wáng chén zì chù dào tài yuán jìn yáng rén yě
王沈，字处道，太原晋阳人也。
zǔ róu hàn xiōng nú zhōng láng jiàng
祖柔，汉匈奴中郎将。
fù jī wèi dōng jùn tài shǒu
父机，魏东郡太守。
chén shǎo gū yǎng yú cóng shū sī kōng chǎng shì chǎng rú fù
沈少孤，养于从叔司空昶，事昶如父。
fèng jì mǔ guǎ sǎo yǐ xiào yì chēng
奉继母寡嫂以孝义称。
hǎo shū shàn zhǔ wén
好书，善属文。
dà jiàng jūn cáo shuǎng pì wèi yuàn lèi qiān zhōng shū mén xià shì láng
大将军曹爽辟为掾，累迁中书门下侍郎。
jí shuǎng zhū yǐ gù lì miǎn
及爽诛，以故吏免。
hòu qǐ wèi zhì shū shì yù shǐ zhuǎn mì shū jiān
后起为治书侍御史，转秘书监。
zhèng yuán zhōng qiān sàn qí cháng shì shì zhōng diǎn zhù zuò
正元中，迁散骑常侍、侍中，典著作。
yǔ xún yǐ yuán jí gòng zhuàn wèi shū duō wéi shí huì wèi ruò chén shòu zhī shí lù yě
与荀𫖮、阮籍共撰《魏书》，多为时讳，未若陈寿之实录也。
shí wèi gāo guì xiāng gōng hào xué yǒu wén cái yǐn chén jí péi xiù shù yú dōng táng jiǎng yàn zhǔ wén hào chén wéi wén jí xiān shēng xiù wèi rú lín zhàng rén
时魏高贵乡公好学有文才，引沈及裴秀数于东堂讲宴属文，号沈为文籍先生，秀为儒林丈人。
jí gāo guì xiāng gōng jiāng gōng wén dì zhào chén jí wáng yè gào zhī chén yè chí bái dì yǐ gōng fēng ān píng hóu yì èr qiān hù
及高贵乡公将攻文帝，召沈及王业告之，沈、业驰白帝，以功封安平侯，邑二千户。
chén jì bù zhōng yú zhǔ shèn wéi zhòng lùn suǒ fēi
沈既不忠于主，甚为众论所非。
xún qiān shàng shū chū jiān yù zhōu zhū jūn shì fèn wǔ jiāng jūn yù zhōu cì shǐ
寻迁尚书，出监豫州诸军事、奋武将军、豫州刺史。
zhì zhèn nǎi xià jiào yuē zì gǔ xián shèng lè wén fěi bàng zhī yán tīng yú rén zhī lùn chú ráo yǒu kě lù zhī shì fù xīn yǒu láng miào zhī yǔ gù yě
至镇，乃下教曰：“自古贤圣，乐闻诽谤之言，听舆人之论，刍荛有可录之事，负薪有廊庙之语故也。
zì zhì zhèn rì wèi wén nì ěr zhī yán qǐ wèi míng xū xīn gù lìng yán zhě yǒu yí
自至镇日，未闻逆耳之言，岂未明虚心，故令言者有疑。
qí xuān xià shǔ chéng jí shì shù ruò néng jǔ yí yì yú lín sǒu chù jiān nìng yú zhōu guó chén zhǎng lì zhī kě fǒu shuō bǎi xìng zhī suǒ huàn xīng lì chú hài sǔn yì zhāo rán zhě gěi gǔ wǔ bǎi hú
其宣下属城及士庶，若能举遗逸于林薮，黜奸佞于州国，陈长吏之可否，说百姓之所患，兴利除害，损益昭然者，给谷五百斛。
ruò dá yī zhì zhī yán shuō cì shǐ dé shī cháo zhèng kuān měng lìng gāng róu de shì zhě gěi gǔ qiān hú
若达一至之言，说刺史得失，朝政宽猛，令刚柔得适者，给谷千斛。
wèi yú bù xìn míng rú jiǎo rì
谓余不信，明如皎日。
zhǔ bù chén xīn zhě yuē fèng shěng jiào zhǐ fú yòng gǎn tàn
”主簿陈𫷷、褚曰：“奉省教旨，伏用感叹。
láo qiān rì zè sī wén kǔ yán
劳谦日昃，思闻苦言。
yú wèi shàng zhī suǒ hào xià wú bù yīng
愚谓上之所好，下无不应。
ér jìn wèi yǒu jí jiàn zhī cí yuǎn wú chuán yán zhī zhēn zhě chéng dé shī zhī shì jiāng wèi yǒu yě
而近未有极谏之辞，远无传言之箴者，诚得失之事将未有也。
jīn shǐ jiào mìng bān xià shì yǐ shǎng quàn jiāng kǒng jū jiè zhī shì huò dàn shǎng ér bù yán
今使教命班下，示以赏劝，将恐拘介之士，或惮赏而不言；
tān qiú zhī rén jiāng mù lì ér wàng jǔ
贪赇之人，将慕利而妄举。
gǒu bù hé yi shǎng bù xū xíng zé yuǎn tīng zhě wèi zhī dāng fǒu zhī suǒ zài tú jiàn yán zhī bù yòng wèi shè yǒu ér bù xíng
苟不合宜，赏不虚行，则远听者未知当否之所在，徒见言之不用，谓设有而不行。
yú yǐ gào xià zhī shì kě xiǎo xū hòu
愚以告下之事，可小须后。
chén yòu jiào yuē fu dé bó ér wèi hòu gōng qīng ér lù zhòng tān fū zhī suǒ xùn gāo shì zhī suǒ bù chǔ yě
沈又教曰：“夫德薄而位厚，功轻而禄重，贪夫之所徇，高士之所不处也。
ruò chén zhì yán yú cì shǐ xìng yì yú běn zhōu dá yōu yǐn zhī xián qù zhù tuó zhī nìng lì dé yú shàng shòu fēn yú xià sī nǎi jūn zǐ zhī cāo hé bù yán zhī yǒu
若陈至言于刺史，兴益于本州，达幽隐之贤，去祝𬶍之佞，立德于上，受分于下，斯乃君子之操，何不言之有！
zhí yán zhì lǐ zhōng yě
直言至理，忠也。
huì jiā yī zhōu rén yě
惠加一州，仁也。
gōng chéng cí shǎng lián yě
功成辞赏，廉也。
jiān sī ér xíng rén zhì zhī shì hé gù huái qí dào ér mí qí guó zāi
兼斯而行，仁智之事，何故怀其道而迷其国哉！
zhě fù bái yuē yáo shùn zhōu gōng suǒ yǐ néng zhì zhōng jiàn zhě yǐ qí kuǎn chéng zhī xīn zhe yě
”褚复白曰：“尧、舜、周公所以能致忠谏者，以其款诚之心著也。
bīng tàn bù yán ér lěng rè zhī zhì zì míng zhě yǐ qí yǒu shí yě
冰炭不言，而冷热之质自明者，以其有实也。
ruò hǎo zhōng zhí rú bīng tàn zhī zì rán zé è è zhī chén jiāng jì jì ér yíng tíng
若好忠直，如冰炭之自然，则谔谔之臣，将济济而盈庭；
nì ěr zhī yán bù qiú ér zì zhì
逆耳之言，不求而自至。
ruò dé bù zú yǐ pèi táng yú míng bù zú yǐ bìng zhōu gōng shí bù kě yǐ tóng bīng tàn suī xuán zhòng shǎng zhōng jiàn zhī yán wèi kě zhì yě
若德不足以配唐虞，明不足以并周公，实不可以同冰炭，虽悬重赏，忠谏之言未可致也。
xī wèi jiàng yóu hé róng zhī gōng méng nǚ lè zhī cì guǎn zhòng yǒu xīng qí zhī xūn ér jiā shàng qīng zhī lǐ gōng xūn míng zhe rán hòu shǎng quàn suí zhī
昔魏绛由和戎之功，蒙女乐之赐，管仲有兴齐之勋，而加上卿之礼，功勋明著，然后赏劝随之。
wèi wén zhāng zhòng shǎng yǐ dài jiàn chén xuán gǔ bó yǐ qiú jìn yán yě
未闻张重赏以待谏臣，悬谷帛以求尽言也。
chén wú yǐ duó zhī suì cóng yì
”沈无以夺之，遂从议。
chén tàn xún shàn zhèng àn gǔ kuǐ yǐ lái fǎ zhì jìn lìng zhū suǒ shī xíng zé shàn zhě ér cóng zhī
沈探寻善政，案贾逵以来法制禁令，诸所施行，择善者而从之。
yòu jiào yuē hòu shēng bù wén xiān wáng zhī jiào ér wàng zhèng dào rì xìng bù kě de yě
又教曰：“后生不闻先王之教，而望政道日兴，不可得也。
wén wǔ bìng yòng cháng jiǔ zhī dào yě
文武并用，长久之道也。
sú huà ling chi bù kě bù gé
俗化陵迟，不可不革。
gé sú zhī yào shí zài dūn xué
革俗之要，实在敦学。
xī yuán bó lǔ bú yuè xué mǐn mǎ fù zhī qí bì wáng
昔原伯鲁不悦学，闵马父知其必亡。
jiāng lì zǐ dì yōu xián jiā mén ruò bù jiào zhī bì zhì yóu xì shāng huǐ fēng sú yǐ
将吏子弟，优闲家门，若不教之，必致游戏，伤毁风俗矣。
yú shì jiǔ jùn zhī shì xián yuè dào jiào yí fēng yì sú
”于是九郡之士，咸悦道教，移风易俗。
qiān zhēng lǔ jiāng jūn chí jié dū du jiāng běi zhū jūn shì
迁征虏将军、持节、都督江北诸军事。
wǔ děng chū jiàn fēng bó líng hóu bān zài cì guó
五等初建，封博陵侯，班在次国。
píng shǔ zhī yì wú rén dà chū shēng wèi jiù shǔ zhèn dàng biān jìng chén zhèn yù yǒu fāng kòu wén ér tuì
平蜀之役，吴人大出，声为救蜀，振荡边境，沈镇御有方，寇闻而退。
zhuǎn zhèn nán jiāng jūn
转镇南将军。
wǔ dì jí wáng wèi bài yù shǐ dài fū shǒu shàng shū lìng jiā jǐ shì zhōng
武帝即王位，拜御史大夫，守尚书令，加给事中。
chén yǐ cái wàng xiǎn míng dāng shì shì yǐ chuàng yè zhī shì yáng hù xún xù péi xiù gǔ chōng děng jiē yǔ chén zī móu yān
沈以才望，显名当世，是以创业之事，羊祜、荀勖、裴秀、贾充等，皆与沈谘谋焉。
jí dì shòu shàn yǐ zuǒ mìng zhī xūn zhuǎn piào qí jiāng jūn lù shàng shū shì jiā sàn qí cháng shì tǒng chéng wài zhū jūn shì
及帝受禅，以佐命之勋，转骠骑将军、录尚书事，加散骑常侍，统城外诸军事。
fēng bó líng jùn gōng gù ràng bù shòu nǎi jìn jué wèi xiàn gōng yì qiān bā bǎi hù
封博陵郡公，固让不受，乃进爵为县公，邑千八百户。
dì fāng yù wěi yǐ wàn jī tài shǐ èr nián hōng
帝方欲委以万机，泰始二年薨。
dì sù fú jǔ āi cì mì qì cháo fú yī jù yī yī xí qián sān shí wàn bù bǎi pǐ zàng tián yī qǐng shì yuē yuán
帝素服举哀，赐秘器朝服一具、衣一袭、钱三十万、布百匹、葬田一顷，谥曰元。
míng nián dì zhuī sī chén xūn zhào yuē fu biǎo yáng wǎng xíng suǒ yǐ chóng xián chuí xùn shèn zhōng jì yuǎn hòu dé xìng jiào yě
明年，帝追思沈勋，诏曰：“夫表扬往行，所以崇贤垂训，慎终纪远，厚德兴教也。
gù sàn qí cháng shì piào qí jiāng jūn bó líng yuán gōng chén dǎo lǐ jū zhèng zhí xīn qīng cuì jīng lún fén diǎn cái shí tōng qià
故散骑常侍、骠骑将军、博陵元公沈蹈礼居正，执心清粹，经纶坟典，才识通洽。
rù lì cháng bó nà yán zhī wèi chū gàn jiān mù fāng yuè zhī rèn nèi zhe móu yóu wài xuān wēi lüè
入历常伯纳言之位，出干监牧方岳之任，内著谋猷，外宣威略。
jiàn guó shè guān shǒu dēng gōng fǔ jiān tǒng zhōng cháo chū nà dà mìng shí yǒu yì liàng zuǒ shì zhī xūn
建国设官，首登公辅，兼统中朝，出纳大命，实有翼亮佐世之勋。
qí zèng chén sī kōng gōng yǐ chǒng líng jì wǎng shǐ méi ér bù xiǔ
其赠沈司空公，以宠灵既往，使没而不朽。
yòu qián yǐ yì zàn zhī xūn dāng shòu jùn gōng zhī fēng ér gù cí kěn zhì jiā qí ràng dé bù duó qí zhì
又前以翼赞之勋，当受郡公之封，而固辞恳至，嘉其让德，不夺其志。
kě yǐ jùn gōng guān shǔ sòng zàng
可以郡公官属送葬。
chén sù qīng jiǎn bù yíng chǎn yè
沈素清俭，不营产业。
qí shǐ suǒ lǐng bīng zuò wū wǔ shí jiān
其使所领兵作屋五十间。
zi jùn sì
”子浚嗣。
hòu chén fū rén xún shì zú jiāng hé zàng chén guān chèn yǐ huǐ gèng cì dōng yuán mì qì
后沈夫人荀氏卒，将合葬，沈棺榇已毁，更赐东园秘器。
xián níng zhōng fù zhuī fēng chén wèi jùn gōng
咸宁中，复追封沈为郡公。
jùn zì péng zǔ
浚字彭祖。
mǔ zhào shì fù liáng jiā nǚ yě pín jiàn chū rù chén jiā suì shēng jùn chén chū bù chǐ zhī
母赵氏妇，良家女也，贫贱，出入沈家，遂生浚，沈初不齿之。
nián shí wǔ chén hōng wú zi qīn qī gòng lì jùn wèi sì bài fù mǎ dū wèi
年十五，沈薨，无子，亲戚共立浚为嗣，拜驸马都尉。
tài kāng chū yǔ zhū wáng hóu jù jiù guó
太康初，与诸王侯俱就国。
sān nián lái cháo chú yuán wài sàn qí shì láng
三年来朝，除员外散骑侍郎。
yuán kāng chū zhuǎn yuán wài cháng shì qiān yuè qí xiào wèi yòu jūn jiāng jūn
元康初，转员外常侍，迁越骑校尉、右军将军。
chū bǔ hé nèi tài shǒu yǐ jùn gōng bù dé wèi èr qiān dàn zhuǎn dōng zhōng láng jiàng zhèn xǔ chāng
出补河内太守，以郡公不得为二千石，转东中郎将，镇许昌。
jí mǐn huái tài zǐ yōu yú xǔ chāng jùn chéng gǔ hòu zhǐ yǔ huáng mén sūn lǜ gòng hài tài zǐ
及愍怀太子幽于许昌，浚承贾后旨，与黄门孙虑共害太子。
qiān níng běi jiāng jūn qīng zhōu cì shǐ
迁宁北将军、青州刺史。
xún xǐ níng shuò jiāng jūn chí jié dū du yōu zhōu zhū jūn shì
寻徙宁朔将军、持节、都督幽州诸军事。
yú shí cháo tíng hūn luàn dào zéi fēng qǐ jùn wèi zì ān zhī jì jié hǎo yí dí yǐ nǚ qī xiān bēi wu wù chén yòu yǐ yī nǚ qī sū shù yán
于时朝廷昏乱，盗贼蜂起，浚为自安之计，结好夷狄，以女妻鲜卑务勿尘，又以一女妻苏恕延。
jí zhào wáng lún cuàn wèi sān wáng qǐ yì bīng jùn yōng zhòng xié liǎng duān è jué xí shū shǐ qí jìng nèi shì shù bù dé fù yì chéng dū wáng yǐng yù tǎo zhī ér wèi xiá yě
及赵王伦篡位，三王起义兵，浚拥众挟两端，遏绝檄书，使其境内士庶不得赴义，成都王颖欲讨之而未暇也。
lún zhū jìn hào ān běi jiāng jūn
伦诛，进号安北将军。
jí hé jiān wáng yóng chéng dū wáng yǐng xīng bīng nèi xiàng hài cháng shā wáng yì ér jùn yǒu bù píng zhī xīn
及河间王颙、成都王颖兴兵内向，害长沙王乂，而浚有不平之心。
yǐng biǎo qǐng yōu zhōu cì shǐ shí kān wèi yòu sī mǎ yǐ yòu sī mǎ hé yǎn dài kān mì shǐ yǎn shā jùn bìng qí zhòng
颖表请幽州刺史石堪为右司马，以右司马和演代堪，密使演杀浚，并其众。
yǎn yǔ wū wán chán yú shěn dēng móu zhī yú shì yǔ jùn qī yóu jì chéng nán qīng quán shuǐ shàng
演与乌丸单于审登谋之，于是与浚期游蓟城南清泉水上。
jì chéng nèi xi xíng yǒu èr dào yǎn jùn gè cóng yī dào
蓟城内西行有二道，演浚各从一道。
yǎn yǔ jùn yù hé lǔ bù yīn ér tú zhī
演与浚欲合卤簿，因而图之。
zhí tiān bào yǔ bīng qì zhān shī bù guǒ ér hái
值天暴雨，兵器沾湿，不果而还。
chán yú yóu shì yǔ qí zhǒng rén móu yuē yǎn tú shā jùn shì chuí kè ér tiān zú yǔ shǐ bù dé guǒ shì tiān zhù jùn yě
单于由是与其种人谋曰：“演图杀浚，事垂克而天卒雨，使不得果，是天助浚也。
wéi tiān bù xiáng wǒ bù kě jiǔ yǔ yǎn tóng
违天不祥，我不可久与演同。
nǎi yǐ móu gào jùn
”乃以谋告浚。
jùn mì yán bīng yǔ chán yú wéi yǎn
浚密严兵，与单于围演。
yǎn chí bái fān yì jùn jiàng suì zhǎn zhī zì lǐng yōu zhōu
演持白幡诣浚降，遂斩之，自领幽州。
dà yíng qì xiè zhào wu wù chén lǜ hú jìn hé èr wàn rén jìn jūn tǎo yǐng
大营器械，召务勿尘，率胡晋合二万人，进军讨颖。
yǐ zhǔ pǔ qí hóng wèi qián fēng yù yǐng jiāng shí chāo yú píng jí jī bài zhī
以主溥祁弘为前锋，遇颖将石超于平棘，击败之。
jùn chéng shèng suì kè yè chéng shì zhòng bào lüě sǐ zhě shén duō
浚乘胜遂克邺城，士众暴掠，死者甚多。
xiān bēi dà lüè fù nǚ jùn mìng gǎn yǒu jiā cáng zhě zhǎn yú shì chén yú yì shuǐ zhě bā qiān rén
鲜卑大略妇女，浚命敢有挟藏者斩，于是沉于易水者八千人。
qián shù tú dú zì cǐ shǐ yě
黔庶荼毒，自此始也。
jùn hái jì shēng shí yì shèng
浚还蓟，声实益盛。
dōng hǎi wáng yuè jiàng yíng dà jià jùn qiǎn qí hóng lǜ wū wán tū qí wèi xiān qū
东海王越将迎大驾，浚遣祁弘率乌丸突骑为先驱。
huì dì xuán luò yáng zhuǎn jùn piào qí dà jiàng jūn dū du dōng yí hé běi zhū jūn shì lǐng yōu zhōu cì shǐ yǐ yān guó zēng bó líng zhī fēng
惠帝旋洛阳，转浚骠骑大将军、都督东夷河北诸军事，领幽州刺史，以燕国增博陵之封。
huái dì jí wèi yǐ jùn wèi sī kōng lǐng wū wán xiào wèi wu wù chén wèi dà chán yú
怀帝即位，以浚为司空，领乌丸校尉，务勿尘为大单于。
jùn yòu biǎo fēng wu wù chén liáo xī jùn gōng qí bié bù dà piāo huá jí qí dì kě mò bié bù dà tú wèng děng jiē wèi qīn jìn wáng
浚又表封务勿尘辽西郡公，其别部大飘滑及其弟渴末别部大屠瓮等皆为亲晋王。
yǒng jiā zhōng shí lè kòu jì zhōu jùn qiǎn xiān bēi wén yāng tǎo lēi lēi zǒu nán yáng
永嘉中，石勒寇冀州，浚遣鲜卑文鸯讨勒，勒走南阳。
míng nián lēi fù kòu jì zhōu cì shǐ wáng bīn wèi lēi suǒ hài jùn yòu lǐng jì zhōu
明年，勒复寇冀州，刺史王斌为勒所害，浚又领冀州。
zhào jìn jùn wèi dà sī mǎ jiā shì zhōng dà dū dū dū yōu jì zhū jūn shì
诏进浚为大司马，加侍中、大都督、督幽冀诸军事。
shǐ zhě wèi jí fā huì luò jīng qīng fù jùn dà shù wēi lìng zhuān zhēng fá qiǎn dū hù wáng chāng zhōng shān tài shǒu yuán bào děng lǜ zhū jūn jí wu wù chén shì zi jí lù juàn bìng dì wén yāng cóng dì mò pēi gōng shí lè yú xiāng guó lēi lǜ zhòng lái jù chāng nì jī bài zhī
使者未及发，会洛京倾覆，浚大树威令，专征伐，遣督护王昌、中山太守阮豹等，率诸军及务勿尘世子疾陆眷，并弟文鸯、从弟末柸，攻石勒于襄国，勒率众来距，昌逆击败之。
mò pēi zhú běi rù qí lěi mén wèi lēi suǒ huò
末柸逐北入其垒门，为勒所获。
lēi zhì mò pēi qiǎn jiàn shǐ lái hé jí lù juàn suì yǐ kǎi mǎ èr bǎi wǔ shí pǐ jīn yín gè yī lù shú mò pēi jié méng ér tuì
勒质末柸，遣间使来和，疾陆眷遂以铠马二百五十匹、金银各一簏赎末柸，结盟而退。
qí hòu jùn bù gào tiān xià chēng shòu zhōng zhào chéng zhì nǎi yǐ sī kōng xún fān wèi tài wèi guāng lù dài fu xún zǔ wèi sī lì dà sī nóng huá huì wèi tài cháng zhōng shū lìng li huán wèi hé nán yǐn
其后浚布告天下，称受中诏承制，乃以司空荀籓为太尉，光禄大夫荀组为司隶，大司农华荟为太常，中书令李𫄠为河南尹。
yòu qiǎn qí hóng tǎo lēi jí yú guǎng zōng
又遣祁弘讨勒，及于广宗。
shí dà wù hóng yǐn jūn jiù dào zú yǔ lēi yù wèi lēi suǒ shā
时大雾，弘引军就道，卒与勒遇，为勒所杀。
yóu shì liú kūn yǔ jùn zhēng jì zhōu
由是刘琨与浚争冀州。
kūn shǐ zōng rén liú xī hái zhōng shān hé zhòng dài jùn shàng gǔ guǎng níng sān jùn rén jiē guī yú kūn
琨使宗人刘希还中山合众，代郡、上谷、广宁三郡人皆归于琨。
jùn huàn zhī suì chuò tǎo lēi zhī shī ér yǔ kūn xiāng jù
浚患之，遂辍讨勒之师，而与琨相距。
jùn qiǎn yàn xiāng hú ju dū hù zhū jūn yǔ jí lù juàn bìng lì gōng pò xī
浚遣燕相胡矩督护诸军，与疾陆眷并力攻破希。
qū lüè sān jùn shì nǚ chū sài kūn bù fù néng zhēng
驱略三郡士女出塞，琨不复能争。
jùn hái yù tǎo lēi shǐ zǎo sōng dū zhū jūn tún yì shuǐ zhào jí lù juàn jiāng yǔ zhī jù gōng xiāng guó
浚还，欲讨勒，使枣嵩督诸军屯易水，召疾陆眷，将与之俱攻襄国。
jùn wéi zhèng kē bào jiāng lì yòu tān cán bìng guǎng zhàn shān zé yǐn shuǐ guàn tián zì xiàn zhǒng mù diào fā yīn fán xià bù kān mìng duō pàn rù xiān bēi
王浚苛刻暴虐，将领官吏又贪婪残暴，一起大肆侵占山泽，引水灌田，淹陷坟墓，调用派遣频繁，下边人受不了，很多叛逃到鲜卑。
cóng shì hán xián qiē jiàn jùn nù shā zhī
从事韩咸切谏，浚怒，杀之。
jí lù juàn zì yǐ qián hòu wéi mìng kǒng jùn zhū zhī
疾陆眷自以前后违命，恐浚诛之。
lēi yì qiǎn shǐ hòu lù jí lù juàn děng yóu shì bù yīng zhào
勒亦遣使厚赂，疾陆眷等由是不应召。
jùn nù yǐ zhòng bì yòu chán yú yī lú zi yòu xián wáng rì lǜ sūn lìng gōng jí lù juàn fǎn wèi suǒ pò
浚怒，以重币诱单于猗卢子右贤王日律孙，令攻疾陆眷，反为所破。
shí liú kūn dà wéi liú cōng suǒ pò zhū bì luàn yóu shì duō guī yú jùn
时刘琨大为刘聪所迫，诸避乱游士多归于浚。
jùn rì yǐ qiáng shèng nǎi shè tán gào lèi jiàn lì huáng tài zǐ bèi zhì zhòng guān
浚日以强盛，乃设坛告类，建立皇太子，备置众官。
jùn zì lǐng shàng shū lìng yǐ zǎo sōng péi xiàn bìng wèi shàng shū shǐ qí zi jū wáng gōng chí jié lǐng hù xiōng nú zhōng láng jiàng yǐ qī jiù cuī bì wèi dōng yí xiào wèi
浚自领尚书令，以枣嵩、裴宪并为尚书，使其子居王宫，持节，领护匈奴中郎将，以妻舅崔毖为东夷校尉。
yòu shǐ sōng jiān sī jì bìng yǎn zhū jūn shì xíng ān běi jiāng jūn yǐ tián huī wèi yǎn zhōu li yùn wèi qīng zhōu
又使嵩监司冀并兖诸军事、行安北将军，以田徽为兖州，李恽为青州。
yùn wèi shí lè suǒ shā yǐ báo shèng dài zhī
恽为石勒所杀，以薄盛代之。
jùn yǐ fù zì chù dào wèi dāng tú gāo yìng wáng zhě zhī chèn móu jiāng jiàn hào
浚以父字处道，为“当涂高”应王者之谶，谋将僭号。
hú ju jiàn jùn shèng chén qí bù kě
胡矩谏浚，盛陈其不可。
jùn fèn zhī chū ju wèi wèi jùn shǒu
浚忿之，出矩为魏郡守。
qián bó hǎi tài shǒu liú liàng cóng zǐ běi hǎi tài shǒu bó sī kōng yuàn gāo róu bìng qiē jiàn jùn nù zhū zhī
前渤海太守刘亮、从子北海太守搏、司空掾高柔并切谏，浚怒，诛之。
jùn sù bù píng zhǎng shǐ yān guó wáng tì suì yīn tā shì shā zhī
浚素不平长史燕国王悌，遂因他事杀之。
shí tóng yáo yuē shí náng wǔ náng rù zǎo láng
时童谣曰：“十囊五囊入枣郎。
zǎo sōng jùn zhī zǐ xù yě
”枣嵩，浚之子婿也。
jùn wén zé sōng ér bù néng zuì zhī yě
浚闻，责嵩而不能罪之也。
yòu yáo yuē yōu zhōu chéng mén shì cáng hù zhōng yǒu fú shī wáng péng zǔ
又谣曰：“幽州城门似藏户，中有伏尸王彭祖。
yǒu hú jù fǔ mén zhái zhì rù tīng shì
”有狐踞府门，翟雉入听事。
shí yān guó huò yuán běi zhōu míng xián jùn yǐ jiàn wèi shì shì zhī yuán bù dá jùn suì hài zhī
时燕国霍原，北州名贤，浚以僭位事示之，原不答，浚遂害之。
yóu shì shì rén fèn yuàn nèi wài wú qīn
由是士人愤怨，内外无亲。
yǐ jīn háo rì shén bù qīn wéi zhèng suǒ rèn duō kē kè
以矜豪日甚，不亲为政，所任多苛刻；
jiā kàng hàn zāi huáng shì zú shuāi ruò
加亢旱灾蝗，士卒衰弱。
jùn zhī chéng zhì yě cān zuǒ jiē nèi xù wéi sī mǎ yóu tǒng wài chū
浚之承制也，参佐皆内叙，唯司马游统外出。
tǒng yuàn mì yǔ shí lè tōng móu
统怨，密与石勒通谋。
lēi nǎi zhà xiáng yú jùn xǔ fèng jùn wéi zhǔ
勒乃诈降于浚，许奉浚为主。
shí bǎi xìng nèi pàn jí lù juàn děng qīn bī
时百姓内叛，疾陆眷等侵逼。
jùn xǐ lēi zhī fù jǐ lēi suì wèi bēi cí yǐ shì zhī
浚喜勒之附己，勒遂为卑辞以事之。
xiàn yí zhēn bǎo shǐ yì xiāng jì
献遗珍宝，使驿相继。
jùn yǐ lēi wèi chéng bù fù shè bèi
浚以勒为诚，不复设备。
lēi nǎi qiǎn shǐ kè rì shàng zūn hào yú jùn jùn xǔ zhī
勒乃遣使克日上尊号于浚，浚许之。
lēi tún bīng yì shuǐ dū hù sūn wěi yí qí zhà chí bái jùn ér yǐn jūn nì lēi
勒屯兵易水，督护孙纬疑其诈，驰白浚，而引军逆勒。
jùn bù tīng shǐ lēi zhí qián
浚不听，使勒直前。
zhòng yì jiē yuē hú tān ér wú xìn bì yǒu zhà qǐng jù zhī
众议皆曰：“胡贪而无信，必有诈，请距之。
jùn nù yù zhǎn zhū yán zhě zhòng suì bù gǎn fù jiàn
”浚怒，欲斩诸言者，众遂不敢复谏。
shèng zhāng shè yǐ dài lēi
盛张设以待勒。
lēi zhì chéng biàn zòng bīng dà lüè
勒至城，便纵兵大掠。
jùn zuǒ yòu fù qǐng tǎo zhī bù xǔ
浚左右复请讨之，不许。
jí lēi dēng tīng shì jùn nǎi zǒu chū táng huáng lēi zhòng zhí yǐ jiàn lēi
及勒登听事，浚乃走出堂皇，勒众执以见勒。
lēi suì yǔ jùn qī bìng zuò lì jùn yú qián
勒遂与浚妻并坐，立浚于前。
jùn mà yuē hú nú diào rǔ gōng hé xiōng nì rú cǐ
浚骂曰：“胡奴调汝公，何凶逆如此！
lēi shù jùn bù zhōng yú jìn bìng zé yǐ bǎi xìng něi fá jī sù wǔ shí wàn hú ér bù zhèn gěi
”勒数浚不忠于晋，并责以百姓馁乏，积粟五十万斛而不振给。
suì qiǎn wǔ bǎi qí xiān sòng jùn yú xiāng guó shōu jùn huī xià jīng bīng wàn rén jǐn shā zhī
遂遣五百骑先送浚于襄国，收浚麾下精兵万人，尽杀之。
tíng èr rì ér hái sūn wěi zhē jī zhī lēi jǐn ér de miǎn
停二日而还，孙纬遮击之，勒仅而得免。
lēi zhì xiāng guó zhǎn jùn ér jùn jìng bù wéi zhī qū dà mà ér sǐ
勒至襄国，斩浚，而浚竟不为之屈，大骂而死。
wú zi
无子。
tài yuán èr nián zhào xīng miè jì jué fēng chén cóng sūn dào sù wèi bó líng gōng
太元二年，诏兴灭继绝，封沈从孙道素为博陵公。
zú zi chóng zhī sì
卒，子崇之嗣。
yì xī shí yī nián gǎi fēng dōng guǎn jùn gōng
义熙十一年，改封东莞郡公。
sòng shòu shàn guó chú
宋受禅，国除。
xún yǐ zì jǐng qiàn yǐng chuān rén wèi tài wèi yù zhī dì liù zǐ yě
荀𫖮，字景倩，颍川人，魏太尉彧之第六子也。
yòu wèi zǐ xù chén qún suǒ shǎng
幼为姊婿陈群所赏。
xìng zhì xiào zǒng jiǎo zhī míng bó xué qià wén lǐ sī zhōu mì
性至孝，总角知名，博学洽闻，理思周密。
wèi shí yǐ fù xūn chú zhōng láng
魏时以父勋除中郎。
xuān dì fǔ zhèng jiàn yǐ qí zhī yuē xún lìng jūn zhī zǐ yě
宣帝辅政，见𫖮奇之，曰：“荀令君之子也。
zhuó bài sàn qí shì láng lèi qiān shì zhōng
”擢拜散骑侍郎，累迁侍中。
wèi wèi shǎo dì zhí jīng bài qí dū wèi cì jué guān nèi hóu
为魏少帝执经，拜骑都尉，赐爵关内侯。
nán zhōng huì yì wú hù tǐ yòu yǔ fú fēng wáng jùn lùn rén xiào shú xiān jiàn chēng yú shì
难钟会《易》无互体，又与扶风王骏论仁孝孰先，见称于世。
shí cáo shuǎng zhuān quán hé yàn děng yù hài tài cháng fu gǔ yǐ yíng jiù de miǎn
时曹爽专权，何晏等欲害太常傅嘏，𫖮营救得免。
jí gāo guì xiāng gōng lì yǐ yán yú jǐng dì yuē jīn shàng jiàn zuò quán dào fēi cháng yi sù qiǎn shǐ xuān dé sì fāng qiě chá wài zhì
及高贵乡公立，𫖮言于景帝曰：“今上践阼，权道非常，宜速遣使宣德四方，且察外志。
guàn qiū jiǎn wén qīn guǒ bù fú jǔ bīng fǎn
”毌丘俭、文钦果不服，举兵反。
yǐ yù tǎo jiǎn děng yǒu gōng jìn jué wàn suì tíng hòu yì sì bǎi hù
𫖮预讨俭等有功，进爵万岁亭侯，邑四百户。
wén dì fǔ zhèng qiān shàng shū
文帝辅政，迁尚书。
dì zhēng zhū gě dàn liú yǐ zhèn shǒu
帝征诸葛诞，留𫖮镇守。
yǐ shēng chén tài zú yǐ dài tài wèi pú yè lǐng lì bù sì cí ér hòu jiù zhí
𫖮甥陈泰卒，𫖮代泰为仆射，领吏部，四辞而后就职。
yǐ chéng tài hòu jiā zhī shū shèn zōng hé míng shí fēng sú chéng zhèng
𫖮承泰后，加之淑慎，综核名实，风俗澄正。
xián xī zhōng qiān sī kōng jìn jué xiāng hòu
咸熙中，迁司空，进爵乡侯。
yǐ nián yú ěr shùn xiào yǎng zhēng zhēng yǐ mǔ yōu qù zhí huǐ jǐ miè xìng hǎi nèi chēng zhī
𫖮年逾耳顺，孝养蒸蒸，以母忧去职，毁几灭性，海内称之。
wén dì zòu yi yī hàn tài fù hú guǎng sàng mǔ gù shì gěi sī kōng jí xiōng dǎo cóng
文帝奏，宜依汉太傅胡广丧母故事，给司空吉凶导从。
jí shǔ píng xīng fù wǔ děng mìng yǐ dìng lǐ yí
及蜀平，兴复五等，命𫖮定礼仪。
yǐ shàng qǐng yáng hù rèn kǎi gēng jùn yīng zhēn kǒng hào gòng shān gǎi jiù wén zhuàn dìng jìn lǐ
𫖮上请羊祜、任恺、庚峻、应贞、孔颢共删改旧文，撰定晋礼。
xián xī chū fēng lín huái hóu
咸熙初，封临淮侯。
wǔ dì jiàn zuò jìn jué wèi gōng shí yì yī qiān bā bǎi hù
武帝践阼，进爵为公，食邑一千八百户。
yòu zhào yuē xī yǔ mìng jiǔ guān qì fū wǔ jiào suǒ yǐ hóng chóng wáng huà shì rén guǐ yí yě
又诏曰：“昔禹命九官，契敷五教，所以弘崇王化，示人轨仪也。
zhèn chéng hóng yè mèi yú dà dào sī xun wǔ pǐn yǐ kāng sì hǎi
朕承洪业，昧于大道，思训五品，以康四海。
shì zhōng sī kōng yǐ míng yǔn dǔ chéng sī xīn tōng yuǎn yì liàng xiān huáng suì fǔ zhèn gōng shí yǒu zuǒ mìng bì dǎo zhī xūn
侍中、司空𫖮，明允笃诚，思心通远，翼亮先皇，遂辅朕躬，实有佐命弼导之勋。
yi zhǎng jiào diǎn yǐ lóng shí yōng
宜掌教典，以隆时雍。
qí yǐ yǐ wèi sī tú
其以𫖮为司徒。
xún jiā shì zhōng qiān tài wèi dū du chéng wài yá mén zhū jūn shì zhì sī mǎ qīn bīng bǎi rén
”寻加侍中，迁太尉、都督城外牙门诸军事，置司马亲兵百人。
qǐng zhī yòu zhào yuē shì zhōng tài wèi yǐ wēn gōng zhōng yǔn zhì xíng chún bèi bó gǔ qià wén qí ài bù dài
顷之，又诏曰：“侍中、太尉𫖮，温恭忠允，至行纯备，博古洽闻，耆艾不殆。
qí yǐ gōng xíng tài zǐ tài fù shì zhōng tài wèi rú gù
其以公行太子太傅，侍中、太尉如故。
shí yǐ zhèng dé dà yù yǎ sòng wèi hé mìng yǐ dìng lè
时以《正德》、《大豫》雅颂未合，命𫖮定乐。
shì wèi zhōng yǐ tài shǐ shí nián hōng
事未终，以泰始十年薨。
dì wèi jǔ āi huáng tài zǐ lín sàng èr gōng fù zèng lǐ zhì yǒu jiā
帝为举哀，皇太子临丧，二宫赙赠，礼秩有加。
zhào yuē shì zhōng tài wèi xíng tài zǐ tài fù lín huái gōng yǐ qīng chún tǐ dào zhōng yǔn lì cháo lì sī wài nèi mào jì jì chóng xun fu dōng gōng huī yóu hóng zhe kě wèi xíng guī yú zhōu yǒu shǐ yǒu zú zhě yǐ
诏曰：“侍中、太尉、行太子太傅、临淮公𫖮，清纯体道，忠允立朝，历司外内，茂绩既崇，训傅东宫，徽猷弘著，可谓行归于周，有始有卒者矣。
bù xìng hōng cú zhèn shén tòng zhī
不幸薨殂，朕甚痛之。
qí cì wēn míng mì qì cháo fú yī jù yī yī xí
其赐温明秘器、朝服一具，衣一袭。
shì yuē kāng
谥曰康。
yòu zhào yuē tài wèi bù xù sī mén jū wú guǎn yǔ sù sī zhī zhì méi ér mí xiǎn
”又诏曰：“太尉不恤私门，居无馆宇，素丝之志，没而弥显。
qí cì jiā qián èr bǎi wàn shǐ lì zhái shè
其赐家钱二百万，使立宅舍。
xián níng chū zhào lùn cì gōng chén jiāng pèi xiǎng zōng miào
”咸宁初，诏论次功臣，将配飨宗庙。
suǒ sī zòu yǐ děng shí èr rén míng gōng tài cháng pèi xiǎng qīng miào
所司奏𫖮等十二人铭功太常，配飨清庙。
yǐ míng sān lǐ zhī cháo tíng dà yí ér wú zhì zhí zhī cāo wéi ā yì gǒu hé yú xún xù gǔ chōng zhī jiān
𫖮明《三礼》，知朝廷大仪，而无质直之操，唯阿意苟合于荀勖、贾充之间。
chū huáng tài zǐ jiāng nà fēi yǐ shàng yán gǔ chōng nǚ zī dé shū mào kě yǐ cān xuǎn yǐ cǐ huò jī yú shì
初，皇太子将纳妃，𫖮上言贾充女姿德淑茂，可以参选，以此获讥于世。
yǐ wú zi yǐ cóng sūn huī sì
𫖮无子，以从孙徽嗣。
zhōng xīng chū yǐ yǐ xiōng xuán sūn xù wèi yǐ hòu fēng lín huái gōng
中兴初，以𫖮兄玄孙序为𫖮后，封临淮公。
xù zú yòu jué xiào wǔ dì yòu fēng xù zi héng jì yǐ hòu
序卒，又绝，孝武帝又封序子恒继𫖮后。
héng zú zi lóng fú sì
恒卒，子龙符嗣。
sòng shòu shàn guó chú
宋受禅，国除。
xún xù zì gōng céng yǐng chuān yǐng yīn rén hàn sī kōng shuǎng zēng sūn yě
荀勖，字公曾，颍川颍阴人，汉司空爽曾孙也。
zǔ fěi shè shēng xiào wèi
祖棐，射声校尉。
fù xī zǎo wáng
父肸，早亡。
xù yī yú jiù shì
勖依于舅氏。
qí nì sù chéng nián shí yú suì néng zhǔ wén
岐嶷夙成，年十余岁能属文。
cóng wài zǔ wèi tài fù zhōng yáo yuē cǐ r dāng jí qí zēng zǔ
从外祖魏太傅钟繇曰：“此儿当及其曾祖。
jì zhǎng suì bó xué dá yú cóng zhèng
”既长，遂博学，达于从政。
shì wèi pì dà jiàng jūn cáo shuǎng yuàn qiān zhōng shū tōng shì láng
仕魏，辟大将军曹爽掾，迁中书通事郎。
shuǎng zhū mén shēng gù lì wú gǎn wǎng zhě xù dú lín fù zhòng nǎi cóng zhī
爽诛，门生故吏无敢往者，勖独临赴，众乃从之。
wèi ān yáng lìng zhuǎn piào qí cóng shì zhōng láng
为安阳令，转骠骑从事中郎。
xù yǒu yí ài ān yáng shēng wèi lì cí
勖有遗爱，安阳生为立祠。
qiān tíng wèi zhèng cān wén dì dà jiàng jūn jūn shì cì jué guān nèi hóu zhuǎn cóng shì zhōng láng lǐng jì shì
迁廷尉正，参文帝大将军军事，赐爵关内侯，转从事中郎，领记室。
gāo guì xiāng gōng yù wèi biàn shí dà jiàng jūn yuàn sūn yòu děng shǒu chāng hé mén
高贵乡公欲为变时，大将军掾孙佑等守阊阖门。
dì dì ān yáng hóu gàn wén nán yù rù yòu wèi gàn yuē wèi yǒu rù zhě kě cóng dōng yè mén
帝弟安阳侯干闻难欲入，佑谓干曰：“未有入者，可从东掖门。
jí gàn zhì dì chí zhī gàn yǐ zhuàng bái dì yù zú zhū yòu
”及干至，帝迟之，干以状白，帝欲族诛佑。
xù jiàn yuē sūn yòu bù nà ān yáng chéng yi shēn zé
勖谏曰：“孙佑不纳安阳，诚宜深责。
rán shì yǒu nì shùn yòng xíng bù kě yǐ xǐ nù wèi qīng zhòng
然事有逆顺，用刑不可以喜怒为轻重。
jīn chéng cuì xíng zhǐ qí shēn yòu nǎi zú zhū kǒng yì shì sī yì
今成倅刑止其身，佑乃族诛，恐义士私议。
nǎi miǎn yòu wèi shù rén
”乃免佑为庶人。
shí guān qí lù yí qiú wèi cì kè rù shǔ xù yán yú dì yuē míng gōng yǐ zhì gōng zǎi tiān xià yi zhàng zhèng yì yǐ fá wéi èr
时官骑路遗求为刺客入蜀，勖言于帝曰：“明公以至公宰天下，宜杖正义以伐违贰。
ér míng yǐ cì kè chú zéi fēi suǒ wèi xíng yú sì hǎi yǐ dé fú yuǎn yě
而名以刺客除贼，非所谓刑于四海，以德服远也。
dì chēng shàn
皇帝称赞说好。
jí zhōng huì móu fǎn shěn wèn wèi zhì ér wài rén xiān gào zhī
及钟会谋反，审问未至，而外人先告之。
dì dāi huì sù hòu wèi zhī xìn yě
帝待会素厚，未之信也。
xù yuē huì suī shòu ēn rán qí xìng wèi kě xǔ yǐ jiàn de sī yì bù kě bù sù wèi zhī bèi
勖曰：“会虽受恩，然其性未可许以见得思义，不可不速为之备。
dì jí chū zhèn cháng ān zhǔ bù guō yì cān jūn wáng shēn yǐ xù shì huì cóng shēng shào zhǎng jiù shì quàn dì chì chū zhī
”帝即出镇长安，主簿郭奕、参军王深以勖是会从甥，少长舅氏，劝帝斥出之。
dì bù nà ér shǐ xù péi chéng dài zhī rú chū
帝不纳，而使勖陪乘，待之如初。
xiān shì xù qǐ fá shǔ yi yǐ wèi guàn wèi jiān jūn
先是，勖启“伐蜀，宜以卫瓘为监军”。
jí shǔ zhōng luàn lài guàn yǐ jì
及蜀中乱，赖瓘以济。
huì píng hái luò yǔ péi xiù yáng hù gòng guǎn jī mì
会平，还洛，与裴秀、羊祜共管机密。
shí jiāng fā shǐ pìn wú bìng qiǎn dāng shí wén shì zuò shū yǔ sūn hào dì yòng xù suǒ zuò
时将发使聘吴，并遣当时文士作书与孙皓，帝用勖所作。
hào jì bào mìng hé qīn dì wèi xù yuē jūn qián zuò shū shǐ wú sī shùn shèng shí wàn zhī zhòng yě
皓既报命和亲，帝谓勖曰：“君前作书，使吴思顺，胜十万之众也。
dì jí jìn wáng wèi yǐ xù wèi shì zhōng fēng ān yáng zi yì qiān hù
”帝即晋王位，以勖为侍中，封安阳子，邑千户。
wǔ dì shòu shàn gǎi fēng jì běi jùn gōng
武帝受禅，改封济北郡公。
xù yǐ yáng hù ràng nǎi gù cí wèi hóu
勖以羊祜让，乃固辞为侯。
bài zhōng shū jiān jiā shì zhōng lǐng zhù zuò yǔ gǔ chōng gòng dìng lǜ lìng
拜中书监，加侍中，领著作，与贾充共定律令。
chōng jiāng zhèn guān yòu yě xù wèi féng dǎn yuē gǔ gōng yuǎn fàng wú děng shī shì
充将镇关右也，勖谓冯𬘘曰：“贾公远放，吾等失势。
tài zǐ hūn shàng wèi dìng ruò shǐ chōng nǚ de wèi fēi zé bù liú ér zì tíng yǐ
太子婚尚未定，若使充女得为妃，则不留而自停矣。
xù yǔ dǎn cì dì jiān bìng chēng chōng nǚ cái sè jué shì ruò nà dōng gōng bì néng fǔ zuǒ jūn zǐ yǒu guān jū hòu fēi zhī dé
”勖与𬘘伺帝间并称“充女才色绝世，若纳东宫，必能辅佐君子，有《关雎》后妃之德。
suì chéng hūn
”遂成婚。
dāng shí shèn wéi zhèng zhí zhě suǒ jí ér huò nìng mèi zhī jī yān
当时甚为正直者所疾，而获佞媚之讥焉。
jiǔ zhī jìn wèi guāng lù dài fu
久之，进位光禄大夫。
jì zhǎng lè shì yòu xiū lǜ lǚ bìng xíng yú shì
既掌乐事，又修律吕，并行于世。
chū xù yú lù féng zhào gǔ rén niú duó shi qí shēng
初，勖于路逢赵贾人牛铎，识其声。
jí zhǎng lè yīn yùn wèi diào nǎi yuē de zhào zhī niú duó zé xié yǐ
及掌乐，音韵未调，乃曰：“得赵之牛铎则谐矣。
suì xià jùn guó xī sòng niú duó guǒ de xié zhě
”遂下郡国，悉送牛铎，果得谐者。
yòu cháng zài dì zuò jìn fàn wèi zài zuò rén yuē cǐ shì láo xīn suǒ chuī
又尝在帝坐进饭，谓在坐人曰：“此是劳薪所炊。
xián wèi zhī xìn
”咸未之信。
dì qiǎn wèn shàn fū nǎi yún shí yòng gù chē jiǎo
帝遣问膳夫，乃云：“实用故车脚。
jǔ shì fú qí míng shí
”举世伏其明识。
é lǐng mì shū jiān yǔ zhōng shū lìng zhāng huá yī liú xiàng bié lù zhěng lǐ jì jí
俄领秘书监，与中书令张华依刘向《别录》，整理记籍。
yòu lì shū bó shì zhì dì zǐ jiào xí yǐ zhōng hú wéi fǎ
又设置书博士，安排弟子教授学习，效法钟繇、胡昭。
xián níng chū yǔ shí bāo děng bìng wèi zuǒ mìng gōng chén liè yú míng xiǎng
咸宁初，与石苞等并为佐命功臣，列于铭飨。
jí wáng jùn biǎo qǐng fá wú xù yǔ gǔ chōng gù jiàn bù kě dì bù cóng ér wú guǒ miè
及王浚表请伐吴，勖与贾充固谏不可，帝不从，而吴果灭。
yǐ zhuān diǎn zhào mìng lùn gōng fēng zǐ yī rén wèi tíng hòu yì yī qiān hù cì juàn qiān pǐ
以专典诏命，论功封子一人为亭侯，邑一千户，赐绢千匹。
yòu fēng sūn xiǎn wèi yǐng yáng tíng hòu
又封孙显为颍阳亭侯。
jí de jí jùn zhǒng zhōng gǔ wén zhú shū zhào xù zhuàn cì zhī yǐ wéi zhōng jīng liè zài mì shū
及得汲郡冢中古文竹书，诏勖撰次之，以为《中经》，列在秘书。
shí yì qiǎn wáng gōng zhī guó dì yǐ wèn xù xù duì yuē zhū wáng gōng yǐ wèi dū du ér shǐ zhī guó zé fèi fāng rèn
时议遣王公之国，帝以问勖，勖对曰：“诸王公已为都督，而使之国，则废方任。
yòu fēn gē jùn xiàn rén xīn liàn běn bì yòng áo áo
又分割郡县，人心恋本，必用嗷嗷。
guó jiē zhì jūn guān bīng hái dāng gěi guó ér quē biān shǒu
国皆置军，官兵还当给国，而阙边守。
dì zhòng shǐ xù sī zhī xù yòu chén yuē rú zhào zhǔn gǔ fāng bó xuǎn cái shǐ jūn guó gè suí fāng miàn wèi dū du chéng rú míng zhǐ
”帝重使勖思之，勖又陈曰：“如诏准古方伯选才，使军国各随方面为都督，诚如明旨。
zhì yú gē zhèng fēng jiāng
至于割正封疆。
shǐ qīn shū bù tóng chéng wèi jiā yǐ
使亲疏不同诚为佳矣。
rán fēn liè jiù tǔ yóu jù duō suǒ yáo dòng bì shǐ rén xīn cōng rǎo sī wéi qiè yi rú qián
然分裂旧土，犹惧多所摇动，必使人心聪扰，思惟窃宜如前。
ruò yú shì bù dé bù shí yǒu suǒ zhuǎn fēng ér bù zhì fēn gē tǔ yù yǒu suǒ sǔn duó zhě kě suí yí jié dù
若于事不得不时有所转封，而不至分割土域，有所损夺者，可随宜节度。
qí wǔ děng tǐ guó jīng yuǎn shí bù chéng zhì dù
其五等体国经远，实不成制度。
rán dàn xū míng qí yú shí shì lüè yǔ jiù jùn xiàn xiāng tíng wú yì
然但虚名，其于实事，略与旧郡县乡亭无异。
ruò zào cì gǎi duó kǒng bù néng bù yǐ wéi hèn
若造次改夺，恐不能不以为恨。
jīn fāng le qí dà zhě yǐ wéi wǔ děng kě xū hòu cái duó
今方了其大者，以为五等可须后裁度。
fán shì suī yǒu jiǔ ér yì shàn zhě ruò lín shí huò yǒu bù jiě yì bù kě hū
凡事虽有久而益善者，若临时或有不解，亦不可忽。
dì yǐ xù yán wèi yǔn duō cóng qí yì
”帝以勖言为允，多从其意。
shí yòu yì shěng zhōu jùn xiàn bàn lì yǐ fù nóng gōng xù yì yǐ wéi shěng lì bù rú shěng guān shěng guān bù rú shěng shì shěng shì bù rú qīng xīn
时又议省州郡县半吏以赴农功，勖议以为：“省吏不如省官，省官不如省事，省事不如清心。
xī xiāo cáo xiāng hàn zài qí qīng jìng zhì huà yī zhī gē cǐ qīng xīn zhī běn yě
昔萧曹相汉，载其清静，致画一之歌，此清心之本也。
hàn wén chuí gǒng jǐ zhì xíng cuò cǐ shěng shì yě
汉文垂拱，几致刑措，此省事也。
guāng wǔ bìng hé lì yuán xiàn guān guó yì cái zhì shí yī cǐ shěng guān yě
光武并合吏员，县官国邑裁置十一，此省官也。
wèi tài hé zhōng qiǎn wáng rén sì chū jiǎn tiān xià lì yuán zhèng shǐ zhōng yì bìng hé jùn xiàn cǐ shěng lì yě
魏太和中，遣王人四出，减天下吏员，正始中亦并合郡县，此省吏也。
jīn bì yù qiú zhī yú běn zé yi yǐ shěng shì wèi xiān
今必欲求之于本，则宜以省事为先。
fán jū wèi zhě shǐ wu sī xiāo cáo zhī xīn yǐ yì zuǒ dà huà
凡居位者，使务思萧曹之心，以翼佐大化。
dǔ yì xíng chóng dūn mù shǐ mèi chǒng wàng běn zhě bù dé róng ér wěi xíng zì xi fú huá zhě jù yǐ
笃义行，崇敦睦，使昧宠忘本者不得容，而伪行自息，浮华者惧矣。
zhòng jìng ràng shàng zhǐ zú lìng jiàn bù fáng guì shǎo bù líng zhǎng yuǎn bù jiàn qīn xīn bù jiān jiù xiǎo bù jiā dà yín bù pò yì zé shàng xià xiāng ān yuǎn jìn xiāng xìn yǐ
重敬让，尚止足，令贱不妨贵，少不陵长，远不间亲，新不间旧，小不加大，淫不破义，则上下相安，远近相信矣。
wèi bù kě yǐ jìn qù de yù bù kě yǐ péng dǎng qiú zé shì fēi bù wàng ér míng guān rén bù huò yú tīng yǐ
位不可以进趣得，誉不可以朋党求，则是非不妄而明，官人不惑于听矣。
qù qí jì yì yì shuō hǎo biàn jiù yǐ jiào fēi cháng zhī lì zhě bì jiā qí zhū zé guān yè yǒu cháng rén xīn bù qiān yǐ
去奇技，抑异说，好变旧以徼非常之利者必加其诛，则官业有常，人心不迁矣。
shì liú zé zhèng jī zhèng jī zé gōng fèi
事留则政稽，政稽则功废。
chù wèi zhě ér zī zī bù dài fèng zhí sī zhě ér sù yè bù xiè zé suī zài qiè píng ér shǒu bù jiǎ qì yǐ
处位者而孜孜不怠，奉职司者而夙夜不懈，则虽在挈瓶而守不假器矣。
shǐ xìn ruò jīn shí xiǎo shī bù hài dà zhèng rěn fèn yuān yǐ róng zhī
使信若金石，小失不害大政，忍忿悁以容之。
jiǎn wén àn lüè xì kē lìng zhī suǒ shī bì shǐ rén yì shì tīng yuàn zhī rú yáng chūn wèi zhī rú léi zhèn
简文案，略细苛，令之所施，必使人易视听，愿之如阳春，畏之如雷震。
wù shǐ wēi wén fán náo wèi bǎi lì suǒ dú èr sān zhī mìng wèi bǎi xìng suǒ yàn zé lì jié qí chéng xià yuè shàng mìng yǐ
勿使微文烦挠，为百吏所黩，二三之命，为百姓所餍，则吏竭其诚，下悦上命矣。
shè guān fēn zhí wěi shì zé chéng
设官分职，委事责成。
jūn zǐ xīn jìng ér bù lì zhēng liàng néng shòu rèn sī bù chū wèi zé guān wú yì yè zhèng diǎn bù jiān yǐ
君子心竞而不力争，量能受任，思不出位，则官无异业，政典不奸矣。
fán cǐ jiē yú xīn wèi shěng shì zhī běn yě
凡此皆愚心谓省事之本也。
gǒu wú cǐ qiān suī bù xǐng lì tiān xià bì wèi zhī shěng yǐ
苟无此愆，虽不省吏，天下必谓之省矣。
ruò yù shěng guān sī wèi jiǔ sì kě bìng yú shàng shū lán tái yi shěng fù sān fǔ
若欲省官，私谓九寺可并于尚书，兰台宜省付三府。
rán shī xíng lì dài shì zhī suǒ xí shì yǐ jiǔ bào yú huái ér bù gǎn yán
然施行历代，世之所习，是以久抱愚怀而不敢言。
zhì yú shěng shì shí yǐ wéi shàn
至于省事，实以为善。
ruò zhí zuò dà lì jiē jiǎn qí bàn kǒng wén wǔ zhòng guān jùn guó zhí yè jí shì zhī xīng fèi bù dé jiē tóng
若直作大例，皆减其半，恐文武众官郡国职业，及事之兴废，不得皆同。
fán fā hào shī lìng diǎn ér dāng zé ān tǎng yǒu bó zhě huò zhì yōng fǒu
凡发号施令，典而当则安，傥有驳者，或致壅否。
fán zhí suǒ lín lǚ xiān jīng qí dé shī
凡职所临履，先精其得失。
shǐ zhōng xìn zhī guān míng chá zhī zhǎng gè cái qí zhōng xiān tiáo shàng yán zhī
使忠信之官，明察之长，各裁其中，先条上言之。
rán hòu hùn qí dà tǐ xiáng yi suǒ shěng zé lìng xià bì xíng bù kě yáo dòng
然后混齐大体，详宜所省，则令下必行，不可摇动。
rú qí bù ěr kǒng shì huò rén tīng bǐ qián xíng suǒ shěng jiē xū yú zhé fù huò jī ér zī fán yì bù kě bù zhòng
如其不尔，恐适惑人听，比前行所省，皆须臾辄复，或激而滋繁，亦不可不重。
xù lùn yì sǔn yì duō cǐ lèi
”勖论议损益多此类。
tài kāng zhōng zhào yuē xù míng zhé cōng dá jīng shi tiān xù yǒu zuǒ mìng zhī gōng jiān bó qià zhī cái
太康中诏曰：“勖明哲聪达，经识天序，有佐命之功，兼博洽之才。
jiǔ diǎn nèi rèn zhe xūn hóng mào xún shì kǎo yán móu yóu yǔn chéng
久典内任，著勋弘茂，询事考言，谋猷允诚。
yi dēng dà wèi pí zàn cháo zhèng
宜登大位，毗赞朝政。
jīn yǐ xù wèi guāng lù dài fu yí tóng sān sī kāi fǔ bì zhào shǒu zhōng shū jiān shì zhōng hóu rú gù
今以勖为光禄大夫、仪同三司、开府辟召，守中书监、侍中、侯如故。
shí tài wèi gǔ chōng sī tú li yìn bìng hōng tài zǐ tài fù yòu quē xù biǎo chén sān gōng bǎo fù yi de qí rén
”时太尉贾充、司徒李胤并薨，太子太傅又缺，勖表陈：“三公保傅，宜得其人。
ruò shǐ yáng yáo cān fǔ dōng gōng bì dāng yǎng chēng shèng yì
若使杨珧参辅东宫，必当仰称圣意。
shàng shū lìng wèi guàn lì bù shàng shū shān tāo jiē kě wèi sī tú
尚书令卫瓘、吏部尚书山涛皆可为司徒。
ruò yǐ guàn xīn wèi lìng wèi chū zhě tāo jí qí rén
若以瓘新为令未出者，涛即其人。
dì bìng cóng zhī
”帝并从之。
míng nián qiū zhū zhōu jùn dà shuǐ yǎn tǔ yóu shén
明年秋，诸州郡大水，兖土尤甚。
xù chén yi lì dōu shuǐ shǐ zhě
勖陈宜立都水使者。
qí hòu mén xià qǐ tōng shì lìng shǐ yī xiàn zhào xián wèi shè rén duì zhǎng wén fǎ
其后门下启通事令史伊羡、赵咸为舍人，对掌文法。
zhào yǐ wèn xù xù yuē jīn tiān xià xìng lài bì xià shèng dé liù hé wèi yī wàng dào huà lóng qià chuí zhī jiāng lái
诏以问勖，勖曰：今天下幸赖陛下圣德，六合为一，望道化隆洽，垂之将来。
ér mén xià shàng chēng chéng xián zhāng yùn xià chēng cǐ děng yù yǐ wén fǎ wéi zhèng jiē yú chén suǒ wèi dá zhě
而门下上称程咸、张恽，下称此等，欲以文法为政，皆愚臣所未达者。
xī zhāng shì zhī jiàn hàn wén wèi shòu quān sè fū bù yí jiàn yòng
昔张释之谏汉文，谓兽圈啬夫不宜见用；
bǐng jí zhù chē míng tiáo hé yīn yáng zhī běn
邴吉住车，明调和阴阳之本。
cǐ èr rén qǐ bù zhī xiǎo lì zhī huì chéng zhòng xī dà huà yě
此二人岂不知小吏之惠，诚重惜大化也。
xī wèi wǔ dì shǐ zhōng jūn sī xún yōu diǎn xíng yù míng dì shí yóu yǐ fù nèi cháng shì
昔魏武帝使中军司荀攸典刑狱，明帝时犹以付内常侍。
yǐ chén suǒ wén míng dì shí wéi yǒu tōng shì liú tài děng guān bù guò yǔ diàn zhōng tóng hào ěr
以臣所闻，明帝时唯有通事刘泰等官，不过与殿中同号耳。
yòu qǐng yán lùn zhě jiē yún shěng guān jiǎn shì ér qiú yì lì zhě xiāng xún yǐ
又顷言论者皆云省官减事，而求益吏者相寻矣。
duō yún shàng shū láng tài lìng shǐ bù qīn wén shū nǎi wěi fù shū lìng shǐ jí gàn chéng lì duō zé xiāng yǐ yě
多云尚书郎太令史不亲文书，乃委付书令史及干，诚吏多则相倚也。
zēng zhì wén fǎ zhī zhí shì kǒng gèng hào rǎo tái gé chén qiè wèi bù kě
增置文法之职，适恐更耗扰台阁，臣窃谓不可。
shí dì sù zhī tài zǐ àn ruò kǒng hòu luàn guó qiǎn xù jí hé jiào wǎng guān zhī
时帝素知太子暗弱，恐后乱国，遣勖及和峤往观之。
xù hái shèng chēng tài zǐ zhī dé ér jiào yún tài zǐ rú chū
勖还盛称太子之德，而峤云太子如初。
yú shì tiān xià guì jiào ér jiàn xù
于是天下贵峤而贱勖。
dì jiāng fèi gǔ fēi xù yǔ féng dǎn děng jiàn qǐng gù dé bù fèi
帝将废贾妃，勖与冯𬘘等谏请，故得不废。
shí yì yǐ xù qīng guó hài shí sūn zī liú fàng zhī pǐ
时议以勖倾国害时，孙资、刘放之匹。
rán xìng shèn mì měi yǒu zhào lìng dà shì suī yǐ xuān bù rán zhōng bù yán bù yù shǐ rén zhī jǐ yù wén yě
然性慎密，每有诏令大事，虽已宣布，然终不言，不欲使人知己豫闻也。
zú dì liáng céng quàn xù yuē gōng dà shī wù qíng yǒu suǒ jìn yì zhě zì kě yǔ zhī zé huái ēn duō yǐ
族弟良曾劝勖曰：“公大失物情，有所进益者自可语之，则怀恩多矣。
qí xù wǔ tǒng yì shuō xù yi yǒu suǒ yíng zhì lìng yǒu guī dài zhě
”其婿武统亦说勖“宜有所营置，令有归戴者”。
xù bìng mò rán bù yīng tuì ér yǔ zhū zǐ yuē rén chén bù mì zé shī shēn shù sī zé bèi gōng shì dà jiè yě
勖并默然不应，退而语诸子曰：“人臣不密则失身，树私则背公，是大戒也。
rǔ děng yì dāng huàn dá rén jiān yi shi wú cǐ yì
汝等亦当宦达人间，宜识吾此意。
jiǔ zhī yǐ xù shǒu shàng shū lìng
”久之，以勖守尚书令。
xù jiǔ zài zhōng shū zhuān guǎn jī shì
勖久在中书，专管机事。
jí shī zhī shén wǎng wǎng chàng hèn
及失之，甚罔罔怅恨。
huò yǒu hè zhī zhě xù yuē duó wǒ fèng huáng chí zhū jūn hè wǒ yá
或有贺之者，勖曰：“夺我凤皇池，诸君贺我邪！
jí zài shàng shū kè shì lìng shǐ yǐ xià hé qí cái néng yǒu àn yú wén fǎ bù néng jué yí chǔ shì zhě jí shí qiǎn chū
”及在尚书，课试令史以下，核其才能，有暗于文法，不能决疑处事者，即时遣出。
dì cháng wèi yuē wèi wǔ dì yán xún wén ruò zhī jìn shàn bù jìn bù zhǐ
帝尝谓曰：“魏武帝言‘荀文若之进善，不进不止；
xún gōng dá zhī tuì è bù tuì bù xiū
荀公达之退恶，不退不休’。
èr lìng jūn zhī měi yì wàng yú jūn yě
二令君之美，亦望于君也。
jū zhí yuè yú yǐ mǔ yōu shàng hái yìn shòu dì bù xǔ
”居职月余，以母忧上还印绶，帝不许。
qiǎn cháng shì zhōu huī yù zhǐ xù nǎi fèng zhào shì zhí
遣常侍周恢喻旨，勖乃奉诏视职。
xù jiǔ guǎn jī mì yǒu cái sī tàn dé rén zhǔ wēi zhǐ bù fàn yán wǔ zhēng gù de shǐ zhōng quán qí chǒng lù
勖久管机密，有才思，探得人主微旨，不犯颜忤争，故得始终全其宠禄。
tài kāng shí nián zú zhào zèng sī tú cì dōng yuán mì qì cháo fú yī jù qián wǔ shí wàn bù bǎi pǐ
太康十年卒，诏赠司徒，赐东园秘器、朝服一具、钱五十万、布百匹。
qiǎn jiān yù shǐ chí jié hù sàng shì yuē chéng
遣兼御史持节护丧，谥曰成。
xù yǒu shí zǐ qí dá zhě ji fān zǔ
勖有十子，其达者辑、籓、组。
ji sì guān zhì wèi wèi
荀辑继嗣，官至卫尉。
zú shì yuē jiǎn
卒，谥曰简。
zi jùn sì
子畯嗣。
zú shì yuē liè
卒，谥曰烈。
wú dí zǐ yǐ dì xī shi wèi sì
无嫡子，以弟息识为嗣。
ji zi chāo
辑子绰。
chāo zì yàn shū bó xué yǒu cái néng zhuàn jìn hòu shū shí wǔ piān chuán yú shì
绰字彦舒，博学有才能，撰《晋后书》十五篇，传于世。
yǒng jiā mò wèi sī kōng cóng shì zhōng láng méi yú shí lè wèi lēi cān jūn
永嘉末，为司空从事中郎，没于石勒，为勒参军。
fān zì dà jiān
籓字大坚。
yuán kāng zhōng wèi huáng mén shì láng shòu zhào chéng fù suǒ zhì zhōng qìng
元康中，为黄门侍郎，受诏成父所治钟磬。
yǐ cóng jià tǎo qí wáng jiǒng xūn fēng xī huá xiàn gōng
以从驾讨齐王冏勋，封西华县公。
lèi qiān shàng shū lìng
累迁尚书令。
yǒng jiā mò zhuǎn sī kōng wèi bài ér luò yáng xiàn méi fān chū bēn mì
永嘉末，转司空，未拜而洛阳陷没，籓出奔密。
wáng jùn chéng zhì fèng fān wèi liú tái tài wèi
王浚承制，奉籓为留台太尉。
jí mǐn dì wèi tài zǐ wěi fān dū shè yuǎn jìn
及愍帝为太子，委籓督摄远近。
jiàn xìng yuán nián hōng yú kāi fēng nián liù shí jiǔ yīn zàng wáng suǒ
建兴元年薨于开封，年六十九，因葬亡所。
shì yuē chéng zhuī zèng tài bǎo
谥曰成，追赠太保。
fān èr zi suì kǎi
籓二子：邃、闿。
suì zì dào xuán jiě yīn yuè shàn tán lùn
邃字道玄，解音乐，善谈论。
ruò guàn pì zhào wáng lún xiàng guó yuàn qiān tài zǐ xǐ mǎ
弱冠辟赵王伦相国掾，迁太子洗马。
cháng shā wáng yì yǐ wéi cān jūn
长沙王乂以为参军。
yì bài chéng dū wáng wèi huáng tài dì jīng xuǎn liáo shǔ yǐ suì wèi zhōng shè rén
乂败，成都王为皇太弟，精选僚属，以邃为中舍人。
yè chéng bù shǒu suí fān zài mì
邺城不守，随籓在密。
yuán dì zhào wèi chéng xiàng cóng shì zhōng láng yǐ dào xiǎn bù jiù
元帝召为丞相从事中郎，以道险不就。
mǐn dì jiù jiā zuǒ jiāng jūn chén liú xiāng
愍帝就加左将军、陈留相。
fù yōu qù zhí fú què xí fēng
父忧去职，服阕，袭封。
mǐn dì yù nà suì nǚ xiān zhēng wèi sàn qí cháng shì
愍帝欲纳邃女，先征为散骑常侍。
suì jù xī dōu wēi bī gù bù yīng mìng ér dōng dù jiāng yuán dì yǐ wéi jūn zī jì jiǔ
邃惧西都危逼，故不应命，而东渡江，元帝以为军谘祭酒。
tài xìng chū bài shì zhōng
太兴初，拜侍中。
suì yǔ diāo xié hūn qīn shí xié zhí quán yù yǐ suì wèi lì bù shàng shū suì shēn jù zhī
邃与刁协婚亲，时协执权，欲以邃为吏部尚书，邃深距之。
xún ér wáng dūn tǎo xié xié dǎng yǔ bìng jí yú nán wéi suì yǐ shū xié huò miǎn
寻而王敦讨协，协党与并及于难，唯邃以疏协获免。
dūn biǎo wèi tíng wèi yǐ jí bù bài
敦表为廷尉，以疾不拜。
qiān tài cháng zhuǎn shàng shū
迁太常，转尚书。
sū jùn zuò luàn suì yǔ wáng dǎo xún sōng bìng shì tiān zǐ yú shí tou
苏峻作乱，邃与王导、荀崧并侍天子于石头。
jùn píng hòu zú zèng jīn zǐ guāng lù dài fu shì yuē jìng
峻平后卒，赠金紫光禄大夫，谥曰靖。
zi wāng sì
子汪嗣。
kǎi zì dào míng yì yǒu míng chēng jīng dū wèi zhī yǔ yuē luò zhōng yīng yīng xún dào míng
闿字道明，亦有名称，京都为之语曰：“洛中英英荀道明。
dà sī mǎ qí wáng jiǒng pì wèi yuàn
”大司马、齐王冏辟为掾。
jiǒng bài bào shī yǐ sān rì mò gǎn shōu zàng
冏败，暴尸已三日，莫敢收葬。
kǎi yǔ jiǒng gù lì li shù jī hán děng lù bǎn qǐng zàng cháo yì tīng zhī lùn zhě chēng yān
闿与冏故吏李述、嵇含等露板请葬，朝议听之，论者称焉。
wèi tài fù zhǔ bù zhōng shū láng
为太傅主簿、中书郎。
yǔ suì jù dù jiāng bài chéng xiàng jūn zī jì jiǔ
与邃俱渡江，拜丞相军谘祭酒。
zhōng xīng jiàn qiān yòu jūn jiāng jūn zhuǎn shào fǔ
中兴建，迁右军将军，转少府。
míng dì cháng cóng róng wèn wáng gǎo yuē èr xún xiōng dì shú xián
明帝尝从容问王暠曰：“二荀兄弟孰贤？
gǎo dá yǐ kǎi cái míng guò suì
”暠答以闿才明过邃。
dì yǐ yǔ yǔ liàng liàng yuē suì zhēn cuì zhī de yì kǎi suǒ bù jí
帝以语庾亮，亮曰：“邃真粹之地，亦闿所不及。
yóu shì yì zhě mò néng dìng qí xiōng dì yōu liè
”由是议者莫能定其兄弟优劣。
lì yù shǐ zhōng chéng shì zhōng shàng shū fēng shè yáng gōng
历御史中丞、侍中、尚书，封射阳公。
tài níng èr nián zú zhuī zèng wèi wèi shì yuē dìng
太宁二年卒，追赠卫尉，谥曰定。
zi dá sì
子达嗣。
zǔ zì dà zhāng
组字大章。
ruò guàn tài wèi wáng yǎn jiàn ér chēng zhī yuē yí yǎ yǒu cái shí
弱冠，太尉王衍见而称之曰：“夷雅有才识。
chū wèi sī tú zuǒ xi shǔ bǔ tài zǐ shè rén
”初为司徒左西属，补太子舍人。
sī tú wáng hún qǐng wéi cóng shì zhōng láng zhuǎn zuǒ zhǎng shǐ lì tài zǐ zhōng shù zǐ xíng yáng tài shǒu
司徒王浑请为从事中郎，转左长史，历太子中庶子、荥阳太守。
zhào wáng lún wèi xiàng guó yù shōu dà míng xuǎn hǎi nèi dé wàng zhī shì yǐ jiāng xià li zhòng jí zǔ wèi zuǒ yòu zhǎng shǐ dōng píng wáng kān pèi guó liú mó wèi zuǒ yòu sī mǎ
赵王伦为相国，欲收大名，选海内德望之士，以江夏李重及组为左右长史，东平王堪沛国刘谟为左右司马。
lún cuàn yǐ zǔ wèi shì zhōng
伦篡，以组为侍中。
jí cháng shā wáng yì bài huì dì qiǎn zǔ jí sàn qí cháng shì lǘ qiū chōng yì chéng dū wáng yǐng wèi láo qí jūn
及长沙王乂败，惠帝遣组及散骑常侍闾丘冲诣成都王颖，慰劳其军。
dì xi xìng cháng ān yǐ zǔ wèi hé nán yǐn
帝西幸长安，以组为河南尹。
qiān shàng shū zhuǎn wèi wèi cì jué chéng yáng xiàn nán jiā sàn qí cháng shì zhōng shū jiān
迁尚书，转卫尉，赐爵成阳县男，加散骑常侍、中书监。
zhuǎn sī lì xiào wèi jiā tè jìn guāng lù dài fu cháng shì rú gù
转司隶校尉，加特进、光禄大夫，常侍如故。
yú shí tiān xià yǐ luàn zǔ xiōng dì guì shèng jù bù róng yú shì suī jū dà guān bìng fěng yì ér yǐ
于时天下已乱，组兄弟贵盛，惧不容于世，虽居大官，并讽议而已。
yǒng jiā mò fù yǐ zǔ wèi shì zhōng lǐng tài zǐ tài bǎo
永嘉末，复以组为侍中，领太子太保。
wèi bài huì liú yào wáng mí bī luò yáng zǔ yǔ fān jù chū bēn
未拜，会刘曜、王弥逼洛阳，组与籓俱出奔。
huái dì meng chen sī kōng wáng jùn yǐ zǔ wèi sī lì xiào wèi
怀帝蒙尘，司空王浚以组为司隶校尉。
zǔ yǔ fān yí xí tiān xià yǐ láng yá wáng wèi méng zhǔ
组与籓移檄天下，以琅邪王为盟主。
mǐn dì chēng huáng tài zǐ zǔ jí tài zǐ zhī jiù yòu lǐng sī lì xiào wèi xíng yù zhōu cì shǐ shì yǔ fān bìng bǎo xíng yáng zhī kāi fēng
愍帝称皇太子，组即太子之舅，又领司隶校尉，行豫州刺史事，与籓并保荥阳之开封。
jiàn xìng chū zhào fān xíng liú tái shì
建兴初，诏籓行留台事。
é ér fān hōng dì gèng yǐ zǔ wèi sī kōng lǐng shàng shū zuǒ pú yè yòu jiān sī lì fù xíng liú tái shì zhōu zhēng jùn shǒu jiē chéng zhì xíng yān
俄而籓薨，帝更以组为司空，领尚书左仆射，又兼司隶，复行留台事，州征郡守皆承制行焉。
jìn fēng lín yǐng xiàn gōng jiā tài fū rén shì zǐ yìn shòu
进封临颍县公，加太夫人、世子印绶。
míng nián jìn wèi tài wèi lǐng yù zhōu mù jiǎ jié
明年，进位太尉，领豫州牧、假节。
yuán dì chéng zhì yǐ zǔ dū du sī zhōu zhū jūn jiā sàn qí cháng shì yú rú gù
元帝承制，以组都督司州诸军，加散骑常侍，余如故。
qǐng zhī yòu chú shàng shū lìng biǎo ràng bù bài
顷之，又除尚书令，表让不拜。
jí xī dōu bù shǒu zǔ nǎi qiǎn shǐ yí xí tiān xià gòng quàn jìn
及西都不守，组乃遣使移檄天下共劝进。
dì yù yǐ zǔ wèi sī tú yǐ wèn tài cháng hè xún
帝欲以组为司徒，以问太常贺循。
xún yuē zǔ jiù wàng qīng zhòng zhōng qín xiǎn zhù qiān xun wǔ pǐn shí yǔn zhòng wàng
循曰：“组旧望清重，忠勤显著，迁训五品，实允众望。
yú shì bài zǔ wèi sī tú
”于是拜组为司徒。
zǔ bī yú shí lè bù néng zì lì
组逼于石勒，不能自立。
tài xìng chū zì xǔ chāng lǜ qí shǔ shù bǎi rén dù jiāng gěi qiān bīng bǎi qí zǔ xiān suǒ lǐng réng jiē tǒng shè
太兴初，自许昌率其属数百人渡江，给千兵百骑，组先所领仍皆统摄。
qǐng zhī zhào zǔ yǔ tài bǎo xī yáng wáng yàng bìng lù shàng shū shì gè jiā bān jiàn liù shí rén
顷之，诏组与太保、西阳王羕并录尚书事，各加班剑六十人。
yǒng chāng chū qiān tài wèi lǐng tài zǐ tài bǎo
永昌初，迁太尉，领太子太保。
wèi bài hōng nián liù shí wǔ
未拜，薨，年六十五。
shì yuē yuán
谧号元。
zi yì sì
子奕嗣。
yì zì xuán xīn
奕字玄欣。
shǎo bài tài zǐ shè rén fù mǎ dū wèi shì jiǎng dōng gōng
少拜太子舍人、驸马都尉，侍讲东宫。
chū wèi zhèn dōng cān jūn xíng yáng wǔ jiàng jūn xīn jí lìng
出为镇东参军，行扬武将军、新汲令。
mǐn dì wèi huáng tài zǐ zhào wèi zhōng shè rén xún bài sàn qí shì láng jiē bù jiù
愍帝为皇太子，召为中舍人，寻拜散骑侍郎，皆不就。
suí fù dù jiāng
随父渡江。
yuán dì jiàn zuò bài zhōng shù zǐ qiān jǐ shì huáng mén láng
元帝践阼，拜中庶子，迁给事黄门郎。
fù yōu qù zhí fú què bǔ sàn qí cháng shì shì zhōng
父忧去职，服阕，补散骑常侍、侍中。
shí jiāng shàn gōng chéng shàng shū fú xià chén liú wáng shǐ chū chéng fu
时将缮宫城，尚书符下陈留王，使出城夫。
yì bó yuē xī yú bīn zài wèi shū chēng qí měi
奕驳曰：“昔虞宾在位，《书》称其美；
shī yǒng yǒu kè zài zài yā sòng
《诗》咏《有客》，载在《雅》《颂》。
jīn chén liú wáng wèi zài sān gōng zhī shàng zuò zài tài zǐ yòu gù dá biǎo yuē shū cì wù yuē yǔ
今陈留王位在三公之上，坐在太子右，故答表曰书，赐物曰与。
cǐ gǔ jīn zhī suǒ chóng tǐ guó zhī gāo yì yě
此古今之所崇，体国之高义也。
wèi yi chú fū yì
谓宜除夫役。
shí shàng shū zhāng kǎi pú yè kǒng yú nán yì yǐ wéi xī sòng bù chéng zhōu yáng qiū suǒ jī
”时尚书张闿、仆射孔愉难奕，以为：“昔宋不城周，《阳秋》所讥。
tè juān fēi tǐ yi yīng jiǎn fu
特蠲非体，宜应减夫。
yì zhòng bó yǐ wéi yáng qiū zhī mò wén wǔ zhī dào jiāng zhuì yú de xīn yǒu zi cháo zhī luàn yú shí zhū hóu bū tì mò kěn lǜ zhí
”奕重驳，以为：“《阳秋》之末，文武之道将坠于地，新有子朝之乱，于时诸侯逋替，莫肯率职。
sòng zhī yú zhōu shí yǒu liè guó zhī quán
宋之于周，实有列国之权。
qiě tóng sì qín wáng ér zhǔ zhī zhě jìn kè ér cí yì zé zhī kě yě
且同巳勤王而主之者晋，客而辞役，责之可也。
jīn zhī chén liú wú liè guó zhī shì cǐ zhī zuò fǒu hé yì yǒu wú
今之陈留，无列国之势，此之作否，何益有无！
chén yǐ wéi yi chú yú guó zhí wèi quán
臣以为宜除，于国职为全。
zhào cóng zhī
”诏从之。
shí yòu tōng yì yuán huì rì dì yīng jìng sī tú wáng dǎo bù
时又通议元会日帝应敬司徒王导不。
bó shì guō xī dù yuán děng yǐ wéi lǐ wú bài chén zhī wén wèi yi chú jìng
博士郭熙、杜援等以为礼无拜臣之文，谓宜除敬。
shì zhōng féng huái yì yuē tiān zǐ xiū lǐ mò shèng yú pì yōng
侍中冯怀议曰：“天子修礼，莫盛于辟雍。
dāng ěr zhī rì yóu bài sān lǎo kuàng jīn xiān dì shī fū
当尔之日，犹拜三老，况今先帝师傅。
wèi yi jìn jìng
谓宜尽敬。
shì xià mén xià yì yì yuē sān cháo zhī shǒu yi míng jūn chén zhī tǐ zé bù yīng jìng
”事下门下，奕议曰：“三朝之首，宜明君臣之体，则不应敬。
ruò tā rì xiǎo huì zì kě jìn lǐ
若他日小会，自可尽礼。
yòu zhì zūn yǔ gōng shū shǒu zhào zé yuē dùn shǒu yán zhōng shū wèi zhào zé yún jìng wèn sàn qí yōu cè zé yuē zhì mìng
又至尊与公书手诏则曰‘顿首言’，中书为诏则云‘敬问’，散骑优册则曰：‘制命’。
jīn zhào wén shàng yì kuàng dà huì zhī yǔ xiǎo huì lǐ qǐ de tóng
今诏文尚异，况大会之与小会，理岂得同！
zhào cóng zhī
”诏从之。
xián hé qī nián zú zhuī zèng tài pú shì yuē dìng
咸和七年卒，追赠太仆，谥曰定。
féng dǎn zì shǎo zhòu ān píng rén yě
冯𬘘，字少胄，安平人也。
zǔ fú wèi sī lì xiào wèi
祖浮，魏司隶校尉。
fù yuán jí jùn tài shǒu
父员，汲郡太守。
dǎn shǎo bó shè jīng shǐ shí wù jī biàn
𬘘少博涉经史，识悟机辩。
lì shì wèi wèi jùn tài shǒu zhuǎn bù bīng xiào wèi xǐ yuè qí
历仕为魏郡太守，转步兵校尉，徙越骑。
de xìng yú wǔ dì shāo qiān zuǒ wèi jiāng jūn
得幸于武帝，稍迁左卫将军。
chéng yán yuè sè chǒng ài rì lóng
承颜悦色，宠爱日隆。
gǔ chōng xún xù bìng yǔ zhī qīn shàn
贾充、荀勖并与之亲善。
chōng nǚ zhī wèi huáng tài zǐ fēi yě dǎn yǒu lì yān
充女之为皇太子妃也，𬘘有力焉。
jí fēi zhī jiāng fèi dǎn xù gān mò jiù qǐng gù dé bù fèi
及妃之将废，𬘘、勖干没救请，故得不废。
fá wú zhī yì dǎn lǐng rǔ nán tài shǒu yǐ jùn bīng suí wáng jùn rù mò líng
伐吴之役，𬘘领汝南太守，以郡兵随王浚入秣陵。
qiān yù shǐ zhōng chéng zhuǎn shì zhōng
迁御史中丞，转侍中。
dì bìng dǔ de yù dǎn yǔ xù jiàn cháo yě zhī wàng shǔ zài qí wáng yōu
帝病笃得愈，𬘘与勖见朝野之望，属在齐王攸。
yōu sù báo xù
攸素薄勖。
xù yǐ tài zi yú liè kǒng yōu de lì yǒu hài yú jǐ nǎi shǐ dǎn yán yú dì yuē bì xià qián zhě jí ruò bù chà tài zǐ qí fèi yǐ
勖以太子愚劣，恐攸得立，有害于己，乃使𬘘言于帝曰：“陛下前者疾若不差，太子其废矣。
qí wáng wèi bǎi xìng suǒ guī gōng qīng suǒ yǎng suī yù gāo ràng qí de miǎn hu
齐王为百姓所归，公卿所仰，虽欲高让，其得免乎！
yi qiǎn hái fān yǐ ān shè jì
宜遣还籓，以安社稷。
dì nà zhī
”帝纳之。
jí yōu hōng cháo yě bēi hèn
及攸薨，朝野悲恨。
chū dì yǒu yú zhī qíng shén dǔ jì nà dǎn xù xié shuō suì wéi shēn hòu zhī lǜ yǐ gù chǔ wèi
初，帝友于之情甚笃，既纳𬘘、勖邪说，遂为身后之虑，以固储位。
jì wén yōu yǔn āi tòng tè shēn
既闻攸殒，哀恸特深。
dǎn shì lì yīn yán yuē qí wáng míng guò yú shí jīn de zì zhōng cǐ nǎi dà jìn zhī fú
𬘘侍立，因言曰：“齐王名过于实，今得自终，此乃大晋之福。
bì xià hé nǎi guò āi
陛下何乃过哀！
dì shōu lèi ér zhǐ
”帝收泪而止。
chū móu fá wú dǎn yǔ gǔ chōng xún xù tóng gòng kǔ jiàn bù kě
初谋伐吴，𬘘与贾充、荀勖同共苦谏不可。
wú píng dǎn nèi huái cán jù jí zhāng huá rú chóu
吴平，𬘘内怀惭惧，疾张华如雠。
jí huá wài zhèn wēi dé dà zhe cháo lùn dāng zhēng wèi shàng shū lìng
及华外镇，威德大著，朝论当征为尚书令。
dǎn cóng róng shì dì lùn jìn wèi gù shì yīn fěng dì yán huá bù kě shòu yǐ zhòng rèn dì mò rán ér zhǐ
𬘘从容侍帝，论晋魏故事，因讽帝，言华不可授以重任，帝默然而止。
shì jù huá chuán
事具《华传》。
tài kāng qī nián dǎn jí zhào yǐ dǎn wèi sàn qí cháng shì cì qián èr shí wàn chuáng zhàng yī jù
太康七年，𬘘疾，诏以𬘘为散骑常侍，赐钱二十万、床帐一具。
xún zú
寻卒。
èr zi bō xióng
二子：播、熊。
bō dà cháng qiū
播，大长秋。
xióng zì wén pí zhōng shū láng
熊字文罴，中书郎。
dǎn xiōng huī zì yǒu chuán
𬘘兄恢，自有传。
shǐ chén yuē fu lì shēn zhī dào yuē rén yǔ yì
史臣曰：夫立身之道，曰仁与义。
dòng jìng jì xíng huǐ lìn sī jí
动静既形，悔吝斯及。
yǒu shēn zhī yìng shū běi mén zhī qíng
有莘之媵，殊《北门》之情；
wèi bīn zhī sōu fěi xī shān zhī jié
渭滨之叟，匪西山之节。
tāng wǔ yǒu yǐ jì qí gōng xià yīn bù néng jī qí zhì
汤武有以济其功，夏殷不能讥其志。
wáng chén cái jīng wén wǔ zǎo shī rén jué zài wèi cān xí shàng zhī zhēn jū jìn wèi wò zhōng zhī shì tóng gōng zhī móu jù xiè wǔ wéi zhī huò suì zhēn
王沈才经文武，早尸人爵，在魏参席上之珍，居晋为幄中之士，桐宫之谋遽泄，武闱之祸遂臻。
shì zhī tián guāng zhī kǒu qǐ yàn dān zhī kě jué
是知田光之口，岂燕丹之可绝；
yù ràng zhī xíng fēi zhì shì zhī néng biàn
豫让之形，非智氏之能变。
dòng jìng zhī jì yǒu jù jí lí rén yì zhī fāng qiú zhī mí yuǎn yǐ
动静之际，有据蒺藜，仁义之方，求之弥远矣。
péng zǔ yè yóu pěng zhì yùn běn mào sī yīn jiā fá zhǔ suì dēng xiǎn zhì
彭祖谒由捧雉，孕本贸丝，因家乏主，遂登显秩。
yōng běi zhōu zhī shì mǎ ǒu dōng jīng zhī mí fèi zì kě gǎn zhào zhū hóu xuān lì wáng shì
拥北州之士马，偶东京之糜沸，自可感召诸侯，宣力王室。
ér chéng jiān sì xì qián tú bù guǐ fàng sì xūn lǔ qiān bō shèng yú
而乘间伺隙，潜图不轨，放肆獯虏，迁播乘舆。
suì shǐ zhāng fǔ xiāo rán lí yuán tú dì
遂使漳滏萧然，黎元涂地。
zòng tān fū yú cáng hù lù gāo shì yú yàn chuí zǔ yuè shí zhī nèi nán yāo shì lóng zhī wài fǔ
纵贪夫于藏户，戮高士于燕垂，阻越石之内难，邀世龙之外府。
è rěn dú nè fu zuò zhì fén liáo jiǎ shǒu chóu dí fāng shēn xiōng guǎng qìng fēng zhī lù màn mà hé bǔ zāi
恶稔毒{疒甫}，坐致焚燎，假手仇敌，方申凶犷，庆封之戮，慢骂何补哉！
gōng céng cí míng zhī sūn
公曾，慈明之孙；
jǐng qiàn wén ruò zhī zǐ jiàn lóng táng ér gāo shì qí yì guǐ ér cháng wù
景倩，文若之子，践隆堂而高视，齐逸轨而长骛。
xiào jìng zú yǐ chéng qīn zhōu shèn zú yǐ shì zhǔ kān jī gōng zhī jiù diǎn cǎi xiāo xiāng zhī yí fǎ
孝敬足以承亲，周慎足以事主，刊姬公之旧典，采萧相之遗法。
rán ér yuán zhū jūn yǐ èr jí shān bāo yán ér ǒu zhèn
然而援朱均以贰极，煽褒阎而偶震。
suī fèi xīng yǒu zài lóng tì mí cháng jī zhī rén shì nǎi èr xún zhī lì yě
虽废兴有在，隆替靡常，稽之人事，乃二荀之力也。
zhì yú dǒu sù xìng yáo yú lǐ chéng yǒng xù zhī jiē huò yòu yǐ shèn yān
至于斗粟兴谣，逾里成咏，勖之阶祸，又已甚焉。
féng dǎn wài chěng qī shī nèi qióng jū zhà bì yōu ān gǔ jiāo xù chóu zhāng xīn tāo chu fèi guò yú jìn wu
冯𬘘外骋戚施，内穷狙诈，毙攸安贾，交勖仇张，心滔楚费，过逾晋伍。
yuán sī xiàn shòu kōng qǔ wèi yú rén xīn dǎn zhī chén shuō xìng shōu āi yú mí lǜ tóu bì zhī fá wú wén qīng yíng zhī shī bù zuò yǐ
爰丝献寿，空取慰于仁心，𬘘之陈说，幸收哀于迷虑，投畀之罚无闻，《青蝇》之诗不作矣。
zàn yuē chù dào wén lín hú èr ěr xīn
赞曰：处道文林，胡贰尔心？
péng zǔ xiōng niè zì yí yī qī
彭祖凶孽，自贻伊戚。
lín huái yì yì xiào xíng yú sè
临淮翼翼，孝形于色。
ān yáng yīng yīng fěi xiè qí zhí
安阳英英，匪懈其职。
qīng qí fù lǔ shì wèi máo zéi
倾齐附鲁，是为蝥贼。
dǎn zhī bù zāng jiāo luàn wǎng jí
𬘘之不臧，交乱罔极。