lùn yī shǒu fāng liù shǒu
（论一首方六首）
lùn yuē bìng ké tuò nóng xuè qí mài shù shí zhě shǔ fèi yōng xū zhě shǔ fèi wěi
论曰∶病咳唾脓血，其脉数实者属肺痈，虚者属肺痿。
hāi ér kǒu zhōng zì yǒu jīn yè shé shàng tāi huá cǐ wèi fú hán fēi fèi wěi
咳而口中自有津液，舌上胎滑，此为浮寒，非肺痿。
ruò kǒu zhōng pì zào hāi jí xiōng zhōng yǐn yǐn tòng mài fǎn huá shù cǐ wèi fèi yōng yě
若口中辟燥，咳即胸中隐隐痛，脉反滑数，此为肺痈也。
wèn yuē bìng zhě ké nì shī mài zhī hé yǐ zhī wèi fèi yōng dāng yǒu nóng xuè tǔ zhī zé sǐ hòu jìng tǔ nóng sǐ
问曰∶病者咳逆，师脉之何以知为肺痈，当有脓血吐之则死，后竟吐脓死。
qí mài hé lèi hé yǐ bié zhī
其脉何类何以别之？
shī yuē cùn kǒu mài wēi ér shù wēi zé wèi fēng shù zé wèi rè
师曰∶寸口脉微而数，微则为风，数则为热；
wēi zé hàn chū shù zé wù hán
微则汗出，数则恶寒。
fēng zhōng yú wèi hū qì bù rù
风中于卫，呼气不入。
rè guò yú yíng xī ér bù chū
热过于营，吸而不出。
fēng shāng pí máo rè shāng xuè mài fēng shě yú fèi qí rén zé hāi kǒu gàn chuǎn mǎn yàn zào bù kě duō tuò zhuó mò shí shí zhèn hán rè zhī suǒ guò xuè wèi níng zhì xù jié yōng nóng tǔ rú mǐ zhōu shǐ méng kě jiù nóng yǐ chéng zé nán zhì
风伤皮毛，热伤血脉，风舍于肺，其人则咳，口干喘满，咽燥不渴，多唾浊沫，时时振寒，热之所过，血为凝滞，蓄结痈脓，吐如米粥，始萌可救，脓已成则难治。
cùn kǒu mài shù fū yáng mài jǐn hán rè xiāng bó gù zhèn hán ér hāi fū yáng mài fú huǎn wèi qì rú jīng cǐ wèi fèi yōng
寸口脉数趺阳脉紧，寒热相搏，故振寒而咳，趺阳脉浮缓，胃气如经，此为肺痈。
shī yuē zhèn hán fā rè cùn kǒu mài huá ér shù qí rén yǐn shí qǐ jū rú gù cǐ wèi yōng zhǒng bìng yī fǎn bù zhī ér yǐ shāng hán zhì zhī bù yīng yù yě
师曰∶振寒发热，寸口脉滑而数，其人饮食起居如故，此为痈肿病，医反不知而以伤寒治之，不应愈也。
hé yǐ zhī yǒu nóng
何以知有脓？
nóng zhī suǒ zài hé yǐ bié zhī qí chù
脓之所在，何以别知其处？
shī yuē jiǎ lìng nóng zài xiōng zhōng zhě wèi fèi yōng qí mài shù ké tuò yǒu nóng xuè
师曰∶假令脓在胸中者为肺痈，其脉数，咳唾有脓血。
shè nóng wèi chéng qí mài zì jǐn shù jǐn qù dàn shù nóng wèi yǐ chéng yě
设脓未成，其脉自紧数，紧去但数，脓为已成也。
jié gěng tāng
桔梗汤
zhì hāi xiōng zhōng mǎn ér zhèn hán mài shù yàn gàn ér bù kě shí shí chū zhuó tuò xīng chòu jiǔ jiǔ tǔ nóng rú mǐ zhōu shì wèi fèi yōng fāng
治咳胸中满而振寒，脉数咽干而不渴，时时出浊唾腥臭，久久吐脓如米粥，是为肺痈方。
jié gěng sān liǎng jí yàn fāng yòng èr liǎng gǔ jīn lù yàn fāng yòng yī liǎng gān cǎo èr liǎng
桔梗（三两，《集验方》用二两，《古今录验方》用一两） 甘草（二两）
shàng èr wèi jǔ yǐ shuǐ sān shēng zhǔ qǔ yī shēng qù zǐ fēn èr fú bì tǔ nóng xuè yě
上二味咀，以水三升，煮取一升，去滓，分二服，必吐脓血也。
yī fāng yǒu kuǎn dōng huā yī liǎng bàn
（一方有款冬花一两半。
xiè fèi tāng
泻肺汤
zhì fèi yōng chuǎn bù dé wò fāng
治肺痈喘不得卧方。
tíng lì sān liǎng wèi mò dà zǎo èr shí méi
葶苈（三两为末） 大枣（二十枚）
shàng èr wèi jǔ yǐ shuǐ èr shēng xiān zhǔ zǎo qǔ èr shēng qù zǎo nà tíng lì èr fāng cùn bǐ zhǔ qǔ qī hé dùn fú lìng jǐn sān rì fú yī jì kě zhì sān sì jì
上二味咀，以水二升先煮枣，取二升，去枣纳葶苈二方寸匕，煮取七合，顿服，令尽，三日服一剂，可至三四剂。
zhì fèi yōng xiōng xié zhàng yī shēn miàn mù fú zhǒng bí sāi qīng tì chū bù wén xiāng chòu ké nì shàng qì chuǎn míng pò sāi yi xiān jìn xiǎo qīng lóng tāng què fú qián yào
治肺痈胸胁胀，一身面目浮肿，鼻塞清涕出，不闻香臭，咳逆上气，喘鸣迫塞，宜先进小青龙汤，却服前药。
xiǎo qīng lóng tāng fāng jiàn qián dì jiǔ juǎn shāng hán mén
（小青龙汤方见前第九卷伤寒门。
zào jiá wán
皂荚丸
zhì fèi yōng chū qǐ ké nì shàng qì shí shí zhuó tuò dàn zuò bù dé wò fāng
治肺痈初起，咳逆上气，时时浊唾，但坐不得卧方。
zào jiá bā liǎng wèi mò mì wán rú wú zǐ dà yǐ dà zǎo gāo hé tāng fú sān wán rì sān fú yè yī fù
皂荚八两为末，蜜丸如梧子大，以大枣膏和汤，服三丸，日三服，夜一服。
bì xiào fāng yǐ sū zhì zào jiá
（《必效方》以酥炙皂荚。
huáng hūn tāng
黄昏汤
zhì hāi yǒu wēi rè fán mǎn xiōng xīn jiǎ cuò shì wèi fèi yōng zhě fāng
治咳有微热烦满，胸心甲错，是为肺痈者方。
huáng hūn shǒu zhǎng dà yī kuài shì hé hūn pí yě
黄昏手掌大一块，是合昏皮也。
jǔ yǐ shuǐ sān shēng zhǔ qǔ yī shēng fēn èr fú
咀，以水三升煮取一升，分二服。
wěi jīng tāng fāng
苇茎汤方
yì yǐ rén guā bàn gè bàn shēng táo rén sān shí méi wěi jīng qiè èr shēng shuǐ èr dòu zhǔ qǔ wǔ shēng qù
薏苡仁瓜瓣（各半升） 桃仁（三十枚） 苇茎（切二升，水二斗，煮取五升，去？
shàng sì wèi jǔ nà wěi zhī zhōng zhǔ qǔ èr shēng fú yī shēng dāng yǒu suǒ jiàn tǔ nóng xuè
上四味咀，纳苇汁中煮取二升，服一升，当有所见吐脓血。
guì zhī qù sháo yào jiā zào jiá tāng
桂枝去芍药加皂荚汤
zhì fèi yōng tǔ xián mò bù zhǐ fāng
治肺痈吐涎沫不止方。
guì zhī shēng jiāng gè sān liǎng gān cǎo èr liǎng zào jiá yī liǎng dà zǎo shí wǔ méi
桂枝生姜（各三两） 甘草（二两） 皂荚（一两） 大枣（十五枚）
shàng wǔ wèi jǔ yǐ shuǐ qī shēng zhǔ qǔ sān shēng qù zǐ fēn sān fú
上五味咀，以水七升，煮取三升，去滓，分三服。