yáo lìng yán zhāng guāng shèng yuán xiū qiáo lín zhāng shè jiǎng zhèn hóng jīng lún péng yǎn
○姚令言张光晟源休乔琳张涉蒋镇洪经纶彭偃
yáo lìng yán hé zhōng rén yě
姚令言，河中人也。
shǎo yìng mù qǐ yú zú wǔ lì jīng yuán jié dù mǎ lín
少应募，起于卒伍，隶泾原节度马璘。
yǐ zhàn gōng lèi shòu jīn wú dà jiāng jūn tóng zhèng wèi yá qián bīng mǎ shǐ gǎi shì tài cháng qīng jiān yù shǐ zhōng chéng
以战功累授金吾大将军同正，为衙前兵马使，改试太常卿、兼御史中丞。
jiàn zhōng yuán nián mèng hào wèi jīng yuán jié dù liú hòu zì yǐ wén lì jìn shēn bù lè jūn lǚ pín biǎo jiàn lìng yán jǐn sù kān rèn jiàng shuài
建中元年，孟暤为泾原节度留后，自以文吏进身，不乐军旅，频表荐令言谨肃，堪任将帅。
hào xún guī cháo tíng suì bài lìng yán wèi sì zhèn běi tíng xíng yíng jīng yuán jié dù shǐ jīng zhōu cì shǐ jiān yù shǐ dài fū
暤寻归朝廷，遂拜令言为四镇北庭行营泾原节度使、泾州刺史、兼御史大夫。
jiàn zhōng sì nián li xī liè pàn kòu xiàn rǔ zhōu zhào gē shū yào lǜ shī gōng zhī yíng yú xiāng chéng
建中四年，李希烈叛，寇陷汝州，诏哥舒曜率师攻之，营于襄城。
xī liè bīng shù wàn wéi xiāng chéng shì shén wēi jí
希烈兵数万围襄城，势甚危急。
shí yuè zhào lìng yán lǜ běn zhèn bīng wǔ wàn fù yuán
十月，诏令言率本镇兵五万赴援。
jīng shī lí zhèn duō xié zǐ dì ér lái wàng zhì jīng shī yǐ huò hòu shǎng jí shī shàng lù yī wú suǒ cì
泾师离镇，多携子弟而来， 望至京师以获厚赏，及师上路，一无所赐。
shí zhào jīng zhào yǐn wáng hóng kào jūn shì wéi lì shí cài dàn ér yǐ jūn shì fù ér bù gù jiē fèn nù yáng yán yuē wú bèi qì fù mǔ qī zǐ jiāng sǐ yú nán ér shí bù dé bǎo ān néng yǐ cǎo mìng hàn bái rèn yé
时诏京兆尹王翃犒军士，唯粝食菜啖而已，军士覆而不顾，皆愤怒，扬言曰：“吾辈弃父母妻子，将死于难，而食不得饱， 安能以草命捍白刃耶！
guó jiā qióng lín dà yíng bǎo huò duī jī bù qǔ cǐ yǐ zì huó hé wǎng yé
国家琼林、大盈，宝货堆积，不取此以自活，何往耶？
xíng cì chǎn shuǐ nǎi fǎn gē dà hū gǔ zào ér hái
”行次浐水，乃返戈，大呼鼓噪而还。
lìng yán yuē bǐ yuē dōng dōu yǒu hòu shǎng r láng wù cǎo cǎo cǐ fēi qiú huó zhī liáng tú yě
令言曰：“比约东都有厚赏，儿郎勿草草，此非求活之良图也。
zhòng bù tīng yǐ gē huán lìng yán qǐng tuì lìng yán jí zòu zhī
”众不听，以戈环令言请退，令言急奏之。
shàng kǒng lìng nèi kù chū zēng cǎi èr shí chē chí cì zhī jūn shēng hào hào lìng yán bù néng jí
上恐，令内库出缯彩二十车驰赐之，军声浩浩，令言不能戢。
jiē shì jū rén láng bèi zǒu cuàn luàn bīng hū yuē wù zǒu bù shuì rǔ jiān jià yǐ
街市居人狼狈走窜，乱兵呼曰：“勿走，不税汝间架矣！
dé zōng lìng pǔ wáng yǔ xué shì jiāng gōng fǔ wǎng fǔ láo zhī cái chū nèi mén zéi yǐ zhǎn guān zhèn yú dān fèng lóu xià
”德宗令普王与学士姜公辅往抚劳之，才出内门，贼已斩关，阵于丹凤楼下。
shì rì dé zōng cāng cù chū xìng zéi zòng rù fǔ kù niǎn yùn jí lì ér zhǐ
是日，德宗仓卒出幸，贼纵入府库辇运，极力而止。
shí tài wèi zhū cǐ ba zhèn jū jìn chāng lǐ dì shì yè pàn zú móu yuē zhū tài wèi jiǔ qiú yú zhái ruò yíng wéi zhǔ dà shì jì yǐ
时太尉朱泚罢镇居晋昌里第，是夜，叛卒谋曰：“朱太尉久囚于宅，若迎为主， 大事济矣。
cǐ cháng jié zhì jīng zhōu zhòng zhī qí shī quán fèi jū yàng yàng yòu xìng cǐ kuān hé nǎi qǐng lìng yán lǜ qí yíng cǐ yú jìn chāng lǐ
”泚尝节制泾州，众知其失权，废居怏怏，又幸泚宽和，乃请令言率骑迎泚于晋昌里。
cǐ chū chí yí yǐ shí sì zhī xú guān zhòng yì jì ér zhū xiào qí zhì nǎi zì dì zhāng jù huǒ rù jū hán yuán diàn
泚初迟疑，以食饲之，徐观众意，既而诸校齐至，乃自第张炬火入居含元殿。
jì jiàn hào nǎi yǐ lìng yán wèi shì zhōng yǔ yuán xiū tóng zhī zéi zhèng shì
既僭号，乃以令言为侍中，与源休同知贼政事。
jì yǐ shēn xiān nì luàn pō jìn xīn yú zéi hài zōng shì wéi fèng tiān jiē lìng yán wéi shǒu shuài yě
既以身先逆乱，颇尽心于贼，害宗室，围奉天，皆令言为首帅也。
qún xiōng yàn lè jì zuì lìng yán yǔ yuán xiū lùn gōng lìng yán zì cǐ xiāo hé yuán xiū yuē wéi wò zhī móu chéng qín zhī yè wú chū yǔ zhī yòu zhě
群凶宴乐，既醉，令言与源休论功，令言自此萧何，源休曰：“帷幄之谋，成秦之业，无出予之右者。
wú bǐ xiāo hé wú ràng zi dāng cáo cān kě yǐ
吾比萧何无让，子当曹参可矣。
shí cháo shì zài zéi tíng zhě wén zhī jiē xiào wèi yuán xiū wèi huǒ pò zàn hòu
”时朝士在贼廷者，闻之皆笑，谓源休为火迫酂侯。
zhū cǐ bài lìng yán yǔ zhāng tíng zhī shàng yǒu zhòng wàn rén cóng cǐ jiāng rù tǔ bō
朱泚败，令言与张廷芝尚有众万人，从泚将入吐蕃。
zhì jīng zhōu yù tóu tián xī jiàn xī jiàn wěi zhì lǐ yòu zhī yǔ cǐ jù zhǎn shǒu lái xiàn
至泾州，欲投田希鉴，希鉴伪致礼诱之，与泚俱斩首来献。
zhāng guāng shèng jīng zhào zhōu zhì rén qǐ yú háng jiān
张光晟，京兆盩厔人，起于行间。
tiān bǎo mò gē shū hàn bīng bài tóng guān dà jiàng wáng sī lǐ suǒ chéng mǎ zhōng liú shǐ ér bì guāng shèng shí zài qí zú zhī zhōng yīn xià yǐ mǎ shòu sī lǐ
天宝末，哥舒翰兵败潼关，大将王思礼所乘马中流矢而毙，光晟时在骑卒之中，因下，以马授思礼。
sī lǐ wèn qí xìng míng bù gào ér tuì sī lǐ yīn jì qí xíng mào cháng shǐ rén mì qiú zhī
思礼问其姓名，不告而退， 思礼阴记其形貌，常使人密求之。
wú hé sī lǐ wèi hé dōng jié dù shǐ qí piān jiàng xīn yún jīng wèi dài zhōu cì shǐ lǚ wèi jiàng xiào zèn huǐ sī lǐ nù yān
无何，思礼为河东节度使，其偏将辛云京为代州刺史，屡为将校谮毁，思礼怒焉。
yún jīng huáng jù bù zhī suǒ chū
云京惶惧，不知所出。
guāng shèng shí lì yún jīng huī xià yīn jiān jìn yuē guāng shèng sù yǒu dé yú wáng sī kōng bǐ bù yán zhū chǐ yǐ jiù ēn shòu shǎng
光晟时隶云京麾下，因间进曰：“光晟素有德于王司空，比不言诸，耻以旧恩受赏。
jīn shǐ jūn yōu pò guāng shèng qǐng fèng mìng yī jiàn sī kōng zé shǐ jūn zhī nán kě jiě
今使君忧迫，光晟请奉命一见司空，则使君之难可解。
yún jīng rán qí jì jí lìng zhī tài yuán
”云京然其计，即令之太原。
nǎi yè sī lǐ wèi jí yán jiù sī lǐ shi zhī jù yuē ěr qǐ fēi wú gù rén hu
乃谒思礼，未及言旧， 思礼识之，遽曰：“尔岂非吾故人乎？
hé xiāng jiàn zhī wǎn yě
为何这么晚才相见！
guāng shèng suì chén tóng guān zhī shì sī lǐ dà xǐ yīn zhí qí shǒu gǎn qì yuē wú yǒu jīn rì zi zhī lì yě
”光晟遂陈潼关之事，思礼大喜，因执其手感泣曰：“吾有今日，子之力也。
qiú zǐ pō jiǔ jìng cǐ xiāng yù hé wèi rú zhī
求子颇久，竟此相遇，何慰如之？
mìng tóng tà ér zuò jié wèi xiōng dì
” 命同榻而坐，结为兄弟。
guāng shèng suì shù yún jīng zhī qū sī lǐ yuē yún jīng bǐ shè bàng yán guò yì bù xì jīn wèi gù rén tè shě zhī yǐ
光晟遂述云京之屈，思礼曰：“云京比涉谤言，过亦不细， 今为故人，特舍之矣。
jí rì zhuó guāng shèng wèi bīng mǎ shǐ lài tián zhái jiān bó shén hòu lèi zòu tè jìn shì tài cháng shǎo qīng wěi yǐ xīn fù
”即日擢光晟为兵马使，赉田宅、缣帛甚厚，累奏特进，试太常少卿，委以心腹。
jí yún jīng wèi hé dōng jié dù shǐ yòu zòu guāng shèng wèi dài zhōu cì shǐ
及云京为河东节度使，又奏光晟为代州刺史。
dà lì mò qiān chán yú dū hù jiān yù shǐ zhōng chéng zhèn wǔ jūn shǐ
大历末，迁单于都护、兼御史中丞、振武军使。
dài zōng mì wèi zhī yuē běi fān zòng héng rì jiǔ dāng sī suǒ yù zhī jì
代宗密谓之曰：“北蕃纵横日久，当思所御之计。
guāng shèng jì shòu mìng zhì zhèn wēi lìng shén xíng
”光晟既受命，至镇，威令甚行。
jiàn zhōng yuán nián huí hé tū dǒng méi lù lǐng zhòng bìng zá zhǒng hú děng zì jīng shī hái guó yú zài jīn bó xiāng zhǔ yú dào
建中元年，回纥突董梅录领众并杂种胡等自京师还国，舆载金帛，相属于道。
guāng shèng yà qí zhuāng tuó pō duō qián lìng yì lì yǐ zhǎng zhuī cì zhī zé jiē niǎn guī suǒ yòu zhì jīng shī fù rén yě
光晟讶其装橐颇多，潜令驿吏以长锥刺之，则皆辇归所诱致京师妇人也。
suì gěi tū dǒng jí suǒ lǐng tú xī lìng fù yàn jiǔ hān guāng shèng fú jiǎ jǐn jū ér shā zhī sǐ zhě qiān yú rén wéi liú èr hú guī guó fù mìng
遂给突董及所领徒悉令赴宴，酒酣，光晟伏甲尽拘而杀之，死者千余人，唯留二胡归国复命。
suì bù qí fù rén gěi liáng hái jīng shōu qí jīn bó shǎng lài jūn shì
遂部其妇人，给粮还京，收其金帛，赏赉军士。
hòu huí hé qiǎn shǐ lái su shàng bù yù shén zǔ fán qíng zhēng bài yòu jīn wú jiāng jūn
后回纥遣使来诉，上不欲甚阻蕃情，征拜右金吾将军。
huí hé yóu yuàn duì bù yǐ yòu jiàng wèi mù wáng fù xún gǎi tài pú qīng fù cái yàng yàng bù dé zhì
回纥犹怨怼不已，又降为睦王傅，寻改太仆卿，负才怏怏不得志。
zéi cǐ jiàn nì shǔ guāng shèng wěi jié dù shǐ jiān zǎi xiàng
贼泚僭逆，署光晟伪节度使兼宰相。
jí cǐ zhòng pín bài suì zé jīng bīng wǔ qiān pèi guāng shèng yíng yú jiǔ qǔ qù dōng wèi qiáo fán shí yú lǐ
及泚众频败，遂择精兵五千配光晟，营于九曲，去东渭桥凡十余里。
guāng shèng qián shǐ yú li shèng yǒu guī shùn zhī yì
光晟潜使于李晟，有归顺之意。
shèng jìn bīng rù yuàn guāng shèng quàn zéi cǐ yi sù xi bēn guāng shèng yǐ shù qiān rén sòng cǐ chū chéng yīn lǜ zhòng huí jiàng yú shèng
晟进兵入苑，光晟劝贼泚宜速西奔，光晟以数千人送泚出城，因率众回降于晟。
shèng yǐ qí chéng kuǎn yòu ài qí cái yù zòu yòng zhī bǐ lìng guī sī dì biǎo qǐng tè jiǎn qí zuì
晟以其诚款，又爱其材， 欲奏用之，俾令归私第，表请特减其罪。
měi dà yàn huì jiē lìng jiù zuò huá zhōu jié dù shǐ luò yuán guāng gòu zhī yuē wú bù néng yǔ fǎn lǔ tóng xí
每大宴会，皆令就坐，华州节度使骆元光诟之曰：“吾不能与反虏同席！
fú yī hái yíng
”拂衣还营。
shèng bù dé yǐ jū zhī sī dì hòu yǒu zhào yán qí zhuàng jī bù kě yuán nǎi zhǎn zhī
晟不得已，拘之私第，后有诏言其状迹不可原，乃斩之。
yuán xiū xiāng zhōu lín zhāng rén jīng zhào yǐn guāng yú zhī zǐ yě
源休，相州临漳人，京兆尹光舆之子也。
xiū yǐ gàn jú lèi shòu jiān chá yù shǐ diàn zhōng shì yù shǐ qīng miáo shǐ pàn guān qiān yú bù yuán wài láng
休以干局，累授监察御史、殿中侍御史、青苗使判官，迁虞部员外郎，。
chū tán zhōu cì shǐ rù wéi zhǔ kè láng zhōng qiān jǐ shì zhōng yù shǐ zhōng chéng zuǒ shù zǐ
出潭州刺史，入为主客郎中，迁给事中、御史中丞、左庶子。
qí qī jí lì bù shì láng wáng yì nǚ yě
其妻即吏部侍郎王翊女也。
yīn xiǎo fèn ér lí qī zú shàng sù xià yù shǐ tái yàn lǐ xiū chí liú bù dá kuǎn zhuàng chú míng pèi liú zhēn zhōu
因小忿而离，妻族上诉，下御史台验理， 休迟留不答款状，除名，配流溱州。
jiǔ zhī yí yuè zhōu
久之，移岳州。
jiàn zhōng chū yáng yán zhí zhèng yǐ jīng zhào yǐn yán yǐng wēi míng shāo zhe xīn yù qīng zhī
建中初，杨炎执政，以京兆尹严郢威名稍著，心欲倾之。
yǐng jí wáng yì shēng xù yě
郢，即王翊甥婿也。
xiū yǔ wáng shì lí jué zhī shí yán fēng wén xiū yǐng yǒu xì suì zhuó xiū zì liú rén wéi jīng zhào shǎo yǐn bǐ lìng cì yǐng guò shī
休与王氏离绝之时，炎风闻休、郢有隙，遂擢休自流人为京兆少尹，俾令伺郢过失。
xiū jì zhí jiǔ yǔ yǐng qīn shàn yán nù zhī zòu lìng yǐ běn guān jiān yù shǐ zhōng chéng fèng shǐ huí hé
休既职久，与郢亲善，炎怒之，奏令以本官兼御史中丞，奉使回纥。
xiū zhì zhèn wǔ jūn shǐ zhāng guāng shèng yǐ shā huí hé tū dǒng děng shàng chū yù suì jué qí shǐ lìng xiū hái dài mìng yú tài yuán
休至振武，军使张光晟已杀回纥突董等，上初欲遂绝其使，令休还，待命于太原。
jiǔ zhī fāng qiǎn réng lìng xiū guī qí tū dǒng yì mì shī dà xiǎo méi lù děng sì shī
久之方遣，仍令休归其突董、翳密施大小梅录等四尸。
tū dǒng zhě jí wǔ yì kè hán zhī shū fù yě
突董者，即武义可汗之叔父也。
shī jì zhì kè hán lìng zǎi chén yǐ xià jù cǎi fú chē mǎ lái yíng
尸既至， 可汗令宰臣已下具彩服车马来迎。
qí zǎi xiàng jié yú sāi jiā zuò dà zhàng lì xiū děng yú zhàng wài xuě zhōng jí shā tū dǒng děng gù
其宰相颉于思迦坐大帐，立休等于帐外雪中，诘杀突董等故。
xiū yuē tū dǒng děng zì yǔ zhāng guāng shèng fèn dòu ér sǐ fēi tiān zǐ mìng yě
休曰：“突董等自与张光晟忿斗而死，非天子命也。
yòu wèn shǐ zhě bèi táng guó fù zuì dāng sǐ bù néng zì lù yé
”又问：“使者背唐国，负罪当死，不能自戮耶？
bù rán hé jiǎ shǒu yú wǒ shā zhī yě
不然，何假手于我杀之也？
fán jiāng shā zhě shù yǐ yán pō bèi màn nǎi yǐn qù gōng xì shén báo liú zhī wǔ shí yú rì nǎi de hái
”凡将杀者数矣，言颇悖慢，乃引去，供饩甚薄，留之五十余日，乃得还。
kè hán shǐ wèi xiū yuē wǒ guó rén jiē yù shā rǔ wéi wǒ bù rán
可汗使谓休曰：“我国人皆欲杀汝，唯我不然。
rǔ guó yǐ shā tū dǒng děng wú yòu shā rǔ yóu yǐ xuè xǐ xuè wū yì shén ěr
汝国已杀突董等，吾又杀汝，犹以血洗血，污益甚尔。
wú jīn yǐ shuǐ xǐ xuè bù yì shàn hu
吾今以水洗血，不亦善乎！
suǒ qiàn wú mǎ zhí juàn yī bǎi bā shí wàn shū dāng sù guī zhī
所欠吾马直绢一百八十万疋，当速归之。
qiǎn sàn zhī jiāng jūn kāng chì xīn děng suí xiū lái cháo xiū jìng bù dé jiàn qí kè hán
”遣散支将军康赤心等随休来朝，休竟不得见其可汗。
xún qiǎn chì xīn děng guī yǔ zhī bó shí wàn shū jīn yín shí wàn liǎng cháng qí mǎ zhí
寻遣赤心等归，与之帛十万疋、金银十万两，偿其马直。
xiū lǚ wēi ér hái zǎi xiàng lú qǐ yòu kǒng fù mìng zhī rì yǐ kǒu biàn jié ēn jiāng zhì tài yuán jù zòu wèi guāng lù qīng
休履危而还，宰相卢杞又恐复命之日以口辩结恩，将至太原，遽奏为光禄卿。
xiū yǐ qí hái shǐ shǎng báo jū cháng yuàn wàng
休以其还使赏薄，居常怨望。
huì jīng yuán bīng pàn lì zhū cǐ wéi zhǔ
会泾原兵叛，立朱泚为主。
chū dàn chēng tài wèi cháo guān yè cǐ zhě xī quàn zòu yíng luán jià jì bù hé cǐ yì ér tuì
初但称太尉，朝官谒泚者，悉劝奏迎銮驾，既不合泚意而退。
jí xiū zhì suì píng rén yí shí yán duō bèi nì shèng chén chéng bài chēng shù fú mìng quàn lìng jiàn hào
及休至，遂屏人移时，言多悖逆，盛陈成败，称述符命，劝令僭号。
cǐ yuè qí yán yǐ xiū wèi zǎi xiàng pàn dù zhī
泚悦其言，以休为宰相，判度支。
xiū suì wèi móu zhǔ zhì yú bīng shí jūn zī qiān chú bǔ nǐ nèi wài zī móu yī bǐng xiū huà
休遂为谋主，至于兵食军资，迁除补拟，内外咨谋， 一禀休画。
gù shí rén yún yuán xiū zhī nì shén yú zhū cǐ
故时人云：“源休之逆，甚于朱泚。
cháo tíng dà chén zhī bēn cuàn bù huò zhě duō wèi xiū suǒ yòu zhì yǐ zhì lù rǔ zhí xiū ér wèi gài fēi yī yān
”朝廷大臣之奔窜不获者，多为休所诱致，以至戮辱，职休而为，盖非一焉。
yòu quàn cǐ chú jiǎn zōng shì yǐ jué rén wàng mìng wàn nián xiàn zéi cáo wèi yáng zhàn zhuān qí duàn jué zhū wáng zǐ sūn yù hài bù kě shèng shǔ
又劝泚锄翦宗室，以绝人望，命万年县贼曹尉杨偡专其断决，诸王子孙遇害不可胜数。
cǐ bài zǒu xiū suí zhì níng zhōu
泚败走，休随至宁州。
cǐ sǐ xiū zǒu fèng xiáng wèi qí bù qǔ suǒ shā chuán shǒu lái xiàn
泚死，休走凤翔，为其部曲所杀，传首来献。
xiū sān zi bìng zhǎn yú dōng shì jí mò qí jiā
休三子并斩于东市，籍没其家。
qiáo lín tài yuán rén
乔琳，太原人。
shǎo gū pín zhì xué yǐ wén cí chēng
少孤贫志学，以文词称。
tiān bǎo chū jǔ jìn shì bǔ chéng wǔ wèi lèi shòu xìng píng wèi
天宝初，举进士，补成武尉，累授兴平尉。
shuò fāng jié dù guō zi yí pì wèi zhǎng shū jì xún bài jiān chá yù shǐ
朔方节度郭子仪辟为掌书记，寻拜监察御史。
lín tì tǎng shū dàn hǎo tán xié wǔ xuè liáo liè pō wú lǐ jiǎn
琳倜傥疏诞，好谈谐，侮谑僚列，颇无礼检。
tóng yuàn yù shǐ bì yào chū yǔ lín cháo qiào wǎng fù yīn chéng xìn xì suì yǐ gōng shì hù xiāng gào sù zuò biǎn bā zhōu yuán wài sī hù
同院御史毕耀初与琳嘲诮往复，因成衅隙，遂以公事互相告诉，坐贬巴州员外司户。
suì qǐ wèi nán guō lìng gǎi diàn zhōng shì yù shǐ chōng shān nán jié dù zhāng xiàn chéng xíng jūn sī mǎ
遂起为南郭令，改殿中侍御史，充山南节度张献诚行军司马。
shǐ ba wèi jiàn nán dōng chuān jié dù xiān yú shū míng pàn guān
使罢，为剑南东川节度鲜于叔明判官。
gǎi jiǎn jiào jià bù láng zhōng guǒ mián suì sān zhōu cì shǐ jiān yù shǐ zhōng chéng
改检校驾部郎中、果绵遂三州刺史、兼御史中丞。
rù wèi dà lǐ shǎo qīng guó zǐ jì jiǔ
入为大理少卿、国子祭酒。
chū wèi huái zhōu cì shǐ
出为怀州刺史。
lín sù yǔ zhāng shè yǒu shàn shàng zài chūn gōng shè cháng wèi shì dú
琳素与张涉友善，上在春宫，涉尝为侍读。
jí sì wèi duō yǐ zhèng shì xún fǎng yú shè shèng chēng lín shí dù cái lüè kān bèi dà yòng yīn bài yù shǐ dài fū píng zhāng shì
及嗣位，多以政事询访于涉，盛称琳识度材略，堪备大用，因拜御史大夫、 平章事。
lín běn cū cái yòu nián gāo yǒu ěr jí shàng měi gù wèn duì dá shī cì lùn zòu bù hé shí
琳本粗材，又年高有耳疾，上每顾问，对答失次，论奏不合时。
xìng jū xiàng wèi fán bā shí yú rì chú gōng bù shàng shū ba zhī zhèng shì xún jiā yíng huáng tài hòu fù shǐ
幸居相位凡八十余日，除工部尚书，罢知政事，寻加迎皇太后副使。
zhū cǐ zhī luàn hù cóng zhì fèng tiān zhuǎn lì bù shàng shū qiān tài zǐ shǎo shī
朱泚之乱，扈从至奉天，转吏部尚书，迁太子少师。
zài xìng liáng yáng cóng zhì zhōu zhì tuō yǐ mǎ fá chí liú shàng yǐ lín jiù lǎo xīn jìng zhòng zhī wèi yù pō zhì yǐ yù mǎ yì pǐ gěi yān
再幸梁、洋，从至盩厔， 托以马乏迟留，上以琳旧老，心敬重之，慰谕颇至，以御马一匹给焉。
yòu kěn cí yǐ lǎo jí bù kān shān zǔ dēng dùn shàng chàng rán cì zhī suǒ zhí cè yuē miǎn wèi liáng tú yǔ qīng jué yǐ
又恳辞以老疾不堪山阻登顿，上怅然，赐之所执策曰：“勉为良图，与卿决矣。
hòu shù rì nǎi xuē fà wèi sēng zhǐ xiān yóu sì
”后数日，乃削发为僧，止仙游寺。
zéi cǐ wén zhī suì lìng shù shí qí zhuī zhì jīng chéng bǐ wèi wěi lì bù shàng shū
贼泚闻之，遂令数十骑追至京城，俾为伪吏部尚书。
lìng yuán xiū bèi gōng fú kuì ròu shí lín suī cí ràng ér sēng yán qiú shī
令源休被公服，馈肉食，琳虽辞让，而僧言求施。
lín zhǎng zéi zhōng lì bù xuǎn rén qián qǐng yuē suǒ zhù mǒu guān bù wěn biàn
琳掌贼中吏部，选人前请曰：“所注某官不稳便。
lín wèi zhī yuē zú xià wèi cǐ xuǎn jìng wěn biàn hu
”琳谓之曰：“足下谓此选竟稳便乎？
jí guān jūn shōu jīng shī dāng chǔ jí xíng shí lín yǐ qī shí yú li shèng mǐn qí shuāi lǎo biǎo qǐng jiǎn sǐ
”及官军收京师，当处极刑，时琳已七十余，李晟悯其衰老，表请减死。
shàng yǐ qí lèi jīng zhòng rèn dùn kuī chén jié zì shòu nì mìng pō wén jī xié bèi màn zhī yán bèi yù fù ēn gù bù kě shě mìng zhǎn zhī
上以其累经重任，顿亏臣节，自受逆命， 颇闻讥谐悖慢之言，背义负恩，固不可舍，命斩之。
lín xíng tàn yuē qiáo lín yǐ qī yuè qī rì shēng yì yǐ cǐ rì sǐ qǐ fēi mìng yú
临刑叹曰：“乔琳以七月七日生，亦以此日死，岂非命欤！
zhāng shè zhě pú zhōu rén jiā shì rú zhě
张涉者，蒲州人，家世儒者。
shè yī guó xué wèi zhū shēng jiǎng shuō shāo qiān guó zǐ bó shì yì néng wéi wén cháng qǐng yǒu sī rì shì wàn yán shí hū zhāng wàn yán
涉依国学为诸生讲说，稍迁国子博士，亦能为文， 尝请有司日试万言，时呼张万言。
dé zōng zài chūn gōng shòu jīng yú shè
德宗在春宫，受经于涉。
jí jí wèi zhī xī zhào shè rù gōng fǎng yǐ shù zhèng dà xiǎo zhī shì jiē zī zhī
及即位之夕，召涉入宫， 访以庶政，大小之事皆咨之。
yì rì zhào jū hàn lín ēn lǐ shén hòu qīn zhòng mò bǐ
翌日，诏居翰林，恩礼甚厚，亲重莫比。
zì bó shì qiān sàn qí cháng shì
自博士迁散骑常侍。
shàng fāng zhǔ yì zǎi fǔ wéi xián shì zé gù qiú rén yú bù cì zhī de
上方属意宰辅，唯贤是择，故求人于不次之地。
shè jǔ huái zhōu cì shǐ qiáo lín wèi xiāng shàng shòu zhī bù yí tiān xià wén zhī zhě jiē è rán
涉举怀州刺史乔琳为相， 上授之不疑，天下闻之者皆愕然。
shù yuè lín yǐ bù chèn zhí ba shàng yóu shì shū shè
数月，琳以不称职罢，上由是疏涉。
é shòu qián hú nán dōu tuán liàn shǐ xīn jīng gǎo zāng shì fā zhào yuē zūn shī zhī dào lǐ yǒu suǒ jiā
俄受前湖南都团练使辛京杲赃事发，诏曰：“尊师之道，礼有所加；
yì gù zhī fǎ ēn yǒu suǒ yǎn
议故之法，恩有所掩。
zhāng shè huī lù jiāo tōng pō hài shí tīng cháng suǒ qīn zhòng liáng shēn tàn xī
张涉贿赂交通，颇骇时听，常所亲重，良深叹惜。
yi fàng guī tián lǐ
宜放归田里。
jiǎng zhèn cháng zhōu yì xīng rén shàng shū zuǒ chéng liè zhī zǐ yě
蒋镇，常州义兴人，尚书左丞洌之子也。
yǔ xiōng liàn bìng yǐ wén xué jìn
与兄练并以文学进。
tiān bǎo mò jǔ xián liáng lèi shòu zuǒ shí yí sī fēng yuán wài láng zhuǎn jiàn yì dài fū
天宝末举贤良， 累授左拾遗、司封员外郎，转谏议大夫。
shí hù bù shì láng pàn dù zhī hán huàng shàng yán hé zhōng yán chí shēng ruì yán shí tǔ dé zhī shàng ruì
时户部侍郎、判度支韩滉上言：“河中盐池生瑞盐，实土德之上瑞。
shàng yǐ qiū lín shāo duō shuǐ lǎo wéi huàn bù yí shēng ruì mìng zhèn chí yì jiǎn xíng zhī
”上以秋霖稍多，水潦为患，不宜生瑞，命镇驰驿检行之。
zhèn zòu yǔ huàng tóng réng shàng biǎo hè qǐng xuān fù shǐ guǎn bìng qǐng zhì shén cí xī qí jiā hào bǎo yìng líng qìng chí
镇奏与滉同，仍上表贺，请宣付史馆，并请置神祠，锡其嘉号宝应灵庆池。
de lín liáo mí yuè huài jū rén lú shè fēi yī yán chí wèi lǎo shuǐ suǒ rù qí wèi duō kǔ
地霖潦弥月，坏居人庐舍非一，盐池为潦水所入，其味多苦。
hán huàng lǜ yán hù jiǎn shuì zhà zòu yǔ bù huài chí chí shēng ruì yán zhèn bì zhī shì zhà shí zhě chǒu zhī
韩滉虑盐户减税，诈奏雨不坏池，池生瑞盐，镇庇之饰诈，识者丑之。
zhuǎn gěi shì zhōng gōng bù shì láng yǐ jiǎn jiǎn chēng yú shí
转给事中、工部侍郎，以简俭称于时。
qí mèi xù yuán pǔ jí xiū zhī dì yě yǐ yīn gòu zhī gù yǔ xiū jiāo hǎo
其妹婿源溥，即休之弟也，以姻媾之故，与休交好。
jīng shī zhī pàn zhèn qián cuàn yè zhì hù xiàn xi mǎ zhì duò gōu jiàn zhōng shāng zú bù néng jìn
泾师之叛，镇潜窜，夜至鄠县西，马踬堕沟涧中，伤足不能进。
shí shǐ liàn yǐ yǔ yuán xiū xiāng shuài shòu zéi wěi guān
时史练已与源休相率受贼伪官。
zhèn pú rén yǒu táo guī tóu liàn yún zhèn bìng zú zài hù
镇仆人有逃归投练，云镇病足在鄠。
liàn yǔ yuán xiū wén zhī dà xǐ suì yán yú zéi cǐ cǐ
练与源休闻之大喜，遂言于贼泚此。
cǐ sù mù zhèn qīng míng jí lìng qí èr bǎi qiú zhī hù xiàn xi
泚素慕镇清名，即令骑二百求之鄠县西。
míng rì yōng zhèn ér zhì shǔ wèi wěi zǎi xiàng
明日，拥镇而至，署为伪宰相。
jì zhī bù miǎn měi yōu jǔ cháng huái rèn jiāng zì cái duō wèi xiōng liàn suǒ jiù ér ba
既知不免，每忧沮，常怀刃将自裁，多为兄练所救而罢。
shù rì hòu fù móu cuàn nì jìng yǐ xìng nuò wèi qiè jì zhōng bù guǒ
数日后，复谋窜匿，竟以性懦畏怯，计终不果。
rán yuán xiū yǔ cǐ pín yì yù bī xié qián cáng yì guān dà jiā shā lù zhèn zhé lì zhēng jiù huò quán zhě shén zhòng
然源休与泚频议，欲逼胁潜藏衣冠，大加杀戮，镇辄力争救，获全者甚众。
zhì shì yǔ xiōng liàn děng bìng shòu wěi zhí zhǎn yú dōng shì xī běi jiē
至是，与兄练等并授伪职，斩于东市西北街。
chū zhèn fù liè shū huàn dāng lù shān sī míng zhī luàn bìng shòu wěi zhí rán yǐ jiā fēng xiū zhěng wèi shì dà fū suǒ chēng
初镇父洌，叔涣，当禄山、思明之乱，并授伪职，然以家风修整，为士大夫所称。
zhèn xiōng dì yì yǐ jiào yì lǐ fǎ wéi jǐ rèn ér tān lù ài sǐ jié huī shēn lù wèi tiān xià xiào
镇兄弟亦以教义礼法为己任，而贪禄爱死，节隳身戮，为天下笑。
hóng jīng lún jiàn zhōng chū wèi chù zhì shǐ
洪经纶，建中初为黜陟使。
zhì dōng dōu fǎng wén wèi zhōu tián yuè shí liáng bīng fán qī wàn rén jīng lún sù mèi shí jī xiān yǐ fú tíng qí bīng sì wàn rén lìng guī nóng mǔ
至东都，访闻魏州田悦食粮兵凡七万人，经纶素昧时机，先以符停其兵四万人，令归农亩。
tián yuè wěi shùn mìng jí yī fú ba zhī
田悦伪顺命，即依符罢之；
ér dà jí suǒ bà bīng shì jī nù zhī yuē ěr děng zài jūn lǚ gè yǒu fù mǔ qī zǐ jì wèi chù zhì shǐ suǒ ba rú hé de yī shí
而大集所罢兵士，激怒之曰：“尔等在军旅，各有父母妻子，既为黜陟使所罢，如何得衣食？
suì dà kū
” 遂大哭。
yuè nǎi jǐn chū jiā cái yī fú hòu gěi zhī gè lìng hái qí bù wǔ zì cǐ rén jiān pàn xīn yóu shì bà zhí
悦乃尽出家财衣服厚给之，各令还其部伍，自此人坚叛心，由是罢职。
jí zhū cǐ fǎn wěi shòu tài cháng shǎo qīng
及朱泚反，伪授太常少卿。
péng yǎn shǎo fù jùn cái ruì yú jìn qǔ wéi dāng tu zhě suǒ yì xíng yú yán sè
彭偃，少负俊才，锐于进取，为当涂者所抑，形于言色。
dà lì mò wèi dōu guān yuán wài láng
大历末，为都官员外郎。
shí jiàn nán dōng chuān guān chá shǐ li shū míng shàng yán yǐ fú dào èr jiào wú yì yú shí qǐng cū jiā dèng tài
时剑南东川观察使李叔明上言，以“佛、道二教，无益于时，请粗加澄汰。
qí dōng chuān sì guàn qǐng dìng wèi èr děng shàng sì liú sēng èr shí yī rén
其东川寺观，请定为二等：上寺留僧二十一人；
shàng guān liú dào shì shí sì rén jiàng shā yǐ qī jiē jīng xuǎn yǒu dào xíng zhě yú xī lìng fǎn chū
上观留道士十四人，降杀以七，皆精选有道行者，余悉令返初。
lán rě dào chǎng wú míng zhě jiē fèi
兰若、道场无名者皆废。
dé zōng yuē shū míng cǐ zòu kě wèi tiān xià tōng zhì bù wéi jiàn nán yī dào
”德宗曰：“叔明此奏，可为天下通制，不唯剑南一道。
xià shàng shū jí yì
”下尚书集议。
yǎn xiàn yì yuē
偃献议曰：
wáng zhě zhī zhèng biàn rén xīn wéi shàng yīn rén xīn cì zhī bù biàn bù yīn xún cháng shǒu gù zhě wéi xià
王者之政，变人心为上，因人心次之，不变不因，循常守固者为下。
gù fēi yǒu dú jiàn zhī míng bù néng xíng fēi cháng zhī shì
故非有独见之明，不能行非常之事。
jīn bì xià yǐ wéi xīn zhī zhèng wèi wàn dài fǎ ruò bù gé jiù fēng lìng guī zhèng dào zhě fēi yě
今陛下以惟新之政，为万代法，若不革旧风，令归正道者，非也。
dāng jīn dào shì yǒu míng wú shí shí sú xiān zhòng luàn zhèng yóu qīng
当今道士，有名无实，时俗鲜重，乱政犹轻。
wéi yǒu sēng ní pō wéi huì zá
唯有僧尼，颇为秽杂。
zì xī fāng zhī jiào bèi yú zhōng guó qù shèng rì yuǎn kōng mén bù xíng wǔ zhuó bǐ qiū dàn xíng cū fǎ
自西方之教，被于中国，去圣日远，空门不行五浊，比丘但行粗法。
yuán zì hòu hàn zhì yú chén duò sēng zhī fèi miè qí yì shù hu
爰自后汉，至于陈、隋，僧之废灭，其亦数乎！
huò zhì kēng shā dài wú yí yú
或至坑杀，殆无遗余。
qián dài dì wáng qǐ è sēng dào zhī shàn rú cǐ zhī shēn yé
前代帝王，岂恶僧道之善如此之深耶？
gài qí luàn rén yì yǐ shèn yǐ
盖其乱人亦已甚矣。
qiě fú zhī lì jiào qīng jìng wú wéi ruò yǐ sè jiàn jí shì xié fǎ kāi shì wù rù wéi yǒu yī mén suǒ yǐ sān shèng zhī rén bǐ zhī wài dào
且佛之立教，清净无为，若以色见，即是邪法，开示悟入，唯有一门，所以三乘之人，比之外道。
kuàng jīn chū jiā zhě jiē shì wú shí xià liè zhī liú zòng qí jiè xíng gāo jié zài yú wáng zhě yǐ wú yòng yǐ kuàng shì gǒu bì zhēng yáo yú shā dào yín wú suǒ bù fàn zhě hu
况今出家者皆是无识下劣之流，纵其戒行高洁，在于王者，已无用矣，况是苟避征徭，于杀盗淫，无所不犯者乎！
jīn shū míng zhī xīn shén shàn rán chén kǒng qí jiān lì dǐ qī ér qù zhě wèi bì fēi liú zhě bù bì shì wú yì yú guó bù néng xi jiān
今叔明之心甚善，然臣恐其奸吏诋欺，而去者未必非，留者不必是，无益于国，不能息奸。
jì bù biàn rén xīn yì bù yīn rén xīn qiáng zhì lì chí nán zhì yuǎn ěr
既不变人心，亦不因人心，强制力持，难致远耳。
chén wén tiān shēng zhēng rén bì jiāng yǒu zhí yóu xíng fú shí wáng zhì suǒ jìn
臣闻天生烝人，必将有职，游行浮食，王制所禁。
gù yǒu cái zhě shòu jué lù bù xiào zhě chū zū zhēng cǐ gǔ zhī cháng dào yě
故有才者受爵禄，不肖者出租征，此古之常道也。
jīn tiān xià sēng dào bù gēng ér shí bù zhī ér yī guǎng zuò wēi yán xiǎn yǔ yǐ huò yú zhě
今天下僧道，不耕而食，不织而衣，广作危言险语，以惑愚者。
yī sēng yī shí suì jì yuē sān wàn yǒu yú wǔ dīng suǒ chū bù néng zhì cǐ
一僧衣食，岁计约三万有余，五丁所出，不能致此。
jǔ yī sēng yǐ jì tiān xià qí fèi kě zhī
举一僧以计天下，其费可知。
bì xià rì gàn yōu qín jiāng qù rén hài cǐ ér bù jiù xī qí wéi zhèng
陛下日旰忧勤，将去人害，此而不救，奚其为政？
chén fú qǐng sēng dào wèi mǎn wǔ shí zhě měi nián shū juàn sì shū
臣伏请僧道未满五十者，每年输绢四疋；
ní jí nǚ dào shì wèi mǎn wǔ shí zhě měi nián shū juàn èr shū
尼及女道士未满五十者，每年输绢二疋；
qí zá sè yì yǔ bǎi xìng tóng
其杂色役与百姓同。
yǒu cái zhì zhě lìng rù shì qǐng huán sú wèi píng rén zhě tīng
有才智者令入仕，请还俗为平人者听。
dàn lìng jiù yì shū kè wèi sēng hé shāng
但令就役输课，为僧何伤。
chén qiè liào qí suǒ chū bù xià jīn zhī zū fù sān fēn zhī yī rán zé bì xià zhī guó fù yǐ cāng shēng zhī hài chú yǐ
臣窃料其所出，不下今之租赋三分之一，然则陛下之国富矣，苍生之害除矣。
qí nián guò wǔ shí zhě qǐng jiē miǎn zhī
其年过五十者，请皆免之。
fū zǐ yuē wǔ shí ér zhī tiān mìng
夫子曰：“五十而知天命。
liè zǐ yuē bù bān bái bù zhī dào
”列子曰：“不班白，不知道。
rén nián wǔ shí shì yù sì shuāi zòng bù chū jiā xīn yǐ jìn dào kuàng jiè lǜ jiǎn qí qíng xìng zāi
”人年五十，嗜欲巳衰， 纵不出家，心已近道，况戒律检其情性哉！
chén yǐ wéi cǐ lìng jì xíng sēng dào guī bì huán sú zhě gù yǐ tài bàn
臣以为此令既行，僧道规避还俗者固已太半。
qí nián lǎo jīng xiū zhě bì jǐn wéi rén shī zé dào shì èr jiào yì zhòng míng yǐ
其年老精修者，必尽为人师，则道、释二教益重明矣。
yì zhě shì zhī shàng pō shàn qí yán
议者是之，上颇善其言。
dà chén yǐ èr jiào xíng zhī yǐ jiǔ liè shèng fèng zhī bù yí dùn rǎo yi qù qí tài shèn qí yì bù xíng
大臣以二教行之已久，列圣奉之，不宜顿扰，宜去其太甚，其议不行。
yǎn yǐ cái dì dāng zhǎng wén gào yǐ zào qiú wéi shí lùn suǒ yì yù yù bù dé zhì
偃以才地当掌文诰，以躁求为时论所抑，郁郁不得志。
jīng shī zhī luàn cóng jià bù jí nì yú tián jiā wèi zéi suǒ de
泾师之乱，从驾不及， 匿于田家，为贼所得。
zhū cǐ sù zhī zhī de yǎn shén xǐ wěi shǔ zhōng shū shè rén jiàn hào cí lìng jiē yǎn wèi zhī
朱泚素知之，得偃甚喜，伪署中书舍人，僭号辞令，皆偃为之。
zéi bài yǔ wěi zhōng chéng cuī xuān zéi jiāng dù rú jiāng wú xī guāng děng shí sān rén li shèng shōu zhī jù zhǎn yú ān guó sì qián
贼败，与伪中丞崔宣、贼将杜如江、吴希光等十三人，李晟收之，俱斩于安国寺前。
shǐ chén yuē zhào fēn yīn yáng yuán yǒu shēng sǐ xiū duǎn èr shì xián yú yī tú
史臣曰：肇分阴阳，爰有生死，修短二事，贤愚一途。
gù jūn zi yù yí xiǎn zhī jī bù yì qí jié
故君子遇夷险之机，不易其节；
xiǎo rén mèi nì shùn zhī dào ér xiàn yú xíng
小人昧逆顺之道，而陷于刑。
hóng máo tài shān sī wèi zhì lùn
鸿毛泰山，斯为至论。
lìng yán yuǎn zǒng shī tú shǒu wèi pàn nì
令言远总师徒，首为叛逆；
guāng shèng chū dāng wěi rèn wēi shū kuǎn chéng
光晟初当委任，危输款诚；
yuán xiū suī yuē shì liú shén yú yuán è
源休虽曰士流，甚于元恶；
qiáo lín qiǎo cí zhēn zhǔ fǔ jiù wěi guān
乔琳巧辞真主，俯就伪官；
jiǎng zhèn tān lù huī jié jiē yuē xiǎo rén
蒋镇贪禄隳节，皆曰小人。
jīng lún zhī tú bù zú yán ěr
经纶之徒，不足言尔。
zàn yuē shí zhēng nì shùn mìng jī sǐ shēng
赞曰：时争逆顺，命击死生。
jūn zǐ shǒu jié xiǎo rén zhèng xíng
君子守节，小人正刑。