wén yuàn yī
◎文苑一
sòng bái liáng zhōu hàn zhū áng zhào lín jǐ hé chéng yù fù zhèng qǐ guō yù mǎ yīng hé xiàn dì shān méng fù féng jí
○宋白梁周翰朱昂赵邻几（何承裕附） 郑起（郭昱马应） 和岘（弟〈山蒙〉附）冯吉
zì gǔ chuàng yè chuí tǒng zhī jūn jí qí yī shí zhī hào shàng ér yī dài zhī guī mó kě yǐ yù zhī yǐ
自古创业垂统之君，即其一时之好尚，而一代之规橅，可以豫知矣。
yì zǔ gé mìng shǒu yòng wén lì ér duó wǔ chén zhī quán sòng zhī shàng wén duān běn hu cǐ
艺祖革命，首用文吏而夺武臣之权，宋之尚文，端本乎此。
tài zōng zhēn zōng qí zài fān dǐ yǐ yǒu hào xué zhī míng jí qí jí wèi mí wén rì zēng
太宗、真宗其在藩邸，已有好学之名，及其即位，弥文日增。
zì shí jué hòu zǐ sūn xiāng chéng shàng zhī wéi rén jūn zhě wú bù diǎn xué
自时厥后，子孙相承，上之为人君者，无不典学；
xià zhī wéi rén chén zhě zì zǎi xiàng yǐ zhì lìng lù wú bù zhuó kē hǎi nèi wén shì bīn bīn bèi chū yān
下之为人臣者，自宰相以至令录，无不擢科，海内文士，彬彬辈出焉。
guó chū yáng yì liú yún yóu xí táng rén shēng lǜ zhī tǐ liǔ kāi mù xiū zhì yù biàn gǔ ér lì fú dǎi
国初，杨亿、刘筠犹袭唐人声律之体，柳开、穆修志欲变古而力弗逮。
lú líng ōu yáng xiū chū yǐ gǔ wén chàng lín chuān wáng ān shí méi shān sū shì nán fēng zēng gǒng qǐ ér hé zhī sòng wén rì qū yú gǔ yǐ
庐陵欧阳修出，以古文倡，临川王安石、眉山苏轼、南丰曾巩起而和之，宋文日趋于古矣。
nán dù wén qì bù jí dōng dōu qǐ bù zú yǐ guān shì biàn yú
南渡文气不及东都，岂不足以观世变欤！
zuò wén yuàn chuán
作《文苑传》。
sòng bái zì tài sù dà míng rén
宋白，字太素，大名人。
nián shí sān shàn zhǔ wén
年十三，善属文。
duō yóu hù dù jiān cháng guǎn yú zhāng qióng jiā qióng wǔ rén shǎng bái yǒu cái yù zhī shén hòu
多游鄠、杜间，尝馆于张琼家，琼武人，赏白有才，遇之甚厚。
bái háo jùn shàng qì jié zhòng jiāo yǒu zài cí chǎng zhōng chēng shén zhe
白豪俊，尚气节，重交友，在词场中称甚著。
jiàn lóng èr nián dòu yí diǎn gòng bù zhuó jìn shì jiǎ kē
建隆二年，窦仪典贡部，擢进士甲科。
qián dé chū xiàn wén bǎi zhóu shì bá cuì gāo děng jiě hè shòu zhù zuò zuǒ láng tíng cì xí yī xī dài
干德初，献文百轴，试拔萃高等，解褐授著作佐郎，廷赐袭衣、犀带。
shǔ píng shòu yù jīn xiàn lìng
蜀平，授玉津县令。
kāi bǎo zhōng yán pī wáng dòng jiāo jiàn qí cái yi yù cháo liè
开宝中，阎丕、王洞交荐其才，宜预朝列。
bái yǐ qīn lǎo qí wài rèn lián zhī pú chéng wèi nán èr xiàn
白以亲老祈外任，连知蒲城、卫南二县。
tài zōng qián fān shí bái cháng zhì wén yǒu xí yī zhī cì
太宗潜藩时，白尝贽文，有袭衣之赐。
jí jí wèi zhuó wèi zuǒ shí yí quán zhī yǎn zhōu suì yú zhào hái
及即位，擢为左拾遗，权知兖州，岁余召还。
tài shān yǒu táng xuán zōng kè míng bái mó běn yǐ xiàn qiě shù chéng píng dōng rén wàng xìng zhī yì
泰山有唐玄宗刻铭，白摹本以献，且述承平东人望幸之意。
yù xiū tài zǔ shí lù é zhí shǐ guǎn pàn lì bù nán cáo
预修《太祖实录》，俄直史馆，判吏部南曹。
cóng zhēng tài yuán pàn xíng zài yù shǐ tái
从征太原，判行在御史台。
liú jì yuán jiàng yì rì zòu píng jìn sòng tài zōng yè zhào zhì xíng gōng bāo wèi qiě yuē sì hái jīng shī dāng yǐ xǐ shū shòu zhí
刘继元降，翌日，奏《平晋颂》，太宗夜召至行宫褒慰，且曰："俟还京师，当以玺书授职。
bái xiè yú wò zhōng
"白谢于幄中。
xún bài zhōng shū shè rén cì jīn zǐ
寻拜中书舍人，赐金紫。
tài píng xīng guó wǔ nián yǔ chéng yǔ tóng zhī gòng jǔ é chōng shǐ guǎn xiū zhuàn pàn guǎn shì
太平兴国五年，与程羽同知贡举，俄充史馆修撰、判馆事。
bā nián fù diǎn gòng bù gǎi jí xián diàn zhí xué shì pàn yuàn shì
八年，复典贡部，改集贤殿直学士、判院事。
wèi jǐ zhào rù hàn lín wéi xué shì
未几，召入翰林为学士。
yōng xī zhōng zhào bái yǔ lǐ fǎng jí zhū wén shì zuǎn wén yuàn yīng huá yī qiān juǎn
雍熙中，召白与李昉集诸文士纂《文苑英华》一千卷。
duān gǒng chū jiā lǐ bù shì láng yòu zhī gòng jǔ
端拱初，加礼部侍郎，又知贡举。
bái fán sān zhǎng gòng shì pō zhì jī yì rán suǒ de shì rú sū yì jiǎn wáng yǔ chēng hú sù li zōng è bèi jiē qí rén yě
白凡三掌贡士，颇致讥议，然所得士如苏易简、王禹偁、胡宿、李宗谔辈，皆其人也。
shì shí mìng fù jiù zhì zhuān wěi yǒu sī bái suǒ qǔ èr shí bā rén bà tuì jì zhòng qún yì áo rán
是时，命复旧制，专委有司，白所取二十八人，罢退既众，群议嚣然。
tài zōng jù zhào yǐ chù zhě lín xuān fù shì lián fàng mǎ guó xiáng xié qí děng bā bǎi yú rén yān
太宗遽召已黜者临轩覆试，连放马国祥、叶齐等八百余人焉。
bái cháng guò hé chéng ju jiā fāng chén chàng yōu yǐn yàn
白尝过何承矩家，方陈倡优饮宴。
yǒu jìn shì zhào qìng zhě sù wú xíng jiǎn yóu chéng ju zhī mén yīn qián chū bài bái qiú wèi jiàn míng jí zhǎng gòng bù qìng suì huò jiàn rén duō zhǐ yǐ wéi cí
有进士赵庆者，素无行检，游承矩之门，因潜出拜白，求为荐名，及掌贡部，庆遂获荐，人多指以为辞。
yòu nǚ dì shì wáng miǎn chún huà èr nián miǎn ba cān zhī zhèng shì
又女弟适王沔，淳化二年，沔罢参知政事。
shí kòu zhǔn fāng dǐ jié qiú jìn gù miǎn bèi chū fù yán bái jiā yòng huáng jīn qì gài jǔ rén suǒ lù qí shí bái cháng fèng zhào zhuàn qián wéi jùn bēi de tú jīn qì ěr
时寇准方诋讦求进，故沔被出，复言白家用黄金器盖举人所赂，其实白尝奉诏撰钱惟濬碑，得涂金器尔。
zhāng qù huá zhě bái tóng nián shēng yě zuò ní dào ān shì biǎn
张去华者，白同年生也，坐尼道安事贬。
bái sù yǔ qù huá hòu shàn suì chū wèi bǎo dà jūn jié dù xíng jūn sī mǎ
白素与去华厚善，遂出为保大军节度行军司马。
yú nián kàng shū zì chén yǒu lái rì kǔ shǎo qù rì kǔ duō zhī yǔ tài zōng lǎn ér mǐn zhī zhào hái wèi wèi wèi qīng é fù bài wèi lǐ bù shì láng xiū guó shǐ
逾年，抗疏自陈，有"来日苦少，去日苦多"之语，太宗览而悯之，召还，为卫尉卿，俄复拜为礼部侍郎，修国史。
zhì dào chū wèi hàn lín xué shì chéng zhǐ
至道初，为翰林学士承旨。
èr nián qiān hù bù shì láng é jiān mì shū jiān
二年，迁户部侍郎，俄兼秘书监。
zhēn zōng jí wèi gǎi lì bù shì láng pàn zhāo wén guǎn
真宗即位，改吏部侍郎、判昭文馆。
xiān shì bái xiàn nǐ lù zhì bǎng zǐ jí shàng chá qí yì yù qiú rèn yòng suì mìng zhī kāi fēng fǔ yǐ shì zhī jì ér bái juàn yú tīng duàn qiú bà rèn
先是，白献拟陆贽《榜子集》，上察其意，欲求任用，遂命知开封府以试之，既而白倦于听断，求罢任。
xián píng sì nián zhuó wáng qīn ruò féng zhěng chén yáo sōu rù zhǎng jī yào yǐ bái sù jiù bài lǐ bù shàng shū
咸平四年，擢王钦若、冯拯、陈尧叟入掌机要，以白宿旧，拜礼部尚书。
bái xué wèn hóng bó zhǔ wén mǐn shàn rán cí yì fàng dàng shǎo fǎ dù
白学问宏博，属文敏赡，然辞意放荡，少法度。
zài nèi shǔ jiǔ pō yàn fān zhí cǎo cí shū lüè duō bù qiè zhǐ
在内署久，颇厌番直，草辞疏略，多不惬旨。
jǐng dé èr nián yǔ liáng zhōu hàn jù ba bài xíng bù shàng shū jí xián yuàn xué shì pàn yuàn shì
景德二年，与梁周翰俱罢，拜刑部尚书、集贤院学士、判院事。
jiù sān guǎn xué shì zhǐ wǔ rì nèi diàn qǐ jū huì qián yì shàng yán xī lìng fù wài cháo
旧三馆学士止五日内殿起居，会钱易上言，悉令赴外朝。
bái léi lǎo bù gěng jiù bān zú diē
白羸老步梗，就班足跌。
wèi jǐ kàng biǎo yǐn nián
未几，抗表引年。
shàng yǐ jiù chén juàn gù wèi yǔn
上以旧臣，眷顾未允。
zài shàng biǎo cí nǎi yǐ bīng bù shàng shū zhì shì yīn jiù zǎi chén fǎng wèn qí zī chǎn yú qí kuì fá shí bái jì mǔ shàng wú yàng shàng dōng fēng bái jiān yǔ cí yú běi yuàn zhào duì jiǔ zhī jìn lì bù shàng shū cì bó wǔ shí pǐ
再上表辞，乃以兵部尚书致仕，因就宰臣访问其资产，虞其匮乏，时白继母尚无恙，上东封，白肩与辞于北苑，召对久之，进吏部尚书，赐帛五十匹。
dà zhōng xiáng fú sān nián dīng nèi jiān
大中祥符三年，丁内艰。
wǔ nián zhēng yuè zú nián qī shí qī
五年正月，卒，年七十七。
zèng zuǒ pú yè lù qí sūn yì sūn wèi jiāng zuò jiān zhǔ bù xiào sūn shì mì shū shěng jiào shū láng cóng zǐ táng chén shì zhèng zì
赠左仆射，录其孙懿孙为将作监主簿，孝孙试秘书省校书郎，从子唐臣试正字。
bái shàn tán xuè bù jū xiǎo jié shàn jì qīn zú fǔ xù gū miǎo shì chēng qí yōng mù
白善谈谑，不拘小节，赡济亲族，抚恤孤藐，世称其雍睦。
jù shū shù wàn juàn tú huà yì duō qí gǔ zhě
聚书数万卷，图画亦多奇古者。
cháng lèi gù shì qiān yú mén hào jiàn zhāng jí
尝类故事千余门，号《建章集》。
táng xián biān jí yí luò zhě bái duō zuǎn zhui zhī
唐贤编集遗落者，白多缵缀之。
hòu jìn zhī yǒu wén yì zhě bì jí yì chēng jiǎng shí yàn duō zōng zhī rú hú dàn tián xī jiē chū qí mén xià
后进之有文艺者，必极意称奖，时彦多宗之，如胡旦、田锡，皆出其门下。
chén péng nián jǔ jìn shì qīng jùn xǐ cháo bàng bái è qí wéi rén chù luò zhī péng nián hàn yān hòu jū jìn shì wèi gòng jǔ tiáo zhì duō suǒ guān fáng gài wèi bái shè yě
陈彭年举进士，轻俊喜嘲谤，白恶其为人，黜落之，彭年憾焉，后居近侍，为贡举条制，多所关防，盖为白设也。
huì yǒu sī shì bái wéi wén xiàn nèi chū mì zòu yán bái sù wú jiǎn cāo suì gǎi wén ān
会有司谥白为文宪，内出密奏言白素无检操，遂改文安。
yǒu jí bǎi juǎn
有集百卷。
zi xiàn chén guó zǐ bó shì
子宪臣，国子博士；
de chén cì jìn shì jí dì zhì tài cháng chéng
得臣，赐进士及第，至太常丞；
liáng chén wèi tài zǐ zhōng shè
良臣，为太子中舍；
zhōng chén diàn zhōng chéng
忠臣，殿中丞。
liáng zhōu hàn zì yuán bāo zhèng zhōu guǎn chéng rén
梁周翰，字元褒，郑州管城人。
fù yàn wēn tíng zhōu mǎ bù jūn dōu xiào
父彦温，廷州马步军都校。
zhōu hàn yòu hào xué shí suì néng shǔ cí
周翰幼好学，十岁能属词。
zhōu guǎng shùn èr nián jǔ jìn shì shòu yú chéng zhǔ bù cí jí bù fù
周广顺二年举进士，授虞城主簿，辞疾不赴。
zǎi xiàng fàn zhì wáng pǔ yǐ qí wén rén bù dàng zuǒ wài yì gǎi kāi fēng fǔ hù cáo cān jūn
宰相范质、王溥以其闻人，不当佐外邑，改开封府户曹参军。
sòng chū zhì pǔ réng wèi xiāng yǐn wèi mì shū láng zhí shǐ guǎn
宋初，质、溥仍为相，引为秘书郎、直史馆。
shí zuǒ shí yí zhī zhì gào gāo xī shàng fēng yì wǔ chéng wáng miào pèi xiǎng qī shí èr xián nèi wáng sēng biàn yǐ bù lìng zhōng kǒng fēi quán dé
时左拾遗、知制诰高锡上封，议武成王庙配享七十二贤，内王僧辩以不令终，恐非全德。
xún zhào shì bù shàng shū zhāng zhāo gōng bù shàng shū dòu yí yǔ xī zhòng quán dìng gōng yè zhōng shǐ wú xiá zhě fāng de yù yān
寻诏事部尚书张昭、工部尚书窦仪与锡重铨定，功业终始无瑕者方得预焉。
zhōu hàn shàng yán yuē
周翰上言曰：
chén wén tiān dì yǐ lái fù zǎi zhī nèi shèng xián jiāo wù gǔ jīn tóng liú xiào qí diān mò xiān kè jù měi
臣闻天地以来，覆载之内，圣贤交骛，古今同流，校其颠末，鲜克具美。
zhōu gōng shèng rén yě zuǒ wǔ wáng dìng tiān xià fǔ chéng wáng zhì zhì píng shèng dé dà xūn pán tiān jí de
周公，圣人也，佐武王定天下，辅成王致治平，盛德大勋，蟠天极地。
wài zé huái yí gòu nán nèi zé guǎn cài liú yán
外则淮夷构难，内则管、蔡流言。
zhì wěi bá hú chuí zhì diān dùn
疐尾跋胡，垂至颠顿；
yǎn hé pū mù jǐn de biàn míng
偃禾仆木，仅得辨明。
cǐ kě wèi zhī jìn měi zāi
此可谓之尽美哉？
chén yǐ wéi fēi yě
臣以为非也。
kǒng zǐ shèng rén yě shān shī shū dìng lǐ lè zǔ shù yáo shùn xiàn zhāng wén wǔ
孔子，圣人也，删《诗》、《书》，定《礼》、《乐》，祖述尧、舜，宪章文、武。
zú yǐ qī chí qù lǔ bēn zǒu è chén suī shì yòng yú dìng āi céng bù róng yú jì mèng
卒以栖迟去鲁，奔走厄陈，虽试用于定、哀，曾不容于季、孟。
yòu cháng lǚ dào zhí zhī hǔ wěi wén nán zǐ zhī pèi shēng yuǎn rǔ shèn míng wèi jiàn qí kě
又尝履盗跖之虎尾，闻南子之珮声，远辱慎名，未见其可。
cǐ yòu kě wèi qí jìn shàn zhě zāi
此又可谓其尽善者哉？
chén yǐ wéi fēi yě
臣以为非也。
zì yú qū qū hòu xián suǒ suǒ lì shì bǐ yú èr shèng céng hé zú yún
自余区区后贤，琐琐立事，比于二圣，曾何足云？
ér yù zé qí mó niè bù yú shǐ zú rú yī zhě chén qiè yǐ wéi nán qí rén yǐ
而欲责其磨涅不渝、始卒如一者，臣窃以为难其人矣。
fǎng zì táng shì chóng sì tài gōng
昉自唐室，崇祀太公。
yuán qí yòng yì gài yǐ tiān xià suī dà bù kě qù bīng
原其用意，盖以天下虽大，不可去兵；
yù zhōng yǒu zhēng wèi néng wú zhàn
域中有争，未能无战。
zī qí yòu mín zhī dào lì hu wèi wǔ zhī zōng jì zhāng guó wēi suì jìn wáng hào
资其佑民之道，立乎为武之宗，觊张国威，遂进王号。
zhēn yuán zhī jì sì diǎn yì xiū yīn yǐ lì dài wǔ chén péi xiǎng miào mào rú wén xuān shì diàn zhī zhì yǒu dì zǐ liè shì zhī yí shì suī bù jīng yì zú chuí quàn
贞元之际，祀典益修，因以历代武臣陪飨庙貌，如文宣释奠之制，有弟子列侍之仪，事虽不经，义足垂劝。
kuàng yú nǎng rì bù fá tōng xián yí nán tǎo lùn yì yún zhé zhōng
况于曩日，不乏通贤，疑难讨论，亦云折中。
jīn ruò qiú qí kǎo lèi bié lì pǐ zāng yǐ gāo xiù zhī xiǎo cī wàng hú qiú zhī dà shàn kǒng qí suǒ xuǎn jǐn yǒu kě cún
今若求其考类，别立否臧，以羔袖之小疵，忘狐裘之大善，恐其所选，仅有可存。
zhī rú yuè yì lián pō jiē bēn wáng ér wèi lǔ
只如乐毅、廉颇，皆奔亡而为虏；
hán xìn péng yuè xī zū hǎi ér shòu zhū
韩信、彭越，悉菹醢而受诛。
bái qǐ zé xī jiàn dù yóu wu yuán zé fú shī jiāng shì
白起则锡剑杜邮，伍员则浮尸江澨。
zuǒ chē yì fèn jūn zhī jiāng sūn bìn shí xíng yú zhī rén
左车亦偾军之将，孙膑实刑余之人。
ráng jū zé fèn zú qí tíng wú qǐ zé fēi mìng chǔ guó
穰苴则偾卒齐庭，吴起则非命楚国。
zhōu bó chēng zhòng yǒu zhì jiǎ shàng fāng zhī yí
周勃称重，有置甲尚方之疑；
chén píng shàn móu méng shòu jīn zhū jiāng zhī bàng
陈平善谋，蒙受金诸将之谤。
yà fu zé sǐ yú yù lì shān ài zé zhuī yú jiàn chē
亚夫则死于狱吏，邓艾则追于槛车。
lǐ guǎng hòu qī ér zì jǐng dòu yīng shù dǎng ér sàng shēn
李广后期而自刭，窦婴树党而丧身。
dèng yǔ bài yú huí xī zhōng shēn wú dǒng róng zhī jì
邓禹败于回溪，终身无董戎之寄；
mǎ yuán sǐ yú mán jiǎo hái shī quē qiǎn diàn zhī yí
马援死于蛮徼，还尸阙遣奠之仪。
qí yú zhū gě liàng zhī chóu shì piān fāng zhī zhǔ
其余诸葛亮之俦，事偏方之主；
wáng jǐng lüè zhī bèi zuǒ rùn wèi zhī jūn
王景略之辈，佐闰位之君。
guān yǔ zé wèi chóu guó suǒ qín zhāng fēi zé zāo zhàng xià suǒ hài
关羽则为仇国所禽，张飞则遭帐下所害。
fán cǐ míng jiàng xī jiē rén xióng gǒu yù zhǐ xiá shuí dāng wú lěi
凡此名将，悉皆人雄，苟欲指瑕，谁当无累？
huò cóng dèng tài jǐn kě qì juān
或从澄汰，尽可弃捐。
kuàng qí gōng yè qióng lóng míng chēng xuǎn hè
况其功业穹隆，名称烜赫。
qiáo fū mù zhì xián suǒ wén zhī
樵夫牧稚，咸所闻知；
liè jiāng tōng hóu qiè nián sī mù
列将通侯，窃年思慕。
ruò yī dàn chú qù shén wèi bìn chū cí tíng chuī máo qiú yì dài zhī cī tóu mèi fèn gǔ rén zhī è bì shǐ shí qíng dùn huò qiè yì jiāo xìng
若一旦除去神位，摈出祠庭，吹毛求异代之疵，投袂忿古人之恶，必使时情顿惑，窃议交兴。
jǐng xíng gāo shān gèng xī zhān yú wǎng zhú
景行高山，更奚瞻于往躅；
yīng hún liè pò jiāng yǒu hèn yú míng shí
英魂烈魄，将有恨于明时。
kuàng fú bì xià fāng lì jūn wēi jiāng è luàn lüè jiǎng qiú bīng fǎ dì gòu wǔ cí gài suǒ yǐ quàn jī róng chén zī jiǎ yīn zhù
况伏陛下方厉军威，将遏乱略，讲求兵法，缔构武祠，盖所以劝激戎臣，资假阴助。
hū shǐ cháng láng xū miǎo jǐn yǒu kě tú zhī xíng
忽使长廊虚邈，仅有可图之形；
zhōng diàn qián kōng bú jiàn pèi shí zhī zuò
中殿前空，不见配食之坐。
shì fēi yǔn dàng chén qiè huò yān
似非允当，臣窃惑焉。
shēn wéi shì guì dé zhōng yòng zī tǐ yào ruò jīn zhī kě yǐ yì gǔ kǒng lái zhě yì néng fēi jīn
深惟事贵得中，用资体要，若今之可以议古，恐来者亦能非今。
yuàn nà chén wēi zhōng tè zhuī míng chì qǐ xià cǐ shū tíng yì qí zhǎng
愿纳臣微忠，特追明敕，乞下此疏，廷议其长。
bù bào
不报。
qián dé zhōng xiàn nǐ zhì èr shí biān zhuó wèi yòu shí yí
干德中，献《拟制》二十编，擢为右拾遗。
huì xiū dà nèi shàng wǔ fèng lóu fù rén duō chuán sòng zhī
会修大内，上《五凤楼赋》，人多传诵之。
wǔ dài yǐ lái wén tǐ bēi ruò zhōu hàn yǔ gāo xī liǔ kāi fàn gǎo xí shàng chún gǔ qí míng yǒu shàn dāng shí yǒu gāo liáng liǔ fàn zhī chēng
五代以来，文体卑弱，周翰与高锡、柳开、范杲习尚淳古，齐名友善，当时有"高、梁、柳、范"之称。
chū tài zǔ cháng shi yàn wēn yú jūn zhōng shí shǒu xìn yì yǔ yàn wēn jiù gù
初，太祖尝识彦温于军中，石守信亦与彦温旧故。
yī rì tài zǔ yǔ shǒu xìn jiāng yòng zhōu hàn zhǎng gào shǒu xìn wēi lù qí yán zhōu hàn jù shàng biǎo xiè
一日，太祖语守信，将用周翰掌诰，守信微露其言，周翰遽上表谢。
tài zǔ nù suì qǐn qí mìng
太祖怒，遂寝其命。
lì tōng pàn mián méi èr zhōu zài méi zhōu zuò zhàng rén zhì sǐ duó èr guān
历通判绵、眉二州，在眉州坐杖人至死，夺二官。
qǐ shòu tài zǐ zuǒ zàn shàn dài fū
起授太子左赞善大夫。
kāi bǎo sān nián qiān yòu shí yí jiān líng mián yuàn gǎi zuǒ bǔ quē jiān zhī dà lǐ zhèng shì
开宝三年，迁右拾遗，监绫绵院，改左补阙兼知大理正事。
huì jiāng jiāo sì yīn shàng shū yuē bì xià zài jiāo shàng dì bì tán shè yòu
会将郊祀，因上疏曰："陛下再郊上帝，必覃赦宥。
chén yǐ tiān xià zhì dà qí zhōng yǒu qìng zé suǒ wèi jí jié wén suǒ wèi gāi zhě suǒ yí tuī ér guǎng zhī
臣以天下至大，其中有庆泽所未及、节文所未该者，所宜推而广之。
fāng jīn fù shuì nián rù zhì duō jiā yǐ kē biàn zhī wù míng pǐn fēi yī diào fā gòng shū bù wú zhòng kùn
方今赋税年入至多，加以科变之物，名品非一，调发供输，不无重困。
qiě xī shǔ huái nán jīng tán guǎng guì zhī de jiē yǐ wéi wáng tǔ
且西蜀、淮南、荆、潭、广、桂之地，皆以为王土。
bì xià chéng néng yǐ sān fāng suǒ de zhī lì jiǎn zhū dào zū fù zhī rù zé shù hū jūn dé zé ér kuān mín lì yǐ
陛下诚能以三方所得之利，减诸道租赋之入，则庶乎均德泽而宽民力矣。
é zuò zhàng jǐn gōng guò chà wèi qí suǒ su
"俄坐杖锦工过差，为其所诉。
tài zǔ shén nù zé zhī yuē ěr qǐ bù zhī rén zhī fū xuè yǔ jǐ wú yì hé nǎi jù wèi kù fá
太祖甚怒，责之曰："尔岂不知人之肤血与己无异，何乃遽为酷罚！
jiāng zhàng zhī zhōu hàn zì yán chén fù tiān xià cái míng bù dàng rú shì
"将杖之，周翰自言："臣负天下才名，不当如是。
tài zǔ nǎi jiě zhǐ zuǒ shòu sī nóng sì chéng
"太祖乃解，止左授司农寺丞。
yú nián wèi tài zǐ zhōng yǔn
逾年，为太子中允。
tài píng xīng guó zhōng zhī sū zhōu
太平兴国中，知苏州。
zhōu hàn shàn yīn lǜ xǐ pú bó wéi yǐ yǐn xì wèi wu
周翰善音律，喜蒱博，惟以饮戏为务。
zhōu yǒu líng guān qián shì jiā shù bǎi rén rì lìng bǎi rén gōng jì měi chū bì yǐ xiáo jù zì suí
州有伶官钱氏，家数百人，日令百人供妓，每出，必以殽具自随。
jùn wu bù zhì yǐ běn guān fēn sī xī jīng
郡务不治，以本官分司西京。
yú yuè shòu zuǒ zàn shàn dài fū réng fēn sī
逾月，授左赞善大夫，仍分司。
é chú chǔ zhōu tuán liàn fù shǐ
俄除楚州团练副使。
yōng xī zhōng zǎi xiàng lǐ fǎng yǐ qí míng wén zhào wèi yòu bǔ quē cì fēi yú shǐ jiāng huái tí diǎn chá yán
雍熙中，宰相李昉以其名闻，召为右补阙，赐绯鱼，使江、淮提点茶盐。
zhōu hàn yǐ cí xué wèi liú bèi suǒ xǔ pín lì wài rèn bù lè lì shì
周翰以辞学为流辈所许，频历外任，不乐吏事。
huì hàn lín xué shì sòng bái děng liè zòu qí yǒu shǐ cái zhān huí xià wèi suì mìng jiān shǐ guǎn xiū zhuàn
会翰林学士宋白等列奏其有史才，邅回下位，遂命兼史馆修撰。
huì tài zōng qīn shì gòng shì zhōu hàn wèi kǎo guān miàn cì jīn zǐ yīn yǔ zǎi xiàng chēng qí yǒu wén xún qiān qǐ jū shè rén
会太宗亲试贡士，周翰为考官，面赐金紫，因语宰相，称其有文，寻迁起居舍人。
chún huà wǔ nián zhāng bì jiàn yì fù zhì zuǒ yòu shǐ zhī zhí nǎi mìng zhōu hàn yǔ li zōng è fēn lǐng zhī
淳化五年，张佖建议复置左右史之职，乃命周翰与李宗谔分领之。
zhōu hàn jiān qǐ jū láng yīn shàng yán zì jīn chóng zhèng cháng chūn diàn huáng dì xuān yù zhī yán shì chén yù liè zhī shì wàng yī jiù zhōng shū xiū wéi shí zhèng jì
周翰兼起居郎，因上言："自今崇政、长春殿皇帝宣谕之言，侍臣谕列之事，望依旧中书修为时政记。
qí shū mì yuàn shì shè jī mì yì lìng běn yuàn biān zuǎn měi zhì yuè zhōng sòng shǐ guǎn
其枢密院事涉机密，亦令本院编纂，每至月终送史馆。
zì yú bǎi sī fán yú duì bài chú gǎi yán gé zhì zhì zhī shì xī tiáo bào běn yuàn yǐ bèi biān lù
自余百司凡于对拜、除改、沿革、制置之事，悉条报本院，以备编录。
réng lìng láng yǔ shè rén fēn zhí chóng zhèng diàn yǐ jì yán dòng bié wèi qǐ jū zhù měi yuè xiān jìn yù hòu jiàng fù shǐ guǎn
仍令郎与舍人分直崇政殿，以记言动，别为起居注，每月先进御，后降付史馆。
cóng zhī
朝廷采纳了他的建议。
qǐ jū zhù jìn yù zì zhōu hàn děng shǐ yě
起居注进御，自周翰等始也。
zhōu hàn zǎo yǒu shí yù jiǔ bìn fèi jí bèi chú zhuó yóu qià shí lùn
周翰蚤有时誉，久摈废，及被除擢，尤洽时论。
huì kǎo kè jīng cháo guān yǒu gǎn yǐn qián fàn zhě jiē chú míng wéi mín
会考课京朝官，有敢隐前犯者，皆除名为民。
zhōu hàn bèi qiǎn yóu duō suǒ shàng yǒu sī ǒu yí yī shì dāng miǎn
周翰被谴尤多，所上有司偶遗一事，当免。
pàn guǎn yáng huī zhī lǜ sān guǎn xué shì yì xiāng fǔ yǐ wéi zhōu hàn fēi gù yǒu guī bì qí shí suǒ fàn pín fán bù néng xī jì yú shì zhǐ fá jīn bǎi jīn
判馆杨徽之率三馆学士诣相府，以为周翰非故有规避，其实所犯频繁，不能悉记，于是止罚金百斤。
xiān shì zhào ān yì jiàn yì yú xi chuān zhù dà tiě qián yǐ yī dāng shí zhōu hàn shàng yán gǔ zhě huò bì qián sān zhě jiān yòng ruò qián shǎo yú huò bì jí zhù dà qián huò dāng bǎi huò dāng wǔ shí gài yù guǎng qí qián ér zú yòng ěr
先是，赵安易建议于西川铸大铁钱，以一当十，周翰上言："古者货、币、钱三者兼用，若钱少于货、币，即铸大钱，或当百，或当五十，盖欲广其钱而足用尔。
jīn bù ruò shǐ shǔ mín mào yì zhě fán tiě qián yī zhǐ zuò yī qián yòng guān zhōng shì wù jí yǐ liǎng qián dāng yī
今不若使蜀民贸易者，凡铁钱一止作一钱用，官中市物即以两钱当一。
yòu xi chuān huàn zài shǎo yán qǐng yú yì zhōu zhì què yuàn rù wù jiāo yì zé gōng sī tōng jì yǐ
又西川患在少盐，请于益州置榷院，入物交易，则公私通济矣。
zhì dào zhōng qiān gōng bù láng zhōng
"至道中，迁工部郎中。
zhēn zōng zài chǔ gōng zhī qí míng zhēng zhī shí wéi zuǒ shù zǐ yīn lìng qǔ qí suǒ wéi wén zhāng zhōu hàn xī zuǎn yǐ xiàn shàng dá yǐ shū
真宗在储宫，知其名，征之，时为左庶子，因令取其所为文章，周翰悉纂以献，上答以书。
jí jí wèi wèi xíng qìng shǒu zhuó wèi jià bù láng zhōng zhī zhì gào é pàn shǐ guǎn zhāo wén guǎn
及即位，未行庆，首擢为驾部郎中、知制诰，俄判史馆、昭文馆。
xián píng sān nián zhào rù hàn lín wéi xué shì shòu zhào yǔ zhào ān yì tóng xiū shǔ jí
咸平三年，召入翰林为学士，受诏与赵安易同修属籍。
táng mò sāng luàn jí pǔ hǎn cún wú suǒ qǔ zé zhōu hàn chuàng yì wèi zhī pō yǒu lún guàn
唐末丧乱，籍谱罕存，无所取则，周翰创意为之，颇有伦贯。
chē jià xìng chán yuān mìng pàn liú sī yù shǐ tái zhōu hàn kěn qiú hù cóng cóng zhī
车驾幸澶渊，命判留司御史台，周翰恳求扈从，从之。
míng nián shòu jǐ shì zhōng yǔ sòng bái jù bà xué shì
明年，授给事中，与宋白俱罢学士。
dà zhōng xiáng fú yuán nián qiān gōng bù shì láng
大中祥符元年，迁工部侍郎。
yú nián bèi jí zú nián bā shí yī
逾年，被疾卒，年八十一。
zhēn zōng mǐn zhī lù qí zi zhōng bǎo wèi dà lǐ píng shì gěi fèng zhōng sàng
真宗悯之，录其子忠宝为大理评事，给奉终丧。
zhōu hàn xìng shū jùn biàn jí lín shì guò yú yán bào gù duō kuàng bài
周翰性疏隽卞急，临事过于严暴，故多旷败。
wǎn nián cái sī shāo jiǎn shū zhào duō bù chēng zhǐ
晚年才思稍减，书诏多不称旨。
yǒu jí wǔ shí juǎn jí xù yīn huà lù
有集五十卷及《续因话录》。
zhū áng zì jǔ zhī qí xiān jīng zhào rén shì jiā měi bēi
朱昂，字举之，其先京兆人，世家渼陂。
táng tiān fù mò xǐ jiā nán yáng
唐天复末，徙家南阳。
liáng zǔ cuàn táng fù bǎo guāng yǔ táng jiù chén yán ráo li tāo shù bèi qiè jiā nán dù yù tán zhōu
梁祖篡唐，父葆光与唐旧臣颜荛、李涛数辈挈家南渡，寓潭州。
měi zhēng dàn xī zhì bì xù lì nán yuè cí qián běi wàng hào tòng dài èr shí nián
每正旦夕至，必序立南岳祠前，北望号恸，殆二十年。
hòu tāo běi guī bǎo guāng lè héng shān zhī shèng suì wǎng jiā yān
后涛北归，葆光乐衡山之胜，遂往家焉。
áng shǎo yǔ xióng ruò gǔ shān xún měi tóng xué
昂少与熊若谷、邓洵美同学。
zhū zūn dù hào dú shū rén hào zhī wèi zhū wàn juàn mù áng wèi xiǎo wàn juàn
朱遵度好读书，人号之为"朱万卷"，目昂为"小万卷"。
áng cháng jiān xíng jīng lú líng dào yù yì rén wèi zhī yuē zhōng yuán bù jiǔ dāng yǒu zhēn zhǔ píng yī tiān xià zi shì zhì sì pǐn ān yòng nán wéi
昂尝间行经庐陵，道遇异人，谓之曰："中原不久当有真主平一天下，子仕至四品，安用南为？
suì běi yóu jiāng huái
"遂北游江、淮。
shí zhōu shì zōng nán zhēng hán lìng kūn tǒng bīng zhì yáng zhōu áng yè jiàn chén zhì luàn fāng lüè lìng kūn qí zhī shǔ quán zhī yáng zhōu yáng zi xiàn
时周世宗南征，韩令坤统兵至扬州，昂谒见，陈治乱方略，令坤奇之，署权知扬州扬子县。
shì bīng gé zhī jì táo wáng guò bàn áng pián yí suí jí fù bū wáng zhě qī qiān yú jiā lìng kūn jí biǎo shòu běn xiàn lìng
适兵革之际，逃亡过半，昂便宜绥辑，复逋亡者七千余家，令坤即表授本县令。
sòng chū wèi héng zhōu lù shì cān jūn cháng dú táo qián xián qíng fù ér mù zhī yīn guǎng qí cí yuē
宋初，为衡州录事参军，尝读陶潜《闲情赋》而慕之，因广其辞曰：
wéi bǐng qì xī qīng zhuó dú de yì xī xū xú
维禀气兮清浊，独得意兮虚徐。
ěr hé cōng xī wú tiàn yī hé sàn xī wú jū
耳何聪兮无瑱，衣何散兮无裾。
wu míng huái yú de sàng níng qín tǐ hu zī shē
务冥怀于得丧，宁勤体乎菑畬。
jiāng shǐ tóng fāng jī kǒng kàng jì sūn qú
将使同方姬、孔，抗迹孙、蘧。
jīng wù guǎng mò xīn yóu tài xū
精骛广漠，心游太虚。
ào cháo xī xī nán róng sù xī biāo xī běi shū
傲朝曦兮南荣，溯夕飙兮北疏。
fēi dào zhī bìng wéi qíng zhī shū
非道之病，惟情之舒。
yáo shì hán yǐng huái cuì níng hé xí yì
繇是含颖怀粹，凝和习懿。
qì dà yuān lún xī yōu yōu dé fēn xīn xī zhōu bǐ
器{大渊}沦兮幽忧，德芬馨兮周比。
jǐng wú xiè xī quán róng zhū qián huī xī chuān mèi
井无渫兮泉融，珠潜辉兮川媚。
yòu hé bì lòu xióng zhī shàng xuán xiào yì zhī xīn zuì bēi mò zhī sù sī tàn zhǎn zhī xià wèi
又何必陋雄之尚《玄》，笑奕之心醉，悲墨之素丝，叹展之下位？
gǒu yīn shí zhī míng yáng nǎi sī wén zhī bù zhuì
苟因时之明扬，乃斯文之不坠。
dì yān jǐng xī piāo piāo xīn xuán jīng xī yáo yáo
睇烟景兮飘飘，心悬旌兮摇摇。
gǎn cháo róng ér xī luò jiē xiǎng qióng ér míng tiáo
感朝荣而夕落，嗟响蛩而鸣蜩。
gū cáng qì yǐ yǒu dài yīn jì wù ér zhǎng yáo
姑藏器以有待，因寄物而长谣。
yuàn zài shǒu ér wèi biàn shù xuán fā ér wèi shuāi
愿在首而为弁，束玄发而未衰。
huì míng qì zhī yǒu de yǔ yīng ěr xī xiāng yí
会名器之有得，与缨珥兮相宜。
yuàn zài zú ér wèi què hé kǎn xiǎn zhī lí yōu
愿在足而为舄，何坎险之罹忧。
yù xiào qín yú shù hài sī zhuī zhǒng yú fú qiū
欲效勤于竖亥，思追踵于浮丘。
yuàn zài fú ér wèi mèi chuán zēng sù ér shì gōng
愿在服而为袂，传缯素而饰躬。
yì huà zī zhī sè niè níng shì miàn ér dào qióng
异化缁之色涅，宁拭面而道穷。
yuàn zài mù ér wèi jiàn fēn yán chǒu yú chóng cháo
愿在目而为鉴，分妍丑于崇朝。
jīng qīng yáng zhī nán jiǔ zhù bái shǒu yǐ jiàn zhāo
惊青阳之难久，庶白首以见招。
yuàn zài dì ér wèi diàn dāng shǔ rù ér bīng hán
愿在地而为簟，当暑溽而冰寒。
yī fū gé zhī shàng jiù hú wù mèi yǐ qiú ān
伊肤革之尚疚，胡寤寐以求安？
yuàn zài shāng ér wèi lǐ bù luàn dé ér ruò zhēn
愿在觞而为醴，不乱德而溺真。
tǐ xū shòu zhī wèi qì gé jué xìng yǐ guī chún
体虚受之为器，革谲性以归淳。
yuàn zài wò ér wèi jiàn měi fǔ rèn ér bǎo jū
愿在握而为剑，每辅衽而保裾。
shū qiān xiān zhī xiào yòng bǐ xíng rèn ér yǒu yú
殊铅铦之效用，比硎刃而有余。
yuàn zài tuó ér wèi shǐ měi kuò yǔ zhī sī quán
愿在橐而为矢，美筈羽之斯全。
chóu mào xūn ér xī jìn shè qióng lěi ér nǜ yàn
畴懋勋而锡晋，射穷垒而衄燕。
yuàn zài tǐ ér wéi qiú tuō zhēn lǚ yǐ chéng gōng
愿在体而为裘，托针缕以成功。
fēi zhēn huá ér qǔ shì jiāng bèi fú ér yǒu róng
非珍华而取饰，将被服而有容。
yuàn zài xuān ér wèi huáng guàn suì hán ér bù gǎi
愿在轩而为篁，贯岁寒而不改。
tǐng jiè jié yǐ zì chí kuò xū xīn ér yǒu dài
挺介节以自持，廓虚心而有待。
rén zhī yuàn xī shí fán wǒ zhī xīn xī ruò cǐ
人之愿兮实繁，我之心兮若此。
xù wèi zhì xī pú cáng fā wéi wén xī wù wěi
蓄为志兮璞藏，发为文兮雾委。
jì chí jǐn xī zhǎng yú fù xié lán xī yì zhǐ
既持瑾兮掌瑜，复撷兰兮艺芷。
shǐ wú yán xī zhí zhàng zhōng fǔ shǒu xī jiē bì
始无言兮植杖，终俯首兮嗟髀。
zhèn jīn xī zì shì dí wù xī jiě yí
振襟兮自适，觌物兮解颐。
yún wú xīn xī xiá jǔ luó yǐ gàn xī cóng zī
云无心兮遐举，萝倚干兮丛滋。
xiǎng líng gǔ zhī biàn de kuàng xuán huáng zhī yì sī
想陵谷之变地，况玄黄之易丝。
rén kě tài ér kě duàn jǐ bù lín ér bù zī
人可汰而可锻，己不磷而不缁。
gǒu yī míng ér jīng rén hé wǔ dǐng ér wù yí
苟一鸣而惊人，何五鼎而勿饴？
yǐ ér yōng xī qīng xiào qīng huái zì kuān
已而拥膝清啸，倾怀自宽。
shū sāng hù bì xī chà lè jiū fēi suō yuè xī hú nán
枢桑户荜兮差乐，鸠飞梭跃兮胡难。
zhǐ yè chán xī wéi wǔ yǎng shū lài xī yāo huān
指夜蟾兮为伍，仰疏籁兮邀欢。
hé sūn mù ér yī gēng
何孙牧而伊耕？
hé cháo jī ér lǚ bō
何巢箕而吕磻？
dí wǒ lǜ xī lǜ qǐ
涤我虑兮绿绮。
qīng wǒ mián xī láng gān
清我眠兮琅玕。
zhōu xuán xī yǒu zé xǐ yǐ xī kě guān
周旋兮有则，徙倚兮可观。
zhōng juǎn shū xī zì dé qì xiū zāi yú kǎo pán
终卷舒兮自得，契休哉于《考槃》。
lǐ fǎng zhī zhōu shì xiá rì duō zhào yǔ qiě yǐ wén wèi zhì fǎng shēn suǒ jiē shǎng
李昉知州事，暇日多召语，且以文为贽，昉深所嗟赏。
lì yí chéng lìng
历宜城令。
kāi bǎo zhōng bài tài zǐ xǐ mǎ zhī péng zhōu xǐ guǎng ān jūn
开宝中，拜太子洗马、知蓬州，徙广安军。
huì qú zhōu yāo zéi lǐ xiān zhòng wàn rén jié lüè jūn jiè áng shè cè qín zhī
会渠州妖贼李仙众万人劫掠军界，昂设策禽之。
zì yú guǒ hé yū fú sì zhōu mín lián jié wèi yāo zhě zhì bù wèn shǔ mín suì ān
自余果、合、渝、涪四州民连结为妖者，置不问，蜀民遂安。
zǎi xiàng xuē jū zhèng chēng qí néng qiān diàn zhōng chéng zhī sì zhōu
宰相薛居正称其能，迁殿中丞、知泗州。
cháng zuò duò hé cí wèi jùn jué zhī bìng mín yóu guān zhī shāng cái nǎi tiān yì zhī suǒ yǐ wáng duò yě
尝作《隋河辞》，谓浚决之病民，游观之伤财，乃天意之所以亡隋也。
shǐ duò bù xīng yì fèi cái yǐ hài qí mín zé ān dé yǒu jīn rì zhī lì zāi
使隋不兴役费财以害其民，则安得有今日之利哉！
cháng jù huái shuǐ liú shī sān qiān wèi zhǒng yì zhī
尝聚淮水流尸三千，为冢瘗之。
yǒu shù zú móu luàn áng zhū qí shǒu è fán zhī dǎng zhī guà wù zhě xī shì zhī
有戍卒谋乱，昂诛其首恶，凡支党之诖误者悉贳之。
jiù qiān jiān chá yù shǐ jiāng nán zhuǎn yùn fù shǐ
就迁监察御史、江南转运副使。
tài píng xīng guó èr nián zhī è zhōu jiā diàn zhōng shì yù shǐ wèi xiá lù zhuǎn yùn fù shǐ jiù gǎi kù bù yuán wài láng qiān zhuǎn yùn shǐ
太平兴国二年，知鄂州，加殿中侍御史，为峡路转运副使，就改库部员外郎，迁转运使。
duān gǒng èr nián yǐ běn guān zhí mì gé cì jīn zǐ
端拱二年，以本官直秘阁，赐金紫。
jiǔ zhī chū zhī fù zhōu biǎo qiú xiè shì bù xǔ
久之，出知复州，表求谢事，不许。
qiān shuǐ bù láng zhōng fù qǐng lǎo zhào hái zài zhí mì gé xún jiān yuè wáng fǔ jì shì cān jūn
迁水部郎中，复请老，召还，再直秘阁，寻兼越王府记室参军。
zhí zōng jí wèi qiān zhì sī fēng láng zhōng é zhī zhì gào pàn shǐ guǎn shòu zhào biān cì sān guǎn mì gé shū jí jì bì jiā lì bù
直宗即位，迁秩司封郎中，俄知制诰，判史馆，受诏编次三馆秘阁书籍，既毕，加吏部。
xián píng èr nián zhào rù hàn lín wéi xué shì
咸平二年，召入翰林为学士。
yú nián bài zhāng qǐ hái gǔ zhào duì dūn yù qǐng mí què nǎi bài gōng bù shì láng zhì shì
逾年，拜章乞骸骨，召对，敦谕，请弥确，乃拜工部侍郎致仕。
yì rì qiǎn shǐ jiù dì cì qì bì gěi quán fèng zhào běn fǔ suì shí cún wèn zhāng zòu tīng fù yì yǐ wén
翌日，遣使就第赐器币，给全奉，诏本府岁时存问，章奏听附驿以闻。
mìng qí zi zhèng cí zhī gōng ān xiàn yǐ biàn shì yǎng xǔ guī jiāng líng
命其子正辞知公安县，以便侍养，许归江陵。
jiù zhì zhì shì guān zhǐ xiè diàn mén wài áng tè yán jiàn mìng zuò ēn lǐ shén hòu
旧制，致仕官止谢殿门外，昂特延见命坐，恩礼甚厚。
lìng sì qiū liáng shàng dào qiǎn zhōng shǐ cì yàn yú yù jīn yuán liǎng zhì sān guǎn jiē yù réng zhào fù shī jiàn xíng jìn shēn róng zhī
令俟秋凉上道，遣中使赐宴于玉津园，两制三馆皆预，仍诏赋诗饯行，缙绅荣之。
áng qián hòu suǒ de fèng cì yǐ sān zhī yī gòu qí shū yǐ fěng sòng wéi lè
昂前后所得奉赐，以三之一购奇书，以讽诵为乐。
jí shì xián jū zì chēng tuì sōu zhe zī lǐ lùn sān juǎn shàng zhī zhào yǐ qí shū fù shǐ guǎn
及是闲居，自称退叟，著《资理论》三卷上之，诏以其书付史馆。
dì xié yǐ chún jǐn zhù chēng shì zhì zhǔ kè láng zhōng yōng wáng fǔ yì shàn
弟协以纯谨著称，仕至主客郎中、雍王府翊善。
áng yǐ shū zhāo zhī xié yì gào lǎo guī
昂以书招之，协亦告老归。
xiōng dì jiē méi shòu shí rén bǐ hàn zhī èr shū
兄弟皆眉寿，时人比汉之二疏。
zhī fǔ chén yáo zī shǔ qí jū yuē dōng xi zhì zhèng fang
知府陈尧咨署其居曰东、西致政坊。
áng yú suǒ jū jiàn èr tíng yuē zhī zhǐ yuē yōu qī
昂于所居建二亭：曰知止，曰幽栖。
pō hǎo shì shì shū
颇好释氏书。
wǎn suì zì wèi mù zhì
晚岁自为墓志。
jǐng dé sì nián zú nián bā shí sān mén rén shì yuē zhèng yù xiān shēng
景德四年卒，年八十三，门人谥曰正裕先生。
zhào jiā fù zèng lù qí sūn shì chū shēn
诏加赙赠，录其孙适出身。
áng hào xué chún hòu yǒu qīng jié dàn yú róng lì wèi xiǎn mǎ shí wǔ nián bù yǐ xiè yì
昂好学，纯厚有清节，澹于荣利，为洗马十五年，不以屑意。
jū nèi shǔ fēi gōng shì bù zhì liǎng fǔ
居内署，非公事不至两府。
zài wáng dǐ shí zhēn zōng jū chǔ gōng zhī qí sù shǒu gù měi jiā bāo jìn rán áng wèi cháng yǒu suǒ sī qǐng jìn tuì cún lǐ shì lèi duō zhī
在王邸时，真宗居储宫，知其素守，故每加褒进，然昂未尝有所私请，进退存礼，士类多之。
yǒu jí sān shí juǎn
有集三十卷。
zi zhèng yí zhèng cí bìng dēng jìn shì dì zhèng jī yú bù yuán wài láng
子正彝、正辞并登进士第，正基虞部员外郎。
zhào lín jǐ zì yà zhī yùn zhōu xū chéng rén jiā shì wèi nóng
赵邻几，字亚之，郓州须城人，家世为农。
lín jǐ shǎo hào xué néng zhǔ wén cháng zuò yǔ bié jiǔ zhōu fù fán wàn yú yán rén duō chuán sòng
邻几少好学，能属文，尝作《禹别九州赋》，凡万余言，人多传诵。
zhōu xiǎn dé èr nián jǔ jìn shì jiě hè mì shū shěng jiào shū láng lì xǔ zhōu sòng zhōu cóng shì
周显德二年举进士，解褐秘书省校书郎，历许州、宋州从事。
tài píng xīng guó chū zhào wèi zuǒ zàn shàn dài fū zhí shǐ guǎn gǎi zōng zhèng chéng
太平兴国初，召为左赞善大夫、直史馆，改宗正丞。
sì nián guō zhì sòng bái shòu zhōng shū shè rén gào xiè rì jiāo jiàn zhī é ér lín jǐ xiàn sòng shàng lǎn ér jiā zhī qiān zuǒ bǔ quē zhī zhì gào shù yuè zú nián wǔ shí jiǔ
四年，郭贽、宋白授中书舍人，告谢日交荐之，俄而邻几献颂，上览而嘉之，迁左补阙、知制诰，数月卒，年五十九。
zhōng shǐ hù zàng
中使护葬。
lín jǐ tǐ mào wāng ruò rú bù shèng yī
邻几体貌尫弱，如不胜衣。
wéi wén hào bó mù xú yǔ jí wáng yáng lú luò zhī tǐ měi gòu sī bì liǎn rèn wēi zuò chéng qiān yán shǐ xià bǐ
为文浩博，慕徐、庾及王、杨、卢、骆之体，每构思，必敛衽危坐，成千言始下笔。
shǔ duì jīng qiè zhì yì zhěn mì shí bèi xián tuī fú zhī
属对精切，致意缜密，时辈咸推服之。
jí zhǎng gào mìng pō fán fù rǒng cháng bù dá tǐ yào wú chēng zhí zhī yù
及掌诰命，颇繁富冗长，不达体要，无称职之誉。
cháng yù zhuī bǔ táng wǔ zōng yǐ lái shí lù zī zī fǎng qiú yí shì dài fèi qǐn shí huì jí gé wéi yǐ shū wèi chéng wèi hèn
常欲追补唐武宗以来实录，孜孜访求遗事，殆废寝食，会疾革，唯以书未成为恨。
zhì chún huà zhōng cān zhī zhèng shì sū yì jiǎn yīn yán jí lín jǐ zhuī bǔ táng shí lù shì lín jǐ yī zi dōng zhī yǐ yīn bǔ láng shān zhǔ bù bù sòng jūn liáng yì běi biān méi yān qí jiā shǔ jì jū suī yáng
至淳化中，参知政事苏易简因言及邻几追补《唐实录》事，邻几一子东之，以荫补郎山主簿，部送军粮诣北边，没焉，其家属寄居睢阳。
tài zōng qiǎn zhí shǐ guǎn qián xī wǎng qǔ qí shū
太宗遣直史馆钱熙往取其书，
de lín jǐ suǒ bǔ huì chāng yǐ lái rì lì èr shí liù juǎn jí wén jí sān shí sì juǎn
得邻几所补《会昌以来日历》二十六卷及文集三十四卷，
suǒ zhe zōu zi yī juàn liù dì nián lüè yī juàn shǐ shì mào guān zhì wǔ juǎn
所著《鲰子》一卷、《六帝年略》一卷、《史氏懋官志》五卷，
bìng tā shū wǔ shí yú juǎn lái shàng
并他书五十余卷来上，
jiē tú cuàn zhī bǐ yě
皆涂窜之笔也。
zhào cì qí jiā qián shí wàn
诏赐其家钱十万。
shí yòu yǒu hé chéng yù zhě jìn tiān fú mò zhuó jìn shì dì yǒu qīng cái hǎo wèi gē shī ér shì jiǔ kuáng yì
时又有何承裕者，晋天福末擢进士第，有清才，好为歌诗，而嗜酒狂逸。
chū wèi zhōng dōu zhǔ bù sāng wéi hàn zhèn yǎn zhōu zhī qí zhí shuài bù zé yǐ lì shì
初为中都主簿，桑维翰镇兖州，知其直率，不责以吏事。
lèi guān zhì zhù zuò zuǒ láng zhí shǐ guǎn chū wèi zhōu fēi xián yáng èr xiàn lìng zuì zé lù shǒu kuà niú qū fǔ fǔ yǐn wáng yàn chāo yǐ qí míng shì ér róng zhī rán wèi zhì qīng ér bù fán mín pō ān yān
累官至著作佐郎、直史馆，出为盩啡、咸阳二县令，醉则露首跨牛趋府，府尹王彦超以其名士而容之，然为治清而不烦，民颇安焉。
měi lǎn dié sù bì xì pàn yǐ yù qū zhí su zhě duō xīn fú yǐn qù
每览牒诉，必戏判以喻曲直，诉者多心伏引去。
wǎng wǎng zhào háo lì jiē zuò yǐn mǎn lì yīn zuì xié sī bái shì chéng yù wù zhī xiào yuē cǐ jiàn wǎng yě dāng shòu zhàng
往往召豪吏接坐，引满，吏因醉挟私白事，承裕悟之，笑曰："此见罔也，当受杖。
zhàng qì fù zhào yǔ yǐn
"杖讫，复召与饮。
qí wú jiǎn duō lèi cǐ
其无检多类此。
kāi bǎo sān nián zì jīng yáng lìng rù wèi jiān chá yù shǐ hòu lì shì yù shǐ lèi zhī zhōng wàn shāng sān zhōu tài píng xīng guó zhōng zú
开宝三年，自泾阳令入为监察御史，后历侍御史，累知忠、万、商三州，太平兴国中卒。
zhèng qǐ zì mèng lóng bù zhī hé xǔ rén
郑起，字孟隆，不知何许人。
shǎo yóu jīng luò jiān tiāo bó wú jiǎn cāo
少游京、洛间，佻薄无检操。
wén xiāng zhōu shuāng quán sì sēng néng wéi huáng jīn wǎng yī yān suì xuē fà wèi shì zhě
闻襄州双泉寺僧能为黄金，往依焉，遂削发为侍者。
jiǔ zhī zhī qí kuáng yào nǎi fǎn chū fú
久之，知其诳耀，乃反初服。
jǔ jìn shì shí jǔ zǐ duō shàng shī fù wéi qǐ yǒu wén qī zhóu gē shī yóu qīng lì
举进士，时举子多尚诗赋，惟起有文七轴，歌诗尤清丽。
zhōu guǎng shùn chū diào bǔ wèi shì zhǔ bù zhì mǎn yǐ shū gàn zǎi xiàng fàn zhì jiàn wèi yòu shí yí zhí shǐ guǎn
周广顺初，调补尉氏主簿，秩满，以书干宰相范质，荐为右拾遗、直史馆。
gōng dì chū qiān diàn zhōng shì yù shǐ
恭帝初，迁殿中侍御史。
qián dé chū chū zhǎng sì zhōu shì zhēng
干德初，出掌泗州市征。
cì shǐ zhāng yán fàn jiǎn jiào sī tú guān lì hū yǐ tài bǎo
刺史张延范检校司徒，官吏呼以"太保"。
qǐ pín cháng chéng luó
起贫，常乘骡。
yī rì cóng yán fàn chū jìn jiāo sòng kè yán fàn yī qǐ yuē qǐng cè mǎ lìng jìn
一日，从延范出近郊送客，延范揖起曰："请策马令进。
qǐ yuē cǐ luó yě bù dàng guò hū ěr
"起曰："此骡也，不当过呼耳。
yǐ jī yán fàn yán fàn shēn xián zhī mì zòu qǐ shì jiǔ fèi zhí
"以讥延范，延范深衔之，密奏起嗜酒废职。
chū xiǎn dé mò qǐ jiàn tài zǔ wò jìn bīng yǒu rén wàng nǎi shàng shū fàn zhì jí yán qí shì
初，显德末，起见太祖握禁兵，有人望，乃上书范质，极言其事。
yòu cháng yù tài zǔ yú lù héng jué qián dǎo ér guò tài zǔ yì fú zhī nù
又尝遇太祖于路，横绝前导而过，太祖亦弗之怒。
jí yán fàn zòu zhì chū wèi hé xī lìng
及延范奏至，出为河西令。
huì shǔ píng dāng xǐ yuǎn guān qǐ bù yù wǎng nǎi zhì luò qí zú yīn shì chéng jí ér zú
会蜀平，当徙远官，起不欲往，乃炙烙其足，因是成疾而卒。
qǐ fù cái jù ào duō suǒ dǐ jié shù wèi qún xiǎo jiǒng rǔ zhōng yì bù gǎi
起负才倨傲，多所诋讦，数为群小窘辱，终亦不改。
shí yǒu guō yù zhě hǎo wèi gǔ wén xiá zhōng guǐ pì
时有郭昱者，好为古文，狭中诡僻。
zhōu xiǎn dé zhōng dēng jìn shì dì chǐ fù cháng xuǎn xiàn shū yú zǎi xiàng zhào pǔ zì bǐ cháo yóu cháo yì è qí jiǎo jī gù jiǔ bù tiáo
周显德中登进士第，耻赴常选，献书于宰相赵普，自比巢、由，朝议恶其矫激，故久不调。
hòu fù cì pǔ wàng chén zì chén pǔ xiào wèi rén yuē jīn rì shén róng de cháo yóu bài yú mǎ shǒu
后复伺普，望尘自陈，普笑谓人曰："今日甚荣，得巢、由拜于马首。
kāi bǎo mò pǔ chū zhèn hé yáng yù yì xuē jū zhèng shàng shū jí yán bàng pǔ jū zhèng zòu zhī zhào shǔ xiāng zhōu guān chá tuī guān
"开宝末，普出镇河阳，昱诣薛居正上书，极言谤普，居正奏之，诏署襄州观察推官。
pān měi zhèn xiāng yáng tǎo jīn líng yǐ yù suí jūn
潘美镇襄阳，讨金陵，以昱随军。
yù zhōng yè bèi jiǔ háo jiào jūn zhōng jiē jīng yì rì měi qiǎn hái
昱中夜被酒号叫，军中皆惊，翌日，美遣还。
suì yú zuò dào yòng guān qián chú míng yīn jū xiāng yáng yóu suǒ fán shān jiān yōng xī zhōng zú
岁余，坐盗用官钱除名，因居襄阳，游索樊、邓间，雍熙中卒。
yòu yǒu mǎ yīng zhě báo yǒu wén yì duō fú dào shì yī zì chēng xiān shēng
又有马应者，薄有文艺，多服道士衣，自称"先生"。
kāi bǎo chū xiào yuán jié zhōng xīng sòng zuò bó xīng sòng yǐ shù tài zǔ xià jīng hú zhī gōng yù kān shí yú yǒng zhōu jié sòng zhī cè xiàn lìng è qí kuā dàn bù yǐ wén
开宝初效元结《中兴颂》作《勃兴颂》，以述太祖下荆、湖之功，欲刊石于永州结《颂》之侧，县令恶其夸诞，不以闻。
tài píng xīng guó chū dēng dì shòu dà lǐ píng shì zuò shì chú míng jī lǚ jī nián
太平兴国初，登第，授大理评事，坐事除名，羁旅积年。
chún huà zhōng yǐ shī gàn tóng nián diàn zhōng chéng niú jǐng jǐng yīn zòu shàng tài zōng lǎn ér jiā zhī fù shòu dà lǐ píng shì wèi jǐ zú
淳化中，以诗干同年殿中丞牛景，景因奏上，太宗览而嘉之，复授大理评事，未几卒。
yòu yǒu yǐng zhì dǒng chún liú cóng yì shàn wéi wén zhāng zhāng yì tán yòng zhī shàn wèi shī zhāng zhī hàn shàn jiān qǐ
又有颖贽、董淳、刘从义善为文章，张翼、谭用之善为诗，张之翰善笺启。
zhì bá cuì dēng kē zhì tài zǐ zhōng yǔn
贽拔萃登科，至太子中允。
chún wèi gōng bù yuán wài láng zhí shǐ guǎn fèng zhào zhuàn mèng chǎng jì shì
淳为工部员外郎、直史馆，奉诏撰《孟昶纪事》。
cóng yì duō cáng shū cháng zuǎn cháng ān bēi wén wèi yí fēng jí èr shí juǎn
从义多藏书，尝缵长安碑文为《遗风集》二十卷。
yú jiē guān bù dá
余皆官不达。
hé xiàn zì huì rén kāi fēng jùn yí rén
和岘，字晦仁，开封浚仪人。
fù níng jìn zǎi xiàng tài zǐ tài fù lǔ guó gōng
父凝，晋宰相、太子太傅、鲁国公。
xiàn shēng zhī nián shì huì níng rù hàn lín jiā jīn zǐ zhī gòng jǔ níng xǐ yuē wǒ píng shēng měi shì sān zhě bìng jí cǐ zi yí yú wǒ yě
岘生之年，适会凝入翰林、加金紫、知贡举，凝喜曰："我平生美事，三者并集，此子宜于我也。
yīn míng zhī yuē sān měi
"因名之曰三美。
qī suì yǐ mén yīn wèi zuǒ qiān niú bèi shēn qiān zhù zuò zuǒ láng
七岁，以门荫为左千牛备身，迁著作佐郎。
hàn qián yòu chū jiā cháo sàn jiē
汉干祐初，加朝散阶。
shí liù dēng cháo wèi zhù zuò láng
十六，登朝为著作郎。
dīng fù yōu fú què bài tài cháng chéng
丁父忧，服阕，拜太常丞。
jiàn lóng chū shòu tài cháng bó shì cóng sì nán jiāo zàn dǎo shèng yú jìn tuì xián yǎ
建隆初，授太常博士，从祀南郊，赞导乘舆，进退闲雅。
tài zǔ wèi jìn shì yuē cǐ shuí shì zhī zǐ shú yú zàn xiāng
太祖谓近侍曰："此谁氏之子，熟于赞相？
zuǒ yòu jí yǐ xiàn mén fá duì
"左右即以岘门阀对。
é bài xíng bù yuán wài láng jiān bó shì réng pàn tài cháng sì
俄拜刑部员外郎兼博士，仍判太常寺。
qián dé yuán nián shí yī yuè jiǎ zǐ yǒu shì yú nán jiāo
干德元年十一月甲子，有事于南郊。
dīng chǒu dōng zhì yǒu sī fù qǐng sì hào tiān shàng dì zhào xiàn yì qí lǐ xiàn yǐ jì yì jiè yú fán shù qǐng ba zhī
丁丑冬至，有司复请祀昊天上帝，诏岘议其礼，岘以祭义戒于烦数，请罢之。
èr nián yì xiào míng xiào huì èr hòu shén zhǔ fù yú bié miào xiàn yǐ jiù lǐ yǒu èr hòu tóng miào zhī wén wú gè diàn yì shì zhī shuō jīn èr hòu tóng fù bié miào yì yi gòng diàn bié shì
二年，议孝明、孝惠二后神主祔于别庙，岘以旧礼有二后同庙之文，无各殿异室之说，今二后同祔别庙，亦宜共殿别室。
xiào míng huáng hòu cháng mǔ yí tiān xià yí jū shàng shì
孝明皇后尝母仪天下，宜居上室。
xiào huì huáng hòu zhǐ yǐ zhuī zūn dāng jū cì shì
孝惠皇后止以追尊，当居次室。
cóng zhī
从之。
sān nián chūn chū kè kuí zhōu yǐ nèi yī kù shǐ li guāng ruì quán zhī zhōu xiàn tōng pàn zhōu shì
三年春，初克夔州，以内衣库使李光睿权知州，岘通判州事。
dài hái shì suì shí èr yuè shí sì rì wù xū xī yǒu sī yǐ qī rì xīn mǎo là bǎi shén xiàn xiàn yì zhèng zhī
代还，是岁十二月十四日戊戌腊，有司以七日辛卯蜡百神，岘献议正之。
sì nián nán jiāo xiàn jiàn yì wàng liáo wèi zhì guàn huǒ
四年，南郊，岘建议望燎位置爟火。
yòu cháng yán yī jiù diǎn zōng miào diàn tíng shè gōng xiàn sān shí liù jià jiā gǔ chuī xióng pí shí èr àn cháo huì dēng gē yòng wǔ ruì jiāo miào diàn xiàn yòng sì ruì huí zhàng zhì lóu qián zòu cǎi cí zhī qū yù lóu zòu lóng ān zhī qū gè yòng yuè zhāng
又尝言："依旧典，宗庙殿庭设宫县三十六架，加鼓吹熊罴十二案，朝会登歌用五瑞，郊庙奠献用四瑞，回仗至楼前奏《采茨》之曲，御楼奏《隆安》之曲，各用乐章。
fù jǔ táng gù shì zōng miào jì kē chǔ bié shè zhēn shàn yòng shēn xiào xiǎng zhī yì
"复举唐故事，宗庙祭科处别设珍膳，用申孝享之意。
yòu wèi bā yì zhī wǔ yǐ xiàng wén dé wǔ gōng qǐng yòng xuán dé shēng wén tiān xià dà dìng èr wǔ
又谓"《八佾》之舞以象文德武功，请用《玄德升闻》、《天下大定》二舞"。
bìng cóng qí yì
并从其议。
shì jù lǐ lè zhì
事具《礼》、《乐志》。
xiān shì wáng pǔ dòu yǎn dòng xiǎo yīn yuè qián dài bù xié lǜ lǚ zhě duō suǒ kǎo zhèng
先是，王朴、窦俨洞晓音乐，前代不协律吕者多所考正。
pǔ yǎn jì méi wèi yǒu jì qí zhí zhě
朴、俨既没，未有继其职者。
huì tài zǔ yǐ yǎ yuè shēng gāo zhào xiàn jiǎng qiú qí lǐ yǐ jūn jié zhī zì shì bā yīn hé chàng shàng shén jiā zhī
会太祖以雅乐声高，诏岘讲求其理，以均节之，自是八音和畅，上甚嘉之。
yǔ jù lǜ zhì
语具《律志》。
yuè qì zhōng yǒu chā shǒu dí zhě shàng yì yù zēng rù yǎ yuè xiàn jí lìng yuè gōng diào pǐn yǐ xié lǜ lǚ qí zhí chí zhī zhuàng rú gǒng yī rán qǐng mù yuē gǒng chén guǎn zhào bèi yú yuè fǔ
乐器中有叉手笛者，上意欲增入雅乐，岘即令乐工调品，以谐律吕，其执持之状如拱揖然，请目曰"拱辰管"，诏备于乐府。
kāi bǎo chū qiān sī xūn yuán wài láng quán zhī sì zhōu pàn lì bù nán cáo lì kuí jìn èr zhōu tōng pàn
开宝初，迁司勋员外郎、权知泗州，判吏部南曹，历夔、晋二州通判。
jiǔ nián jiāng nán píng shòu zhào cǎi fǎng
九年，江南平，受诏采访。
tài zōng jí wèi qiān zhǔ kè láng zhōng
太宗即位，迁主客郎中。
tài píng xīng guó èr nián zhī yǎn zhōu gǎi jīng dōng zhuǎn yùn shǐ
太平兴国二年，知兖州，改京东转运使。
xiàn xìng kē kè bǐ lìn hǎo zhí cái fù qīng wǔ rén cháng yǐ guān chuán zài sī huò fàn yì guī lì
岘性苛刻鄙吝，好殖财，复轻侮人，尝以官船载私货贩易规利。
chū wèi pàn guān zhèng tóng dù lùn zòu jì ér zhāng xìn jūn jié dù liú yù yì shàng yán àn de shí zuò xuē jí pèi lì rǔ zhōu
初为判官郑同度论奏，既而彰信军节度刘遇亦上言，按得实，坐削籍，配隶汝州。
liù nián qǐ wèi tài cháng chéng fēn sī xī jīng fù jiē xūn zhāng fú
六年，起为太常丞，分司西京，复阶勋章服。
duān gǒng chū shàng gōng gēng jí tián xiàn fèng liú sī hè biǎo zhì què xià yīn yǐ qí suǒ zhe fèng cháng jí wǔ juǎn mì gé jí èr shí juǎn zhù shì wǔ chéng wáng miào zàn wǔ juǎn zòu yù shàng shén jiā zhī fù shòu zhǔ kè láng zhōng pàn tài cháng sì jiān lǐ yí yuàn shì
端拱初，上躬耕籍田，岘奉留司贺表至阙下，因以其所著《奉常集》五卷、《秘阁集》二十卷、《注释武成王庙赞》五卷奏御，上甚嘉之，复授主客郎中，判太常寺兼礼仪院事。
shì qiū de bào jí zú nián wǔ shí liù
是秋得暴疾，卒，年五十六。
dì shān méng
弟〈山蒙〉。
shān méng zì xiǎn rén níng dì sì zǐ yě
〈山蒙〉字显仁，凝第四子也。
shēng wǔ liù suì níng jiào zhī sòng gǔ shī fù yī lì zhé bù wàng
生五六岁，凝教之诵古诗赋，一历辄不忘。
shì lìng yǒng wù wèi sì jù shī pō yǒu sī zhì níng tàn shǎng ér qí zhī yǔ xiàn yuē cǐ r tā rì bì yǐ wén zhāng xiǎn wú lǎo yǐ bú jiàn rǔ cáo shàn bǎo hù zhī
试令咏物为四句诗，颇有思致，凝叹赏而奇之，语岘曰："此儿他日必以文章显，吾老矣，不见，汝曹善保护之。
tài píng xīng guó bā nián zhuó jìn shì dì shì hè huò qiū zhǔ bù
太平兴国八年擢进士第，释褐霍丘主簿。
yōng xī chū zhī chóng rén xiàn jiù bài dà lǐ píng shì
雍熙初，知崇仁县，就拜大理评事。
jiāng nán zhuǎn yùn yáng jiān yǐ qí cái gàn zòu yí zhī nán chāng xiàn
江南转运杨缄以其材干奏，移知南昌县。
dài hái xíng bù qǔ wèi xiáng fù guān qiān guāng lù sì chéng
代还，刑部取为详覆官，迁光禄寺丞。
xiān shì níng cháng qǔ gǔ jīn shǐ chuán tīng sòng duàn yù biàn xuě yuān wǎng děng shì zhe wèi yí yù jí shān méng yīn zēng yì shì lèi fēn wéi sān juǎn biǎo shàng zhī
先是，凝尝取古今史传听讼断狱、辨雪冤枉等事著为《疑狱集》，〈山蒙〉因增益事类，分为三卷，表上之。
é xiàn suǒ zhù wén fù wǔ shí zhóu zhào shì zhōng shū zhuó wèi tài zǐ zhōng yǔn
俄献所著文赋五十轴，召试中书，擢为太子中允。
xiān shì féng qǐ zhuàn yù qián dēng dì sān bǎng bēi yǐ xiàn shàng shén chēng jiǎng mìng zhí shǐ guǎn
先是，冯起撰《御前登第三榜碑》以献，上甚称奖，命直史馆。
chún huà chū shān méng yòu zhuàn qī bǎng tí míng jì bìng bǔ zhù níng suǒ zhuàn gǔ jīn xiào tì jí chéng shí juǎn yǐ xiàn suì yǐ běn guān zhí jí xián yuàn zhōng xiè rì cì fēi yú
淳化初，〈山蒙〉又撰《七榜题名记》，并补注凝所撰《古今孝悌集成》十卷以献，遂以本官直集贤院，中谢日，赐绯鱼。
sān nián chūn xiàn guān dēng fù zhào fù shǐ guǎn qiān yòu zhèng yán
三年春，献《观灯赋》，诏付史馆，迁右正言。
shì suì tài zōng qīn shì gòng shì shān méng yù kǎo xiào zuò gē yǐ xiàn shàng duì zǎi xiàng chēng shǎng zhī zhào wèn nián jǐ hé
是岁，太宗亲试贡士，〈山蒙〉预考校，作歌以献，上对宰相称赏之，召问年几何。
shí mó yìn rú xíng piān yǐ cì xīn jí dì rén jí sān guǎn tái shěng guān jiē shàng biǎo chēng xiè
时摹印《儒行篇》，以赐新及第人及三馆、台省官，皆上表称谢。
shàng shí yù biàn zuò chū biǎo yǐ shì zǎi xiàng ér shān méng jì yóu chēng shàng zhǐ yīn wèi lǐ fǎng yuē shān méng zǎi xiàng zi qín xué zì lì yǒu wén zhāng néng hé táng gòu rú shān méng zhě bù kě duō dé yě
上时御便坐，出表以示宰相，而〈山蒙〉洎尤称上旨，因谓李昉曰："〈山蒙〉，宰相子，勤学自立，有文章，能荷堂构，如〈山蒙〉者不可多得也。
suì yǐ běn guān zhī zhì gào
"遂以本官知制诰。
bù yú nián jiā shuǐ bù yuán wài láng zhī lǐ jiǎn yuàn
不逾年，加水部员外郎、知理检院。
zhì dào yuán nián cì jīn zǐ yǔ wáng dàn tóng pàn lì bù quán
至道元年，赐金紫，与王旦同判吏部铨。
shì qiū chen qǐ jiāng cháo fēng xuàn bào zuò ér zú nián sì shí wǔ
是秋，晨起将朝，风眩暴作而卒，年四十五。
shàng wén zhī jīng tàn qiǎn zhōng shǐ jiù jiā wèn jí zhuàng bìng xù qí gū fèng fù jiā děng
上闻之惊叹，遣中使就家问疾状，并恤其孤，赗赙加等。
zhǎng zǐ gǒng cái shí suì jí shòu dà lǐ píng shì
长子珙才十岁，即授大理评事。
cì zǐ jiǎo bǔ tài miào zhāi láng
次子璬，补太庙斋郎。
shān méng hǎo xiū shì róng yí zì wǔ gǔ zhāng dēng zhú zhì biàn sè guàn dài fāng bì
〈山蒙〉好修饰容仪，自五鼓张灯烛至辨色，冠带方毕。
suī yòu néng zhǔ wén shū shǎo jǐng cè
虽幼能属文，殊少警策。
měi cǎo zhì bì jīng sī tǎo suǒ ér hòu chéng jū yú yǐn lèi ǒu duì pō shī diǎn gào zhī tǐ
每草制，必精思讨索而后成，拘于引类偶对，颇失典诰之体。
shàng yǐ qí guì jiā zi néng yè wén shén chǒng dài zhī yù zhào rù hàn lín wèi jìn chén yuē shān méng móu zǐ mào mào rán xiōng zhōng bì bù zhèng bù kě yǐ jū jìn shì yě
上以其贵家子，能业文，甚宠待之，欲召入翰林，谓近臣曰："〈山蒙〉眸子眊眊然，胸中必不正，不可以居近侍也。
qí mìng suì qǐn
"其命遂寝。
shān méng dì niè shǐ wèi sān bān fèng zhí chún huà zhōng xiàn wén qiú shì shàng yǐ gù xiāng zhī hòu gǎi shòu dà lǐ píng shì
〈山蒙〉弟嵲始为三班奉职，淳化中，献文求试，上以故相之后，改授大理评事。
féng jí zì wéi yī hé nán luò yáng rén
冯吉，字惟一，河南洛阳人。
fù dào zhōu tài shī zhōng shū lìng zhuī fēng yíng wáng
父道，周太师、中书令，追封瀛王。
jí jìn tiān fú chū yǐ fù rèn mì shū shěng jiào shū láng qiān shàn bù jīn bù zhí fāng yuán wài láng tún tián hù bù sī xūn láng zhōng lèi jiē jīn zǐ
吉，晋天福初以父任秘书省校书郎，迁膳部、金部、职方员外郎，屯田、户部、司勋郎中，累阶金紫。
zhōu xiǎn dé zhōng qiān tài cháng shǎo qīng
周显德中，迁太常少卿。
jí shì xué shàn zhǔ wén gōng cǎo lì yì zhě yǐ zhǎng gào xǔ zhī
吉嗜学，善属文，工草隶，议者以掌诰许之。
rán xìng huá jī wú cāo xíng měi zhōng shū shè rén quē zǎi xiàng jí yù yòng jí zhōng yǐ tiāo bó ér zhǐ
然性滑稽无操行，每中书舍人缺，宰相即欲用吉，终以佻薄而止。
yǎ hǎo pí pá yóu zhēn qí miào jiào fāng gòng fèng hào míng shǒu zhě yì mò néng jí
雅好琵琶，尤臻其妙，教坊供奉号名手者亦莫能及。
fù cháng jiè lìng wù xí jí xìng suǒ hǎo yì bù néng gǎi
父常戒令勿习，吉性所好，亦不能改。
dào yù rǔ zhī yīn jiā yàn lìng jí zòu pí pá wéi shòu cì yǐ shù bó jí zhì yú jiān zuǒ bào pí pá àn xī zài bài rú líng guān zhuàng liǎo wú zuò sè jiā rén jiē dà xiào
道欲辱之，因家宴，令吉奏琵琶为寿，赐以束帛，吉置于肩，左抱琵琶，按膝再拜如伶官状，了无怍色，家人皆大笑。
jí wèi shǎo qīng pō bù dé yì yǐ bēi jiǔ zì yú
及为少卿，颇不得意，以杯酒自娱。
měi cháo shì yàn jí suī bù zhào yì cháng zì zhì jiǔ hān jí dàn pí pá dàn ba fù shī shī chéng qǐ wǔ
每朝士宴集，虽不召，亦常自至，酒酣即弹琵琶，弹罢赋诗，诗成起舞。
shí rén ài qí jùn yì wèi zhī sān jué
时人爱其俊逸，谓之"三绝"。
sòng chū shòu zhào zhuàn shù míng xiàn huáng tài hòu shì yì jiàn chēng yú shí
宋初，受诏撰述《明宪皇太后谥议》，见称于时。
jiàn lóng sì nián zú nián sì shí wǔ
建隆四年卒，年四十五。