chén cì shēng chén shī xī péng rǔ lì dì rǔ lín rǔ fāng lǚ táo zhāng tíng jiān gōng guài sūn è chén xuān jiāng gōng wàng chén yòu cháng ān mín
陈次升陈师锡彭汝砺（弟汝霖汝方） 吕陶张庭坚龚夬孙谔陈轩江公望陈祐常安民
chén cì shēng zì dāng shí xīng huà xiān yóu rén
陈次升，字当时，兴化仙游人。
rù tài xué shí xué guān shǐ de wáng ān shí zì shuō zhāo zhū shēng xun zhī cì shēng zuò ér yuē chéng xiàng qǐ qín xué yá
入太学，时学官始得王安石《字说》，招诸生训之，次升作而曰："丞相岂秦学邪？
měi shāng yāng zhī néng xíng rén zhèng ér wèi lǐ sī jiě shì fēi qín xué ér hé
美商鞅之能行仁政，而为李斯解事，非秦学而何？
zuò bǐng chì
"坐屏斥。
jì ér dì jìn shì zhī ān qiū xiàn
既而第进士，知安丘县。
zhuǎn yùn shǐ wú jū hòu yǐ jù liǎn jìn xí wèi wǎng zhēng shuì yú yuǎn jiāo de nóng jiā bài xù bǔ sòng xiàn cì shēng zòng qiǎn zhī
转运使吴居厚以聚敛进，檄尉罔征税于远郊，得农家败絮，捕送县，次升纵遣之。
jū hòu nù jiāng bèi yǐ wén fǎ huì yù shǐ zhōng chéng huáng lǚ jiàn wèi jiān chá yù shǐ
居厚怒，将被以文法，会御史中丞黄履荐，为监察御史。
zhé zōng lì shǐ chá fǎng jiāng hú
哲宗立，使察访江、湖。
xiān shì jiǎn zhōu fǔ fù zǐ jīng huà jiāng yòu yán fǎ wèi mín hài cì shēng jǔ hé zhī
先是，蹇周辅父子经画江右盐法，为民害，次升举劾之。
hái yán é wài shàng gòng zhī shù wèi chú yì rì bì yǒu fēi fǎ zhī liǎn yuàn cóng xī níng yǐ lái chuàng xíng fēng chūn míng qián xī cì huò miǎn
还言："额外上供之数未除，异日必有非法之敛，愿从熙宁以来创行封椿名钱悉赐豁免。
yòu yì fǎ wèi dìng rén qíng yíng huò qǐ sù dìng chà gù jí jūn shù zhī děng xiān wèi zhī jié ér shěn xíng zhī
又役法未定，人情荧惑，乞速定差雇及均数之等，先为之节而审行之。
tí diǎn huái nán hé dōng xíng yù
"提点淮南、河东刑狱。
shào shèng zhōng fù wèi yù shǐ zhuǎn diàn zhōng
绍圣中，复为御史，转殿中。
lùn zhāng dūn cài biàn zhí dǎng wèi jiān qǐ shōu hái wēi fú zhī bǐng
论章惇、蔡卞植党为奸，乞收还威福之柄。
jìn zhōng huǒ huì chū xī fāng cì shēng qǐng xiū dé qiú yán yǐ mǐ tiān biàn
禁中火，彗出西方，次升请修德求言，以弭天变。
yè tíng jū yàn mèi yù cì shēng yán shì guān zhōng gōng yi fù wài cān zhì
掖庭鞫厌魅狱，次升言："事关中宫，宜付外参治。
jīn shǔ yú yān sì zhī shǒu wàn yī yǒu yuān làn yí hòu shì jī
今属于阉寺之手，万一有冤滥，贻后世讥。
jì yáng jùn wáng zōng jǐng qǐng yǐ qiè wèi qī lùn qí yǐ zōng fān fèi lǐ wèi shèng cháo lèi
"济阳郡王宗景请以妾为妻，论其以宗藩废礼，为圣朝累。
chū dūn biàn yǐ cì shēng zài yuán yòu jiān wài qiān yì qí bù néng wú yuàn wàng biàn yòu yǔ tóng xiāng lǐ gù yán zhì xiàn fǔ yù shǐ chū lì wèi zhù jǐ pái zhòng xián
初，惇、卞以次升在元祐间外迁，意其不能无怨望，卞又与同乡里，故延置宪府，欲使出力为助，挤排众贤；
ér yī wú suǒ fù
而一无所附。
shí fāng biān yuán yòu zhāng shū dú liú jìn shēn
时方编元祐章疏，毒流搢绅。
cì shēng yán bì xià chū jí wèi shǒu xià zhào lìng dǎo rén shǐ jiàn
次升言："陛下初即位，首下诏令，导人使谏；
qīn zhèng yǐ lái yòu jiē chì bǎng xǔ qí zì xīn
亲政以来，又揭敕榜，许其自新。
jīn ruò kǎo yī yán zhī shī zhì yú qiǎn lèi zé qián zhī zhào lìng shì suǒ yǐ wù tiān xià hòu zhī chì bǎng shì suǒ yǐ kuáng tiān xià fēi suǒ yǐ shì dà xìn yě
今若考一言之失，致于谴累，则前之诏令适所以误天下，后之敕榜适所以诳天下，非所以示大信也。
yòu lùn biàn kè zhōu tóng tān bǐ zhèng jū zhōng xiān nìng
"又论卞客周穜贪鄙，郑居中𪫺佞。
yóu shì dūn biàn jiāo wù zhī shǐ suǒ shàn tài fǔ shǎo qīng lín yán zhì jǐ yì cháng yǐ měi guān
由是惇、卞交恶之，使所善太府少卿林颜致己意，尝以美官。
cì shēng yuē wú zhī shǒu guān ér yǐ jūn wèi tiān zǐ qīng shì ér wèi zǎi xiàng chuán fēng zhǐ yá
次升曰："吾知守官而已，君为天子卿士，而为宰相传风旨邪？
dūn biàn yì bù lè chéng jiàn bái wèi hé běi zhuǎn yùn shǐ dì yuē cáo chén yì de ěr cì shēng gǎn yán bù dàng qù
"惇、卞益不乐，乘间白为河北转运使，帝曰："漕臣易得耳，次升敢言，不当去。
gèng jìn zuǒ sī jiàn
"更进左司谏。
xuān rén yǒu zhuī fèi zhī yì cì shēng mì yán xiān tài hòu bǎo yòu shèng gōng shǐ zhōng wú jiàn yuàn wù tīng xiǎo rén xiāo gǔ zhī bàng
宣仁有追废之议，次升密言："先太后保佑圣躬，始终无间，愿勿听小人销骨之谤。
dì yuē qīng ān suǒ wén
"帝曰："卿安所闻？
duì yuē chén zhí xǔ fēng wén bì xià wú jí qí suǒ cóng lái kě yě
"对曰："臣职许风闻，陛下毋诘其所从来可也。
lǚ shēng qīng chá fǎng guǎng nán cì shēng yán bì xià wú shā liú rén zhī yì ér qiǎn shēng qīng chū shǐ
"吕升卿察访广南，次升言："陛下无杀流人之意，而遣升卿出使。
shēng qīng zī xìng cǎn kè xǐ qiú rén guò jīn shǐ chěng zhì shì hàn zé yì hé suǒ bù zhì zāi
升卿资性惨刻，喜求人过，今使逞志释憾，则亦何所不至哉？
nǎi zhǐ bù qiǎn
"乃止不遣。
cì shēng lèi zhāng hé zhāng dūn jiē liú zhōng
次升累章劾章惇，皆留中。
dì cháng wèi yuē zhāng dūn wén zì wù lìng jué
帝尝谓曰："章惇文字勿令绝。
cì shēng tuì gào wáng gǒng gǒng yuē jūn hú bù yún jiàn chén ěr mù yě
"次升退告王巩，巩曰："君胡不云：谏臣，耳目也；
dì wáng xīn yě
帝王，心也。
xīn suǒ bù zhī zé ěr mù wèi zhī fu dá
心所不知，则耳目为之傅达；
jì zhī zhī hé yǐ ěr mù wèi
既知之，何以耳目为？
jū shù rì fù rù jiàn dì shēn qián zhǐ nǎi yǐ gǒng yǔ duì
"居数日，复入见，帝申前旨，乃以巩语对。
dì yuē rán
帝曰："然。
gù wèi yǒu dài zhī zhě ěr
顾未有代之者尔。
qì bù kè qù
"讫不克去。
jīng shī fù jiā rǔ bì yuàn qí zhǔ zuò r yú shàng ér sōng hū zhě sān
京师富家乳婢怨其主，坐儿于上而嵩呼者三。
luó xì yù
逻系狱。
cì shēng qǐ jiè yǒu sī wú de guān wàng
次升乞戒有司无得观望。
dì wèn dà chén hé wèi cài biàn yuē zhèng wèi guān wàng bì xià ěr
帝问大臣何谓，蔡卞曰："正谓观望陛下尔。
wū qí huǐ xiān liè nǐ zhé jiān quán zhōu jiǔ shuì dì yǐ wéi yuǎn gǎi nán ān jūn
"诬其毁先烈，拟谪监全州酒税，帝以为远，改南安军。
huī zōng lì zhào wèi shì yù shǐ
徽宗立，召为侍御史。
jí lùn dūn biàn céng bù cài jīng zhī è cuàn dūn yú léi jū biàn yú chí chū jīng yú jiāng níng
极论惇、卞、曾布、蔡京之恶，窜惇于雷，居卞于池，出京于江宁。
qiān yòu jiàn yì dài fū
迁右谏议大夫。
xiàn tǐ dào jī gǔ xiū shēn rén mín chóng jiǎn jié yòng liù shì yán duō guī qiē
献体道、稽古、修身、仁民、崇俭、节用六事，言多规切。
chóng níng chū yǐ bǎo wén gé dài zhì zhī yǐng chāng fǔ jiàng jí xián diàn xiū zhuàn jì yòu luò xiū zhuàn chú míng xǐ jiàn chāng biān guǎn xún zhōu jiē yǐ lùn jīng biàn gù
崇宁初，以宝文阁待制知颍昌府，降集贤殿修撰，继又落修撰，除名徙建昌，编管循州，皆以论京、卞故。
zhèng hé zhōng yòng shè ēn fù jiù zhí
政和中，用赦恩复旧职。
zú nián qī shí liù
卒，年七十六。
cì shēng sān jū yán zé jiàn yì bù gǒu hé liú ān shì chēng qí yǒu gōng yú yuán yòu rén wèi néng è lǚ shēng qīng zhī xíng yě
次升三居言责，建议不苟合，刘安世称其有功于元祐人，谓能遏吕升卿之行也。
tā suǒ yán céng zhào wáng dí zhāng tíng jiān gǔ yì li zhāo qǐ lǚ xī zhé fàn chún lǐ sū shì děng gōng yì huò bù wèi rán
它所言曾肇、王觌、张庭坚、贾易、李昭玘、吕希哲、范纯礼、苏轼等，公议或不谓然。
chén shī xī zì bó xiū jiàn zhōu jiàn yáng rén
陈师锡字伯修，建州建阳人。
xī níng zhōng yóu tài xué yǒu jùn shēng
熙宁中，游太学，有俊声。
shén zōng zhī qí cái jí tíng shì zòu míng zài jiǎ yǐ jiān dì ǒu yuè qí wén lǚ dú lǚ tàn shǎng gù shì chén yuē cǐ bì chén shī xī yě
神宗知其材，及廷试，奏名在甲乙间，帝偶阅其文，屡读屡叹赏，顾侍臣曰："此必陈师锡也。
qǐ fēng guǒ rán zhuó wèi dì sān
"启封果然，擢为第三。
diào zhāo qìng jūn zhǎng shū jì jùn shǒu sū shì qì zhī yǐ yǐ wéi zhèng
调昭庆军掌书记，郡守苏轼器之，倚以为政。
shì dé zuì bǔ yì tái yù qīn péng duō wèi bì bù xiāng jiàn shī xī dú chū jiàn zhī yòu ān jí qí jiā
轼得罪，捕诣台狱，亲朋多畏避不相见，师锡独出饯之，又安辑其家。
zhī lín ān xiàn wèi jiān chá yù shǐ
知临安县，为监察御史。
shàng yán sòng xìng xiǎng guó cháng jiǔ hào chēng tài píng zhě mò rú rén zōng qiè kǎo zhì zhì zhī běn bù guò yán zhí yán yù qún xià jìn shàn tuì yá ér yǐ
上言："宋兴，享国长久号称太平者，莫如仁宗，切考致治之本，不过延直言，御群下，进善退邪而已。
míng dào zhōng qīn lǎn wàn jǐ jiàn zhèng shì zhī duō pì fǔ zuǒ zhī shī zhí zì lǚ yí jiǎn zhāng qí xià sǒng chén yáo zuǒ fàn yōng yàn shū děng yī rì bà qù
明道中，亲览万几，见政事之多辟，辅佐之失职，自吕夷简、张耆、夏竦、陈尧佐、范雍、晏殊等，一日罢去。
bǎo yuán chū dōng léi dì zhèn yòng jiàn guān hán qí zhī yán wáng suí chén yáo zuǒ hán yì shí zhōng lì tóng shí jiàn chù
宝元初，冬雷地震，用谏官韩琦之言，王随、陈尧佐、韩亿、石中立同时见黜。
qí hòu bù cì zhuó yòng dù yǎn fàn zhòng yān fù bì hán qí yǐ chéng qìng lì jiā yòu zhī zhì
其后，不次擢用杜衍、范仲淹、富弼、韩琦，以成庆历、嘉祐之治。
yuàn jī huáng zǔ nà jiàn yù chén zhī yì yǐ xìng zhì gōng
愿稽皇祖纳谏、御臣之意，以兴治功。
dì shàn qí yán
"帝善其言。
shí zhào jìn shì xí lǜ shī xī yán bì xià fāng dà chǎn xué xiào yòng jīng shù xùn dí shì lèi bù yīng yǐ xíng míng zhī xué luàn zhī
时诏进士习律，师锡言："陛下方大阐学校，用经术训迪士类，不应以刑名之学乱之。
fu dào dé běn yě
夫道德，本也；
xíng míng mò yě
刑名，末也。
jiào zhī yǐ běn rén yóu qū mò kuàng jiào zhī yǐ mò hu
教之以本，人犹趋末，况教之以末乎？
wàng zhuī qǐn qí zhì shǐ de xī yì běn yè
望追寝其制，使得悉意本业。
yòng shì zhě wèi chàng wèi bì shuō chū zhī sù qiān xiàn
"用事者谓倡为诐说，出知宿迁县。
yuán yòu chū sū shì sān shàng zhāng jiàn qí xué shù yuān yuán xíng jǐ jié sù yì lùn gāng zhèng qì shí jìng shēn dé xíng zhuī zōng yú gǔ rén wén zhāng guàn jué yú dāng shì
元祐初，苏轼三上章，荐其学术渊源，行己洁素，议论刚正，器识靖深，德行追踪于古人，文章冠绝于当世。
nǎi rù wèi mì shū shěng jiào shū láng qiān gōng bù yuán wài láng jiā mì gé xiào lǐ tí diǎn kāi fēng xiàn zhèn
乃入为秘书省校书郎，迁工部员外郎，加秘阁校理，提点开封县镇。
jiàn yán quán fǎ xuǎn rén yòng jǔ zhě qiān shēng ér suì yǒu dìng é
建言："铨法，选人用举者迁升，而岁有定额。
jīn qǐng tuō zhě yì shù ér hán jùn yǒu bù zú zhī huàn qǐng wèi zhī xiàn yuē
今请托者溢数，而寒畯有不足之患，请为之限约。
jī nèi jiàng guān kē cǎn shī shì xīn fāng dà yuè qún zú huá zào jiāng lì mò zhī suǒ wéi
"畿内将官苛惨失士心，方大阅，群卒哗噪，将吏莫知所为。
shī xī chí zhì jūn tuī shǒu è zhě zhì zhū fǎ àn yuè rú chū ér hé chì qí jiāng xiàn rén tàn fú
师锡驰至军，推首恶者致诸法，按阅如初，而劾斥其将，县人叹服。
shū mì yuàn yóu yǐ shì bù xiān bái wèi zuì ba zhī jiě zhōu
枢密院犹以事不先白为罪，罢知解州。
lì kǎo gōng yuán wài láng zhī xuān zhōu sū zhōu
历考功员外郎，知宣州、苏州。
huī zōng lì zhào bài diàn zhōng shì yù shǐ
徽宗立，召拜殿中侍御史。
shū yán yuán fēng zhī mò zhōng wài xiōng xiōng yǐ
疏言："元丰之末，中外汹汹矣。
xuān rén shèng hòu zài ān tiān xià wěi guó ér zhì zhě sī mǎ guāng lǚ gōng zhe ěr
宣仁圣后再安天下，委国而治者，司马光、吕公著尔。
zhāng dūn wū qí bāo cáng huò xīn zhì yú zhuī biǎn
章惇诬其包藏祸心，至于追贬。
tiān xiàng bì xià fā qián jì tǒng ér dūn yóu jù gāo wèi guāng děng zèng shì wèi hái mù bēi wèi fù
天相陛下，发潜继统，而惇犹据高位，光等赠谥未还，墓碑未复。
yuàn zǎo shū chén lüè yǐ wèi zhōng wài zhī wàng
愿早摅宸略，以慰中外之望。
cài jīng wèi hàn lín xué shì shī xī yán jīng yǔ dì biàn tóng wù mí guó wù cháo
蔡京为翰林学士，师锡言："京与弟卞同恶，迷国误朝。
ér jīng hào dà xǐ gōng ruì yú gǎi zuò rì yè jiāo jié nèi shì qī lǐ yǐ jì dà yòng
而京好大喜功，锐于改作，日夜交结内侍、戚里，以觊大用。
ruò guǒ yòng zhī tiān xià zhì luàn zì shì ér fēn zǔ zōng jī yè zì shì ér huī yǐ
若果用之，天下治乱自是而分，祖宗基业自是而隳矣。
jīng yuán yǐn sǐ dǎng zhì shù bǎi rén shān xún wǔ nèi háng wū è jìn shēn bù chǐ qǐ kě zǐ huì shǐ bǐ
京援引死党至数百人，邓洵武内行污恶，搢绅不齿，岂可滓秽史笔？
xiàng zōng huí zōng liáng yì yīn wèi jīng zhù
向宗回、宗良亦阴为京助。
shì jiē guó zhī shēn huàn wèi bì xià yōu wèi zōng miào yōu wèi xián rén jūn zǐ yōu
是皆国之深患，为陛下忧，为宗庙忧，为贤人君子忧。
ruò chū zhī yú wài shè jì zhī fú yě
若出之于外，社稷之福也。
dì yuē cǐ yú dōng cháo yǒu ài qīng wèi wǒ chù zhī
"帝曰："此于东朝有碍，卿为我处之。
duì yuē shěn ěr chén dāng jù bái tài hòu
"对曰："审尔，臣当具白太后。
suì shàng fēng shì yán zì xī mǔ hòu lín cháo wēi luàn tiān xià zài zài shǐ cè kě kǎo ér zhī
"遂上封事言："自昔母后临朝，危乱天下，载在史册，可考而知。
zhì yú shǒu shū hái zhèng wèi yǒu rú shèng mǔ tuì yì qiān xùn zhēn kě wèi wàn shì fǎ
至于手书还政，未有如圣母，退抑谦逊，真可为万世法。
ér cài jīng yīn tōng èr xiàng wàng yán gōng jìn yù zhèng yǐ wū shèng dé bù kě bù chá yě
而蔡京阴通二向，妄言宫禁预政，以诬圣德，不可不察也。
zhào suǒ mì gé tú huà shī xī yán liù jīng zài dào zhū zǐ yán lǐ lì dài shǐ jí zǔ zōng tú huà tiān rén zhī yùn xìng mìng zhī miào zhì luàn ān wēi zhī jī shàn è xié zhèng zhī jī zài yān
诏索秘阁图画，师锡言："《六经》载道，诸子言理，历代史籍，祖宗图画，天人之蕴，性命之妙，治乱安危之机，善恶邪正之迹在焉。
wàng liú yì yú cǐ yǐ táng shān shuǐ tú dài wú yì wèi jiān
望留意于此，以唐山水图代《无逸》为监。
é gǎi kǎo gōng láng zhōng shī xī kàng zhāng yán yuē chén zài zhí shù yuè suǒ yán jiē dāng jīn jí wù
俄改考功郎中，师锡抗章言曰："臣在职数月，所言皆当今急务。
ruò yǐ wéi fēi bì xià fāng kāi nà bāo jiǎng
若以为非，陛下方开纳褒奖；
ruò yǐ wéi shì zé bù yīng jù jiě yán zhí
若以为是，则不应遽解言职。
rú cài jīng diǎn xíng wèi zhèng yuàn shòu cuàn biǎn
如蔡京典刑未正，愿受窜贬。
yú shì chū zhī yǐng lú huá sān zhōu
"于是出知颍、庐、滑三州。
zuò dǎng lùn jiān héng zhōu jiǔ
坐党论，监衡州酒；
yòu xuē guān zhì chēn zhōu
又削官置郴州。
zú nián liù shí jiǔ
卒，年六十九。
shī xī shǐ yǔ chén guàn tóng lùn jīng biàn shí hào èr chén
师锡始与陈瓘同论京、卞，时号"二陈"。
shào xīng zhōng zèng zhí lóng tú gé
绍兴中，赠直龙图阁。
péng rǔ lì zì qì zī ráo zhōu pó yáng rén
彭汝砺，字器资，饶州鄱阳人。
zhì píng èr nián jǔ jìn shì dì yī
治平二年，举进士第一。
lì bǎo xìn jūn tuī guān wǔ ān jūn zhǎng shū jì tán zhōu jūn shì tuī guān
历保信军推官、武安军掌书记、潭州军事推官。
wáng ān shí jiàn qí shī yì bǔ guó zǐ zhí jiǎng gǎi dà lǐ sì chéng zhuó tài zǐ zhōng yǔn jì ér è zhī
王安石见其《诗义》，补国子直讲，改大理寺丞，擢太子中允，既而恶之。
yù shǐ zhōng chéng shān wǎn jiāng jǔ wèi yù shǐ zhào zhī bù wǎng
御史中丞邓绾将举为御史，召之不往；
jì shàng zhāng fù yǐ shī jǔ zì liè
又上奏，再以失举自列。
shén zōng nù zhú wǎn yòng rǔ lì wèi jiān chá yù shǐ lǐ xíng
神宗怒，逐绾，用汝砺为监察御史里行。
shǒu chén shí shì yī zhèng jǐ èr rèn rén sān shǒu lìng sì lǐ cái wǔ yǎng mín liù zhèn jiù qī xīng shì bā biàn fǎ jiǔ qīng miáo shí yán shì
首陈十事：一正己，二任人，三守令，四理财，五养民，六振救，七兴事，八变法，九青苗，十盐事。
zhǐ tī lì hài duō rén suǒ nán yán zhě
指擿利害，多人所难言者。
yòu lùn lǚ jiā wèn shì yì jù liǎn fēi fǎ dāng ba
又论吕嘉问市易聚敛非法，当罢；
shù chōng chǎn zhōng rén wáng zhōng zhèng zhì shǐ qī bài zhī bù dàng jiǎn zhèng zhōng shū wǔ fáng shì
俞充谄中人王中正，至使妻拜之，不当检正中书五房事。
shén zōng wèi ba chōng jí qí yǔ suǒ cóng rǔ lì yuē rú cǐ fēi suǒ yǐ guǎng cōng míng yě
神宗为罢充，诘其语所从，汝砺曰："如此，非所以广聪明也。
zú bù fèng zhào
"卒不奉诏。
jí zhōng zhèng yǔ li xiàn zhǔ xī shī rǔ lì yán bù dàng yǐ bīng fù zhōng rén yīn jí hàn táng huò luàn zhī shì
及中正与李宪主西师，汝砺言不当以兵付中人，因及汉、唐祸乱之事。
shén zōng bù yì yǔ zhé zhī
神宗不怿，语折之。
rǔ lì gǒng lì bù dòng cì jiān fù yán shén zōng wèi gǎi róng zài tíng zhě jiē tàn fú
汝砺拱立不动，伺间复言，神宗为改容，在廷者皆叹服。
zōng shì yǐ nǚ mài hūn mín jiān yǒu sī zòu ba zhī
宗室以女卖婚民间，有司奏罢之。
rǔ lì yán cǐ suī shū shǔ jiē tiān jie zǐ sūn bù kě shǐ lǘ yán zhī jiàn dé yǐ huò qǔ yuàn gèng zhe hūn fǎ
汝砺言："此虽疏属，皆天家子孙，不可使闾阎之贱得以货取，愿更著婚法。
yuán fēng chū yǐ guǎn gé jiào kān wèi jiāng xī zhuǎn yùn pàn guān bì cí fù yán jīn bù huàn wú jiāng shùn zhī chén huàn wú jiàn zhèng zhī chén
元丰初，以馆阁校勘为江西转运判官，陛辞，复言："今不患无将顺之臣，患无谏诤之臣；
bù huàn wú gǎn wèi zhī chén huàn wú gǎn yán zhī chén
不患无敢为之臣，患无敢言之臣。
shén zōng jiā qí zhōng jìn
"神宗嘉其忠荩。
dài hái tí diǎn jīng xi xíng yù
代还，提点京西刑狱。
yuán yòu èr nián zhào wèi qǐ jū shè rén
元祐二年，召为起居舍人。
shí xiāng wèn xīn jiù zhī zhèng duì yuē zhèng wú bǐ cǐ yī yú shì ér yǐ
时相问新旧之政，对曰："政无彼此，一于是而已。
jīn suǒ gèng dà zhě qǔ shì jí chāi yì fǎ xíng zhī ér shì mín jiē bìng wèi jiàn qí kě
今所更大者，取士及差役法，行之而士民皆病，未见其可。
yú nián qiān zhōng shū shè rén cì jīn zǐ
"逾年，迁中书舍人，赐金紫。
cí mìng yǎ zhèng yǒu gǔ rén fēng
词命雅正，有古人风。
qí lùn shī tǐ sì yùn shì yóu lì dà chén yǒu chí píng zhě pō xiāng zuǒ yòu yī shí jìn qǔ zhě jí zhī yù pái qù qí lèi wèi yǒu yǐ fā
其论诗体四韵事尤力，大臣有持平者，颇相左右，一时进取者疾之，欲排去其类，未有以发。
huì zhī hàn yáng jūn wú chù hòu de cài què ān zhōu shī shàng zhī fù huì jiě shì yǐ wéi yuàn bàng
会知汉阳军吴处厚得蔡确安州诗上之，傅会解释，以为怨谤。
jiàn guān jiāo zhāng qǐng zhì zhī yòu zào wéi wēi yán yǐ jī nù xuān rén hòu yù zhì zhī fǎ
谏官交章请治之，又造为危言，以激怒宣仁后，欲置之法。
rǔ lì wèi cǐ luó zhī zhī jiàn yě shù yǐ bái zhí zhèng bù néng jiù suì shàng shū lùn liè bù tīng
汝砺谓此罗织之渐也，数以白执政，不能救，遂上疏论列，不听。
fāng jū jiā dài zuì de què zhé mìng chú mù cǎo cí yuē wǒ bù chū shuí rèn qí zé zhě
方居家待罪，得确谪命除目草词，曰："我不出，谁任其责者。
jí rù shěng fēng hái chú mù biàn lùn yù qiè
"即入省，封还除目，辨论愈切。
jiàn guān zhǐ rǔ lì wèi péng dǎng xuān rén hòu yuē rǔ lì qǐ dǎng què zhě yì wèi cháo tíng lùn shì ěr
谏官指汝砺为朋党，宣仁后曰："汝砺岂党确者，亦为朝廷论事尔。
jí què biǎn xīn zhōu yòu xū rǔ lì cǎo cí suì luò zhí zhī xú zhōu
"及确贬新州，又须汝砺草词，遂落职知徐州。
chū rǔ lì zài tái shí lùn lǚ jiā wèn shì yǔ què yì qù xǐ wài shí nián què wèi yǒu lì
初，汝砺在台时，论吕嘉问事，与确异趣，徙外十年，确为有力。
hòu zhì jiā wèn tā yù yǐ bù ā zhí zhèng zuò duó èr guān
后治嘉问它狱，以不阿执政，坐夺二官。
zhì shì yòu wèi què dé zuì rén yǐ cǐ yì xián zhī
至是，又为确得罪，人以此益贤之。
jiā jí xián diàn xiū zhuàn rù quán bīng xíng èr bù shì láng
加集贤殿修撰，入权兵、刑二部侍郎。
yǒu yù dāng dài zhí zhèng yǐ tè zhǐ shā zhī rǔ lì chí bù xià
有狱当贷，执政以特旨杀之，汝砺持不下。
zhí zhèng nù fá qí shǔ
执政怒，罚其属。
rǔ lì yán zhì shū yǒu bù biàn xǔ zòu lùn
汝砺言："制书有不便，许奏论。
rǔ lì shǔ yòu hé zuì
汝砺属又何罪？
suì zì hé qǐng qù zhāng sì shàng
"遂自劾请去，章四上。
zhào miǎn shǔ fá xǐ rǔ lì lǐ bù zhēn bài lì bù shì láng
诏免属罚，徙汝砺礼部，真拜吏部侍郎。
zhé zōng gōng tīng duàn xiū xī níng yuán fēng zhèng shì rén jiē zhēng xiàn suǒ wén rǔ lì dú wú jiàn bái
哲宗躬听断，修熙宁、元丰政事，人皆争献所闻，汝砺独无建白。
huò wèn zhī dá yuē zài qián rì zé wú gǎn yán yú jīn zé rén rén néng yán zhī yǐ
或问之，答曰："在前日则无敢言，于今则人人能言之矣。
jìn quán lì bù shàng shū
"进权吏部尚书。
yán zhě wèi cháng fù huì liú zhì yǐ bǎo wén gé zhí xué shì zhī chéng dū fǔ
言者谓尝附会刘挚，以宝文阁直学士知成都府。
wèi xíng zhāng shù shàng yòu jiàng dài zhì zhī jiāng zhōu
未行，章数上，又降待制、知江州。
jiāng xíng zhé zōng wèn suǒ yù yán duì yuē bì xià jīn suǒ fù zhě qí zhèng bù néng wú shì fēi qí rén bù néng wú xián fǒu
将行，哲宗问所欲言，对曰："陛下今所复者，其政不能无是非，其人不能无贤否。
zhèng wéi qí shì zé wú bù shàn
政惟其是，则无不善；
rén wéi qí xián zé wú bù de yǐ
人惟其贤，则无不得矣。
zhì jùn shù yuè ér bìng qù
至郡数月而病去。
qí yí biǎo lüè yún tǔ dì yǐ yǒu yú yuàn fǔ yǐ rén
其遗表略云："土地已有余，愿抚以仁；
cái yòng fēi bù ráo yuàn jié yǐ lǐ
财用非不饶，愿节以礼。
nìng rén chū ruò kě yuè ér qí huàn zài hòu
佞人初若可悦，而其患在后；
zhōng yán chū ruò kě wù ér qí lì shén bó
忠言初若可恶，而其利甚博。
zhì yú xù hé běi liú yí chá jiāng nán shuǐ hàn fán shù bǎi yán
"至于恤河北流移，察江南水旱，凡数百言。
cháo tíng fāng yǐ shū mì dōu chéng zhǐ mìng zhī ér yǐ zú nǎi yǐ gào cì qí jiā
朝廷方以枢密都承旨命之而已卒，乃以告赐其家。
nián wǔ shí sì
年五十四。
rǔ lì dú shū wéi wén zhì yú dà zhě yán dòng qǔ shě bì hé yú yì yú rén jiāo bì jǐn chéng jìng
汝砺读书为文，志于大者，言动取舍，必合于义，与人交，必尽诚敬。
xiōng wú zi wèi lì hòu guān zhī
兄无子，为立后，官之。
shǎo shí shī shì tóng lú ní tiān yǐn jì sǐ bìng qí mǔ qī zàng zhī qiě yī shí qí nǚ
少时师事桐庐倪天隐，既死，并其母妻葬之，且衣食其女。
tóng nián shēng sòng huàn sǐ jīng lǐ qí hòu bù chì rú zi
同年生宋涣死，经理其后，不啻如子。
suǒ zhe yì yì shī yì shī wén fán wǔ shí juǎn
所著《易义》、《诗义》、《诗文》凡五十卷。
dì rǔ lín rǔ fāng
弟汝霖、汝方。
rǔ lín zì yán lǎo
汝霖字岩老。
dì jìn shì yǐ céng bù jiàn wèi mì shū chéng zhuó diàn zhōng shì yù shǐ yóu shì fù bù
第进士，以曾布荐，为秘书丞，擢殿中侍御史，由是附布。
shí shào shù zhī lùn fù xīng dōu shuǐ chéng li yí xíng qǐ fù shī fù rǔ lín hé zhī
时绍述之论复兴，都水丞李夷行乞复诗赋，汝霖劾之。
hán zhōng yàn yì quán hé jì rǔ lín yán qí fēi lǐ
韩忠彦议权合祭，汝霖言其非礼。
qiān shì yù shǐ
迁侍御史。
mén xià shì láng li qīng chén yǔ bù yì bù xiān fěng jiāng gōng wàng shǐ jī zhī jiāng chǔ yǐ jiàn yì dài fū gōng wàng fú tīng
门下侍郎李清臣与布异，布先讽江公望使击之，将处以谏议大夫，公望弗听。
rǔ lín jìng zhú qīng chén guǒ de jiàn yì
汝霖竟逐清臣，果得谏议。
jū zhào shěn fǎn yù qióng qí dǎng yǔ
鞫赵谂反狱，穷其党与。
yuán yòu huò zài xīng wú cái wáng néng fu pái chì bù yǐ rǔ lín yán zhū rén zuì zhuàng yǐ jīng shào shèng chū xuē àn jí jù zài dàn kě jù yǐ xíng bù bì hou zhǐ míng dàn jī
元祐祸再兴，吴材、王能甫排斥不已，汝霖言："诸人罪状，已经绍圣出削，案籍具在，但可据以行，不必候指名弹击。
yú shì sī mǎ guāng yǐ xià fù biǎn
"于是司马光以下复贬。
bù shī wèi rǔ lín ba zhī tài zhōu yòu zhé pú zhōu tuán liàn fù shǐ
布失位，汝霖罢知泰州，又谪濮州团练副使。
hòu yǐ xiǎn mó gé dài zhì zú
后以显谟阁待制卒。
rǔ fāng zì yi lǎo
汝方字宜老。
yǐ rǔ lì yīn wèi xíng yáng wèi lín chéng zhǔ bù
以汝砺荫为荥阳尉、临城主簿。
rǔ lì zú qì guān guī zàng
汝砺卒，弃官归葬。
fēng jì liú shǒu nán jīng pì sī lù
丰稷留守南京，辟司录。
xuān hé chū tōng pàn qú zhōu shǐ zhě shū qí zhì zhuàng zhuó zhī zhōu shì
宣和初，通判衢州，使者疏其治状，擢知州事。
fāng là qǐ mù zhī qīng xī yǔ qú jiē jìng
方腊起睦之青溪，与衢接境。
kòu zhì wú bīng kě yù zhòng wàng fēng bēn kuì
寇至，无兵可御，众望风奔溃。
rǔ fāng dú yǔ qí liáo duàn yuē jiè shǒu gū chéng sān rì ér xiàn mà zéi yǐ sǐ nián liù shí liù
汝方独与其僚段约介守孤城，三日而陷，骂贼以死，年六十六。
huī zōng bāo tàn zhī chāo zèng lóng tú gé zhí xué shì tōng yì dài fū shì yuē zhōng yì guān qí jiā qī rén
徽宗褒叹之，超赠龙图阁直学士、通议大夫，谥曰忠毅，官其家七人。
lǚ táo zì yuán jūn chéng dū rén
吕陶，字元钧，成都人。
jiǎng táng shǒu shǔ yán duō shì rù xué qīn chéng qí wén cháng de táo lùn jí zhū shēng sòng zhī yuē cǐ jiǎ yì zhī wén yě
蒋堂守蜀，延多士入学，亲程其文，尝得陶论，集诸生诵之，曰："此贾谊之文也。
táo shí nián shí sān yī zuò jiē jīng
"陶时年十三，一坐皆惊。
yóu shì lǐ zhū bīn yán
由是礼诸宾筵。
yī rì tóng yóu sēng shè gòng dú sì bēi jiǔ lán táng suǒ bǐ shū bēi shí zhǐ xíng duàn jù quē yǐ shì táo yuē lǎo fū bù néng jǐn yì zi wèi wǒ zú zhī
一日，同游僧舍，共读寺碑，酒阑，堂索笔书碑十纸，行断句阙，以示陶曰："老夫不能尽忆，子为我足之。
táo shū yǐ xiàn bù miào yī zì
"陶书以献，不缪一字。
zhōng jìn shì dì diào tóng liáng lìng
中进士第，调铜梁令。
mín páng shì zǐ mèi sān rén mào yǐn yòu dì tián dì zhuàng su guān bù dé zhí pín zhì yōng nú yú rén
民庞氏姊妹三人冒隐幼弟田，弟壮，诉官不得直，贫至庸奴于人。
jí shì yòu su
及是又诉。
táo yī wèn sān rén fú zuì dì qì bài yuàn yǐ tián bàn zuò fó shì yǐ bào
陶一问，三人服罪，弟泣拜，愿以田半作佛事以报。
táo xiǎo zhī yuē sān zǐ jiē rǔ tóng qì fāng rǔ yòu shí shì wèi rǔ zhǔ zhī ěr
陶晓之曰："三姊皆汝同气，方汝幼时，适为汝主之尔；
bù rán yì wèi tā rén suǒ qī
不然，亦为他人所欺。
yǔ qí juān bàn gòng fó hé ruò yí zǐ fù wèi xiōng dì gù bù měi hu
与其捐半供佛，曷若遗姊，复为兄弟，顾不美乎？
dì yòu bài tīng mìng
"弟又拜听命。
zhī tài yuán shòu yáng xiàn
知太原寿阳县。
fǔ shuài táng jiè pì qiān shū pàn guān xiá rì cù xī wù yǔ gào yǐ lì cháo shì jūn dà jié yuē jūn láng miào rén yě
府帅唐介辟签书判官，暇日促膝晤语，告以立朝事君大节，曰："君廊庙人也。
yǐ jiè jiàn yīng xī níng zhì kē
"以介荐，应熙宁制科。
shí wáng ān shí cóng zhèng gǎi xīn fǎ táo duì cè méi shù qí guò dà lüè wèi xián liáng zhī zhǐ guì fàn bù guì yǐn
时王安石从政，改新法，陶对策枚数其过，大略谓："贤良之旨，贵犯不贵隐。
chén yú gǎn wàng sī yì
臣愚，敢忘斯义？
bì xià chū jí wèi yuàn bù huò lǐ cái zhī shuō bù jiān lǎo chéng zhī móu bù xīng jiāng yì zhī shì
陛下初即位，愿不惑理财之说，不间老成之谋，不兴疆埸之事。
bì xià cuò yì lì fǎ zì wèi shù jī yáo shùn rán bì xià zhī xīn rú cǐ tiān xià zhī lùn rú bǐ dú bù fǎn ér sī zhī hu
陛下措意立法，自谓庶几尧、舜，然陛下之心如此，天下之论如彼，独不反而思之乎？
jí zòu dì shén zōng gù ān shí qǔ juǎn dú dú wèi bàn shén sè pō jū
"及奏第，神宗顾安石取卷读，读未半，神色颇沮。
shén zōng jué zhī shǐ féng jīng jìng dú wèi qí yán yǒu lǐ
神宗觉之，使冯京竟读，谓其言有理。
sī mǎ guāng fàn zhèn jiàn táo jiē yuē zì ān shí yòng shì wú bèi yán bù fù xiào bù yì jūn jí cǐ píng shēng wén wàng zài cí yī jǔ yǐ
司马光、范镇见陶，皆曰："自安石用事，吾辈言不复效，不意君及此，平生闻望，在兹一举矣。
ān shí jì nù kǒng wén zhòng kē yì suí ba táo suī rù děng cái tōng pàn shǔ zhōu
安石既怒孔文仲，科亦随罢，陶虽入等，才通判蜀州。
zhāng shāng yīng wèi yù shǐ qǐng fèi yǒng kāng jūn xià páng jùn yì táo yǐ wéi bù kě
张商英为御史，请废永康军，下旁郡议，陶以为不可。
jí zhī péng zhōu wēi mào yí rù kòu táo zhào dà xìng qián jù shǒu bèi chéng mén qǐ bì rú píng shí yīn yǐ yǒng kāng qián yì shàng yú cháo jūn suì bù fèi
及知彭州，威、茂夷入寇，陶召大姓潜具守备，城门启闭如平时，因以永康前议上于朝，军遂不废。
wáng zhōng zhèng wèi jiāng shǔ dào wèi shì zhī shén jǐn ér qí suǒ shī xī miù lì táo zòu zhào hái zhī
王中正为将，蜀道畏，事之甚谨，而其所施悉谬戾，陶奏召还之。
li qǐ pú zōng mǐn lái què chá xī zhōu sāo dòng
李杞、蒲宗闵来榷茶，西州骚动。
táo yán chuān shǔ chǎn chá shì dōng nán shí bù jí yī zhū lù jì jiē tōng shāng liǎng chuān dú méng jìn què
陶言："川蜀产茶，视东南十不及一，诸路既皆通商，两川独蒙禁榷。
chá yuán běn shì shuì de jūn chū fù zū zì lái fū mài yǐ gōng yī shí gài yǔ xiè yán jìn fán bù tóng
茶园本是税地，均出赋租，自来敷卖以供衣食，盖与解盐、晋矾不同。
jīn lì fǎ tài yán qǔ xi tài zhòng suì shǐ liáng mín wǎng xiàn xíng pì fēi bì xià rén mín ài wù zhī yì yě
今立法太严，取息太重，遂使良民枉陷刑辟，非陛下仁民爱物之意也。
zōng mǐn nù hé qí jǔ bài xīn fǎ zé jiān huái ān shāng shuì
"宗闵怒，劾其沮败新法，责监怀安商税。
huò wǎng diào zhī táo yuē wú yù jiǎ wài jùn zhī xū míng jiù shǔ mín bǎi wàn zhī shí huò
或往吊之，陶曰："吾欲假外郡之虚名，救蜀民百万之实祸。
xìng ér yán xíng suǒ jì duō yǐ
幸而言行，所济多矣。
gǎn yǒu róng rǔ jìn tuì zhī niàn zāi
敢有荣辱进退之念哉。
qǐ zhī guǎng ān jūn zhào wèi sī mén láng zhōng
"起知广安军，召为司门郎中。
yuán yòu chū zhuó diàn zhōng dài yù shǐ shǒu xiàn xié zhèng zhī biàn yuē jūn zǐ xiǎo rén zhī fēn biàn zé wáng dào kě chéng zá chǔ yú cháo zé méi tǐ bù chún
元祐初，擢殿中待御史，首献邪正之辨曰："君子小人之分辨，则王道可成，杂处于朝，则玫体不纯。
jīn cài què hán zhěn zhāng zǎo zhāng dūn zài xiān cháo zé yǔ xiǎo rén biǎo lǐ wèi zéi mín hài wù zhī zhèng shǐ rén zhǔ dé zé bù néng xià liú
今蔡确、韩缜、张璪、章惇，在先朝，则与小人表里，为贼民害物之政，使人主德泽不能下流；
zài jīn rì zé guān wàng fǎn fù wèi yì shí zǐ sūn zhī jì
在今日，则观望反复，为异时子孙之计。
ān dào li qīng chén yòu yī ē qí jiān yǐ cì shì zhī suǒ zài ér guī zhī
安焘、李清臣又依阿其间，以伺势之所在而归之。
xī zhě fù xiān dì jīn rì fù bì xià
昔者负先帝，今日负陛下。
yuàn jí jiā chì zhú yǐ qīng cháo tíng
愿亟加斥逐，以清朝廷。
yú shì shù rén xiāng jì bà qù
"于是数人相继罢去。
shí yì xíng chāi yì táo yán jùn xiàn fēng sú yì zhì mín zhī pín fù bù jūn dāng cǐ gēng fǎ zhī jì ruò bù yù shè fáng jìn zé mín jiān suī wú nà qián zhī láo fǎn yǒu piān pō zhī hài
时议行差役，陶言："郡县风俗异制，民之贫富不均，当此更法之际，若不预设防禁，则民间虽无纳钱之劳，反有偏颇之害。
mò ruò yǐ xīn jiù èr fǎ cái liàng jué zhōng
莫若以新旧二法，裁量厥中。
huì táo yè gào guī zhào yú běn dào dìng yì
"会陶谒告归，诏于本道定议。
táo kǎo jiū jīng mì mín yǐ wéi biàn
陶考究精密，民以为便。
hái cháo suì zhèng liǎng lù zhuǎn yùn shǐ li cóng pú zōng mǐn zhī zuì
还朝，遂正两路转运使李琮、蒲宗闵之罪；
yòu zòu shí shì jiē lì hài qiè yú shǔ zhě
又奏十事，皆利害切于蜀者。
sū shì cè guǎn zhí wèi zhū guāng tíng suǒ lùn shì yì qǐ bǔ jùn zhēng biàn bù yǐ
苏轼策馆职，为朱光庭所论，轼亦乞补郡，争辨不已。
táo yán tái jiàn dāng xùn zhì gōng bù kě jiǎ jiè shì quán yǐ bào sī xì
陶言："台谏当徇至公，不可假借事权以报私隙。
yì zhě jiē wèi shì cháng xì báo chéng yí guāng tíng nǎi qí mén rén gù wèi bào yuàn
议者皆谓轼尝戏薄程颐，光庭乃其门人，故为报怨。
fu yù jiā shì zuì hé suǒ bù kě bì zhǐ qí cè wèn yǐ wéi jī bàng kǒng péng dǎng zhī bì zì cǐ qǐ yǐ
夫欲加轼罪，何所不可，必指其策问以为讥谤，恐朋党之敝，自此起矣。
yóu shì liǎng zhì zhī
"由是两置之。
táo yǔ tóng liè lùn zhāng shùn mín shì bù hé fu yáo shù wáng yán sōu gōng zhī tài huáng tài hòu bù nà qiān táo zuǒ jiàn yì jì chū wèi zǐ zhōu huái xi chéng dū lù zhuǎn yùn fù shǐ
陶与同列论张舜民事不合，傅尧俞、王岩叟攻之，太皇太后不纳，迁陶左谏议，继出为梓州、淮西、成都路转运副使。
rù bài yòu sī láng zhōng qǐ jū shè rén
入拜右司郎中、起居舍人。
dà chén shàng diàn yǒu qǐ píng zuǒ yòu jí shǐ guān zhě táo yuē píng zuǒ yòu yǐ bù kě kuàng shǐ guān hu
大臣上殿，有乞屏左右及史官者，陶曰："屏左右已不可，况史官乎？
dà chén zòu shì ér shǐ guān bù dé wén shì suǒ yán sī yě
大臣奏事而史官不得闻，是所言私也。
zhào dìng wèi lìng
"诏定为令。
qiān zhōng shū shè rén
迁中书舍人。
zòu shǐ qì dān guī qǐ xiū biān bèi
奏使契丹归，乞修边备。
zhé zōng xǐ yuē chén liáo yán biān shì wéi jí shǎn xī bù jí hé běi
哲宗喜曰："臣僚言边事，惟及陕西，不及河北。
shū bù zhī hé běi yǒu jǐng zé shí bèi shǎn xī yǐ
殊不知河北有警，则十倍陕西矣！
qīng yán shén shàn
卿言甚善。
jìn jǐ shì zhōng
"进给事中。
zhé zōng shǐ qīn zhèng táo yán tài huáng bǎo yòu jiǔ nián bì xià suǒ shēn zhì zūn ér bào zhī wéi kǒng bù jìn
哲宗始亲政，陶言："太皇保祐九年，陛下所深知，尊而报之，惟恐不尽。
rán chén yóu yǐ wú kě yí wéi yí bù bì yán ér yán wàn yī yǒu jiān yá bù zhèng zhī móu shàng huò yuān tīng wèi mǒu rén yi fù yòng mǒu shì yi fù xíng cǐ nǎi zhì luàn ān wēi zhī jī bù kě bù chá yě
然臣犹以无可疑为疑，不必言而言，万一有奸邪不正之谋，上惑渊听，谓某人宜复用，某事宜复行，此乃治乱安危之机，不可不察也。
é yǐ jí xián yuàn xué shì zhī chén zhōu xǐ hé yáng lù zhōu lì duó zhí zài biǎn kù bù yuán wài láng fēn sī
"俄以集贤院学士知陈州，徙河阳、潞州，例夺职，再贬库部员外郎，分司。
huī zōng lì fù jí xián diàn xiū zhuàn zhī zǐ zhōu zhì shì
徽宗立，复集贤殿修撰、知梓州，致仕。
zú nián qī shí qī
卒年七十七。
zhāng tíng jiān zì cái shū guǎng ān jūn rén
张庭坚，字才叔，广安军人。
jìn shì gāo dì diào chéng dū guān chá tuī guān wèi tài xué chūn qiū bó shì
进士高第，调成都观察推官，为太学《春秋》博士。
shào shèng jīng fèi tōng pàn hàn zhōu
绍圣经废，通判汉州。
rù wèi shū mì yuàn biān xiū wén xué zuò zhé jiǎn bié zōu hào miǎn
入为枢密院编修文学，坐折简别邹浩免。
huī zōng zhào duì chú zhù zuò zuǒ láng zhuó yòu zhèng yán
徽宗召对，除著作佐郎，擢右正言。
dì fāng ruì yì tú zhì jìn yán zhōng gěng tíng jiān yǔ zōu hào gōng chuí guài jiāng gōng wàng cháng ān mín rèn bó yǔ jiē zài jiàn liè yī shí xī rán chēng dé rén
帝方锐意图治，进延忠鲠，庭坚与邹浩、龚〈垂夬〉、江公望、常安民、任伯雨皆在谏列，一时翕然称得人。
tíng jiān zài zhí yú yuè shù shàng fēng shì qí dà yào yán shì zhī lùn xiào bì yuē shào fù shén kǎo rán hòu wèi xiào
庭坚在职逾月，数上封事，其大要言："世之论孝，必曰绍复神考，然后谓孝。
fu qián hòu yì yí fǎ yì suí biàn ér yù xiān xī bì fù rán zé jiāng bì yú yī piān jiǔ bì yǒu bù biàn yú mín ér zhāo yuàn zhě rú cǐ ér wèi zhī xiào kě hu
夫前后异宜，法亦随变，而欲纤悉必复，然则将敝于一偏，久必有不便于民而招怨者，如此而谓之孝，可乎？
sī mǎ guāng yīn shí biàn gé yǐ biàn bǎi xìng rén xīn suǒ guī bù wéi wú bǔ yú guó jiā
司马光因时变革，以便百姓，人心所归，不为无补于国家；
chén guàn zhí yì lùn zhèng jiāng yǐ qù xiǎo rén shì lùn suǒ tuī bù wéi wú yì yú gōng jìn
陈瓘执义论诤，将以去小人，士论所推，不为无益于宫禁。
qǐ jǐn fù guāng zèng diǎn yǐ yuè rén xīn zhào hái guàn yán zhí yǐ wèi shì lùn
乞尽复光赠典以悦人心，召还瓘言职以慰士论。
yòu shì dà fū duō yǐ jì zhì shù shì quàn bì xià zhě chén kǒng bì yǒu yíng sī zhī rén yù zhǔ qí yán yǐ zì shòu wèi fù shào xiān liè fēi qí tú bù kě jiāng jiǎ míng jì shù ér shí zì sì yān
又士大夫多以继志述事劝陛下者，臣恐必有营私之人，欲主其言以自售，谓复绍先烈非其徒不可，将假名继述，而实自肆焉。
jīn yuǎn lüè zhī hào yú nèi zhě qì bù yǐ wèi shǒu zé bīng kě xi
今远略之耗于内者，弃不以为守，则兵可息；
tè zhǐ zhī zhòng yú fǎ zhě shān bù yǐ wéi lì zé xíng kě shěng
特旨之重于法者，删不以为例，则刑可省。
jìn yǐ qīng táng fǎn pàn qì shàn shǒu huáng
近以青唐反叛，弃鄯守湟。
jì yǐ shàn wèi kě qì zé qū qū zhī huáng yì ān zú shǒu
既以鄯为可弃，则区区之湟，亦安足守？
chén wèi bìng qì huáng zhōu biàn
臣谓并弃湟州便。
tíng jiān yán lùn shēn qiè tuì zhé fén gǎo
"庭坚言论深切，退辄焚稿。
shì shí yì zhě wǎng wǎng zhǐ yuán yòu jiù chén zài tíng zhě tài duō
是时，议者往往指元祐旧臣在廷者太多。
tíng jiān wèi dì yán sī mǎ guāng lǚ gōng zhe zhī xián qiě yuē bì xià jiàn zuò yǐ lái hé rén xīn shì shén zhòng wéi fu xié zhèng shū wèi chā bié
庭坚为帝言司马光、吕公著之贤，且曰："陛下践阼以来，合人心事甚众，惟夫邪正殊未差别。
rú guāng gōng zhe zhēn xù dàn yòng shè ēn chū wèi cháng bié qí wú zuì yě
像司马光、吕公著的甄别，仅用赦恩，当初并不曾甄别他们没有罪。
yòu jiàn sū shì sū zhé kě yòng pō wǔ zhǐ
"又荐苏轼、苏辙可用，颇忤旨。
céng bù yīn chēng qí suǒ lùn bù cháng dì mìng xǐ wèi láng é chū wèi jīng dōng zhuǎn yùn pàn guān
曾布因称其所论不常，帝命徙为郎，俄出为京东转运判官。
rèn bó yǔ yán tíng jiān lì shēn yǒu běn mò bù yīng ba yán zhí
任伯雨言庭坚立身有本末，不应罢言职。
tíng jiān yì cí xīn mìng gǎi zhī rǔ zhōu yòu sòng lì bù
庭坚亦辞新命，改知汝州，又送吏部。
bó yǔ fù zhēng zhī qǐ yǐ tíng jiān zhāng fù wài kǎo qí suǒ yán wú shǐ yán zhě wèi sān xǐng suǒ xié
伯雨复争之，乞以庭坚章付外，考其所言，毋使言者为三省所胁。
li qīng chén cóng ér jǐ zhī gǎi tōng pàn chén zhōu
李清臣从而挤之，改通判陈州。
chū cài jīng shǒu shǔ tíng jiān zài mù fǔ yǔ xiāng hǎo
初，蔡京守蜀，庭坚在幕府与相好。
jí jīng hái cháo yù yǐn yǐ wéi jǐ yòng xiān lìng xiāng rén yù yì tíng jiān bù kěn wǎng
及京还朝，欲引以为己用，先令乡人谕意，庭坚不肯往。
jīng dà hèn hòu suì liè zhū dǎng jí
京大恨，后遂列诸党籍。
yòu zuò cháng tán yáo huá fēi gū shì biān guǎn guó zhōu zài xǐ dǐng zhōu xiàng zhōu
又坐尝谈瑶华非辜事，编管虢州，再徙鼎州、象州。
jiǔ zhī fù gù guān
久之，复故官。
zú nián wǔ shí qī
卒，年五十七。
shào xīng chū zhào zèng zhí huī yóu gé
绍兴初，诏赠直徽猷阁。
gōng zì yàn hé yíng zhōu rén
龚，字彦和，瀛州人。
qīng jiè zì shǒu yǒu zhòng míng
清介自守，有重名。
jìn shì dì sān qiān shū hé yáng pàn guān
进士第三，签书河阳判官。
cóng céng bù yú yíng
从曾布于瀛。
shào shèng chū zhuó jiān chá yù shǐ yǐ qīn lǎo qiú tōng pàn xiāng zhōu zhī míng zhōu
绍圣初，擢监察御史，以亲老，求通判相州，知洺州。
huī zōng lì zhào bài diàn zhōng shì yù shǐ
徽宗立，召拜殿中侍御史。
shǐ shàng diàn jí kàng shū qǐng biàn zhōng xié yuē hào wù wèi míng zé rén mí suǒ xiàng
始上殿，即抗疏请辨忠邪，曰："好恶未明，则人迷所向；
zhōng xié wèi pàn zé zhòng bì yí
忠邪未判，则众必疑。
jīn shèng zhèng rì xīn yuǎn jìn xīn yuè jìn tuì rén cái jiē chū ruì duàn cǐ shén shèng zhī jǔ yě
今圣政日新，远近忻悦，进退人材，皆出睿断，此甚盛之举也。
rán jiān dǎng jì pò bì jiāng zǎo yè shú jì guǎng wéi shēn móu
然奸党既破，必将早夜熟计，广为身谋。
huò jù gé miàn yǐ qiú zì wén huò shēn xié shuō yǐ jù zhèng lùn huò guǐ chēng huò fú yǐ dòng cháo tíng huò tuō yán zǔ zōng yǐ xié rén zhǔ
或遽革面以求自文，或申邪说以拒正论，或诡称祸福以动朝廷，或托言祖宗以胁人主。
qiǎo shì guì qī yīn jié zuǒ yòu biàn luàn shì fēi jiān jì bǎi chū xìng qí jì bài fù yòng yǐ qù fù liú
巧事贵戚，阴结左右，变乱是非，奸计百出，幸其既败复用，已去复留。
jūn zǐ zhí dào ér xíng zé bì duò qí shù zhōng
君子直道而行，则必堕其术中。
rán zé tiān xià zhì hū wèi kě zhī yě
然则天下治忽，未可知也。
gù yi dòng chá zhōng xié xíng zhī yǐ jué
故宜洞察忠邪，行之以决。
ruò xiǎo bù rěn zé hài dà zhèng
若小不忍，则害大政。
chén yuàn bì xià míng hào wù yǐ shì zhī shǐ yuǎn jìn zhī jìn xián tuì jiān zhī yì tài píng zhī zhì bù nán zhì yě
臣愿陛下明好恶以示之，使远近知进贤退奸之意，太平之治，不难致也。
yòu yán cháo tíng lèi xià shè lìng xǐ dí yuán yòu qiān fù bèi zuò zhī rén zhì yú guān zhí zī yīn duō wèi gěi hái
"又言："朝廷累下赦令，洗涤元祐愆负被坐之人，至于官职资荫，多未给还。
yuàn shēn zhào yǒu sī jí wèi shī xíng yǐ shēn xiān dì kuān rén zhī yì
愿申诏有司，亟为施行，以伸先帝宽仁之意。
shí zhāng dūn cài biàn yòng shì shǒu lùn qí è dà lüè yǐ wéi xī rì dīng wèi dāng guó hào wèi zì suī rán bù guò xiàn yī kòu zhǔn ér yǐ
时章惇、蔡卞用事，首论其恶，大略以为："昔日丁谓当国，号为恣睢，然不过陷一寇准而已。
jí zhì yú dūn ér gù lǎo yuán fǔ shì cóng tái shěng zhī chén fán tiān xià zhī suǒ wèi xián zhě yī rì zhī jiān bù mǎn lǐng hǎi zì yǒu sòng yǐ lái wèi zhī wén yě
及至于惇，而故老、元辅、侍从、台省之臣，凡天下之所谓贤者，一日之间，布满岭海，自有宋以来，未之闻也。
dàng shì shí dūn zhī wēi shì zhèn yú hǎi nèi cǐ bì xià suǒ qīn jiàn
当是时，惇之威势震于海内，此陛下所亲见。
gài qí lì zào bù gēn zhī yǔ wén zhì bèi nì zhī zuì shì yǐ rén rén wēi jù mò néng zì bǎo bǐ qí xiǔ gǔ xián yuān yú dì xià zǐ sūn jìn gù yú yán huāng zhōng chén yì shì fèn mèn ér bù gǎn yán hǎi nèi zhī rén dé yǐ guī yuàn xiān dì
盖其立造不根之语，文致悖逆之罪，是以人人危惧，莫能自保，俾其朽骨衔冤于地下，子孙禁锢于炎荒，忠臣义士，愤闷而不敢言，海内之人，得以归怨先帝。
qí zuì rú cǐ shàng hé sì ér bù zhèng diǎn xíng zāi
其罪如此，尚何俟而不正典刑哉？
biàn shì shàng bù zhōng huái jiān shēn lǐ fán dūn suǒ wéi jiē biàn fā zhī wéi lì jū duō
卞事上不忠，怀奸深理，凡惇所为，皆卞发之，为力居多。
wàng cǎi zhī zhì gōng zhāo shì qiǎn chù
望采之至公，昭示谴黜。
yòu lùn cài jīng zhì wén jí fu yù běn yǐ cháng bào sī chóu shǐ zé shàng wū xuān rén zhōng zé guī jiù xiān dì bì jiāng zú miè wú gū yǐ chěng qí yù
"又论："蔡京治文及甫狱，本以偿报私仇，始则上诬宣仁，终则归咎先帝，必将族灭无辜，以逞其欲。
chén liào dāng shí bì yǒu àn dú zhāng shū kě yǐ jiàn qí duàn liàn fù huì
臣料当时必有案牍章疏，可以见其锻炼附会。
rú fāng tiān ruò zhī xiōng xié ér jīng shōu zhì mén xià lài qí qīng xiǎn yǐ wéi fù xīn lì qǐ àn yù duō chì shàn shì tiān xià yuān zhī jiē jīng yǔ tiān ruò wéi zhī yě
如方天若之凶邪，而京收置门下，赖其倾险，以为腹心，立起犴狱，多斥善士，天下冤之，皆京与天若为之也。
yuàn kǎo zhèng qí shí yǐ zhèng jiān chén zhī zuì
愿考证其实，以正奸臣之罪。
yú shì sān rén zhě jiē qù
"于是三人者皆去。
yòu shàng shū qǐ zhèng yuán yòu hòu cè wèi hào jí yuán fú hòu bù dàng bìng lì shū bào wén
又上疏乞正元祐后册位号，及元符后不当并立，书报闻。
yǐ ér yuán yòu hòu cè zài fèi yán zhě lùn guài shǒu wěi jiàn yán zhào xuē jí biān guǎn fáng zhōu
已而元祐后册再废，言者论夬首尾建言，诏削籍，编管房州。
jì xǐ xiàng yòu xǐ huà
继徙象，又徙化。
tú bù shì biǎn suǒ chí shàn qǐ qián yǐ zì jǐ
徒步适贬所，持扇乞钱以自给。
féng shè lìng de guī zhèng hé yuán nián zú nián wǔ shí wǔ
逢赦令得归，政和元年卒，年五十五。
shào xīng yuán nián zèng zhí lóng tú gé
绍兴元年，赠直龙图阁。
liù nián zài zèng yòu jiàn yì dài fū guān qí hòu èr rén
六年，再赠右谏议大夫，官其后二人。
dì dà zhuàng shǎo yǒu zhòng míng qīng jiè zì lì
弟大壮，少有重名，清介自立。
cóng xiōng guān hé yáng céng bù yù jiàn zhī bù kě de nǎi wǎng yè guài yāo zhī chū cóng róng jìng rì tí shī bì jiān yǒu de jiàn liǎng gōng zhī yǔ
从兄官河阳，曾布欲见之，不可得，乃往谒夬，邀之出，从容竟日，题诗壁间，有"得见两龚"之语。
guài wèi yù shǐ dà zhuàng quàn shǐ zǎo qù guài yǐ wéi wèi yǒu
夬为御史，大壮劝使早去，夬以为畏友。
bù xìng zǎo zú
不幸早卒。
sūn è zì yuán zhōng suī yáng rén
孙谔，字元忠，睢阳人。
fù wén yòng yǐ xìn hòu chēng xiāng lǐ sǐ shì cí jìng jū shì
父文用，以信厚称乡里，死谥慈静居士。
è shǎo tǐng tè bù qún wèi zhāng fāng píng suǒ qì
谔少挺特不群，为张方平所器。
dēng jìn shì dì diào zhé xìn zhǔ bù xuǎn wèi guó zi zhí jiǎng
登进士第，调哲信主簿，选为国子直讲。
xiàn yú fán yù miǎn
陷虞蕃狱，免。
yuán yòu chū qǐ wèi tài cháng bó shì qiān chéng
元祐初，起为太常博士，迁丞。
zhé zōng bo hòu tài shǐ huò yīn yáng jū jì zhī shuō è shàng shū tài huáng tài hòu yán jiā rén wěi xiàng zhī yǔ bù zú yǐ dìng dà jì yuàn duàn zì shèng lǜ
哲宗卜后，太史惑阴阳拘忌之说，谔上疏太皇太后言："家人委巷之语，不足以定大计，愿断自圣虑。
chū wèi lì zǐ lù zhuǎn yùn pàn guān zhào bài lǐ bù yuán wài láng zuǒ zhèng yán
"出为利、梓路转运判官，召拜礼部员外郎、左正言。
shào shèng zhì yuán yòu dǎng è yán hàn táng péng dǎng zhī huò qí jiān bù yuǎn
绍圣治元祐党，谔言："汉、唐朋党之祸，其监不远。
jiǎn xù chén biān lèi zhāng shū è yòu yán cháo tíng dāng shì xìn yǐ jìng ān tiān xià qǐng rú qián zhào shū yī qiè wù wèn
"蹇序辰编类章疏，谔又言："朝廷当示信，以静安天下，请如前诏书，一切勿问。
cháng shì duì lùn xīng wén biàn jiù yuàn xiū xǐng xiāo fù ba xìng xī chí jí qǐn nèi jiàng chú shòu
"尝侍对，论星文变咎，愿修省消复，罢幸西池及寝内降除授。
dì měi huàn tái jiàn fá rén è yuē shì qǐ fá yú shì gù bì xià bù zhī ěr
帝每患台谏乏人，谔曰："士岂乏于世，顾陛下不知尔。
lì shū kě yòng zhě èr shí èr rén
"立疏可用者二十二人。
zhāng dūn è qí fú jǐ chū zhī guǎng dé jūn xǐ táng zhōu tí diǎn hú nán xíng yù
章惇恶其拂己，出知广德军，徙唐州，提点湖南刑狱。
huī zōng lì fù wèi yòu sī jiàn shǒu lùn dà chén xié zhèng zhèng shì kě fèi zhì yīn gé zhě dì chēng qí gěng zhí
徽宗立，复为右司谏，首论大臣邪正、政事可废置因革者，帝称其鲠直。
yì zhě yù yǐ qún chén fēng shì fù wài xiáng dìng è yán jūn bù mì zé shī chén shì jiāng sù zhōng chén zhī huò yǐ bù yí xuān xiè
议者欲以群臣封事付外详定，谔言："君不密则失臣，是将速忠臣之祸矣，不宜宣泄。
nǎi zhǐ
"乃止。
qiān zuǒ sī jiàn é yǐ jí zú
迁左司谏，俄以疾卒。
è yǔ péng rǔ lì yǐ qì jié xiāng shàng rǔ lì wáng è yǔ suǒ zhī yuē wú jū yán zé bù kuì qì zī yú dì xià yǐ
谔与彭汝砺以气节相尚，汝砺亡，谔语所知曰："吾居言责，不愧器资于地下矣。
jí zài rù jiàn shěng bù néng xún yuè shí lùn xī zhī
"及再入谏省，不能旬月，时论惜之。
chén xuān zì yuán yú jiàn zhōu jiàn yáng rén
陈轩，字元舆，建州建阳人。
jìn shì dì èr shòu píng jiāng jūn jié dù tuī guān
进士第二，授平江军节度推官。
yuán yòu zhōng wèi lǐ bù láng zhōng xú wáng yì shàn zài qiān zhōng shū shè rén
元祐中，为礼部郎中、徐王翊善，再迁中书舍人。
shàng shū yán zǔ zōng jiù zhì zhū dào shuài shǒu shǐ zhě cí jiàn zhī rì bìng zhào duì biàn diàn fēi tè kě yǐ zhōu zhī lì hài yì kě guān yuè rén cái
上疏言："祖宗旧制，诸道帅守、使者辞见之日，并召对便殿，非特可以周知利害，亦可观阅人才。
jīn shì cháo shù kè ér tuì wéi zhí zhèng dà chén de zài dì suǒ huò jīng xún yuè yuè tái jiàn guān nǎi de jìn yú jiē wú yīn ér qián dài fēi suǒ wèi guǎng lǎn jiān tīng zhī dào
今视朝数刻而退，惟执政大臣得在帝所，或经旬阅月，台谏官乃得觐，余皆无因而前，殆非所谓广览兼听之道。
yuàn zhào yǒu sī shǐ rú gù shì
愿诏有司，使如故事。
yòu yán suǒ zài xún jiǎn zhāo duò yóu è shào yǐ lì tǔ jūn xí bào héng wèi tián yě huàn qǐng shǐ yǐ xiāng zú dài
"又言："所在巡检，招惰游恶少以隶土军，习暴横，为田野患，请使以厢卒代。
jiē cóng zhī
"皆从之。
gāo lí rù gòng xuān guǎn kè qí shǐ qiú shì lì dài shǐ cè fǔ yuán guī chāo zhèng wèi qǔ pǔ jiē wéi shàng wén
高丽入贡，轩馆客，其使求市历代史、《策府元龟》，抄郑、卫曲谱，皆为上闻。
lǐ bù shàng shū sū shì hé qí shī tǐ yǐ lóng tú gé dài zhì zhī lú zhōu xǐ háng zhōu jiāng níng yǐng chāng fǔ
礼部尚书苏轼劾其失体，以龙图阁待制知庐州，徙杭州、江宁颍昌府。
huī zōng lì wèi bīng bù shì láng jiān shì dú
徽宗立，为兵部侍郎兼侍读。
lùn jiān sī shǒu chén shù yì zhī bì rú jiāng huái fā yùn shǐ shí wǔ nián jiān zhì gèng sān shí èr rén yuàn shāo jiǔ qí rèn
论监司、守臣数易之弊，如江、淮发运使，十五年间至更三十二人，愿稍久其任。
yòu yán bǐ gēng dìng yì fǎ yù yǐ kuān mín lì ér yǒu sī shēng shì bāo qiè gǒu yíng yíng xiàn
又言："比更定役法，欲以宽民力，而有司生事，包切苟营赢羡。
sàn qīng miáo yǐ yì jiān bìng zhěng nán kùn bù dàng yǐ sàn duō yǔ shǎng
散青苗以抑兼并，拯难困，不当以散多予赏。
rù shì jīng wéi měi quàn dì yǐ zhì guì qīng jìng yuàn fǎ wén jǐng zhī gōng jiǎn dì pō tīng xíng zhī
"入侍经闱，每劝帝以治贵清净，愿法文、景之恭俭，帝颇听行之。
jiā lóng tú gé zhí xué shì zhī chéng dū fǔ bù xíng gǎi háng zhōu fú zhōu
加龙图阁直学士、知成都府，不行，改杭州、福州。
zú nián bā shí sì
卒，年八十四。
jiāng gōng wàng zì mín biǎo mù zhōu rén
江公望，字民表，睦州人。
jǔ jìn shì
举进士。
jiàn zhōng jìng guó yuán nián yóu tài cháng bó shì bài zuǒ sī jiàn
建中靖国元年，由太常博士拜左司谏。
shí yù shǐ zhōng chéng zhào tǐng zhī yǔ hù bù shàng shū wáng gǔ yòng shè ēn lǐ bū qiàn gǔ duō suǒ juān shì tǐng zhī hé gǔ qīng tiān xià zhī cái yǐ wéi sī huì
时御史中丞赵挺之与户部尚书王古用赦恩理逋欠，古多所蠲释，挺之劾古倾天下之财以为私惠。
gōng wàng yǐ wéi tiān zǐ dēng jí dà shè jiāng yǔ tiān xià gēng shǐ gù yī qiè yǔ mín qǐ róng gǔ xíng sī huì yú qí jiān nǎi shàng shū yuē rén jūn suǒ yǐ zhī shí zhèng zhī lì bìng rén chén zhī zhōng xié wú ruò jiàn guān yù shǐ zhī wèi kě xìn
公望以为天子登极大赦，将与天下更始，故一切与民，岂容古行私惠于其间，乃上疏曰："人君所以知时政之利病、人臣之忠邪，无若谏官、御史之为可信。
ruò shì qíng sì wū kuài sī fèn yǐ wǎng shàng tīng bù kě bù chá yě
若饰情肆诬，快私忿以罔上听，不可不察也。
chén wén tǐng zhī yǔ gǔ lùn shì měi bù xiāng hé lǚ jiàn yú cí qì huái bù píng zhī xīn yǒu dài ér fā
臣闻挺之与古论事每不相合，屡见于辞气，怀不平之心，有待而发。
lǐ yǔ yǒu zhī sī shì guān chóu bǐ xiǎo rén zhī suǒ bù wéi ér tǐng zhī ān wèi zhī qǐ zhōng chén hu
俚语有之，'私事官仇'，比小人之所不为，而挺之安为之，岂忠臣乎？
yòu shàng shū yuē zì zhé zōng yǒu shào shù zhī yì fǔ zhèng fēi qí rén yǐ mèi yú jǐ wèi tóng zhōng yú jūn wèi yì
又上疏曰："自哲宗有绍述之意，辅政非其人，以媚于己为同，忠于君为异。
yī yǔ bù hé shí xué bì mù wéi liú sú
一语不合时学，必目为流俗；
yī tán bù sì shí shì bì zhǐ wèi hèng yì
一谈不俟时事，必指为横议。
jiè wēi bǐng yǐ kuài sī xì bì yǐ luàn jūn chén fù zǐ zhī míng fēn gǎn dòng rén zhǔ shǐ tiān xià sāo rán tài líng bù dé jǐn jì shù zhī měi
借威柄以快私隙，必以乱君臣父子之名分感动人主，使天下骚然，泰陵不得尽继述之美。
yuán yòu rén cái jiē chū yú xī níng yuán fēng péi yǎng zhī yú zāo shào shèng cuàn zhú zhī hòu cún zhě wú jǐ yǐ
元祐人才，皆出于熙宁、元丰培养之余，遭绍圣窜逐之后，存者无几矣。
shén kǎo yǔ yuán yòu zhī chén qí xiān fēi yǒu shè gōu zhǎn qū zhī xì yě xiān dì xìn chóu rén ér chù zhī
神考与元祐之臣，其先非有射钩斩祛之隙也，先帝信仇人而黜之。
bì xià ruò lì yuán yòu wèi míng bì yǒu yuán fēng shào shèng wèi zhī duì yǒu duì zé zhēng xìng zhēng xìng zé dǎng fù lì yǐ
陛下若立元祐为名，必有元丰、绍圣为之对，有对则争兴，争兴，则党复立矣。
bì xià gǎi yuán zhào zhǐ yì chēng sī jiàn huáng jí gài cháng duān hào wù yǐ shì rén běn zhōng hé ér lì zhèng huáng tiān hòu tǔ shí wén sī yán
陛下改元诏旨，亦称思建皇极，盖尝端好恶以示人，本中和而立政，皇天后土，实闻斯言。
jīn ruò yù yū zhī nài huáng tiān hòu tǔ hé
今若欲渝之，奈皇天后土何？
nèi yuàn shāo xù zhēn qín qí shòu gōng wàng lì yán fēi chū zhèng suǒ yí
内苑稍蓄珍禽奇兽，公望力言非初政所宜。
tā rì rù duì dì yuē yǐ zòng qiǎn zhī yǐ wéi yī bái xián chù zhī jiǔ zhōng bù kěn qù
它日入对，帝曰："已纵遣之矣，唯一白鹇畜之久，终不肯去。
xiān shì dì yǐ zhù zhàng zhú xián xián bù qù nǎi kè gōng wàng xìng míng yú zhàng tóu yǐ shi qí jiàn
"先是，帝以柱杖逐鹇，鹇不去，乃刻公望姓名于杖头，以识其谏。
cài wáng shì fǔ shǐ yǐ yǔ yán yí sì chéng yù gōng wàng jí yán lùn jiù chū zhī huái yáng jūn
蔡王似府史以语言疑似成狱，公望极言论救，出知淮阳军。
wèi jǐ zhào wèi zuǒ sī yuán wài láng yǐ zhí lóng tú gé zhī shòu zhōu
未几，召为左司员外郎，以直龙图阁知寿州。
cài jīng wéi zhèng biān guǎn nán ān jūn
蔡京为政，编管南安军。
yù shè huán jiā zú
遇赦还家，卒。
jiàn yán zhōng yǔ chén guàn tóng zèng yòu jiàn yì dài fū
建炎中，与陈瓘同赠右谏议大夫。
chén yòu zì chún yì xiān jǐng rén
陈祐，字纯益，仙井人。
dì jìn shì
第进士。
yuán fú mò yǐ lì bù yuán wài láng bài yòu zhèng yán
元符末，以吏部员外郎拜右正言。
shàng shū huī zōng yuē yǒu zhǐ lìng chén yǔ rèn bó yǔ lùn hán zhōng yàn yuán yǐn yuán yòu chén liáo shì
上疏徽宗曰："有旨令臣与任伯雨论韩忠彦援引元祐臣僚事。
àn gǔ yì cén xiàng qiú fēng jì zhāng lái huáng tíng jiān gōng yuán cháo bǔ zhī liú táng lǎo li zhāo qǐ rén cái jūn kě yòng tè jī jìn xián yí ér yǐ
按贾易、岑象求、丰稷、张来、黄庭坚、龚原、晁补之、刘唐老、李昭玘人才均可用，特迹近嫌疑而已。
jīn ruò fēn bié dǎng lèi tiān xià zhī rén bì qiě wàng yì bì xià zhú qù yuán yòu zhī chén fù xīng shào shèng zhèng shì
今若分别党类，天下之人，必且妄意陛下逐去元祐之臣，复兴绍圣政事。
jīn shào shèng rén cái bǐ jiān yú cháo yī qiè bù wèn
今绍圣人才比肩于朝，一切不问；
yuán yòu zhī rén shù shí zhé gōng jī bù yǐ shì cháo tíng zhī shàng gōng rán lì dǎng yě
元祐之人数十，辄攻击不已，是朝廷之上，公然立党也。
qiān yòu sī jiàn
迁右司谏。
yán lín xī shào shèng chū zhǎng shū mìng cǎo lǚ dà fáng liú zhì sū zhé liáng dào děng zhì jiē wù qiú hé zhāng dūn zhī yì
言："林希绍圣初掌书命，草吕大防、刘挚、苏辙、梁焘等制，皆务求合章惇之意。
bì xià qǐng yòng chén yán chǐ qí zhí zì dà míng yí yáng zhōu ér xī xiè biǎo jù yán jiē chū yú xiān cháo
陛下顷用臣言褫其职，自大名移扬州，而希谢表具言皆出于先朝。
dà dǐ jiān rén dǐ huǐ shàn lèi shì chéng zé shū jǐ suǒ fèn shì bài zé guī guò yú jūn
大抵奸人诋毁善类，事成则摅己所愤，事败则归过于君。
zhì rú guò shī wèi xíng ér xùn cí xiān jù ān dé wèi zé rén zhī shí
至如过失未形而训辞先具，安得为责人之实？
lì biàn dǐ wū ér shàng qīn shèng liè ān dé wéi chén zi zhī yì
历辨诋诬而上侵圣烈，安得为臣子之谊？
bù yī èr nián zhì wèi shū jìn ér xī shàng gǎn fèn zào bù píng xiè zhāng màn shàng bù jìng
不一二年，致位枢近，而希尚敢忿躁不平，谢章慢上不敬。
cǐ ér kě rěn shú kě bù rěn
此而可忍，孰可不忍！
xī zài jiàng zhī shū zhōu
"希再降知舒州。
yòu lùn zhāng dūn cài jīng cài biàn hǎo suí shān xún wǔ wǔ zhǐ tōng pàn chú zhōu
又论章惇、蔡京、蔡卞、郝随、邓洵武，忤旨，通判滁州。
biàn qǐ biǎn bó yǔ děng yòu zài shù zhōng biān guǎn lǐ zhōu xǐ guī zhōu
卞乞贬伯雨等，祐在数中，编管澧州，徙归州。
fù chéng yì láng zú
复承议郎，卒。
cháng ān mín zì xī gǔ qióng zhōu rén
常安民，字希古，邛州人。
nián shí sì rù tài xué yǒu jùn míng
年十四，入太学，有俊名。
xī níng yǐ jīng qǔ shì xué zhě xī rán zōng wáng shì ān mín dú bù wéi biàn
熙宁以经取士，学者翕然宗王氏，安民独不为变。
chūn shì kǎo dì yī zhǔ sī qǐ fēng jiàn qí nián shào yù xià zhī
春试，考第一，主司启封，见其年少，欲下之。
pàn jiān cháng zhì bù kě yuē hú míng jiào yì qǐ róng zhé yì
判监常秩不可，曰："糊名较艺，岂容辄易？
jù yǐ bái wáng ān shí
"具以白王安石。
ān shí chēng qí wén mìng xué zhě shì yǐ wéi zhǔn yóu shì míng yì shèng
安石称其文，命学者视以为准，由是名益盛。
ān shí yù jiàn zhī bù kěn wǎng
安石欲见之，不肯往。
dēng liù nián jìn shì jǔ shén zōng ài qí cè jiāng shǐ kuí duō shì
登六年进士举，神宗爱其策，将使魁多士。
zhí zhèng wèi qí bù shú jīng xué liè zhī dì shí
执政谓其不熟经学，列之第十。
shòu yìng tiān fǔ jūn xún pàn guān xuǎn chéng dū fǔ jiào shòu
授应天府军巡判官，选成都府教授。
yǔ ān dūn wèi tóng liáo dūn shēn kè jiān zhà cháng xié yè fǔ shuài zhé huǐ sù suǒ hòu shàn zhě
与安惇为同僚，惇深刻奸诈，尝偕谒府帅，辄毁素所厚善者。
ān mín tuì wèi dūn yuē ruò rén bù hòu yú jūn hu
安民退谓惇曰："若人不厚于君乎？
hé dǐ zhī shēn yě
何诋之深也。
dūn yuē wú xīn shí è zhī gū yǐ wéi miàn jiāo ěr
"惇曰："吾心实恶之，姑以为面交尔。
ān mín yuē jūn suǒ wèi nì yuàn ér you qí rén nǎi lǐ lín fǔ yě
"安民曰："君所谓匿怨而友其人，乃李林甫也。
dūn xiào yuē zhí dào hái jūn fù guì shū wǒ
"惇笑曰："直道还君，富贵输我。
ān mín yīng zhī yuē chù hòu guì tiān xià shì kě zhī wǒ dāng guī shān lín qǐ fù yǔ jūn xiào shì fēi yá
"安民应之曰："处厚贵，天下事可知，我当归山林，岂复与君校是非邪！
dì kǒng lèi yīn dé ěr
第恐累阴德尔。
hòu dūn guì suì xiàn ān mín ér dūn zi zuò fǎ zhū sǐ rú ān mín yán
"后惇贵，遂陷安民，而惇子坐法诛死，如安民言。
zhì mǎn yù jīng shī
秩满寓京师。
qī sūn shì yǔ cài què zhī qī xiōng dì yě
妻孙氏与蔡确之妻，兄弟也。
què shí wéi xiāng ān mín è qí rén jué bù xiāng wén
确时为相，安民恶其人，绝不相闻。
què fū rén shǐ zhāo qí qī yì bù wǎng
确夫人使招其妻，亦不往。
diào zhī cháng zhōu xiàn yǐ zhǔ xìn wèi zhì rén bù rěn qī
调知长洲县，以主信为治，人不忍欺。
xiàn gù duō dào ān mín jí cháng yǒu fàn zhě shū qí yī jiē qí mén yuē néng de tā dào nǎi chú dào wèi zhī xi
县故多盗，安民籍尝有犯者，书其衣，揭其门，约能得它盗乃除，盗为之息。
zhuī kē bù xià lì shǐ mín zì shū xiān tā yì yǐ bàn
追科不下吏，使民自输，先它邑以办。
zhuǎn yùn shǐ xǔ mào sūn chāng líng rù jìng yì mín sòng qí zhèng jiē chēng wéi gǔ liáng lì
转运使许懋、孙昌龄入境，邑民颂其政，皆称为古良吏。
yuán yòu chū li cháng sūn jué fàn bǎi lù sū shì xiān yú shēn lián zhāng lùn jiàn zhuó dà lǐ hóng lú chéng
元祐初，李常、孙觉、范百禄、苏轼、鲜于侁连章论荐，擢大理、鸿胪丞。
shì shí yuán fēng yòng shì zhī chén suī qù cháo tíng rán qí dǎng fēn bù zhōng wài qǐ sī shuō yǐ yáo shí zhèng
是时，元丰用事之臣，虽去朝廷，然其党分布中外，起私说以摇时政。
ān mín qiè yōu zhī yí shū lǚ gōng zhe yuē shàn guān tiān xià zhī shì yóu liáng yī zhī shì jí fāng ān níng wú shì zhī shí yǔ rén yuē qí hòu bì jiāng yǒu dà yōu zé zhòng bì hài xiào
安民窃忧之，贻书吕公著曰："善观天下之势，犹良医之视疾，方安宁无事之时，语人曰：'其后必将有大忧'，则众必骇笑。
wéi shí wēi jiàn jǐ zhī shì rán hòu néng nì zhī qí jiàn
惟识微见几之士，然后能逆知其渐。
gù bù yōu yú kě yōu ér yōu zhī yú wú zú yōu zhě zhì yōu yě
故不忧于可忧，而忧之于无足忧者，至忧也。
jīn rì tiān xià zhī shì kě wèi dà yōu
今日天下之势，可为大忧。
suī dēng jìn zhōng liáng ér bù néng sōu zhì hǎi nèi zhī yīng cái shǐ jiē cuì yú cháo yǐ shèng xiǎo rén kǒng duān rén zhèng shì wèi de ān zhěn ér wò yě
虽登进忠良，而不能搜致海内之英才，使皆萃于朝，以胜小人，恐端人正士，未得安枕而卧也。
gù qù xiǎo rén bù wéi nán ér shèng xiǎo rén wéi nán
故去小人不为难，而胜小人为难。
chén fán dòu wǔ xié xīn tóng lì xuǎn yòng míng xián tiān xià xiǎng wàng tài píng rán zú sǐ cáo jié zhī shǒu suì chéng dǎng gù zhī huò
陈蕃、窦武协心同力，选用名贤，天下想望太平，然卒死曹节之手，遂成党锢之祸。
zhāng jiǎn zhī wǔ wáng zhōng xīng táng shì yǐ wèi qìng liú wàn shì jí wǔ sān sī yī de zhì zhì yú cuàn yí lún mò
张柬之五王中兴唐室，以谓庆流万世，及武三思一得志，至于窜移沦没。
fán cǐ zhě jiē qián shì yǐ rán zhī huò yě
凡此者皆前世已然之祸也。
jīn yòng xián rú yǐ gū dòng bá shì rú zhuǎn jù shí suī yǒu jī tè guī zhuó zhī cái bù dé yī xíng qí zhì shén kě tàn yě
今用贤如倚孤栋，拔士如转巨石，虽有奇特瑰卓之才，不得一行其志，甚可叹也。
měng hǔ fù yú mò zhī gǎn yīng ér zú wéi rén suǒ shèng zhě rén zhòng ér hǔ guǎ yě
猛虎负嵎，莫之敢撄，而卒为人所胜者，人众而虎寡也。
gù yǐ shí rén ér zhì yī hǔ zé rén shèng yǐ yī rén ér zhì shí hǔ zé hǔ shèng nài hé yǐ shù shí rén ér zhì qiān hǔ hu
故以十人而制一虎则人胜，以一人而制十虎则虎胜，奈何以数十人而制千虎乎？
jīn yuàn fèn yǐ jī yī fà qí hài bì dà kě bù wèi dà yōu hu
今怨忿已积，一发其害必大，可不谓大忧乎。
jí zhāng dūn zuò xiāng qí yán suì yàn
"及章惇作相，其言遂验。
lì tài cháng bó shì zhuǎn wéi chéng
历太常博士，转为丞。
yǔ shǎo qīng zhū guāng tíng lùn bù hé chū wèi jiāng xī zhuǎn yùn pàn guān bù xíng gǎi zōng zhèng chéng
与少卿朱光庭论不合，出为江西转运判官，不行，改宗正丞。
sū zhé jiàn wèi yù shǐ zǎi xiàng bù lè chú kāi fēng fǔ tuī guān
苏辙荐为御史，宰相不乐，除开封府推官。
shào shèng chū zhào duì wèi zhé zōng yán jīn rì zhī huàn mò dà yú shì bù zhī chǐ
绍圣初，召对，为哲宗言："今日之患，莫大于士不知耻。
yuàn bì xià jiǎng jìn lián jié yǒu shǒu zhī shì yǐ lì fēng sú
愿陛下奖进廉洁有守之士，以厉风俗。
yuán yòu jìn yán zhě yǐ xī fēng wèi fēi jīn zhī jìn yán zhě fǎn shì jiē wèi piān lùn
元祐进言者，以熙、丰为非，今之进言者反是，皆为偏论。
yuàn gōng tīng bìng guān zé qí zhōng ér guī yú dāng
愿公听并观，择其中而归于当。
bài jiān chá yù shǐ
"拜监察御史。
lùn zhāng dūn zhuān guó zhí dǎng qǐ shōu zhǔ bǐng ér yì qí quán fǎn fù qū zhé yán zhī bù zhì
论章惇颛国植党，乞收主柄而抑其权，反复曲折，言之不置。
dūn qiǎn suǒ qīn xìn yǔ zhī yuē jūn běn yǐ wén xué wén yú shí nài hé yǐ yán yǔ zì rèn yú rén wèi yuàn
惇遣所亲信语之曰："君本以文学闻于时，奈何以言语自任，与人为怨？
shǎo ān jìng dāng yǐ zuǒ yòu xiāng chǔ
少安静，当以左右相处。
ān mín zhèng sè chì zhī yuē ěr nǎi wéi shí xiāng yóu shuì yá
"安民正色斥之曰："尔乃为时相游说邪？
dūn yì nù
"惇益怒。
zhōng guān péi yàn chén jiàn cí yún yuàn hù bù shàng shū cài jīng shēn jié zhī qiáng huǐ rén jū shì
中官裴彦臣建慈云院，户部尚书蔡京深结之，强毁人居室。
su yú cháo zhào yù shǐ hé zhì
诉于朝，诏御史劾治。
ān mín yán shì yǒu qíng zhòng ér fǎ qīng zhě zhōng guān háo hèng
安民言："事有情重而法轻者，中官豪横。
yǔ shì cóng guān xiāng jiāo jié tóng wèi qī wǎng cǐ zhī jiān zhuàng kǒng fēi fǎ zhī suǒ néng jǐn
与侍从官相交结，同为欺罔，此之奸状，恐非法之所能尽。
yuàn zhòng wèi jiàng zé yǐ sù bǎi guān
愿重为降责，以肃百官。
yù jù dūn zhǔ zhī shén lì zhǐ fá jīn
"狱具，惇主之甚力，止罚金。
ān mín yīn lùn jīng jiān zú yǐ huò zhòng biàn zú yǐ shì fēi qiǎo zú yǐ yí duó rén zhǔ zhī shì tīng lì zú yǐ diān dǎo tiān xià zhī shì fǒu
安民因论京："奸足以惑众，辨足以饰非，巧足以移夺人主之视听，力足以颠倒天下之是否。
nèi jié zhōng guān wài lián zhāo shì yī bù fù jǐ zé wū yǐ dǎng yú yuán yòu
内结中官，外连朝士，一不附己，则诬以党于元祐；
fēi xiān dì fǎ bì jǐ zhī ér hòu yǐ
非先帝法，必挤之而后已。
jīn zài cháo zhī chén jīng dǎng guò bàn bì xià bù kě bù zǎo jué wù ér zhú qù zhī
今在朝之臣，京党过半，陛下不可不早觉悟而逐去之。
tā rì yǔ yì chéng jiù huǐ wú jí yǐ
他日羽翼成就，悔无及矣。
shì shí jīng zhī jiān shǐ méng yá rén duō wèi cè dú ān mín shǒu fā zhī
"是时，京之奸始萌芽，人多未测，独安民首发之。
yòu yán jīn dà chén wèi shào shù zhī shuō jiē jiè cǐ míng yǐ bào fù sī yuàn péng fù zhī liú suì cóng ér hé zhī
又言："今大臣为绍述之说，皆借此名以报复私怨，朋附之流，遂从而和之。
zhāng shāng yīng zài yuán yòu shí shàng lǚ gōng zhe shī qiú jìn yú nìng wú chǐ jìn qǐ huǐ sī mǎ guāng jí gōng zhe shén dào bēi
张商英在元祐时上吕公著诗求进，谀佞无耻，近乞毁司马光及公著神道碑。
zhōu zhì wèi bó shì qīn dìng guāng shì wéi wén zhèng jìn nǎi qǐ zhuó guān biān shī
周秩为博士，亲定光谥为文正，近乃乞斫棺鞭尸。
bì xià chá cǐ bèi zhī yán guǒ chū yú gōng lùn hu
陛下察此辈之言，果出于公论乎？
zhāng shū qián hòu zhì shù shí bǎi shàng dù zhōng bù néng huí suì gài wài dì wèi miǎn ér yǐ
"章疏前后至数十百上，度终不能回，遂丐外，帝慰勉而已。
dà xiǎng míng táng liú xián fēi cóng shì zhāi gōng
大飨明堂，刘贤妃从侍斋宫。
ān mín yǐ wéi wàn zhòng guān zhān kuī sǔn shèng dé yǔ pō qiē zhí dì wēi nù
安民以为万众观瞻，亏损圣德，语颇切直，帝微怒。
céng bù shǐ yǐ ān mín shù hàn zhāng dūn yì qí fù yǐ lǚ chēng zhī yú cháo
曾布始以安民数憾章惇，意其附已，屡称之于朝。
qí hòu bìng lùn céng bù yì hèn yú shì yǔ dūn bǐ ér pái zhī nǎi qǔ qí suǒ yí lǚ gōng zhù shū bái yú dì
其后并论，曾布亦恨，于是与惇比而排之，乃取其所贻吕公著书白于帝。
tā rì dì wèi ān mín yuē qīng suǒ shàng zǎi xiāng shū bǐ zhèn wèi hàn líng dì hé yě
它日，帝谓安民曰："卿所上宰相书，比朕为汉灵帝，何也？
ān mín yuē jiān chén zhǐ tī chén yán tuī qí shì yǐ wén zhì chén ěr suī biàn zhī hé yì
"安民曰："奸臣指擿臣言，推其世以文致臣尔，虽辨之，何益？
dǒng dūn yì zài wèi yù shǐ yù hé sū shì xiōng dì ān mín wèi èr sū fù tiān xià wén zhāng zhòng wàng kǒng bù dàng ěr
董敦逸再为御史，欲劾苏轼兄弟，安民谓二苏负天下文章重望，恐不当尔。
zhì shì dūn yì zòu zhī zhào yǔ zhī jūn dūn jìng nǐ jiān chú zhōu jiǔ shuì
至是，敦逸奏之，诏与知军，惇径拟监滁州酒税。
zhì chú rì qīn xì wù
至滁，日亲细务。
jùn shǒu céng zhào yuē wéi shān lín zhī yóu yuē zhé guān lì bù zhì shì
郡守曾肇约为山林之游，曰："谪官例不治事。
ān mín xiè yuē shí yān ér dài qí shì bù kě
"安民谢曰："食焉而怠其事，不可。
mǎn sān suì tōng pàn wēn zhōu
"满三岁，通判温州。
huī zōng lì cháo lùn yù qǐ wèi jiàn guān céng bù jū zhī yǐ tí diǎn yǒng xīng jūn lù xíng yù
徽宗立，朝论欲起为谏官，曾布沮之，以提点永兴军路刑狱。
cài jīng yòng shì rù dǎng jí liú luò èr shí nián
蔡京用事，入党籍，流落二十年。
zhèng hé mò zú nián qī shí
政和末，卒，年七十。
jiàn yán sì nián zèng yòu jiàn yì dài fū
建炎四年，赠右谏议大夫。
zi tóng wèi yù shǐ zhōng chéng zì yǒu chuán
子同，为御史中丞，自有传。
lùn yuē cì shēng cóng róng yī yán zhǐ lǚ shēng qīng zhī shǐ lǐng nán dà yǒu gōng yú yuán yòu zhū chén
论曰：次升从容一言，止吕升卿之使岭南，大有功于元祐诸臣。
shī xī wèi cài jīng ruò yòng tiān xià zhì luàn zì shì ér fēn xī qí yán bù xíng yú dāng shí ér tú yǒu yàn yú qí hòu
师锡谓蔡京若用，天下治乱自是而分，惜其言不行于当时，而徒有验于其后。
rǔ lì biàn jiù cài què yǐ zhí bào yuàn
汝砺辨救蔡确，以直报怨。
táo yán què chá wèi xī nán hài yì rán chù pú li zhī fēng
陶言榷茶为西南害，毅然触蒲、李之锋。
tíng jiān lùn shào fù wèi zú yǐ jìn xiào dào
庭坚论绍复未足以尽孝道。
è yán shì fēi fá shì huàn shàng bù zhī nǎi jiàn kě yòng zhě èr shí yǒu èr rén hào chēng gěng zhí bì yì yóu duō
谔言世非乏士，患上不知，乃荐可用者二十有二人，号称鲠直，裨益尤多。
xuān lì chén qīng miáo yí hài yuàn yǐ qīng jìng wèi zhì
轩力陈青苗贻害，愿以清净为治。
yòu jī lín xī qiě lùn dūn jīng biàn bèi chì sǐ fú huǐ
祐击林希，且论惇、京、卞辈，斥死弗悔。
gōng wàng wèi shén zōng yú yuán yòu zhū chén fēi yǒu shè gōu zhǎn qū zhī xì ér zhōng bù néng yí jiān xié xiān rù zhī yán
公望谓神宗于元祐诸臣非有射钩斩祛之隙，而终不能移奸邪先入之言。
jī zhú zhāng dūn cài jīng cài biàn yú wài yì zú shǎo xiè sì hǎi chén mín zhī fèn
击逐章惇、蔡京、蔡卞于外，亦足少泄四海臣民之愤；
rán jīng biàn jì pū jí qǐ yǐ qù fù lái zhì yú diàn wēi bù wù yě
然京、卞既仆即起，已去复来，至于阽危不悟也。
yōng àn zhī zhǔ kě yǔ yán zāi
庸暗之主，可与言哉！
ān mín rén hǔ duō shǎo zhī yù zhuì zhuì yān jù bù zú yǐ shèng xiǎo rén
安民人虎多少之喻，惴惴焉惧不足以胜小人。
bù xìng ér qún jiān xiāng jì yòng shì zài tíng zhōng zhí zhī chén dòng yīn shì ér chì qù zhī xùn zhì jìng kāng zhī huò qí suǒ yóu lái yuǎn yǐ
不幸而群奸相继用事，在廷忠直之臣，动因事而斥去之，驯致靖康之祸，其所由来远矣。
xiǎo rén zhī de zhèng kě wèi fu
小人之得政，可畏夫！