chéng yuán liǎng dì zuǒ yòu
澄沅两弟左右：
lǚ jiē dì xìn bìng yuè dì gěi jì zé děng yù tiē jù xī yī qiè
屡接弟信，并阅弟给纪泽等谕帖，具悉一切。
xiōng yǐ bā yuè shí sān chū shěng shí yuè shí wǔ rì guī shǔ zài wài cōng cōng wèi de cháng jì hán yǔ dì shēn yǐ wéi qiàn xiǎo chéng shēng zǐ yuè sōng rù xué shì jiā zhōng jìn rì kě qìng zhī shì yuán dì fū fù bìng ér sù quán yì shǔ kě wèi
兄以八月十三出省，十月十五日归署，在外匆匆，未得常寄函与弟，深以为歉小澄生子，岳松入学，是家中近日可庆之事，沅弟夫妇病而速痊，亦属可慰。
wú jiàn jiā zhōng hòu bèi tǐ jiē xū ruò dú shū bù shèn zhǎng jìn céng yǐ wéi xué sì shì miǎn ér bèi yī yuē kàn shēng shū yi qiú sù bù duō dú zé tài lòu
吾见家中后辈，体皆虚弱，读书不甚长进，曾以为学四事勉儿辈：一曰看生书宜求速，不多读则太陋。
yī yuē wēn jiù shū yi qiú shú bù bèi sòng zé yì wàng
一曰温旧书宜求熟，不背诵则易忘。
yī yuē xí zì yi yǒu héng bù shàn xiě zé rú shēn zhī wú yī shān zhī wú mù
一曰习字宜有恒，不善写则如身之无衣，山之无木。
yī yuē zuò wén yi kǔ sī bù shàn zuò zé rú rén zhī yǎ bù néng yán mǎ zhī zhī bù néng xíng
一曰作文宜苦思，不善作则如人之哑不能言，马之肢不能行。
sì zhě quē yī bù kě gài yuè lì yī shēng shēn zhì zhī shēn huǐ zhī zhě jīn yì wàng jiā zhōng zhū zhí lì xíng zhī
四者缺一不可，盖阅历一生深知之，深悔之者，今亦望家中诸侄力行之。
liǎng dì rú yǐ wéi rán wàng cháng yǐ cǐ jiào jiè zǐ zhí wèi yào
两弟如以为然，望常以此教诫子侄为要。
xiōng zài wài liǎ yuè yǒu yú yìng chóu jí fán xuàn yūn nǎo qì děng zhèng xìng shì fù fā jiǎo zhōng yì yù
兄在外俩月有余，应酬极繁，眩晕脑气等症，幸示复发，脚中亦愈。
wéi mù méng rì shén xiǎo biàn tài duō shuāi lǎo xiāng bī shí shì dāng rán wú zú guài yě
惟目蒙日甚小便太多，衰老相逼，时势当然，无足怪也。
tóng zhì liù nián shí yuè niàn sān yuè
（同治六年十月廿三月）