què lái mái zàng
那里走一个来错认做丈夫尸首，买具棺木盛了，改日却来埋葬。
gāo shì dào wáng jiǔ jiǔ nǐ mò hú yán luàn yǔ
”高氏道：“王酒酒，你莫胡言乱语。
wǒ jiā xiǎo èr tōu le shǒu shì yī fú zài táo zhuī huò bù zháo nà de zhè huà
我家小二，偷了首饰衣服在逃，追获不着，那得这话！
wáng jiǔ jiǔ dào dà niáng zǐ nǐ bú yào lài
”王酒酒道：“大娘子，你不要赖！
mán le bié rén bú yào mán wǒ
瞒了别人，不要瞒我。
nǐ jīn sòng wǒ xiē qián chāo mǎi qiú wǒ wǒ biàn rèn nà fù rén cuò rèn le qù
你今送我些钱钞买求我，我便任那妇人错认了去。
nǐ ruò bái lài bù yǔ wǒ wǒ jiù qù běn fǔ shǒu gào jiào nǐ chī yī chǎng rén mìng guān sī
你若白赖不与我，我就去本府首告，叫你吃一场人命官司。
gāo shì tīng de biàn mà qǐ lái nǐ zhè pò luò hù qiān dāo wàn guǎ de zéi bù zhǎng jùn de qǐ gài
”高氏听得，便骂起来：“你这破落户，千刀万剐的贼，不长俊的乞丐！
jiàn wǒ zhàng fū bù zài jiā jīn lái zhà wǒ
见我丈夫不在家，今来诈我！
wáng jiǔ jiǔ bèi mà dà nù ér qù
”王酒酒被骂，大怒而去。
néng shā de fù rén dào dǐ wú zhì qì hú luàn yǔ tā xiē qián chāo yě bú jiàn de nòng chū shì lái
能杀的妇人，到底无志气，胡乱与他些钱钞，也不见得弄出事来。
dāng shí gāo shì qiān bù hé wàn bù hé mà le wáng jiǔ jiǔ zhè yī dùn bèi nà sī zǒu dào níng hǎi jùn ān fǔ sī qián jiào qǐ qū lái
当时高氏千不合万不合，骂了王酒酒这一顿，被那厮走到宁海郡安抚司前，叫起屈来。
ān fǔ xiàng gōng zhèng zuò tīng shàng yā wén shū jiào zuǒ yòu huàn zhì tīng xià wèn dào yǒu hé qū shì
安抚相公正坐厅上押文书，叫左右唤至厅下，问道：“有何屈事？
wáng jiǔ jiǔ guì zài tīng xià gào dào xiǎo rén xìng wáng míng qīng qián táng xiàn rén jīn lái shǒu gào lín jū yǒu yī qiáo jùn chū wài wèi shāng wèi huí qí qī gāo shì yǔ qiè zhōu shì yī nǚ yù xiù yǔ jiā zhōng yī gù gōng rén dǒng xiǎo èr yǒu jiān qíng
”王酒酒跪在厅下，告道：“小人姓王名青，钱塘县人，今来首告：邻居有一乔俊，出外为商未回，其妻高氏，与妾周氏，一女玉秀，与家中一雇工人董小二有奸情。
bù zhī zěn de yuán gù bǎ dǒng xiǎo èr móu sǐ diū zài xīn qiáo hé lǐ rú jīn fàn qǐ
不知怎的缘故，把董小二谋死，丢在新桥河里，如今泛起。
xiǎo rén qù yǔ gāo shì yán shuō fǎn bèi běn fù bǎi bān rǔ mà
小人去与高氏言说，反被本妇百般辱骂。
tā jiā yǒu gè jiǔ dà gōng jiào zuò hóng sān gǎn shì tóng xīn móu hài de
他家有个酒大工，叫做洪三，敢是同心谋害的。
xiǎo rén bù gān yīn cǐ jiào qū
小人不甘，因此叫屈。
wàng xiàng gōng míng jìng zhāo chá
望相公明镜昭察！
ān fǔ tīng ba zhe wài láng lù le wáng qīng kǒu cí yā le gōng wén chà liǎng gè pái jūn yā zhe wáng qīng qù zhuō ná sān rén bìng hóng sān huǒ jí dào tīng
”安抚听罢，着外郎录了王青口词，押了公文，差两个牌军押着王青去捉拿三人并洪三，火急到厅。
dāng shí gōng rén jìng dào gāo shì jiā zhuō le gāo shì zhōu shì yù xiù hóng sān sì rén guān le dà mén qǔ suǒ suǒ le jìng dào ān fǔ sī tīng shàng
当时公人径到高氏家，捉了高氏、周氏、玉秀、洪三四人，关了大门，取锁锁了，径到安抚司厅上。
yī xíng rén guì xià
一行人跪下。
xiàng gōng shì cài zhōu rén xìng huáng míng zhèng dà wéi rén jiān jiǎo tān làn kù xíng
相公是蔡州人，姓黄名正大，为人奸狡，贪滥酷刑。
wèn gāo shì nǐ jiā dǒng xiǎo èr hé zài
问高氏：“你家董小二何在？
gāo shì dào xiǎo èr guǎi wù zài táo bù zhī qù xiàng
”高氏道：“小二拐物在逃，不知去向。
wáng qīng dào yào zhī míng bái zhǐ wèn hóng sān biàn zhī fēn xiǎo
”王青道：“要知明白，只问洪三，便知分晓。
ān fǔ suì jiāng hóng sān tuō fān kǎo dǎ liǎng tuǐ wǔ shí huáng jīng xuè liú mǎn de
”安抚遂将洪三拖翻拷打，两腿五十黄荆，血流满地。
dǎ áo bù guò zhǐ de zhāo dào dǒng xiǎo èr xiān yǔ zhōu shì yǒu jiān hòu bān huí jiā jiān le yù xiù
打熬不过，只得招道：“董小二先与周氏有奸，后搬回家，奸了玉秀。
gāo shì zhī jué kǒng zhàng fū huí jiā rǔ miè le mén fēng
高氏知觉，恐丈夫回家，辱灭了门风。
yú jīn nián bā yuè shí wǔ rì zhōng qiū yè shǎng yuè jiào xiǎo de tóng xiǎo èr liǎng gè zài yī biān chī jiǔ wǒ liǎng gè dōu zuì le
于今年八月十五日中秋夜赏月，教小的同小二两个在一边吃酒，我两个都醉了。
xiǎo de pà shī liǎo shì zì qù jiǔ fáng nèi shuì le
小的怕失了事，自去酒房内睡了。
dào wǔ gēng shí fēn zhī jiàn gāo shì zhōu shì lái jiǔ fáng mén biān jiào xiǎo de qù hòu yuán nèi zhī jiàn xiǎo èr shī shǒu zài dì jiào wǒ sù tuó qù diū zài hé nèi qù
到五更时分，只见高氏、周氏来酒房门边，叫小的去后园内，只见小二尸首在地，教我速驮去丢在河内去。
xiǎo de wèn gāo shì yīn yóu gāo shì bèi jiāng qián shì shuō dào èr rén tōng tóng jiān piàn nǚ ér tǎng huò zhàng fū huí rì zěn de shì hǎo
小的问高氏因由，高氏备将前事说道：‘二人通同奸骗女儿，倘或丈夫回日，怎的是好？
wǒ jīn chū yú wú nài yīn shì gǎn tā bù chū qù yòu pà shuō chū cǐ qíng zhǐ de yòng má suǒ jiǎo sǐ le
我今出于无奈，因是赶他不出去，又怕说出此情，只得用麻索绞死了。
xiǎo de shì gè lǎo shí de rén shuō dào kàn zhè sī tè wú lǐ yě qū chú le yī hài
’小的是个老实的人，说道：‘看这厮忒无理，也祛除了一害。
xiǎo de biàn jiāng xiǎo èr shī shǒu tuó zài xīn qiáo hé biān yòng kuài dà shí fù zài tā shēn shàng chén zài shuǐ dǐ xià
’小的便将小二尸首，驮在新桥河边，用块大石，缚在他身上，沉在水底下。
zhī cǐ biàn shì shí huà
只此便是实话。
ān fǔ jiàn hóng sān zhāo zhuàng míng bái diǎn zhǐ huà zì
”安抚见洪三招状明白，点指画字。
èr fù rén jiàn hóng sān yǐ zhāo jīng de hún bù fù tǐ yù xiù dǒu zuò yí kuài
二妇人见洪三已招，惊得魂不附体，玉秀抖做一块。
ān fǔ jiào zuǒ yòu jiāng sān gè fù rén guò lái gòng zhāo yù xiù zhǐ de gōng dào xiān shì zhōu shì yǔ xiǎo èr yǒu jiān
安抚叫左右将三个妇人过来供招，玉秀只得供道：“先是周氏与小二有奸。
mǔ gāo shì shōu shí huí jiā jiāng nú tiáo xì nú bù cóng
母高氏收拾回家，将奴调戏，奴不从。
hòu lái yòu tiáo xì nú yòu bù cóng
后来又调戏，奴又不从。
jiāng nú qiáng bào dào hòu yuán jiān piàn le
将奴强抱到后园奸骗了。
dào bā yuè shí wǔ rì bèi guǒ chī jiǔ shǎng yuè mǔ gāo shì xiān jiào nú qù fáng nèi shuì le bìng bù zhī xiǎo èr sǐ wáng zhī shì
到八月十五日，备果吃酒赏月，母高氏先叫奴去房内睡了，并不知小二死亡之事。
ān fǔ yòu wèn zhōu shì nǐ jì yǔ xiǎo èr yǒu jiān yuán hé jiāng nǚ hái ér huài le
”安抚又问周氏：“你既与小二有奸，缘何将女孩儿坏了？
nǐ hǎo hǎo zhāo chéng miǎn zhì shòu kǔ
你好好招承，免至受苦！
zhōu shì liǎng lèi jiāo liú zhǐ de cóng tóu yī yī zhāo le
”周氏两泪交流，只得从头一一招了。
ān fǔ yòu wèn gāo shì nǐ yuán hé móu shā xiǎo èr
安抚又问高氏：“你缘何谋杀小二？
gāo shì dǐ lài bù guò cóng tóu zhāo rèn le
”高氏抵赖不过，从头招认了。
dōu yā xià láo jiān le
都押下牢监了。
ān fǔ jù jiāng gè rén gòng zhuàng lì àn cì rì chà xiàn wèi yī rén dài lǐng wǔ zuò xíng rén yā le gāo shì děng qù xīn hé qiáo xià jiǎn shī
安抚俱将各人供状立案，次日差县尉一人，带领仵作行人，押了高氏等去新河桥下检尸。
dāng rì nào dòng chéng lǐ chéng wài rén dōu dé zhī nán zǐ fù rén āi jiān cā bèi bù jì qí shù yī qí lái kàn
当日闹动城里城外人都得知，男子妇人，挨肩擦背，不计其数，一齐来看。
zhèng shì
正是：
hǎo shì bù chū mén è shì chuán qiān lǐ
好事不出门，恶事传千里。
què shuō xiàn wèi yā zhe yī xíng rén dào xīn qiáo xià dǎ kāi guān mù qǔ chū shī shǒu jiǎn kàn míng bái
却说县尉押着一行人到新桥下，打开棺木，取出尸首，检看明白。
jiāng shī fàng zài guān nèi xiàn wèi dài le yī gān rén huí huà
将尸放在棺内，县尉带了一干人回话。
dǒng xiǎo èr shī suī shì fǔ tóu dǎ suì dǐng mén má suǒ jiǎo hén jiàn zài
董小二尸虽是斧头打碎顶门，麻索绞痕见在。
ān fǔ jiào zuǒ yòu jiāng gāo shì děng sì rén gè dǎ èr shí xià dōu dǎ de hūn yūn fù xǐng
安抚叫左右将高氏等四人各打二十下，都打得昏晕复醒。
qǔ yī miàn cháng jiā jiāng gāo shì jiā le
取一面长枷，将高氏枷了。
zhōu shì yù xiù hóng sān jù yòng tiě suǒ suǒ le yā xià dà láo nèi jiān le
周氏、玉秀、洪三俱用铁索锁了，押下大牢内监了。
wáng qīng suí yá tīng hòu
王青随衙听候。
qiě shuō nà pí jiàng fù rén yě zhī de cuò rèn le zài yě bù lái kū le
且说那皮匠妇人，也知得错认了，再也不来哭了。
sī liang qǐ lái yī chǎng huáng kǒng jǐ shí bù gǎn jiàn rén
思量起来，一场惶恐，几时不敢见人。
zhè huà qiě bù shuō
这话且不说。
zài shuō yù xiù zài láo zhōng tāng shuǐ bù chī cì rì sǐ le
再说玉秀在牢中汤水不吃，次日死了。
yòu guò le liǎng rì zhōu shì yě sǐ le
又过了两日，周氏也死了。
hóng sān kàn kàn bìng zhòng yù zú gào zhī ān fǔ ān fǔ lìng guān yī yī zhì bù quán ér sǐ
洪三看看病重，狱卒告知安抚，安抚令官医医治，不痊而死。
zhǐ yǒu gāo shì hún shēn fā zhǒng bàng chuāng téng bìng áo bù dé fàn shí bù chī fú yào wú yòng yě sǐ le
止有高氏浑身发肿，棒疮疼病熬不得，饭食不吃，服药无用，也死了。
kě lián bù gōu bàn ge yuè rì sì gè dōu sǐ zài láo zhōng
可怜不勾半个月日，四个都死在牢中。
yù zú tōng bào zhī fǔ yǔ lì shāng liáng qiáo jùn jiǔ bù huí jiā qī qiè zài jiā móu sǐ rén mìng běn gāi cháng mìng
狱卒通报，知府与吏商量，乔俊久不回家，妻妾在家谋死人命，本该偿命。
xiōng shēn rén děng jù sǐ jù biǎo shēn fèng cháo tíng fāng kě jué duàn
凶身人等俱死，具表申奉朝廷，方可决断。
bù zé yī rì shèng zhǐ dào xià kāi dú dào xiōng shēn jù yǐ shēn sǐ jiāng jiā sī chāo zhā rù guān
不则一日，圣旨到下，开读道：“凶身俱已身死，将家私抄扎入官。
xiǎo èr shī shǒu yòu wú kǔ zhǔ qīn rén lái lǐng shāo huà le ba
小二尸首，又无苦主亲人来领，烧化了罢。
dāng shí ān fǔ jí chà lì qù dǎ kāi qiáo jùn jiā dà mén jiāng xì ruǎn qián wù jìn shù rù guān
”当时安抚即差吏去，打开乔俊家大门，将细软钱物，尽数入官。
shāo le dǒng xiǎo èr shī shǒu bù zài huà xià
烧了董小二尸首，不在话下。
què shuō qiáo jùn hé dāng qióng kǔ zài dōng jīng chén ruì lián jiā quán rán bù zhī jiā zhōng zhī shì
却说乔俊合当穷苦，在东京沈瑞莲家，全然不知家中之事。
zhù le liǎng nián cái běn shǐ de yī kōng bèi qián pó cháng cháng fā yǔ dào wǒ nǚ ér liàn zhù le nǐ yòu bù néng jiē kè zěn de shì le
住了两年，财本使得一空，被虔婆常常发语道：“我女儿恋住了你，又不能接客，怎的是了？
nǐ yǒu qián chāo jiāng xiē chū lái shǐ yòng
你有钱钞，将些出来使用；
wú qián nǐ zì lí le wǒ jiā děng wǒ nǚ ér jiē bié gè kè rén
无钱，你自离了我家，等我女儿接别个客人。
zhōng bù chéng è sǐ le wǒ yī jiā ba
终不成饿死了我一家罢！
qiáo jùn shì gè yǒu qián guò de rén jīn rì wú le qián bèi qián pó gǎn le shù cì yǎn zhōng lèi xià
”乔俊是个有钱过的人，今日无了钱，被虔婆赶了数次，眼中泪下。
xún sī yào huí xiāng yòu wú pán chán
寻思要回乡，又无盘缠。
nà chén ruì lián jiàn qiáo jùn lèi xià yě kū qǐ lái dào qiáo láng shì wǒ kǔ le nǐ
那沈瑞莲见乔俊泪下，也哭起来，道：“乔郎，是我苦了你！
wǒ yǒu xiē rì qián zǎn xià de líng suì qián yǔ nǐ xiē zuò pán chán huí qù le ba
我有些日前趱下的零碎钱，与你些，做盘缠回去了罢。
nǐ ruò yǒu xīn dào jiā qǔ de xiē qián zài lái zǒu yī zāo
你若有心，到家取得些钱，再来走一遭。
qiáo jùn dà xǐ dàng wǎn shōu shí le jiù yī fú dǎ le yí gè yī bāo
”乔俊大喜，当晚收拾了旧衣服，打了一个衣包。
chén xíng shǒu qǔ chū sān bǎi guàn wén bǎ yǔ qiáo jùn dǎ zài bāo nèi
沈行首取出三百贯文，把与乔俊打在包内。
bié le qián pó tuó le yī bāo shǒu tí le yī tiáo gùn bàng yòu cí le ruì lián liǎng gè liú lèi ér bié
别了虔婆，驮了衣包，手提了一条棍棒，又辞了瑞莲，两个流泪而别。
qiě shuō qiáo jùn yú lù dā chuán bù zé yī rì lái dào běi xīn guān
且说乔俊于路搭船，不则一日，来到北新关。
tiān sè wǎn le biàn tóu yí gè xiāng shí chuán zhǔ rén jiā sù xiē míng zǎo rù chéng
天色晚了，便投一个相识船主人家宿歇，明早入城。
nà chuán zhǔ rén jiàn le qiáo jùn chī le yī jīng dào qiáo guān rén nǐ yī xiàng zài nà lǐ qù le zhǐ guǎn bù huí
那船主人见了乔俊，吃了一惊，道：“乔官人，你一向在那里去了，只管不回？
nǐ jiā zhōng xiǎo niáng zǐ zhōu shì yǔ yí gè gù gōng rén yǒu jiān
你家中小娘子周氏，与一个雇工人有奸。
dà niáng zǐ qǔ huí yī jiā zhù le què yòu yǔ nǐ nǚ ér yǒu jiān
大娘子取回一家住了，却又与你女儿有奸。
wǒ tīng dé rén shuō bù zhī zhēng jiān yě shì zěn de dà niáng zǐ móu shā le gù gōng rén jiǔ dà gōng hóng sān jiāng shī diū zài xīn qiáo hé nèi
我听得人说，不知争奸也是怎的，大娘子谋杀了雇工人，酒大工洪三将尸丢在新桥河内。
yǒu le liǎng gè yuè shī shǒu fàn jiāng qǐ lái bèi rén shǒu gào zài ān fǔ sī
有了两个月，尸首泛将起来，被人首告在安抚司。
zhuō le dà niáng zǐ xiǎo niáng zǐ nǐ nǚ ér bìng jiǔ dà gōng hóng sān dào guān
捉了大娘子、小娘子、你女儿并酒大工洪三到官。
kǎo dǎ bù guò zhǐ de zhāo rèn
拷打不过，只得招认。
jiān zài láo lǐ shòu kǔ bù guò rú jīn sì rén dōu sǐ le
监在牢里，受苦不过，如今四人都死了。
cháo tíng wén shū xià lái chāo zhā nǐ jiā cái chǎn rù guān
朝廷文书下来，抄扎你家财产入官。
nǐ rú jīn tóu nà lǐ qù hǎo
你如今投那里去好？
qiáo jùn tīng ba què shì
”乔俊听罢，却似：
fēn kāi bā piàn dǐng yáng gǔ qīng xià bàn tǒng bīng xuě lái
分开八片顶阳骨，倾下半桶冰雪来！
zhè qiáo jùn jīng de dāi le bàn shǎng yǔ yán bù dé
这乔俊惊得呆了半晌，语言不得。
nà chuán zhǔ rén pái xiē jiǔ fàn yǔ qiáo jùn chī nà lǐ chī de xià
那船主人排些酒饭与乔俊吃，那里吃得下！
liǎng xíng lèi zhū rú yǔ shōu bú zhù gěng yè bēi tí
两行泪珠，如雨收不住，哽咽悲啼。
xīn xià sī liang jīn rì bù xiǎng wǒ shǎn de yǒu jiā nán bēn yǒu guó nán tóu rú hé shì hǎo
心下思量：“今日不想我闪得有家难奔，有国难投，如何是好？
fān lái fù qù guò le yī yè
”番来覆去，过了一夜。
cì rì hēi zǎo qǐ lái cí le chuán zhǔ rén bèi le yī bāo jí jí bēn wǔ lín mén lái
次日黑早起来，辞了船主人，背了衣包，急急奔武林门来。
dào zhe zì jiā duì mén yí gè gǔ dǒng diàn wáng jiāng shì mén shǒu lì le
到着自家对门一个古董店王将仕门首立了。
kàn zì jiā fáng wū jù chāi méi le zhǐ yǒu yī piàn huāng dì
看自家房屋，俱拆没了，止有一片荒地。
què hǎo wáng jiāng shì kāi mén qiáo jùn fàng xià yī bāo xiàng qián bài dào lǎo bó bo bù xiǎng xiǎo rén bù huí jiā zhōng rú cǐ mú yàng
却好王将仕开门，乔俊放下衣包，向前拜道：“老伯伯，不想小人不回，家中如此模样！
wáng jiāng shì dào qiáo guān rén nǐ yī xiàng zài nà lǐ bù huí
”王将仕道：“乔官人，你一向在那里不回？
qiáo jùn dào zhǐ wèi xiāo shé le běn qián guī xiāng bù dé bìng bù zhī jiā zhōng de xiāo xī
”乔俊道：“只为消折了本钱，归乡不得，并不知家中的消息。
wáng jiāng shì yāo qiáo jùn dào jiā zhōng zuò dìng dào xián zhí tīng lǎo shēn shuō nǐ qù hòu jiā zhōng rú cǐ rú cǐ
”王将仕邀乔俊到家中坐定道：“贤侄听老身说，你去后家中如此如此。
bǎ cóng tóu zhī shì yī yī shuō le
”把从头之事，一一说了。
zhǐ hǎo xiào yí gè pí jiàng fù rén yīn zhàng fū sǐ zài wài biān dào lái cuò rèn le shī
“只好笑一个皮匠妇人，因丈夫死在外边，到来错认了尸。
què bèi wáng jiǔ jiǔ nà sī shǒu gào hài le nǐ dà qī xiǎo qiè nǚ ér bìng hóng sān dào guān bèi dǎ de hǎo kǔ nǎo shòu téng bù guò dōu sǐ zài láo lǐ
却被王酒酒那厮首告，害了你大妻、小妾、女儿并洪三到官，被打得好苦恼，受疼不过，都死在牢里。
jiā chǎn dōu chāo zhā rù guān le
家产都抄扎入官了。
nǐ rú jīn nà lǐ qù hǎo
你如今那里去好？
qiáo jùn tīng ba liǎng lèi rú qīng cí bié le wáng jiāng shì
”乔俊听罢，两泪如倾，辞别了王将仕。
shàng nán bú shì luò běi yòu nán tàn le yī kǒu qì dào ba ba ba
上南不是，落北又难，叹了一口气，道：“罢罢罢！
wǒ jīn nián sì shí yú suì ér nǚ yòu wú cái chǎn qī qiè jù sàng le qù tóu shéi de shì hǎo
我今年四十余岁，儿女又无，财产妻妾俱丧了，去投谁的是好？
yī jìng zǒu dào xī hú shàng dì èr qiáo wàng zhe yī hú qīng shuǐ biàn tiào tóu rù shuǐ xià ér sǐ
”一径走到西湖上第二桥，望着一湖清水便跳，投入水下而死。
zhè qiáo jùn yī jiā rén kǒu shēn kě xī zāi
这乔俊一家人口，深可惜哉！
què shuō wáng qīng zhè yī rì wǔ hòu tóng yī bān pò luò hù zài xī hú shàng xián dàng gāng dào dì èr qiáo zuò xia dà jiā shāng liáng còu qián chū lái mǎi wǎn jiǔ chī
却说王青这一日午后，同一般破落户在西湖上闲荡，刚到第二桥坐下，大家商量凑钱出来买碗酒吃。
zhòng rén dào hái láo wáng dà gē qù mǎi yǒu xiē pián yí
众人道：“还劳王大哥去买，有些便宜。
zhī jiàn wáng jiǔ jiǔ jiē qián zài shǒu xiàng xī hú lǐ yī sā liǎng yǎn zhēng de yuán liū liū kǒu zhōng dà mà dào wáng qīng
”只见王酒酒接钱在手，向西湖里一撒，两眼睁得圆溜溜，口中大骂道：“王青！
nà dǒng xiǎo èr jiān rén qī nǚ zì qǔ qí sǐ yǔ nǐ hé gān
那董小二奸人妻女，自取其死，与你何干？
nǐ zhǐ wéi zhà qián bù suí hài de wǒ qiáo jùn hǎo kǔ
你只为诈钱不遂，害得我乔俊好苦！
yī mén qīn dīng sì kǒu sǐ wú zàng shēn zhī dì
一门亲丁四口，死无葬身之地。
jīn rì xū cháng huán wǒ mìng lái
今日须偿还我命来！
zhòng rén zhī dào shì qiáo jùn fù tǐ tì tā kē tóu gào ráo
”众人知道是乔俊附体，替他磕头告饶。
zhī jiàn wáng qīng dǎ zì jǐ bǎ zhǎng yuē yǒu bǎi yú mà bù jué kǒu tiào rù hú zhōng ér sǐ
只见王青打自己把掌约有百余，骂不绝口，跳入湖中而死。
zhòng rén chuán shuō cǐ shì dōu dào qiáo jùn suī rán hào sè tān yín què bù céng hài rén jīn shòu cǐ cǎn huò jiǔ quán zhī xià zěn fàng de wáng qīng guò
众人传说此事，都道乔俊虽然好色贪淫，却不曾害人，今受此惨祸，九泉之下，怎放得王青过！
zhè fān suǒ mìng yì tiān lǐ zhī bì rán yě
这番索命，亦天理之必然也。
hòu rén yǒu shī yún
后人有诗云：
qiáo jùn tān yín hài yī mén wáng qīng dú hài yì wáng shēn
乔俊贪淫害一门，王青毒害亦亡身。
cóng lái hào sè wáng jiā guó qǐ jiàn shī shū wù le rén
从来好色亡家国，岂见诗书误了人。