bào pǔ zǐ yuē wēi miào nán shi yí huò zhě zhòng
抱朴子曰：微妙难识，疑惑者众。
wú cōng míng qǐ néng guò rén zāi
吾聪明岂能过人哉？
shì ǒu yǒu suǒ piān jiě yóu hè zhī yè bàn yàn zhī wù sì ér wèi bì dá wū tā shì yě
适偶有所偏解，犹鹤知夜半，燕知戊巳，而未必达于他事也。
yì yǒu yǐ jiào yàn zhī cháng shēng zhī kě de xiān rén zhī wú zhǒng ěr
亦有以校验，知长生之可得，仙人之无种耳。
fu dào zhī miào zhě bù kě jǐn shū ér qí jìn zhě yòu bù zú shuō
夫道之妙者，不可尽书，而其近者，又不足说。
xī gēng sāng pián zhī wén zi lí yán qín kǔ mí jiǔ jí shòu dà jué liàng yǒu yǐ yě
昔庚桑胼胝，文子厘颜，勤苦弥久，及受大诀，谅有以也。
fu yuán shǒu hán qì shú bù lè shēng ér wèi sǐ zāi
夫圆首含气，孰不乐生而畏死哉？
rán róng huá shì lì yòu qí yì
然荣华势利诱其意，
sù yán yù fū huò qí mù
素颜玉肤惑其目，
qīng shāng liú zhǐ luàn qí ěr
清商流徵乱其耳，
ài è lì hài jiǎo qí shén
爱恶利害搅其神，
gōng míng shēng yù shù qí tǐ
功名声誉束其体，
cǐ jiē bù zhào ér zì lái
此皆不召而自来，
bù xué ér yǐ chéng
不学而已成，
zì fēi shòu mìng yīng xian
自非受命应仙，
qióng lǐ dú jiàn
穷理独见，
shí biàn tōng wū cháng shì zhī wài
识变通于常事之外，
yùn qīng jiàn wū xuán mò zhī yù
运清鉴于玄漠之域，
wù shēn míng zhī qīn shū
寤身名之亲疏，
dào guò xì zhī diàn sù zhě
悼过隙之电速者，
qǐ néng qì jiāo xiū shē
岂能弃交修赊，
yì yí shì hào
抑遗嗜好，
gē mù xià zhī jìn yù
割目下之近欲，
xiū nán chéng zhī yuǎn gōng zāi
修难成之远功哉？
fu yǒu yīn wú ér shēng yān xíng xū shén ér lì yān
夫有因无而生焉，形须神而立焉。
yǒu zhě wú zhī gōng yě
有者，无之宫也。
xíng zhě shén zhī zhái yě
形者，神之宅也。
gù pì zhī wū dī dī huài zé shuǐ bù liú yǐ
故譬之于堤，堤坏则水不留矣。
fāng zhī wū zhú zhú mí zé huǒ bù jū yǐ
方之于烛，烛糜则火不居矣。
shēn láo zé shén sàn qì jié zé mìng zhōng
身劳则神散，气竭则命终。
gēn jié zhī fán zé qīng qīng qù mù yǐ
根竭枝繁，则青青去木矣。
qì pí yù shèng zé jīng líng lí shēn yǐ
气疲欲胜，则精灵离身矣。
fu shì zhě wú fǎn qī jì xiǔ wú shēng lǐ dá dào zhī shì liáng suǒ bēi yǐ
夫逝者无反期，既朽无生理，达道之士，良所悲矣！
qīng bì zhòng yīn qǐ bù yǒu yǐ zāi
轻璧重阴，岂不有以哉？
gù shān lín yǎng xìng zhī jiā yí sú dé yì zhī tú bǐ chóng gāo wū zhuì yóu fāng wàn wù hu chán yì qǐ gǒu wèi dà yán ér qiáng báo shì shì zāi
故山林养性之家，遗俗得意之徒，比崇高于赘疣，方万物乎蝉翼，岂苟为大言，而强薄世事哉？
chéng qí suǒ jiàn zhě le gù qì zhī rú wàng ěr
诚其所见者了，故弃之如忘耳。
shì yǐ xiá qī yōu dùn
是以遐栖幽遁，
tāo lín yǎn zǎo
韬鳞掩藻，
è yù shì zhī mù
遏欲视之目，
qiǎn sǔn míng zhī sè
遣损明之色，
dù sī yīn zhī ěr
杜思音之耳，
yuǎn luàn tīng zhī shēng
远乱听之声，
dí chú xuán lǎn
涤除玄览，
shǒu cí bào yī
守雌抱一，
zhuān qì zhì róu
专气致柔，
zhèn yǐ tián sù
镇以恬素，
qiǎn huān qī zhī xié qíng
遣欢戚之邪情，
wài dé shī zhī róng rǔ
外得失之荣辱，
gē hòu shēng zhī xī dú
割厚生之腊毒，
mì duō yán wū shū jī
谧多言于枢机，
fǎn tīng ér hòu suǒ wén chè
反听而后所闻彻，
nèi shì ér hòu jiàn wú zhèn
内视而后见无朕，
yǎng líng gēn wū míng jūn
养灵根于冥钧，
chú yòu mù wū jiē wù
除诱慕于接物，
xuē chì qiǎn wù
削斥浅务，
yù yǐ yú mù
御以愉慔，
wèi hu wú wéi
为乎无为，
yǐ quán tiān lǐ ěr
以全天理尔。
nǎi fù xī bǎo huá
乃父吸宝华，
yù shén tài qīng
浴神太清，
wài chú wǔ yào
外除五曜，
nèi shǒu jiǔ jīng
内守九精，
jiān yù yuè wū mìng mén
坚玉钥于命门，
jié běi jí wū huáng tíng
结北极于黄庭，
yǐn sān jǐng wū míng táng
引三景于明堂，
fēi yuán shǐ yǐ liàn xíng
飞元始以炼形，
cǎi líng yè wū jīn liáng
采灵液于金梁，
cháng qū bái ér liú qīng
长驱白而留青，
níng chéng quán wū dān tián
凝澄泉于丹田，
yǐn chén zhū wū wǔ chéng
引沈珠于五城，
yáo dǐng fǔ cuàn
瑶鼎俯爨，
zǎo qín yǎng míng
藻禽仰鸣，
guī huá zhuó yǐng
瑰华擢颖，
tiān lù tǔ qióng
天鹿吐琼，
huái chóng guī wū jiàng gōng
怀重规于绛宫，
qián jiǔ guāng wū dòng míng
潜九光于洞冥，
yún cāng yù ér lián tiān
云苍郁而连天，
zhǎng gǔ chén ér jiāo jīng
长谷湛而交经，
lǚ niè qián duì
履蹑干兑，
zhào hū liù dīng
召呼六丁，
zuò wò zǐ fáng
坐卧紫房，
jǔ xī jīn yīng
咀吸金英，
yè yè qiū zhī
晔晔秋芝，
zhū huá cuì jīng
朱华翠茎，
jiǎo jiǎo zhēn gāo
皛皛珍膏，
róng yì xiāo líng
溶溢霄零，
zhì jī zhǐ kě
治饥止渴，
bǎi kē bù méng
百疴不萌，
xiāo yáo wù sì
逍遥戊巳，
yàn hé yǐn píng
燕和饮平，
jū hún zhì pò
拘魂制魄，
gǔ tián tǐ qīng
骨填体轻，
gù néng cè fēng yún yǐ téng xū
故能策风云以腾虚，
bìng hùn yú ér yǒng shēng yě
并混舆而永生也。
rán liáng chén zhī yíng chǐ fēi kě qiú zhī lòu kè shān liù dòng chè fēi kě zhì zhī wū zào cì yě
然梁尘之盈尺，非可求之漏刻，山霤洞彻，非可致之于造次也。
huàn wū wén zhī zhě bù xìn xìn zhī zhě bù wéi wèi zhī zhě bù zhōng ěr
患于闻之者不信，信之者不为，为之者不终耳。
fu de zhī zhě shén xī ér yǐn bù chéng zhě zhì duō ér xiǎn
夫得之者甚希而隐，不成者至多而显。
shì rén bù néng zhī qí yǐn zhě ér dàn jiàn qí xiǎn zhě gù wèi tiān xià guǒ wú xiān dào yě
世人不能知其隐者，而但见其显者，故谓天下果无仙道也。
bào pǔ zǐ yuē fáng jiān zé shuǐ wú lù qì zhī fèi zhī duō zé huǒ wú qǐn yào zhī huàn lóng quán yǐ bù gē cháng lì jīn fǔ yǐ rì yòng sù bì yǐn xuě yǐ wéi nuǎn jīng xià cáng bīng yǐ jū shēn guò shǔ dān bó yǐ màn jìng bù zhuó fán huì yǐ piān fù yuè dōng
抱朴子曰：防坚则水无漉弃之费，脂多则火无寝曜之患，龙泉以不割常利，斤斧以日用速弊，隐雪以违暖经夏，藏冰以居深过暑，单帛以幔镜不灼，凡卉以偏覆越冬。
ní rǎng yì xiāo zhě yě ér táo zhī wèi wǎ zé yǔ èr yí qí qí jiǔ yān
泥壤易消者也，而陶之为瓦，则与二仪齐其久焉。
zuò yóu sù xiǔ zhě yě ér fán zhī wèi tàn zé kě yì zǎi ér bù bài yān
柞楢速朽者也，而燔之为炭，则可亿载而不败焉。
yuán tún yǐ yōu chù wǎn zú liáng mǎ yǐ zhì jùn zǎo bì hán chóng yǐ shì jǐ bèi shòu nán lín yǐ chù wēn zhǎng mào jiē shà qì zé diāo cuì wū níng shuāng zhí yáng hé zé yù ǎi ér tiáo xiù
辕豚以优畜晚卒，良马以陟峻早毙，寒虫以适己倍寿，南林以处温长茂，接煞气则雕瘁于凝霜，值阳和则郁蔼而条秀。
wù lèi yī yě ér róng kū yì gōng qǐ yǒu qiū shōu zhī cháng xiàn dōng cáng zhī dìng lì zāi
物类一也，而荣枯异功，岂有秋收之常限，冬藏之定例哉？
ér rén zhī shòu mìng sǐ shēng zhī qī wèi ruò cǎo mù zhī wū hán tiān yě ér yán yǎng zhī lǐ bǔ jiù zhī fāng fēi tú wēn nuǎn zhī wèi qiǎn yì yě jiǔ shì zhī xiào hé wéi bù rán
而人之受命，死生之期，未若草木之于寒天也，而延养之理，补救之方，非徒温暖之为浅益也，久视之效，何为不然？
ér shì rén shǒu jìn xí ài yǐ xiān dào wèi xū dàn wèi huáng lǎo wèi wàng yán bù yì xī zāi
而世人守近习隘，以仙道为虚诞，谓黄老为妄言，不亦惜哉？
fu yú fū nǎi bù kěn xìn tāng yào zhēn ài kuàng shēn wū cǐ zhě hu
夫愚夫乃不肯信汤药针艾，况深于此者乎？
jiē yuē yú fū biǎn què hé huǎn cāng gōng zhī liú bì néng zhì bìng hé bù wù sǐ
皆曰，俞跗扁鹊和缓仓公之流，必能治病，何不勿死？
yòu yuē fù guì zhī jiā qǐ fá yī shù ér gèng bù shòu shì mìng yǒu zì rán yě
又曰，富贵之家，岂乏医术，而更不寿，是命有自然也。
nǎi zé rú cǐ zhī rén lìng xìn shén xiān shì shǐ niú yuán mù mǎ zhú niǎo yě
乃责如此之人，令信神仙，是使牛缘木，马逐鸟也。
bào pǔ zǐ yuē zhào hún xiǎo dān sān shǐ zhī wán jí wǔ yīng bā dàn xiǎo xiǎo zhī yào huò lì xiāo jiān bīng huò rù shuǐ zì fú néng duàn jué guǐ shén ráng què hǔ bào pò jī jù wū fǔ zāng zhuī èr shù wū gāo huāng qǐ cù sǐ wū wěi shī fǎn jīng hún wū jì shì
抱朴子曰：召魂小丹三使之丸，及五英八石小小之药，或立消坚冰，或入水自浮，能断绝鬼神，禳却虎豹，破积聚于腑脏，追二竖于膏肓，起猝死于委尸，返惊魂于既逝。
fu cǐ jiē fán yào yě yóu néng lìng yǐ sǐ zhě fù shēng zé bǐ shàng yào yě hé wéi bù néng lìng shēng zhě bù sǐ hu
夫此皆凡药也，犹能令已死者复生，则彼上药也，何为不能令生者不死乎？
yuè rén jiù guó tài zǐ wū jì yǔn hú yī huó jué qì zhī sū wǔ chún yú néng lú yǐ lǐ nǎo yuán huà néng kū fù yǐ huàn wèi wén zhì qiān qī yǐ chōu wēi kùn zhòng jǐng chuān xiōng yǐ nà chì bǐng cǐ yī jiā zhī bó jì yóu néng ruò shì qǐ kuàng shén xiān zhī dào hé suǒ bù wéi
越人救虢太子于既殒，胡医活绝气之苏武，淳于能颅以理脑，元化能刳腹以澣胃，文挚愆期以瘳危困，仲景穿胸以纳赤饼，此医家之薄技，犹能若是，岂况神仙之道，何所不为？
fū rén suǒ yǐ sǐ zhě zhū yù suǒ sǔn yě lǎo yě bǎi bìng suǒ hài yě dú è suǒ zhōng yě xié qì suǒ shāng yě fēng lěng suǒ fàn yě
夫人所以死者，诸欲所损也，老也，百病所害也，毒恶所中也，邪气所伤也，风冷所犯也。
jīn dào yǐn xíng qì hái jīng bǔ nǎo shí yǐn yǒu dù xīng jū yǒu jié jiāng fú yào wù sī shén shǒu yī zhù tiān jìn jiè dài pèi fú yìn shāng shēng zhī tú yī qiè yuǎn zhī rú cǐ zé tōng kě yǐ miǎn cǐ liù hài
今道引行气，还精补脑，食饮有度，兴居有节，将服药物，思神守一，柱天禁戒，带佩符印，伤生之徒，一切远之，如此则通，可以免此六害。
jīn yī jiā tōng míng shèn qì zhī wán nèi bǔ wǔ luò zhī sàn gǔ tián gǒu qǐ zhī jiān huáng shī jiàn zhōng zhī tāng jiāng fú zhī zhě jiē zhì féi dīng
今医家通明肾气之丸，内补五络之散，骨填苟杞之煎，黄蓍建中之汤，将服之者，皆致肥丁。
qī yè qīng zhēn fán bì zhī cǎo fán ā fú zhī de shòu èr bǎi suì ér ěr mù cōng míng yóu néng chí zhēn yǐ zhì bìng cǐ jìn dài zhī shí shì liáng shǐ suǒ jì zhù zhě yě
漆叶青蓁，凡弊之草，樊阿服之，得寿二百岁，而耳目聪明，犹能持针以治病，此近代之实事，良史所记注者也。
yòu yún yǒu wú pǔ zhě cóng huà tuó shòu wǔ qín zhī xì yǐ dài dǎo yǐn yóu de bǎi yú suì
又云，有吴普者，从华陀受五禽之戏，以代导引，犹得百馀岁。
cǐ jiē yào shù zhī zhì qiǎn shàng néng rú cǐ kuàng wū yòng qí miào zhě yé
此皆药术之至浅，尚能如此，况于用其妙者耶？
jīn yǔ sú rén yún
今语俗人云，
lǐ zhōng sì shùn
理中四顺，
kě yǐ jiù huò luàn
可以救霍乱，
kuǎn dōng zǐ yuàn
款冬、紫苑，
kě yǐ zhì kài nì
可以治欬逆，
zhuī lú guàn zhòng zhī shā jiǔ chóng
萑芦、贯众之煞九虫，
dāng guī sháo yào zhī zhǐ jiǎo tòng
当归、芍药之止绞痛，
qín jiāo dú huó zhī chú bā fēng
秦胶、独活之除八风，
chāng pú qián jiāng zhī zhǐ bì shī
菖蒲、干姜之止痹湿，
tù sī cōng róng zhī bǔ xū fá
菟丝、苁蓉之补虚乏，
gān suì tíng lì zhī zhú tán pǐ
甘遂、葶历之逐痰癖，
kuò lóu huáng lián zhī yù xiāo kě
括楼、黄连之愈消渴，
qí nǐ gān cǎo zhī jiě bǎi dú
荠苨、甘草之解百毒，
lú rú yì rè zhī hù zhòng chuàng
芦如益热之护众创，
má huáng dà qīng zhī zhǔ shāng hán
麻黄、大青之主伤寒，
sú rén yóu wèi bù rán yě
俗人犹谓不然也，
níng shā shēng qǐng fú
宁煞生请福，
fēn shī wèn suì
分蓍问祟，
bù kěn xìn liáng yī zhī gōng bìng
不肯信良医之攻病，
fǎn yòng wū shǐ zhī fēn ruò
反用巫史之纷若，
kuàng hū gào zhī yǐ jīn dān kě yǐ dù shì
况乎告之以金丹可以度世，
zhī yīng kě yǐ yán nián zāi
芝英可以延年哉？
xī liú hòu zhāng liáng
昔留侯张良，
tǔ chū qí cè
吐出奇策，
yī dài wú yǒu
一代无有，
zhì lǜ suǒ jí
智虑所及，
fēi qiǎn jìn rén yě
非浅近人也，
ér yóu wèi bù sǐ kě de zhě yě
而犹谓不死可得者也，
qí cōng míng zhì yòng
其聪明智用，
fēi jiē bù dǎi shì rén
非皆不逮世人，
ér yuē wú jiāng qì rén jiān zhī shì
而曰吾将弃人间之事，
yǐ cóng chì sōng yóu ěr
以从赤松游耳，
suì xiū dào yǐn
遂修道引，
jué gǔ yī nián
绝谷一年，
guī qīng jǔ zhī dào
规轻举之道，
zuò lǚ hòu bī cù
坐吕后逼蹴，
cóng qiú ān tài zǐ zhī jì
从求安太子之计，
liáng bù dé yǐ
良不得已，
wèi huà zhì sì hào zhī cè
为画致四皓之策，
guǒ rú qí yán
果如其言，
lǚ hòu dé zhī
吕后德之，
ér bī lìng qiáng shí zhī
而逼令强食之，
gù lìng qí dào bù chéng ěr
故令其道不成耳。
àn kǒng ān guó mì jì yún liáng de huáng shí gōng bù sǐ zhī fǎ bù dàn bīng fǎ ér yǐ
按孔安国秘记云，良得黄石公不死之法，不但兵法而已。
yòu yún liáng běn shī sì hào lù lǐ xiān shēng qǐ lǐ jì zhī tú jiē xiān rén yě liáng xī cóng shòu qí shén fāng suī wèi lǚ hòu suǒ qiáng yǐn shí xún fù xiū xíng xiān dào mì zì dù shì dàn shì rén bù zhī gù yún qí sǐ ěr
又云，良本师四皓，甪里先生绮里季之徒，皆仙人也，良悉从受其神方，虽为吕后所强饮食，寻复修行仙道，密自度世，但世人不知，故云其死耳。
rú kǒng ān guó zhī yán zé liáng wèi de xiān yě
如孔安国之言，则良为得仙也。
yòu hàn chéng xiàng zhāng cāng ǒu de xiǎo shù shǔn fù rén rǔ zhī dé yī bǎi bā shí suì cǐ gài dào zhī báo zhě ér cāng wèi zhī yóu dé zhōng shòu zhī sān bèi kuàng wū bèi shù xíng zhū mì miào hé wéi bù dé cháng shēng hu
又汉丞相张苍，偶得小术，吮妇人乳汁，得一百八十岁，此盖道之薄者，而苍为之，犹得中寿之三倍，况于备术，行诸秘妙，何为不得长生乎？
cǐ shì jiàn wū hàn shū fēi kōng yán yě
此事见于汉书，非空言也。
bào pǔ zǐ yuē fú yào suī wèi cháng shēng zhī běn ruò néng jiān xíng qì zhě qí yì shén sù ruò bù néng de yào dàn xíng qì ér jǐn qí lǐ zhě yì de shù bǎi suì
抱朴子曰：服药虽为长生之本，若能兼行气者，其益甚速，若不能得药，但行气而尽其理者，亦得数百岁。
rán yòu yi zhī fáng zhōng zhī shù suǒ yǐ ěr zhě bù zhī yīn yáng zhī shù lǚ wèi láo sǔn zé xíng qì nán de lì yě
然又宜知房中之术，所以尔者，不知阴阳之术，屡为劳损，则行气难得力也。
fū rén zài qì zhōng qì zài rén zhōng zì tiān dì zhì wū wàn wù wú bù xū qì yǐ shēng zhě yě
夫人在气中，气在人中，自天地至于万物，无不须气以生者也。
shàn xíng qì zhě nèi yǐ yǎng shēn wài yǐ què è rán bǎi xìng rì yòng ér bù zhī yān
善行气者，内以养身，外以却恶，然百姓日用而不知焉。
wú yuè yǒu jìn zhù zhī fǎ shén yǒu míng yàn duō qì ěr
吴越有禁祝之法，甚有明验，多炁耳。
zhī zhī zhě kě yǐ rù dà yì zhī zhōng yǔ bìng rén tóng chuáng ér jǐ bù rǎn
知之者可以入大疫之中，与病人同床而己不染。
yòu yǐ qún cóng xíng shù shí rén jiē shǐ wú suǒ wèi cǐ shì qì kě yǐ ráng tiān zāi yě
又以群从行数十人，皆使无所畏，此是炁可以禳天灾也。
huò yǒu xié mèi shān jīng qīn fàn rén jiā yǐ wǎ shí zhì rén yǐ huǒ shāo rén wū shè
或有邪魅山精，侵犯人家，以瓦石掷人，以火烧人屋舍。
huò xíng jiàn wǎng lái huò dàn wén qí shēng yīn yán yǔ ér shàn jìn zhě yǐ qì jìn zhī jiē jí jué cǐ shì qì kě yǐ jìn guǐ shén yě
或形见往来，或但闻其声音言语，而善禁者以炁禁之，皆即绝，此是炁可以禁鬼神也。
rù shān lín duō xī dú fù shé zhī de fán rén zàn jīng guò wú bù zhòng shāng ér shàn jìn zhě yǐ qì jìn zhī néng pì fāng shù shí lǐ shàng bàn lǚ jiē shǐ wú wéi hài zhě
入山林多溪毒蝮蛇之地，凡人暂经过，无不中伤，而善禁者以炁禁之，能辟方数十里上，伴侣皆使无为害者。
yòu néng jìn hǔ bào jí shé fēng jiē xī lìng fú bù néng qǐ
又能禁虎豹及蛇蜂，皆悉令伏不能起。
yǐ qì jìn jīn chuāng xuè jí dēng zhǐ
以炁禁金疮，血即登止。
yòu néng xù gǔ lián jīn
又能续骨连筋。
yǐ qì jìn bái rèn zé kě dǎo zhī bù shāng cì zhī bù rù
以炁禁白刃，则可蹈之不伤，刺之不入。
ruò rén wéi shé huī suǒ zhōng yǐ qì jìn zhī zé lì yù
若人为蛇虺所中，以炁禁之则立愈。
jìn shì zuǒ cí zhào míng děng yǐ qì jìn shuǐ shuǐ wèi zhī nì liú yī èr zhàng
近世左慈赵明等，以炁禁水，水为之逆流一二丈。
yòu wū máo wū shàng rán huǒ zhǔ shí shí zhī ér máo wū bù jiāo
又于茅屋上然火，煮食食之，而茅屋不焦。
yòu yǐ dà dīng dīng zhù rù qī bā cùn yǐ qì chuī zhī dīng jí yǒng shè ér chū
又以大钉钉柱，入七八寸，以炁吹之，钉即涌射而出。
yòu yǐ qì jìn fèi tāng yǐ bǎi xǔ qián tóu zhòng lìng yī rén shǒu tàn lù qǔ qián ér shǒu bù zhuó làn
又以炁禁沸汤，以百许钱投中，令一人手探摝取钱，而手不灼烂。
yòu jìn shuǐ zhe zhōng tíng lù zhī dà hán bù bīng
又禁水著中庭露之，大寒不冰。
yòu néng jìn yī lǐ zhōng chuī zhě jǐn bù dé zhēng shú
又能禁一里中炊者尽不得蒸熟。
yòu jìn quǎn lìng bù dé fèi
又禁犬令不得吠。
xī wú qiǎn hè jiāng jūn tǎo shān zéi zéi zhōng yǒu shàn jìn zhě měi dāng jiāo zhàn guān jūn dāo jiàn jiē bù dé bá gōng nǔ shè shǐ jiē hái xiàng zhé zhì bù lì
昔吴遣贺将军讨山贼，贼中有善禁者，每当交战，官军刀剑皆不得拔，弓弩射矢皆还向，辄致不利。
hè jiāng jūn zhǎng zhì yǒu cái sī nǎi yuē wú wén jīn yǒu rèn zhě kě jìn chóng yǒu dú zhě kě jìn qí wú rèn zhī wù wú dú zhī chóng zé bù kě jìn bǐ néng jìn wú bīng zhě bì bù néng jìn wú rèn wù yǐ
贺将军长智有才思，乃曰，吾闻金有刃者可禁，虫有毒者可禁，其无刃之物，无毒之虫，则不可禁，彼能禁吾兵者，必不能禁无刃物矣。
nǎi duō zuò jìn mù bái bàng xuǎn yì lì jīng zú wǔ qiān rén wéi xiān dēng jǐn zhuō bàng bǐ shān zéi zéi shì qí shàn jìn zhě liǎo bù néng bèi wū shì guān jūn yǐ bái bàng jī zhī dà pò bǐ zéi jìn zhě guǒ bù fù xíng suǒ dǎ shā zhě nǎi yǒu wàn jì
乃多作劲木白棒，选异力精卒五千人为先登，尽捉棓彼山贼，贼恃其善禁者，了不能备，于是官军以白棒击之，大破彼贼，禁者果不复行，所打煞者，乃有万计。
fu qì chū wū xíng yòng zhī qí xiào zhì cǐ hé yí bù kě jué gǔ zhì bìng yán nián yǎng xìng hu
夫炁出于形，用之其效至此，何疑不可绝谷治病，延年养性乎？
zhòng cháng gōng lǐ zhě cái dá zhī shì yě zhe chāng yán yì lùn xíng qì kě yǐ bù jī bù bìng yún wú shǐ zhě wèi zhī xìn yě zhì wū wèi zhī zhě jǐn nǎi rán yǐ
仲长公理者，才达之士也，著昌言，亦论“行炁可以不饥不病，云吾始者未之信也，至于为之者，尽乃然矣。
yǎng xìng zhī fāng ruò cǐ zhì yuē ér wú wèi zhī néng yě qǐ bù yǐ xīn chí wū shì wù sī ruì wū rén shì zāi
养性之方，若此至约，而吾未之能也，岂不以心驰于世务，思锐于人事哉？
tā rén zhī bù néng zhě yòu bì yǔ wú tóng cǐ jí yě
他人之不能者，又必与吾同此疾也。
xī yǒu míng shī zhī bù sǐ zhī dào zhě yàn jūn shǐ rén xué zhī bù jié ér shī sǐ
昔有明师，知不死之道者，燕君使人学之，不捷而师死。
yàn jūn nù qí shǐ zhě jiāng jiā zhū yān
燕君怒其使者，将加诛焉。
jiàn zhě yuē fu suǒ yōu zhě mò guò hu sǐ suǒ zhòng zhě mò jí hu shēng bǐ zì sàng qí shēng yì ān néng lìng wú jūn bù sǐ yě
谏者曰，夫所忧者莫过乎死，所重者莫急乎生，彼自丧其生，亦安能令吾君不死也。
jūn nǎi bù zhū
君乃不诛。
qí jiàn cí zé cǐ wèi liáng shuō yǐ
其谏辞则此为良说矣。
shǐ bǐ yǒu bù sǐ zhī fāng ruò wú suǒ wén xíng qì zhī fǎ zé bǐ shuō shī zhī sǐ zhě wèi bì bù zhī dào yě zhí bù néng qì shì shì ér wèi zhī gù suī zhī zhī ér wú yì ěr fēi wú bù sǐ zhī fǎ zhě yě
使彼有不死之方，若吾所闻行炁之法，则彼说师之死者，未必不知道也，直不能弃世事而为之，故虽知之而无益耳，非无不死之法者也。
yòu yún hé nán mì xiàn yǒu bo chéng zhě xué dào jīng jiǔ nǎi yǔ jiā rén cí qù qí shǐ bù shāo gāo suì rù yún zhōng bù fù jiàn
”又云：“河南密县，有卜成者，学道经久，乃与家人辞去，其始步稍高，遂入云中不复见。
cǐ suǒ wèi jǔ xíng qīng fēi bái rì shēng tiān xian zhī shàng zhě yě
此所谓举形轻飞，白日升天，仙之上者也。
chén yuán fāng hán yuán zhǎng jiē yǐng chuān zhī gāo shì yě yǔ mì xiāng jìn èr jūn suǒ yǐ xìn tiān xià zhī yǒu xiān zhě gài gè yǐ qí fù zǔ jí jiàn bo chéng zhě chéng xiān shēng tiān gù ěr cǐ zé yòu yǒu xian zhī yī zhèng yě
”陈元方韩元长，皆颍川之高士也，与密相近，二君所以信天下之有仙者，盖各以其父祖及见卜成者成仙升天故耳，此则又有仙之一证也。