shān sù li bǐng téng kāng zhāng shǒu fù zhí róu féng kāng guó
邓肃李邴滕康张守富直柔冯康国
shān sù zì zhì hóng nán jiàn shā xiàn rén
邓肃，字志宏，南剑沙县人。
shǎo jǐng mǐn néng wén měi fēng yí shàn tán lùn
少警敏能文，美风仪，善谈论。
li gāng jiàn ér qí zhī xiāng chàng hé wèi wàng nián jiāo
李纲见而奇之，相倡和，为忘年交。
jū fù sāng āi huǐ yú lǐ zhī chǎn qí lú
居父丧，哀毁逾礼，芝产其庐。
rù tài xué suǒ yǔ yóu jiē tiān xià míng shì
入太学，所与游皆天下名士。
shí dōng nán gòng huā shí gāng sù zuò shī shí yī zhāng yán shǒu lìng sōu qiú rǎo mín yòng shì zhě jiàn zhī píng chū xué
时东南贡花石纲，肃作诗十一章，言守令搜求扰民，用事者见之，屏出学。
qīn zōng sì wèi zhào duì biàn diàn bǔ chéng wù láng shòu hóng lú sì bù
钦宗嗣位，召对便殿，补承务郎，授鸿胪寺簿。
jīn rén fàn quē sù bèi mìng yì dí yíng liú wǔ shí rì ér hái
金人犯阙，肃被命诣敌营，留五十日而还。
zhāng bāng chāng tiě wèi sù yì bù qū bēn fù nán jīng zhuó zuǒ zhèng yán
张邦昌僣位，肃义不屈，奔赴南京，擢左正言。
xiān shì cháo tíng cì jīn guó bó yī qiān wàn sù zài qí yíng mì chān jūn yǔ jiàng shì zhī shù dà yuē bù guò bā wàn rén zhì shì wéi shàng yán zhī qiě yán jīn rén bù zú wèi dàn qí xìn shǎng bì fá bù jiǎ wén zì gù rén gè yòng mìng
先是，朝廷赐金国帛一千万，肃在其营，密觇，均与将士之数，大约不过八万人，至是为上言之，且言："金人不足畏，但其信赏必罚，不假文字，故人各用命。
cháo tíng zé bù rán yǒu tóng shí lì gōng ér gōng yòu xiāng děng zhě huò yǐ zhuǎn shù guān huò shàng wèi bù yī qīng zhòng shàng xià zhī zài lì shǒu
朝廷则不然，有同时立功而功又相等者，或已转数官，或尚为布衣，轻重上下，只在吏手。
shǎng jì bù míng shuí kěn zì quàn
赏既不明，谁肯自劝？
yù wàng zhuān lì gōng shǎng yī sī shǐ fán lì gōng zhě dé yǐ zì chén
欲望专立功赏一司，使凡立功者得以自陈。
ruò gōng zhuàng yǐ míng ér shǎng bù xíng huò gōng tóng ér shǎng yǒu qīng zhòng xiān hòu zhě bìng zhì zhī fǎ
若功状已明而赏不行，或功同而赏有轻重先后者，并置之法。
shàng cóng zhī
"上从之。
cháo chén shòu wěi mìng zhě zhòng sù qǐng fēn sān děng dìng zuì
朝臣受伪命者众，肃请分三等定罪。
shàng yǐ sù zài wéi chéng zhōng zhī qí xìng míng lìng jù zòu
上以肃在围城中，知其姓名，令具奏。
sù yán pàn chén zhī shàng zhě qí è yǒu wǔ zhū shì cóng ér wèi zhí zhèng zhě wáng shí yōng xú bǐng zhé wú kāi lǚ hǎo wèn mò chóu li huí shì yě
肃言："叛臣之上者，其恶有五：诸侍从而为执政者，王时雍、徐秉哲、吴开、吕好问、莫俦、李回是也；
zhū shù guān jí gōng guàn ér qǐ wèi shì cóng zhě hú sī zhū zōng zhōu yì wén lú xiāng li zhuó fàn zōng yǐn shì yě
诸庶官及宫观而起为侍从者，胡思、朱宗、周懿文、卢襄、李擢、范宗尹是也；
zhuàn quàn jìn wén yǔ shè shū zhě yán bó wén wáng shào shì yě
撰劝进文与赦书者，颜博文、王绍是也；
cháo chén zhī wéi shì wu guān zhě sī jié shí yǒu jiǎng cè lì bāng chāng zhī yí zhě shì yě
朝臣之为事务官者，私结十友讲册立邦昌之仪者是也；
yīn zhāng bāng chāng gǎi míng zhě hé chāng yán gǎi wéi shàn yán qí dì chāng chén gǎi wéi zhī chén shì yě
因张邦昌改名者，何昌言改为善言、其弟昌辰改为知辰是也。
qǐ zhì zhī lǐng wài
乞置之岭外。
suǒ wèi pàn chén zhī cì zhě
所谓叛臣之次者，
qí è yǒu sān zhū zhí zhèng shì cóng tái jiàn chēng chén yú wěi tíng
其恶有三：诸执政、侍从、台谏称臣于伪庭，
zhí zhèng féng xiè cáo fǔ shì yě
执政冯澥、曹辅是也，
shì cóng zhě yǐ xíng qiǎn
侍从者已行遣，
dú lǐ huì shàng wèi zhōng shū shè rén
独李会尚为中书舍人，
tái jiàn zhōng yǒu wèi jīn rén gēn kuò ér bèi zhàng
台谏中有为金人根括而被杖，
yī yǐ bìng de miǎn zhě
一以病得免者，
qí yú wú bù zài wěi chu zhī tíng
其余无不在伪楚之庭；
yǐ shù guān ér shēng zhuó zhě bù kě shèng shǔ qǐ wěi liú shǒu sī àn jí kǎo zhī zé wú yǒu yí zhě
以庶官而升擢者，不可胜数，乞委留守司按籍考之，则无有遗者；
yuàn wèi fèng shǐ zhě lí què li jiàn chén jiǎn shì yě qǐ yú yuǎn xiǎo chù biān guǎn
愿为奉使者，黎确、李健、陈戬是也，乞于远小处编管。
ruò fú shù guān zài wèi gòng zhí bù fèi zhě dàn gǒu lù ér yǐ qǐ shè qí zuì ér lù qí míng bù fù yòng wèi tái jiàn shì cóng
若夫庶官在位供职不废者，但苟禄而已，乞赦其罪而录其名，不复用为台谏、侍从。
shàng yǐ wéi rán
"上以为然。
gěng nán zhòng de cí lù guī qí zi yán xǐ wèi jùn shǒu sù hé nán zhòng fù zi tóng wù jū dù hé zhī zhàn è qín wáng zhī bīng jīn rì gē sān zhèn míng rì jié liǎng hé
耿南仲得祠禄归，其子延禧为郡守，肃劾："南仲父子同恶，沮渡河之战，遏勤王之兵，今日割三镇，明日截两河。
jí bì xià yù jìn yuán jīng chéng yòu wèi nán zhòng fù zi suǒ jū
及陛下欲进援京城，又为南仲父子所沮。
wù guó rú cǐ qǐ zhèng diǎn xíng
误国如此，乞正典刑。
nán zhòng cháng jiàn sù yú qīn zōng sù yán zhī bù xù shàng jiā qí zhí cì wǔ pǐn fú
"南仲尝荐肃于钦宗，肃言之不恤，上嘉其直，赐五品服。
fàn nè liú shǒu dōng jīng sù yán nè chū shī liǎng hé wàng fēng xiān dùn jīn yǔ rén yuē liú shǒu zhī shuō yǒu sì zhàn shǒu jiàng zǒu ér yǐ
范讷留守东京，肃言："讷出师两河，望风先遁，今语人曰：'留守之说有四，战、守、降、走而已。
zhàn wú zú shǒu wú liáng bù jiàng zé zǒu
战无卒，守无粮，不降则走。
qiě hàn dé rén jié nǎi shǒu guān zhōng bēn jūn zhī jiāng qǐ yi yǔ cǐ
'且汉得人杰，乃守关中，奔军之将，岂宜与此。
nè suì ba
"讷遂罢。
nèi shì chén liáng bì jiān yú zhì héng mén wài kāi fēng mǎi rù nèi nǚ tóng sù lián zhāng lùn zhī
内侍陈良弼肩舆至横门外，开封买入内女童，肃连章论之。
shí guān lì duō tuō gù ér qù sù jiàn yì xuē qí shì bǎn ér qǔ qí lù yǐ gěi jìn wèi ruò fú xiān jiǎ zhǐ huī jìng xǐ jiāng hú zhě qǐ zhuī fù yǒu sī yǐ zhèng qí zuì
时官吏多托故而去，肃建议削其仕版，而取其禄以给禁卫，若夫先假指挥径徙江湖者，乞追付有司以正其罪。
yīn rù duì yán wài yí zhī qiǎo zài wén shū jiǎn jiǎn gù sù
因入对，言："外夷之巧在文书简，简故速；
zhōng guó zhī huàn zài wén shū fán fán gù chí
中国之患在文书烦，烦故迟。
shàng yuē zhèng cǐ tǎo lùn gù bìng sān xǐng jǐn yī zǔ zōng fǎ
"上曰："正此讨论，故并三省尽依祖宗法。
jí jiàn jú tǎo lùn zǔ zōng guān zhì liǎng yuè bú jiàn shī xíng sù yán tài zǔ tài zōng zhī shí fǎ yán ér lìng sù shì jiǎn ér guān qīng wèi cháng páng sōu qǔ yǐn yǐ jī shǎng fá gù néng yǐ shí wàn jīng bīng hùn yī liù hé
"及建局讨论祖宗官制，两月不见施行，肃言："太祖、太宗之时，法严而令速，事简而官清，未尝旁搜曲引以稽赏罚，故能以十万精兵混一六合。
zì shí jué hòu qún chén wú kě yì zhě jīn rì xiàn yī cè míng rì xiàn yī yán fán rǒng suǒ suì wéi kǒng bù bèi cǐ wén shū suǒ yǐ yì fán ér zhèng shì suǒ yǐ yì huǎn yě
自时厥后，群臣无可议者，今日献一策，明日献一言，烦冗琐碎，惟恐不备，此文书所以益烦，而政事所以益缓也。
jīn bīng gē wèi xi qǐ kě yī xùn jìn tuì shàng xún wú shì zhī shí
今兵戈未息，岂可揖逊进退，尚循无事之时？
yù qǐ xiàn yǐ xún rì qī yú bì zhì shù jī fǎ yán shì jiǎn shǎng fá zhī quán bù zhì rú zhì
欲乞限以旬日，期于必至，庶几法严事简，赏罚之权不至濡滞。
sù zài jiàn yuán yù shì gǎn jī bù sān yuè fán kàng èr shí shū yán jiē qiē zhì shàng duō cǎi nà
"肃在谏垣，遇事感激，不三月凡抗二十疏，言皆切至，上多采纳。
huì li gāng ba sù zòu yuē gāng xué suī zhèng ér shù shū móu suī shēn ér jī qiǎn gù bù zú yǐ fù shèng yì
会李纲罢，肃奏曰："纲学虽正而术疏，谋虽深而机浅，固不足以副圣意。
wéi bì xià cháng gù chén yuē li gāng zhēn yǐ shēn xùn guó zhě
惟陛下尝顾臣曰：'李纲真以身徇国者。
jīn rì ba zhī ér zé cí shén yán cǐ chén suǒ yǐ yǒu yí yě
'今日罢之，而责词甚严，此臣所以有疑也。
qiě liǎng hé bǎi xìng wú suǒ shì cóng gāng cuò zhì bù yī yuè jiān mín bīng shāo jí jīn gāng jì qù liǎng hé zhī mín jiāng rú hé zāi
且两河百姓无所适从，纲措置不一月间，民兵稍集，今纲既去，两河之民将如何哉？
wěi chu zhī chén fēn fēn zài cháo li gāng xiān qǐ zhú nì chén bāng chāng rán hòu pàn dǎng shāo néng zhèng zuì jīn gāng jì qù pàn chén jiāng rú hé zāi
伪楚之臣纷纷在朝，李纲先乞逐逆臣邦昌，然后叛党稍能正罪，今纲既去，叛臣将如何哉？
pàn chén zài cháo zhèng shì guāi yǐ liǎng hé wú bīng wài yí jiāo yǐ li gāng yú cǐ yì bù kě wèi wú yī rì zhī cháng
叛臣在朝，政事乖矣，两河无兵，外夷骄矣，李纲于此，亦不可谓无一日之长。
zhí zhèng nù sòng sù lì bù bà guī jū jiā
"执政怒，送肃吏部，罢归居家。
shào xīng èr nián bì kòu fú táng yǐ jí zú
绍兴二年，避寇福唐，以疾卒。
li bǐng zì hàn lǎo jì zhōu rèn chéng xiàn rén
李邴，字汉老，济州任城县人。
zhōng chóng níng wǔ nián jìn shì dì lèi guān wèi qǐ jū shè rén shì zhōng shū shè rén
中崇宁五年进士第，累官为起居舍人，试中书舍人。
běi fāng yòng bīng chóu gōng dì shǎng rì shù shí bǎi bǐng cí mìng wú liú nàn
北方用兵，酬功第赏，日数十百，邴辞命无留难。
chú jǐ shì zhōng tóng xiū guó shǐ jiān zhí xué shì yuàn qiān hàn lín xué shì
除给事中、同修国史兼直学士院，迁翰林学士。
cháng yǔ jìn zhōng qǔ yàn huī zōng mìng fù shī gāo lí shǐ rù gòng bǐng wèi guǎn bàn huī zōng qiǎn zhōng shǐ chí shì shǐ zhě qǐng chuán lù yǐ guī
尝与禁中曲宴，徽宗命赋诗，高丽使入贡，邴为馆伴，徽宗遣中使持示，使者请传录以归。
wèi jǐ zuò yán zhě ba tí jǔ nán jīng hóng qìng gōng
未几，坐言者罢，提举南京鸿庆宫。
qīn zōng jí wèi chú huī yóu gé dài zhì zhī yuè zhōu
钦宗即位，除徽猷阁待制、知越州。
jiǔ zhī zài luò zhí tí jǔ xī jīng sōng shān chóng fú gōng
久之，再落职，提举西京嵩山崇福宫。
gāo zōng jí wèi fù huī yóu gé dài zhì
高宗即位，复徽猷阁待制。
yú suì zhào wèi bīng bù shì láng jiān zhí xué shì yuàn
逾岁，召为兵部侍郎兼直学士院。
miáo fu liú zhèng yàn pò shàng xùn wèi shàng gù bǐng cǎo zhào bǐng qǐng de yù zhá ér hòu gǎn zuò
苗傅、刘正彦迫上逊位，上顾邴草诏，邴请得御札而后敢作。
zhū shèng fēi qǐng xiáng zhào shè bǐng jiù dōu táng cǎo zhī
朱胜非请降诏赦，邴就都堂草之。
chú hàn lín xué shì
除翰林学士。
chū bǐng jiàn miáo fu miàn yù yǐ nì shùn huò fú zhī lǐ qiě mì quàn diàn shuài wáng yuán bǐ yǐ jìn lǚ jī zéi yuán wěi wěi bù néng yòng jí yì zhèng shì táng bái zhū shèng fēi shì zhèng yàn jí qí dǎng wáng shì xiū zài yān yòu yǐ dà yì zé zhī rén wéi zhī wēi bǐng bù gù yě
初，邴见苗傅，面谕以逆顺祸福之理，且密劝殿帅王元俾以禁旅击贼，元唯唯不能用，即诣政事堂白朱胜非，适正彦及其党王世修在焉，又以大义责之，人为之危，邴不顾也。
shí yù shǐ zhōng chéng zhèng jué yòu kàng shū yán ruì shèng huáng dì bù dàng gǎi hào yú shì bǐng jué wèi duān míng diàn xué shì tóng qiān shū shū mì yuàn shì
时御史中丞郑瑴又抗疏言睿圣皇帝不当改号，于是邴、瑴为端明殿学士、同签书枢密院事。
bǐng yǔ zhāng shǒu fèn cǎo bǎi guān zhāng zòu sān zòu sān dá jí tài hòu shǒu zhào yǔ fù bì shè wén yī rì ér jù
邴与张守分草百官章奏，三奏三答，及太后手诏与复辟赦文，一日而具。
sì yuè bài shàng shū yòu chéng wèi jǐ gǎi cān zhī zhèng shì
四月，拜尚书右丞，未几，改参知政事。
shàng xún jiāng níng tài hòu liù gōng wǎng yù zhāng mìng bǐng wèi zī zhèng diàn xué shì quán zhī xíng tái sān xǐng shū mì yuàn shì
上巡江宁，太后六宫往豫章，命邴为资政殿学士、权知行台三省枢密院事。
yǐ yǔ lǚ yí hào lùn bù hé qǐ ba suì yǐ běn zhí tí jǔ háng zhōu dòng xiāo gōng
以与吕颐浩论不合，乞罢，遂以本职提举杭州洞霄宫。
wèi yuè yuè qǐ zhī píng jiāng fǔ
未阅月，起知平江府。
huì xiōng qiū shī shǒu yuè zhōu zuò lèi luò zhí
会兄邺失守越州，坐累落职。
míng nián jí yǐn shè fù zhī yòu shēng zī zhèng diàn xué shì
明年，即引赦复之，又升资政殿学士。
shào xīng wǔ nián zhào wèn zǎi zhí fāng lüè bǐng tiáo shàng zhàn zhèn shǒu bèi cuò huà suí huái gè wǔ shì
绍兴五年，诏问宰执方略，邴条上战阵、守备、措画、绥怀各五事。
zhàn zhèn zhī lì wǔ yuē chū qīng bīng wu yuǎn lüè chǔ jiàng shuài zé chéng gōng zhòng shǎng gé dà lüè wèi guān shǎn wèi jìn qǔ zhī de huái nán wèi bǎo gù zhī de
战阵之利五，曰出轻兵、务远略、储将帅、责成功、重赏格，大略谓："关陕为进取之地，淮南为保固之地。
guān shǎn suī lì yú jìn qǔ rán bù yòng shī yú jīng dōng yǐ qiān zhì qí shì zé bǐ dé yī lì yǐ jù wǒ
关陕虽利于进取，然不用师于京东以牵制其势，则彼得一力以拒我。
jīn dà jiàng tǒng bīng zhě shù rén jiē suǒ shì yǐ wéi gēn běn wàn yī shī lì jiāng bù kě fù yòng
今大将统兵者数人，皆所恃以为根本，万一失利，将不可复用。
piān pí zhōng rú niú gāo wáng jìn yáng guī shǐ kāng mín jiē jīng dōng tǔ rén zhī dì xiǎn yì kě gè pèi yǐ bù qǔ sān wǔ qiān rén huò chū huái yáng huò chū xú sì bǐ jiāng bèn mìng zhī bù xiá cǐ bù dòng ér fēn shǎn xi zhòng bīng zhī yī duān yě
偏裨中如牛皋、王进、杨珪、史康民皆京东土人，知地险易，可各配以部曲三五千人，或出淮阳，或出徐、泗，彼将奔命之不暇，此不动而分陕西重兵之一端也。
guān shǎn jīn suī yǒu èr xuān fǔ qí tǐ shàng qīng fēi qiǎn dà chén bù kě
关陕今虽有二宣抚，其体尚轻，非遣大臣不可。
lǚ yí hào qì jié gāo liàng li gāng shí liàng hóng yuǎn wēi míng sù zhe yuàn zé qí yī ér yòng zhī bì yǒu yǐ bào bì xià
吕颐浩气节高亮，李纲识量宏远，威名素著，愿择其一而用之，必有以报陛下。
yòu yán bì xià jí wèi zhī chū hán shì zhōng liú guāng shì zhāng jùn wēi míng yǐn rán wèi dà jiàng jīn yòu yǒu wú jiè yuè fēi zhě chū yǐ
"又言："陛下即位之初，韩世忠、刘光世、张俊威名隐然为大将，今又有吴玠、岳飞者出矣。
yuàn zhào dà jiàng yú suǒ bù jǔ zhì móu zhōng yǒng kě yǐ yù zhòng tǒng shī gè liǎng sān rén cháo tíng jí jì
愿诏大将，于所部举智谋忠勇可以驭众统师各两三人，朝廷籍记。
yù yǒu shì yi shǐ dāng yī duì wú lì dà jiàng zé zhū rén jìng fèn cái zhì jiē fēi jiè zhī chóu yǐ
遇有事宜，使当一队，毋隶大将，则诸人竞奋才智，皆飞、玠之俦矣。
dà jiàng jué wèi yǐ chóng nán xiāng tǒng yī zì jīn yòng bīng dì kě shòu yǐ chéng suàn shǐ zì wèi zhàn ér yǐ shèn wù qiǎn zhòng chén lín zhī yǐ qīng qí quán ér fēn qí gōng
大将爵位已崇，难相统一，自今用兵，第可授以成算，使自为战而已，慎勿遣重臣临之，以轻其权而分其功。
jīn què dí tuì shī zhī hòu bì lùn gōng xíng shǎng yuàn yīn cǐ zhào yǒu sī yù dìng shǎng gé wèi rú de chéng yì jí jìn shàng shǒu lǐng zhī lèi zì yī mìng zhì jié dù shǐ jiē chà cì shǐ zú xiāng dāng
今却敌退师之后，必论功行赏，愿因此诏有司预定赏格，谓如得城邑及近上首领之类，自一命至节度使，皆差次使足相当。
suǒ wèi shǒu bèi zhī yi yǒu wǔ yuē gù gēn běn xí zhōu shī fáng tā dào jiǎng yí cè liè zhǎng shù dà lüè wèi jiāng zhè wèi jīn rì gēn běn yù bǎo shǒu zé shī jìn qǔ zhī lì yù jìn qǔ zé lǜ gēn běn zhī shāng
所谓守备之宜有五，曰固根本、习舟师、防他道、讲遗策、列长戍，大略谓："江、浙为今日根本，欲保守则失进取之利，欲进取则虑根本之伤。
gǔ zhī míng jiàng nèi bì tún tián yǐ zì zú wài bì yīn liáng yú dí
古之名将，内必屯田以自足，外必因粮于敌。
chéng néng dé yǐ gōng míng zì rèn rú zǔ tì zhě jǔ huái nán ér fù zhī shǐ zì wèi jìn qǔ ér bù zhì xū nèi yǐ shì wài
诚能得以功名自任如祖逖者，举淮南而付之，使自为进取，而不至虚内以事外。
chén wén cháo tíng xià fú jiàn zào hǎi chuán qī bǎi zhǐ bì rú qī ér bàn qǐ fǎng gǔ zhì jiàn fú bō xià lài lóu chuán zhī guān yǐ jiào xí shuǐ zhàn bǐ jìn shàng jiàng zuǒ lǐng zhī zì chéng yī jūn ér zhuān lì yú cháo tíng
臣闻朝廷下福建造海船七百只，必如期而办，乞仿古制，建伏波、下濑、楼船之官，以教习水战，俾近上将佐领之，自成一军，而专隶于朝廷。
wú shì zé sàn zhī yuán jiāng zhōu jùn huǎn jí zé jù ér yòng zhī
无事则散之缘江州郡，缓急则聚而用之。
chén dù dí rén tā nián rù kòu chéng chuàng jīn rì zhī bài bì xiān yǐ yī jūn lái zì huái diàn wèi zhù shì fǎn gēng zhī jì yǐ zhui wǒ shī
臣度敌人他年入寇，惩创今日之败，必先以一军来自淮甸，为筑室反耕之计，以缀我师。
rán hòu yóu dēng lái fàn hǎi kuī wú yuè yǐ chū wú zuǒ yóu wǔ chāng dù jiāng kuī jiāng chí yǐ chū wú yòu yī chù bù zhī zé dà shì qù yǐ
然后由登、莱泛海窥吴、越，以出吾左，由武昌渡江窥江、池，以出吾右，一处不支则大事去矣。
yuàn yù jiǎng zuǒ zhī yòu wū zhī cè
愿预讲左支右吾之策。
fu bīng zhī xíng wú qióng yuàn zhào lín jiāng shǒu chén fán kě shè qí yǐ wù dí zhě rú wú rén yí chéng zhī lèi jiē yù wèi cuò huà
夫兵之形无穷，愿诏临江守臣，凡可设奇以误敌者，如吴人疑城之类，皆预为措画。
jīn cháng jiāng zhī xiǎn mián shù qiān lǐ shǒu bèi fēi yī gǒu zhì de qí yào zé yòng lì shǎo ér jiàn gōng duō
今长江之险，绵数千里，守备非一，苟制得其要，则用力少而见功多。
yuàn chà cì qí zuì jǐn chù tún jūn ruò gān rén yī jiàng lǐng zhī tīng qí jùn shǒu jié zhì cì jǐn shāo huǎn chù chà jiàng yān yǒu shì zé yǐ dà jiàng jiān tǒng zhī
愿差次其最紧处，屯军若干人，一将领之，听其郡守节制，次紧稍缓处差降焉，有事则以大将兼统之。
jì jiǔ zé ān shú fēng tǔ huǎn jí kě yòng yǔ xuán fā zhī shī bù móu yǐ
既久则谙熟风土，缓急可用，与旋发之师不侔矣。
suǒ wèi cuò huà zhī fāng yǒu wǔ yuē qīn dà yuè bǔ jìn wèi jiǎng jūn zhì dìng shǐ shì jiàng chì bǎng dà lüè wèi yīn qiū dōng zhī jiāo pì guǎng chǎng huì zhū jiāng qǔ shì zú cái yì jué tè zhě ér jué shǎng zhī
所谓措画之方有五，曰亲大阅、补禁卫、讲军制、订使事、降敕榜，大略谓："因秋冬之交，辟广场，会诸将，取士卒才艺绝特者而爵赏之。
jiàn yán yǐ lái jìn wèi dān guǎ nǎi jiè wǔ jūn yǐ wéi zhòng chén cháng hán xīn
建炎以来，禁卫单寡，乃藉五军以为重，臣常寒心。
yuàn zé zhōng shí yán zhòng zhī jiāng yǐ wéi diàn shuài shāo bǔ jìn wèi zhī quē shǐ yǐn rán zì chéng yī jūn zé qí yù zhū jiāng yě ruò bì zhī shǐ zhǐ yǐ
愿择忠实严重之将以为殿帅，稍补禁卫之阙，使隐然自成一军，则其驭诸将也，若臂之使指矣。
jīn zhū jùn xiāng jìn rǒng zhàn sī yì zhě dà jùn èr sān qiān rén xiǎo jùn yì shù bǎi rén
今诸郡厢禁冗占私役者，大郡二三千人，小郡亦数百人。
chén yuàn jiǎng qiú chú jùn shǒu bīng jiāng guān zì jīn jūn gěi shì wài yú jiān cóng yī liáng shǐ zì jiù rén yǐ yì
臣愿讲求，除郡守兵将官自禁军给事外，余兼从衣粮使自僦人以役。
dà dǐ shā xiāng jūn sān fēn zhī èr ér yǐ qí yī liáng zhī shù jǐn mù jìn jūn
大抵杀厢军三分之二，而以其衣粮之数尽募禁军。
jīn rén zì yòng bīng yǐ lái wèi cháng bù yǐ hé hǎo wéi yán cǐ jué bù kě shì
金人自用兵以来，未尝不以和好为言，此决不可恃。
rán èr shèng zài bǐ bù kě suì yǐ gū yǐ yú lì xíng zhī ěr
然二圣在彼，不可遂已，姑以余力行之耳。
chén wèi yi zhuān mìng yī guān rú gǔ suǒ wèi xíng rén zhě huò zhǐ zuǒ yòu sī lǐng zhī dāng qiǎn shǐ rén jǔ chéng fǎ ér shòu zhī zhù miǎn lín shí zhēn zhuó zhī láo ér cháo tíng dé yǐ zhuān yì zhì bīng yǐ
臣谓宜专命一官，如古所谓行人者，或止左右司领之，当遣使人，举成法而授之，庶免临时斟酌之劳，而朝廷得以专意治兵矣。
liú yù tiě pàn lǐ bì miè zhī wèi yi jiàng chì bǎng míng zhe yù tiě nì zhī zuì xiǎo yù jiāng běi shì mín cǐ yì bīng jiā suǒ wèi fá móu fá jiāo zhě
刘豫僣叛，理必灭之，谓宜降敕榜，明著豫僣逆之罪，晓谕江北士民，此亦兵家所谓伐谋伐交者。
suǒ wèi suí huái zhī lüè yǒu wǔ yuē xuān dé yì xiān zhèn xù tōng guān jīn xuǎn cái néng wu kuān dài dà lüè wèi shān dōng dà xìng jié wéi shān zhài yǐ zì bǎo jīn suī lěi nián shì bì yǒu wèi xià zhě
所谓绥怀之略有五，曰宣德意、先振恤，通关津、选材能、务宽贷，大略谓："山东大姓结为山砦以自保，今虽累年，势必有未下者。
yuàn mù yǒu xīn lì zhī rén mì wǎng zhào yù
愿募有心力之人，密往诏谕。
yīng huái běi yí mín lái guī zhě lìng huái nán zhōu jùn gěi yǐ xíng yóu chà chuán jīn jì liàng chà dì fēn rén hù sòng wú de yāo zǔ
应淮北遗民来归者，令淮南州郡给以行由，差船津济，量差地分人护送，毋得邀阻。
yǒu guān rén xiān cì zhù shòu chāi qiǎn wú guān ér pín fá zhě lìng yán jiāng zhōu jùn yǐ guān shè jū zhī réng liàng gěi qián mǐ sān liǎng yuè qí néng zì yíng wéi shēng nǎi zhǐ
有官人先次注授差遣，无官而贫乏者，令沿江州郡以官舍居之，仍量给钱米三两月，其能自营为生乃止。
nèi yǒu cái zhì kě yòng zhī rén suí yí rèn shǐ wù dàn mí yǐ jué zhì ér yǐ
内有才智可用之人，随宜任使，勿但縻以爵秩而已。
fán zhū jiāng xíng shī rù jìng gǎn kàng jù zhě gù zài jiǎo lù
凡诸将行师入境，敢抗拒者，固在剿戮。
qí yǒu shàn liáng lǎo ruò zhī rén jiē cóng kuān dài shǐ zhī yǒu gēng shēng zhī wàng
其有善良、老弱之人，皆从宽贷，使之有更生之望。
bù bào
"不报。
bǐng xián jū shí yǒu qī nián hōng yú quán zhōu nián liù shí èr shì wén mǐn
邴闲居十有七年，薨于泉州，年六十二，谥文敏。
yǒu cǎo táng jí yī bǎi juǎn
有《草堂集》一百卷。
téng kāng zì zi jì yìng tiān fǔ sòng chéng rén
滕康，字子济，应天府宋城人。
dēng chóng níng wǔ nián jìn shì dì yòu zhōng cí xué jiān mào kē chú mì shū shěng zhèng zì qiān zhù zuò zuǒ láng shàng shū gōng bù lǐ bù yuán wài láng guó zǐ sī yè
登崇宁五年进士第，又中词学兼茂科，除秘书省正字，迁著作佐郎、尚书工部礼部员外郎、国子司业。
jìng kāng èr nián yuán shuài fǔ wén kāng xí xiàn zhāng zhào zhì jì zhōu
靖康二年，元帅府闻康习宪章，召至济州。
kāng lǜ qún chén quàn jìn chú tài cháng shǎo qīng shǐ dìng dēng jí lǐ yí
康率群臣劝进，除太常少卿，使定登极礼仪。
fán gào tiān jí sì shè zhī wén jiē kāng wèi zhī cí yì jī qiè wén zhě gǎn dòng
凡告天及肆赦之文，皆康为之，辞意激切，闻者感动。
chú qǐ jū shè rén quán jǐ shì zhōng jìn qǐ jū láng jiān tǎo lùn zǔ zōng fǎ dù jiǎn tǎo guān shì zhōng shū shè rén
除起居舍人、权给事中，进起居郎兼讨论祖宗法度检讨官，试中书舍人。
huì xiǎn mó gé xué shì mèng zhōng hòu qǐ yòng fù rèn jiǎn nián qiān guān kāng yán zhōng hòu lóng yòu tài hòu zhī zhí yě tài zōng yǐ lái fán mǔ hòu xiōng dì zhī zǐ wú wéi shì cóng zhě
会显谟阁学士孟忠厚乞用父任减年迁官，康言："忠厚，隆祐太后之侄也，太宗以来，凡母后兄弟之子无为侍从者。
wǔ yì dài fū kāng yì yòng dēng jí ēn qiān yáo jùn cì shǐ kāng yòu fēng hái cí tóu yán ēn lì qiān guān yī děng wèi yú jiē guān shàng jìn yī jiē
"武义大夫康义用登极恩，迁遥郡刺史，康又封还词头，言："恩例迁官一等，谓于阶官上进一阶。
jīn kāng yì de tè zhǐ zhuǎn yī guān zì wǔ yì dài fū liè shàng yáo jùn cì shǐ míng wéi qiān yī guān shí shēng wǔ děng wěn fǎ zhī shén yě
今康义得特旨转一官，自武义大夫躐上遥郡刺史，名为迁一官，实升五等，紊法之甚也。
zì gǔ zhào luàn zhī yuán fēi wài qī náo fǎ zé nèi shì gàn zhèng hàn táng kě jiàn
自古召乱之源，非外戚挠法，则内侍干政，汉、唐可鉴。
fán zài jiàng zhǐ jìng bù kěn xíng
"凡再降旨，竟不肯行。
hòu jūn tǒng zhì hán shì zhōng yǐ bù néng jí suǒ bù zuò shú jīn
后军统制韩世忠以不能戢所部，坐赎金。
kāng yán shì zhōng wú hè hè gōng zhī yuán bǔ dào wēi láo suì yà jié yuè
康言："世忠无赫赫功，祗缘捕盗微劳，遂亚节钺。
jīn qí suǒ bù zú wu zhì duó yù qì bī jiàn chén yú sǐ dì nǎi zhǐ fá jīn hé yǐ chéng hòu
今其所部卒伍至夺御器，逼谏臣于死地，乃止罚金，何以惩后？
zhào jiàng shì zhōng yī guān
"诏降世忠一官。
zhī jiāng zhōu chén yàn wén yòng liú guāng shì zòu lù qí shǒu chéng gōng qiān lóng tú gé dài zhì
知江州陈彦文用刘光世奏，录其守城功，迁龙图阁待制。
kāng yǐ guāng shì suǒ shàng yàn wén gōng zhuàng qián hòu dǐ wǔ gé ér wèi xià
康以光世所上彦文功状前后抵牾，阁而未下。
zǎi xiàng lì zhǔ yàn wén qù kāng xíng cí kāng lùn bù yǐ zǎi xiàng xián zhī
宰相力主彦文趣康行词，康论不已，宰相衔之。
huì bù yī shěng shì juǎn zi bù hé shì kāng yǐ qí wén qǔ zhī jiàn guān li chù dùn lùn zòu suì yǐ jí yīng diàn xiū zhuàn tí jǔ háng zhōu dòng xiāo gōng
会布衣省试卷子不合式，康以其文取之，谏官李处遁论奏，遂以集英殿修撰提举杭州洞霄宫。
wèi jǐ yí bì qián táng zài chú zhōng shū shè rén zòu yuē qù suì jiāo lǐ qián rì shí ér rì guān bù yǐ wén tíng chén bù yǐ gào shǐ bì xià suǒ yǐ yìng tiān zhě wèi zhì gù nì chén gǎn méng bù guǐ zhě wú xiān shì zhī jiè yě
未几，移跸钱塘，再除中书舍人，奏曰："去岁郊礼前日食，而日官不以闻，廷臣不以告，使陛下所以应天者未至，故逆臣敢萌不轨者，无先事之戒也。
bì xià jí wèi xíng zài suì yǐ cè dá ài mín zhī zhèng tú wèi kōng yán ér bǎi xìng bù bèi qí ēn
陛下即位，行再岁矣，侧怛爱民之政徒为空言，而百姓不被其恩；
āi tòng zé gōng zhī zhào bù zhe shì shí sì fāng bù yǐ wèi xìn
哀痛责躬之诏不著事实，四方不以为信。
zhōng nìng bìng chí ér duō shì jiě tǐ
忠佞并驰，而多士解体；
xíng shǎng shī dàng ér sān jūn jǔ qì
刑赏失当，而三军沮气。
chén yuàn bì xià qǔ jiàn yán chū yuán yǐ lái suǒ xià zhào shū suǒ jǔ zhèng shì shú sī shěn duó dé wú yī èr bù lèi chén yán zhě hu
臣愿陛下取建炎初元以来所下诏书，所举政事，熟思审度，得无一二不类臣言者乎？
wàng cān jī dé shī ér ba xíng zhī
望参稽得失而罢行之。
shàng zài sān bāo yù chēng qí yǒu jiàn chén fēng
"上再三褒谕，称其有谏臣风。
chú zuǒ jiàn yì dài fū
除左谏议大夫。
xún rì jiān fēng zhāng lǚ shàng suì zhuó hàn lín xué shì
旬日间，封章屡上，遂擢翰林学士。
yì rì chú duān míng diàn xué shì tóng qiān shū shū mì yuàn shì
翌日，除端明殿学士、同签书枢密院事。
jiàn yán sān nián zǎi xiàng lǚ yí hào yì xìng wǔ chāng wèi qū shǎn zhī jì jì yí bì jiàn kāng yòu yì yù jǐn qì zhōng yuán xǐ jū mín yú dōng nán
建炎三年，宰相吕颐浩议幸武昌为趋陕之计，既移跸建康，又议欲尽弃中原，徙居民于东南。
kāng lì chí bù kě shàng wù ér zhǐ
康力持不可，上悟而止。
wèi jǐ shàng qǐng tài hòu fèng shén zhǔ rú jiāng xī yǐ cān zhī zhèng shì li bǐng quán zhī sān xǐng shū mì yuàn shì kāng wèi zī zhèng diàn xué shì tóng cóng wèi yǐ xíng
未几，上请太后奉神主如江西，以参知政事李邴权知三省枢密院事，康为资政殿学士，同从卫以行。
bǐng cí jí yòu mìng kāng quán zhī yǐ liú jué wèi èr
邴辞疾，又命康权知，以刘珏为贰。
cì kāng bāo zhào xǔ zhui zǎi zhí bān zòu shì
赐康褒诏，许缀宰执班奏事。
kāng cóng wèi zhì hóng zhōu liú guāng shì hù jiāng bù mì jīn rén jué ér dù kāng děng cāng cù fèng tài hòu qū qián zhōu
康从卫至洪州，刘光世护江不密，金人绝而渡，康等仓卒奉太后趋虔州。
diàn zhōng shì yù shǐ zhāng yán shòu lùn kāng yǔ jué wú yōu guó zhī xīn zhì shǐ tài hòu shè xiǎn wèi dí rén zhuī pò zé shòu kāng mì shū shǎo jiān fēn sī nán jīng yǒng zhōu jū zhù
殿中侍御史张延寿论康与珏无忧国之心，至使太后涉险，为敌人追迫，责授康秘书少监，分司南京，永州居住。
wèi jǐ xǔ zì biàn fù zuǒ cháo qǐng dài fū tí jǔ míng dào gōng
未几，许自便，复左朝请大夫，提举明道宫。
shào xīng èr nián jiǔ yuè zú nián sì shí bā
绍兴二年九月卒，年四十八。
bā nián zhuī fù lóng tú gé xué shì
八年，追复龙图阁学士。
yǒu wén jí èr shí juǎn
有文集二十卷。
zhāng shǒu zì zi gù cháng zhōu jìn líng rén
张守，字子固，常州晋陵人。
jiā pín wú shū cóng rén jiǎ jiè guò mù zhé bù wàng
家贫无书，从人假借，过目辄不忘。
dēng chóng níng yuán nián jìn shì dì zhōng cí xué jiān mào kē
登崇宁元年进士第，中词学兼茂科。
chú xiáng dìng jiǔ yù tú zhì biān xiū guān
除详定《九域图志》编修官。
yǐ shěng yuán ba gǎi xuān dé láng zhuó wèi jiān chá yù shǐ
以省员罢，改宣德郎，擢为监察御史。
dīng nèi jiān qù
丁内艰去。
jiàn yán yuán nián dōng zhào hái gǎi guān cì wǔ pǐn fú
建炎元年冬，召还，改官，赐五品服。
shàng zài wéi yáng zhān hǎn jiāng zì dōng píng lì sì huái yǐ kuī xíng zài zǎi chén wāng bó yàn huáng qián shàn yǐ wéi li chéng yú dǎng bù zú wèi shàng zhào bǎi guān gè yán suǒ jiàn
上在维扬，粘罕将自东平历泗、淮以窥行在，宰臣汪伯彦、黄潜善以为李成余党不足畏，上召百官各言所见。
yè mèng de qǐng shàng nán xún zǔ jiāng wèi shǒu zhāng jùn yì zòu dí shì fāng zhāng yi qiě nán dù
叶梦得请上南巡，阻江为守，张俊亦奏敌势方张，宜且南渡。
shǒu dú kàng shū shàng fáng huái dù jiāng lì hài liù shì yòu bié shū yán jīn rén fàn huái diàn zhī lù yǒu sì yi zé sì lù shuài shǒu shàn bīng chǔ sù yǐ hàn yù zhī
守独抗疏，上防淮渡江利害六事，又别疏言金人犯淮甸之路有四，宜择四路帅守缮兵储粟以捍御之。
shū zài shàng yòu qǐng zhào dà chén wéi yǐ xuǎn jiāng zhì bīng wèi jí fán bù jí zhī wù fù zhī dū sī liù cáo
疏再上，又请诏大臣惟以选将治兵为急，凡不急之务，付之都司、六曹。
èr xiāng zī bú yuè suì jiàn yì qiǎn shǒu fǔ yù jīng chéng shǒu wén mìng jí jiù dào
二相滋不悦，遂建议遣守抚谕京城，守闻命即就道。
sān nián zhēng yuè hái zòu jīn rén bì lái yuàn zǎo wéi zhī tú shàng cè rán
三年正月，还，奏金人必来，愿早为之图，上恻然。
chú qǐ jū láng jiān zhí xué shì yuàn
除起居郎兼直学士院。
jīn rén guǒ dù huái shàng xìng lín ān
金人果渡淮，上幸临安。
qiān yù shǐ zhōng chéng
迁御史中丞。
miáo liú jì píng zhào shè bǎi guān biǎo zòu jiē shǒu yǔ li bǐng fēn wéi zhī
苗、刘既平，诏赦百官，表奏皆守与李邴分为之。
shǒu lùn zǎi xiàng zhū shèng fēi bù néng sī huàn yù fáng zhì zéi chāng jué qǐ bà zhèng shū liú zhōng bù chū jì ér shèng fēi jìng bà zhèng
守论宰相朱胜非不能思患预防，致贼猖獗，乞罢政，疏留中不出，既而胜非竟罢政。
lǚ yí hào chū xiāng jǔ xíng sī mǎ guāng zhī yán yù bìng hé sān xǐng zhào shì cóng tái jiàn jí yì
吕颐浩初相，举行司马光之言，欲并合三省，诏侍从、台谏集议。
shǒu yán guāng zhī suǒ zòu jiào rán kě xíng ruò gèng jí zhòng xǐ wèi fēn yún
守言光之所奏，较然可行，若更集众，徙为纷纭。
jì ér xī wú yì lùn jìng hé sān xǐng wèi yī
既而悉无异论，竟合三省为一。
shàng xìng jiàn kāng lǚ yí hào zhāng jùn yè yì jiāng fèng shàng xìng wǔ chāng wèi qū shǎn zhī jì
上幸建康，吕颐浩、张浚叶议将奉上幸武昌为趋陕之计。
shí fāng bài jùn wèi xuān fǔ chǔ zhì shǐ shēn rèn shǎn shǔ shǒu yǔ jiàn yì dài fū téng kāng jiē chí bù kě yuē dōng nán jīn rì gēn běn yě bì xià yuǎn shì zé jiān xióng shēng kuī sì zhī xīn
时方拜浚为宣抚处置使，身任陕、蜀，守与谏议大夫滕康皆持不可，曰："东南今日根本也，陛下远适，则奸雄生窥伺之心。
kuàng jiàng shì duō shǎn xī rén yǐ shǔ jìn guān shǎn kě tú xī guī zì wèi jì ěr fēi wéi bì xià yǔ guó jiā jì yě
况将士多陕西人，以蜀近关陕，可图西归，自为计耳，非为陛下与国家计也。
shǒu yòu chén shí hài zhì diàn lú wèi kāng yuē xìng shǔ zhī shì wú cáo dāng yǐ sǐ zhēng zhī
"守又陈十害，至殿庐谓康曰："幸蜀之事，吾曹当以死争之。
shàng yuē zhèn gù yǐ wéi nán xíng
"上曰："朕固以为难行。
yì suì qǐn
"议遂寝。
liù yuè jiǔ yǔ héng yīn lǚ yí hào zhāng jùn jiē xiè zuì qiú qù zhào láng guān yǐ shàng yán quē zhèng
六月，久雨恒阴，吕颐浩、张浚皆谢罪求去，诏郎官以上言阙政。
chū shǒu wèi fù duān shí cháng shàng shū yuē bì xià chù gōng shì zhī ān zé sī èr dì mǔ hòu qióng lú cuì mù zhī jū
初，守为副端时尝上疏曰："陛下处宫室之安，则思二帝、母后穹庐毳幕之居；
xiǎng shàn xiū zhī fèng zé sī èr dì mǔ hòu shān ròu lào jiāng zhī wèi
享膳羞之奉，则思二帝、母后膻肉酪浆之味；
fú xì nuǎn zhī yī zé sī èr dì mǔ hòu qióng biān jué sāi zhī hán kǔ
服细暖之衣，则思二帝、母后穷边绝塞之寒苦；
cāo yǔ duó zhī bǐng zé sī èr dì mǔ hòu yǔ yán dòng zuò shòu zhì yù rén
操与夺之柄，则思二帝、母后语言动作受制于人；
xiǎng pín yù zhī shì zé sī èr dì mǔ hòu shuí wèi zhī shǐ lìng
享嫔御之适，则思二帝、母后谁为之使令；
duì chén xià zhī cháo zé sī èr dì mǔ hòu shuí wèi zhī zūn lǐ
对臣下之朝，则思二帝、母后谁为之尊礼。
sī zhī yòu sī jīng jīng lì lì shèng xīn bù juàn ér tiān bù wéi zhī zhù shùn zhě wàn wú shì lǐ yě
思之又思，兢兢栗栗，圣心不倦，而天不为之助顺者，万无是理也。
zhì shì fù shēn qián shuō yuē jīn zuì jǐ zhī zhào shù xià ér tiān wèi huǐ huò shí yǒu suǒ wèi zhì ěr
"至是复申前说，曰："今罪己之诏数下，而天未悔祸，实有所未至耳。
qiě yuē tiān shí rén shì zhì cǐ jí yǐ bì xià dǔ jīn rì zhī shì yǔ qù nián shú yù
"且曰："天时人事至此极矣，陛下睹今日之势与去年孰愈？
ér cháo tíng zhī cuò zhì shī shè yǔ qián rì wèi shǐ yì yě
而朝廷之措置施设，与前日未始异也。
sì qí rú wéi yáng zhī biàn ér hòu yán zhī zé suī chì zhú dà chén wú jiù yú huò
俟其如维扬之变而后言之，则虽斥逐大臣，无救于祸。
hàn zhì zāi yì cè miǎn sān gōng jīn rèn zǎi xiàng zhě suī yǒu xūn láo rán qí qì shí bù zú yǐ wò xuán jī wù
汉制灾异策免三公，今任宰相者，虽有勋劳，然其器识不足以斡旋机务。
yuàn gèng zé wén wǔ quán cái hǎi nèi suǒ gòng tuī zhě qīn zhuó ér bìng yòng zhī
愿更择文武全材、海内所共推者，亲擢而并用之。
shàng shū lùn shì huò yǒu qiē zhí yi jiā bāo zhuó yǐ lái yán lù
上书论事，或有切直，宜加褒擢以来言路。
xiān shì shǒu cháng lùn lǚ yí hào bù kě dú rèn zhāng jùn bù kě xi qù yǔ shàng yì yì qǐ bǔ wài
先是，守尝论吕颐浩不可独任，张浚不可西去，与上意异，乞补外。
chú lǐ bù shì láng bù bài shàng mìng lǚ yí hào zhì zhèng shì táng yù yǐ zhèng rén duān shì bù yí qīng qù shǒu shǐ shòu mìng
除礼部侍郎，不拜，上命吕颐浩至政事堂，谕以正人端士不宜轻去，守始受命。
diàn zhōng shì yù shǐ zhào dǐng rù duì lùn shǒu wú gù xià qiān shàng yuē yǐ qí zī qiǎn
殿中侍御史赵鼎入对，论守无故下迁，上曰："以其资浅。
dǐng yuē yán shì guān wú tā guò yuàn bì xià wú jū qí qì
"鼎曰："言事官无他过，愿陛下毋沮其气。
yú shì qiān hàn lín xué shì zhī zhì gào
"于是迁翰林学士、知制诰。
jiǔ yuè bài duān míng diàn xué shì tóng qiān shū shū mì yuàn shì
九月，拜端明殿学士、同签书枢密院事。
hù cóng yóu hǎi dào zhì yǒng jiā huí zhì huì jī
扈从由海道至永嘉，回至会稽。
sì nián wǔ yuè chú cān zhī zhèng shì shǒu cháng jiàn wāng bó yàn chén yǔ qiú hé qí duǎn yǐ zī zhèng diàn xué shì tí jǔ dòng xiāo gōng
四年五月，除参知政事，守尝荐汪伯彦，沈与求劾其短，以资政殿学士提举洞霄宫。
wèi jǐ zhī shào xīng fǔ
未几，知绍兴府。
xún yǐ nèi cí jiān shì dú shǒu lì cí gǎi zhī fú zhōu
寻以内祠兼侍读，守力辞，改知福州。
shí yòu sī yuán wài láng zhāng zōng chén qǐng lìng fú jiàn zhù chéng shǒu zòu fú zhōu chéng yú jìn tài kāng sān nián wěi mǐn zēng guǎng zhì liù qiān qī bǎi yú bù guó chū xuē píng yǐ jiǔ gōng sī kùn bì qǐng sì tā nián
时右司员外郎张宗臣请令福建筑城，守奏："福州城于晋太康三年，伪闽增广至六千七百余步，国初削平已久，公私困弊，请俟他年。
suì zhǐ
"遂止。
xún yǐ biàn yì dù dié qián bǎi wàn yú mín shū zhī xíng zài zhù guó yòng
寻以变易度牒钱百万余缗输之行在，助国用。
shí liú yù dǎo jīn rén kòu huái shàng cì píng jiāng zhū jiāng xiàn fú zhě xiāng zhǒng shǒu wén zhī shàng shū yuē jīn yǐ xiàn fú chéng jiē jīn rén huò jiè zhū guó zé lù zhī kě yě
时刘豫导金人寇淮，上次平江，诸将献俘者相踵，守闻之，上疏曰："今以献俘诚皆金人，或借诸国，则戮之可也。
zhì rú liǎng hé shān dōng zhī mín jiē bì xià chì zǐ qū pò yǐ lái qǐ de yǐ zāi
至如两河、山东之民，皆陛下赤子，驱迫以来，岂得已哉？
qiě yù yǐ ēn xìn dài zhī shǐ guī yuàn liú zhě yì tīng zé zéi bīng kě bù zhàn ér kuì
且谕以恩信，贷之使归，愿留者亦听，则贼兵可不战而溃。
jīn rén jì dùn zhào zhū jiāng dù jiāng zhuī jī shǒu fù shàng shū yǐ dí qíng nán cè yuàn liú liú guāng shì kòng yù zhū dù
"金人既遁，诏诸将渡江追击，守复上疏，以敌情难测，愿留刘光世控御诸渡。
shàng jì hái lín ān yòu zhào wèn shǒu yǐ gōng zhàn zhī lì shǒu bèi zhī yi suí huái zhī lüè cuò zhì zhī fāng shǒu yán
上既还临安，又诏问守以攻战之利、守备之宜、绥怀之略、措置之方，守言：
míng zhào sì shì chén yǐ wéi mò jí yú cuò zhì cuò zhì gǒu dāng zé yú bù zú wèi bì xià dào yǐ
明诏四事，臣以为莫急于措置，措置苟当，则余不足为陛下道矣。
chén qǐng yán cuò zhì zhī dà lüè qí yī cuò zhì jūn lǚ qí èr cuò zhì liáng shí
臣请言措置之大略，其一措置军旅，其二措置粮食。
shén wǔ zhōng jūn dāng zhuān wèi xíng zài ér yǐ yú jūn fēn shù sān lù yī jūn zhù yú huái dōng yī jūn zhù yú huái xi yī jūn zhù è yuè huò jīng nán zé yào hài zhī chǔ yǐ chù zhī
神武中军当专卫行在，而以余军分戍三路，一军驻于淮东，一军驻于淮西，一军驻鄂、岳或荆南，择要害之处以处之。
shǐ běi zhì guān fǔ xi dǐ chuān shǎn xuè mài xiāng tōng hào lìng xiāng wén yǒu chún chǐ fǔ chē zhī shì zé zì jiāng ér nán kě diàn zhěn ér wò yě
使北至关辅，西抵川、陕，血脉相通，号令相闻，有唇齿辅车之势，则自江而南可奠枕而卧也。
rán jīn zhī dà jiàng jiē wò zhòng bīng guì jí fù yì qián wú lù lì zhī wàng tuì wú zhū fá zhī yōu gù cháo tíng zhī shì rì xuē bīng jiāng zhī quán rì zhòng
然今之大将皆握重兵，贵极富溢，前无禄利之望，退无诛罚之忧，故朝廷之势日削，兵将之权日重。
ér yòu wèi dà jiàng zhě wàn yī yǒu chēng bìng ér cì bà huò cu ran bù huì zé suǒ tǒng zhī zhòng jiāng ān shǔ yé
而又为大将者，万一有称病而赐罢，或卒然不讳，则所统之众将安属耶？
chén wèi yi bá zhuó huī xià zhī jiāng shǐ wèi tǒng zhì měi jiāng bù guò wǔ qiān rén qí bù sì lù cháo tíng hào lìng jìng dá qí jūn fēn hé shǐ lìng xī yóu cháo tíng kě yǐ yǒu wéi yě
臣谓宜拔擢麾下之将，使为统制，每将不过五千人，棋布四路，朝廷号令径达其军，分合使令悉由朝廷，可以有为也。
hé wèi cuò zhì jūn shí
何谓措置军食？
zhū jūn jì fēn tún zhū lù zé suǒ huàn zhě cái gǔ zhuǎn shū yě
诸军既分屯诸路，则所患者财谷转输也。
zǔ zōng yǐ lái měi suì shàng gòng liù bǎi yú wàn chū yú dōng nán zhuǎn shū wèi cháng yǐ wéi bìng yě
祖宗以来，每岁上供六百余万，出于东南转输，未尝以为病也。
jīn yi jǔ liǎng zhè zhī sù yǐ xiǎng huái dōng jiāng xī zhī sù yǐ xiǎng huái xi jīng hú zhī sù yǐ xiǎng è yuè jīng nán
今宜举两浙之粟以饷淮东，江西之粟以饷淮西，荆湖之粟以饷鄂、岳、荆南。
liàng suǒ yòng zhī shù zé cáo chén jiāng shū ér guī qí yú yú xíng zài qián bó yì rán kǒng wèi zhì yú bù zú yě
量所用之数，责漕臣将输，而归其余于行在，钱帛亦然，恐未至于不足也。
qián liáng wú fá jué zhī huàn rán hòu jiè chì zhū jiāng bù dé qīn rǎo zhōu xiàn yǐ fù yè zhī mín hù kǒu duō guǎ wèi zhū jiāng diàn zuì suì hé shí ér chù zhì zhī
钱粮无乏绝之患，然后戒饬诸将，不得侵扰州县，以复业之民户口多寡，为诸将殿最，岁核实而黜陟之。
rú shì cuò zhì jì dìng sì zhì fáng qiū fù qiǎn dà chén wèi zhī tǒng dū shǐ zhū lù zhī bīng shǒu wěi xiāng yìng suí huái zhī lüè yì zài shì yǐ
如是措置既定，俟至防秋，复遣大臣为之统督，使诸路之兵首尾相应，绥怀之略亦在是矣。
jiū qí běn yuán zé zài bì xià nèi xiū dé ér wài xiū zhèng ěr
究其本原，则在陛下内修德而外修政耳。
mǐn zì fàn rǔ wèi zhī rǎo gōng sī chì lì shǒu zài zhèn sì nián fǔ suí diāo zhài qiě qǐng yú cháo juān chú fú zhōu suǒ dài cháng píng mín qián shí wǔ wàn
闽自范汝为之扰，公私赤立，守在镇四年，抚绥凋瘵，且请于朝，蠲除福州所贷常平缗钱十五万。
lèi qǐng qù jùn yǐ tí jǔ wàn shòu guān jiān shì dú zhào hái fu liǎng yuè fù yǐn bìng gài qù zhī píng jiāng fǔ lì gài cí yǐ guī
累请去郡，以提举万寿观兼侍读召还，甫两月，复引病丐去，知平江府，力丐祠以归。
liù nián shí èr yuè zhào jiàn jí rì chú cān zhī zhèng shì míng rì jiān quán shū mì yuàn shì
六年十二月，召见，即日除参知政事，明日兼权枢密院事。
qī nián zhāng jùn ba liú guāng shì bīng bǐng ér yù yǐ lǚ zhǐ wǎng huái xi fǔ yù zhū jūn shǒu yǐ wéi bù kě jùn bù cóng shǒu yuē bì yuē gǎi tú yì xū de wén wàng sù gāo néng fú zhū jiāng zhī xīn zhě nǎi kě
七年，张浚罢刘光世兵柄，而欲以吕祉往淮西抚谕诸军，守以为不可，浚不从，守曰："必曰改图，亦须得闻望素高、能服诸将之心者乃可。
jùn bù tīng suì yǒu lì qióng zhī biàn
"浚不听，遂有郦琼之变。
jí tái jiàn fù zhāng lùn jùn
及台谏父章论浚，
yù pī ān zhì lǐng biǎo
御批安置岭表，
fù dǐng bù jí xíng
赴鼎不即行，
shǒu lì jiě shàng yuē jùn wèi bì xià hàn liǎng huái
守力解上曰："浚为陛下捍两淮，
ba liú guāng shì
罢刘光世，
zhèng yǐ qí zhòng wū hé bù wéi yòng
正以其众乌合不为用，
jīn qí yàn yǐ
今其验矣，
qún chén cóng ér méi niè qí duǎn
群臣从而媒蘖其短，
chén kǒng hòu zhī jì zhě
臣恐后之继者，
bì yǐ jùn wèi jiàn
必以浚为鉴，
shuí kěn wèi bì xià rèn shì hu
谁肯为陛下任事乎？
jùn zhé yǒng zhōu shǒu yì yǐn jiù qǐng qù fú xǔ
"浚谪永州，守亦引咎请去，弗许。
bā nián zhēng yuè shàng zì jiàn kāng jiāng hái lín ān shǒu yán jiàn kāng zì liù cháo wèi dì wáng dōu jiāng liú xiǎn kuò qì xiàng xióng wěi qiě jù dōu huì yǐ jīng lǐ zhōng yuán yī xiǎn zǔ yǐ hàn yù qiáng dí kě wéi bié dōu yǐ tú huī fù
八年正月，上自建康将还临安，守言："建康自六朝为帝王都，江流险阔，气象雄伟，且据都会以经理中原，依险阻以捍御强敌，可为别都以图恢复。
dǐng chí bù kě shǒu lì qiú qù yǐ zī zhèng diàn dà xué shì zhī wù zhōu xún gǎi hóng zhōu jiān jiāng nán xi lù ān fǔ shǐ
"鼎持不可，守力求去，以资政殿大学士知婺州，寻改洪州，兼江南西路安抚使。
rù duì shí jiāng xī dào zéi wèi xi shàng wèn yǐ mǐ dào zhī cè shǒu yuē mò xiān dé zhèng cì qí bù quān rán hòu jiā zhī yǐ bīng
入对，时江西盗贼未息，上问以弭盗之策，守曰："莫先德政，伺其不悛，然后加之以兵。
yīn qǐng chū shī zhūn yào hài
"因请出师屯要害。
jì zhì bù jiē bǎng jùn yì kāi yù huò fú yuē yǐ qī xiàn xǔ zhī zì xīn bù shù yuè dào píng
既至部，揭榜郡邑，开谕祸福，约以期限，许之自新，不数月盗平。
hòu xǐ zhī shào xīng fǔ
后徙知绍兴府。
huì cháo tíng qiǎn sān shǐ zhě kuò zhū lù cái fù suǒ zhì yǐ biān tà lì wēi hán qiú zài kuài jī suǒ liǎn wǔ shí yú wàn mín
会朝廷遣三使者括诸路财赋，所至以鞭挞立威，韩球在会稽，所敛五十余万缗。
shǒu jì shì shì jí qiú rù jìn wéi shàng yán zhī zhào zhuī huán sān shǐ
守既视事，即求入觐，为上言之，诏追还三使。
shí qín guì dāng guó bú yuè shǒu yì bù zì ān fù fèng cí
时秦桧当国，不悦，守亦不自安，复奉祠。
jiàn kāng móu shuài shàng yuē jiàn kāng zhòng dì yòng dà chén yǒu dé wàng zhě wéi zhāng shǒu kě
建康谋帅，上曰："建康重地，用大臣有德望者，惟张守可。
zhì zhèn shù yuè hōng
"至镇数月薨。
shǒu cháng jiàn qín guì yú shí zǎi zhāng jùn jí guì wèi shū mì shǐ tóng cháo
守尝荐秦桧于时宰张浚，及桧为枢密使，同朝。
yī rì shǒu zài shěng gé zhí jùn shǒu yuē shǒu qián zhě wù gōng yǐ
一日，守在省阁执浚手曰："守前者误公矣。
jīn tóng bān liè yǔ zhī zhāo xī xiāng chǔ guān qí qū xiàng yǒu huàn shī zhī xīn gōng yi lì chén yú shàng
今同班列，与之朝夕相处，观其趋向，有患失之心，公宜力陈于上。
shǒu zài jiāng yòu yǐ jùn xiàn gòng yì kē rǎo shàng shū qǐng juān hé mǎi ba hé dí
"守在江右，以郡县供亿科扰，上疏请蠲和买，罢和籴。
shàng yù xíng zhī shí qín guì fāng sǔn dù zhī wèi yuè jìn qiě rì yōu sì fāng cái yòng zhī bù zhì jiàn shǒu shū nù yuē zhāng shuài hé sǔn guó rú shì
上欲行之，时秦桧方损度支为月进，且日忧四方财用之不至，见守疏，怒曰："张帅何损国如是？
shǒu wén zhī tàn yuē bǐ wèi sǔn guó nǎi yì guó yě
"守闻之，叹曰："彼谓损国，乃益国也。
zú shì wén jìng
"卒谥文靖。
sūn yì hù bù shì láng
孙抑，户部侍郎。
fù zhí róu zì jì shēn zǎi xiàng bì zhī sūn yě
富直柔，字季申，宰相弼之孙也。
yǐ fù rèn bǔ guān
以父任补官。
shǎo mǐn wù yǒu cái míng
少敏悟，有才名。
jìng kāng chū zhāo shuō zhī qí qí wén jiàn yú cháo zhào cì tóng jìn shì chū shēn chú mì shū shěng zhèng zì
靖康初，晁说之奇其文，荐于朝，召赐同进士出身，除秘书省正字。
jiàn yán èr nián zhào jìn chén jǔ suǒ zhī lǐ bù shì láng zhāng jùn yǐ zhí róu yīng
建炎二年，召近臣举所知，礼部侍郎张浚以直柔应。
zhào shòu zhù zuò zuǒ láng xún chú lǐ bù yuán wài láng qǐ jū shè rén qiān yòu jiàn yì dài fū
诏授著作佐郎，寻除礼部员外郎、起居舍人，迁右谏议大夫。
fàn zhì xū zì zhé jí zhōng zhào rù zhí róu lì yán zhì xū bù dàng fù yòng chū zhī dǐng zhōu
范致虚自谪籍中召入，直柔力言致虚不当复用，出知鼎州。
qiān jǐ shì zhōng
迁给事中。
yī guān tuán liàn shǐ wáng jì xiān yǐ tán ēn zhuǎn fáng yù shǐ fǎ dāng huí shòu de zhǐ tè yǔ huàn wǔ gōng dài fū
医官、团练使王继先以覃恩转防御使，法当回授，得旨特与换武功大夫。
zhí róu lùn jì xiān yǐ jì huàn shòu jì shòu zhī hòu zhuǎn háng guān zī chú shòu chāi qiǎn gèng wú suǒ ài
直柔论："继先以计换授，既授之后，转行官资，除授差遣，更无所碍。
qiě wǔ gōng dài fū wéi yǒu zhàn gōng lì biān rèn fù cái wǔ zhě nǎi qiān bù kě yǐ qīng shòu
且武功大夫惟有战功、历边任、负材武者乃迁，不可以轻授。
shàng wèi zǎi xiàng fàn zōng yǐn yuē cǐ chú chū zì zhèn yì
"上谓宰相范宗尹曰："此除出自朕意。
jīn zhí róu kàng lùn zhèn qū yì cóng zhī yǐ shēn zhí yán zhī qì
今直柔抗论，朕屈意从之，以伸直言之气。
sì nián qiān yù shǐ zhōng chéng
四年，迁御史中丞。
zhí róu qǐng ba yòu sī hóu yán qìng ér yǐ sū chí dài zhī shàng yuē tái jiàn yǐ shí yí bǔ guò wèi zhí bù dàng jiàn mǒu rén wèi mǒu guān
直柔请罢右司侯延庆，而以苏迟代之，上曰："台谏以拾遗补过为职，不当荐某人为某官。
yú shì yán qìng gǎi lǐ bù yuán wài láng ér chí wèi tài cháng shǎo qīng
"于是延庆改礼部员外郎，而迟为太常少卿。
shí yuè chú duān míng diàn xué shì qiān shū shū mì yuàn shì
十月，除端明殿学士、签书枢密院事。
gù shì qiān shū yǒu yǐ yuán wài láng wèi zhī ér wú sān chéng wèi zhī zhě
故事，签书有以员外郎为之，而无三丞为之者。
zhōng shū yán fēi jiù diǎn shí zhí róu wèi fèng yì láng nǎi tè qiān cháo fèng láng
中书言非旧典，时直柔为奉议郎，乃特迁朝奉郎。
zì shì jì lù guān sān chéng chú èr fǔ zhě qiān yuán wài láng zì zhí róu shǐ suì wéi lì
自是寄禄官三丞除二府者，迁员外郎，自直柔始，遂为例。
shào xīng yuán nián zhào lǐ bù tài cháng sì tǎo lùn lóng yòu tài hòu cè lǐ fàn zōng yǐn yuē tài mǔ qián hòu fèi chì shí chū zhāng dūn cài jīng rén jiē zhī fēi èr shèng zhī guò
绍兴元年，诏礼部太常寺讨论隆祐太后册礼，范宗尹曰："太母前后废斥，实出章惇、蔡京，人皆知非二圣之过。
zhí róu yuē bì xià tuī chóng lóng yòu tiān xià yǐ wéi dāng rán rén yì bù yǐ wèi fēi zhé miào yǔ shàng huáng yì yuàn bì xià wù fù zhì yí
"直柔曰："陛下推崇隆祐，天下以为当，然人亦不以为非哲庙与上皇意，愿陛下勿复致疑。
nǎi mìng lǐ guān tǎo lùn diǎn lǐ
"乃命礼官讨论典礼。
jì ér wáng jū zhèng yán tài hòu lóng míng dìng wèi yǐ zhèng yú yuán fú yi yòng qīn shèng zhào zòu gào tiān dì zōng miào qí diǎn lǐ bù xū tǎo lùn
既而王居正言："太后隆名定位，已正于元符，宜用钦圣诏，奏告天地宗庙，其典礼不须讨论。
yì suì dìng
"议遂定。
shàng yú xiàn chéng lóu yín liàng shàng shū yán zōng shè dà jì yù xuǎn tài zǔ zhū sūn bó zì xíng xià yǒu xián dé zhě shì zhì qīn wáng shǐ mù jiǔ zhōu yǐ dài huáng sì zhī shēng tuì chǔ fān fú
上虞县丞娄寅亮上书言宗社大计，欲选太祖诸孙"伯"字行下有贤德者视秩亲王，使牧九州，以待皇嗣之生，退处藩服。
shū rù shàng dà tàn wù zhí róu cóng ér jiàn zhī zhào fù xíng zài chú jiān chá yù shǐ
疏入，上大叹悟，直柔从而荐之，召赴行在，除监察御史。
yú shì xiào zōng lì wèi pǔ ān jùn wáng yǐ yín liàng zhī yán yě
于是孝宗立为普安郡王，以寅亮之言也。
chú tóng zhī shū mì yuàn shì
除同知枢密院事。
shì yù shǐ chén yǔ qiú lùn zhí róu fù huì xīn dào zōng yǒng zōng xiōng dì de jìn bìng lùn qí suǒ jiàn yòu sī jiàn hán huáng
侍御史沈与求论直柔附会辛道宗、永宗兄弟得进，并论其所荐右司谏韩璜。
xiān shì zhí róu cháng duǎn lǚ yí hào yú shàng qián yí hào yǔ qín guì jiē jì zhī yóu shì èr rén jù ba lèi zé jiān xún zhōu jiǔ shuì ér zhí róu yǐ běn guān tí jǔ dòng xiāo gōng
先是，直柔尝短吕颐浩于上前，颐浩与秦桧皆忌之，由是二人俱罢，礌责监浔州酒税，而直柔以本官提举洞霄宫。
liù nián dīng suǒ shēng mǔ yōu
六年，丁所生母忧。
qǐ fù zī zhèng diàn xué shì zhī zhèn jiāng fǔ cí bù fù
起复资政殿学士、知镇江府，辞不赴。
qǐ zhī qú zhōu
起知衢州。
yǐ shī rù sǐ zuì luò zhí fèng cí
以失入死罪，落职奉祠。
xún fù duān míng diàn xué shì
寻复端明殿学士。
cháng yáng shān zé fàng yì yín yǒng yǔ sū chí yè mèng de zhū rén yóu yǐ shòu zhōng yú jiā
徜徉山泽，放意吟咏，与苏迟、叶梦得诸人游，以寿终于家。
féng kāng guó zì yuán tōng běn míng fān suì níng fǔ rén
冯康国，字元通，本名轓，遂宁府人。
wèi tài xué shēng fù qì jié
为太学生，负气节。
jiàn yán zhōng gāo zōng cì háng zhōu lǐ bù shì láng zhāng jùn yǐ yù yíng cān zàn jūn shì liú píng jiāng
建炎中，高宗次杭州，礼部侍郎张浚以御营参赞军事留平江。
miáo liú zuò luàn jùn wài chàng shuài zhū jiāng hé bīng zhì tǎo niàn fu děng jū zhōng yù de biàn shì wǎng shuō zhī
苗、刘作乱，浚外倡帅诸将合兵致讨，念傅等居中，欲得辩士往说之。
shí fān kè jùn suǒ kāng kǎi qǐng xíng jùn qiǎn zhī zhì kàng shuō fu zhèng yàn yuē zì gǔ huàn guān luàn zhèng gēn zhū xiāng lián ruò zhū chú bì shòu huò
时轓客浚所，慷慨请行，浚遣之至杭，说傅、正彦曰："自古宦官乱政，根株相连，若诛锄必受祸。
jīn èr gōng yī dàn wèi guó jiā qù shù shí nián zhī huàn tiān xià méng fú shén dà
今二公一旦为国家去数十年之患，天下蒙福甚大。
rán zhǔ shàng chūn qiū dǐng shèng tiān xià bù wén qí guò qǐ kě jù chuán wèi yú qiǎng bǎo zhī zǐ
然主上春秋鼎盛，天下不闻其过，岂可遽传位于襁褓之子？
qiě qián rì míng wéi chuán wèi qí shí fèi lì èr gōng běn xīn wèi guó nài hé yǐ cǐ fù bàng tiān xià
且前日名为传位，其实废立，二公本心为国，奈何以此负谤天下？
fu àn jiàn dà nù fān cí qì bù qū
"傅按剑大怒，轓辞气不屈。
zhèng yàn nǎi shàn yù zhī yuē zhāng shì láng yù fù bì gù shàn rán xū yòng miàn yì
正彦乃善谕之曰："张侍郎欲复辟固善，然须用面议。
nǎi qiǎn fān hái yuē jùn zhì kàng
"乃遣轓还，约浚至杭。
jùn fù qiǎn fān yí shū fu děng gào yǐ huò fú shǐ gǎi
浚复遣轓移书傅等，告以祸福使改。
jì yòu fù fu shū sòng yán qí zuì
既又复傅书，诵言其罪。
fān zhì fu dǎng mǎ róu jí xù zhī yuē zuó zhāng shì láng shū bù wěi qū èr gōng dà nù yǐ fā bīng chū kàng yǐ jūn shàng gǎn lái yé
轓至，傅党马柔吉訹之曰："昨张侍郎书不委曲，二公大怒，已发兵出杭矣，君尚敢来耶？
fān yuē wèi zé bù lái lái zé bù wèi
"轓曰："畏则不来，来则不畏。
wáng shì xiū yù jū liú fān huì jùn miù wéi shū yí fān yún shì yǒu kè zì kàng lái fāng zhī èr gōng yú shè jì chū wú bù lì zhī xīn shén huǐ qián shū zhī qīng yì yě
"王世修欲拘留轓，会浚谬为书遗轓云："适有客自杭来，方知二公于社稷初无不利之心，甚悔前书之轻易也。
fu děng jiàn zhī xǐ fān de miǎn
"傅等见之喜，轓得免。
é qín wáng zhī bīng dà jí fu děng shǐ jù fān zhī qí kě dòng nǎi shuō zǎi xiàng zhū shèng fēi yǐ jīn rì zhī shì dāng yǐ yuān shèng huáng dì wéi zhǔ ruì shèng huáng dì yi fù wèi dà yuán shuài shǎo zhǔ wèi huáng tài zhí tài hòu chuí lián
俄勤王之兵大集，傅等始惧，轓知其可动，乃说宰相朱胜非，以今日之事，当以渊圣皇帝为主，睿圣皇帝宜复为大元帅，少主为皇太侄，太后垂帘。
shèng fēi lìng yǔ fu zhèng yàn yì jiē xǔ nuò
胜非令与傅、正彦议，皆许诺。
fān yòu qǐng bāo fu zhèng yàn rú zhào pǔ gù shì suì jiē cì tiě quàn
轓又请褒傅、正彦如赵普故事，遂皆赐铁券。
zhào bǔ fān fèng yì láng shǒu bīng bù yuán wài láng cì wǔ pǐn fú gēng míng kāng guó
诏补轓奉议郎、守兵部员外郎，赐五品服，更名康国。
gāo zōng fǎn zhèng yǐ zhāng jùn xuān fǔ chuān shǎn jùn pì kāng guó zhǔ guǎn jī yí wén zì
高宗反正，以张浚宣抚川、陕，浚辟康国主管机宜文字。
jùn zhì shǔ qiǎn kāng guó rù zòu shì zhào jìn liǎng guān wèi jīng hú xuān yù shǐ
浚至蜀，遣康国入奏事，诏进两官，为荆湖宣谕使。
kāng guó zhī xíng yě shàng xìng zhè dōng bù xiá jiàng zhào zhǐ kāng guó yǐ zì yì wèi zhī yán zhě hé yǐ shàn zào zhì shū zuò biǎn zhì èr děng
康国之行也，上幸浙东，不暇降诏旨，康国以自意为之，言者劾以擅造制书，坐贬秩二等。
shào xīng sān nián jùn zhào hái yǔ kāng guó jù fù xíng zài
绍兴三年，浚召还，与康国俱赴行在。
jùn jì chù yù shǐ cháng tóng yīn lùn kāng guó ba zhī
浚既黜，御史常同因论康国，罢之。
qǐ zhī wàn zhōu hú běi zhuǎn yùn pàn guān
起知万州、湖北转运判官。
jùn xiāng rù wèi dōu guān yuán wài láng
浚相，入为都官员外郎。
kāng guó yán sì chuān shuì sè zǔ zōng yǐ lái zhèng shuì zhòng zhě kē shé qīng zhèng shuì qīng zhě kē shé zhòng kē shé quán héng yǔ shuì píng zhǔn gù wú piān zhòng
康国言："四川税色，祖宗以来，正税重者科折轻，正税轻者科折重，科折权衡与税平准，故无偏重。
jìn nián jiān sī zǒng cáo xī gǎi jiù fǎ qǔ shù wu duō shī yè táo wáng jiē yóu yú cǐ
近年监司总漕悉改旧法，取数务多，失业逃亡皆由于此。
hé cóng jiù fǎ
盍从旧法。
zhào yǐ qí yán xià sì chuān xiàn sī chá bù rú fǎ zhě
"诏以其言下四川宪司察不如法者。
yòu yán shǔ kǔ lù yùn dāng yù wú jiè fēi fáng qiū yuè fēn bīng jiù liáng
又言："蜀苦陆运，当谕吴玠，非防秋月，分兵就粮；
jiān xuǎn shǒu mù zhì liáng yáng zhāo jí liú sàn gēng záo jiù xù zé cáo yùn kě shěng
兼选守牧治梁、洋，招集流散，耕凿就绪，则漕运可省。
cǐ bǎo shǔ zhī liáng cè yě
此保蜀之良策也。
jùn qù xiàng wèi kāng guó qǐ bǔ wài
浚去相位，康国乞补外。
zhào dǐng yán yú gāo zōng yuē zì zhāng jùn ba shǔ shì bù zì ān jīn liú zhě shí yú rén chén kǒng tái jiàn yǐ jùn gù yǒu lùn liè wàng bì xià chá zhī
赵鼎言于高宗曰："自张浚罢，蜀士不自安，今留者十余人，臣恐台谏以浚故有论列，望陛下察之。
gāo zōng yuē cháo tíng yòng rén zhǐ dāng lùn qí cái yǔ fǒu ěr
"高宗曰："朝廷用人，止当论其才与否耳。
qǐng tái jiàn hǎo yǐ péng dǎng lùn shì dài fū rú ba yī zǎi xiàng zé fán suǒ jiàn yǐn bù wèn cái fǒu yī shí bà chù nǎi cháo tíng shǐ zhī wèi péng dǎng fēi suǒ yǐ ài rén cái hòu fēng sú yě
顷台谏好以朋党论士大夫，如罢一宰相，则凡所荐引，不问才否一时罢黜，乃朝廷使之为朋党，非所以爱人才、厚风俗也。
qiān yòu sī yuán wài láng chú zhí xiǎn mó gé zhī kuí zhōu
"迁右司员外郎，除直显谟阁、知夔州。
dīng mǔ yōu qǐ fù fǔ yù wú jiè jūn chú dōu dà zhǔ guǎn chuān shǎn chá mǎ zú
丁母忧，起复，抚谕吴玠军，除都大主管川陕茶马，卒。
lùn yuē shān sù li bǐng téng kāng dāng wēi jí cún wáng zhī qiū jiē kǎn kǎn zhèng sè zhī wú bù yán
论曰：邓肃、李邴、滕康当危急存亡之秋，皆侃侃正色，知无不言。
zhāng shǒu lùn shì míng yuǎn fù zhí róu ě yú qín guì lǚ yí hào féng kāng guó shuō zhé èr xiōng jiē yǒu yòng zhī cái yě
张守论事明远，富直柔厄于秦桧、吕颐浩，冯康国说折二凶，皆有用之才也。
sòng shǐ yuán tuì tuì děng
《宋史》 元·脱脱等