zhōu jùn zì kāi lín rǔ nán ān chéng rén yě
周浚，字开林，汝南安成人也。
fù péi shào fǔ qīng
父裴，少府卿。
jùn xìng guǒ liè
浚性果烈。
yǐ cái lǐ jiàn zhī yǒu rén lún jiàn shi
以才理见知，有人伦鉴识。
xiāng rén shǐ yào sù wēi jiàn zhòng suǒ wèi zhī jùn dú yǐn zhī wèi you suì yǐ mèi qī zhī yào jìng yǒu míng yú shì
乡人史曜素微贱，众所未知，浚独引之为友，遂以妹妻之，曜竟有名于世。
jùn chū bù yīng zhōu jùn zhī pì hòu shì wèi wèi shàng shū láng
浚初不应州郡之辟，后仕魏为尚书郎。
lèi qiān yù shǐ zhōng chéng bài shé chōng jiāng jūn yáng zhōu cì shǐ fēng shè yáng hóu
累迁御史中丞，拜折冲将军、扬州刺史，封射阳侯。
suí wáng hún fá wú gōng pò jiāng xī tún shù yǔ sūn hào zhōng jūn dà zhàn zhǎn wěi chéng xiàng zhāng tì děng shǒu jí shù qiān fú guó wàn jì jìn jūn zhūn yú héng jiāng
随王浑伐吴，攻破江西屯戍，与孙皓中军大战，斩伪丞相张悌等首级数千，俘馘万计，进军屯于横江。
shí wén lóng xiāng jiāng jūn wáng jùn jì pò shàng fāng bié jià hé yùn shuō jùn yuē zhāng tì lǜ jīng ruì zhī zú xī wú guó zhī zhòng tiǎn miè yú cǐ wú zhī cháo yě mò bù zhèn shè
时闻龙骧将军王濬既破上方，别驾何恽说浚曰：“张悌率精锐之卒，悉吴国之众，殄灭于此，吴之朝野莫不震慑。
jīn wáng lóng xiāng jì pò wǔ chāng bīng wēi shén shèng shùn liú ér xià suǒ xiàng zhé kè tǔ bēng zhī shì jiàn yǐ
今王龙骧既破武昌，兵威甚盛，顺流而下，所向辄克，土崩之势见矣。
qiè wèi yi sù dù jiāng zhí zhǐ jiàn yè dà jūn zú zhì duó qí dǎn qì kě bù zhàn ér qín
窃谓宜速渡江，直指建邺，大军卒至， 夺其胆气，可不战而擒。
jùn shàn qí móu biàn shǐ bái hún
”浚善其谋，便使白浑。
yùn yuē hún àn yú shì jī ér yù shèn jǐ miǎn jiù bì bù wǒ cóng
恽曰：“浑暗于事机，而欲慎己免咎，必不我从。
jùn gù shǐ bái zhī hún guǒ yuē shòu zhào dàn lìng jiāng běi kàng héng wú jūn bù shǐ qīng jìn
”浚固使白之，浑果曰：“受诏但令江北抗衡吴军，不使轻进。
guì zhōu suī wǔ qǐ néng dú píng jiāng dōng
贵州虽武，岂能独平江东！
jīn zhě wéi mìng shèng bù zú duō
今者违命，胜不足多；
ruò qí bù shèng wèi zuì yǐ zhòng
若其不胜，为罪已重。
qiě zhào lìng lóng xiāng shòu wǒ jié dù dàn dāng jù jūn zhōu jí yī shí jù jì ěr
且诏令龙骧受我节度，但当具君舟楫，一时俱济耳。
yùn yuē lóng xiāng kè wàn lǐ zhī kòu yǐ jì jì zhī gōng lái shòu jié dù wèi zhī wén yě
”恽曰：“龙骧克万里之寇，以既济之功来受节度，未之闻也。
qiě wò bīng zhī yào kě zé duó zhī suǒ wèi shòu mìng bù shòu cí yě
且握兵之要，可则夺之，所谓受命不受辞也。
jīn dù jiāng bì quán kè huò jiāng yǒu hé lǜ
今渡江必全克获，将有何虑？
ruò yí yú bù jì bù kě wèi zhì
若疑于不济，不可谓智；
zhī ér bù xíng bù kě wèi zhōng shí bǐ zhōu shàng xià suǒ yǐ hèn hèn yě
知而不行，不可谓忠，实鄙州上下所以恨恨也。
hún zhí bù tīng
”浑执不听。
jū wú hé ér jùn zhì hún zhào zhī bù lái nǎi zhí zhǐ sān shān sūn hào suì jiàng yú jùn
居无何而濬至，浑召之不来，乃直指三山，孙皓遂降于浚。
hún shēn hèn zhī ér yù yǔ jùn zhēng gōng
浑深恨之，而欲与浚争功。
yùn jiān yǔ jùn yuē shū guì kè ràng yì dà qiān guāng sī gǔ wén suǒ yǒng dào jiā suǒ chóng
恽笺与浚曰：“《书》贵克让，《易》大谦光，斯古文所咏，道家所崇。
qián pò zhāng tì wú rén shī qì lóng xiāng yīn zhī xiàn qí qū yǔ
前破张悌，吴人失气，龙骧因之，陷其区宇。
lùn qí qián hòu wǒ shí huǎn shī dòng zé wèi shāng shì zé bù jí
论其前后，我实缓师，动则为伤，事则不及。
ér jīn fāng jìng qí gōng
而今方竞其功。
bǐ jì bù tūn shēng jiāng kuī yōng mù zhī hóng xìng jīn zhēng zhī bǐ sī yú qíng zhī suǒ bù qǔ yě
彼既不吞声，将亏雍穆之弘，兴矜争之鄙，斯愚情之所不取也。
jùn de jiān jí jiàn zhǐ hún hún bù néng nà suì xiāng biǎo zòu
”浚得笺，即谏止浑，浑不能纳，遂相表奏。
jùn jì jì jiāng yǔ hún gòng xíng wú chéng lěi suí fǔ xīn fù yǐ gōng jìn fēng chéng wǔ hóu shí yì liù qiān hù cì juàn liù qiān pǐ
浚既济江，与浑共行吴城垒，绥抚新附，以功进封成武侯，食邑六千户，赐绢六千匹。
míng nián yí zhèn mò líng
明年，移镇秣陵。
shí wú chū píng lǚ yǒu táo wáng zhě pín tǎo píng zhī
时吴初平，屡有逃亡者，频讨平之。
bīn lǐ gù lǎo sōu qiú jùn yì shén yǒu wēi dé wú rén yuè fú
宾礼故老，搜求俊乂，甚有威德，吴人悦服。
chū wú zhī wèi píng yě jùn zài yì yáng nán běi wèi hù shì ér zhū jiāng duō xiāng xí duó yǐ wéi gōng
初，吴之未平也，浚在弋阳，南北为互市，而诸将多相袭夺以为功。
wú jiāng cài mǐn shǒu yú miǎn zhōng qí xiōng guī wèi jiāng zài mò líng yǔ mǐn shū yuē gǔ zhě bīng jiāo shǐ zài qí jiān jūn guó gù dāng jǔ xìn yì yǐ xiāng gāo
吴将蔡敏守于沔中，其兄珪为将在秣陵，与敏书曰：“古者兵交，使在其间，军国固当举信义以相高。
ér wén jiāng chǎng zhī shàng wǎng wǎng yǒu xí duó hù shì shén bù kě xíng dì shèn wú wéi xiǎo lì ér wàng dà bèi yě
而闻疆场之上，往往有袭夺互市，甚不可行，弟慎无为小利而忘大备也。
hòu zhě de guī shū yǐ chéng jùn jùn yuē jūn zǐ yě
” 候者得珪书以呈浚，浚曰：“君子也。
jí dù jiāng qiú guī de zhī wèn qí běn yuē
”及渡江，求珪，得之，问其本，曰；
rǔ nán rén yě
“汝南人也。
jùn xì zhī yuē wú gù yí wú wú jūn zǐ ér qīng guǒ wú xiāng rén
”浚戏之曰：“吾固疑吴无君子，而卿果吾乡人。
qiān shì zhōng
迁侍中。
wǔ dì wèn jùn qīng zōng hòu shēng chēng shuí wèi kě
武帝问浚：“卿宗后生，称谁为可？
dá yuē chén shū fù zi huī chēng zhòng chén zōng
”答曰：“臣叔父子恢，称重臣宗；
cóng fù zi fù chēng qīng chén zōng
从父子馥，称清臣宗。
dì bìng zhào yòng
”帝并召用。
jùn zhuǎn shào fǔ yǐ běn guān lǐng jiāng zuò dà jiàng
浚转少府，以本官领将作大匠。
gǎi yíng zōng miào qì zēng yì wǔ bǎi hù
改营宗庙讫，增邑五百户。
hòu dài wáng hún wèi shǐ chí jié dū du yáng zhōu zhū jūn shì ān dōng jiāng jūn zú yú wèi
后代王浑为使持节、都督扬州诸军事、安东将军，卒于位。
sān zi yǐ sōng mó
三子： 𫖮、嵩、谟。
yǐ sì jué bié yǒu chuán yún
𫖮嗣爵，别有传云。
sōng zì zhòng zhì juàn zhí guǒ xiá měi yǐ cái qì líng wù
嵩字仲智，狷直果侠，每以才气陵物。
yuán dì zuò xiāng yǐn wèi cān jūn
元帝作相，引为参军。
jí dì wèi jìn wáng yòu bài fèng cháo qǐng
及帝为晋王，又拜奉朝请。
sōng shàng shū yuē chén wén qǔ tiān xià zhě cháng yǐ wú shì
嵩上疏曰：“臣闻取天下者，常以无事。
jí qí yǒu shì bù zú yǐ qǔ tiān xià
及其有事，不足以取天下。
gù gǔ zhī wáng zhě bì yìng tiān shùn shí yì quán ér hòu qǔ ràng chéng ér hòu de shì yǐ xiǎng shì cháng jiǔ chóng guāng wàn zài yě
故古之王者，必应天顺时，义全而后取，让成而后得，是以享世长久，重光万载也。
jīn yì zhě yǐ diàn xià huà liú jiāng hàn zé bèi liù zhōu gōng jì cāng shēng yù tuī chóng zūn hào
今议者以殿下化流江汉，泽被六州，功济苍生，欲推崇尊号。
chén wèi jīn zǐ gōng wèi fǎn jiù jīng wèi qīng yì fū qì xuè shì nǚ zhèn dòng
臣谓今梓宫未反，旧京未清，义夫泣血，士女震动；
yi shēn míng zhōu gōng zhī dào xiān xuě shè jì dà chǐ jìn zhōng yán jiā móu zhī zhù yǐ shí jì hóng rén zhī gōng chóng qiān qiān zhī měi tuī hòu jǐ zhī chéng
宜深明周公之道，先雪社稷大耻，尽忠言嘉谋之助， 以时济弘仁之功，崇谦谦之美，推后己之诚；
rán hòu yī ràng yǐ xiè tiān xià shuí gǎn bù yīng shuí gǎn bù cóng
然后揖让以谢天下，谁敢不应，谁敢不从！
yóu shì wǔ zhǐ chū wèi xīn ān tài shǒu
”由是忤旨，出为新安太守。
sōng yàng yàng bù yuè lín fā yǔ sàn qí láng zhāng yí zài shì zhōng dài miǎo zuò bāo biǎn cháo shì yòu dǐ huǐ miǎo miǎo mì biǎo zhī
嵩怏怏不悦，临发，与散骑郎张嶷在侍中戴邈坐，褒贬朝士，又诋毁邈，邈密表之。
dì zhào sōng rù miàn zé zhī yuē qīng jīn háo ào màn gǎn qīng hū cháo tíng yóu wú bù dé gù ěr
帝召嵩入，面责之曰：“卿矜豪傲慢，敢轻忽朝廷，由吾不德故耳。
sōng guì xiè yuē xī táng yú zhì shèng sì xiōng zài cháo
”嵩跪谢曰：“昔唐虞至圣，四凶在朝。
bì xià suī shèng míng yù shì yì ān néng wú lù lù zhī chén hu
陛下虽圣明御世，亦安能无碌碌之臣乎！
dì nù shōu fù tíng wèi
”帝怒， 收付廷尉。
tíng wèi huá héng yǐ sōng dà bù jìng qì shì lùn yí yǐ shàn hé jiǎn zuì chú míng
廷尉华恒以嵩大不敬弃市论，嶷以扇和减罪除名。
shí yǐ fāng guì zhòng dì yǐn rěn
时𫖮方贵重，帝隐忍。
jiǔ zhī bǔ lú líng tài shǒu bù zhī zhí gèng bài yù shǐ zhōng chéng
久之，补庐陵太守，不之职，更拜御史中丞。
shì shí dì yǐ wáng dūn shì shèng jiàn shū jì wáng dǎo děng
是时帝以王敦势盛，渐疏忌王导等。
sōng shàng shū yuē
嵩上疏曰：
chén wén míng jūn sī lóng qí dào gù xián zhì zhī shì lè zài qí cháo
臣闻明君思隆其道，故贤智之士乐在其朝；
zhōng chén jiāng míng qí jié gù liàng shí ér hòu shì
忠臣将明其节，故量时而后仕。
lè zài qí cháo gù wú guò rèn zhī jī
乐在其朝，故无过任之讥；
jiāng míng qí jié gù wú guò chǒng zhī bàng
将明其节，故无过宠之谤。
shì yǐ jūn chén bìng lóng gōng gé tiān de
是以君臣并隆，功格天地。
jìn dài yǐ lái dé fèi dào shuāi jūn huái shù yǐ yù chén chén xié lì yǐ shì jūn jūn chén jiāo lì ér huò luàn xiāng xún gù dé shī zhī jī nán kě xiáng yán
近代以来，德废道衰，君怀术以御臣，臣挟利以事君，君臣交利而祸乱相寻，故得失之迹难可详言。
chén qǐng jiào ér míng zhī
臣请较而明之。
fu fù shuō zhī xiāng gāo zōng shēn zhào zhī fǔ xuān wáng guǎn zhòng zhī zuǒ qí huán shuāi fàn zhī yì jìn wén huò zōng shī qí dào chuí gǒng shòu chéng wěi yǐ quán zhòng zhōng zhì kuāng zhǔ wèi yǒu yōu qí bī jǐ hái wèi guó dù zhě yě
夫傅说之相高宗，申召之辅宣王，管仲之佐齐桓，衰范之翼晋文，或宗师其道， 垂拱受成，委以权重，终至匡主，未有忧其逼己，还为国蠹者也。
shǐ tián shì shàn qí wáng mǎng cuàn hàn jiē jiè fēng tǔ zhī qiáng jiǎ lěi shì zhī chǒng yīn àn ruò zhī zhǔ zī mǔ hòu zhī quán shù bǐ zhōu zhī dǎng jiē jué miè zhī shì rán hòu nǎi néng xíng qí sī móu yǐ chéng cuàn duó zhī huò ěr
始田氏擅齐，王莽篡汉，皆藉封土之强，假累世之宠，因暗弱之主，资母后之权，树比周之党，阶绝灭之势，然后乃能行其私谋，以成篡夺之祸耳。
qǐ yù lì gōng zhī zhǔ wèi tiān rén suǒ xiāng ér néng yùn qí jiān jì yǐ jì qí bù guǐ zhě zāi
岂遇立功之主，为天人所相，而能运其奸计，以济其不轨者哉！
guāng wǔ yǐ wáng zú fèn yú lǘ yán yīn shí zhī wàng shōu lǎn yīng qí suì xù hàn yè yǐ měi zhōng xìng zhī gōng
光武以王族奋于闾阎，因时之望，收揽英奇，遂续汉业，以美中兴之功。
jí tiān xià jì dìng pō fèi chù gōng chén zhě hé zāi
及天下既定，颇废黜功臣者，何哉？
wǔ lì zhī shì bù dá guó tǐ yǐ lì yī shí zhī gōng bù kě jiǔ jiǎ yǐ quán shì qí xīng fèi zhī shì yì kě jiàn yǐ
武力之士不达国体，以立一时之功，不可久假以权势，其兴废之事，亦可见矣。
jìn zhě sān guó dǐng zhì bìng yǐ xióng lüè zhī cái mìng shì zhī néng jiē wěi lài jùn zhé zhōng chéng gōng yè yí zhī hòu sì wèi yǒu qiān shī yí fāng lái zhī hèn zhě yě
近者三国鼎峙，并以雄略之才，命世之能，皆委赖俊哲，终成功业，贻之后嗣，未有愆失遗方来之恨者也。
jīn wáng dǎo wáng guǎng děng fāng zhī qián xián yóu yǒu suǒ hòu
今王导、王广等，方之前贤，犹有所后。
zhì yú zhōng sù jié chéng yì yǐ fǔ shàng gòng lóng hóng jī yì chéng dà yè yì xī zhī liàng yě
至于忠素竭诚，义以辅上，共隆洪基， 翼成大业，亦昔之亮也。
suī bì xià chéng yì shì zhī dé yǒu tiān rén zhī huì gē jù jiāng dōng yǎn yǒu nán jí lóng fēi hǎi yóng xīng fù jiù wù cǐ yì qún cái zhī míng qǐ dú bì xià zhī lì yě
虽陛下乘奕世之德，有天人之会，割据江东，奄有南极， 龙飞海颙，兴复旧物，此亦群才之明，岂独陛下之力也。
jīn wáng yè suī jiàn jié kòu wèi xiāo tiān xià dàng dàng bù bīn zhě zhòng gōng sī kuì jié cāng yǔ wèi chōng zǐ gōng shěn lún fēi hòu bù fǎn zhèng wěi xián rèn néng tuī gū zhī rì yě
今王业虽建，羯寇未枭， 天下荡荡，不宾者众，公私匮竭，仓庾未充，梓宫沈沦，妃后不反，正委贤任能推毂之日也。
gōng yè chuí jiù
功业垂就，
jìn zuò fāng lóng
晋祚方隆，
ér yī dàn tīng gū chén zhī yán
而一旦听孤臣之言，
huò yí shì zhī shuō
惑疑似之说，
nǎi gèng yǐ wēi wèi ān
乃更以危为安，
yǐ shū yì qīn
以疏易亲，
fàng zhú jiù dé
放逐旧德，
yǐ nìng wu xián
以佞伍贤，
yuǎn kuī jì wǎng zhī míng
远亏既往之明，
gù shāng yī guǎn zhī jiāo
顾伤伊管之交，
qīng wēi wēi zhī wàng
倾巍巍之望，
sàng rú shān zhī gōng
丧如山之功，
jiàng lìng xián zhì dù xīn
将令贤智杜心，
yì shì sàng zhì
义士丧志，
jìn zhāo dāng shí zhī huàn
近招当时之患，
yuǎn yí lái shì zhī xiào
远遗来世之笑。
fu ān wēi zài hào lìng cún wáng zài jì rèn yǐ gǔ tuī jīn qǐ kě bù hán xīn ér āi tàn zāi
夫安危在号令，存亡在寄任，以古推今，岂可不寒心而哀叹哉！
chén xiōng dì shòu yù wú bǐ cǐ zhī xián ér chén gān fàn shí huì chù wǔ lóng lín zhě hé
臣兄弟受遇，无彼此之嫌，而臣干犯时讳，触忤龙鳞者何？
chéng niàn shè jì zhī yōu yù bào zhī yú bì xià yě
诚念社稷之忧，欲报之于陛下也。
gǔ zhī míng wáng sī wén qí guò wù nì lǚ zhī yán yǐ míng chéng bài zhī yóu gù cǎi nà yú yán yǐ kǎo xū shí shàng wèi zōng miào wú qióng zhī jì xià shōu yì zhào yuán yuán zhī mìng
古之明王，思闻其过，悟逆旅之言，以明成败之由，故采纳愚言， 以考虚实，上为宗庙无穷之计，下收亿兆元元之命。
chén bù shèng yōu fèn jié yú yǐ wén
臣不胜忧愤，竭愚以闻。
shū zòu dì gǎn wù gù dǎo děng huò quán
疏奏，帝感悟，故导等获全。
wáng dūn jì hài yǐ ér shǐ rén diào sōng sōng yuē wáng xiōng tiān xià rén wèi tiān xià rén suǒ shā fù hé suǒ diào
王敦既害𫖮而使人吊嵩，嵩曰：“亡兄天下人，为天下人所杀，复何所吊！
dūn shén xián zhī jù shī rén qíng gù wèi jiā hài yòng wéi cóng shì zhōng láng
” 敦甚衔之，惧失人情，故未加害，用为从事中郎。
sōng wáng yīng sǎo fù yě yǐ yǐ héng yù huò yì héng fèn fèn cháng zhòng zhōng yún yīng bù yí tǒng bīng
嵩，王应嫂父也，以𫖮横遇祸， 意恒愤愤，尝众中云：“应不宜统兵。
dūn mì shǐ yāo rén li tuō wū sōng jí zhōu yán qián xiāng shǔ zhì suì hài zhī
”敦密使妖人李脱诬嵩及周筵潜相署置，遂害之。
sōng jīng yú shì fú lín xíng yóu yú shì sòng jīng yún
嵩精于事佛，临刑犹于市诵经云。
mó yǐ yǐ gù pín jū xiǎn zhí
谟以𫖮故，频居显职。
wáng dūn sǐ hòu zhào zèng dài ruò sī qiáo wáng chéng děng ér wèi jí yǐ
王敦死后，诏赠戴若思、谯王承等，而未及𫖮。
shí mó wèi hòu jūn jiāng jūn shàng shū yuē
时谟为后军将军，上疏曰：
chén wáng xiōng yǐ xī méng xiān dì gù miǎn zhī shī tè chuí biǎo qǐ yǐ cān róng zuǒ xiǎn jū shàng liè suì guǎn cháo zhèng bìng yǔ qún hòu gòng lóng zhōng xìng réng diǎn xuǎn cáo zhòng méng chǒng shòu tiǎn wèi shī fū de yǔ bì xià yī ràng kàng lǐ ēn jié tè lóng
臣亡兄𫖮，昔蒙先帝顾眄之施，特垂表启，以参戎佐，显居上列，遂管朝政， 并与群后共隆中兴，仍典选曹，重蒙宠授，忝位师傅，得与陛下揖让抗礼，恩结特隆。
jiā yǐ bǐ zú jié hūn dì shì yì shēn rèn zhòng zhù jié gǔ gōng yǐ bào suǒ shòu
加以鄙族结婚帝室，义深任重，庶竭股肱，以报所受。
xiōng nì suǒ jì è zhí chǒu zhèng
凶逆所忌，恶直丑正。
shēn xiàn jí huò zhōng bù wàng jūn shǒu sǐ shàn dào yǒu yǔn wú èr
身陷极祸，忠不忘君，守死善道，有陨无二。
yǐ zhī yún wáng shuí bù tòng xīn kuàng chén tóng shēng néng bù āi jié
𫖮之云亡，谁不痛心，况臣同生，能不哀结！
wáng dūn wú jūn yóu lái shí jiǔ yuán è zhī shén gǔ jīn wú èr
王敦无君，由来实久，元恶之甚，古今无二。
xìng lài bì xià shèng cōng shén wǔ gù néng cuī pò xiōng qiáng bō luàn fǎn zhèng yǐ níng qū yǔ
幸赖陛下圣聪神武，故能摧破凶强，拨乱反正，以宁区宇。
qián jūn shì zhī jì shèng ēn bù yí qǔ yǐ xi mǐn de chōng jìn shì
前军事之际，圣恩不遗，取𫖮息闵，得充近侍。
chén shí miàn qǐ yù lìng mǐn hái xí chén wáng fù hóu jué
臣时面启，欲令闵还袭臣亡父侯爵。
shí biàn kǔn yǔ liàng bìng shì yù zuò kǔn yún shì liǎo dàng lùn xiǎn zèng
时卞壸、庾亮并侍御坐，壸云：“事了当论显赠。
shí wèi yān jiǔ yán yóu zài ěr
” 时未淹久，言犹在耳。
zhì yú qiáo wáng chéng gān zhuō yǐ méng qīng fù wáng chéng jiǔ yuǎn yóu zài lùn yì
至于谯王承、甘卓，已蒙清复，王澄久远，犹在论议。
kuàng yǐ zhōng yǐ wèi zhǔ shēn sǐ wáng shì suī jī shào zhī bù wéi nán hé yǐ guò zhī
况𫖮 忠以卫主，身死王事，虽嵇绍之不违难，何以过之！
zhì jīn bù wén fù fēng jiā zèng bāo xiǎn zhī yán
至今不闻复封加赠褒显之言。
bù zhī yǐ yǒu yú zé dú fù shū ēn wèi cháo tíng jí yú shí wù bù xiá lùn jí
不知𫖮有余责，独负殊恩，为朝廷急于时务，不暇论及？
cǐ chén suǒ yǐ tòng xīn jí shǒu zhòng yòng āi tàn zhě yě
此臣所以痛心疾首，重用哀叹者也。
bù shèng xīn suān mào chén yú kuǎn
不胜辛酸，冒陈愚款。
shū zòu bù bào
疏奏，不报。
mó fù zhòng biǎo rán hòu zhuī zèng yǐ guān
谟复重表，然后追赠𫖮官。
mó lì shào fǔ dān yáng yǐn shì zhōng zhōng hù jūn fēng xī píng hóu
谟历少府、丹阳尹、侍中、中护军，封西平侯。
zú zèng jīn zǐ guāng lù dài fu shì yuē zhēn
卒赠金紫光禄大夫，谥曰贞。
fù zì zǔ xuān jùn cóng fù dì yě
馥字祖宣，浚从父弟也。
fù ruí ān píng tài shǒu
父蕤，安平太守。
fù shǎo yǔ yǒu rén chéng gōng jiǎn qí míng jù qǐ jiā wèi zhū wáng wén xué lèi qiān sī tú zuǒ xi shǔ
馥少与友人成公简齐名，俱起家为诸王文学，累迁司徒左西属。
sī tú wáng hún biǎo fù lǐ shí qīng zhèng jiān yǒu cái gàn zhǔ dìng jiǔ pǐn jiǎn kuò jīng xiáng
司徒王浑表“馥理识清正，兼有才干，主定九品，检括精详。
chén wěi rèn zé chéng bāo biǎn yǔn dàng qǐng bǔ shàng shū láng
臣委任责成，褒贬允当，请补尚书郎”。
xǔ zhī
许之。
shāo qiān sī tú zuǒ zhǎng shǐ lì bù láng xuǎn jǔ jīng mì lùn wàng yì měi
稍迁司徒左长史、吏部郎， 选举精密，论望益美。
zhuǎn yù shǐ zhōng chéng shì zhōng bài xú zhōu cì shǐ jiā guàn jūn jiāng jūn jiǎ jié
转御史中丞、侍中，拜徐州刺史，加冠军将军、假节。
zhēng wèi tíng wèi
征为廷尉。
huì dì xìng yè chéng dū wáng yǐng yǐ fù shǒu hé nán yǐn
惠帝幸邺，成都王颖以馥守河南尹。
chén shàng guān yǐ děng fèng qīng hé wáng tán wèi tài zǐ jiā fù wèi jiāng jūn lù shàng shū fù cí bù shòu
陈、上官已等奉清河王覃为太子，加馥卫将军、录尚书，馥辞不受。
tán lìng fù yǔ shàng guān yǐ hé jūn fù rèn yǐ xiǎo rén zòng bào zhōng wèi guó zéi nǎi gòng sī lì mǎn fèn děng móu gòng chú zhī móu xiè wèi yǐ suǒ xí fèn bèi hài fù zǒu de miǎn
覃令馥与上官已合军，馥认已小人纵暴，终为国贼， 乃共司隶满奋等谋共除之，谋泄，为已所袭，奋被害，馥走得免。
jí yǐ wèi zhāng fāng suǒ bài zhào fù hái shè hé nán yǐn
及已为张方所败， 召馥还摄河南尹。
jì dōng hǎi wáng yuè yíng dà jià yǐ fù wèi zhōng lǐng jūn wèi jiù qiān sī lì xiào wèi jiā sàn qí cháng shì jiǎ jié dū du zhū jūn shì yú miǎn chí
暨东海王越迎大驾，以馥为中领军，未就，迁司隶校尉，加散骑常侍、假节，都督诸军事于渑池。
dì hái gōng chū wèi píng dōng jiāng jūn dū du yáng zhōu zhū jūn shì dài liú zhǔn wèi zhèn dōng jiāng jūn yǔ zhōu děng tǎo chén mǐn miè zhī yǐ gōng fēng yǒng níng bó
帝还宫，出为平东将军、都督扬州诸军事，代刘准为镇东将军，与周等讨陈敏，灭之，以功封永宁伯。
fù zì jīng shì gù měi yù wéi zhèng cháo qiān zhōng qíng kěn zhì
馥自经世故，每欲维正朝迁，忠情恳至。
yǐ dōng hǎi wáng yuè bù jìn chén jié měi yán lùn lì rán yuè shēn dàn zhī
以东海王越不尽臣节，每言论厉然， 越深惮之。
fù dǔ qún zéi kǒng chì luò yáng gū wēi nǎi jiàn cè yíng tiān zǐ qiān dū shòu chūn
馥睹群贼孔炽，洛阳孤危，乃建策迎天子迁都寿春。
yǒng jiā sì nián yǔ zhǎng shǐ wú sī sī mǎ yīn shi shàng shū yuē bù tú è yùn suì zhì yú cǐ
永嘉四年，与长史吴思、司马殷识上书曰：“不图厄运遂至于此！
róng dí jiāo qīn jī diàn wēi bī
戎狄交侵，畿甸危逼。
chén zhé yǔ zǔ nà péi xiàn huá tán sūn huì děng sān shí rén fú sī dà jì
臣辄与祖纳、 裴宪、华谭、孙惠等三十人伏思大计，
qiān yǐ yīn rén yǒu lǚ qiān zhī shì
佥以殷人有屡迁之事，
zhōu wáng yǒu qí shān zhī xǐ
周王有岐山之徙，
fāng jīn wáng dōu qìng fá
方今王都罄乏，
bù kě jiǔ jū
不可久居，
hé shuò xiāo tiáo
河朔萧条，
xiáo hán xiǎn sè
崤函险涩，
wǎn dōu lǚ bài
宛都屡败，
jiāng hàn duō yú
江汉多虞，
yú jīn píng yí
于今平夷，
dōng nán wèi yù
东南为愈。
huái yáng zhī de běi zǔ tú shān nán kàng líng yuè míng chuān sì dài yǒu zhòng xiǎn zhī gù
淮扬之地，北阻涂山，南抗灵岳，名川四带，有重险之固。
shì yǐ chu rén dōng qiān suì zhái shòu chūn xú pī dōng hǎi yì zú shù yù
是以楚人东迁，遂宅寿春，徐邳、东海，亦足戍御。
qiě yùn cáo sì tòng wú huàn kōng fá
且运漕四通，无患空乏。
suī shèng shàng shén cōng yuán fǔ xián míng jū jiǎn shǒu yuē yòng bǎo zōng miào wèi ruò xiāng tǔ qiān zhái yǐ xiǎng yǒng zuò
虽圣上神聪，元辅贤明，居俭守约，用保宗庙，未若相土迁宅，以享永祚。
chén jǐn xuǎn jīng zú sān wàn fèng yíng huáng jià
臣谨选精卒三万，奉迎皇驾。
zhé xí qián běi zhōng láng jiàng péi xiàn xíng shǐ chí jié jiān yù zhōu zhū jūn shì dōng zhōng láng jiàng fēng chí jí lù
辄檄前北中郎将裴宪行使持节、监豫州诸军事、东中郎将，风驰即路。
jīng xiāng jiāng yáng gè xiān yùn sì nián mǐ zū shí wǔ wàn hú bù juàn gè shí sì wàn pǐ yǐ gōng dà jià
荆、 湘、江、扬各先运四年米租十五万斛，布绢各十四万匹，以供大驾。
lìng wáng jùn gǒu xī gòng píng hé shuò chén děng lù lì yǐ qǐ nán lù
令王浚、苟晞共平河朔，臣等戮力以启南路。
qiān dū mǐ kòu qí jì bìng de
迁都弭寇，其计并得。
huáng yú lái xún chén yi zhuǎn jù jiāng zhōu yǐ huī wáng lüè
皇舆来巡，臣宜转据江州， 以恢王略。
zhī wú bù wéi gǔ rén suǒ wu gǎn jié zhōng chéng zhù bào wàn fēn
知无不为，古人所务，敢竭忠诚，庶报万分。
cháo suì xī yǔn yóu shēng zhī yuàn
朝遂夕陨，犹生之愿。
yuè yǔ gǒu xī bù xié fù bù xiān bái yú yuè ér zhí shàng shū yuè dà nù
越与苟晞不协，馥不先白于越，而直上书，越大怒。
xiān shì yuè zhào fù jí huái nán tài shǒu péi shuò fù bù kěn xíng ér lìng shuò lǜ bīng xiān jìn
先是，越召馥及淮南太守裴硕，馥不肯行，而令硕率兵先进。
shuò èr yú fù nǎi jǔ bīng chēng fù shàn mìng yǐ fèng yuè mì zhǐ tú fù suì xí zhī wèi fù suǒ bài
硕贰于馥，乃举兵称馥擅命，已奉越密旨图馥， 遂袭之，为馥所败。
shuò tuì bǎo dōng chéng qiú jiù yú yuán dì
硕退保东城，求救于元帝。
dì qiǎn yáng wēi jiāng jūn gān zhuō jiàn wēi jiāng jūn guō yì gōng fù yú shòu chūn
帝遣扬威将军甘卓、建威将军郭逸攻馥于寿春。
ān fēng tài shǒu sūn huì shuài zhòng yīng zhī shǐ xiè chī wèi xí
安丰太守孙惠帅众应之，使谢摛为檄。
chī fù zhī gù jiāng yě
摛，馥之故将也。
fù jiàn xí liú tì yuē bì xiè chī zhī cí
馥见檄，流涕曰：“必谢摛之辞。
chī wén zhī suì huǐ cǎo
”摛闻之，遂毁草。
xún rì ér fù zhòng kuì bēn yú xiàng wèi xīn cài wáng què suǒ jū yōu fèn fā bìng zú
旬日而馥众溃，奔于项，为新蔡王确所拘，忧愤发病卒。
chū huá tán zhī shī lú jiāng yě wǎng shòu chūn yī fù jí fù jūn bài guī yú yuán dì
初，华谭之失庐江也，往寿春依馥，及馥军败，归于元帝。
dì wèn yuē zhōu zǔ xuān hé zhì yú fǎn
帝问曰：“周祖宣何至于反？
tán fēng yuē zhōu fù suī sǐ tiān xià shàng yǒu zhí yán zhī shì
”谭封曰：“周馥虽死，天下尚有直言之士。
fù jiàn kòu zéi zī màn wáng wēi bù zhèn gù yù yí dōu yǐ shū guó nàn
馥见寇贼滋蔓，王威不振， 故欲移都以纾国难。
fāng bó bù tóng suì zhì qí fá
方伯不同，遂致其伐。
céng bù yú shí ér jīng dū lún mò
曾不逾时，而京都沦没。
ruò shǐ cóng fù zhī móu huò kě hòu wáng yě
若使从馥之谋， 或可后亡也。
yuán qíng qiú shí hé de wèi fǎn
原情求实，何得为反！
dì yuē fù wèi wèi zhēng zhèn wò bīng fāng yú zhào ér bù rù wēi ér bù chí yì tiān xià zhī zuì rén yě
”帝曰：“馥位为征镇，握兵方隅，召而不入， 危而不持，亦天下之罪人也。
tán yuē rán
”谭曰：“然。
fù zhèn yīng zhōng cháo sù yǒu jùn yàn zhī chēng
馥振缨中朝，素有俊彦之称；
chū jù fāng yuè shí yǒu piān rèn zhī zhòng ér gāo lüè bù jǔ wǎng wǎng shī hé wēi ér bù chí dāng yǔ tiān xià gòng shòu qí zé
出据方岳，实有偏任之重，而高略不举，往往失和，危而不持，当与天下共受其责。
rán wèi zhī fǎn bù yì wū hu
然谓之反，不亦诬乎！
dì yì shǐ jiě
”帝意始解。
fù yǒu èr zi mì jiáo
馥有二子：密、矫。
mì zì tài xuán xìng xū jiǎn shí rén chēng wéi qīng shì wèi zhì shàng shū láng jiáo zì zhèng xuán yì yǒu cái gàn
密字泰玄，性虚简，时人称为清士，位至尚书郎，矫字正玄，亦有才干。
chéng gōng jiǎn zì zōng shū dōng jùn rén yě
成公简，字宗舒，东郡人也。
jiā shì èr qiān dàn
家世二千石。
xìng pǔ sù bù qiú róng lì qián xīn wèi dào wǎng yǒu gàn qí zhì zhě
性朴素，不求荣利，潜心味道，罔有干其志者。
mò shí guò rén
默识过人。
zhāng mào xiān měi yán jiǎn qīng jìng bǐ yáng zǐ yún mò shí nǐ zhāng ān shì
张茂先每言：“简清静比杨子云，默识拟张安世。
hòu wèi zhōng shū láng
”后为中书郎。
shí fù yǐ wèi sī lì xiào wèi qiān zhèn dōng jiāng jūn
时馥已为司隶校尉，迁镇东将军。
jiǎn zì yǐ cái gāo ér zài fù zhī xià wèi fù yuē yáng xióng wèi láng sān shì bù xǐ ér wáng mǎng dǒng xián wèi liè sān sī gǔ jīn yī kuí ěr
简自以才高而在馥之下，谓馥曰：“扬雄为郎，三世不徙，而王莽、董贤位列三司，古今一揆耳。
fù shén cán zhī
”馥甚惭之。
guān zhì tài zǐ zhōng shù zǐ sàn qí cháng shì
官至太子中庶子、散骑常侍。
yǒng jiā mò bēn gǒu xī yǔ xī tóng méi
永嘉末，奔苟晞，与晞同没。
gǒu xī zì dào jiāng hé nèi shān yáng rén yě
苟晞，字道将，河内山阳人也。
shǎo wèi sī lì bù cóng shì xiào wèi shí jiàn shēn qì zhī
少为司隶部从事，校尉石鉴深器之。
dōng hǎi wáng yuè wèi shì zhōng yǐn wèi tōng shì lìng shǐ lèi qiān yáng píng tài shǒu
东海王越为侍中，引为通事令史，累迁阳平太守。
qí wáng jiǒng fǔ zhèng xī cān jiǒng jūn shì bài shàng shū yòu chéng zhuǎn zuǒ chéng lián chá zhū cáo bā zuò yǐ xià jiē cè mù dàn zhī
齐王冏辅政，晞参冏军事，拜尚书右丞， 转左丞，廉察诸曹，八坐以下皆侧目惮之。
jí jiǒng zhū xī yì zuò miǎn
及冏诛，晞亦坐免。
cháng shā wáng yì wèi piào qí jiāng jūn yǐ xī wéi cóng shì zhōng láng
长沙王乂为骠骑将军，以晞为从事中郎。
huì dì zhēng chéng dū wáng yǐng yǐ wéi běi jūn zhōng hou
惠帝征成都王颖，以为北军中候。
jí dì hái luò yáng xī bēn fàn yáng wáng xiāo xiāo chéng zhì yòng xī xíng yǎn zhōu cì shǐ
及帝还洛阳，晞奔范阳王虓，虓承制用晞行兖州刺史。
jí sāng zhī pò yè yě dōng hǎi wáng yuè chū cì guān dù yǐ tǎo zhī mìng xī wèi qián fēng
汲桑之破邺也，东海王越出次官渡以讨之，命晞为前锋。
sāng sù dàn zhī yú chéng wài wèi zhà yǐ zì shǒu
桑素惮之，于城外为栅以自守。
xī jiāng zhì dùn jūn xiū shì xiān qiǎn dān qí shì yǐ huò fú
晞将至，顿军休士，先遣单骑示以祸福。
sāng zhòng dà zhèn qì zhà xiāo dùn yīng chéng gù shǒu
桑众大震，弃栅宵遁，婴城固守。
xī xiàn qí jiǔ lěi suì dìng yè ér hái
晞陷其九垒，遂定邺而还。
xi tǎo lǚ lǎng děng miè zhī
西讨吕朗等，灭之。
hòu gāo mì wáng tài tǎo qīng zhōu zéi liú gēn pò jí sāng gù jiāng gōng shī fān bài shí lè yú hé běi wēi míng shén shèng shí rén nǐ zhī hán bái
后高密王泰讨青州贼刘根，破汲桑故将公师籓，败石勒于河北，威名甚盛，时人拟之韩白。
jìn wèi fǔ jūn jiāng jūn jiǎ jié dū du qīng yǎn zhū jūn shì fēng dōng píng jùn hòu yì wàn hù
进位抚军将军、假节、 都督青兖诸军事，封东平郡侯，邑万户。
xī liàn yú guān shì wén bù yíng jī duàn jué rú liú rén bù gǎn qī
晞练于官事，文簿盈积，断决如流，人不敢欺。
qí cóng mǔ yī zhī fèng yǎng shén hòu
其从母依之，奉养甚厚。
cóng mǔ zi qiú wèi jiāng xī jù zhī yuē wú bù yǐ wáng fǎ dài rén jiāng wú hòu huǐ yá
从母子求为将，晞距之曰：“吾不以王法贷人，将无后悔邪？
gù yù zhī xī nǎi yǐ wéi dū hù
”固欲之，晞乃以为督护。
hòu fàn fǎ xī zhàng jié zhǎn zhī cóng mǔ kòu tóu qǐng jiù bù tīng
后犯法，晞杖节斩之，从母叩头请救，不听。
jì ér sù fú kū zhī liú tì yuē shā qīng zhě yǎn zhōu cì shǐ kū dì zhě gǒu dào jiāng
既而素服哭之，流涕曰：“杀卿者兖州刺史，哭弟者苟道将。
qí zhàng fǎ rú cǐ
”其杖法如此。
xī jiàn cháo zhèng rì luàn jù huò jí jǐ ér duō suǒ jiāo jié měi de zhēn wù jí yí dū xià qīn guì
晞见朝政日乱，惧祸及己，而多所交结，每得珍物，即贻都下亲贵。
yǎn zhōu qù luò wǔ bǎi lǐ kǒng bù xiǎn měi mù de qiān lǐ niú měi qiǎn xìn dàn fā mù hái
兖州去洛五百里，恐不鲜美，募得千里牛，每遣信，旦发暮还。
chū dōng hǎi wáng yuè yǐ xī fù qí chóu chǐ shén dé zhī yǐn shēng táng jié wèi xiōng dì
初，东海王越以晞复其仇耻，甚德之，引升堂，结为兄弟。
yuè sī mǎ pān tāo děng shuō yuē yǎn zhōu yào chōng wèi wǔ yǐ zhī fǔ xiāng hàn shì
越司马潘滔等说曰： “兖州要冲，魏武以之辅相汉室。
gǒu xī yǒu dà zhì fēi chún chén jiǔ lìng chù zhī zé huàn shēng xīn fù yǐ
苟晞有大志，非纯臣，久令处之，则患生心腹矣。
ruò qiān yú qīng zhōu hòu qí míng hào xī bì yuè gōng zì mù yǎn zhōu jīng wěi zhū xià fān wèi běn cháo cǐ suǒ wèi móu zhī yú wèi yǒu wèi zhī yú wèi luàn yě
若迁于青州，厚其名号，晞必悦，公自牧兖州，经纬诸夏，籓卫本朝，此所谓谋之于未有，为之于未乱也。
yuè yǐ wéi rán nǎi qiān xī zhēng dōng dà jiàng jūn kāi fǔ yí tóng sān sī jiā shì zhōng jiǎ jié dū du qīng zhōu zhū jūn shì lǐng qīng zhōu cì shǐ jìn wèi jùn gōng
”越以为然，乃迁晞征东大将军、开府仪同三司，加侍中、 假节、都督青州诸军事，领青州刺史，进为郡公。
xī nǎi duō zhì cān zuǒ zhuǎn yì shǒu lìng yǐ yán kè lì gōng rì jiā zhǎn lù liú xiě chéng chuān rén bù kān mìng hào yuē tú bó
晞乃多置参佐，转易守令，以严刻立功，日加斩戮，流血成川，人不堪命，号曰“屠伯”。
dùn qiū tài shǒu wèi zhí wèi liú rén suǒ bī zhòng wǔ liù wàn dà lüè yǎn zhōu
顿丘太守魏植为流人所逼，众五六万，大掠兖州。
xī chū zhūn wú yán yǐ dì chún lǐng qīng zhōu xíng shā gèng shén yú xī bǎi xìng hào xiǎo gǒu kù yú dà gǒu
晞出屯无盐，以弟纯领青州，刑杀更甚于晞，百姓号 “小苟酷于大苟”。
xī xún pò zhí
晞寻破植。
shí pān tāo jí shàng shū liú wàng děng gòng wū xiàn xī xī nù biǎo qiú tāo děng shǒu yòu qǐng yuè cóng shì zhōng láng liú qià wèi jūn sī yuè jiē bù xǔ
时潘滔及尚书刘望等共诬陷晞，晞怒，表求滔等首，又请越从事中郎刘洽为军司，越皆不许。
xī yú shì chāng yán yuē sī mǎ yuán chāo wèi zǎi xiàng bù píng shǐ tiān xià xiáo luàn gǒu dào jiāng qǐ kě yǐ bù yì shǐ zhī
晞于是昌言曰：“司马元超为宰相不平，使天下淆乱，苟道将岂可以不义使之？
hán xìn bù rěn yī shí zhī huì sǐ yú fù rén zhī shǒu
韩信不忍衣食之惠，死于妇人之手。
jīn jiāng zhū guó zéi zūn wáng shì huán wén qǐ yuǎn zāi
今将诛国贼，尊王室，桓文岂远哉！
nǎi yí gào zhū zhōu chēng jǐ gōng fá chén yuè zuì zhuàng
”乃移告诸州，称己功伐，陈越罪状。
shí huái dì è yuè zhuān quán nǎi zhào xī yuē zhèn yǐ bù dé róng chē lǚ xìng shàng jù zōng miào zhī lèi xià mǐn zhào zhù zhī kùn dāng lài fāng yuè wèi guó fān hàn
时怀帝恶越专权，乃诏晞曰：“朕以不德，戎车屡兴，上惧宗庙之累，下愍兆庶之困，当赖方岳，为国籓翰。
gōng wēi zhèn hè rán xiāo zhǎn fān sāng zǒu jiàng qiáo lǎng wèi zhí zhī tú fù yǐ zhū chú qǐ fēi gāo shí míng duàn zhèn yòng wěi chéng
公威震赫然，枭斩籓、桑，走降乔、朗，魏植之徒复以诛除，岂非高识明断，朕用委成。
jiā wáng mí shí lè wèi shè jì zhī yōu gù yǒu zhào wěi tǒng liù zhōu
加王弥、石勒为社稷之忧，故有诏委统六州。
ér gōng qiān fēn xiǎo jié jī wéi dà mìng fēi suǒ wèi yǔ guó tóng yōu yě
而公谦分小节，稽违大命，非所谓与国同忧也。
jīn fù qiǎn zhào biàn shī xí liù zhōu xié tóng dà jǔ jiǎn chú guó nàn chēng zhèn yì yān
今复遣诏，便施檄六州，协同大举， 翦除国难，称朕意焉。
xī fù yí zhū zhēng zhèn zhōu jùn yuē tiān bù jiān xiǎn
”晞复移诸征镇州郡曰：“天步艰险，
huò nán yīn liú
祸难殷流，
liú yuán hǎi zào nì yú fén yīn
刘元海造逆于汾阴，
shí shì lóng jiē luàn yú sān wèi
石世龙阶乱于三魏，
jiàn shí jī diàn
荐食畿甸，
fù sàng yè dōu
覆丧邺都，
jié lěi jìn jiāo
结垒近郊，
réng zhèn yǎn yù
仍震兖豫，
hài sān cì shǐ
害三刺史，
shā èr dōu dū
杀二都督，
jùn shǒu guān zhǎng
郡守官长，
yīn mò shù shí
堙没数十，
bǎi xìng liú lí
百姓流离，
gān nǎo tú dì
肝脑涂地。
xī yǐ xū báo fù hè guó zhòng shì yǐ mǐ jié hǎi yú yuán bāo cáo wèi
晞以虚薄，负荷国重，是以弭节海隅，援枹曹卫。
wěi bèi zhōng zhào wěi yǐ guān dōng dū tǒng zhū jūn qīn chéng zhào mìng
猥被中诏，委以关东，督统诸军，钦承诏命。
kè jīn yuè èr rì dāng xī jīng jì lí yáng jí rì dé róng yáng tài shǒu dīng yí bái shì li yùn chén wǔ děng jiù huái zhū jūn yǔ jié dà zhàn jiē jiàn pò sàn
克今月二日，当西经济黎阳，即日得荣阳太守丁嶷白事，李恽、陈午等救怀诸军与羯大战，皆见破散。
huái chéng yǐ xiàn hé nèi tài shǒu péi zhěng wèi zéi suǒ zhí
怀城已陷，河内太守裴整为贼所执。
sù wèi quē fá tiān zǐ méng nàn zōng miào zhī wēi shén yú léi luǎn
宿卫阙乏，天子蒙难，宗庙之危，甚于累卵。
chéng wèn zhī rì yōu tàn lèi xī
承问之日，忧叹累息。
xī yǐ wéi xiān wáng xuǎn jiàn míng dé yōng yǐ fú zhāng suǒ yǐ fān gù wáng shì wú bǐ chéng huài
晞以为先王选建明德，庸以服章，所以籓固王室，无俾城坏。
shì yǐ zhōu jí bù gù qí huán zé chǔ
是以舟楫不固，齐桓责楚；
xiāng wáng bī dí jìn wén zhì tǎo
襄王逼狄，晋文致讨。
fu yì jiǎng huáng jiā xuān lì běn cháo suī xiàn tāng huǒ dà yì suǒ gān
夫翼奖皇家， 宣力本朝，虽陷汤火，大义所甘。
jiā zhū fāng mù jù shòu róng chǒng yì tóng bì lì yǐ bào guó ēn
加诸方牧，俱受荣宠，义同毕力，以报国恩。
xī suī bù wǔ shǒu qǐ róng háng mò mǎ guǒ liáng yǐ sì fāng zhèn
晞虽不武，首启戎行，秣马裹粮，以俟方镇。
fán wǒ tóng méng yi tóng fù jiù
凡我同盟，宜同赴救。
xiǎn lì míng jié zài cǐ xíng yǐ
显立名节，在此行矣。
huì wáng mí qiǎn cáo yí pò láng yá běi gōng qí de
会王弥遣曹嶷破琅邪，北攻齐地。
gǒu chún chéng shǒu yí zhòng zhuǎn shèng lián yíng shù shí lǐ
苟纯城守，嶷众转盛，连营数十里。
xī hái dēng chéng wàng zhī yǒu jù sè yǔ zéi lián zhàn zhé pò zhī
晞还， 登城望之，有惧色，与贼连战，辄破之。
hòu jiǎn jīng ruì yǔ zéi dà zhàn huì dà fēng yáng chén suì bài jī qì chéng yè zǒu
后简精锐，与贼大战，会大风扬尘，遂败绩，弃城夜走。
yí zhuī zhì dōng shān bù zhòng jiē jiàng yí
嶷追至东山，部众皆降嶷。
xī dān qí bēn gāo píng shōu dǐ gé mù de shù qiān rén
晞单骑奔高平，收邸阁，募得数千人。
dì yòu mì zhào xī tǎo yuè xī fù shàng biǎo yuē diàn zhōng xiào wèi li chū zhì fèng bèi shǒu zhào gān xīn ruò liè
帝又密诏晞讨越，晞复上表曰：“殿中校尉李初至，奉被手诏，肝心若裂。
dōng hǎi wáng yuè dé yǐ zōng chén suì zhí cháo zhèng wěi rèn xié nìng chǒng shù jiān dǎng zhì shǐ qián zhǎng shǐ pān tāo cóng shì zhōng láng bì miǎo zhǔ bù guō xiàng děng cāo nòng tiān quán xíng shǎng yóu jǐ
东海王越得以宗臣遂执朝政，委任邪佞，宠树奸党，至使前长史潘滔、从事中郎毕邈、 主簿郭象等操弄天权，刑赏由己。
shàng shū hé suí zhōng shū lìng miào bō tài pú miào yìn huáng mén shì láng yīng shào jiē shì shèng zhào qīn suǒ chōu bá ér tāo děng wàng gòu xiàn yǐ zhòng lù
尚书何绥、中书令缪播、太仆缪胤、黄门侍郎应绍，皆是圣诏亲所抽拔，而滔等妄构，陷以重戮。
dài jiǎ lín gōng zhū tǎo hòu dì jiǎn chú sù wèi sī shù guó rén
带甲临宫，诛讨后弟，翦除宿卫， 私树国人。
chóng jiǎng wèi zhí zhāo yòu bū wáng fù sàng zhōu jùn
崇奖魏植，招诱逋亡，覆丧州郡。
wáng tú pǐ gé fāng gòng guāi jué zōng miào quē zhēng cháng zhī xiǎng shèng shàng yǒu yuē shí zhī kuì
王途圮隔，方贡乖绝，宗庙阙蒸尝之飨，圣上有约食之匮。
zhèn dōng jiāng jūn zhōu fù yù zhōu cì shǐ féng sōng qián běi zhōng láng jiàng péi xiàn bìng yǐ tiān cháo kōng kuàng quán chén zhuān zhì shì nán zhī xìng lǜ zài dàn xī gè lǜ shì mǎ fèng yíng huáng yú sī lóng wáng shì yǐ jǐn chén lǐ
镇东将军周馥、豫州刺史冯嵩、前北中郎将裴宪，并以天朝空旷，权臣专制，事难之兴，虑在旦夕，各率士马，奉迎皇舆，思隆王室，以尽臣礼。
ér tāo miǎo děng jié yuè chū guān jiáo lì xíng tái bī xǐ gōng qīng shàn wèi zhào lìng zòng bīng kòu chāo rú shí jū rén jiāo shī sāi lù pù gǔ yíng yě
而滔、邈等劫越出关，矫立行台，逼徙公卿，擅为诏令，纵兵寇抄，茹食居人， 交尸塞路，暴骨盈野。
suì lìng fāng zhèn shī zhí chéng yì xiāo tiáo huái yù zhī méng xiàn lí tú tàn
遂令方镇失职，城邑萧条，淮豫之萌，陷离涂炭。
chén suī fèn mèn shǒu jú dōng yóng zì fèng míng zhào sān jūn fèn lì juǎn jiá cháng qū cì yú cāng yuán
臣虽愤懑， 守局东颙，自奉明诏，三军奋厉，卷甲长驱，次于仓垣。
jí rì chéng sī kōng bó líng gōng jùn shū chēng diàn zhōng zhōng láng liú quán jī zhào chì jùn yǔ chén gòng kè dà jǔ
即日承司空、博陵公浚书， 称殿中中郎刘权赍诏，敕浚与臣共克大举。
zhé qiǎn qián fēng zhēng lǔ jiāng jūn wáng zàn jìng zhì xiàng chéng shǐ yuè qǐ shǒu guī zhèng zhǎn sòng tāo děng
辄遣前锋征虏将军王赞径至项城，使越稽首归政，斩送滔等。
fú yuàn bì xià kuān yòu zōng chén tīng yuè hái guó
伏愿陛下宽宥宗臣，听越还国。
qí yú bī pò yi méng kuàng dàng
其余逼迫，宜蒙旷荡。
zhé xiě zhào xuān shì zhēng zhèn xiǎn míng yì jǔ
辄写诏宣示征镇，显明义举。
qiǎn yáng liè jiāng jūn yán hóng bù qí wǔ qiān zhèn wèi zōng miào
遣扬烈将军阎弘步骑五千，镇卫宗庙。
wǔ nián dì fù zhào xī yuē tài fù xìn yòng jiān nìng zǔ bīng zhuān quán nèi bù zūn fèng huáng xiàn wài bù xié bǐ fāng zhōu suì lìng róng dí chōng chì suǒ zài fàn bào
五年，帝复诏晞曰：“太傅信用奸佞，阻兵专权，内不遵奉皇宪，外不协比方州，遂令戎狄充斥，所在犯暴。
liú jūn hé lún chāo lüě gōng sì jié bāo gōng zhǔ shā hài xián shì bèi luàn tiān xià bù kě rěn wén
留军何伦抄掠宫寺，劫剥公主，杀害贤士，悖乱天下，不可忍闻。
suī wéi qīn qīn yi míng jiǔ fá
虽惟亲亲，宜明九伐。
zhào zhì zhī rì qí xuān gào tiān xià lǜ qí dà jǔ huán wén zhī jī yī yǐ wěi gōng
诏至之日，其宣告天下，率齐大举，桓文之绩，一以委公。
qí sī jǐn zhū yí shàn jiàn hóng lüè
其思尽诸宜，善建弘略。
dào sè gù liàn xiě fù shǒu bǐ shì yì
道涩，故练写副，手笔示意。
xī biǎo yuē fèng bèi shǒu zhào wěi chén zhēng tǎo yù yǐ huán wén zhǐ liàn jiān bèi fú dú guì tàn wǔ qíng huáng dá
”晞表曰： “奉被手诏，委臣征讨，喻以桓文，纸练兼备，伏读跪叹，五情惶怛。
zì qǐng zǎi chén zhuān zhì wěi zhàng nìng xié nèi shàn cháo wēi wài cán zhào shù jiǎo zhào zhuān zhēng suì tú bù guǐ zòng bīng kòu lüě líng jiàn gōng sì
自顷宰臣专制，委杖佞邪，内擅朝威，外残兆庶，矫诏专征，遂图不轨，纵兵寇掠，陵践宫寺。
qián sī lì xiào wèi liú tūn yù shǐ zhōng chéng wēn jī yòu jiāng jūn dù yù bìng jiàn gōng jié
前司隶校尉刘暾、御史中丞温畿、右将军杜育，并见攻劫。
guǎng píng wǔ ān gōng zhǔ xiān dì yí tǐ xián bèi bī rǔ
广平、武安公主，先帝遗体，咸被逼辱。
nì jié nüè luàn mò cǐ zhī shén
逆节虐乱，莫此之甚。
zhé zhī fèng qián zhào bù fèn zhū jūn qiǎn wáng zàn lǜ chén wǔ děng jiàng bīng yì xiàng gōng xíng tiān fá
辄祗奉前诏，部分诸军，遣王赞率陈午等将兵诣项，龚行天罚。
chū yuè yí xī yǔ dì yǒu móu shǐ yóu qí yú chéng fù jiān huò xī shǐ guǒ de zhào lìng jí cháo tíng shū suì dà gòu yí xì
初，越疑晞与帝有谋，使游骑于成阜间，获晞使，果得诏令及朝廷书，遂大构疑隙。
yuè chū mù yù zhōu yǐ tǎo xī fù xià xí shuō xī zuì è qiǎn cóng shì zhōng láng yáng mào wèi yǎn zhōu yǔ xú zhōu cì shǐ péi dùn gòng tǎo xī
越出牧豫州以讨晞，复下檄说晞罪恶，遣从事中郎杨瑁为兖州，与徐州刺史裴盾共讨晞。
xī shǐ qí shōu hé nán yǐn pān tāo tāo yè dùn jí zhí shàng shū liú huì shì zhōng chéng yán zhǎn zhī
晞使骑收河南尹潘滔，滔夜遁，及执尚书刘会、侍中程延，斩之。
huì yuè hōng dùn bài zhào xī wèi dà jiàng jūn dà dū dū dū qīng xú yǎn yù jīng yáng liù zhōu zhū jūn shì zēng yì èr wàn hù jiā huáng yuè xiān guān rú gù
会越薨，盾败，诏晞为大将军大都督、督青徐兖豫荆扬六州诸军事，增邑二万户，加黄钺，先官如故。
xī yǐ jīng yì huāng jǐn rì shén kòu nán jiāo zhì biǎo qǐng qiān dū qiǎn cóng shì zhōng láng liú huì lǐng chuán shù shí sōu sù wèi wǔ bǎi rén xiàn gǔ qiān hú yǐ yíng dì
晞以京邑荒馑日甚，寇难交至，表请迁都，遣从事中郎刘会领船数十艘，宿卫五百人，献谷千斛以迎帝。
cháo chén duō yǒu yì tóng
朝臣多有异同。
é ér jīng shī xiàn xī yǔ wáng zàn tún cāng yuán
俄而京师陷，晞与王赞屯仓垣。
yù zhāng wáng duān jí hé yù děng dōng bēn xī xī qún guān zūn duān wèi huáng tài zǐ zhì xíng tái
豫章王端及和郁等东奔晞，晞群官尊端为皇太子，置行台。
duān chéng zhì yǐ xī lǐng tài zǐ tài fù dū du zhōng wài zhū jūn lù shàng shū zì cāng yuán xǐ tún méng chéng zàn zhūn yáng jiǎ
端承制以晞领太子太傅、都督中外诸军、录尚书，自仓垣徙屯蒙城，赞屯阳夏。
xī chū yú gū wēi wèi zhì shàng jiāng zhì pō yíng mǎn nú bì jiāng qiān rén shì qiè shù shí zhōng rì lèi yè bù chū hù tíng xíng zhèng kē nüè zòng qíng sì yù
晞出于孤微，位至上将，志颇盈满，奴婢将千人，侍妾数十，终日累夜不出户庭，刑政苛虐，纵情肆欲。
liáo xī yán hēng yǐ shū gù jiàn xī nù shā zhī
辽西阎亨以书固谏，晞怒，杀之。
xī cóng shì zhōng láng míng yù yǒu jí jū jiā wén zhī nǎi jǔ bìng jiàn xī yuē huáng jìn zāo bǎi liù zhī shù dāng wēi nàn zhī jī míng gōng qīn bǐng miào suàn jiāng wèi guó jiā chú bào
晞从事中郎明预有疾居家，闻之，乃举病谏晞曰：“皇晋遭百六之数，当危难之机，明公亲禀庙算，将为国家除暴。
yán hēng měi shì nài hé wú zuì yī dàn shā zhī
阎亨美士，奈何无罪一旦杀之！
xī nù bái
”晞怒白；
wǒ zì shā yán hēng hé guān rén shì ér jǔ bìng lái mà wǒ
“我自杀阎亨，何关人事， 而举病来骂我！
zuǒ yòu wèi zhī zhàn lì yù yuē yǐ míng gōng yǐ lǐ jiàn jìn yù yù yǐ lǐ zì jìn
”左右为之战栗，预曰：“以明公以礼见进，预欲以礼自尽。
jīn míng gōng nù yù qí ruò yuǎn jìn nù míng gōng hé
今明公怒预，其若远近怒明公何！
xī yáo shùn zhī zài shàng yě yǐ hé lǐ ér xìng
昔尧舜之在上也，以和理而兴；
jié zhòu zhī zài shàng yě yǐ è nì ér miè
桀纣之在上也，以恶逆而灭。
tiān zǐ qiě yóu rú cǐ kuàng rén chén hu
天子且犹如此，况人臣乎！
yuàn míng gōng qiě zhì qí nù ér sī yù zhī yán
愿明公且置其怒而思预之言。
xī yǒu cán sè
”晞有惭色。
yóu shì zhòng xīn shāo lí mò wèi zhì yòng jiā yǐ jí yì jī jǐn qí jiāng wēn jī fu xuān jiē pàn zhī
由是众心稍离，莫为致用，加以疾疫饥馑，其将温畿、傅宣皆叛之。
shí lè gōng yáng jiǎ miè wáng zàn chí xí méng chéng zhí xī shǔ wèi sī mǎ yuè yú nǎi shā zhī
石勒攻阳夏，灭王赞，驰袭蒙城，执晞，署为司马，月余乃杀之。
xī wú zi dì chún yì yù hài
晞无子，弟纯亦遇害。
huá yì zì yàn xià píng yuán rén wèi tài wèi xīn zhī zēng sūn yě
华轶，字彦夏，平原人，魏太尉歆之曾孙也。
zǔ biǎo tài zhōng dài fū
祖表，太中大夫。
fù dàn hé nán yǐn
父澹，河南尹。
yì shǎo yǒu cái qì wén yú dāng shì fàn ài bó nà zhòng lùn měi zhī
轶少有才气，闻于当世，泛爱博纳，众论美之。
chū wèi bó shì lèi qiān sàn qí cháng shì
初为博士，累迁散骑常侍。
dōng hǎi wáng yuè mù yǎn zhōu yǐn wèi liú fǔ zhǎng shǐ
东海王越牧兖州，引为留府长史。
yǒng jiā zhōng lì zhèn wēi jiāng jūn jiāng zhōu cì shǐ
永嘉中，历振威将军、江州刺史。
suī féng sāng luàn měi chóng diǎn lǐ zhì rú lín jì jiǔ yǐ hóng dào xun nǎi xià jiào yuē jīn dà yì tuí tì lǐ diǎn wú zōng cháo tíng zhì yì mò néng yōu zhèng cháng yǐ kǎi rán yi tè lì cǐ guān yǐ hóng qí shì
虽逢丧乱，每崇典礼， 置儒林祭酒以弘道训，乃下教曰：“今大义颓替，礼典无宗，朝廷滞议，莫能攸正， 常以慨然，宜特立此官，以弘其事。
jūn zī jì jiǔ dù yí qī qíng xuán yuǎn què rán jué sú cái xué jīng bó dào héng yōu bèi qí yǐ wéi rú lín jì jiǔ
军谘祭酒杜夷，栖情玄远，确然绝俗，才学精博，道行优备，其以为儒林祭酒。
é bèi yuè xí shǐ zhù tǎo zhū zéi yì qiǎn qián jiāng xià tài shǒu táo kǎn wèi yáng wǔ jiàng jūn lǜ bīng sān qiān zhūn xià kǒu yǐ wéi shēng yuán
”俄被越檄使助讨诸贼，轶遣前江夏太守陶侃为扬武将军，率兵三千屯夏口，以为声援。
yì zài zhōu qí yǒu wēi huì zhōu zhī háo shì jiē yǐ yǒu dào de jiāng biǎo zhī huān xīn liú wáng zhī shì fù zhī rú guī
轶在州其有威惠，州之豪士接以友道，得江表之欢心，流亡之士赴之如归。
shí tiān zǐ gū wēi sì fāng wǎ jiě yì yǒu kuāng tiān xià zhī zhì měi qiǎn gòng xiàn rù luò bù shī chén jié
时天子孤危，四方瓦解，轶有匡天下之志，每遣贡献入洛，不失臣节。
wèi shǐ zhě yuē ruò luò dōu dào duàn kě shū zhī láng yá wáng yǐ míng wú zhī wèi sī mǎ shì yě
谓使者曰：“若洛都道断，可输之琅邪王，以明吾之为司马氏也。
yì zì yǐ shòu luò jīng suǒ qiǎn ér wéi shòu chūn suǒ dū shí luò jīng shàng cún bù néng zhī chéng yuán dì jiào mìng jùn xiàn duō jiàn zhī yì bù nà yuē wú yù jiàn zhào shū ěr
”轶自以受洛京所遣， 而为寿春所督，时洛京尚存，不能祗承元帝教命，郡县多谏之，轶不纳，曰：“吾欲见诏书耳。
shí dì qiǎn yáng liè jiāng jūn zhōu fǎng lǜ zhòng zhūn péng zé yǐ bèi yì fǎng guò gū shú zhù zuò láng gàn bǎo jiàn ér wèn zhī fǎng yuē dà fǔ shòu fēn lìng zhūn péng zé péng zé jiāng zhōu xī mén yě
”时帝遣扬烈将军周访率众屯彭泽以备轶，访过姑孰，著作郎干宝见而问之，访曰：“大府受分，令屯彭泽，彭泽，江州西门也。
huá yàn xià yǒu yōu tiān xià zhī chéng ér bù yù lù lù shòu rén kòng yù qǐng lái fēn yún cū yǒu xián xì
华彦夏有忧天下之诚， 而不欲碌碌受人控御，顷来纷纭，粗有嫌隙。
jīn yòu wú gù yǐ bīng shǒu qí mén jiāng chéng qí xìn
今又无故以兵守其门，将成其衅。
wú dāng zhūn xún yáng gù xiàn jì zài jiāng xī kě yǐ hàn yù běi fāng yòu wú xián yú xiāng bī yě
吾当屯寻阳故县，既在江西，可以捍御北方，又无嫌于相逼也。
xún luò dōu bù shǒu sī kōng xún fān yí xí ér yǐ dì wèi méng zhǔ
”寻洛都不守，司空荀籓移檄，而以帝为盟主。
jì ér dì chéng zhì gǎi yì zhǎng lì yì yòu bù cóng mìng yú shì qiǎn zuǒ jiāng jūn wáng dūn dū du gān zhuō zhōu fǎng sòng diǎn zhào yòu děng tǎo zhī
既而帝承制改易长吏，轶又不从命，于是遣左将军王敦都督甘卓、周访、宋典、赵诱等讨之。
yì qiǎn bié jià chén xióng zhūn péng zé yǐ jù dūn zì wèi zhōu jūn yǐ wéi wài yuán
轶遣别驾陈雄屯彭泽以距敦，自为舟军以为外援。
wǔ chāng tài shǒu féng yì cì yú pèn kǒu fǎng jī yì pò zhī
武昌太守冯逸次于湓口，访击逸，破之。
qián jiāng zhōu cì shǐ wèi zhǎn bù wéi yì suǒ lǐ xīn cháng yàng yàng
前江州刺史卫展不为轶所礼，心常怏怏。
zhì shì yǔ yù zhāng tài shǒu zhōu guǎng wéi nèi yìng qián jūn xí yì yì zhòng kuì bēn yú ān chéng zhuī zhǎn zhī jí qí wǔ zǐ chuán shǒu jiàn yè
至是，与豫章太守周广为内应，潜军袭轶，轶众溃，奔于安城，追斩之，及其五子，传首建邺。
chū guǎng líng gāo kuī yù jū jiāng zhōu yì bì wèi xī cáo yuàn xún ér yì bài kuī cáng nì yì èr zi jí qī qí qū jīng nián
初，广陵高悝寓居江州，轶避为西曹掾，寻而轶败，悝藏匿轶二子及妻，崎岖经年。
jì ér yù shè kuī xié zhī chū shǒu dì jiā ér yòu zhī
既而遇赦，悝携之出首，帝嘉而宥之。
liú qiáo zì zhòng yàn nán yáng rén yě
刘乔，字仲彦，南阳人也。
qí xiān hàn zōng shì fēng ān zhòng hóu chuán xí lì sān dài
其先汉宗室，封安众侯，传袭历三代。
zǔ gǎo wèi shì zhōng
祖暠，魏侍中。
fù fù chén liú xiāng
父阜，陈留相。
qiáo shǎo wèi mì shū láng jiàn wēi jiāng jūn wáng róng yǐn wèi cān jūn
乔少为秘书郎，建威将军王戎引为参军。
fá wú zhī yì róng shǐ qiáo yǔ cān jūn luō shàng jì jiāng pò wǔ chāng hái shòu xíng yáng lìng qiān tài zǐ xǐ mǎ
伐吴之役，戎使乔与参军罗尚济江，破武昌，还授荥阳令，迁太子洗马。
yǐ zhū yáng jùn gōng cì jué guān zhōng hóu bài shàng shū yòu chéng
以诛杨骏功，赐爵关中侯，拜尚书右丞。
yù zhū gǔ mì fēng ān zhòng nán lèi qiān sàn qí cháng shì
豫诛贾谧，封安众男，累迁散骑常侍。
qí wáng jiǒng wèi dà sī mǎ chū jī shào wèi jiǒng suǒ zhòng měi xià jiē yíng zhī
齐王冏为大司马，初，嵇绍为冏所重，每下阶迎之。
qiáo yán yú jiǒng yuē
乔言于冏曰；
péi zhāng zhī zhū cháo chén wèi dàn sūn xiù gù bù gǎn bù shòu cái wù
“裴、张之诛，朝臣畏惮孙秀，故不敢不受财物。
jī shào jīn hé suǒ bī jì gù chù péi jiā chē niú zhāng jiā nú bì yá
嵇绍今何所逼忌，故畜裴家车牛、张家奴婢邪？
lè yàn fǔ lái gōng wèi cháng xià chuáng hé dú jiā jìng yú shào
乐彦辅来，公未尝下床，何独加敬于绍？
jiǒng nǎi zhǐ
”冏乃止。
shào wèi qiáo yuē dà sī mǎ hé gù bù fù yíng kè
绍谓乔曰：“大司马何故不复迎客？
qiáo yuē shì yǒu zhèng rén yán yǐ qīng bù zú yíng zhě
乔曰：“似有正人言，以卿不足迎者。
shào yuē zhèng rén wèi shuí
”绍曰：“正人为谁？
qiáo yuē qí zé bù yuǎn
”乔曰：“其则不远。
shào mò rán
”绍默然。
qǐng zhī qiān yù shǐ zhōng chéng
顷之，迁御史中丞。
jiǒng fù xīn dǒng ài shì qīng cháo tíng bǎi liáo mò gǎn wǔ zhǐ
冏腹心董艾势倾朝廷，百僚莫敢忤旨。
qiáo èr xún zhī zhōng zòu hé ài zuì xìn zhě liù
乔二旬之中，奏劾艾罪衅者六。
ài fěng shàng shū yòu chéng gǒu xī miǎn qiáo guān fù wèi tún qí xiào wèi
艾讽尚书右丞苟晞免乔官，复为屯骑校尉。
zhāng chāng zhī luàn qiáo chū wèi wēi yuǎn jiāng jūn yù zhōu cì shǐ yǔ jīng zhōu cì shǐ liú hóng gòng tǎo chāng jìn zuǒ jiāng jūn
张昌之乱，乔出为威远将军、豫州刺史，与荆州刺史刘弘共讨昌，进左将军。
huì dì xi xìng cháng ān qiáo yǔ zhū zhōu jùn jǔ bīng yíng dà jià
惠帝西幸长安，乔与诸州郡举兵迎大驾。
dōng hǎi wáng yuè chéng zhì zhuǎn qiáo ān běi jiāng jūn jì zhōu cì shǐ yǐ fàn yáng wáng xiāo lǐng yù zhōu cì shǐ
东海王越承制转乔安北将军、冀州刺史，以范阳王虓领豫州刺史。
qiáo yǐ xiāo fēi tiān zǐ mìng bù shòu dài fā bīng jù zhī
乔以虓非天子命，不受代，发兵距之。
yǐng chuān tài shǒu liú yú nì yú xiāo qiáo shàng shàng shū liè yú zuì è
颍川太守刘舆昵于虓，乔上尚书列舆罪恶。
hé jiān wáng yóng de qiáo suǒ shàng nǎi xuān zhào shǐ zhèn nán jiāng jūn liú hóng zhēng dōng dà jiāng jūn liú zhǔn píng nán jiāng jūn péng chéng wáng shì yǔ qiáo bìng lì gōng xiāo yú xǔ chāng
河间王颙得乔所上，乃宣诏使镇南将军刘弘、征东大将军刘准、平南将军彭城王释与乔并力攻虓于许昌。
yú dì kūn lǜ zhòng jiù xiāo wèi zhì ér xiāo bài xiāo nǎi yǔ kūn jù bēn hé běi
舆弟琨率众救虓，未至而虓败， 虓乃与琨俱奔河北。
wèi jǐ kūn lǜ tū qí wǔ qiān jì hé gōng qiáo qiáo jié kūn fù fán yǐ jiàn chē zài zhī jù kǎo chéng yǐ jù xiāo zhòng bù dí ér kuì
未几，琨率突骑五千济河攻乔，乔劫琨父蕃，以槛车载之，据考城以距虓，众不敌而溃。
qiáo fù shōu sàn zú zhūn yú píng shì hé jiān wáng yóng jìn qiáo zhèn dōng jiāng jūn jiǎ jié yǐ qí zhǎng zǐ yòu wèi dōng jùn tài shǒu yòu qiǎn liú hóng liú zhǔn péng chéng wáng shì děng lǜ bīng yuán qiáo
乔复收散卒，屯于平氏，河间王颙进乔镇东将军、假节，以其长子祐为东郡太守，又遣刘弘、刘准、彭城王释等率兵援乔。
hóng yǔ qiáo jiān yuē shì chéng fàn yáng yù dài míng shǐ jūn
弘与乔笺曰：“适承范阳欲代明使君。
míng shǐ jūn shòu mìng běn cháo liè jū fāng bó dāng guān ér xíng tóng jiǎng wáng shì héng jiàn qiān dài chéng wèi bù yǔn
明使君受命本朝，列居方伯，当官而行，同奖王室，横见迁代，诚为不允。
rán gǔ rén yǒu yán qiān niú yǐ xī rén zhī tián xìn yǒu zuì yǐ ér duó zhī niú fá yì zhòng yǐ
然古人有言，牵牛以蹊人之田，信有罪矣，而夺之牛，罚亦重矣。
míng shǐ jūn bù rěn liàng zhí juàn jiè zhī fèn gān wéi róng shǒu qiè yǐ wéi guò
明使君不忍亮直狷介之忿，甘为戎首，窃以为过。
hé zhě
为什么呢？
zhì rén zhī dào yòng xíng shě cáng
至人之道，用行舍藏。
kuà xià zhī rǔ yóu yi fǔ jiù kuàng yú huàn dài zhī xián xiān jiè zhī xìn zāi
跨下之辱，犹宜俯就，况于换代之嫌，纤介之衅哉！
fàn yáng guó shǔ shǐ jūn shù xìng zhōu zhī zōng méng shū bù jiàn qīn qū zhí jì jūn zé yǒu suǒ zài
范阳国属，使君庶姓，周之宗盟，疏不间亲，曲直既均， 责有所在。
lián lìn qū qū zhàn guó zhī jiāng yóu néng shēng jiàng yǐ lì shè jì kuàng mìng shì zhī shì zāi
廉蔺区区战国之将，犹能升降以利社稷，况命世之士哉！
jīn tiān xià fēn yún zhǔ shàng bō yuè zhèng shì zhōng chén yì shì tóng xīn lù lì zhī shí
今天下纷纭， 主上播越，正是忠臣义士同心戮力之时。
hóng shí àn liè guò méng guó ēn yuàn yǔ shǐ jūn gòng dài méng zhǔ yàn háng xià fēng sǎo chú xiōng kòu jiù cāng shēng zhī dào xuán fǎn běi chén yú tài jí
弘实暗劣，过蒙国恩，愿与使君共戴盟主， 雁行下风，扫除凶寇，救苍生之倒悬，反北辰于太极。
cǐ gōng wèi lì bù yí guāi lí
此功未立，不宜乖离。
bèi méng gù yù qíng lóng yú cháng pī lù dān chéng bù gǎn bù jìn
备蒙顾遇，情隆于常，披露丹诚，不敢不尽。
chūn qiū zhī shí zhū hóu xiāng fá fù wèi hé qīn zhě duō yǐ
春秋之时，诸侯相伐，复为和亲者多矣。
yuàn míng shǐ jūn huí jì wǎng zhī hèn zhuī bù èr zhī zōng jiě lián huán zhī jié xiū rú chū zhī hǎo
愿明使君回既往之恨，追不二之踪，解连环之结，修如初之好。
fàn yáng yì jiāng huǐ qián zhī shī sī chóng hòu xìn yǐ
范阳亦将悔前之失， 思崇后信矣。
dōng hǎi wáng yuè jiāng tǎo qiáo hóng yòu yǔ yuè shū yuē shì wén yǐ wú zhōu jiāng shàn jǔ bīng zhú fàn yáng dāng tǎo zhī chéng míng tóng yì chéng huò luàn zhī yi
东海王越将讨乔，弘又与越书曰：“适闻以吾州将擅举兵逐范阳，当讨之，诚明同异、惩祸乱之宜。
rán wú qiè wèi bù kě
然吾窃谓不可。
hé zhě
为什么呢？
jīn běi chén qiān jū yuán shǒu yí xìng qún hòu kàng yì yǐ móu wáng shì wú zhōu jiāng hé guó zhòng ēn liè wèi fāng bó yì fá gǔ jí róng lù lì zhì mìng zhī qiū yě
今北辰迁居，元首移幸，群后抗义以谋王室，吾州将荷国重恩，列位方伯，亦伐鼓即戎，戮力致命之秋也。
ér fàn yáng dài zhī wú zhōu jiāng bù cóng yóu dài zhī bù yǔn dàn jiǎo wǎng guò zhèng gèng yǐ wéi zuì ěr
而范阳代之， 吾州将不从，由代之不允，但矫枉过正，更以为罪耳。
xī qí huán shè shè gōu zhī chóu ér xiāng guǎn zhòng jìn wén wàng zhǎn qū zhī yuàn ér qīn bó dī fāng zhī yú jīn dāng hé yǒu zāi
昔齐桓赦射钩之仇而相管仲， 晋文忘斩祛之怨而亲勃鞮，方之于今，当何有哉！
qiě jūn zǐ gōng zì hòu ér báo zé yú rén jīn jiān chén nòng quán cháo tíng kùn bī cǐ sì hǎi zhī suǒ wēi jù yi shì sī xián gòng cún gōng yì hán gòu nì xiá rěn suǒ nán rěn yǐ dà nì wèi xiān fèng yíng wèi jí bù kě sī xiǎo yuàn wàng dà dé yě
且君子躬自厚而薄责于人，今奸臣弄权，朝廷困逼，此四海之所危惧，宜释私嫌，共存公义，含垢匿瑕，忍所难忍， 以大逆为先，奉迎为急，不可思小怨忘大德也。
gǒu chóng zhōng shù gòng míng fēn jú lián qí tuī fēng gè zhì chén jié wú zhōu jiāng bì shū xiě gān dǎn yǐ bào suǒ méng shí bù zú jì yī zhāo zhī miù fā hè rán zhī nù shǐ hán lú dōng guō xiāng kùn ér wèi chái láng zhī qín yě
苟崇忠恕，共明分局，连旗推锋， 各致臣节，吾州将必输写肝胆，以报所蒙，实不足计一朝之谬，发赫然之怒，使韩卢东郭相困而为豺狼之擒也。
wú suī shù xìng fù chéng guò fèn shí yuàn zú xià lǜ qí nèi wài yǐ kāng wáng shì qiè chǐ tóng chái zì wèi dù hài
吾虽庶姓，负乘过分，实愿足下率齐内外，以康王室， 窃耻同侪自为蠹害。
tān xiàn suǒ huái wéi zú xià tú zhī
贪献所怀，惟足下图之。
yòu shàng biǎo yuē fàn yáng wáng xiāo yù dài yù zhōu cì shǐ qiáo qiáo jǔ bīng zhú xiāo sī kōng dōng hǎi wáng yuè yǐ qiáo bù cóng mìng tǎo zhī
”又上表曰：“范阳王虓欲代豫州刺史乔，乔举兵逐虓，司空、东海王越以乔不从命讨之。
chén yǐ wéi qiáo tiǎn shòu shū ēn xiǎn jū zhōu sī zì yù lì gōng yú shí yǐ xùn guó nán wú tā zuì quē ér fàn yáng dài zhī dài zhī wèi fēi
臣以为乔忝受殊恩，显居州司，自欲立功于时，以徇国难，无他罪阙，而范阳代之，代之为非。
rán qiáo yì bù dé yǐ xiāo zhī fēi zhuān wēi zhé tǎo chéng yīng xiǎn lù yǐ chéng bù kè
然乔亦不得以虓之非，专威辄讨，诚应显戮以惩不恪。
rán zì qǐng bīng gē fēn luàn cāi huò fēng shēng kǒng yí xì gòu yú qún wáng zāi nàn yán yú zōng zǐ quán bǐng lóng yú cháo tíng nì shùn xiào yú chéng bài jīn xī wèi zhōng míng dàn wèi nì piān qí fǎn ér hù wéi róng shǒu zǎi jí yǐ lái gǔ ròu zhī huò wèi yǒu rú jīn zhě yě
然自顷兵戈纷乱，猜祸锋生，恐疑隙构于群王，灾难延于宗子，权柄隆于朝廷，逆顺效于成败，今夕为忠，明旦为逆，翩其反而，互为戎首，载籍以来，骨肉之祸未有如今者也。
chén qiè bēi zhī tòng xīn jí shǒu
臣窃悲之，痛心疾首。
jīn biān chuí wú bèi yù zhī chǔ zhōng huá yǒu zhù zhóu zhī kùn ér gǔ gōng zhī chén bù wéi guó tǐ zhí jìng xún cháng zì xiāng chu bō wèi hài zhuǎn shēn jī huǐ xiāo gǔ
今边陲无备豫之储，中华有杼轴之困，而股肱之臣不惟国体，职竞寻常，自相楚剥，为害转深，积毁销骨。
wàn yī sì yí chéng xū wèi biàn cǐ yì měng shòu jiāo dòu zì xiào yú biàn zhuāng zhě yǐ
万一四夷乘虚为变，此亦猛兽交斗，自效于卞庄者矣。
chén yǐ wéi yi sù fā míng zhào zhào yuè děng lìng liǎng shì cāi xián gè bǎo fēn jú
臣以为宜速发明诏，诏越等令两释猜嫌，各保分局。
zì jīn yǐ hòu qí yǒu bù bèi zhào shū shàn xīng bīng mǎ zhě tiān xià gòng fá zhī
自今以后，其有不被诏书擅兴兵马者， 天下共伐之。
shī yún shuí néng zhí rè shì bù yǐ zhuó
《诗》云：‘谁能执热，逝不以濯？
ruò chéng zhuó zhī bì wú zhuó làn zhī huàn yǒng yǒu tài shān zhī gù yǐ
’若诚濯之，必无灼烂之患，永有泰山之固矣。
shí hé jiān wáng yóng fāng jù guān dōng yǐ qiáo wèi zhù bù nà qí yán
时河间王颙方距关东，倚乔为助，不纳其言。
dōng hǎi wáng yuè yí xí tiān xià shuài jiá shì sān wàn jiāng rù guān yíng dà jià jūn cì yú xiāo qiáo jù qiǎn zi yòu jù yuè yú xiāo xiàn zhī líng bì
东海王越移檄天下，帅甲士三万， 将入关迎大驾，军次于萧，乔惧，遣子祐距越于萧县之灵壁。
liú kūn fēn bīng xiàng xǔ chāng xǔ chāng rén nà zhī
刘琨分兵向许昌，许昌人纳之。
kūn zì xíng yáng lǜ bīng yíng yuè yù yòu zhòng kuì jiàn shā
琨自荥阳率兵迎越，遇祐，众溃见杀。
qiáo zhòng suì sàn yǔ wǔ bǎi qí bēn píng shì
乔众遂散，与五百骑奔平氏。
dì hái luò yáng dà shè yuè fù biǎo qiáo wèi tài fù jūn zī jì jiǔ
帝还洛阳，大赦，越复表乔为太傅军谘祭酒。
yuè hōng fù yǐ qiáo wèi dū du yù zhōu zhū jūn shì zhèn dōng jiāng jūn yù zhōu cì shǐ
越薨，复以乔为都督豫州诸军事、镇东将军、豫州刺史。
zú yú guān shí nián liù shí sān
卒于官，时年六十三。
mǐn dì mò zhuī zèng sī kōng
愍帝末，追赠司空。
zi tǐng yǐng chuān tài shǒu
子挺，颍川太守。
tǐng zi dān
挺子耽。
dān zì jìng dào
耽字敬道。
shǎo yǒu xíng jiǎn yǐ yì shàng liú chēng wèi zōng zú suǒ tuī
少有行检，以义尚流称，为宗族所推。
bó xué míng xí shī lǐ sān shǐ
博学，明习《诗》、《礼》、 三史。
lì dù zhī shàng shū jiā sàn qí cháng shì
历度支尚书，加散骑常侍。
zài zhí gōng píng lián shèn suǒ lì zhe jī
在职公平廉慎，所莅著绩。
huán xuán dān nǚ xù yě
桓玄，耽女婿也。
jí xuán fǔ zhèng yǐ dān wèi shàng shū lìng jiā shì zhōng bù bài gǎi shòu tè jìn jīn zǐ guāng lù dài fu
及玄辅政，以耽为尚书令，加侍中，不拜，改授特进、金紫光禄大夫。
xún zú zhuī zèng zuǒ guāng lù dài fu kāi fǔ
寻卒，追赠左光禄大夫、开府。
dān zi liǔ
耽子柳。
liǔ zì shū huì yì yǒu míng yù
柳字叔惠，亦有名誉。
shǎo dēng qīng guān lì shàng shū zuǒ yòu pú yè
少登清官，历尚书左右仆射。
shí yòu chéng fu dí hǎo guǎng dú shū ér bù jiě qí yì liǔ wéi dú lǎo zi ér yǐ dí měi qīng zhī
时右丞傅迪好广读书而不解其义，柳唯读《老子》而已，迪每轻之。
liǔ yún qīng dú shū suī duō ér wú suǒ jiě kě wèi shū lù yǐ
柳云：“卿读书虽多，而无所解，可谓书簏矣。
shí rén zhòng qí yán
”时人重其言。
chū wèi xú yǎn jiāng sān zhōu cì shǐ
出为徐、兖、江三州刺史。
zú zèng yòu guāng lù dài fu kāi fǔ yí tóng sān sī
卒，赠右光禄大夫、开府仪同三司。
qiáo dì yì shǐ ān tài shǒu
乔弟乂，始安太守。
yì zi chéng dān yáng yǐn
乂子成，丹阳尹。
shǐ chén yuē zhōu jùn rén lún jiàn wù zhōu fù lǐ shí jīng xiáng huá yì dòng gù lǐ jīng liú qiáo zhì cún liàng zhí yòng néng lì guān nèi wài xián zhe xūn yōng
史臣曰：周浚人伦鉴悟，周馥理识精详，华轶动顾礼经，刘乔志存谅直，用能历官内外，咸著勋庸。
ér zǔ xuān xiàn cè qiān dū guāi wǔ yú dōng hǎi yàn xià xì xīn chén jí huò zuì yú láng yá nǎi bèi yǐ è míng jiā qí xiǎn lù qǐ bù āi zāi
而祖宣献策迁都，乖忤于东海，彦夏系心宸极，获罪于琅邪， 乃被以恶名，加其显戮，岂不哀哉！
xiàng ruò wéi zuǒ yī rèn yú yī chuān jiàn yòu shè yú huái fú jù fāng chéng zhī xiǎn jiè quán chu zhī zī jiǎn liàn wú yuè zhī bīng cáo yǐn huái hǎi zhī sù zòng wèi néng qí tiān yǒng mìng yóu zú yǐ shū nàn huǎn wáng
向若违左衤任于伊川，建右社于淮服，据方城之险，藉全楚之资，简练吴越之兵，漕引淮海之粟，纵未能祈天永命，犹足以纾难缓亡。
jiē hū
唉！
bù yòng qí liáng fù bǐ wǒ bèi qí cǐ zhī wèi yě
“不用其良，覆俾我悖”，其此之谓也。
gǒu xī zhuó zì yōng wēi wèi jū shàng jiàng shì wèi zhī gōng wèi lì tān bào zhī xìn yǐ zhāng jiǎ shǒu shì lóng yǐ zhì tú lù sī suǒ wèi shā rén duō yǐ néng wú jí cǐ hu
苟晞擢自庸微，位居上将， 释位之功未立，贪暴之衅已彰，假手世龙，以至屠戮，斯所谓“杀人多矣，能无及此乎”！
zàn yuē kāi lín cái lǐ yuán dēng guì shì jī zhe zhé chōng huà xíng jiāng sì
赞曰：开林才理，爰登贵仕，绩著折冲，化行江汜。
yì jì zūn zhǔ fù yì qín wáng bèi shí huò lì wéi tiān bù xiáng
轶既尊主，馥亦勤王，背时获戾，违天不祥。
qiáo wèi róng shǒu wèi shi xíng cáng
乔为戎首，未识行藏。
dào jiāng jū lǚ wēi míng kè jǔ lǐng nüè yǒu wén zhōng qín wèi qǔ
道将鞠旅，威名克举，领虐有闻，忠勤未取。