pò qí zhèn dàn shàng jìng qū mèng huí rén yǎo guī shēn pèi lěng hún xiāo
【破齐阵】〔旦上〕径曲梦回人杳，闺深佩冷魂销。
shì wù méng huā rú yún lòu yuè yì diǎn yōu qíng dòng zǎo
似雾蒙花，如云漏月，一点幽情动早。
tiē shàng pà dài xún fāng mí cuì dié juàn qǐ lín zhuāng tīng bó láo
〔贴上〕怕待寻芳迷翠蝶，倦起临妆听伯劳。
chūn guī hóng xiù zhāo
春归红袖招。
zuì táo yuán dàn bù jīng rén shì yì xiāng guān mǔ dan tíng mèng cán
〔醉桃源〕“〔旦〕不经人事意相关，牡丹亭梦残。
tiē duàn cháng chūn sè zài méi wān qiàn shuí lín yuǎn shān
〔贴〕断肠春色在眉弯，倩谁临远山？
dàn pái hèn dié qiè yī dān huā zhī hóng lèi dàn
〔旦〕排恨叠，怯衣单，花枝红泪弹。
hé shǔ zhuāng qíng yǔ huà lái nán gāo táng yún yǐng jiān
〔合〕蜀妆晴雨画来难，高唐云影间。
tiē xiǎo jiě nǐ zì huā yuán yóu hòu qǐn shí yōu yōu gǎn wéi chūn shāng dùn chéng xiāo shòu
”〔贴〕小姐，你自花园游后，寝食悠悠，敢为春伤，顿成消瘦？
chūn xiāng yú bù jiàn xián nà huā yuán yǐ hòu zài bù kě xíng zǒu le
春香愚不谏贤，那花园以后再不可行走了。
dàn nǐ zěn zhī jiù lǐ
〔旦〕你怎知就里？
zhè shì chūn mèng àn suí sān yuè jǐng xiǎo hán shòu jiǎn yī fēn huā
这是：“春梦暗随三月景，晓寒瘦减一分花。
shuā zǐ xù fàn dàn dī chàng chūn guī rèn hán qiāo dōu lái jǐ rì yì lǎn xīn qiáo jìng zhuāng chéng xūn xiāng dú zuò wú liáo
【刷子序犯】〔旦低唱〕春归恁寒悄，都来几日意懒心乔，竟妆成熏香独坐无聊。
xiāo yáo zěn chǎn jǐn zhù chóu fāng cǎo shén fǎ ér diǎn huó xīn miáo
逍遥，怎铲尽助愁芳草，甚法儿点活心苗！
zhēn qíng qiǎng xiào wèi shuí jiāo
真情强笑为谁娇？
lèi huā r dǎ bèng zhe mèng hún piāo
泪花儿打迸着梦魂飘。
zhū nú r fàn tiē xiǎo jiě nǐ rè xìng r zěn bù bīng zhe lěng lèi r jǐ zēng gān zào
【朱奴儿犯】〔贴〕小姐，你热性儿怎不冰着，冷泪儿几曾干燥？
zhè liǎng dù chūn yóu tè fēn xiǎo shì jìn bù de yàn chāo yīng nào
这两度春游忒分晓，是禁不的燕抄莺闹。
nǐ zì xūn yuē gǎn fū rén jiàn jiāo
你自窨约，敢夫人见焦。
zài chóu fán shí fēn róng mào pà bù shàng jiǔ fēn qiáo
再愁烦，十分容貌怕不上九分瞧。
dàn zuò jīng jiè hāi tīng chūn xiāng yán huà ǎn lì niang shòu dào jiǔ fēn jiǔ le
〔旦作惊介〕咳，听春香言话，俺丽娘瘦到九分九了。
ǎn qiě jìng qián yī zhào wěi shì rú hé
俺且镜前一照，委是如何？
zhào jiè bēi jiè āi yě ǎn wǎng rì yàn yě qīng yíng nài hé yī shòu zhì cǐ
〔照介〕〔悲介〕哎也，俺往日艳冶轻盈，柰何一瘦至此！
ruò bù chèn cǐ shí zì xíng miáo huà liú zài rén jiān yī dàn wú cháng shéi zhī xī shǔ dù lì niáng yǒu rú cǐ zhī měi mào hu
若不趁此时自行描画，流在人间，一旦无常，谁知西蜀杜丽娘有如此之美貌乎！
chūn xiāng qǔ sù juàn dān qīng kàn wǒ miáo huà
春香，取素绢、丹青，看我描画。
tiē xià qǔ juàn bǐ shàng sān fēn chūn sè miáo lái yì yī duàn shāng xīn huà chū nán
〔贴下取绢、笔上〕“三分春色描来易，一段伤心画出难。
juàn fú dān qīng jù yǐ qí bèi
”绢幅、丹青，俱已齐备。
dàn qì jiè dù lì niáng èr bā chūn róng zěn shēng biàn shì dù lì niáng zì shǒu shēng miáo yě hē
〔旦泣介〕杜丽娘二八春容，怎生便是杜丽娘自手生描也呵！
pǔ tiān lè zhèi xiē shí bǎ shào nián rén rú huā mào bù duō shí qiáo cuì le
【普天乐】这些时把少年人如花貌，不多时憔悴了。
bù yīn tā fú fēn nán xiāo kě shèn de hóng yán yì lǎo
不因他福分难销，可甚的红颜易老？
lùn rén jiān jué sè piān bù shǎo děng bǎ fēng guāng diū mǒ zǎo
论人间绝色偏不少，等把风光丢抹早。
dǎ miè qǐ lí hún shě yù huǒ sān jiāo bǎi liè zhe zhāo róng gé wén fáng sì bǎo dài huà chū xī zǐ hú méi yuè shuāng gāo
打灭起离魂舍欲火三焦，摆列着昭容阁文房四宝，待画出西子湖眉月双高。
yàn guò shēng zhào jìng tàn jiè qīng xiāo bǎ jìng r bò lüè
【雁过声】〔照镜叹介〕轻绡，把镜儿擘掠。
bǐ huā jiān dàn sǎo qīng miáo
笔花尖淡扫轻描。
yǐng er ā hé nǐ xì píng dù nǐ sāi dòu r rèn xǐ xuè zé dài zhù yīng táo rǎn liǔ tiáo xuàn yún huán yān ǎi piāo xiāo
影儿呵，和你细评度：你腮斗儿恁喜谑，则待注樱桃，染柳条，渲云鬟烟霭飘萧；
méi shāo qīng wèi liǎo gè zhōng rén quán zài qiū bō miào kě kě de dàn chūn shān diàn cuì xiǎo
眉梢青未了，个中人全在秋波妙，可可的淡春山钿翠小。
qīng bēi xù tiē yí xiào dàn dōng fēng lì xì yāo yòu yǐ bèi chūn chóu zhe
【倾杯序】〔贴〕宜笑，淡东风立细腰，又以被春愁着。
dàn xiè bàn diǎn jiāng shān sān fēn mén hù yī zhǒng rén cái xiǎo xiǎo xíng lè niǎn qīng méi xián sī diào
〔旦〕谢半点江山，三分门户，一种人才，小小行乐，撚青梅闲厮调。
yǐ hú shān mèng xiǎo duì chuí yáng fēng niǎo
倚湖山梦晓，对垂杨风袅。
tè miáo tiáo xié tiān tā jǐ yè cuì bā jiāo
忒苗条，斜添他几叶翠芭蕉。
chūn xiāng jīn dēng qǐ lái kě sī xiàng yě
春香，<巾登起来，可厮像也？
yù fú róng tiē dān qīng nǚ yì miáo zhēn sè rén nán xué
【玉芙蓉】〔贴〕丹青女易描，真色人难学。
shì kōng huā shuǐ yuè yǐng er xiāng zhào
似空花水月，影儿相照。
dàn xǐ jiè huà de lái kě ài rén yě
〔旦喜介〕画的来可爱人也。
hāi qíng zhī huà dào zhōng jiān hǎo zài yǒu shì shēng chéng bié yàng jiāo
咳，情知画到中间好，再有似生成别样娇。
tiē zhǐ shǎo gè jiě fū zài shēn bàng
〔贴〕只少个姐夫在身傍。
ruò shì yīn yuán zǎo bǎ fēng liú xù zhāo shǎo shén me měi fū qī tú huà zài bì yún gāo
若是姻缘早，把风流婿招，少什么美夫妻图画在碧云高！
dàn chūn xiāng zán bù mán nǐ huā yuán yóu wán zhī shí zán yě yǒu gè rén r
〔旦〕春香，咱不瞒你，花园游玩之时，咱也有个人儿。
tiē jīng jiè xiǎo jiě zěn de yǒu zhè děng fāng biàn ā
〔贴惊介〕小姐，怎的有这等方便呵？
dàn mèng li
〔旦〕梦哩！
shān táo fàn yǒu yí gè céng tóng xiào dài xiǎng xiàng shēng miáo zhe zài xiāo xiáng miǎo rù qí zhōng miào zé nǚ hái jiā pà lòu xiè fēng qíng gǎo
【山桃犯】有一个曾同笑，待想象生描着，再消详邈入其中妙，则女孩家怕漏泄风情稿。
zhè chūn róng ā shì gū qiū piàn yuè lí yún qiáo qí chán gōng guì kè bàng de yún xiāo
这春容呵，似孤秋片月离云峤，其蟾宫贵客傍的云霄？
chūn xiāng jì qǐ lái le
春香，记起来了。
nà mèng lǐ shū shēng zēng shé liǔ yī zhī zèng wǒ
那梦里书生，曾折柳一枝赠我。
cǐ mò fēi tā rì suǒ shì zhī fu xìng liǔ hu
此莫非他日所适之夫姓柳乎？
gù yǒu cǐ jǐng bào ěr
故有此警报耳。
ǒu chéng yī shī àn cáng chūn sè tí yú zhèng shǒu zhī shàng hé rú
偶成一诗，暗藏春色，题于帧首之上何如？
tiē què hǎo
〔贴〕却好。
dàn tí yín jiè jìn dǔ fēn míng shì yǎn rán yuǎn guān zì zài ruò fēi xiān
〔旦题吟介〕“近睹分明似俨然，远观自在若飞仙。
tā nián de bàng chán gōng kè bù zài méi biān zài liǔ biān
他年得傍蟾宫客，不在梅边在柳边。
fàng bǐ tàn jiè chūn xiāng yě yǒu gǔ jīn měi nǚ zǎo jià le zhàng fū xiāng ài tì tā miáo mó huà yàng
”〔放笔叹介〕春香，也有古今美女，早嫁了丈夫相爱，替他描模画样；
yě yǒu měi rén zì jiā xiě zhào jì yǔ qíng rén
也有美人自家写照，寄与情人。
shì wǒ dù lì niáng jì shuí ā
似我杜丽娘寄谁呵！
wěi fàn xù xīn xǐ zhuǎn xīn jiāo
【尾犯序】心喜转心焦。
xǐ de míng zhuāng yǎn yǎ xian pèi piāo yáo
喜的明妆俨雅，仙佩飘飖。
zé pà ā bǎ ǎn nián shēn sè qiǎn dāng le gè jīn wū cáng jiāo
则怕呵，把俺年深色浅，当了个金屋藏娇。
xū láo jì chūn róng jiào shuí lèi luò zuò zhēn zhēn wú rén huàn jiào
虚劳，寄春容教谁泪落，做真真无人唤叫。
lèi jiè kān chóu yāo jīng shén chū xiàn liú yǔ hòu rén biāo
〔泪介〕堪愁夭，精神出现留与后人标。
chūn xiāng qiāo qiāo huàn nà huā láng fēn fù tā
春香，悄悄唤那花郎分付他。
tiē jiào jiè chǒu ban huā láng shàng qín gōng yī shēng huā lǐ huó cuī huī bù shì juǎn zhōng rén
〔贴叫介〕〔丑扮花郎上〕“秦宫一生花里活，崔徽不似卷中人。
xiǎo jiě yǒu hé fēn fù
”小姐有何分付？
dàn zhè yī fú xíng lè tú xiàng háng jiā biǎo qù
〔旦〕这一幅行乐图，向行家裱去。
jiào rén jiā shōu shí hǎo xiē
叫人家收拾好些。
bào lǎo cuī zhè běn shǎi rén ér miào zhù měi dí shuí jiā biǎo
【鲍老催】这本色人儿妙，助美的谁家裱？
yào liàn huā xiāo lián r yíng biān lán xiǎo jiào tā yǒu rén wèn zhe xiū hú piào
要练花绡帘儿莹、边阑小，教他有人问着休胡嘌。
rì zhì fēng chuī xuán chèn de hǎo pà hǎo wù bù jiān láo
日炙风吹悬衬的好，怕好物不坚牢。
bǎ zán qiǎo dān qīng xiū wò le
把咱巧丹青休涴了。
chǒu xiǎo jiě biǎo wán le ān fèng zài nà lǐ
〔丑〕小姐，裱完了，安奉在那里？
wěi shēng dàn jǐn xiāng guī shǎng wán wú rén dào tiē zhè xíng mó zé hé guà wū shān miào
【尾声】〔旦〕尽香闺赏玩无人到，〔贴〕这形模则合挂巫山庙。
hé yòu pà wèi yǔ wèi yún fēi qù le
〔合〕又怕为雨为云飞去了。
tiē yǎn qián zhū cuì yǔ xīn wéi cuī dào róng dàn què xiàng huā qián tòng kū guī
〔贴〕眼前珠翠与心违，（崔道融）〔旦〕却向花前痛哭归。
wéi zhuāng
（韦庄）
tiē hǎo xiě yāo ráo yǔ jiào kàn luō qiú dàn lìng rén píng bó huà yáng fēi
〔贴〕好写妖娆与教看，（罗虬）〔旦〕令人评泊画杨妃。
hán wò
（韩偓）