lín xūn liú cái shào xǔ xīn yīng mèng míng céng sān pìn xú qiáo dù zhèng chéng bì niú dà nián chén zhòng wēi liáng chéng dà li zhī xiào
林勋刘才邵许忻应孟明曾三聘徐侨度正程珌牛大年陈仲微梁成大李知孝
lín xūn hè zhōu rén
林勋，贺州人。
zhèng hé wǔ nián jìn shì wèi guǎng zhōu jiào shòu
政和五年进士，为广州教授。
jiàn yán sān nián bā yuè xiàn běn zhèng shū shí sān piān yán guó jiā bīng nóng zhī zhèng lǜ yīn táng mò zhī gù
建炎三年八月，献《本政书》十三篇，言："国家兵农之政，率因唐末之故。
jīn nóng pín ér duō shī zhí bīng jiāo ér bù kě yòng shì yǐ jī mín cuàn zú lèi wèi dào zéi
今农贫而多失职，兵骄而不可用，是以饥民窜卒，类为盗贼。
yi fǎng gǔ jǐng tián zhī zhì shǐ mín yī fū zhàn tián wǔ shí mǔ qí yǒu xiàn tián zhī jiā wú de shì tián qí wú tián yǔ yóu duò mò zuò zhě jiē qū zhī shǐ wèi lì nóng yǐ gēng tián zhī xiàn zhě ér zá niǔ qián gǔ yǐ wéi shí yī zhī shuì
宜仿古井田之制，使民一夫占田五十亩，其有羡田之家，毋得市田，其无田与游惰末作者，皆驱之使为隶农，以耕田之羡者，而杂纽钱谷，以为十一之税。
sòng èr shuì zhī shù shì táng zēng zhì qī bèi
宋二税之数，视唐增至七倍。
jīn běn zhèng zhī zhì měi shí liù fu wèi yī jǐng tí fēng bǎi lǐ wèi sān qiān sì bǎi jǐng lǜ shuì mǐ wǔ wàn yī qiān hú qián wàn èr qiān mín
今本政之制，每十六夫为一井，提封百里，为三千四百井，率税米五万一千斛、钱万二千缗；
měi jǐng fù èr bīng mǎ yì pǐ lǜ wèi bīng liù qiān bā bǎi rén mǎ sān qiān sì bǎi pǐ suì qǔ wǔ zhī yī yǐ wéi shàng fān zhī é yǐ gěi zhēng yì
每井赋二兵、马一匹，率为兵六千八百人、马三千四百匹，岁取五之一以为上番之额，以给征役。
wú shì zé yòu fēn wéi sì fān yǐ zhí guān fǔ yǐ gěi shǒu wèi
无事则又分为四番，以直官府，以给守卫。
shì mín fán sān shí wǔ nián ér yì shǐ yī biàn yě
是民凡三十五年而役使一遍也。
xī shàng zé suì shí mǐ wàn jiǔ qiān yú hú qián sān qiān liù bǎi yú mín wú shì zé jiǎn sì fēn zhī sān jiē yǐ yī tóng zhī zū shuì gōng zhī
悉上则岁食米万九千余斛，钱三千六百余缗，无事则减四分之三，皆以一同之租税供之。
pǐ fù zhī gòng juàn sān chǐ mián yī liǎng
匹妇之贡，绢三尺，绵一两。
bǎi lǐ zhī xiàn suì shōu juàn sì qiān yú pǐ mián sān qiān sì bǎi jīn
百里之县，岁收绢四千余匹，绵三千四百斤。
fēi cán xiāng zé bù liù chǐ má èr liǎng suǒ shōu shì juàn mián lǜ bèi zhī
非蚕乡则布六尺、麻二两，所收视绢绵率倍之。
xíng zhī shí nián zé mín zhī kǒu suàn guān zhī jiǔ gū yǔ fán chá yán xiāng fán zhī què jiē kě chí yǐ yǔ mín
行之十年，则民之口算，官之酒酤，与凡茶、盐、香、矾之榷，皆可弛以予民。
qí shuō shèn bèi
"其说甚备。
shū zòu yǐ xūn wèi guì zhōu jié dù zhǎng shū jì
书奏，以勋为桂州节度掌书记。
qí hòu
其后，
xūn yòu xiàn bǐ jiào shū èr piān
勋又献《比较书》二篇，
dà lüè wèi guì zhōu dì dōng xi liù bǎi lǐ
大略谓："桂州地东西六百里，
nán běi wǔ bǎi lǐ
南北五百里，
yǐ gǔ chǐ jì zhī
以古尺计之，
wèi fāng bǎi lǐ zhī guó sì shí
为方百里之国四十，
dāng kěn tián èr bǎi èr shí wǔ wàn èr qiān bā bǎi qǐng
当垦田二百二十五万二千八百顷，
yǒu tián fū èr bǎi sì wàn bā qiān
有田夫二百四万八千，
chū mǐ èr shí sì wàn bā qiān hú
出米二十四万八千斛，
lù qīng dài fū yǐ xià sì qiān rén
禄卿大夫以下四千人，
lù bīng sān shí wàn rén
禄兵三十万人。
jīn guì zhōu kěn tián yuē wàn sì shí èr qǐng dīng èr shí yī wàn liù qiān liù bǎi yī shí wǔ shuì qián wàn wǔ qiān yú mín miáo mǐ wǔ wàn èr bǎi hú yǒu jī zhōu xiàn guān bù mǎn bǎi yuán guān bīng wǔ qiān yī bǎi rén
今桂州垦田约万四十二顷，丁二十一万六千六百一十五，税钱万五千余缗，苗米五万二百斛有奇，州县官不满百员，官兵五千一百人。
gài tǔ dì huāng wú ér yóu shǒu mò zuò zhī rén zhòng shì yǐ dì lì duō yí cái yòng bù zú jiē běn zhèng bù xiū zhī gù
盖土地荒芜而游手末作之人众，是以地利多遗，财用不足，皆本政不修之故。
zhū xī shén ài qí shū
"朱熹甚爱其书。
dōng yáng chén liàng yuē xūn wèi cǐ shū kǎo gǔ yàn jīn sī lǜ zhōu mì kě wèi qín yǐ
东阳陈亮曰："勋为此书，考古验今，思虑周密，可谓勤矣。
shì zhī wèi jǐng dì zhī xué zhě shú yǒu jiā yú xūn zhě hu
世之为井地之学者，孰有加于勋者乎？
yào bì yǒu yīng xióng tè qǐ zhī jūn yòng yú yī biàn zhī hòu chéng shùn zhì lì zé mín bù hài ér kě yǐ shàn qí hòu yǐ
要必有英雄特起之君，用于一变之后，成顺致利，则民不骇而可以善其后矣。
liú cái shào zì měi zhōng jí zhōu lú líng rén
刘才邵，字美中，吉州庐陵人。
qí shàng shì è tài zōng zhào jiàn wèi jí yòng ér zú
其上世鹗，太宗召见，未及用而卒。
cháng fèn wǔ jì wén cí bēi ruò fǎng yáng xióng fǎ yán zhe fǎ yǔ bā shí yī piān xíng yú shì
尝愤五季文辞卑弱，仿杨雄《法言》，著《法语》八十一篇行于世。
cái shào yǐ dà guān èr nián shàng shě shì hè wèi gàn rǔ èr zhōu jiào shòu fù wèi hú běi tí jǔ xué shì guǎn gàn wén zì
才邵以大观二年上舍释褐，为赣、汝二州教授，复为湖北提举学事管干文字。
xuān hé èr nián zhōng hóng cí kē qiān sī nóng sì chéng
宣和二年，中宏词科，迁司农寺丞。
jìng kāng yuán nián qiān jiào shū láng
靖康元年，迁校书郎。
gāo zōng jí wèi yǐ qīn lǎo guī shì jū xián shí nián
高宗即位，以亲老归侍，居闲十年。
yù shǐ zhōng chéng liáo gāng jiàn zhī zhào jiàn qiān mì shū chéng lì jià bù yuán wài láng qiān lì bù yuán wài láng diǎn shì yòu xuǎn shì
御史中丞廖刚荐之，召见，迁秘书丞，历驾部员外郎，迁吏部员外郎，典侍右选事。
xiān shì zōng shì zhù gōng guàn yuè miào lì xū fù bù yuǎn zhě huò nán yú xíng
先是，宗室注宫观、岳庙，例须赴部，远者或难于行。
cái shào yán xǔ jīng suǒ shǔ yǐ wén yú bù yī tiáo zhù nǐ xíng zhī ér biàn
才邵言许经所属以闻于部，依条注拟，行之而便。
qiān jūn qì jiān jì ér qiān qǐ jū shè rén wèi jǐ wèi zhōng shū shè rén jiān quán zhí xué shì yuàn
迁军器监，既而迁起居舍人，未几，为中书舍人兼权直学士院。
dì chēng qí néng wén shí zǎi jì zhī chū zhī zhāng zhōu
帝称其能文，时宰忌之，出知漳州。
jí chéng dōng kāi qú shí yǒu sì wèi zhá yǔ dǒu mén yǐ zhū huì jué gài tián shù qiān mǔ
即城东开渠十有四，为闸与斗门以潴汇决，溉田数千亩。
mín shén dé zhī
民甚德之。
liǎng fèng cí
两奉祠。
shào xīng èr shí wǔ nián zhào bài gōng bù shì láng jiān zhí xué shì yuàn xún quán lì bù shàng shū
绍兴二十五年，召拜工部侍郎兼直学士院，寻权吏部尚书。
yǐ jí qǐng cí jiā xiǎn mó gé zhí xué shì
以疾请祠，加显谟阁直学士。
zú zèng tōng fèng dài fū
卒，赠通奉大夫。
cái shào qì hé mào gōng fāng quán chén yòng shì zhī shí yōng róng xùn bì yǐ bǎo míng jié
才邵气和貌恭，方权臣用事之时，雍容逊避，以保名节。
suǒ zhe shān xī jū shì jí xíng shì
所著《檆溪居士集》行世。
xǔ xīn gǒng zhōu rén
许忻，拱州人。
xuān hé sān nián jìn shì gāo zōng shí wèi lì bù yuán wài láng yǒu zhǐ yǐn jiàn
宣和三年进士，高宗时，为吏部员外郎，有旨引见。
shì shí jīn guó shǐ rén zhāng tōng gǔ zài guǎn xīn shàng shū jí lùn hé yì bù biàn yuē
是时，金国使人张通古在馆，忻上疏极论和议不便，曰：
chén liǎng méng zhào jiàn zhuó zhì wén guǎn jīn zī fù jiàng ruì zhǐ yǐn duì
臣两蒙召见，擢置文馆，今兹复降睿旨引对。
jīn jiàn bì xià yú duō gù zhī shí yù cǎi qiān lǜ yī dé zhī shuō yǐ guǎng cōng míng shì chén tú bào wàn fēn zhī qiū yě gù gǎn jié yú ér xiào zhōng
今见陛下于多故之时，欲采千虑一得之说以广聪明，是臣图报万分之秋也，故敢竭愚而效忠。
chén wén jīn shǐ zhī lái bì xià yǐ zǔ zōng líng qǐn fèi sì huī zōng huáng dì xiǎn sù huáng hòu zǐ gōng zài yuǎn mǔ hòu chūn qiū yǐ gāo jiǔ quē chén hūn zhī fèng yuān shèng huáng dì yǔ tiān zú hái guī wú qī yù qū jǐ yǐ jiù hé qiǎn shǐ bào pìn
臣闻金使之来，陛下以祖宗陵寝废祀，徽宗皇帝、显肃皇后梓宫在远，母后春秋已高，久阙晨昏之奉，渊圣皇帝与天族还归无期，欲屈己以就和，遣使报聘。
zī shì tǐ dà gù yǐ zhào shì cóng tái jiàn gè jù suǒ jiàn wén yǐ bù zhī shì cóng tái jiàn jiē yǐ wéi kě hu
兹事体大，固已诏侍从、台谏各具所见闻矣，不知侍从台谏皆以为可乎？
yì yì kě fǒu zá jìn ér bì xià wèi yǒu suǒ zé hu
抑亦可否杂进，而陛下未有所择乎？
yì yì jīn yǐ gōng shùn bù fù yāo wǒ yǐ nán xíng zhī lǐ hu
抑亦金已恭顺，不复邀我以难行之礼乎？
shì shù zhě chén suǒ bù dé ér wén yě
是数者，臣所不得而闻也。
qǐng shì bié bái lì hài wèi bì xià xiáng chén zhī
请试别白利害，为陛下详陈之。
fu jīn rén shǐ rù kòu yě gù cháng yún jiǎng hé yǐ
夫金人始入寇也，固尝云讲和矣。
jìng kāng zhī chū yuē sù wáng zhì dà hé ér fǎn yǐ ér xié zhī běi xíng qì wú yīn hào
靖康之初，约肃王至大河而返，已而挟之北行，讫无音耗。
hé shuò qiān lǐ fén lüě wú yí lǎo zhì xì léi ér sǐ zhě yì wàn jì fù pò wēi shèng lóng dé děng zhōu
河朔千里，焚掠无遗，老稚系累而死者亿万计，复破威胜、隆德等州。
yuān shèng huáng dì cháng jiàng zhào shū wèi jīn rén yū méng bì bù kě shǒu
渊圣皇帝尝降诏书，谓金人渝盟，必不可守。
shì suì yòu fù shēn rù cháo tíng zhì zhì shī yí dū chéng suì xiàn
是岁又复深入，朝廷制置失宜，都城遂陷。
dí qíng jiǎo shén jù wǒ bǎi wàn zhī zhòng bì yǐ sǐ zhēng yě zhǐ wǒ zhū dào qín wáng zhī shī zé yòu yuē jiǎng hé yǐ
敌情狡甚，惧我百万之众必以死争也，止我诸道勤王之师，则又曰讲和矣。
nǎi yāo yuān shèng chū jiāo cì yāo huī zōng jì wǎng zhuī qǔ zōng zú dài wú xū rì qīng jié fǔ kù mǐ yǒu jié yí gōng qīng dà chén lèi jiē jū zhí rán hòu wěi lì zhāng bāng chāng ér qù
乃邀渊圣出郊，次邀徽宗继往，追取宗族，殆无虚日，倾竭府库，靡有孑遗，公卿大臣类皆拘执，然后伪立张邦昌而去。
zé shì jīn rén suǒ wèi jiǎng hé zhě guǒ kě xìn hu
则是金人所谓"讲和"者，果可信乎？
cǐ yǐ rán zhī huò bì xià suǒ qīn jiàn
此已然之祸，陛下所亲见。
jīn tú yǐ wáng lún miù yōu zhī shuō suì yòu zhì jīn rén zé wǒ yǐ bì bù kě xíng zhī lǐ ér bì xià suì yǐ qū jǐ cóng zhī chén shì yǐ bù jué tì sì zhī héng liú yě
今徒以王伦缪悠之说，遂诱致金人责我以必不可行之礼，而陛下遂已屈己从之，臣是以不觉涕泗之横流也。
ér bǐ yǐ zhào yù jiāng nán wèi míng ér lái zé shì fēi chǐ shū ér xià běn cháo qǐ jiǎng hé zhī wèi zāi
而彼以"诏谕江南"为名而来，则是飞尺书而下本朝，岂讲和之谓哉？
wǒ gōng shòu zhī zhēn wéi chén qiè yǐ
我躬受之，真为臣妾矣。
bì xià fāng qǐn shān zhěn kuài qí rěn xià qióng lú zhī bài hu
陛下方寝苫枕块，其忍下穹庐之拜乎？
chén qiè liào bì xià bì bù rěn wèi yě
臣窃料陛下必不忍为也。
wàn yī fèng qí zhào lìng zé jiāng biàn zhì wú zhī dà chén fēn bù wú zhī zhū jiāng yāo qiú wú yàn mǐ yǒu qióng jí
万一奉其诏令，则将变置吾之大臣，分部吾之诸将，邀求无厌，靡有穷极。
dāng cǐ zhī shí bì xià yù cóng zhī zé wú yǐ lì guó bù cóng zhī zé fù zé wǒ yǐ wéi lìng qí hé yǐ zì chǔ hu
当此之时，陛下欲从之则无以立国，不从之则复责我以违令，其何以自处乎？
kuàng quǎn yáng zhī qún jīng dòng wǒ líng qǐn qiāng huǐ wǒ zōng miào jié qiān wǒ èr dì jù shǒu wǒ zǔ zōng zhī de tú tàn wǒ zǔ zōng zhī mín ér yòu huī zōng huáng dì xiǎn sù huáng hòu jiàn yú bù fǎn suì zhì wàn guó tòng xīn shì wèi bù gòng dài tiān zhī chóu
况犬羊之群，惊动我陵寝，戕毁我宗庙，劫迁我二帝，据守我祖宗之地，涂炭我祖宗之民，而又徽宗皇帝、显肃皇后鉴舆不返，遂致万国痛心，是谓不共戴天之仇。
bǐ yì wǒ zhī bì fù cǐ chóu yě wèi cháng qǐng kè ér wàng tú wǒ qǐ yī wáng lún néng píng zāi
彼意我之必复此仇也，未尝顷刻而忘图我，岂一王伦能平哉？
fāng wáng lún zhī wèi cǐ xíng yě suī lǘ xiàng zhī rén yì zhī qí qǔ xiào wài yí wèi guó shēng shì
方王伦之为此行也，虽闾巷之人，亦知其取笑外夷，为国生事。
jīn wú gù yòu kuáng dí bèi màn rú cǐ ruò yóu yǐ xìn qí shuō ér bù qǐn chéng kě tòng kū shǐ jiǎ yì fù shēng wèi guó yǒu rén hū zāi wú rén hū zāi
今无故诱狂敌悖慢如此，若犹倚信其说而不寝，诚可恸哭，使贾谊复生，谓国有人乎哉，无人乎哉？
gǔ zhī wài yí gù yǒu bù dé yǐ ér shì zhī yǐ pí bì shì zhī yǐ zhū yù shì zhī yǐ quǎn mǎ zhě hé cháng yǒu shòu qí zhào wéi wài yí zhī yù shì cóng rú jīn rì shì zāi
古之外夷，固有不得已而事之以皮币、事之以珠玉、事之以犬马者，曷尝有受其诏，惟外夷之欲是从，如今日事哉！
tuō huò bāo xiū rěn chǐ shòu qí zhào yù ér bǐ suǒ yǐ xǔ wǒ zhě bù fù rú yuē zé tú shòu mò dà zhī rǔ yí wàn shì zhī jī
脱或包羞忍耻，受其诏谕，而彼所以许我者不复如约，则徒受莫大之辱，贻万世之讥；
zòng shǐ rú yuē zé shì wǒ jīn rì suǒ yǒu tǔ dì xiān gǒng shǒu ér fèng wài yí yǐ zǔ zōng zài tiān zhī líng yǐ wèi rú hé
纵使如约，则是我今日所有土地，先拱手而奉外夷矣，祖宗在天之灵，以谓如何？
huī zōng huáng dì xiǎn sù huáng hòu bù gòng dài tiān zhī chóu suì bù kě fù yě qǐ bù néng tòng zāi
徽宗皇帝、显肃皇后不共戴天之仇，遂不可复也，岂不能痛哉！
bì xià qí shěn sī zhī duàn fēi shèng xīn suǒ néng ān yě
陛下其审思之，断非圣心所能安也。
zì jīn shǐ rù jìng yǐ lái nèi wài huáng huò tǎng huò bì xià zhōng yǐ wáng lún zhī shuō wèi bù wàng jīn rén zhī zhào wèi kě cóng chén kǒng bù wéi duò wài yí zhī jiān jì ér yì wài zhī yú jiāng yǒu bù kě shèng yán zhě yǐ
自金使入境以来，内外惶惑，傥或陛下终以王伦之说为不妄，金人之诏为可从，臣恐不惟堕外夷之奸计，而意外之虞，将有不可胜言者矣。
cǐ zhòng suǒ gòng xiǎo bì xià yì cháng lǜ jí yú cǐ hu
此众所共晓，陛下亦尝虑及于此乎？
guó jiā liǎng cháng bài wài yí yú huái diàn suī wèi néng kè fù zhōng yuán zhī de ér dà jiāng zhī nán yì zú zhī wú
国家两尝败外夷于淮甸，虽未能克复中原之地，而大江之南亦足支吾。
jūn shēng cū zhèn guó shì cū dìng gù jīn rén yīn wáng lún zhī wǎng fù qiǎn shǐ lái cháng shì cháo tíng
军声粗震，国势粗定，故金人因王伦之往复，遣使来尝试朝廷。
wǒ ruò cóng qí suǒ qǐng zhèng duò jì zhōng
我若从其所请，正堕计中；
bù cóng qí yù qiě hòu xié wǒ zhī jīn bì ér qù yì hé shì ér fēi bǐ zhī lì zāi
不从其欲，且厚携我之金币而去，亦何适而非彼之利哉！
wèi jīn zhī jì dú yǒu bì xià fān rán gǎi lǜ bù gào zhōng wài yǐ shōu rén xīn wèi zǔ zōng líng qǐn fèi sì huī zōng huáng dì xiǎn sù huáng hòu zǐ gōng zài yuǎn mǔ hòu yuān shèng zōng zhī zú shǔ wèi hái gù qiǎn shǐ yíng qǐng jì suì nán guī
为今之计，独有陛下幡然改虑，布告中外，以收人心，谓祖宗陵寝废祀，徽宗皇帝、显肃皇后梓宫在远，母后、渊圣、宗枝族属未还，故遣使迎请，冀遂南归。
jīn dí zhī lái yāo cháo tíng yǐ bì bù kě cóng zhī lǐ shí wáng lún mài guó zhī zuì dāng háng zhū zé yǐ shì tiān xià zhī yí
今敌之来，邀朝廷以必不可从之礼，实王伦卖国之罪，当行诛责，以释天下之疑。
rán hòu jī lì zhū jiāng jǐn hàn biān chuí wú duò dí jì jìn yòng zhōng zhèng chù yuǎn jiān xié yǐ zhèn jì gāng yǐ xiū zhèng shì wu wèi shí xiào bù shì xū míng xī lǜ cháo móu yǐ tú xīng fù shù hū kě yǐ
然后激厉诸将，谨捍边陲，无堕敌计，进用忠正，黜远奸邪，以振纪纲，以修政事，务为实效，不事虚名，夕虑朝谋，以图兴复，庶乎可矣。
jīn jīn shǐ suī yǐ jiù guǎn wèi dāng bié yì qū chǔ zhī yi
今金使虽已就馆，谓当别议区处之宜。
chén wén wàn rén suǒ jù bì yǒu gōng yán
臣闻万人所聚，必有公言。
jīn zài tíng bǎi zhí shì zhī chén yǔ zhōng wài yī xīn jiē yǐ jīn rén zhī zhào wèi bù kě cóng gōng yán rú cǐ bì xià dú bù chá hu
今在廷百执事之臣，与中外一心，皆以金人之诏为不可从，公言如此，陛下独不察乎？
ruò fú wèi zhān hǎn zhī yǐ sǐ wài yí nèi luàn qì dān lín yá fù lì gù jīn jīn zhǔ fù yǔ wǒ píng děng yǔ shì jiē xíng zhà kuǎn wǒ shī zhī jì fēi chén suǒ gǎn zhī yě
若夫谓粘罕之已死，外夷内乱，契丹林牙复立，故今金主复与我平等语，是皆行诈款我师之计，非臣所敢知也。
huò zhě yòu wèi jīn shǐ zài guǎn jīn shāo gōng shùn
或者又谓金使在馆，今稍恭顺。
rú chén zhī suǒ wén yòu hé qí bèi màn yú qián ér jù shè gōng shùn yú hòu
如臣之所闻，又何其悖慢于前，而遽设恭顺于后？
dí qíng biàn zhà bǎi chū qǐ yi wéi tīng qí gān yán suì wàng bèi yù zhī shēn jì dài qí huò luàn zhī yǐ zhì yòu wú suǒ jí
敌情变诈百出，岂宜惟听其甘言，遂忘备豫之深计，待其祸乱之已至，又无所及？
cǐ chéng qiē yú shì qíng
此诚切于事情。
jīn rì zhī jǔ cún wáng suǒ xì yú zhōng gǎn fā bù néng zì jǐ wàng jiàn qí xin juǎn xin juǎn zhī zhōng tè chuí cǎi nà gèng yǔ sān èr dà chén shú yì qí biàn wú yí yì shí zhī huǐ shè jì tiān xià xìng shèn
今日之举，存亡所系，愚衷感发，不能自己，望鉴其忄卷忄卷之忠，特垂采纳，更与三二大臣熟议其便，无贻异时之悔，社稷天下幸甚。
shū rù bù xǐng
疏入，不省。
hòu xīn tuō gù qǐ cóng wài bǔ nǎi shòu jīng hú nán lù zhuǎn yùn pàn guān
后忻托故乞从外补，乃授荆湖南路转运判官。
zhé jū fǔ zhōu qǐ zhī shào yáng zú
谪居抚州，起知邵阳，卒。
yīng mèng míng zì zhòng shí wù zhōu yǒng kāng rén
应孟明，字仲实，婺州永康人。
shǎo rù tài xué dēng lóng xìng yuán nián jìn shì dì
少入太学，登隆兴元年进士第。
shì zhōng jiào guān diào lín ān fǔ jiào shòu jì wèi zhè dōng ān fǔ sī gàn guān lè píng xiàn chéng
试中教官，调临安府教授，继为浙东安抚司干官、乐平县丞。
shì yù shǐ gé bì jiān chá yù shǐ wáng lìn jiàn wèi xiáng dìng yī sī chì lìng suǒ shān dìng guān
侍御史葛邲、监察御史王蔺荐为详定一司敕令所删定官。
lún duì shǒu lùn nán běi tōng hǎo jiāng chǎng wú yú dāng xuǎn jiāng liàn bīng cháng rú dà dí zhī zài jìng ér kě yǐ yī rì hū hu
轮对，首论："南北通好，疆场无虞，当选将练兵，常如大敌之在境，而可以一日忽乎？
tān cán kē kù zhī lì wèi qù wú mín dé wú bù ān qí shēng zhě hu
贪残苛酷之吏未去，吾民得无不安其生者乎？
xián shì nì yú xià liáo zhōng yán yōng yú shàng wén wú nǎi zhòng zhèng zhī mén wèi jǐn kāi ér jiān tīng zhī yì wèi jǐn fú hu
贤士匿于下僚，忠言壅于上闻，无乃众正之门未尽开，而兼听之意未尽孚乎？
jūn chén zhī jiān jiè jù ér bù zì chí qín láo ér bù zì níng jìn jūn zǐ tuì xiǎo rén yǐ mín yǐn wèi yōu yǐ biān chuí wèi jǐng zé zhèng zhì zì xiū jì gāng zì zhāng yǐ
君臣之间，戒惧而不自持，勤劳而不自宁，进君子，退小人，以民隐为忧，以边陲为警，则政治自修，纪纲自张矣。
xiào zōng yuē zhèn zǎo yè jiè jù wú qǐng kè wàng tuì cháo zhī xiá yì wú tā hǎo zhèng kǒng lín cháo huò shāo yàn zé wàn jǐ zhī kuàng zì cǐ shǐ yǐ
"孝宗曰："朕早夜戒惧，无顷刻忘，退朝之暇，亦无它好，正恐临朝或稍晏，则万几之旷自此始矣。
cì qǐ shēn yán jiān sī bì tān lì zhī jìn jiàn jǔ xùn sī qíng zhī jìn dì jiā jiǎng jiǔ zhī
"次乞申严监司庇贪吏之禁，荐举徇私情之禁，帝嘉奖久之。
tā rì zǎi xiàng jìn nǐ dì chū piàn zhǐ yú zhǎng zhōng shū èr rén xìng míng yuē qīng hé gù bù jí cǐ
它日，宰相进拟，帝出片纸于掌中，书二人姓名，曰："卿何故不及此？
qí yī zé mèng míng yě
"其一则孟明也。
nǎi bài dà lǐ sì chéng
乃拜大理寺丞。
gù dà jiàng li xiǎn zhōng zhī zǐ jiā tóng nì sǐ yǒu sī wū yǐ shā rén dǎi xì jǐ sān bǎi jiā
故大将李显忠之子家僮溺死，有司诬以杀人，逮系几三百家。
mèng míng chá qí yuān bái yú zhǎng guān shì zhī
孟明察其冤，白于长官，释之。
chū wèi fú jiàn tí jǔ cháng píng bì cí dì yuē zhèn zhī qīng ài bǎi xìng è zāng lì shì yǒu bù biàn yú mín yi xī yì yǐ wén
出为福建提举常平，陛辞，帝曰："朕知卿爱百姓，恶赃吏，事有不便于民，宜悉意以闻。
yīn wèn dāng shì rén cái mèng míng duì yuē yǒu cái ér bù xué zé liú wèi kè bó wéi shàng zhī jiào huà míng qǔ shě zhèng shǐ huí xīn xiàng dào zé chéng jiù bì bèi yú rén
"因问当世人才，孟明对曰："有才而不学，则流为刻薄，惟上之教化明，取舍正，使回心向道，则成就必倍于人。
dì yuē chéng wéi rén shàng zhě zhī zé
"帝曰："诚为人上者之责。
mèng míng zhì bù jù yǐ lín qiǎn zhī yì zī fǎng zhī
"孟明至部，具以临遣之意咨访之。
dì yī rì yù jīng yán yīn lùn jiān sī àn chá gù wèi jiǎng dú guān yuē zhèn jìn rì de shù rén yīng mèng míng qí zuì yě
帝一日御经筵，因论监司按察，顾谓讲读官曰："朕近日得数人，应孟明，其最也。
xún chú zhè dōng tí diǎn xíng yù yǐ xiāng bù yǐn xián gǎi shǐ jiāng dōng
"寻除浙东提点刑狱，以乡部引嫌，改使江东。
huì guǎng xī móu shuài dì wèi fǔ chén yuē zhèn shú sī zhī wú yì yīng mèng míng zhě
会广西谋帅，帝谓辅臣曰："朕熟思之，无易应孟明者。
jí yǐ shǒu bǐ cì mèng míng yuē zhèn wén guǎng xī yán fǎ lì hài xiāng bàn qīng dào rèn zì kě xiáng jiū shì shí
"即以手笔赐孟明曰："朕闻广西盐法利害相半，卿到任，自可详究事实。
jìn zhí mì gé zhī jìng jiāng fǔ jiān guǎng xī jīng lüè ān fǔ
"进直秘阁、知静江府兼广西经略安抚。
chū guǎng xī yán yì guān bān wèi kè chāo kè hù wú duō zhé yuè táo bì suì yì pèi yú mín
初，广西盐易官般为客钞，客户无多，折阅逃避，遂抑配于民。
xíng zhī liù nián gōng sī jiāo bìng zhuī dǎi jìn gù mín bù liáo shēng
行之六年，公私交病，追逮禁锢，民不聊生。
mèng míng tiáo jù yì zòu chú qí bì zhào cóng zhī
孟明条具驿奏除其弊，诏从之。
jìn zú zhū xìng jié jí dǎng lǚ nòng bīng léi huà jiān shēng shì jiàn zhǎng mèng míng qiǎn jiàng fù zhì yuán mén zhǎn zhī
禁卒朱兴结集党侣，弄兵雷、化间，声势渐长，孟明遣将缚致辕门斩之。
guāng zōng jí wèi qiān zhè xi tí diǎn xíng yù xún zhào wèi lì bù yuán wài láng gǎi zuǒ sī qiān yòu sī zài qiān zhōng shū mén xià shěng jiǎn zhèng zhū fáng gōng shì
光宗即位，迁浙西提点刑狱，寻召为吏部员外郎，改左司，迁右司，再迁中书门下省检正诸房公事。
níng zōng jí wèi bài tài fǔ qīng jiān lì bù shì láng
宁宗即位，拜太府卿兼吏部侍郎。
qìng yuán chū quán lì bù shì láng zú
庆元初，权吏部侍郎，卒。
mèng míng yǐ rú xué fèn shēn shòu zhī rén zhǔ guān zhí wèi cháng xìng qiān
孟明以儒学奋身受知人主，官职未尝幸迁。
hán tuō zhòu cháng qiǎn qí mì kè yòu yǐ jiàn guān bǐ wū zhào rǔ yú mèng míng bù dá shì lùn yǐ cǐ zhòng zhī
韩侂胄尝遣其密客诱以谏官，俾诬赵汝愚，孟明不答，士论以此重之。
céng sān pìn zì wú yì lín jiāng xīn gàn rén
曾三聘，字无逸，临江新淦人。
qián dào èr nián jìn shì
乾道二年进士。
diào gàn zhōu sī hù cān jūn lèi qiān jūn qì jiān zhǔ bù
调赣州司户参军，累迁军器监主簿。
yǒu zhǐ zào huà chē nǔ sān pìn wèi huà chē nǔ liù rén wǎn zhī ér jiàn zhī suǒ jí zhǐ èr bǎi liù shí bù
有旨造划车弩，三聘谓："划车弩六人挽之，而箭之所及止二百六十步。
jīn suǒ yòng kè dí gōng jiào zhī gōng fèi bù jí shí zhī sān yī rén wǎn zhī ér shè kě jí sān bǎi liù shí bù lì hài xiǎo rán
今所用克敌弓较之，工费不及十之三，一人挽之而射可及三百六十步，利害晓然。
nǎi bù guǒ zào
"乃不果造。
guāng zōng bù cháo zhòng huá gōng zhōng wài yí jù sān pìn yǐ shū dǐ chéng xiàng liú zhèng
光宗不朝重华宫，中外疑惧，三聘以书抵丞相留正。
zhèng wèi jí yán huì yǐ tā shì bù hé qiú qù
正未及言，会以它事不合求去。
sān pìn wèi chéng xiàng jīn mǐn mò ér tuì yé yì jiāng qǔ jīn rì suǒ nán yán zhě bié bái yán zhī ér hòu tuì
三聘谓："丞相今泯默而退耶，亦将取今日所难言者别白言之而后退？
fán jīn què tíng zhī nèi guī mén rèn xí zhī jiān fù zǐ fū fù zhī jì qún chén mò gǎn shēn yán zhě bì xián yuǎn zuì ěr
凡今阙庭之内，闺门衽席之间，父子夫妇之际，群臣莫敢深言者，避嫌远罪耳。
chéng xiàng shēn tuì jì jué yán zhī hé xián hū
丞相身退计决，言之何嫌乎？
qiān mì shū láng
"迁秘书郎。
dì yù xìng yù jīn yuán sān pìn shàng shū yán jīn rén xīn jì lí dà luàn jiāng zuò xiǎo dà zhī chén zhèn bù qǐng mìng ér bì xià ān yì sì zhì ér fú wén zhī wàn yī dí rén dié zhī chí yī jiè zhī shǐ wèn ān běi gōng bù zhī hé yǐ dá zhī
帝欲幸玉津园，三聘上疏言："今人心既离，大乱将作，小大之臣震怖请命，而陛下安意肆志而弗闻知，万一敌人谍知，驰一介之使，问安北宫，不知何以答之？
jiān guǐ kuī jiān chuán yī zhǐ zhī xí zhǐ chì shèng yú bù zhī hé yǐ yù zhī
奸宄窥间，传一纸之檄，指斥乘舆，不知何以御之？
wàng jí bèi fǎ jià cháo yè bù rán chén shí wèi zhī sǐ suǒ yě
望亟备法驾朝谒，不然，臣实未知死所也。
xiào zōng bìng jí fù shàng shū yán dào lù liú yán xiōng xiōng rì shén chén kǒng bù xìng ér yǒu kuáng fū jiān rén tuō zhōng fèn yǐ xíng zhà jiǎ qū zhí yǐ dòng zhòng zhì cǐ ér hòu huǐ zhī zé kǒng wú jí yǐ
孝宗病革，复上疏言："道路流言，汹汹日甚，臣恐不幸而有狂夫奸人，托忠愤以行诈，假曲直以动众，至此而后悔之，则恐无及矣。
dì yì wèi dòng
"帝意为动。
jí xiào zōng bēng dì jí bù néng zhí sàng cháo lùn yì zhèn xiōng sān pìn wèi jīn rì shì shì mò ruò jiàn chǔ
及孝宗崩，帝疾不能执丧，朝论益震汹，三聘谓今日事势，莫若建储。
huò jiè zhī yuē qián rì tái jiàn zhū gōng wèi rǔ duó qí zhí jīn fù yǒu shū yé
或戒之曰："前日台谏诸公谓汝夺其职，今复有疏耶？
sān pìn yuē cǐ hé shí ér kě bì fán yán yě
"三聘曰："此何时而可避烦言也。
níng zōng lì jiān kǎo gōng láng hòu zhī yǐng zhōu
宁宗立，兼考功郎，后知郢州。
huì hán tuō zhòu wèi xiāng zhǐ sān pìn wèi gù xiāng zhào rǔ yú fù xīn zuò zhuī liǎng guān
会韩侂胄为相，指三聘为故相赵汝愚腹心，坐追两官。
jiǔ zhī fù yuán guān yǔ cí
久之，复元官与祠。
chà zhī chēn zhōu gǎi tí diǎn guǎng xī hú běi xíng yù jiē cí bù fù
差知郴州，改提点广西、湖北刑狱，皆辞不赴。
tuō zhòu zhū zhū xián zāo cuàn chì zhě xiāng jì zhào yòng sān pìn lù bù jí zhōng bù zì yán
侂胄诛，诸贤遭窜斥者相继召用，三聘禄不及，终不自言。
jiā xī jiān sān pìn yǐ zú yǒu zhǐ tè zèng sān guān zhí lóng tú gé cì shì zhōng jié
嘉熙间，三聘已卒，有旨特赠三官，直龙图阁，赐谥忠节。
xú qiáo zì chóng fu wù zhōu yì wū rén
徐侨，字崇甫，婺州义乌人。
zǎo cóng xué yú lǚ zǔ qiān mén rén yè guī
蚤从学于吕祖谦门人叶邽。
chún xī shí sì nián jǔ jìn shì
淳熙十四年，举进士。
diào shàng ráo zhǔ bù shǐ dēng zhū xī zhī mén xī chēng qí míng bái gāng zhí mìng yǐ yì míng zhāi
调上饶主簿，始登朱熹之门，熹称其明白刚直，命以"毅"名斋。
rù wèi mì shū shěng zhèng zì jiào shū láng jiān wú yì wáng fǔ jiào shòu
入为秘书省正字、校书郎兼吴、益王府教授。
zhí bǎo mó gé jiāng dōng tí diǎn xíng yù yǐ wǔ chéng xiàng shǐ mí yuǎn hé ba
直宝谟阁、江东提点刑狱，以迕丞相史弥远劾罢。
bǎo qìng chū gě hóng qiáo xíng jiǎn dài wéi qǐng cí qì bù shòu lù
宝庆初，葛洪、乔行简代为请祠，迄不受禄。
shào dìng zhōng gào lǎo de qǐng
绍定中，告老，得请。
duān píng chū yǔ zhū xián jù bèi zhào qiān mì shū shǎo jiān tài cháng shǎo qīng
端平初，与诸贤俱被召，迁秘书少监、太常少卿。
qù rù jìn shǒu shū shù qiān yán jiē gǎn fèn kǎi qiē shàng mó zhǔ quē xià dǎi qún chén fēn bié hēi bái wú suǒ huí yǐn
趣入觐，手疏数千言，皆感愤剀切，上劘主阙，下逮群臣，分别黑白，无所回隐。
dì shù wèi yù zhī gù jiàn qí yī lǚ gòu bì qiǎo rán wèi yuē qīng kě wèi qīng pín
帝数慰谕之，顾见其衣履垢敝，愀然谓曰："卿可谓清贫。
qiáo duì yuē chén bù pín bì xià nǎi pín ěr
"侨对曰："臣不贫，陛下乃贫耳。
dì yuē zhèn hé wéi pín
"帝曰："朕何为贫？
qiáo yuē bì xià guó běn wèi jiàn jiāng yǔ rì cù
"侨曰："陛下国本未建，疆宇日蹙；
quán xìng yòng shì jiàng shuài fēi cái
权幸用事，将帅非材；
hàn huáng xiāng réng dào zéi bìng qǐ
旱蝗相仍，盗贼并起；
jīng yòng wú yì tǎng cáng kōng xū
经用无艺，帑藏空虚；
mín kùn yú héng liǎn jūn yuàn yú póu kè
民困于横敛，军怨于掊克；
qún chén yǎng jiāo ér tiān zǐ gū lì guó shì diàn wēi ér bì xià bù wù chén bù pín bì xià nǎi pín ěr
群臣养交而天子孤立，国势阽危而陛下不悟：臣不贫，陛下乃贫耳。
yòu yán jīn nǚ yè yān huàn xiāng wéi náng tuó dàn wèi èr shù yǐ chù guó gāo huāng ér zhí zhèng dà chén yòu wú hé huǎn zhī shù bì xià cǐ zhī bù lǜ ér dān lè shì cóng shì yǒu biǎn què jiāng wàng jiàn ér què zǒu yǐ
"又言："今女谒、阉宦相为囊橐，诞为二竖，以处国膏肓，而执政大臣又无和、缓之术，陛下此之不虑而耽乐是从，世有扁鹊，将望见而却走矣。
shí guì fēi yán shì fāng yǒu chǒng ér nèi shì dǒng sòng chén biǎo lǐ yòng shì gù qiáo lùn jí zhī
"时贵妃阎氏方有宠，而内侍董宋臣表里用事，故侨论及之。
dì wèi zhī gǎn dòng gǎi róng zī jiē tài xī
帝为之感动改容，咨嗟太息。
míng rì shǒu zhào ba biān shuài zhī yóu wú zhuàng zhě shēn jǐng qún chén yǐ péng dǎng wèi zhī jiè mìng yǒu sī cái jié zhōng wài fú fèi ér cì qiáo jīn bó shén hòu
明日，手诏罢边帅之尤无状者，申儆群臣以朋党为之戒，命有司裁节中外浮费，而赐侨金帛甚厚。
qiáo gù cí bù shòu
侨固辞不受。
shì jiǎng kāi chén yǒu ài dà yì yòng shì fù huáng zǐ hóng jué qǐng cóng sì zhōu dūn yí chéng hào chéng yí zhāng zài zhū xī yǐ zhào rǔ yú yòu shí níng zōng dì jiē rú qí qǐng
侍讲，开陈友爱大义，用是复皇子竑爵，请从祀周敦颐、程颢、程颐、张载、朱熹，以赵汝愚侑食宁宗，帝皆如其请。
jīn shǐ zhì qiáo yǐ wú guó shū yi guǎn zhī yú wài rú shū xiàng cí zhèng gù shì wǔ chéng xiàng yì lì gài xiū zhì dì yù liú shén qín
金使至，侨以无国书宜馆之于外，如叔向辞郑故事，迕丞相意，力丐休致，帝谕留甚勤。
qiān gōng bù shì láng cí yì jiān suì mìng yǐ nèi cí shì dú bù dé yǐ jiù zhí
迁工部侍郎，辞益坚，遂命以内祠侍读，不得已就职。
yù shì jìn yán
遇事尽言。
yǐ jí shēn qián qǐng nǎi yǐ bǎo mó gé dài zhì fèng cí
以疾申前请，乃以宝谟阁待制奉祠。
zú shì wén qīng
卒，谥文清。
qiáo cháng yán bǐ nián xī zhī shū mǎn tiān xià bù guò gē liè duō shí yǐ wéi jìn qǔ zhī zī qiú qí zhuān jīng dǔ shí néng de qí suǒ yán zhě gài xiān
侨尝言："比年熹之书满天下，不过割裂掇拾，以为进取之资，求其专精笃实，能得其所言者盖鲜。
gù qí xué yī yǐ zhēn jiàn shí lǚ wèi shàng
"故其学一以真践实履为尚。
zòu duì zhī yán pōu xī lǐ yù yīn zhì quàn chéng
奏对之言，剖析理欲，因致劝惩。
hóng yì wèi duō
弘益为多。
ruò qí shǒu guān jū jiā qīng kǔ kè lì zhī cāo rén suǒ nán néng yě
若其守官居家，清苦刻厉之操，人所难能也。
dù zhèng zì zhōu qīng hé zhōu rén
度正字周卿，合州人。
shào xī yuán nián jìn shì
绍熙元年进士。
lì guān wèi guó zi jiān chéng
历官为国子监丞。
shí shì dài fū wú xián yú jiē cè li quán bì fǎn ér bù gǎn yán zhèng dú shàng shū jí yán zhī qiě xiàn bì quán zhī cè yǒu sān qí yán gěng liàng jī qiè
时士大夫无贤愚，皆策李全必反而不敢言，正独上疏极言之，且献毙全之策有三，其言鲠亮激切。
qiān jūn qì shǎo jiān
迁军器少监。
lún duì yán bì xià tuī xíng shèng xué dāng zì zhèng jiā shǐ
轮对，言："陛下推行圣学，当自正家始。
jìn tài cháng shǎo qīng
"进太常少卿。
shì tài miào zāi wèi èr shuō yǐ xiàn qí yī zé yòng zhū xī zhī yì qí yī zé yīn sòng cháo miào zhì ér cān yǐ xī zhī yì zì xi cú dōng wèi yī liè měi shì zhī hòu wèi yī shì yǐ cáng tiāo miào zhī zhǔ
适太庙灾，为二说以献，其一则用朱熹之议，其一则因宋朝庙制而参以熹之议："自西徂东为一列，每室之后为一室，以藏祧庙之主。
rú xī zǔ miào yǐ cì tiāo zhǔ zé cáng zhī zhāo jū zuǒ mù jū yòu hòu shì mù zhī tiāo zhǔ cáng tài zǔ miào zhāo zhī tiāo zhǔ cáng tài zōng miào
如僖祖庙以次祧主则藏之，昭居左，穆居右，后世穆之祧主藏太祖庙，昭之祧主藏太宗庙。
rén zōng wèi bǎi shì bù qiān zhī zōng hòu shì zhāo zhī tiāo zhǔ zé cáng zhī
仁宗为百世不迁之宗，后世昭之祧主则藏之。
gāo zōng wèi bǎi shì bù qiān zhī zōng hòu shì mù zhī tiāo zhǔ zé cáng zhī
高宗为百世不迁之宗，后世穆之祧主则藏之。
shì zhī qián wèi liǎng shì
室之前为两室；
sān nián xiá xiǎng zé wéi zhàng mù zhī tōng wèi yī shì jǐn chū zhū miào zhǔ jí tiāo miào zhǔ bìng wèi yī liè hé shí qí shàng
三年祫享，则帷帐幕之通为一室，尽出诸庙主及祧庙主并为一列，合食其上。
wǎng zhě cǐ miào wèi yī shì fán yù xiá xiǎng hé jì yú shì míng wéi hé xiǎng ér shí wèi cháng hé xiǎng
往者此庙为一室，凡遇祫享合祭于室，名为合享，而实未尝合享。
hé zēng cǐ sān shì hòu yǒu cáng tiāo zhǔ zhī suǒ qián yǒu zǔ zōng hé shí zhī de yú běn cháo zhī zhì chū wú gēng gé ér pō yǐ de sān nián dà xiá zhī yì
合增此三室，后有藏祧主之所，前有祖宗合食之地，于本朝之制初无更革，而颇已得三年大祫之义。
qiān quán lǐ bù shì láng jiān shì yòu láng guān jiān tóng xiū guó shǐ shí lù yuàn tóng xiū zhuàn
迁权礼部侍郎兼侍右郎官，兼同修国史、实录院同修撰。
qiān lǐ bù shì láng zhuǎn yī guān shǒu lǐ bù shì láng zhì shì
迁礼部侍郎，转一官，守礼部侍郎致仕。
zú zèng sì guān fù yín juàn sān bǎi
卒，赠四官，赙银绢三百。
suǒ zhe yǒu xìng shàn táng wén jí
所著有《性善堂文集》。
chéng bì zì huái gǔ huī zhōu xiū níng rén
程珌，字怀古，徽州休宁人。
shào xī sì nián jìn shì
绍熙四年进士。
shòu chāng huà zhǔ bù diào jiàn kāng fǔ jiào shòu gǎi zhī fù yáng xiàn qiān zhǔ guǎn guān gào yuàn
授昌化主簿，调建康府教授，改知富阳县，迁主管官告院。
lì zōng zhèng sì zhǔ bù shū mì yuàn biān xiū guān quán yòu sī láng guān mì shū jiān chéng jiāng dōng zhuǎn yùn pàn guān
历宗正寺主簿、枢密院编修官，权右司郎官、秘书监丞，江东转运判官。
bì cí níng zōng wèi zǎi chén yuē chéng bì qǐ kě róng qí bǔ wài
陛辞，宁宗谓宰臣曰："程珌岂可容其补外？
suì fù jiù zhí
"遂复旧职。
qiān zhè xi tí jǔ cháng píng yòu qiān mì shū chéng shēng mì shū shěng zhù zuò láng xún wèi jūn qì shǎo jiān jiān quán zuǒ sī láng guān
迁浙西提举常平，又迁秘书丞，升秘书省著作郎，寻为军器少监兼权左司郎官。
qiān guó zǐ sī yè jiān guó shǐ biān xiū shí lù jiǎn tǎo jiān quán zhí shè rén yuàn qiān qǐ jū shè rén jiān zhí yī jiù
迁国子司业兼国史编修、实录检讨，兼权直舍人院，迁起居舍人，兼职依旧。
quán lì bù shì láng zhí xué shì yuàn jiān tóng xiū guó shǐ shí lù yuàn tóng xiū zhuàn jiān quán zhōng shū shè rén
权吏部侍郎，直学士院兼同修国史、实录院同修撰，兼权中书舍人。
qiān lǐ bù shì láng réng jiān shì dú quán xíng bù shàng shū fēng xiū níng xiàn nán
迁礼部侍郎仍兼侍读，权刑部尚书，封休宁县男。
shòu lǐ bù shàng shū jiān tóng xiū guó shǐ shí lù yuàn tóng xiū zhuàn jiān quán lì bù shàng shū bài hàn lín xué shì zhī zhì gào jiān xiū yù dié guān jìn fēng zi
授礼部尚书兼同修国史、实录院同修撰，兼权吏部尚书，拜翰林学士、知制诰，兼修玉牒官，进封子。
wǔ shàng shū gài cí yǐ huàn zhāng gé xué shì zhī jiàn níng fǔ shòu fú jiàn lù zhāo bǔ shǐ
五上疏丐祠，以焕章阁学士、知建宁府，授福建路招捕使。
yǐ jiù zhí tí jǔ yù lóng wàn shòu gōng jìn fēng bó
以旧职提举玉隆万寿宫，进封伯。
jìn fū wén gé xué shì zhī níng guó fǔ gǎi zhī gàn zhōu jiē bù fù
进敷文阁学士、知宁国府，改知赣州，皆不赴。
jìn fēng xīn ān jùn hòu jiā bǎo wén gé xué shì zhī fú zhōu jiān fú jiàn ān fǔ shǐ
进封新安郡侯，加宝文阁学士、知福州兼福建安抚使。
zài fèng cí yòu jiā lóng tú gé xué shì
再奉祠，又加龙图阁学士。
yǐ duān míng diàn xué shì zhì shì zú nián qī shí yǒu jiǔ zèng tè jìn shǎo shī
以端明殿学士致仕，卒，年七十有九，赠特进、少师。
bì shí suì yǒng bīng yǔ chū jīng rén
珌十岁咏冰，语出惊人。
zhí xué shì yuàn shí níng zōng bēng chéng xiàng shǐ mí yuǎn yè zhào bì jǔ jiā dà jīng
直学士院时，宁宗崩，丞相史弥远夜召珌，举家大惊。
bì qī chéng xiàng wáng huái nǚ yě qì tì yí yǒu bù cè shǐ rén xián zhī zhī mí yuǎn chū yíng ér hòu shōu tì
珌妻丞相王淮女也，泣涕，疑有不测，使人瞷之，知弥远出迎，而后收涕。
mí yuǎn yǔ bì tóng rù jìn zhōng cǎo jiǎo zhào yī xī wèi zhì gào èr shí yǒu wǔ
弥远与珌同入禁中草矫诏，一夕为制诰二十有五。
chū xǔ bì zhèng fǔ yáng huáng hòu jiān jīn yī náng cì bì bì shòu zhī bù cí guī shì zhī qí zhí bù zī
初许珌政府，杨皇后缄金一囊赐珌，珌受之不辞，归视之，其直不赀。
mí yuǎn yǐ shì xián zhī zú bù yǔ gòng zhèng yún
弥远以是衔之，卒不与共政云。
niú dà nián zì lóng sōu yáng zhōu rén
牛大年，字隆叟，扬州人。
qìng yuán èr nián jìn shì
庆元二年进士。
lì guān jiāng zuò jiān zhǔ bù
历官将作监主簿。
rù duì yán rén zhǔ suǒ dāng xiān zhě yào yǐ tiān mìng rén xīn zhī suǒ xì zhì niàn yān
入对，言："人主所当先者，要以天命人心之所系致念焉。
fu yǐ rén zhǔ jū fù guì chóng gāo zhī wèi zhòng ér chéng zōng shè zhī tuō zūn ér wéi chén pì zhī dài yī zhǐ yì ér zhòng mò gǎn wéi yī dòng zuò ér rén shú gǎn yì rán ér tiān xīn mí cháng zé kě wèi yě
夫以人主居富贵崇高之位，重而承宗社之托，尊而为臣辟之戴，一指意而众莫敢违，一动作而人孰敢议，然而天心靡常，则可畏也。
yòu yán jīn rì shì qì yì jiǔ mǐ yǐ yi tǐ lì guó zhī yì yǐ zhèn qǐ zhī
"又言："今日士气亦久靡矣，宜体立国之意以振起之。
fu yǒu fú chí zuò xīng zhī yì ér hòu jìn shēn wú tān míng shì lì zhī xí
夫有扶持作兴之意，而后缙绅无贪名嗜利之习；
wú tān míng shì lì zhī xí ér hòu yǒu chí zhèng bǐng yì zhī cāo
无贪名嗜利之习，而后有持正秉义之操。
guó jiā zhī xiū qī zài shì dà fū zhī fēng sú ér fēng sú zhī shàn è zài cháo tíng
国家之休戚，在士大夫之风俗，而风俗之善恶在朝廷。
wéi bì xià wèi zhī zhèn qǐ jī kuò yī yùn tiān xià zhuǎn yí ér fēng sú yì yǐ
惟陛下为之振起，机括一运，天下转移，而风俗易矣。
qiān jūn qì jiān zhǔ bù dà zōng zhèng chéng sì chuān tí jǔ chá mǎ jiān quán zǒng lǐng zhī lí zhōu jiān guǎn nèi ān fǔ sī gōng shì jié zhì lí yā zhōu tún shù jūn mǎ jiā zhí bǎo zhāng gé wèi gōng bù láng guān
迁军器监主簿、大宗正丞、四川提举茶马兼权总领、知黎州兼管内安抚司公事、节制黎雅州屯戍军马，加直宝章阁，为工部郎官。
rù duì qǐng chéng tān lì
入对，请惩贪吏。
qiān shì zuǒ láng zhōng jìn zhí huá wén gé zhè dōng tí diǎn xíng yù qiān shǒu mì shū shǎo jiān zōng zhèng shǎo qīng shēng mì shū jiān qiān qǐ jū shè rén shēng qǐ jū láng jiān chóng zhèng diàn shuō shū
迁侍左郎中，进直华文阁、浙东提点刑狱，迁守秘书少监、宗正少卿，升秘书监，迁起居舍人，升起居郎兼崇政殿说书。
yǐ bǎo zhāng gé dài zhì tí jǔ tài píng xīng guó gōng zú tè zèng sì guān
以宝章阁待制提举太平兴国宫，卒，特赠四官。
dà nián qīng cāo lǐn rán suǒ zhì yǐ lián jié zì jiāng
大年清操凛然，所至以廉洁自将。
chén zhòng wēi zì zhì guǎng ruì zhōu gāo ān rén
陈仲微，字致广，瑞州高安人。
qí xiān jū jiāng zhōu jīng biǎo yì mén
其先居江州，旌表义门。
jiā tài èr nián jǔ jìn shì
嘉泰二年，举进士。
diào pú tián wèi huì shǒu lìng quē tōng pàn yòu pí ruǎn bù rèn tái kǔn wěi yǐ xiàn shì
调莆田尉，会守令阙，通判又罢软不任，台阃委以县事。
shí suì xiōng bù zú bìng jī mín zuò luàn zhòng wēi lì zhào shǒu luàn zhě lù zhī
时岁凶，部卒并饥民作乱，仲微立召首乱者戮之。
jí bì tiào yì qiáng dí yī jìng yǐ sù
籍闭粜，抑强籴一境以肃。
náng shān fú tú yǔ jùn xué zhēng shuǐ lì jiǔ bù jué zhòng wēi àn fǎ yuē qū zài fú tú
囊山浮屠与郡学争水利，久不决，仲微按法曰："曲在浮屠。
tā rì yán xí guò sì qí tú jiǔ jiē qí shì zhōng shàng yǐ wéi yuān dàn mù zhòu zǔ rán mò shěng wèi zhòng wēi yě
"它日沿檄过寺，其徒久揭其事钟上以为冤，旦暮祝诅，然莫省为仲微也。
zhòng wēi jiàn zhī yuē wú hé xīn zāi
仲微见之曰："吾何心哉？
wú hé xīn zāi
吾何心哉？
zhì míng shǒu sēng wú jí ér sǐ
"质明，首僧无疾而死。
yù gōng yǒu sòng zhòng wēi yú dāng lù ér mì shòu yǐ jiàn dú zhě zhòng wēi shòu ér cáng zhī
寓公有诵仲微于当路而密授以荐牍者，仲微受而藏之。
yú nián qí jiā fù xiàn zū jìng dǎi qí nú
逾年，其家负县租，竟逮其奴。
yù gōng yǒu yuàn yán zhòng wēi hái qí dú jiān fēng rú gù qí rén cán xiè zhōng qí rèn bù gǎn náo yǐ sī
寓公有怨言，仲微还其牍，缄封如故，其人惭谢，终其任不敢挠以私。
qiān hǎi yán chéng
迁海盐丞。
lín yì yǒu yí yù shí nián jùn mìng zhòng wēi àn zhī yī wèn lì jué
邻邑有疑狱十年，郡命仲微按之，一问立决。
gǎi zhī chóng yáng xiàn qǐn shí gōng shǔ páng rì yǔ fù lǎo qiáo shù xiāng ěr rǔ xià qíng bì dá lì wú suǒ cuò shǒu
改知崇阳县，寝食公署旁，日与父老樵竖相尔汝，下情毕达，吏无所措手。
tōng pàn huáng zhōu zhí jiān xiǎng kuì yǐ shēn lǜ xià suí shì jiǎn nǐ jūn xīng lài yǐ bù fá
通判黄州，职兼饷馈，以身律下，随事检柅，军兴赖以不乏。
zhì zhì shǐ shàng qí zuì cí yuē zhí fèn yě hé zuì zhī yǒu
制置使上其最，辞曰："职分也，何最之有？
fù tōng pàn jiāng zhōu qiān gàn bàn zhū sī shěn jì shì zhī gàn zhōu jiāng xī tí diǎn xíng yù wǔ chéng xiàng jiǎ sì dào jiān chá yù shǐ shū yǒu kāi yán ba
"复通判江州，迁干办诸司审计事，知赣州、江西提点刑狱，迕丞相贾似道，监察御史舒有开言罢。
jiǔ zhī qǐ zhī huì zhōu qiān tài fǔ sì chéng jiān quán shì yòu láng guān
久之，起知惠州，迁太府寺丞兼权侍右郎官。
lún duì yán lù ěr kě yǐ diào tiān xià zhī zhōng cái ér bù kě dàn cháng tiān xià zhī háo jié
轮对，言："禄饵可以钓天下之中才，而不可啖尝天下之豪杰；
míng háng kě yǐ zài tiān xià zhī wěi shì ér bù kě yǐ lù chén tiān xià zhī yīng xióng
名航可以载天下之猥士，而不可以陆沉天下之英雄。
shì dào nù yòu fěng yán zhě ba duó qí guān
"似道怒，又讽言者罢夺其官。
jiǔ zhī xù fù
久之，叙复。
shí guó shì wēi shén zhòng wēi shàng fēng shì qí lüè yuē wù xiāng zhě lǎo jiàng yě
时国势危甚，仲微上封事，其略曰："误襄者，老将也。
fu xiāng zhī zuì bù zhuān zài yú yōng kǔn pí jiāng hái bīng yě jūn xiāng dāng fēn shòu qí zé yǐ xiè xiān huáng dì zài tiān zhī líng
夫襄之罪不专在于庸阃、疲将、孩兵也，君相当分受其责，以谢先皇帝在天之灵。
tiān zǐ ruò yuē zuì zài zhèn gōng dà chén yi yán jiù zài chén děng xuān bù shí nián yǎng ān zhī wǎng miào shēn chéng liù nián wán kòu zhī zuó fēi jiù guò wèi xíng gù yǐ wú jí zhuī huǐ jì wǎng shàng yù yú mí
天子若曰罪在朕躬，大臣宜言咎在臣等，宣布十年养安之往缪，深惩六年玩寇之昨非，救过未形，固已无极，追悔既往，尚愈于迷。
huò wèi fù hù zhī yì duō kè zé zhī cí shǎo
或谓覆护之意多，克责之辞少；
huò wèi bì xià fá kū shī zhī shì shī xiāng shì fēn guò zhī yán shén fēi suǒ yǐ wèi xù sǐ yì qí tiān huǐ huò zhī dào yě
或谓陛下乏哭师之誓，师相饰分过之言，甚非所以慰恤死义，祈天悔祸之道也。
wǎng wǎng dài yán fá zhī tǐ zhī shì qiào guǎn xiǎn yǒu shi zhī rén shǔn zhǐ rú róu jī xí chéng gù jūn dào xiāng yè liǎng yǒu suǒ kuī
往往代言乏知体之士，翘馆鲜有识之人，吮旨茹柔，积习成痼，君道相业，两有所亏。
fāng jīn hé shí ér zài tíng wú móu guó zhī chén zài biān wú zhé chōng zhī shuài
方今何时，而在廷无谋国之臣，在边无折冲之帅。
jiān zhī xiān cháo xuān hé wèi luàn zhī qián jìng kāng jì bài zhī hòu fán qián rì zhī rì jìn miǎn liú zhū lún huá gǔ fǔ shǒu tǔ xīn nú yán bì xī jí jīn rì fèng zéi chēng chén zhī rén yě
监之先朝宣和未乱之前、靖康既败之后，凡前日之日近冕旒，朱轮华毂，俯首吐心，奴颜婢膝，即今日奉贼称臣之人也；
qiáng lì mǐn shì jié jí kuài yì jí jīn rì pàn jūn mài guó zhī rén yě
强力敏事，捷疾快意，即今日畔君卖国之人也。
wèi guó zhě yì hé biàn yú ruò rén zāi
为国者亦何便于若人哉！
mí guó zhě jìn tāo yōu zhī qī yǐ féng qí jūn tuō guó zhě hù chǐ bài zhī jú ér mò gǎn yì dāng guó zhě mèi ān wēi zhī jī ér mò zhī huǐ
迷国者进慆忧之欺以逢其君，托国者护耻败之局而莫敢议，当国者昧安危之机而莫之悔。
chén cháng sī zhī jīn zhī suǒ shǎo bù zhǐ yú bīng
臣尝思之，今之所少不止于兵。
kǔn wài zhī shì jiāng jūn zhì zhī ér yī jí bàn jiē lǜ cóng zhōng chū dǒu sù chǐ bù tuì yǒu hòu yōu píng sù wú quán huǎn jí yǒu zé huò qǐng jiàn dū huò qǐng xíng biān huò qǐng jīng chéng chuàng wén hài tīng
阃外之事，将军制之，而一级半阶，率从中出，斗粟尺布，退有后忧，平素无权，缓急有责，或请建督，或请行边，或请京城，创闻骇听。
yīn zhū kǔn yǒu cí yú huǎn jí zhī shí gù miào táng bù dé bù yǎn è yú bài quē zhī hòu yǒu móu mò zhǎn yǒu bài wú zhū shàng xià bāo xiū jìn wú gǎn yì
因诸阃有辞于缓急之时，故庙堂不得不掩恶于败阙之后，有谋莫展，有败无诛，上下包羞，噤无敢议。
shì yǐ xià zhì qì zhàng jiǎ mǎ shuāi sà máng shui jīng bù zú yǐ sù jūn róng
是以下至器仗甲马，衰飒厖氵京，不足以肃军容；
bì lěi pù shān zhé fán jià lòu bù zú yǐ dāng chōng tū zhī qí
壁垒堡栅，折樊驾漏，不足以当冲突之骑。
hào wèi shuài kǔn míng cún shí wáng yě
号为帅阃，名存实亡也。
chéng ér wú bīng yǐ chéng yǔ dí
城而无兵，以城与敌；
bīng bù zhī zhàn yǐ jiāng yǔ dí
兵不知战，以将与敌；
jiāng bù zhī bīng yǐ guó yǔ dí
将不知兵，以国与敌。
guāng jǐng cù jìn mù jié yǐ
光景蹙近目睫矣！
wéi jūn xiāng fān rán gǎi wù tiān xià shì shàng kě wèi yě
惟君相幡然改悟，天下事尚可为也。
zhuǎn bài wéi chéng zài jūn xiāng yī niàn jiān ěr
转败为成，在君相一念间耳。
nǎi chū zhòng wēi jiāng dōng tí diǎn xíng yù
"乃出仲微江东提点刑狱。
dé yòu yuán nián qiān mì shū jiān xún bài yòu zhèng yán zuǒ sī jiàn diàn zhōng shì yù shǐ
德祐元年，迁秘书监，寻拜右正言、左司谏、殿中侍御史。
yì wáng jí wèi hǎi shàng bài lì bù shàng shū jǐ shì zhōng
益王即位海上，拜吏部尚书、给事中。
yá shān bīng bài zǒu ān nán
厓山兵败，走安南。
yuè sì nián zú nián qī shí yǒu èr
越四年卒，年七十有二。
qí zi wén sūn yǔ ān nán wáng zú rén yì jì chū jiàng xiāng dǎo wǒ shī nán zhēng
其子文孙与安南王族人益稷出降，乡导我师南征。
ān nán wáng fèn fá zhòng wēi mù fǔ qí guān
安南王愤，伐仲微墓，斧其棺。
zhòng wēi tiān bǐng dǔ shí suī shēng zhǎng fù guì ér è yī fēi shí zì tóng jù rén
仲微天禀笃实，虽生长富贵，而恶衣菲食，自同窭人。
gù néng hán yù liù jīng jīng yán lǐ zhì yú zhū zi bǎi jiā tiān wén dì lǐ yī yào bǔ shì shì lǎo zhī xué mǐ bù sōu liè yún
故能涵饫《六经》，精研理致，于诸子百家、天文、地理、医药、卜筮、释老之学，靡不搜猎云。
liáng chéng dà zì qiān zhī fú zhōu rén
梁成大，字谦之，福州人。
kāi xǐ yuán nián jìn shì
开禧元年进士。
sù gǒu jiàn wáng chǐ zuò xiàn mǎn zhì chǎn shì shǐ mí yuǎn jiā gàn wàn xīn xīn yán zhēn dé xiù dāng jī chéng dà yuē mǒu ruò rù tái bì néng biàn cǐ shì
素苟贱亡耻，作县满秩，谄事史弥远家干万昕，昕言真德秀当击，成大曰："某若入台，必能辨此事。
xīn wèi dá qí yǔ
"昕为达其语。
tōng pàn yáng zhōu xún qiān zōng zhèng sì bù
通判扬州，寻迁宗正寺簿。
bǎo qìng yuán nián dōng zhuǎn duì shǒu yán dà nìng shì zhōng dà biàn ruò nè huò hǎo míng yǐ zì yù huò lì yì yǐ zì guǐ huò jiǎ gāo shàng zhī jié yǐ yào jūn huò shì jiǎo wěi zhī xué yǐ qī shì
宝庆元年冬，转对，首言："大佞似忠，大辨若讷，或好名以自鬻，或立异以自诡，或假高尚之节以要君，或饰矫伪之学以欺世。
yán ruò zhōng gěng xīn shí huí xié yī bù chá yān xūn yóu tóng qì jīng wèi zá liú yǐ
言若忠鲠，心实回邪，一不察焉，薰莸同器，泾、渭杂流矣。
yán bù dá biàn móu bù zhōng jī huò qiǎo biàn yǐ wéi néng huò guǐ jié yǐ shì zhí huò shè qí xiǎn zhī shuō yǐ hài zhòng tīng huò sì wàng dàn zhī lùn yǐ huò shì xīn
言不达变，谋不中机，或巧辨以为能，或诡讦以市直，或设奇险之说以駴众听，或肆妄诞之论以惑士心。
suǒ xíng fēi suǒ yán suǒ shǒu fēi suǒ xué yī bù biàn yān ruì záo bù móu máo dùn xiāng jī yǐ
所行非所言，所守非所学，一不辨焉，枘凿不侔，矛盾相激矣。
yuè liù rì bài jiān chá yù shǐ
越六日，拜监察御史。
xún zòu wèi le wēng yǐ cóng zhuī cuàn rén yóu yǐ wéi zuì dà fá qīng
寻奏："魏了翁已从追窜，人犹以为罪大罚轻。
zhēn dé xiù kuáng tiě bèi miù bù jiǎn le wēng xiāng yáng jiā shí yi xuē zhì biǎn cuàn yī děng shī xíng
真德秀狂僣悖缪，不减了翁，相羊家食，宜削秩贬窜，一等施行。
zhāng jì shàng bù xià zhě liǎng yuè huò chuán dé xiù yǒu héng yáng zhī mìng shí zǎi yú dì qián jí zhī
"章既上，不下者两月，或传德秀有衡阳之命，时宰于帝前及之。
dì yuē zhòng ní bù wéi yǐ shèn
帝曰："仲尼不为已甚。
suì zhǐ juān sān zhì
"遂止镌三秩。
míng nián sān yuè yòu zòu yáng zhǎng rú qǐn xīn mìng xú xuān zhuī sān zhì yí xiàng zhōu jū zhù hú mèng yù yí qīn zhōu biān guǎn
明年三月，又奏杨长孺寝新命，徐瑄追三秩移象州居住，胡梦昱移钦州编管。
shì dōng bài yòu zhèng yán
是冬，拜右正言。
shào dìng yuán nián jìn zuǒ sī jiàn
绍定元年，进左司谏。
sì nián zhēng yuè qiān zōng zhèng shǎo qīng
四年正月，迁宗正少卿。
wǔ nián èr yuè quán xíng bù shì láng míng nián shí yuè dì yè jiàng zhǐ chù zhī tí jǔ qiān qiū hóng xǐ guān
五年二月，权刑部侍郎，明年十月，帝夜降旨黜之，提举千秋鸿禧观。
mò zé shí jiān jǐ shì zhōng jí yú bié yì shàng shū bó zhī suì qǐn cí mìng
莫泽时兼给事中，急于别异，上疏驳之，遂寝祠命。
duān píng chū hóng zī kuí wú yǒng jiāo zhāng lùn bó juān liǎng zhì
端平初，洪咨夔、吴泳交章论驳，镌两秩。
yǒng fù shàng shū sòng quán zhōu jū zhù
泳复上疏，送泉州居住。
huì wáng suì lùn yì shàng zài juān zhì xǐ cháo zhōu
会王遂论亦上，再镌秩，徙潮州。
chéng dà tiān zī bào hěn xīn shù xiǎn xī fán kě zéi zhōng hài liáng zhě lǜ duō rǎng bì wèi zhī
成大天资暴狠，心术崄巇，凡可贼忠害良者，率多攘臂为之。
sì fāng lù yí liè zhì táng wǔ bīn zhì zé dǎo zhī shǐ guān yù qí xiào yóu yě
四方赂遗，列置堂庑，宾至则导之使观，欲其效尤也。
yóu shì háo duó mào zhàn yǔ wén shì cì dì
尤嗜豪夺，冒占宇文氏赐第。
jì bìn guī sòng zhī zhě bù xià bǎi shù
既摈归，讼之者不下百数。
cuàn zhī rì cháo mìng huǐ qí lú suī xiǎo rén rú li zhī xiào yì yuē suǒ bù kān zhě tā rì yǔ chéng dà tóng chuán ěr
窜之日，朝命毁其庐，虽小人如李知孝亦曰："所不堪者，他日与成大同传耳。
li zhī xiào zì xiào zhāng cān zhī zhèng shì guāng zhī sūn
李知孝，字孝章，参知政事光之孙。
jiā dìng sì nián jìn shì
嘉定四年进士。
cháng wèi yòu chéng xiàng fǔ zhǔ guǎn wén zì bù yǐ wéi chǐ
尝为右丞相府主管文字，不以为耻。
chà chōng gàn bàn zhū sī shěn jì sī bài jiān chá yù shǐ
差充干办诸司审计司，拜监察御史。
bǎo qìng yuán nián bā yuè shàng shū shì dà fū jí jí hǎo míng zhèng jiù zhī lì shǎo ér fù hè gū jī zhī yì duō fú chí zhī yì wēi ér dǐ zǐ shàn yáo zhī yì shèng
宝庆元年八月，上疏："士大夫汲汲好名，正救之力少而附和沽激之意多，扶持之意微而诋訾扇摇之意胜。
jì lǜ jūn shàng zhī huò bù néng yòng yòu kǒng cháo tíng zhī huò bù néng róng gū wèi jī nù zhī cí tuì sì chì zhú zhī mìng
既虑君上之或不能用，又恐朝廷之或不能容，姑为激怒之辞，退俟斥逐之命。
shǐ zé kāng kǎi ér jī liè zhōng zé kěn qiè ér qiú qù jiāng yǐ shù qí jié ér qiú lìng míng cǐ chén zhī suǒ wèi jiě
始则慷慨而激烈，终则恳切而求去，将以树奇节而求令名，此臣之所未解。
gài yīn dǐ zhēn dé xiù děng
"盖阴诋真德秀等。
yòu zòu hóng zī kuí juān sān zhì fàng bà hú mèng yù zhuī huǐ chú míng lè tíng jī guǎn xiàng zhōu
又奏洪咨夔镌三秩、放罢，胡梦昱追毁、除名、勒停，羁管象州。
zhī xiào yóu yǔ wèi le wēng yuē cǐ suǒ lùn zī kuí děng nǎi fǔ dì fù chū quán wén
知孝犹语魏了翁曰："此所论咨夔等，乃府第付出全文。
qí qíng zhuàng biàn zhà rú cǐ
"其情状变诈如此。
yuè yuè fù yán jìn nián yǐ lái zhū lǎo diāo líng hòu xué wǎn chū bú jiàn qián bèi bù wén yì lǐ bù jiǎng gāng cháng shí jiàn bēi lòu yì lùn piān bì gēng chàng dié hé gǔ huò rén xīn cǐ fēng pī shàn wéi hài shí shēn
越月，复言："近年以来，诸老凋零，后学晚出，不见前辈，不闻义理，不讲纲常，识见卑陋，议论偏诐，更唱迭和，蛊惑人心，此风披扇，为害实深。
qǐ xià chén zhāng fēng lì nèi wài gè wu jìng gòng yǐ dù luàn méng
乞下臣章，风厉内外，各务靖共，以杜乱萌。
bài yòu zhèng yán
"拜右正言。
yòu yán dé xiù jié gǎi shèng yǔ miào téng dié shì dǎo xìn xié shuō huáng gǔ tóng liú qí huò zài yǒu wàng yán dāng zhuī xuē liú cuàn yǐ zhèng diǎn xíng
又言："德秀节改圣语，缪誊牒示，导信邪说，簧鼓同流，其或再有妄言，当追削流窜，以正典刑。
shū jì shàng suì lòu bǎng bō gào tiān xià
"疏既上，遂镂榜播告天下。
yòu yán qù zhào zhī rén lǜ jiē chí huí jiǔ ér bù zhì yǐ yào jūn wèi gāo zhì yǐ gòng mìng wèi cháng liú kě xíng ér gù bù xíng bù jí ér chēng yǒu jí bǐ bǐ jiē shì xiāng shàn chéng fēng yù qiú nan jin yi tui zhī míng shū shī zūn jūn qīn shàng zhī yì
又言："趣召之人，率皆迟回，久而不至，以要君为高致，以共命为常流，可行而固不行，不疾而称有疾，比比皆是，相扇成风，欲求难进易退之名，殊失尊君亲上之义。
yuàn jiāng qù zhào zhī rén jì qí chéng tú xiàn yǐ shí rì shǐ zhī zào cháo
愿将趣召之人计其程途，限以时日，使之造朝；
qí yǒu shuāi bìng zhě zǎo yǔ gǎi mìng
其有衰病者，早与改命。
shí zhào fu bó chéng yáng jiǎn liú zǎi děng jiē bù zhì gù zhī xiào dǐ zhī
"时召傅伯成、杨简、刘宰等皆不至，故知孝诋之。
yòu zòu zhāng zhōng shù luò zhí juān zhì ba jùn
又奏张忠恕落职、镌秩、罢郡。
zhī xiào bài diàn zhōng shì yù shǐ shēng shì yù shǐ
知孝拜殿中侍御史，升侍御史。
shào dìng yuán nián qiān yòu sī jiàn jìn yòu jiàn yì dài fū
绍定元年，迁右司谏，进右谏议大夫。
wǔ nián qiān gōng bù shàng shū jiān shì dú
五年，迁工部尚书兼侍读。
yuè yuè jìn bīng bù
越月，进兵部。
míng nián lǐ zōng qīn zhèng yǐ bǎo mó gé zhí xué shì chū zhī níng guó hòu shěng bó zhī lìng tí jǔ sōng shān chóng fú gōng
明年，理宗亲政，以宝谟阁直学士出知宁国，后省驳之，令提举嵩山崇福宫。
duān píng chū jiān chá yù shǐ hóng zī kuí quán zhí shè rén yuàn wú yǒng jiāo zhāng lùn bó juān zhì bà cí
端平初，监察御史洪咨夔、权直舍人院吴泳交章论驳，镌秩罢祠。
yǒng fù fēng bó jì sòng wù zhōu jū zhù
泳复封驳，继送婺州居住。
diàn zhōng shì yù shǐ wáng suì qiě lùn zhī zài juān zhì xǐ ruì zhōu
殿中侍御史王遂且论之，再镌秩，徙瑞州。
zhī xiào qǐ zì míng jiā gǒu yú shì jìn lǐng xiù shù wán huái xuān mí guó pái chì zhū xián dài jìn
知孝起自名家，苟于仕进，领袖庶顽，怀谖迷国，排斥诸贤殆尽。
shí chéng xiǎo yú yè zuì cóng guān zhī jiā qīn yù liǎn jī bù zhī jì jí
时乘小舆，谒醉从官之家，侵欲敛积，不知纪极。
shào dìng mò yóu zì qǐ wèi zhōng chéng shì zhǐ zhī xiào jí liáng chéng dà mò zé wèi sān xiōng
绍定末，犹自乞为中丞，世指知孝及梁成大、莫泽为三凶。
zú yǐ biǎn sǐ tiān xià kuài zhī
卒以贬死，天下快之。
lùn yuē dú běn zhèng shū rán hòu zhī lín xūn zhī yú jǐng dì kě wèi mì yǐ
论曰：读《本政书》，然后知林勋之于井地，可谓密矣。
liú cái shào néng quán míng jié yú quán jiān zhī shí
刘才邵能全名节于权奸之时。
xǔ xīn zhī lùn hé yì zuì wéi zhōng kěn zú yǐ shì qù guó yóu zú bēi fū
许忻之论和议，最为忠恳，卒以是去国，尤足悲夫。
yīng mèng míng céng sān pìn zhī bù wū hán tuō zhòu kǒng zǐ suǒ wèi suì hán rán hòu zhī sōng bǎi zhī hòu diāo yě
应孟明、曾三聘之不污韩侂胄，孔子所谓"岁寒然后知松柏之后凋也"。
xú qiáo zhī qīng jié dù zhèng zhī chún mǐn niú dà nián zhī lián zhèng chén zhòng wēi zhī zhōng shí rán jiē bù zhì yú dà yòng fēi kě xī zāi
徐侨之清节，度正之淳敏，牛大年之廉正，陈仲微之忠实，然皆不至于大用，非可惜哉！
ruò nǎi chéng bì zhī qiè qǔ fù guì liáng chéng dà li zhī xiào gān wéi shǐ mí yuǎn yīng quǎn yí chòu wàn nián zhě yě
若乃程珌之窃取富贵，梁成大、李知孝甘为史弥远鹰犬，遗臭万年者也。