tài xìng èr nián lēi wěi chēng zhào wáng shè shū sǐ yǐ xià jūn bǎi xìng tián zū zhī bàn cì xiào tì lì tián sǐ yì zhī gū bó gè yǒu chà gū lǎo guān guǎ gǔ rén sān shí dà pú qī rì
太兴二年，勒伪称赵王，赦殊死已下，均百姓田租之半，赐孝悌力田死义之孤帛各有差，孤老鳏寡谷人三石，大酺七日。
yī chūn qiū liè guó hàn chū hòu wáng měi shì chēng yuán gǎi chēng zhào wáng yuán nián
依春秋列国、汉初侯王每世称元，改称赵王元年。
shǐ jiàn shè jì lì zōng miào yíng dōng xī gōng
始建社稷，立宗庙，营东西宫。
shǔ cóng shì zhōng láng péi xiàn cān jūn fu chàng dù gǔ bìng lǐng jīng xué jì jiǔ cān jūn xù xián yǔ jǐng wèi lǜ xué jì jiǔ rèn bō cuī jùn wèi shǐ xué jì jiǔ
署从事中郎裴宪、参军傅畅、杜嘏并领经学祭酒，参军续咸、庾景为律学祭酒，任播、崔濬为史学祭酒。
zhōng lěi zhī xióng yóu jī wáng yáng bìng lǐng mén chén jì jiǔ zhuān míng hú rén cí sòng yǐ zhāng lí zhāng liáng liú qún liú mó děng wéi mén shēng zhǔ shū sī diǎn hú rén chū nèi zhòng qí jìn fǎ bù dé wǔ yì yì guān huá zú
中垒支雄、游击王阳并领门臣祭酒，专明胡人辞讼，以张离、张良、刘群、刘谟等为门生主书，司典胡人出内，重其禁法，不得侮易衣冠华族。
hào hú wéi guó rén
号胡为国人。
qiǎn shǐ xún háng zhōu jùn quàn kè nóng sāng
遣使循行州郡，劝课农桑。
jiā zhāng bīn dà zhí fǎ zhuān zǒng cháo zhèng wèi guān liáo shǒu
加张宾大执法，专总朝政，位冠僚首。
shǔ shí jì lóng wèi chán yú yuán fǔ dū du jìn wèi zhū jūn shì shǔ qián jiāng jūn li hán lǐng sī bīng xūn jiào guó zǐ jī cì zhàn shè zhī fǎ
署石季龙为单于元辅、都督禁卫诸军事， 署前将军李寒领司兵勋，教国子击刺战射之法。
mìng jì shì zuǒ míng jiè chéng jī zhuàn shàng dǎng guó jì zhōng dài fū fu biāo gǔ pú jiāng guǐ zhuàn dà jiàng jūn qǐ jū zhù cān jūn shí tài shí tóng shí qiān kǒng lóng zhuàn dà chán yú zhì
命记室佐明楷、程机撰《上党国记》， 中大夫傅彪、贾蒲、江轨撰《大将军起居注》，参军石泰、石同、石谦、孔隆撰 《大单于志》。
zì shì cháo huì cháng yǐ tiān zǐ lǐ yuè xiǎng qí qún xià wēi yí guān miǎn cóng róng kě guān yǐ
自是朝会常以天子礼乐飨其群下，威仪冠冕从容可观矣。
qún chén yì qǐng lùn gōng lēi yuē zì gū qǐ jūn shí liù nián yú zī yǐ
群臣议请论功，勒曰：“自孤起军，十六年于兹矣。
wén wǔ jiàng shì cóng gū zhēng fá zhě mò bù méng fàn shǐ shí bèi cháng jiān zǔ qí zài gé bēi zhī yì jué gōng yóu zhe yi wèi shǎng zhī xiān yě
文武将士从孤征伐者，莫不蒙犯矢石， 备尝艰阻，其在葛陂之役，厥功尤著，宜为赏之先也。
ruò shēn jiàn cún jué fēng qīng zhòng suí gōng wèi wèi chà sǐ shì zhī gū shǎng jiā yī děng zhù zú yǐ wèi dá cún wáng shēn gū zhī xīn yě
若身见存，爵封轻重随功位为差，死事之孤，赏加一等，庶足以尉答存亡，申孤之心也。
yòu xià shū jìn guó rén bù tīng bào sǎo jí zài sàng hūn qǔ qí shāo zàng lìng rú běn sú
”又下书禁国人不听报嫂及在丧婚娶，其烧葬令如本俗。
kǒng cháng gōng shào xù bié yíng shí yī jiē xià zhī
孔苌攻邵续别营十一，皆下之。
xù xún wèi shí jì lóng suǒ huò sòng yú xiāng guó
续寻为石季龙所获，送于襄国。
liú yào jiāng yǐn ān sòng shǐ jù luò yáng jiàng yú lēi
刘曜将尹安、 宋始据洛阳，降于勒。
jìn xú zhōu cì shǐ cài bào bài xú kān yú tán qiū kān qiǎn shǐ yì lēi chén tǎo bào zhī jì
晋徐州刺史蔡豹败徐龛于檀丘，龛遣使诣勒，陈讨豹之计。
lēi qiǎn jiàng wáng bù dōu wèi kān qián fēng shǐ zhāng jìng lǜ qí jì zhī
勒遣将王步都为龛前锋，使张敬率骑继之。
jìng dá dōng píng kān yí jìng zhī xí yǐ yě zhǎn bù dōu děng sān bǎi yú rén fù jiàng yú jìn
敬达东平，龛疑敬之袭已也，斩步都等三百余人，复降于晋。
lēi dà nù mìng zhāng jìng jù qí jīn yào yǐ shǒu zhī
勒大怒，命张敬据其襟要以守之。
dà yǔ lín zhōng shān cháng shān yóu shén hū tuó xùn yì chōng xiàn shān gǔ jù sōng jiāng bá fú yú hū tuó dōng zhì bó hǎi yuán xí jiān jiē rú shān jī
大雨霖，中山、常山尤甚，滹沲汛溢，冲陷山谷，巨松僵拔，浮于滹沲，东至渤海，原隰间皆如山积。
kǒng cháng gōng xiàn wén yāng shí yú yíng cháng bù shè bèi yāng yè jī zhī dà bài ér guī
孔苌攻陷文鸯十余营，苌不设备，鸯夜击之，大败而归。
lēi shǐ zhì xuān xuán zhī lè bā yì zhī wǔ wèi jīn gēn dà lù huáng wū zuǒ dào tiān zǐ chē qí lǐ yuè bèi yǐ
勒始制轩悬之乐，八佾之舞，为金根大辂，黄屋左纛，天子车旗，礼乐备矣。
shǐ shí jì lóng lǜ bù qí sì wàn tǎo xú kān kān qiǎn zhǎng shǐ liú xiāo yì lēi qǐ xiáng sòng qī zǐ wèi zhì nà zhī
使石季龙率步骑四万讨徐龛，龛遣长史刘霄诣勒乞降，送妻子为质，纳之。
shí cài bào zhūn yú qiáo chéng jì lóng gōng bào bào yè dùn jì lóng yǐn jūn chéng fēng qiū ér xuán
时蔡豹屯于谯城，季龙攻豹，豹夜遁，季龙引军城封丘而旋。
xǐ cháo chén yuàn shǔ yǐ shàng shì zú zhě sān bǎi hù yú xiāng guó chóng rén lǐ zhì gōng zú dài fū yǐ lǐng zhī
徙朝臣掾属已上士族者三百户于襄国崇仁里，置公族大夫以领之。
lēi gōng diàn jí zhū mén shǐ jiù zhì fǎ lìng shén yán huì hú yóu jùn
勒宫殿及诸门始就，制法令甚严，讳胡尤峻。
yǒu zuì hú chéng mǎ tū rù zhǐ chē mén lēi dà nù wèi gōng mén xiǎo zhí fǎ féng zhù yuē fū rén jūn wèi lìng shàng wàng wēi xíng tiān xià kuàng gōng què zhī jiān hu
有醉胡乘马突入止车门，勒大怒，谓宫门小执法冯翥曰：“夫人君为令，尚望威行天下，况宫阙之间乎！
xiàng chí mǎ rù mén wéi shì hé rén ér bù dàn bái yá
向驰马入门为是何人，而不弹白邪？
zhù huáng jù wàng huì duì yuē xiàng yǒu zuì hú chéng mǎ chí rù shén hē yù zhī ér bù kě yǔ yǔ
”翥惶惧忘讳，对曰：“向有醉胡乘马驰入，甚呵御之，而不可与语。
lēi xiào yuē hú rén zhèng zì nán yǔ yán
” 勒笑曰：“胡人正自难与言。
shù ér bù zuì
”恕而不罪。
shǐ shí jì lóng jī tuō hou bù jué duō nǎ yú qiān běi dà pò zhī fú huò niú mǎ èr shí yú wàn
使石季龙击托候部掘咄哪于岍北，大破之，俘获牛马二十余万。
lēi qīng dìng wǔ pǐn yǐ zhāng bīn lǐng xuǎn
勒清定五品，以张宾领选。
fù xù dìng jiǔ pǐn
复续定九品。
shǔ zhāng bān wèi zuǒ zhí fǎ láng mèng zhuō wèi yòu zhí fǎ láng diǎn dìng shì zú fù xuǎn jǔ zhī rèn
署张班为左执法郎，孟卓为右执法郎， 典定士族，副选举之任。
jīn qún liáo jí zhōu jùn suì gè jǔ xiù cái zhì xiào lián qīng xián liáng zhí yán wǔ yǒng zhī shì gè yī rén
今群僚及州郡岁各举秀才、至孝、廉清、贤良、直言、武勇之士各一人。
zhì shǔ dōu bù cóng shì gè yī bù yī zhōu zhì èr qiān dàn zhí zhǔn chéng xiàng sī zhí
置署都部从事各一部一州，秩二千石，职准丞相司直。
lēi xià lìng yuē qù nián shuǐ chū jù cái suǒ zài shān jī jiāng huáng tiān yù gū shàn xiū gōng yǔ yě
勒下令曰：“去年水出巨材，所在山积，将皇天欲孤缮修宫宇也！
qí nǐ luò yáng zhī tài jí qǐ jiàn dé diàn
其拟洛阳之太极起建德殿。
qiǎn cóng shì zhōng láng rèn wāng shuài shǐ gōng jiàng wǔ qiān cǎi mù yǐ gōng zhī
”遣从事中郎任汪帅使工匠五千采木以供之。
lí yáng rén chén wǔ qī yī chǎn sān nán yī nǚ wǔ xié qí qī zǐ yì xiāng guó shàng shū zì chén
黎阳人陈武妻一产三男一女，武携其妻子诣襄国上书自陈。
lēi xià shū yǐ wéi èr yí xié chàng hé qì suǒ zhì cì qí rǔ bì yī kǒu gǔ yī bǎi shí zá cǎi sì shí pǐ
勒下书以为二仪谐畅，和气所致，赐其乳婢一口，谷一百石，杂彩四十匹。
shí jì lóng gōng duàn pǐ dī yú yàn cì
石季龙攻段匹䃅于厌次。
kǒng cháng tǎo pǐ dī bù nèi zhū chéng xiàn zhī
孔苌讨匹䃅部内诸城，陷之。
pǐ dī shì qióng nǎi lǜ qí chén xià yú chèn chū jiàng
匹䃅势穷，乃率其臣下舆榇出降。
jì lóng sòng zhī xiāng guó lēi shǔ pǐ dī wèi guàn jūn jiāng jūn yǐ qí qí dì wén yāng yà jiāng wèi lín wèi zuǒ yòu zhōng láng jiàng jiē jīn zhāng zǐ shòu
季龙送之襄国，勒署匹䃅为冠军将军，以其其弟文鸯、亚将卫麟为左右中郎将，皆金章紫绶。
sàn zhū liú rén sān wàn yú hù fù qí běn yè zhì shǒu zǎi yǐ fǔ zhī yú shì jì bìng yōu zhōu liáo xī bā xī zhū tún jié jiē xiàn yú lēi
散诸流人三万余户，复其本业，置守宰以抚之，于是冀、并、 幽州、辽西巴西诸屯结皆陷于勒。
shí jìn zhēng běi jiāng jūn zǔ tì jù qiáo jiāng píng zhōng yuán
时晋征北将军祖逖据谯，将平中原。
tì shàn yú fǔ nà zì hé yǐ nán duō bèi lēi guī shùn
逖善于抚纳，自河以南多背勒归顺。
lēi dàn zhī bù gǎn wèi kòu nǎi xià shū yuē zǔ tì lǚ wèi biān huàn
勒惮之，不敢为寇，乃下书曰：“祖逖屡为边患。
tì běi zhōu shì wàng yě tǎng yǒu shǒu qiū zhī sī
逖，北州士望也，傥有首丘之思。
qí xià yōu zhōu xiū zǔ shì fén mù wèi zhì shǒu zhǒng èr jiā
其下幽州，修祖氏坟墓，为置守冢二家。
jì tì rú zhào tā gǎn ēn chuò qí kòu bào
冀逖如赵他感恩，辍其寇暴。
tì wén zhī shén yuè qiǎn cān jūn wáng yú shǐ yú lēi zèng yǐ fāng wù xiū jié hé hǎo
”逖闻之甚悦， 遣参军王愉使于勒，赠以方物，修结和好。
lēi hòu bīn qí shǐ qiǎn zuǒ cháng shì dǒng shù bào pìn yǐ mǎ bǎi pǐ jīn wǔ shí jīn dá zhī
勒厚宾其使，遣左常侍董树报聘，以马百匹、金五十斤答之。
zì shì yǎn yù yì ān rén de xiū xī yǐ
自是兖豫乂安，人得休息矣。
cóng shì zhōng láng liú ào zuò yíng jiàn dé diàn jǐng mù xié suō zhǎn yú diàn zhōng
从事中郎刘奥坐营建德殿井木斜缩，斩于殿中。
lēi huǐ zhī zèng tài cháng
勒悔之，赠太常。
jiàn dé xiào wèi wáng hé jué de yuán shí míng yuē lǜ quán shí zhòng sì jūn tóng lǜ dù liàng héng yǒu xīn shì zào
建德校尉王和掘得员石，铭曰：“律权石，重四钧，同律度量衡，有新氏造。
yì zhě wèi xiáng huò yǐ wéi ruì
” 议者未详，或以为瑞。
cān jūn xù xián yuē wáng mǎng shí wù yě
参军续咸曰：“王莽时物也。
qí shí bīng luàn zhī hòu diǎn dù yīn miè suì mìng xià lǐ guān wéi zhǔn chéng dìng shì
”其时兵乱之后，典度堙灭， 遂命下礼官为准程定式。
yòu dé yī dǐng róng sì shēng zhōng yǒu dà qián sān shí wén yuē bǎi dāng qiān qiān dāng wàn
又得一鼎，容四升，中有大钱三十文，曰：“百当千，千当万。
dǐng míng shí sān zì zhuàn shū bù kě xiǎo cáng zhī yú yǒng fēng cāng
”鼎铭十三字，篆书不可晓，藏之于永丰仓。
yīn cǐ lìng gōng sī xíng qián ér rén qíng bù lè nǎi chū gōng juàn shì qián xiàn zhōng juàn pǐ yī qiān èr bǎi xià juàn bā bǎi
因此令公私行钱，而人情不乐， 乃出公绢市钱，限中绢匹一千二百，下绢八百。
rán bǎi xìng sī mǎi zhōng juàn sì qiān xià juàn èr qiān qiǎo lì zhě jiàn mǎi sī qián guì mài yú guān zuò sǐ zhě shí shù rén ér qián zhōng bù xíng
然百姓私买中绢四千，下绢二千， 巧利者贱买私钱，贵卖于官，坐死者十数人，而钱终不行。
lēi xǐ luò yáng tóng mǎ wēng zhòng èr yú xiāng guó liè zhī yǒng fēng mén
勒徙洛阳铜马、翁仲二于襄国，列之永丰门。
zǔ tì yá mén tóng jiàn hài xīn cài nèi shǐ zhōu mì qiǎn shǐ jiàng yú lēi
祖逖牙门童建害新蔡内史周密，遣使降于勒。
lēi zhǎn zhī sòng shǒu yú zǔ tì yuē tiān xià zhī è yī yě
勒斩之，送首于祖逖，曰：“天下之恶一也。
pàn chén táo lì wú zhī shēn chóu jiāng jūn zhī è yóu wú è yě
叛臣逃吏，吾之深仇，将军之恶，犹吾恶也。
tì qiǎn shǐ bào xiè
”逖遣使报谢。
zì shì yǎn yù jiān lěi bì pàn zhě tì jiē bù nà èr zhōu zhī rén lǜ duō liǎng shǔ yǐ
自是兖豫间垒壁叛者，逖皆不纳，二州之人率多两属矣。
lè lìng wǔ xiāng qí jiù fù xiāng guó
勒令武乡耆旧赴襄国。
jì zhì lēi qīn yǔ xiāng lǎo chǐ zuò huān yǐn yǔ jí píng shēng
既至，勒亲与乡老齿坐欢饮，语及平生。
chū lēi yǔ lǐ yáng lín jū suì cháng zhēng má chí dié xiāng qū jī
初，勒与李阳邻居，岁常争麻池，迭相驱击。
zhì shì wèi fù lǎo yuē lǐ yáng zhuàng shì yě hé yǐ bù lái
至是，谓父老曰：“李阳，壮士也，何以不来？
ōu má shì bù yī zhī hèn gū fāng chóng xìn yú tiān xià níng chóu pǐ fū hu
沤麻是布衣之恨，孤方崇信于天下，宁雠匹夫乎！
nǎi shǐ zhào yáng
”乃使召阳。
jì zhì lēi yǔ hān xuè yǐn yáng bì xiào yuē gū wǎng rì yàn qīng lǎo quán qīng yì bǎo gū dú shǒu
既至，勒与酣谑，引阳臂笑曰：“孤往日厌卿老拳，卿亦饱孤毒手。
yīn cì jiǎ dì yī qū bài cān jūn dū wèi
”因赐甲第一区，拜参军都尉。
lìng yuē wǔ xiāng wú zhī fēng pèi wàn suì zhī hòu hún líng dāng guī zhī qí fù zhī sān shì
令曰：“武乡，吾之丰沛，万岁之后，魂灵当归之，其复之三世。
lēi yǐ bǎi xìng shǐ fù yè zī chǔ wèi fēng yú shì chóng zhì jìn niàng jiāo sì zōng miào jiē yǐ lǐ jiǔ xíng zhī shù nián wú fù niàng zhě
”勒以百姓始复业， 资储未丰，于是重制禁酿，郊祀宗庙皆以醴酒，行之数年，无复酿者。
xún shǔ shí jì lóng wèi chē qí jiāng jūn lǜ qí sān wàn tǎo xiān bēi yù zhōu yú lí shí fú huò jí niú mǎ shí yú wàn yù zhōu bēn wū wán xī jiàng qí zhòng chéng
寻署石季龙为车骑将军，率骑三万讨鲜卑郁粥于离石，俘获及牛马十余万，郁粥奔乌丸，悉降其众城。
xiān shì lēi shì zǐ xìng sǐ zhì shì lì zǐ hóng wèi shì zǐ lǐng zhōng lǐng jūn
先是，勒世子兴死，至是，立子弘为世子，领中领军。
qiǎn jì lóng tǒng zhōng wài jīng zú sì wàn tǎo xú kān kān jiān shǒu bù zhàn yú shì zhù shì fǎn gēng liè cháng wéi yǐ shǒu zhī
遣季龙统中外精卒四万讨徐龛，龛坚守不战，于是筑室返耕，列长围以守之。
jìn zhèn běi jiāng jūn liú wěi jiàng yú lēi bài zhèn nán jiāng jūn fēng liè hóu
晋镇北将军刘隗降于勒，拜镇南将军，封列侯。
shí jì lóng gōng xiàn xú kān sòng zhī xiāng guó lēi náng shèng yú bǎi chǐ lóu zì shàng shā zhī lìng bù dōu děng qī zǐ kū ér shí zhī kēng kān jiàng zú sān qiān
石季龙攻陷徐龛，送之襄国，勒囊盛于百尺楼自上Ξ杀之，令步都等妻子刳而食之，坑龛降卒三千。
jìn yǎn zhōu cì shǐ liú xiá jù zì zōu shān tuì tún yú xià pī
晋兖州刺史刘遐惧，自邹山退屯于下邳。
láng yá nèi shǐ sūn mò yǐ láng yá pàn jiàng yú lēi
琅邪内史孙默以琅邪叛降于勒。
xú yǎn jiān lěi bì duō sòng rèn qǐng xiáng jiē jiù bài shǒu zǎi
徐兖间垒壁多送任请降， 皆就拜守宰。
qīng hé zhāng pī wèi chéng xiá cháng shǐ xiá shén wěi nì zhī zhāng bīn jǔ wéi bié jià yǐn cān zhèng shì
清河张披为程遐长史，遐甚委昵之，张宾举为别驾，引参政事。
xiá jí pī qù jǐ yòu è bīn zhī quán shèng
遐疾披去己， 又恶宾之权盛。
lēi shì zǐ hóng jí xiá zhī shēng yě zì yǐ yǒu yuán yù shōu wēi zhòng yú cháo nǎi shǐ hóng zhī mǔ zèn zhī yuē zhāng pī yǔ zhāng bīn wèi yóu xiá mén kè rì bǎi yú chéng wù wàng jiē guī zhī fēi shè jì zhī lì yě yi chú pī yǐ biàn guó jiā
勒世子弘，即遐之甥也，自以有援，欲收威重于朝，乃使弘之母谮之曰：“张披与张宾为游侠，门客日百余乘，物望皆归之，非社稷之利也，宜除披以便国家。
lēi rán zhī
”勒然之。
zhì shì pī qǔ jí zhào bù shí zhì yīn cǐ suì shā zhī
至是，披取急召不时至，因此遂杀之。
bīn zhī xiá zhī jiān jǐ suì fú gǎn qǐng
宾知遐之间己，遂弗敢请。
wú jǐ yǐ xiá wèi yòu zhǎng shǐ zǒng zhí cháo zhèng zì shì cháo chén mò bù zhèn jù fù yú chéng shì yǐ
无几，以遐为右长史，总执朝政，自是朝臣莫不震惧，赴于程氏矣。
shí zǔ tì zú lēi shǐ qīn kòu biān shù
时祖逖卒，勒始侵寇边戍。
lēi zhēng lǔ shí tā bài wáng shī yú cuó xi zhí jiāng jūn wèi róng ér guī
勒征虏石他败王师于酂西，执将军卫荣而归。
zhēng běi jiāng jūn zǔ yuē jù tuì rú shòu chūn
征北将军祖约惧，退如寿春。
lēi jìng nèi dà yì sǐ zhě shí èr sān nǎi ba huī wén diàn zuò
勒境内大疫，死者十二三，乃罢徽文殿作。
qiǎn qí jiāng wáng yáng zhūn yú yù zhōu yǒu kuī yú zhī zhì yú shì bīng nán rì xún liáng zhèng zhī jiān sāo rán yǐ
遣其将王阳屯于豫州，有窥窬之志，于是兵难日寻，梁郑之间骚然矣。
yòu qiǎn jì lóng tǒng zhōng wài bù qí sì wàn tǎo cáo yí
又遣季龙统中外步骑四万讨曹嶷。
xiān shì yí yì yù xǐ hǎi zhōng bǎo gēn yú shān huì jí yì shén jì wèi jí jiù
先是，嶷议欲徙海中，保根余山，会疾疫甚， 计未及就。
jì lóng jìn bīng wéi guǎng gù dōng lái tài shǒu liú ba zhǎng guǎng tài shǒu lǚ pī jiē yǐ jùn jiàng
季龙进兵围广固，东莱太守刘巴、长广太守吕披皆以郡降。
yǐ shí tā wèi zhēng dōng jiāng jūn jī qiāng hú yú hé xī
以石他为征东将军，击羌胡于河西。
zuǒ jūn shí tǐng jì shī yú guǎng gù cáo yí jiàng sòng yú xiāng guó
左军石挺济师于广固，曹嶷降，送于襄国。
lēi hài zhī kēng qí zhòng sān wàn
勒害之，坑其众三万。
jì lóng jiāng jǐn shā yí zhòng qí qīng zhōu cì shǐ liú zhēng yuē jīn liú zhēng shǐ mù rén yě
季龙将尽杀嶷众，其青州刺史刘征曰：“今留征，使牧人也；
wú rén yān mù zhēng jiāng guī yǐ
无人焉牧， 征将归矣。
jì lóng nǎi liú nán nǚ qī bǎi kǒu pèi zhēng zhèn guǎng gù
”季龙乃留男女七百口配征，镇广固。
qīng zhōu zhū jùn xiàn lěi bì jǐn xiàn
青州诸郡县垒壁尽陷。
lēi sī zhōu cì shǐ shí shēng gōng jìn yáng wǔ jiàng jūn guō sòng yú yáng dí bù kè jìn kòu xiāng chéng fú huò qiān yú ér hái
勒司州刺史石生攻晋扬武将军郭诵于阳翟，不克，进寇襄城，俘获千余而还。
lēi yǐ cān jūn fán yuán qīng pín zhuó shòu zhāng wǔ nèi shǐ
勒以参军樊垣清贫，擢授章武内史。
jì ér rù cí lēi jiàn tǎn yì guān bì huài dà jīng yuē fán cān jūn hé pín zhī shén yě
既而入辞，勒见坦衣冠弊坏，大惊曰： “樊参军何贫之甚也！
tǎn xìng chéng piáo shuài rán ér duì yuē qǐng zāo jié zéi wú dào zī cái dàng jǐn
”坦性诚朴，率然而对曰：“顷遭羯贼无道，资财荡尽。
lēi xiào yuē jié zéi nǎi ěr bào lüě yá
” 勒笑曰：“羯贼乃尔暴掠邪！
jīn dāng xiāng cháng ěr
今当相偿耳。
tǎn dà jù kòu tóu qì xiè
”坦大惧，叩头泣谢。
lēi yuē gū lǜ zì fáng sú shì bù guān qīng bèi lǎo shū shēng yě
勒曰：“孤律自防俗士，不关卿辈老书生也。
cì chē mǎ yī fú zhuāng qián sān bǎi wàn yǐ lì tān sú
”赐车马衣服装钱三百万，以励贪俗。
lēi jiàng bīng dū wèi shí zhān kòu xià pī bài jìn jiāng jūn liú zhǎng suì kòu lán líng yòu bài péng chéng nèi shǐ liú xù
勒将兵都尉石瞻寇下邳，败晋将军刘长，遂寇兰陵，又败彭城内史刘续。
dōng guǎn tài shǒu dǔ zhēn dōng hǎi tài shǒu xiāo dàn yǐ jùn pàn jiàng yú lēi
东莞太守竺珍、东海太守萧诞以郡叛降于勒。
lēi qīn lín dà xiǎo xué kǎo zhū xué shēng jīng yì yóu gāo zhě shǎng bó yǒu chà
勒亲临大小学，考诸学生经义，尤高者赏帛有差。
lēi yǎ hǎo wén xué suī zài jūn lǚ cháng lìng rú shēng dú shǐ shū ér tīng zhī měi yǐ qí yì lùn gǔ dì wáng shàn è cháo xián rú shì tīng zhě mò bù guī měi yān
勒雅好文学，虽在军旅，常令儒生读史书而听之，每以其意论古帝王善恶，朝贤儒士听者莫不归美焉。
cháng shǐ rén dú hàn shū wén lì yì jī quàn lì liù guó hòu dà jīng yuē cǐ fǎ dāng shī hé de suì chéng tiān xià
尝使人读《汉书》，闻郦食其劝立六国后，大惊曰：“此法当失，何得遂成天下！
zhì liú hóu jiàn nǎi yuē lài yǒu cǐ ěr
”至留侯谏，乃曰：“赖有此耳。
qí tiān zī yīng dá rú cǐ
”其天资英达如此。
lēi zhēng xú yáng zhōu bīng huì shí zhān yú xià pī liú xiá jù yòu zì xià pī bēn yú sì ruì
勒征徐、扬州兵，会石瞻于下邳，刘遐惧，又自下邳奔于泗汭。
shí shēng gōng liú yào hé nèi tài shǒu yǐn píng yú xīn ān zhǎn zhī kè lěi bì shí yú jiàng lüè wǔ qiān yú hù ér guī
石生攻刘曜河内太守尹平于新安，斩之，克垒壁十余，降掠五千余户而归。
zì shì liú shí huò jié bīng gē rì jiāo hé dōng hóng nóng jiān bǎi xìng wú liáo yǐ
自是刘、石祸结，兵戈日交，河东、弘农间百姓无聊矣。
yǐ yòu cháng shì huò hào wèi quàn kè dài fū yǔ diǎn nóng shǐ zhě zhū biǎo diǎn quàn dū wèi lù chōng děng xún háng zhōu jùn hé dìng hù jí quàn kè nóng sāng
以右常侍霍皓为劝课大夫，与典农使者朱表、典劝都尉陆充等循行州郡，核定户籍，劝课农桑。
nóng sāng zuì xiū zhě cì wǔ dài fū
农桑最修者赐五大夫。
shǐ shí shēng zì yán shòu guān chū kòu xǔ yǐng fú huò wàn yú jiàng zhě èr wàn shēng suì gōng xiàn kāng chéng
使石生自延寿关出寇许颍，俘获万余，降者二万，生遂攻陷康城。
jìn jiāng jūn guō sòng zhuī shēng shēng dà bài sǐ zhě qiān yú
晋将军郭诵追生，生大败，死者千余。
shēng shōu sàn zú zhūn yú kāng chéng
生收散卒，屯于康城。
lēi jí jùn nèi shǐ shí cōng wén shēng bài chí jiù zhī jìn gōng guō mò fú huò nán nǚ èr qiān yú rén
勒汲郡内史石聪闻生败，驰救之， 进攻郭默，俘获男女二千余人。
shí cōng gōng bài jìn jiāng li ju guō mò děng
石聪攻败晋将李矩、郭默等。
lēi jiāng shòu yú jìn jiāo zhǔ bù chéng láng jiàn yuē liú mǎ cì kè lí bù rú lín biàn qǐ cāng cù dì wáng yì yī fū zhī dí ěr
勒将狩于近郊，主簿程琅谏曰：“刘、马刺客，离布如林，变起仓卒，帝王亦一夫之敌耳。
sūn cè zhī huò kě bù lǜ hu
孙策之祸可不虑乎！
qiě kū mù xiǔ zhū jǐn néng wéi hài chí chěng zhī bì jīn gǔ jiè zhī
且枯木朽株尽能为害，驰骋之弊，今古戒之。
lēi bó rán yuē wú gàn lì zì kě zú néng cái liàng
” 勒勃然曰：“吾干力自可，足能裁量。
dàn zhī qīng wén shū shì bù xū bái cǐ bèi yě
但知卿文书事，不须白此辈也。
shì rì zhú shòu mǎ chù mù ér sǐ lēi yì jǐ dài nǎi yuē bù yòng zhōng chén yán wú zhī guò yě
”是日逐兽， 马触木而死，勒亦几殆，乃曰：“不用忠臣言，吾之过也。
nǎi cì láng cháo fú jǐn juàn jué guān nèi hóu
”乃赐琅朝服锦绢，爵关内侯。
yú shì cháo chén yè jiàn zhōng yán jìng jìn yǐ
于是朝臣谒见，忠言竞进矣。
jìn dū wèi lǔ qián pàn yǐ xǔ chāng jiàng yú lēi
晋都尉鲁潜叛，以许昌降于勒。
shí zhān gōng xiàn jìn yǎn zhōu cì shǐ tán bīn yú zōu shān bīn sǐ zhī
石瞻攻陷晋兖州刺史檀斌于邹山，斌死之。
lēi xī yí zhōng láng jiàng wáng shèng xí shā bīng zhōu cì shǐ cuī kūn shàng dǎng nèi shǐ wáng shèn yǐ bīng zhōu pàn yú lēi
勒西夷中郎将王胜袭杀并州刺史崔琨、上党内史王昚，以并州叛于勒。
xiān shì shí jì lóng gōng liú yào jiāng liú yuè yú shí liáng zhì shì shí liáng kuì zhí yuè sòng xiāng guó
先是，石季龙攻刘曜将刘岳于石梁，至是，石梁溃，执岳送襄国。
jì lóng yòu gōng wáng shèng yú bīng zhōu shā zhī
季龙又攻王胜于并州，杀之。
li ju yǐ liú yuè zhī bài yě jù zì xíng yáng dùn guī
李矩以刘岳之败也，惧，自荥阳遁归。
ju zhǎng shǐ cuī xuān lǜ ju zhòng èr qiān jiàng yú lēi
矩长史崔宣率矩众二千降于勒。
yú shì jǐn yǒu sī zhī de xú yù bīn huái zhū jùn xiàn jiē jiàng zhī
于是尽有司之地，徐豫滨淮诸郡县皆降之。
lēi mìng xǐ luò yáng guǐ yǐng yú xiāng guó liè zhī chán yú tíng
勒命徙洛阳晷影于襄国，列之单于庭。
míng zuǒ mìng gōng chén sān shí jiǔ rén yú shí hán zhì yú jiàn dé qián diàn
铭佐命功臣三十九人于石函，置于建德前殿。
lì sāng zǐ yuàn yú xiāng guó
立桑梓苑于襄国。
lēi cháng yè wēi xíng jiǎn chá yíng wèi jī zēng bó jīn yín yǐ lù mén zhě qiú chū
勒尝夜微行，检察营卫，赍缯帛金银以赂门者求出。
yǒng chāng mén mén hou wáng jiǎ yù shōu bǔ zhī cóng zhě zhì nǎi zhǐ
永昌门门候王假欲收捕之， 从者至，乃止。
dàn zhào jiǎ yǐ wéi zhèn zhōng dū wèi jué guān nèi hóu
旦召假以为振忠都尉，爵关内侯。
lēi rú yuàn xiāng zhào jì shì cān jūn xú guāng guāng zuì bù zhì
勒如苑乡，召记室参军徐光，光醉不至。
yǐ guāng wù qíng suǒ còu cháng bù píng zhī yīn cǐ fā nù tuì wèi yá mén
以光物情所凑，常不平之，因此发怒，退为牙门。
lēi zì yuàn xiāng rú yè xú guāng shì zhí yùn rán rǎng mèi zhèn fēn yǎng shì bù gù
勒自苑乡如邺，徐光侍直，愠然攘袂振纷，仰视不顾。
lēi yīn ér è zhī ràng guāng yuē hé fù qīng ér gǎn yàng yàng yá
勒因而恶之，让光曰：“何负卿而敢怏怏邪！
yú shì yōu guāng bìng qí qī zǐ yú yù
”于是幽光并其妻子于狱。
lēi jì jiāng yíng yè gōng yòu yù yǐ qí shì zǐ hóng wèi zhèn mì yǔ chéng xiá móu zhī
勒既将营邺宫，又欲以其世子弘为镇，密与程遐谋之。
shí jì lóng zì yǐ xūn xiào zhī zhòng zhàng yè wèi jī yā wú qù yì
石季龙自以勋效之重， 仗邺为基，雅无去意。
jí xiū gòu sān tái qiān qí jiā shì jì lóng shēn hèn xiá qiǎn zuǒ yòu shù shí rén yè rù xiá zhái jiān qí qī nǚ lüè yī wù ér qù
及修构三台，迁其家室，季龙深恨遐，遣左右数十人夜入遐宅，奸其妻女，掠衣物而去。
lēi yǐ hóng zhèn yè pèi jìn bīng wàn rén chē qí suǒ tǒng wǔ shí sì yíng xī pèi zhī yǐ xiāo qí lǐng mén chén jì jiǔ wáng yáng zhuān tǒng liù yí yǐ fǔ zhī
勒以弘镇邺，配禁兵万人，车骑所统五十四营悉配之， 以骁骑领门臣祭酒王阳专统六夷以辅之。
shí cōng gōng shòu chūn bù kè suì kòu qūn qiú fù líng shā lüě wǔ qiān yú rén jīng shī dà zhèn
石聪攻寿春，不克，遂寇逡遒、阜陵，杀掠五千余人，京师大震。
jì mín tài shǒu liú kǎi jiāng jūn zhāng hé děng pàn hài xià pī nèi shǐ xià hóu jiā yǐ xià pī jiàng yú shí shēng
济岷太守刘闿、将军张阖等叛，害下邳内史夏侯嘉，以下邳降于石生。
shí zhān gōng hé nán tài shǒu wáng xiàn yú zhū xiàn zhī
石瞻攻河南太守王羡于邾，陷之。
lóng xiāng jiāng jūn wáng guó pàn yǐ nán jùn jiàng yú lēi
龙骧将军王国叛，以南郡降于勒。
jìn péng chéng nèi shǐ liú xù fù jù lán líng shí chéng shí zhān gōng xiàn zhī
晋彭城内史刘续复据兰陵、石城，石瞻攻陷之。
lè lìng zhōu jùn yǒu fén fā jué bù yǎn fù zhě tuī hé zhī hái gǔ bào lù zhě xiàn wèi bèi guān qīn zhī jù
勒令州郡，有坟发掘不掩覆者推劾之，骸骨暴露者县为备棺衾之具。
yǐ yá mén jiāng wáng bō wèi jì shì cān jūn diǎn dìng jiǔ liú shǐ lì xiù xiào shì jīng zhī zhì
以牙门将王波为记室参军，典定九流，始立秀、孝试经之制。
chí píng lìng shī huan huò hēi tù xiàn zhī yú lēi chéng xiá děng yǐ wéi lēi lóng fēi gé mìng zhī xiáng yú jìn yǐ shuǐ chéng jīn tù yīn jīng zhī shòu xuán wèi shuǐ sè cǐ shì diàn xià yi sù fù tiān rén zhī wàng yě
茌平令师欢获黑兔，献之于勒，程遐等以为勒“龙飞革命之祥，于晋以水承金， 兔阴精之兽，玄为水色，此示殿下宜速副天人之望也。
yú shì dà shè yǐ xián hé sān nián gǎi nián yuē tài hé
”于是大赦，以咸和三年改年曰太和。
shí kān gōng jìn yù zhōu cì shǐ zǔ yuē yú shòu chūn tún shī huái shàng
石堪攻晋豫州刺史祖约于寿春，屯师淮上。
jìn lóng xiāng jiāng jūn wáng guó yǐ nán jùn pàn jiàng yú kān
晋龙骧将军王国以南郡叛降于堪。
nán yáng dū wèi dǒng yòu pàn lǜ xiāng yáng zhī zhòng yòu jiàng yú kān
南阳都尉董幼叛，率襄阳之众又降于堪。
zǔ yuē zhū jiàng zuǒ jiē yīn qiǎn shǐ fù yú lēi
祖约诸将佐皆阴遣使附于勒。
shí cōng yǔ kān jì huái xiàn shòu chūn zǔ yuē bēn lì yáng shòu chūn bǎi xìng xiàn yú cōng zhě èr wàn yú hù
石聪与堪济淮，陷寿春，祖约奔历阳，寿春百姓陷于聪者二万余户。
liú yào bài jì lóng yú gāo hou suì wéi luò yáng
刘曜败季龙于高候，遂围洛阳。
lēi xíng yáng tài shǒu yǐn ju yě wáng tài shǒu zhāng jìn děng jiē jiàng zhī xiāng guó dà zhèn
勒荥阳太守尹矩、野王太守张进等皆降之，襄国大震。
lēi jiāng qīn jiù luò yáng zuǒ yòu zhǎng shǐ sī mǎ guō áo chéng xiá děng gù jiàn yuē liú yào chéng shèng xióng shèng nán yǔ zhēng fēng jīn yōng liáng fēng gōng zhī wèi kě zú bá
勒将亲救洛阳，左右长史、司马郭敖、程遐等固谏曰：“刘曜乘胜雄盛， 难与争锋，金墉粮丰，攻之未可卒拔。
yào xuán jūn qiān lǐ shì bù zhī jiǔ
曜悬军千里，势不支久。
bù kě qīn dòng dòng wú wàn quán dà yè qù yǐ
不可亲动，动无万全，大业去矣。
lēi dà nù àn jiàn huà xiá děng chū
”勒大怒，按剑叱遐等出。
yú shì shè xú guāng zhào ér wèi zhī yuē liú yào chéng gāo hou zhī shì wéi shǒu luò yáng yōng rén zhī qíng jiē wèi qí fēng bù kě dāng yě
于是赦徐光，召而谓之曰：“刘曜乘高候之势，围守洛阳，庸人之情皆谓其锋不可当也。
rán yào dài jiǎ shí wàn gōng yī chéng ér bǎi rì bù kè shī lǎo zú dài yǐ wǒ chū ruì jī zhī kě yī zhàn ér qín
然曜带甲十万，攻一城而百日不克，师老卒殆，以我初锐击之，可一战而擒。
ruò luò yáng bù shǒu yào bì sòng sǐ jì zhōu zì hé yǐ běi xí juǎn nán xiàng wú shì qù yǐ
若洛阳不守，曜必送死冀州，自河已北，席卷南向，吾事去矣。
chéng xiá děng bù yù wú qīn xíng qīng yǐ wéi hé rú
程遐等不欲吾亲行，卿以为何如？
guāng duì yuē liú yào chéng gāo hou zhī shì ér bù néng jìn lín xiāng guó gèng shǒu jīn yōng cǐ qí wú néng wéi yě
”光对曰：“刘曜乘高候之势而不能进临襄国，更守金墉，此其无能为也。
xuán jūn sān shí wáng gōng zhàn zhī lì ruò luán qí qīn jià bì wàng jīng bēn bài
悬军三时，亡攻战之利，若鸾旗亲驾，必望旌奔败。
dìng tiān xià zhī jì zài jīn yī jǔ
定天下之计，在今一举。
jīn cǐ jī huì suǒ wèi tiān shòu shòu ér fú yīng huò zhī yōu jí
今此机会，所谓天授，授而弗应， 祸之攸集。
lēi xiào yuē guāng zhī yán shì yě
”勒笑曰：“光之言是也。
fó tú chéng yì wèi lēi yuē dà jūn ruò chū bì qín liú yào
”佛图澄亦谓勒曰：“大军若出，必擒刘曜。
lēi yóu yuè shǐ nèi wài jiè yán yǒu jiàn zhě zhǎn
” 勒尤悦，使内外戒严，有谏者斩。
mìng shí kān shí cōng jí yù zhōu cì shǐ táo bào děng gè tǒng jiàn zhòng huì xíng yáng shǐ shí jì lóng jìn jù shí mén yǐ zuǒ wèi shí suì dū du zhōng jūn shì lēi tǒng bù qí sì wàn fù jīn yōng jì zì dà yè
命石堪、石聪及豫州刺史桃豹等各统见众会荥阳， 使石季龙进据石门，以左卫石邃都督中军事，勒统步骑四万赴金墉，济自大堨。
xiān shì liú sī fēng měng jūn zhì bīng pàn qīng hé jì bì liú sī dà zhì lēi yǐ wéi shén líng zhī zhù yě mìng yuē líng chāng jīn
先是，流澌风猛，军至，冰泮清和，济毕，流澌大至，勒以为神灵之助也，命曰灵昌津。
lēi gù wèi xú guāng yuē yào shèng bīng chéng gāo guān shàng jì yě
勒顾谓徐光曰：“曜盛兵成皋关，上计也；
zǔ luò shuǐ qí cì yě
阻洛水，其次也；
zuò shǒu luò yáng zhě chéng qín yě
坐守洛阳者成擒也。
zhū jūn jí yú chéng gāo bù zú liù wàn qí èr wàn qī qiān
”诸军集于成皋，步卒六万，骑二万七千。
lēi jiàn yào wú shǒu jūn dà yuè jǔ shǒu zhǐ tiān yòu zì zhǐ é yuē tiān yě
勒见曜无守军，大悦，举手指天， 又自指额曰：“天也！
nǎi juàn jiǎ xián méi ér guǐ dào jiān lù chū yú gǒng zǐ zhī jiān
”乃卷甲衔枚而诡道兼路，出于巩、訾之间。
zhī yào chén qí jūn shí yú wàn yú chéng xi mí yuè wèi zuǒ yòu yuē kě yǐ hè wǒ yǐ
知曜陈其军十余万于城西，弥悦，谓左右曰：“可以贺我矣！
lēi tǒng bù qí sì wàn rén zì xuān yáng mén shēng gù tài jí qián diàn
”勒统步骑四万人自宣阳门，升故太极前殿。
jì lóng bù zú sān wàn zì chéng běi ér xi gōng qí zhōng jūn shí kān shí cōng děng gè yǐ jīng qí bā qiān chéng xi ér běi jī qí qián fēng dà zhàn yú xī yáng mén
季龙步卒三万，自城北而西，攻其中军，石堪、石聪等各以精骑八千， 城西而北，击其前锋，大战于西阳门。
lēi gōng guàn jiǎ zhòu chū zì chāng hé jiā jī zhī
勒躬贯甲胄，出自阊阖，夹击之。
yào jūn dà kuì shí kān zhí yào sòng zhī yǐ xùn yú jūn zhǎn shǒu wǔ wàn yú jí zhěn shī yú jīn gǔ
曜军大溃， 石堪执曜，送之以徇于军，斩首五万余级，枕尸于金谷。
lēi xià lìng yuē suǒ yù qín zhě yī rén ěr jīn yǐ huò zhī qí chì jiàng shì yì fēng zhǐ ruì zòng qí guī mìng zhī lù
勒下令曰：“所欲擒者一人耳，今已获之，其敕将士抑锋止锐，纵其归命之路。
nǎi xuán shī
”乃旋师。
shǐ zhēng dōng shí suì děng shuài qí wèi yào ér běi
使征东石邃等帅骑卫曜而北。
jí shì zǔ yuē jǔ bīng bài jiàng yú lēi lēi shǐ wáng bō ràng zhī yuē qīng nì jí shì qióng fāng lái guī mìng wú cháo qǐ bū táo zhī sǒu yá
及是，祖约举兵败，降于勒，勒使王波让之曰：“卿逆极势穷，方来归命，吾朝岂逋逃之薮邪？
ér qīng gǎn yǒu tiǎn miàn mù yě
而卿敢有腼面目也。
shì zhī yǐ qián hòu xí shū nǎi shè zhī
”示之以前后檄书，乃赦之。
liú yào zi xī děng qù cháng ān bēn yú shàng guī qiǎn jì lóng tǎo zhī
刘曜子熙等去长安，奔于上邽，遣季龙讨之。
lēi xún xíng zhōu zhū jùn yǐn jiàn gāo nián xiào tì lì tián wén xué zhī shì bān cì gǔ bó yǒu chà
勒巡行州诸郡，引见高年、孝悌、力田、文学之士，班赐谷帛有差。
lìng yuǎn jìn mù shǒu xuān gào shǔ chéng zhū suǒ yù yán mǐ yǒu yǐn huì shǐ zhī qū qū zhī cháo xū kě dǎng yán yě
令远近牧守宣告属城，诸所欲言，靡有隐讳，使知区区之朝虚渴谠言也。
jì lóng kè shàng guī qiǎn zhǔ bù zhào fēng sòng chuán guó yù xǐ jīn xǐ tài zǐ yù xǐ gè yī yú lēi
季龙克上邽，遣主簿赵封送传国玉玺、金玺、太子玉玺各一于勒。
jì lóng jìn gōng jí mù qiě qiāng yú hé xī kè zhī fú huò shù wàn qín lǒng xī píng
季龙进攻集木且羌于河西，克之，俘获数万，秦、陇悉平。
liáng zhōu mù zhāng jùn dà jù qiǎn shǐ chēng fān gòng fāng wù yú lēi xǐ dī qiāng shí wǔ wàn luò yú sī jì zhōu
凉州牧张骏大惧，遣使称籓，贡方物于勒，徙氐羌十五万落于司、冀州。
lēi qún chén yì yǐ lè gōng yè jì lóng xiáng fú bìng cuì yí shí gé huī hào yǐ dá qián kūn zhī wàng yú shì shí jì lóng děng fèng huáng dì xǐ shòu shàng zūn hào yú lēi lēi fú xǔ
勒群臣议以勒功业既隆，祥符并萃，宜时革徽号以答乾坤之望，于是石季龙等奉皇帝玺绶，上尊号于勒，勒弗许。
qún chén gù qǐng lēi nǎi yǐ xián hé wǔ nián jiàn hào zhào tiān wáng xíng huáng dì shì
群臣固请，勒乃以咸和五年僭号赵天王，行皇帝事。
zūn qí zǔ yá yuē xuān wáng fù zhōu yuē yuán wáng
尊其祖邪曰宣王，父周曰元王。
lì qí qī liú shì wèi wáng hòu shì zǐ hóng wèi tài zǐ
立其妻刘氏为王后，世子弘为太子。
shǔ qí zi hóng chí jié sàn qí cháng shì dū du zhōng wài zhū jūn shì piào qí dà jiàng jūn dà chán yú fēng qín wáng
署其子宏持节、散骑常侍、都督中外诸军事、骠骑大将军、大单于，封秦王；
zuǒ wèi jiāng jūn bīn tài yuán wáng
左卫将军斌太原王；
xiǎo zi huī wèi fǔ guó jiāng jūn nán yáng wáng
小子恢为辅国将军、南阳王；
zhōng shān gōng jì lóng wèi tài wèi shǒu shàng shū lìng zhōng shān wáng
中山公季龙为太尉、守尚书令、中山王；
shí shēng hé dōng wáng
石生河东王；
shí kān péng chéng wáng
石堪彭城王；
yǐ jì lóng zǐ suì wèi jì zhōu cì shǐ fēng qí wáng jiā sàn qí cháng shì wǔ wèi jiāng jūn
以季龙子邃为冀州刺史，封齐王，加散骑常侍、武卫将军；
xuān zuǒ jiāng jūn
宣左将军；
tǐng shì zhōng liáng wáng
挺侍中、梁王。
shǔ zuǒ zhǎng shǐ guō áo wèi shàng shū zuǒ pú yè yòu zhǎng shǐ chéng xiá wèi yòu pú yè lǐng lì bù shàng shū zuǒ sī mǎ kuí ān yòu sī mǎ guō yīn cóng shì zhōng láng li fèng qián láng zhōng lìng péi xiàn wèi shàng shū shǔ cān jūn shì xú guāng wèi zhōng shū lìng lǐng mì shū jiān
署左长史郭敖为尚书左仆射，右长史程遐为右仆射、领吏部尚书，左司马夔安、右司马郭殷、从事中郎李凤、前郎中令裴宪为尚书，署参军事徐光为中书令、领秘书监。
lùn gōng fēng jué kāi guó jùn gōng wén wǔ èr shí yī rén hóu èr shí sì rén xiàn gōng èr shí liù rén hóu èr shí èr rén qí yú wén wǔ gè yǒu chà
论功封爵，开国郡公文武二十一人，侯二十四人， 县公二十六人，侯二十二人，其余文武各有差。
shì zhōng rèn bō děng cān yì yǐ zhào chéng jīn wèi shuǐ dé qí zhì shàng xuán shēng mǔ shàng bái zi shè chǒu xī lēi cóng zhī
侍中任播等参议，以赵承金为水德， 旗帜尚玄，牲牡尚白，子社丑腊，勒从之。
lēi xià shū yuē zì jīn yǒu yí nán dà shì bā zuò jí wěi chéng láng jī yì dōng táng quán xiáng píng jué
勒下书曰：“自今有疑难大事，八坐及委丞郎赍诣东堂，诠详平决。
qí yǒu jūn guó yào wù xū qǐ yǒu lìng pú shàng shū suí jú rù chén wù bì hán shǔ hūn yè yě
其有军国要务须启，有令仆尚书随局入陈，勿避寒暑昏夜也。
lēi yǐ zǔ yuē bù zhōng yú běn cháo zhū zhī jí qí zhū zǐ zhì qīn shǔ bǎi yú rén
勒以祖约不忠于本朝，诛之，及其诸子至亲属百余人。
qún chén gù qǐng lēi yi jí zūn hào lēi nǎi jiàn jí huáng dì wèi dà shè jìng nèi gǎi yuán yuē jiàn píng zì xiāng guó dū lín zhāng
群臣固请勒宜即尊号，勒乃僭即皇帝位，大赦境内，改元曰建平，自襄国都临漳。
zhuī zūn qí gāo zǔ yuē shùn huáng zēng zǔ yuē wēi huáng zǔ yuē xuān huáng fù yuē shì zōng yuán huáng dì bǐ yuē yuán zhāo huáng tài hòu wén wǔ fēng jìn gè yǒu chà
追尊其高祖曰顺皇，曾祖曰威皇，祖曰宣皇，父曰世宗元皇帝，妣曰元昭皇太后，文武封进各有差。
lì qí qī liú shì wèi huáng hòu yòu dìng zhāo yí fū rén wèi shì shàng gōng guì pín guì rén shì liè hóu yuán gè yī rén
立其妻刘氏为皇后，又定昭仪、夫人位视上公，贵嫔、贵人视列侯，员各一人；
sān yīng jiǔ huá shì bó shū yuàn shū yí shì zi róng huá měi rén shì nán wu jiǎn xián shū bù xiàn yuán shù
三英、九华视伯，淑媛、淑仪视子，容华、美人视男，务简贤淑，不限员数。
lēi jīng zhōu jiān jūn guō jìng nán mán xiào wèi dǒng yòu kòu xiāng yáng
勒荆州监军郭敬、南蛮校尉董幼寇襄阳。
lēi yì chì jìng tuì tún fán chéng jiè zhī shǐ yǎn cáng qí zhì jì ruò wú rén bǐ ruò shǐ rén guān chá zé gào zhī yuē zì ài jiān shǒu hòu qī bā rì dà qí jiāng zhì xiāng cè bù fù de zǒu yǐ
勒驿敕敬退屯樊城，戒之使偃藏旗帜， 寂若无人，彼若使人观察，则告之曰：“自爱坚守，后七八日大骑将至，相策不复得走矣。
jìng shǐ rén yù mǎ yú jīn zhōu ér fù shǐ zhòu yè bù jué
”敬使人浴马于津，周而复始，昼夜不绝。
zhēn dié hái gào nán zhōng láng jiàng zhōu fǔ fǔ yǐ wèi lēi jūn dà zhì jù ér bēn wǔ chāng
侦谍还告南中郎将周抚，抚以为勒军大至，惧而奔武昌。
jìng rù xiāng yáng jūn wú sī lüè bǎi xìng ān zhī
敬入襄阳，军无私掠，百姓安之。
jìn píng běi jiāng jūn wèi gāi dì xiá děng lǜ gāi bù zhòng zì shí chéng jiàng yú jìng
晋平北将军魏该弟遐等率该部众自石城降于敬。
jìng huǐ xiāng yáng qiān qí bǎi xìng yú miǎn běi chéng fán chéng yǐ shù zhī
敬毁襄阳，迁其百姓于沔北，城樊城以戍之。
qín zhōu xiū tú wáng qiāng pàn yú lēi cì shǐ lín shēn qiǎn sī mǎ guǎn guāng shuài zhōu jūn tǎo zhī wèi qiāng suǒ bài lǒng yòu dà rǎo dī qiāng xī pàn
秦州休屠王羌叛于勒，刺史临深遣司马管光帅州军讨之，为羌所败，陇右大扰， 氐羌悉叛。
lēi qiǎn shí shēng jìn jù lǒng chéng
勒遣石生进据陇城。
wáng qiāng xiōng zi zhuó yǔ qiāng yǒu chóu shēng nǎi lù zhuó yǔ jǐ jī zhī
王羌兄子擢与羌有仇，生乃赂擢，与掎击之。
qiāng bài bēn liáng zhōu
羌败， 奔凉州。
xǐ qín zhōu yí háo wǔ qiān yú hù yú yōng zhōu
徙秦州夷豪五千余户于雍州。
lēi xià shū yuē zì jīn zhū yǒu chǔ fǎ xī yī kē lìng
勒下书曰：“自今诸有处法，悉依科令。
wú suǒ fèn lù nù fà zhōng zhǐ zhě ruò dé wèi yǐ gāo bù yí xùn fá huò fú qín sǐ shì zhī gū xiè hòu lí qiǎn mén xià jiē gè liè zòu zhī wú dāng sī zé ér xíng yě
吾所忿戮、怒发中旨者，若德位已高， 不宜训罚，或服勤死事之孤，邂逅罹谴，门下皆各列奏之，吾当思择而行也。
táng yáng rén chén zhū qī yī chǎn sān nán cì qí yī bó lǐn shí rǔ bì yī kǒu fù sān suì wù shì
”堂阳人陈猪妻一产三男，赐其衣帛廪食，乳婢一口，复三岁勿事。
shí gāo gōu lí sù shèn zhì qí hù shǐ yǔ wén wū gū bìng xiàn míng mǎ yú lēi
时高句丽、肃慎致其楛矢，宇文屋孤并献名马于勒。
liáng zhōu mù zhāng jùn qiǎn zhǎng shǐ mǎ shēn fèng tú sòng gāo chāng yú tián shàn shàn dà yuān shǐ xiàn qí fāng wù
凉州牧张骏遣长史马诜奉图送高昌、于阗、鄯善、 大宛使，献其方物。
jìn jīng zhōu mù táo kǎn qiǎn jiān zhǎng shǐ wáng fū pìn yú lēi zhì jiāng nán zhī zhēn bǎo qí shòu
晋荆州牧陶侃遣兼长史王敷聘于勒，致江南之珍宝奇兽。
qín zhōu sòng bái shòu bái lù jīng zhōu sòng bái zhì bái tù jì yīn mù lián lǐ gān lù jiàng yuàn xiāng
秦州送白兽、白鹿，荆州送白雉、白兔，济阴木连理，甘露降苑乡。
lēi yǐ xiū ruì bìng zhēn xiá fāng mù yì shè sān suì xíng yǐ xià jūn bǎi xìng qù nián bū diào
勒以休瑞并臻，遐方慕义，赦三岁刑已下，均百姓去年逋调；
tè shè liáng zhōu shū sǐ liáng zhōu jì lì jiē bài láng zhōng cì juàn shí pǐ mián shí jīn
特赦凉州殊死，凉州计吏皆拜郎中，赐绢十匹，绵十斤。
lēi nán jiāo yǒu bái qì zì tán shǔ tiān lēi dà yuè hái gōng shè sì suì xíng
勒南郊，有白气自坛属天，勒大悦，还宫，赦四岁刑。
qiǎn shǐ fēng zhāng jùn wǔ wēi jùn gōng shí liáng zhōu zhū jùn
遣使封张骏武威郡公，食凉州诸郡。
lēi qīn gēng jiè tián hái gōng shè wǔ suì xíng cì qí gōng qīng yǐ xià jīn bó yǒu chà
勒亲耕藉田，还宫，赦五岁刑，赐其公卿已下金帛有差。
lēi yǐ rì shí bì zhèng diàn sān rì lìng qún gōng qīng shì gè shàng fēng shì
勒以日蚀，避正殿三日，令群公卿士各上封事。
jìn zhōu jùn zhū cí táng fēi zhèng diǎn zhě jiē chú zhī qí néng xīng yún zhì yǔ yǒu yì yú bǎi xìng zhě jùn xiàn gèng wéi lì cí táng zhí jiā shù zhǔn yuè dú yǐ xià wèi chà děng
禁州郡诸祠堂非正典者皆除之，其能兴云致雨，有益于百姓者，郡县更为立祠堂，殖嘉树，准岳渎已下为差等。
lēi jiāng yíng yè gōng tíng wèi xù xián shàng shū qiē jiàn
勒将营邺宫，廷尉续咸上书切谏。
lēi dà nù yuē bù zhǎn cǐ lǎo chén
勒大怒，曰：“不斩此老臣。
zhèn gōng bù dé chéng yě
朕宫不得成也！
chì yù shǐ shōu zhī
” 敕御史收之。
zhōng shū lìng xú guāng jìn yuē bì xià tiān zī cōng ruì chāo mài táng yú ér gèng bù yù wén zhōng chén zhī yán qǐ xià guǐ shāng xīn zhī jūn yá
中书令徐光进曰：“陛下天资聪睿，超迈唐虞，而更不欲闻忠臣之言， 岂夏癸、商辛之君邪？
qí yán kě yòng yòng zhī bù kě yòng gù dāng róng zhī nài hé yī dàn yǐ zhí yán ér zhǎn liè qīng hu
其言可用用之，不可用故当容之，奈何一旦以直言而斩列卿乎！
lēi tàn yuē wéi rén jūn bù dé zì zhuān rú shì
”勒叹曰：“为人君不得自专如是！
qǐ bù shi cǐ yán zhī zhōng hu
岂不识此言之忠乎？
xiàng xì zhī ěr
向戏之尔。
rén jiā yǒu bǎi pǐ zī shàng yù shì bié zhái kuàng yǒu tiān xià zhī fù wàn shèng zhī zūn hu
人家有百匹资，尚欲市别宅，况有天下之富，万乘之尊乎！
zhōng dāng shàn zhī ěr
终当缮之耳。
qiě chì tíng zuò chéng wú zhí chén zhī qì yě
且敕停作，成吾直臣之气也。
yīn cì xián juàn bǎi pǐ dào bǎi hú
”因赐咸绢百匹，稻百斛。
yòu xià shū lìng gōng qīng bǎi liáo suì jiàn xián liáng fāng zhèng zhí yán xiù yì zhì xiào lián qīng gè yī rén dá cè shàng dì zhě bài yì láng zhōng dì zhōng láng xià dì láng zhōng
又下书令公卿百僚岁荐贤良、方正、直言、 秀异、至孝、廉清各一人，答策上第者拜议郎，中第中郎，下第郎中。
qí jǔ rén de dì xiāng jiàn yǐn guǎng zhāo xián zhī lù
其举人得递相荐引，广招贤之路。
qǐ míng táng pì yōng líng tái yú xiāng guó chéng xi
起明堂、辟雍、灵台于襄国城西。
shí dà yǔ lín zhōng shān xī běi bào shuǐ liú piāo jù mù bǎi yú wàn gēn jí yú táng yáng
时大雨霖，中山西北暴水， 流漂巨木百余万根，集于堂阳。
lēi dà yuè wèi gōng qīng yuē zhū qīng zhī bù
勒大悦，谓公卿曰：“诸卿知不？
cǐ fēi wéi zāi yě tiān yì yù wú yíng yè dōu ěr
此非为灾也，天意欲吾营邺都耳。
yú shì lìng shào fǔ rèn wāng dōu shuǐ shǐ zhě zhāng jiàn děng jiān yíng yè gōng lēi qīn shòu guī mó
”于是令少府任汪、都水使者张渐等监营邺宫，勒亲授规模。
shǔ zǐ tóng jiàn píng hàn gù sān jùn mán ba jiàng yú lēi
蜀梓潼、建平、汉固三郡蛮巴降于勒。
lēi yǐ chéng zhōu tǔ zhōng hàn jìn jiù jīng fù yù yǒu yí dōu zhī yì nǎi mìng luò yáng wèi nán dōu zhì xíng tái zhì shū shì yù shǐ yú luò yáng
勒以成周土中，汉晋旧京，复欲有移都之意，乃命洛阳为南都，置行台治书侍御史于洛阳。
lēi yīn xiǎng gāo gōu lí yǔ wén wū gū shǐ jiǔ hān wèi xú guāng yuē zhèn fāng zì gǔ kāi jī hé děng zhǔ yě
勒因飨高句丽、宇文屋孤使，酒酣，谓徐光曰：“朕方自古开基何等主也？
duì yuē bì xià shén wǔ chóu lüè mài yú gāo huáng xióng yì zhuó luò chāo jué wèi zǔ zì sān wáng yǐ lái wú kě bǐ yě qí xuān yuán zhī yà hu
” 对曰：“陛下神武筹略迈于高皇，雄艺卓荦超绝魏祖，自三王已来无可比也，其轩辕之亚乎！
lēi xiào yuē rén qǐ bù zì zhī qīng yán yì yǐ tài guò
”勒笑曰：“人岂不自知，卿言亦以太过。
zhèn ruò féng gāo huáng dāng běi miàn ér shì zhī yǔ hán péng jìng biān ér zhēng xiān ěr
朕若逢高皇，当北面而事之， 与韩彭竞鞭而争先耳。
tuō yù guāng wǔ dāng bìng qū yú zhōng yuán wèi zhī lù sǐ shuí shǒu
脱遇光武，当并驱于中原，未知鹿死谁手。
dà zhàng fū xíng shì dāng lèi lèi luò luò rú rì yuè jiǎo rán zhōng bù néng rú cáo mèng dé sī mǎ zhòng dá fù zǐ qī tā gū r guǎ fù hú mèi yǐ qǔ tiān xià yě
大丈夫行事当礌礌落落，如日月皎然，终不能如曹孟德、司马仲达父子，欺他孤儿寡妇，狐媚以取天下也。
zhèn dāng zài èr liú zhī jiān ěr xuān yuán qǐ suǒ nǐ hu
朕当在二刘之间耳，轩辕岂所拟乎！
qí qún chén jiē dùn shǒu chēng wàn suì
”其群臣皆顿首称万岁。
jìn jiāng jūn zhào yìn gōng kè mǎ tóu shí kān qiǎn jiàng jūn hán yōng jiù zhī zhì zé wú jí suì kòu nán shā hǎi yú fú huò wǔ qiān yú rén
晋将军赵胤攻克马头，石堪遣将军韩雍救之，至则无及，遂寇南沙、海虞，俘获五千余人。
chū guō jìng zhī tuì jù fán chéng yě wáng shī fù shù xiāng yáng
初，郭敬之退据樊城也，王师复戍襄阳。
zhì shì jìng yòu gōng xiàn zhī liú shù ér guī
至是，敬又攻陷之，留戍而归。
bào fēng dà yǔ zhèn diàn jiàn dé diàn duān mén xiāng guó shì xī mén shā wǔ rén
暴风大雨，震电建德殿端门、襄国市西门，杀五人。
báo qǐ xī hé jiè shān dà rú jī zǐ píng dì sān chǐ wū xià zhàng yú xíng rén qín shòu sǐ zhě wàn shù lì tài yuán lè píng wǔ xiāng zhào jùn guǎng píng jù lù qiān yú lǐ shù mù cuī shé hé jià dàng rán
雹起西河介山，大如鸡子， 平地三尺，洿下丈余，行人禽兽死者万数，历太原、乐平、武乡、赵郡、广平、钜鹿千余里，树木摧折，禾稼荡然。
lēi zhèng fú yú dōng táng yǐ wèn xú guāng yuē lì dài yǐ lái yǒu sī zāi jǐ yě
勒正服于东堂，以问徐光曰：“历代已来有斯灾几也？
guāng duì yuē zhōu hàn wèi jìn jiē yǒu zhī suī tiān dì zhī cháng shì rán míng zhǔ wèi shǐ bù wéi biàn suǒ yǐ jìng tiān zhī nù yě
”光对曰：“周、汉、魏、晋皆有之，虽天地之常事，然明主未始不为变， 所以敬天之怒也。
qù nián jìn hán shí jiè tuī dì xiāng zhī shén yě lì dài suǒ zūn huò zhě yǐ wéi wèi yi tì yě
去年禁寒食，介推，帝乡之神也，历代所尊，或者以为未宜替也。
yī rén yù jiē wáng dào shàng wèi zhī kuī kuàng qún shén yuàn hàn ér bù nù dòng shàng dì hu
一人吁嗟，王道尚为之亏，况群神怨憾而不怒动上帝乎！
zòng bù néng lìng tiān xià tóng ěr jiè shān zuǒ yòu jìn wén zhī suǒ fēng yě yi rèn bǎi xìng fèng zhī
纵不能令天下同尔，介山左右，晋文之所封也，宜任百姓奉之。
lēi xià shū yuē hán shí jì bīng zhōu zhī jiù fēng zhèn shēng qí sú bù néng yì yě
”勒下书曰：“寒食既并州之旧风，朕生其俗，不能异也。
qián zhě wài yì yǐ zǐ tuī zhū hóu zhī chén wáng zhě bù yīng wèi jì gù cóng qí yì tǎng huò yóu zhī ér zhì sī zāi hu
前者外议以子推诸侯之臣，王者不应为忌，故从其议，倘或由之而致斯灾乎！
zǐ tuī suī zhèn xiāng zhī shén fēi fǎ shí zhě yì bù dé luàn yě shàng shū qí cù jiǎn jiù diǎn dìng yì yǐ wén
子推虽朕乡之神，非法食者亦不得乱也，尚书其促检旧典定议以闻。
yǒu sī zòu yǐ zǐ tuī lì dài yōu zūn qǐng pǔ fù hán shí gèng wéi zhí jiā shù lì cí táng gěi hù fèng sì
” 有司奏以子推历代攸尊，请普复寒食，更为植嘉树，立祠堂，给户奉祀。
lēi huáng mén láng wéi xiǎo bó yuē àn chūn qiū cáng bīng shī dào yīn qì fā xiè wèi báo
勒黄门郎韦𫍲驳曰：“案《春秋》，藏冰失道，阴气发泄为雹。
zì zǐ tuī yǐ qián báo zhě fù hé suǒ zhì
自子推已前，雹者复何所致？
cǐ zì yīn yáng guāi cuò suǒ wéi ěr
此自阴阳乖错所为耳。
qiě zǐ tuī xián zhě hé wéi bào hài rú cǐ
且子推贤者，曷为暴害如此！
qiú zhī míng qù bì bù rán yǐ
求之冥趣，必不然矣。
jīn suī wèi bīng shì jù suǒ cáng zhī bīng bù zài gù yīn hù hán zhī de duō jiē shān chuān zhī cè qì xiè wèi báo yě
今虽为冰室，惧所藏之冰不在固阴沍寒之地，多皆山川之侧，气泄为雹也。
yǐ zǐ tuī zhōng xián lìng mián jiè zhī jiān fèng zhī wèi yǔn yú tiān xià zé bù tōng yǐ
以子推忠贤， 令绵、介之间奉之为允，于天下则不通矣。
lēi cóng zhī
”勒从之。
yú shì qiān bīng shì yú zhòng yīn níng hán zhī suǒ bīng zhōu fù hán shí rú chū
于是迁冰室于重阴凝寒之所， 并州复寒食如初。
lè lìng qí tài zǐ shěng kě shàng shū zòu shì shǐ zhōng cháng shì yán zhèn cān zōng kě fǒu zhēng fá xíng duàn dà shì nǎi chéng zhī
勒令其太子省可尚书奏事，使中常侍严震参综可否，征伐刑断大事乃呈之。
zì shì zhèn wēi quán zhī shèng guò yú zhǔ xiāng yǐ
自是震威权之盛过于主相矣。
jì lóng zhī mén kě shè què luó jì lóng yù yàng yàng bù yuè
季龙之门可设雀罗，季龙愈怏怏不悦。
guō jìng nán lüè jiāng xī jìn nán zhōng láng jiàng huán xuān chéng qí xū gōng fán chéng qǔ chéng zhōng zhī zhòng ér qù
郭敬南掠江西，晋南中郎将桓宣承其虚攻樊城，取城中之众而去。
jìng xuán shī jiù fán zhuī zhàn yú niè shuǐ
敬旋师救樊， 追战于涅水。
jìng qián jūn dà bài xuān yì sǐ shāng tài bàn jǐn qǔ suǒ lüè ér zhǐ
敬前军大败，宣亦死伤太半，尽取所掠而止。
xuān suì nán qǔ xiāng yáng liú jūn shù zhī
宣遂南取襄阳，留军戍之。
lēi rú yè lín shí jì lóng dì wèi zhī yuē gōng lì bù kě bìng xìng dài gōng diàn chéng hòu dāng wèi wáng qǐ dì wù yǐ bēi xiǎo yì yì yě
勒如邺，临石季龙第，谓之曰：“功力不可并兴，待宫殿成后，当为王起第， 勿以卑小悒悒也。
jì lóng miǎn guān bài xiè lēi yuē yǔ wáng gòng yǒu tiān xià hé suǒ xiè yě
”季龙免冠拜谢，勒曰：“与王共有天下，何所谢也！
yǒu liú xīng dà rú xiàng wěi zú shé xíng zì běi jí xī nán liú wǔ shí yú zhàng guāng míng zhú de zhuì yú hé shēng wén jiǔ bǎi yú lǐ
”有流星大如象，尾足蛇形，自北极西南流五十余丈，光明烛地，坠于河，声闻九百余里。
hēi lóng jiàn yè jǐng zhōng lēi guān lóng yǒu xǐ sè
黑龙见邺井中，勒观龙有喜色。
cháo qí qún chén yú yè
朝其群臣于邺。
mìng jùn guó lì xué guān měi jùn zhì bó shì jì jiǔ èr rén dì zǐ bǎi wǔ shí rén sān kǎo xiū chéng xiǎn shēng tái fǔ
命郡国立学官，每郡置博士祭酒二人，弟子百五十人，三考修成，显升台府。
yú shì zhuó bài tài xué shēng wǔ rén wéi zuǒ zhù zuò láng lù shù shí shì
于是擢拜太学生五人为佐著作郎，录述时事。
shí dà hàn lēi qīn lín tíng wèi lù qiú tú wǔ suì xíng yǐ xià jiē qīng jué qiǎn zhī zhòng zhě cì jiǔ shí tīng mù yù yī xū qiū lùn
时大旱，勒亲临廷尉录囚徒，五岁刑已下皆轻决遣之，重者赐酒食，听沐浴，一须秋论。
hái wèi jí gōng shù yǔ dà jiàng
还未及宫，澍雨大降。
lēi rú qí fēng shuǐ gōng yīn jí shèn ér hái
勒如其沣水宫，因疾甚而还。
zhào shí jì lóng yǔ qí tài zǐ hóng zhōng cháng shì yán zhèn děng dài jí jìn zhōng
召石季龙与其太子弘、中常侍严震等待疾禁中。
jì lóng jiǎo mìng jué hóng zhèn jí nèi wài qún chén qīn qī lēi jí zhī zēng sǔn mò yǒu zhī zhě
季龙矫命绝弘、震及内外群臣亲戚，勒疾之增损莫有知者。
zhà zhào shí hóng shí kān hái xiāng guó
诈召石宏、石堪还襄国。
lēi jí xiǎo chōu jiàn hóng jīng yuē qín wáng hé gù lái yá
勒疾小瘳，见宏，惊曰：“秦王何故来邪？
shǐ wáng fān zhèn zhèng bèi jīn rì
使王籓镇，正备今日。
yǒu hū zhě yá
有呼者邪？
zì lái yě
自来也？
yǒu hū zhě zhū zhī
有呼者诛之！
jì lóng dà jù yuē qín wáng sī mù zàn hái ěr jīn jǐn qiǎn zhī
”季龙大惧曰：“秦王思慕暂还耳，今谨遣之。
shù rì fù wèn zhī jì lóng yuē fèng zhào jí qiǎn jīn yǐ bàn lù yǐ
”数日复问之， 季龙曰：“奉诏即遣，今已半路矣。
gèng yù hóng zài wài suì bù qiǎn zhī
”更谕宏在外，遂不遣之。
guǎng ā huáng
广阿蝗。
jì lóng mì qiǎn qí zi suì lǜ qí sān qiān yóu yú huáng suǒ
季龙密遣其子邃率骑三千游于蝗所。
yíng huò rén mǎo
荧惑人昴。
xīng yǔn yú yè dōng běi liù shí lǐ chū chì hēi huáng yún rú mù zhǎng shù shí pǐ jiāo cuò shēng rú léi zhèn zhuì dì qì rè rú huǒ chén qǐ lián tiān
星陨于邺东北六十里， 初赤黑黄云如幕，长数十匹，交错，声如雷震，坠地气热如火，尘起连天。
shí yǒu gēng zhě wǎng shì zhī tǔ yóu rán fèi jiàn yǒu yī shí fāng chǐ yú qīng sè ér qīng jī zhī jiān shēng rú qìng
时有耕者往视之，土犹燃沸，见有一石方尺余，青色而轻，击之间声如磬。
lēi jí shèn yí lìng sān rì ér zàng nèi wài bǎi liáo jì zàng chú fú wú jìn hūn qǔ jì sì yǐn jiǔ shí ròu zhēng zhèn mù shǒu bù dé zhé lí suǒ sī yǐ bēn sāng liǎn yǐ shí fú zài yǐ cháng chē wú cáng jīn bǎo wú nèi qì wán
勒疾甚，遗令：“三日而葬，内外百僚既葬除服，无禁婚娶、祭祀、饮酒、食肉，征镇牧守不得辄离所司以奔丧，敛以时服，载以常车，无藏金宝，无内器玩。
dà yá chōng yòu kǒng fēi néng gòu hé zhèn zhì
大雅冲幼，恐非能构荷朕志。
zhōng shān yǐ xià qí gè sī suǒ diǎn wú wéi zhèn mìng
中山已下其各司所典，无违朕命。
dà yá yǔ bīn yi shàn xiāng wéi chí sī mǎ shì rǔ děng zhī yīn jiàn qí wu yú dūn mù yě
大雅与斌宜善相维持，司马氏汝等之殷鉴，其务于敦穆也。
zhōng shān wáng shēn kě sān sī zhōu huò wù wèi jiāng lái kǒu shí
中山王深可三思周霍，勿为将来口实。
yǐ xián hé qī nián sǐ shí nián liù shí zài wèi shí wǔ nián
” 以咸和七年死，时年六十，在位十五年。
yè yì shān gǔ mò zhī qí suǒ bèi wén wù xū zàng hào gāo píng líng
夜瘗山谷，莫知其所，备文物虚葬，号高平陵。
wěi shì míng huáng dì miào hào gāo zǔ
伪谥明皇帝，庙号高祖。
hóng zì dà yá lēi zhī dì èr zi yě
弘字大雅，勒之第二子也。
yòu yǒu xiào xíng yǐ gōng qiān zì shǒu shòu jīng yú dù gǔ sòng lǜ yú xù xián
幼有孝行，以恭谦自守，受经于杜嘏，诵律于续咸。
lēi yuē jīn shì fēi chéng píng bù kě zhuān yǐ wén yè jiào yě
勒曰：“今世非承平，不可专以文业教也。
yú shì shǐ liú zhēng rèn bō shòu yǐ bīng shū wáng yáng jiào zhī jī cì
”于是使刘征、任播授以兵书，王阳教之击刺。
lì wèi shì zǐ lǐng zhōng lǐng jūn xún shǔ wèi jiāng jūn shǐ lǐng kāi fǔ bì zhào hòu zhèn yè
立为世子，领中领军，寻暑卫将军，使领开府辟召，后镇邺。
lēi jiàn wèi lì wèi tài zǐ
勒僭位，立为太子。
xū jīn ài shì hǎo wéi wén yǒng qí suǒ qīn nì mò fēi rú sù
虚襟爱士，好为文咏，其所亲昵，莫非儒素。
lēi wèi xú guāng yuē dà yá yīn yīn shū bù shì jiāng jiā zi
勒谓徐光曰： “大雅愔愔，殊不似将家子。
guāng yuē hàn zǔ yǐ mǎ shàng qǔ tiān xià xiào wén yǐ xuán mò shǒu zhī shèng rén zhī hòu bì shì shèng cán tiān zhī dào yě
”光曰：“汉祖以马上取天下，孝文以玄默守之，圣人之后，必世胜残，天之道也。
lēi dà yuè
”勒大悦。
guāng yīn yuē huáng tài zǐ rén xiào wēn gōng zhōng shān wáng xióng bào duō zhà bì xià yī dàn bù huì chén kǒng shè jì bì wēi yi jiàn duó zhōng shān wēi quán shǐ tài zǐ zǎo cān cháo zhèng
光因曰：“皇太子仁孝温恭，中山王雄暴多诈，陛下一旦不讳，臣恐社稷必危，宜渐夺中山威权，使太子早参朝政。
lēi nà zhī
”勒纳之。
chéng xiá yòu yán yú lēi yuē zhōng shān wáng yǒng wǔ quán zhì qún chén mò yǒu jí zhě
程遐又言于勒曰：“中山王勇武权智，群臣莫有及者。
guān qí zhì yě zì bì xià zhī wài shì zhī miè rú
观其志也，自陛下之外，视之蔑如。
jiān hé zhuān zhēng suì jiǔ wēi zhèn wài nèi xìng yòu bù rén cán rěn wú lài
兼荷专征岁久，威振外内，性又不仁，残忍无赖。
qí zhū zi bìng zhǎng jiē yù bīng quán
其诸子并长，皆预兵权。
bì xià zài zì dāng wú tā kǒng qí yàng yàng bù kě fǔ shǎo zhǔ yě
陛下在，自当无他，恐其怏怏不可辅少主也。
yi zǎo chú zhī yǐ biàn dà jì
宜早除之，以便大计。
lēi yuē jīn tiān xià wèi píng bīng nán wèi yǐ dà yá chōng yòu yi rèn qiáng fǔ
”勒曰：“今天下未平，兵难未已，大雅冲幼，宜任强辅。
zhōng shān zuǒ mìng gōng chén qīn tóng lǔ wèi fāng wěi yǐ yī huò zhī rèn hé zhì rú qīng yán yě
中山佐命功臣，亲同鲁卫， 方委以伊霍之任，何至如卿言也。
qīng dāng kǒng fǔ yòu zhǔ zhī rì bù dé dú shàn dì jiù zhī quán gù ěr
卿当恐辅幼主之日，不得独擅帝舅之权故耳。
wú yì dāng cān qīng yú gù mìng wù wèi guò jù yě
吾亦当参卿于顾命，勿为过惧也。
xiá qì yuē chén suǒ yán zhě zhì gōng bì xià yǐ sī cì jù qǐ míng zhǔ kāi jīn nà shuō zhōng chén bì jǐn zhī yì hu
”遐泣曰：“臣所言者至公，陛下以私赐距，岂明主开襟纳说，忠臣必尽之义乎！
zhōng shān suī wèi huáng tài hòu suǒ yǎng fēi bì xià tiān shǔ bù kě yǐ qīn yì qī yě
中山虽为皇太后所养，非陛下天属，不可以亲义期也。
zhàng bì xià shén guī wēi jiàn yīng quǎn zhī xiào bì xià chou qí fù zǐ yǐ ēn róng yì yǐ zú yǐ
杖陛下神规，微建鹰犬之效，陛下酬其父子以恩荣，亦以足矣。
wèi rèn sī mǎ yì fù zi zhōng yú dǐng zuò lún yí yǐ cǐ ér guān zhōng shān qǐ jiāng lái yǒu yì zhě hu
魏任司马懿父子，终于鼎祚沦移，以此而观，中山岂将来有益者乎！
chén yīn yuán duō xìng tuō guā gé yú dōng gōng chén ér bù jié yán yú bì xià ér shuí yán zhī
臣因缘多幸，托瓜葛于东宫， 臣而不竭言于陛下，而谁言之！
bì xià ruò bù chú zhōng shān chén yǐ jiàn shè jì bù fù xuè shí yǐ
陛下若不除中山，臣已见社稷不复血食矣。
lēi bù tīng
”勒不听。
xiá tuì gào xú guāng yuē zhǔ shàng xiàng yán rú cǐ tài zǐ bì wēi jiāng ruò zhī hé
遐退告徐光曰：“主上向言如此，太子必危，将若之何？
guāng yuē zhōng shān cháng qiè chǐ yú wú èr rén kǒng fēi dàn guó wēi yì wèi jiā huò dāng wèi ān guó níng jiā zhī jì bù kě zuò ér shòu huò yě
”光曰：“中山常切齿于吾二人，恐非但国危，亦为家祸，当为安国宁家之计，不可坐而受祸也。
guāng fù chéng jiān yán yú lēi yuē bì xià kuò píng bā zhōu dì yǒu hǎi nèi ér shén sè bú yuè zhě hé yě
”光复承间言于勒曰：“陛下廓平八州，帝有海内，而神色不悦者何也？
lēi yuē wú shǔ wèi píng shū guǐ bù yī sī mǎ jiā yóu bù jué yú dān yáng kǒng hòu zhī rén jiāng yǐ wú wèi bù yīng fú lù měi yī sī zhī bù jué jiàn yú shén sè
”勒曰：“吴、 蜀未平，书轨不一，司马家犹不绝于丹阳，恐后之人将以吾为不应符录，每一思之， 不觉见于神色。
guāng yuē chén yǐ bì xià wèi yōu fù xīn zhī huàn ér hé xiá gèng yōu sì zhī shǒu
”光曰：“臣以陛下为忧腹心之患，而何暇更忧四支手！
hé zé
为什么呢？
wèi chéng hàn yùn wèi zhēng shuò dì wáng liú bèi suī shào xīng ba shǔ yì bù kě wèi hàn bù miè yě
魏承汉运，为正朔帝王，刘备虽绍兴巴、蜀，亦不可谓汉不灭也。
wú suī kuà jiāng dōng qǐ yǒu kuī wèi měi
吴虽跨江东，岂有亏魏美？
bì xià jì bāo kuò èr dōu wèi zhōng guó dì wáng bǐ sī mǎ jiā r fù hé yì xuán dé lǐ shì yì yóu sūn quán
陛下既苞括二都，为中国帝王，彼司马家儿复何异玄德，李氏亦犹孙权。
fú lù bù zài bì xià jìng yù ān guī
符箓不在陛下，竟欲安归？
cǐ sì zhī zhī qīng huàn ěr
此四支之轻患耳。
zhōng shān wáng jiè bì xià zhǐ shòu shén lüè tiān xià jiē yán qí yīng wǔ yà yú bì xià jiān qí cán bào duō jiān jiàn lì wàng yì wú yī huò zhī zhōng
中山王藉陛下指授神略，天下皆言其英武亚于陛下，兼其残暴多奸，见利忘义，无伊、霍之忠。
fù zǐ jué wèi zhī zhòng shì qīng wáng shì
父子爵位之重，势倾王室。
guān qí gěng gěng cháng yǒu bù mǎn zhī xīn
观其耿耿，常有不满之心。
jìn yú dōng gōng qǔ yàn yǒu qīng huáng tài zǐ zhī sè
近于东宫曲宴，有轻皇太子之色。
bì xià yǐn rěn róng zhī chén kǒng bì xià wàn nián zhī hòu zōng miào bì shēng jīng cì cǐ xīn fù zhī zhòng jí yě wéi bì xià tú zhī
陛下隐忍容之， 臣恐陛下万年之后，宗庙必生荆刺，此心腹之重疾也，惟陛下图之。
lēi mò rán ér jìng bù cóng
”勒默然，而竟不从。
jí lēi sǐ jì lóng zhí hóng shǐ lín xuān mìng shōu chéng xiá xú guāng xià tíng wèi zhào qí zi suì lǜ bīng rù sù wèi wén wǔ mǐ bù bēn sàn
及勒死，季龙执弘使临轩，命收程遐、徐光下廷尉，召其子邃率兵入宿卫，文武靡不奔散。
hóng dà jù ràng wèi yú jì lóng
弘大惧，让位于季龙。
jì lóng yuē jūn hōng ér shì zǐ lì chén ān gǎn luàn zhī
季龙曰：“君薨而世子立，臣安敢乱之！
hóng qì ér gù ràng jì lóng nù yuē ruò qí bù kān tiān xià zì dāng yǒu dà yì hé zú yù lùn
”弘泣而固让，季龙怒曰：“若其不堪，天下自当有大议，何足预论！
suì yǐ xián hé qī nián bī lì zhī gǎi nián yuē yán xī wén wǔ bǎi liáo jìn wèi yī děng
”遂以咸和七年逼立之，改年曰延熙，文武百僚进位一等。
zhū chéng xiá xú guāng
诛程遐、徐光。
hóng cè bài jì lóng wèi chéng xiàng wèi wáng dà chán yú jiā jiǔ cì yǐ wèi jùn děng shí sān jùn wèi yì zǒng shè bǎi kuí
弘策拜季龙为丞相、魏王、大单于，加九锡，以魏郡等十三郡为邑，总摄百揆。
jì lóng wěi gù ràng jiǔ ér shòu mìng shè qí jìng nèi shū sǐ yǐ xià lì jì lóng qī zhèng shì wèi wèi wáng hòu zi suì wèi wèi tài zǐ jiā shǐ chí jié shì zhōng dà dū du zhōng wài zhū jūn shì dà jiàng jūn lù shàng shū shì
季龙伪固让，久而受命， 赦其境内殊死已下，立季龙妻郑氏为魏王后，子邃为魏太子，加使持节、侍中、大都督中外诸军事、大将军、录尚书事；
xuān wèi shǐ chí jié chē qí dà jiàng jūn jì zhōu cì shǐ fēng hé jiān wáng
宣为使持节、车骑大将军、冀州刺史，封河间王；
tāo wèi qián fēng jiāng jūn sī lì xiào wèi fēng lè ān wáng
韬为前锋将军、司隶校尉，封乐安王；
zūn qí wáng jiàn dài wáng bāo lè píng wáng
遵齐王，鉴代王，苞乐平王；
xǐ tài yuán wáng bīn wèi zhāng wǔ wáng
徙太原王斌为章武王。
lēi wén wǔ jiù chén jiē bǔ zuǒ yòu chéng xiàng xián rèn jì lóng fǔ liáo jiù nì xī shǔ tái shěng jìn yào
勒文武旧臣皆补左右丞相闲任，季龙府僚旧昵悉署台省禁要。
mìng tài zǐ gōng yuē chóng xun gōng lēi qī liú shì yǐ xià jiē jū zhī
命太子宫曰崇训宫，勒妻刘氏已下皆居之。
jiǎn qí měi shū jí lēi chē mǎ zhēn bǎo fú yù zhī shàng zhě jiē rù yú jǐ shǔ
简其美淑及勒车马、珍宝、服御之上者，皆入于己署。
zhèn jūn kuí ān lǐng zuǒ pú yè shàng shū guō yīn wèi yòu pú yè
镇军夔安领左仆射，尚书郭殷为右仆射。
liú shì wèi shí kān yuē huáng zuò zhī miè bù fù jiǔ yǐ wáng jiāng hé yǐ tú zhī
刘氏谓石堪曰：“皇祚之灭不复久矣，王将何以图之？
kān yuē xiān dì jiù chén jiē yǐ chì wài zhòng lǚ bù fù yóu rén gōng diàn zhī nèi wú suǒ cuò chóu chén qǐng chū bēn gǔn zhōu jù lǐn qiū xié nán yáng wáng wèi méng zhǔ xuān tài hòu zhào yú zhū mù shǒu zhēng zhèn lìng gè lǜ yì bīng tóng tǎo jié nì miè bù jì yě
”堪曰：“先帝旧臣皆已斥外，众旅不复由人，宫殿之内无所措筹，臣请出奔衮州，据廪丘，挟南阳王为盟主，宣太后诏于诸牧守征镇，令各率义兵同讨桀逆，蔑不济也。
liú shì yuē shì jí yǐ biàn kě sù fā kǒng shì yān biàn shēng
”刘氏曰：“事急矣，便可速发，恐事淹变生。
kān xǔ nuò wēi fú qīng jì xí gǔn zhōu shī qī bù kè suì nán bēn qiáo chéng
”堪许诺，微服轻骑袭衮州，失期，不克，遂南奔谯城。
jì lóng qiǎn qí jiāng guō tài děng zhuī jī zhī huò kān yú chéng fù sòng xiāng guó zhì ér shā zhī
季龙遣其将郭太等追击之，获堪于城父，送襄国，炙而杀之。
zhēng shí huī hái yú xiāng guó
征石恢还于襄国。
liú shì móu xiè jì lóng shā zhī
刘氏谋泄，季龙杀之。
zūn hóng mǔ chéng shì wèi huáng tài hòu
尊弘母程氏为皇太后。
shí shí shēng zhèn guān zhōng shí lǎng zhèn luò yáng jiē qǐ bīng yú èr zhèn
时石生镇关中，石朗镇洛阳，皆起兵于二镇。
jì lóng liú zǐ suì shǒu xiāng guó tǒng bù qí qī wàn gōng láng yú jīn yōng
季龙留子邃守襄国，统步骑七万攻郎于金墉。
jīn yōng kuì huò lǎng yuè ér zhǎn zhī
金墉溃，获朗，刖而斩之。
jìn shī gōng cháng ān yǐ shí tǐng wèi qián fēng dà dū dū
进师攻长安，以石挺为前锋大都督。
shēng qiǎn jiāng jūn guō quán lǜ xiān bēi shè guī bù zhòng èr wàn wèi qián fēng jù zhī shēng tǒng dà jūn jì fā cì yú pú bǎn
生遣将军郭权率鲜卑涉𪻺部众二万为前锋距之，生统大军继发，次于蒲坂。
qián fēng jí tǐng dà zhàn tóng guān bài jì tǐng jí chéng xiàng zuǒ zhǎng shǐ liú wěi jiē zhàn sǐ jì lóng tuì bēn miǎn chí zhěn shī sān bǎi yú lǐ
前锋及挺大战潼关，败绩，挺及丞相左长史刘隗皆战死，季龙退奔渑池，枕尸三百余里。
xiān bēi mì tōng yú jì lóng bèi shēng ér jī zhī
鲜卑密通于季龙，背生而击之。
shēng shí tíng pú bǎn bù zhī tǐng zhī sǐ yě jù dān mǎ bēn cháng ān
生时停蒲坂，不知挺之死也，惧，单马奔长安。
guō quán nǎi fù shōu zhòng sān qiān yǔ yuè qí xiào wèi shí guǎng xiāng chí yú wèi ruì
郭权乃复收众三千，与越骑校尉石广相持于渭汭。
shēng suì qù cháng ān qián yú jī tóu shān
生遂去长安，潜于鸡头山。
jiāng jūn jiǎng yīng gù shǒu cháng ān
将军蒋英固守长安。
jì lóng wén shēng zhī bēn yě jìn shī rù guān jìn gōng cháng ān xún yú bá zhī zhǎn jiǎng yīng děng
季龙闻生之奔也，进师入关，进攻长安，旬余拔之，斩蒋英等。
fēn qiǎn zhū jiāng zhūn yú qiān
分遣诸将屯于汧。
xǐ yōng qín zhōu huá róng shí yú wàn hù yú guān dōng
徙雍、秦州华戎十余万户于关东。
shēng bù xià zhǎn shēng yú jī tóu shān
生部下斩生于鸡头山。
jì lóng hái xiāng guó dà shè fěng hóng mìng jǐ jiàn wèi tái yī rú wèi fǔ hàn gù shì
季龙还襄国，大赦，讽弘命己建魏台，一如魏辅汉故事。
guō quán yǐ shēng bài jù shàng guī yǐ guī shùn zhào yǐ quán wèi zhèn xi jiāng jūn qín zhōu cì shǐ yú shì jīng zhào xīn píng fú fēng féng yì běi dì jiē yīng zhī
郭权以生败，据上邽以归顺，诏以权为镇西将军、秦州刺史，于是京兆、新平、 扶风、冯翊、北地皆应之。
hóng zhèn xi shí guǎng yǔ quán zhàn bài jì
弘镇西石广与权战，败绩。
jì lóng qiǎn guō áo jí qí zi bīn děng lǜ bù qí sì wàn tǎo zhī cì yú huá yīn
季龙遣郭敖及其子斌等率步骑四万讨之，次于华阴。
shàng guī háo zú hài quán yǐ jiàng
上邽豪族害权以降。
xǐ qín zhōu sān wàn yú hù yú qīng bìng èr zhōu zhū jùn
徙秦州三万余户于青、并二州诸郡。
nán dǐ yáng nán dí děng sòng rèn tōng hé
南氐、杨难敌等送任通和。
cháng ān chén liáng fū bēn yú hēi qiāng zhāo yòu běi qiāng sì jiǎo wáng báo jù dà děng rǎo běi dì féng yì yǔ shí bīn xiāng chí
长安陈良夫奔于黑羌，招诱北羌四角王薄句大等扰北地、 冯翊，与石斌相持。
shí tāo děng lǜ qí jǐ jù dà zhī hòu yǔ bīn jiā jī bài zhī jù dà bēn yú mǎ lán shān
石韬等率骑掎句大之后，与斌夹击，败之，句大奔于马兰山。
guō áo děng xuán jūn zhuī běi wèi qiāng suǒ bài sǐ zhě shí qī bā
郭敖等悬军追北，为羌所败，死者十七八。
bīn děng shōu jūn hái yú sān chéng
斌等收军还于三城。
jì lóng wén ér dà nù qiǎn shǐ shā guō áo
季龙闻而大怒，遣使杀郭敖。
shí hóng yǒu nù yán jì lóng yōu zhī
石宏有怒言，季龙幽之。
hóng jī xǐ shòu qīn yì jì lóng yù shàn wèi yì
弘赍玺绶亲诣季龙，谕禅位意。
jì lóng yuē tiān xià rén zì dāng yǒu yì hé wéi zì lùn cǐ yě
季龙曰：“天下人自当有议，何为自论此也！
hóng hái gōng duì qí mǔ liú tì yuē xiān dì zhēn wú fù yí yǐ
” 弘还宫，对其母流涕曰：“先帝真无复遗矣！
é ér jì lóng qiǎn chéng xiàng guō yīn chí jié rù fèi hóng wèi hǎi yáng wáng
”俄而季龙遣丞相郭殷持节入，废弘为海阳王。
hóng ān bù jiù chē róng sè zì ruò wèi qún chén yuē bù kān zuǎn chéng dà tǒng gù cán qún hòu cǐ yì tiān mìng qù yǐ yòu hé yán
弘安步就车，容色自若，谓群臣曰：“不堪纂承大统，顾惭群后，此亦天命去矣，又何言！
bǎi guān mò bù liú tì gōng rén tòng kū
”百官莫不流涕，宫人恸哭。
xián kāng yuán nián yōu hóng jí chéng shì bìng hóng huī yú chóng xun gōng xún shā zhī zài wèi èr nián shí nián èr shí èr
咸康元年，幽弘及程氏并宏、恢于崇训宫，寻杀之，在位二年，时年二十二。
zhāng bīn zì mèng sūn zhào jùn zhōng qiū rén yě
张宾，字孟孙，赵郡中丘人也。
fù yáo zhōng shān tài shǒu
父瑶，中山太守。
bīn shǎo hào xué bó shè jīng shǐ bù wéi zhāng jù kuò dá yǒu dà jié cháng wèi kūn dì yuē wú zì yán zhì suàn jiàn shí bù hòu zǐ fáng dàn bù yù gāo zǔ ěr
宾少好学，博涉经史，不为章句，阔达有大节，常谓昆弟曰：“吾自言智算鉴识不后子房，但不遇高祖耳。
wèi zhōng qiū wáng zhàng xià dū du fēi qí hǎo yě bìng miǎn
” 为中丘王帐下都督，非其好也，病免。
jí yǒng jiā dà luàn shí lè wèi liú yuán hǎi fǔ hàn jiāng jūn yǔ zhū jiāng xià shān dōng bīn wèi suǒ qīn yuē wú lì guān zhū jiāng duō yǐ dú hú jiāng jūn kě yǔ gòng chéng dà shì
及永嘉大乱，石勒为刘元海辅汉将军，与诸将下山东，宾谓所亲曰：“吾历观诸将多矣，独胡将军可与共成大事。
nǎi tí jiàn jūn mén dà hū qǐng jiàn lēi yì wèi zhī qí yě
”乃提剑军门，大呼请见，勒亦未之奇也。
hòu jiàn jìn guī mó nǎi yì zhī yǐn wèi móu zhǔ
后渐进规谟，乃异之，引为谋主。
jī bù xū fā suàn wú yí cè chéng lēi zhī jī yè jiē bīn zhī xūn yě
机不虚发，算无遗策，成勒之基业，皆宾之勋也。
jí wèi yòu zhǎng shǐ dà zhí fǎ fēng pú yáng hóu rèn yù yōu xiǎn chǒng guān dāng shí ér qiān xū jìng shèn kāi jīn xià shì shì wú xián yú zào zhī zhě mò bù de jǐn qí qíng yān
及为右长史、大执法，封濮阳侯，任遇优显，宠冠当时，而谦虚敬慎，开襟下士，士无贤愚，造之者莫不得尽其情焉。
sù qīng bǎi liáo bǐng jué sī nì rù zé gé yán chū zé guī měi
肃清百僚， 屏绝私昵，入则格言，出则归美。
lēi shén zhòng zhī měi cháo cháng wèi zhī zhèng róng mào jiǎn cí lìng hū yuē yòu hóu ér bù míng zhī lēi cháo mò yǔ wéi bǐ yě
勒甚重之，每朝，常为之正容貌，简辞令，呼曰 “右侯”而不名之，勒朝莫与为比也。
jí zú lēi qīn lín kū zhī āi tòng zuǒ yòu zèng sàn qí cháng shì yòu guāng lù dài fu yí tóng sān sī shì yuē jǐng
及卒，勒亲临哭之，哀恸左右，赠散骑常侍、右光禄大夫、仪同三司，谥曰景。
jiāng zàng sòng yú zhèng yáng mén wàng zhī liú tì gù zuǒ yòu yuē tiān yù bù chéng wú shì yá hé duó wú yòu hóu zhī zǎo yě
将葬，送于正阳门，望之流涕，顾左右曰：“天欲不成吾事邪，何夺吾右侯之早也！
chéng xiá dài wèi yòu zhǎng shǐ lēi měi yǔ xiá yì yǒu suǒ bù hé zhé tàn yuē yòu hóu shě wǒ qù lìng wǒ yǔ cǐ bèi gòng shì qǐ fēi kù hu
” 程遐代为右长史，勒每与遐议，有所不合，辄叹曰：“右侯舍我去，令我与此辈共事，岂非酷乎！
yīn liú tì mí rì
”因流涕弥日。