xú hào zhào juān zi bó xuān lú nán shǐ fù
○徐浩赵涓子博宣卢南史附
liú tài zhēn li shū shào shuō yú shào cuī yuán hàn yú gōng yì lǚ wèi zi wēn gōng jiǎn ràng
刘太真李纾邵说于邵崔元翰于公异吕渭子温恭俭让
zhèng yún kuí li yì lǐ hè
郑云逵李益李贺
xú hào zì jì hǎi yuè zhōu rén
徐浩，字季海，越州人。
fù jiào guān zhì luò zhōu cì shǐ
父峤，官至洛州刺史。
hào shǎo jǔ míng jīng gōng cǎo lì yǐ wén xué wèi zhāng shuō suǒ qì zhòng diào shòu lǔ shān zhǔ bù
浩少举明经，工草隶，以文学为张说所器重，调授鲁山主簿。
shuō jiàn wèi lì zhèng diàn xiào lǐ sān qiān yòu shí yí réng wèi xiào lǐ
说荐为丽正殿校理，三迁右拾遗，仍为校理。
yōu zhōu jié dù shǐ zhāng shǒu guī zòu zài mù fǔ gǎi jiān chá yù shǐ
幽州节度使张守珪奏在幕府，改监察御史。
dīng fù yōu fú chú shòu jīng zhào sī lù yǐ mǔ yōu qù zhí
丁父忧，服除，授京兆司录，以母忧去职。
shù nián diào shòu hé nán sī lù lì hé yáng lìng yǐ shàn zhèng chēng
数年，调授河南司录，历河阳令，以善政称。
bài tài zǐ sī yì láng qiān jīn bù yuán wài láng lì xiàn bù láng zhōng
拜太子司议郎，迁金部员外郎，历宪部郎中。
ān lù shān fǎn chū wèi xiāng yáng tài shǒu běn jùn fáng yù shǐ cì yǐ jīn zǐ zhī fú
安禄山反，出为襄阳太守、本郡防御使，赐以金紫之服。
sù zōng jí wèi zhào bài zhōng shū shè rén shí tiān xià shì yīn zhào lìng duō chū yú hào
肃宗即位，召拜中书舍人，时天下事殷，诏令多出于浩。
hào shǔ cí shàn gěi yòu gōng kǎi lì sù zōng yuè qí néng jiā jiān shàng shū zuǒ chéng
浩属词赡给，又工楷隶，肃宗悦其能，加兼尚书左丞。
xuán zōng chuán wèi gào cè jiē hào wèi zhī cān liǎng gōng wén hàn chǒng yù hǎn yǔ wéi bǐ
玄宗传位诰册，皆浩为之，参两宫文翰，宠遇罕与为比。
chú guó zǐ jì jiǔ zuò shì biǎn lú zhōu zhǎng shǐ
除国子祭酒， 坐事贬庐州长史。
dài zōng zhēng bài zhōng shū shè rén jí xián diàn xué shì xún qiān gōng bù shì láng lǐng nán jié dù guān chá shǐ jiān yù shǐ dài fū yòu wèi lì bù shì láng jí xián diàn xué shì
代宗征拜中书舍人、集贤殿学士，寻迁工部侍郎、岭南节度观察使、兼御史大夫，又为吏部侍郎、集贤殿学士。
zuò yǐ qiè dì mào xuǎn tuō shì láng xuē yōng zhù shòu jīng wèi wèi yù shǐ dài fū li qī yún suǒ dàn zuò biǎn míng zhōu bié jià
坐以妾弟冒选，托侍郎薛邕注授京尉，为御史大夫李栖筠所弹，坐贬明州别驾。
dé zōng jí wèi zhēng bài péng wáng fù
德宗即位，征拜彭王傅。
jiàn zhōng sān nián yǐ jí zú nián bā shí zèng tài zǐ shǎo shī
建中三年，以疾卒，年八十，赠太子少师。
chū hào yǐ wén yǎ chēng
初，浩以文雅称；
jí shòu guǎng zhōu diǎn xuǎn bù duō jī huò cái yòu bì qí qiè hòu mò chén shì pō gàn zhèng shì wéi shí lùn suǒ biǎn
及授广州，典选部，多积货财，又嬖其妾侯莫陈氏，颇干政事，为时论所贬。
zhào juān jì zhōu rén yě
赵涓，冀州人也。
yòu yǒu wén xué
幼有文学。
tiān bǎo chū jǔ jìn shì bǔ yǎn chéng wèi lèi shòu jiān chá yù shǐ yòu sī yuán wài láng
天宝初，举进士，补郾城尉，累授监察御史、右司员外郎。
hé nán fù yuán shuài wáng jìn zòu chōng pàn guān shòu jiǎn jiào bīng bù láng zhōng jiān shì yù shǐ qiān jǐ shì zhōng tài cháng shǎo qīng chū wèi qú zhōu cì shǐ
河南副元帅王缙奏充判官，授检校兵部郎中、兼侍御史，迁给事中、太常少卿，出为衢州刺史。
yǒng tài chū juān wèi jiān chá yù shǐ
永泰初，涓为监察御史。
shí jìn zhōng shī huǒ shāo wū shì shù shí jiān huǒ fā chù yǔ dōng gōng shāo jìn dài zōng shēn yí zhī juān wèi xún shǐ bǐ lìng jí xùn
时禁中失火，烧屋室数十间，火发处与东宫稍近，代宗深疑之，涓为巡使，俾令即讯。
juān zhōu lì xū yòu àn jù jì zhuàng nǎi shàng zhí zhōng guān yí huǒ suǒ zhì yě tuī jū míng shěn pō jǐn shì qíng
涓周历需囿，按据迹状，乃上直中官遗火所致也，推鞫明审，颇尽事情。
jì zòu dài zōng chēng shǎng yān
既奏，代宗称赏焉。
dé zōng shí zài dōng gōng cháng gǎn juān zhī jiū lǐ xiáng xì jí cì qú zhōu nián kǎo jì shēn yòu yǔ guān chá shǐ hán huàng bù xiāng de huàng zòu miǎn juān guān dé zōng jiàn qí míng wèi zǎi chén yuē qǐ fēi yǒng tài chū yù shǐ zhào juān hu
德宗时在东宫，常感涓之究理详细， 及刺衢州，年考既深，又与观察使韩滉不相得，滉奏免涓官，德宗见其名，谓宰臣曰：“岂非永泰初御史赵涓乎？
duì yuē rán
回答说：“是的。”
jí bài shàng shū zuǒ chéng
”即拜尚书左丞。
wú hé zhī lì bù xuǎn hù cóng liáng zhōu
无何，知吏部选， 扈从梁州。
xìng yuán yuán nián zú zèng hù bù shàng shū
兴元元年卒，赠户部尚书。
zi bó xuān dēng jìn shì dì wén zhāng jùn bá xìng lǜ duō jiǔ
子博宣，登进士第，文章俊拔，性率多酒。
chén xǔ jié dù shǐ qǔ huán pì wéi cóng shì bīn yán zhī jiān duō suǒ hū lüè huán bù néng róng
陈许节度使曲环辟为从事，宾筵之间多所忽略，环不能容。
cháo tíng fāng tǎo huái cài huán wū zòu bó xuān shòu wú shǎo chéng lù wèi fǎn jiàn yòu wàng shuō guó jiā xiū jiù shān huò jūn qíng
朝廷方讨淮、蔡，环诬奏博宣受吴少诚赂为反间，又妄说国家休咎，扇惑军情。
shí bó xuān quán zhī wǔ yáng xiàn shì zhào lìng huán jué zhàng sì shí liú yú kāng zhōu rén jiē yǐ wèi wang
时博宣权知舞阳县事，诏令环决杖四十，流于康州，人皆以为枉。
xiān shì shì yù shǐ lú nán shǐ zuò shì biǎn xìn zhōu yuán wài sī mǎ zhì jùn zhǔn lì de lì yī rén měi yuè qǐng zhǐ bǐ qián qián hòu wǔ nián jì qián yī qiān guàn
先是，侍御史卢南史坐事贬信州员外司马，至郡，准例得吏一人，每月请纸笔钱，前后五年，计钱一千贯。
nán shǐ yǐ guān xián rǒng fàng lì guī nà qí zhǐ bǐ qián liù shí yú qiān
南史以官闲冗，放吏归，纳其纸笔钱六十余千。
cì shǐ yáo jì hé zòu nán shǐ yǐ wéi zāng yòu hé nán shǐ mǎi qiān shāo huáng dān
刺史姚骥劾奏南史，以为赃，又劾南史买铅烧黄丹。
dé zōng qiǎn jiān chá yù shǐ zhèng chu xiāng xíng bù yuán wài láng péi xiè dà lǐ píng shì chén zhèng yí chōng sān sī shǐ tóng wǎng àn jū
德宗遣监察御史郑楚相、刑部员外郎裴澥、大理评事陈正仪充三司使，同往按鞫。
jiāng xíng bìng zhào yú yán yīng wèi zhī yuē qīng děng bì xū xiáng shěn wú lìng lòu zuì xián yuān
将行，并召于延英，谓之曰： “卿等必须详审，无令漏罪衔冤。
sān rén jiāng tuì péi xiè dú liú zòu yuē chén àn yáo jì zòu zhuàng chēng nán shǐ qǔ lì zhǐ bǐ qián jì zāng liù shí yú guàn suī yú gōng fǎ yǒu wéi liàng shì qiě fēi jù dù
”三人将退，裴澥独留，奏曰：“臣按姚骥奏状， 称南史取吏纸笔钱计赃六十余贯，虽于公法有违，量事且非巨蠹。
shàng yuē cǐ shì yì wèi wéi shèn wèi zhī shāo qiān hé rú
”上曰：“此事亦未为甚，未知烧铅何如？
xiè yuē shāo qiān wèi dān gé lìng bù jīn
”澥曰：“烧铅为丹，格令不禁。
zhǔn tiān bǎo shí sān zài chì qiān tóng xī bù xǔ sī jiā mǎi mài huò yì gài fáng sī zhù qián běn yì bù yán shāo qiān wèi dān
准天宝十三载敕， 铅、铜、锡不许私家买卖货易，盖防私铸钱，本亦不言烧铅为丹。
nán shǐ wéi chì mǎi qiān bù dé wú zuì
南史违敕买铅， 不得无罪。
fú yǐ bì xià zì dēng bǎo wèi jí tiān bǎo dà lì yǐ lái wèi zēng jiàng sān sī shǐ zhì jiāng nán
伏以陛下自登宝位，及天宝、大历以来，未曾降三司使至江南；
jīn hū lù cǐ xiǎo shì lìng sān sī shǐ wǎng fēi wéi sǔn hào zhōu xiàn yì kǒng yuǎn chù wén zhī gè huái yōu jù
今忽录此小事，令三司使往，非唯损耗州县，亦恐远处闻之，各怀忧惧。
chén wén kāi yuán zhōng zhāng jiǔ líng wèi wǔ lǐng àn chá shǐ yǒu lù shì cān jūn gào líng fēi fǎ cháo tíng zhǐ lìng dà lǐ píng shì wǎng àn
臣闻开元中张九龄为五岭按察使，有录事参军告龄非法，朝廷止令大理评事往按。
dà lì zhōng è yuè guān chá shǐ wú zhòng rú yǔ zhuǎn yùn shǐ pàn guān liú zhǎng qīng fēn jìng zhòng rú zòu zhǎng qīng fàn zāng èr shí wàn guàn shí zhǐ chà jiān chá yù shǐ miáo pī jiù tuī
大历中，鄂岳观察使吴仲孺与转运使判官刘长卿纷竞，仲孺奏长卿犯赃二十万贯，时止差监察御史苗伾就推。
jīn yáo jì suǒ zòu shì zhuàng wú duō chén kān rèn cǐ xíng jí qǐng dú wǎng kǒng bù xū sān sī bìng xíng wèi shǐ
今姚骥所奏事状无多，臣堪任此行，即请独往，恐不须三司并行为使。
dé zōng xīn rán yuē qīng yán shì yǐ
” 德宗忻然曰：“卿言是矣。
nǎi fù zhào chu xiāng zhèng yí yǔ xiè jù zuò wèi zhī yuē zhèn měng yú lǐ dào chǔ shì wèi jīng shì jiàn péi xiè suǒ zòu shēn xié shì yi yì bù yòng sān rén zǒng qù dàn xíng shǒu yī rén xíng kě yě qīng děng shǐ xuān fù zǎi chén gǎi chì
”乃复召楚相、正仪与澥俱坐，谓之曰：“朕懵于理道， 处事未精，适见裴澥所奏，深协事宜，亦不用三人总去，但行首一人行可也，卿等使宣付宰臣改敕。
dé zōng bù wu dà tǐ yǐ chá wèi míng jiē cǐ lèi yě
”德宗不务大体，以察为明，皆此类也。
ér bó xuān nán shǐ zuò wū wang bìn zhú lài péi xiè wù zhǔ nán shǐ bù zhì shēn zuì hòu de zhào hái
而博宣、南史坐诬枉摈逐，赖裴澥悟主，南史不至深罪，后得召还。
liú tài zhēn xuān zhōu rén
刘太真，宣州人。
shè xué shàn zhǔ wén shǎo shī shì cí rén xiāo yǐng shì
涉学，善属文，少师事词人萧颖士。
tiān bǎo mò jǔ jìn shì
天宝末，举进士。
dà lì zhōng wèi huái nán jié dù shǐ chén shǎo yóu zhǎng shū jì zhēng bài qǐ jū láng
大历中，为淮南节度使陈少游掌书记，征拜起居郎。
lèi lì tái gé zì zhōng shū shè rén zhuǎn gōng bù xíng bù èr shì láng
累历台阁，自中书舍人转工部、刑部二侍郎。
xìng qiè nuò guǐ suí
性怯懦诡随。
jí zhuǎn lǐ bù shì láng zhǎng gòng jǔ zǎi zhí yīn zú fāng zhèn zǐ dì xiān shōu zhuó zhī
及转礼部侍郎，掌贡举，宰执姻族，方镇子弟，先收擢之。
yòu cháng xù shǎo yóu xūn jì nǐ zhī huán wén dà zhāo wù lùn
又常叙少游勋绩，拟之桓、文，大招物论。
zhēn yuán wǔ nián biǎn xìn zhōu cì shǐ dào zhōu xún zú
贞元五年，贬信州刺史，到州寻卒。
tài zhēn yóu cháng yú shī jù měi chū yī piān rén jiē fěng sòng
太真尤长于诗句，每出一篇，人皆讽诵。
dé zōng wén sī jùn bá měi yǒu yù zhì jí mìng cháo chén bì hé
德宗文思俊拔，每有御制，即命朝臣毕和。
zhēn yuán sì nián jiǔ yuè cì yàn qǔ jiāng tíng dì wèi shī xù yuē
贞元四年九月，赐宴曲江亭，帝为诗，序曰：
zhèn zài wèi jǐn jiāng shí zài shí lài zhōng xián zuǒ yòu kè zhì xiǎo kāng
朕在位仅将十载，实赖忠贤左右，克致小康。
shì yǐ zé sān lìng jié xī cí yàn shǎng bǐ dà fu qīng shì de tóng huān qià yě
是以择三令节，锡兹宴赏，俾大夫、卿士得同欢洽也。
fu gòng qí qi zhě tóng qí xiū yǒu qí chū zhě guì qí zhōng zī ěr qún liáo bān zhèn bù xiá lè ér néng jié zhí sī qí yōu xián ruò shí zé shù hū lǐ yǐ
夫共其戚者同其休，有其初者贵其终，咨尔群僚，颁朕不暇， 乐而能节，职思其忧，咸若时则，庶乎理矣。
yīn chóng yáng zhī huì liáo shì suǒ huái
因重阳之会，聊示所怀。
zǎo yī duì tíng liáo gōng huà qín yì chéng
早衣对庭燎， 躬化勤意诚。
shí cǐ wàn shū xiá shì yǔ jiā jié bìng
时此万枢暇，适与佳节并。
qǔ chí jié hán liú fāng jú shū jīn yīng
曲池絜寒流，芳菊舒金英。
qián kūn shuǎng qì chéng tái diàn qiū guāng qīng
乾坤爽气澄， 台殿秋光清。
cháo yě qìng nián fēng gāo huì duō huān shēng
朝野庆年丰，高会多欢声。
yǒng huái wú huāng jiè liáng shì tóng sī qíng
永怀无荒诫，良士同斯情。
yīn zhào yuē qīng děng chóng yáng huì yàn zhèn xiǎng huān qià xīn wèi liáng duō qíng fā yú zhōng yīn zhì shī xù
因诏曰：“卿等重阳会宴，朕想欢洽，欣慰良多，情发于中，因制诗序。
jīn cì qīng děng yī běn kě zhōng shū mén xià jiǎn dìng wén cí shì sān wǔ shí rén yìng zhì tóng yòng qīng zì míng rì nèi yú yán yīng mén jìn lái
今赐卿等一本，可中书门下简定文词士三五十人应制，同用‘清’字，明日内于延英门进来。
zǎi chén li mì děng suī fèng zhào jiǎn zé nán yú qǔ shě yóu shì bǎi liáo jiē hé
”宰臣李泌等虽奉诏简择，难于取舍，由是百僚皆和。
shàng zì kǎo qí shī yǐ tài zhēn jí li shū děng sì rén wéi shàng děng bào fáng yú shào děng sì rén wèi cì děng zhāng méng yīn liàng děng èr shí sān rén wéi xià děng
上自考其诗，以太真及李纾等四人为上等，鲍防、于邵等四人为次等，张蒙、殷亮等二十三人为下等；
ér li shèng mǎ suì li mì sān zǎi xiāng zhī shī bù jiā kǎo dì
而李晟、马燧、李泌三宰相之诗，不加考第。
chū zhū cǐ huái guāng zhī luàn guān fǔ jiàn jī zhēn yuán sān nián yǐ hòu réng suì fēng rěn rén shǐ fù shēng rén zhī lè
初，朱泚、怀光之乱，关辅荐饥，贞元三年以后，仍岁丰稔，人始复生人之乐。
dé zōng zhào yuē bǐ zhě qīng shì nèi wài zhāo xī gōng wù jīn fāng yú wú shì zhēng mín xiǎo kāng qí zhēng yuè huì rì sān yuè sān rì jiǔ yuè jiǔ rì sān jié rì yi rèn wén wǔ bǎi liáo zé shèng dì zhuī shǎng
德宗诏曰：“比者卿士内外，朝夕公务，今方隅无事，蒸民小康，其正月晦日、三月三日、九月九日三节日，宜任文武百僚择胜地追赏。
měi jié zǎi xiàng cháng cān guān gòng cì qián wǔ bǎi guàn wén hàn lín xué shì yī bǎi guàn wén zuǒ yòu shén wēi shén cè děng shí jūn gè cì wǔ bǎi guàn
每节宰相、常参官共赐钱五百贯文、翰林学士一百贯文，左右神威、神策等十军各赐五百贯。
jīn wú yīng wǔ wēi yuǎn jí zhū wèi jiāng jūn gòng cì èr bǎi guàn kè shěng zòu shì gòng cì yī bǎi guàn wěi dù zhī měi jié qián wǔ rì zhī fù yǒng wèi cháng zhì
金吾英武、威远及诸卫将军共赐二百贯，客省奏事共赐一百贯，委度支每节前五日支付，永为常制。
li shū zì zhòng shū lǐ bù shì láng xī yán zhī zǐ
李纾，字仲舒，礼部侍郎希言之子。
shǎo yǒu wén xué
少有文学。
tiān bǎo mò bài mì shū shěng jiào shū láng
天宝末，拜秘书省校书郎。
dà lì chū lì bù shì láng li jì qīng jiàn wèi zuǒ bǔ quē lèi qiān sī fēng yuán wài láng zhī zhì gào gǎi zhōng shū shè rén
大历初，吏部侍郎李季卿荐为左补阙，累迁司封员外郎、知制诰，改中书舍人。
xún zì guó zhōu cì shǐ zhēng bài lǐ bù shì láng
寻自虢州刺史征拜礼部侍郎。
dé zōng jū fèng tiān zé wèi tóng zhōu cì shǐ xún qì zhōu yì liáng zhōu xíng zài bài bīng bù shì láng
德宗居奉天，择为同州刺史，寻弃州诣梁州行在，拜兵部侍郎。
fǎn zhèng jiān zhī xuǎn shì
反正，兼知选事。
li huái guāng zhū hé dōng jié dù jí zhū jūn huì hé zhōng zhào wǎng xuān láo jié dù shǐ hái fū zòu hé zhǐ bài lǐ bù shì láng
李怀光诛，河东节度及诸军会河中，诏往宣劳节度，使还， 敷奏合旨，拜礼部侍郎。
shū tōng dá shàn huī xié hǎo jiē hòu jìn hòu zì fèng yǎng xiān huá yú mǎ yǐ fàng dá yùn jiè chēng
纾通达，善诙谐，好接后进，厚自奉养，鲜华舆马，以放达蕴藉称。
suī wèi dà guān ér yì yóu zuǒ yàn bù cháng zì wàng
虽为大官， 而佚游佐宴，不尝自忘。
cháng yì xiǎng wǔ chéng wáng bù dàng shì wén xuān miào zòu yún zhǔn kāi yuán shí jiǔ nián chì zhì qí tài gōng miào yǐ zhāng liáng pèi tài cháng qīng jí shǎo qīng chéng chōng sān xiàn guān
尝议享武成王不当视文宣庙，奏云：“准开元十九年敕， 置齐太公庙，以张良配，太常卿及少卿、丞充三献官。
yòu àn kāi yuán lǐ zhù wén yún huáng dì qiǎn mǒu guān zhāo gào yú qí tài gōng hàn liú hòu
又按《开元礼》祝文云‘皇帝遣某官昭告于齐太公、汉留侯’。
zhì shàng yuán nián chì zhuī zèng tài gōng wèi wǔ chéng wáng xiǎng jì zhī diǎn yī tóng wén xuān wáng yǒu sī yīn chà tài wèi chōng xiàn guān jiān yù shǔ zhù bǎn
至上元年，敕追赠太公为武成王，享祭之典， 一同文宣王，有司因差太尉充献官，兼御署祝板。
fú yǐ tài gōng jí zhōu zhī tài shī zhāng liáng jí hàn zhī shǎo fù shèng cháo liè yú sì diǎn yǐ jí bāo chóng
伏以太公即周之太师，张良即汉之少傅，圣朝列于祀典，已极褒崇；
jīn qū lǐ yú zhì zūn shī jìng yú chén zuǒ lǐ huò guò dāng shén hé gǎn xīn
今屈礼于至尊，施敬于臣佐，理或过当，神何敢歆。
fú yǐ wén xuān chuí jiào bǎi dài zōng shī wǔ cháng sān gāng fēi qí xun bù míng yǒu guó yǒu jiā fēi qí zhì bù lì gù mèng kē chēng shēng rén yǐ lái yī rén ér yǐ
伏以文宣垂教，百代宗师，五常三纲，非其训不明，有国有家，非其制不立， 故孟轲称‘生人已来，一人而已’。
yóu shì zhèng sù wáng zhī wèi jiā xiān shèng zhī míng lè yòng gōng xuán xiàn chà tài wèi zūn shī chóng dào yǎ hé zhèng jīng
由是正素王之位，加先圣之名，乐用宫悬，献差太尉，尊师崇道，雅合政经。
qiě tài gōng shù zuò zhǐ yú liù tāo xūn yè xíng yú yī dài qǐ yi nǐ zhū shèng dé jūn qí shū lǐ
且太公述作止于《六韬》，勋业形于一代，岂宜拟诸盛德，均其殊礼！
qí zhù wén qǐng bù jìn shǔ gǎn zhāo gào qǐng gǎi wéi jìng jì yú qí zhāo gào qǐng gǎi wéi zhì jì yú liú hòu qí xiàn guān qǐng zhǔn jiù shì chà tài cháng qīng yǐ xià chōng
其祝文请不进署，‘敢昭告’请改为‘敬祭于’，‘其昭告’ 请改为‘致祭于留侯’，其献官请准旧式，差太常卿已下充。
zhào bǎi liáo jìn yì
”诏百僚进议。
wén wǔ guān shàng yán hù yǒu yì tóng
文武官上言，互有异同。
zhào yuē dì dé guǎng yùn nǎi wǔ nǎi wén wén huà wǔ gōng huáng wáng zhī èr bǐng sì lǐ jiào jìng guó zhāng kǒng míng
诏曰：“帝德广运，乃武乃文，文化武功，皇王之二柄，祀礼教敬，国章孔明。
zì jīn yi shàng jiàng jūn yǐ xià chōng xiàn guān yú yī shū suǒ zòu
自今宜上将军以下充献官，余依纾所奏。
shū yòu zòu zhào wèi xìng yuán jì gōng shù jí jiāo miào yuè zhāng zhū suǒ lùn zhù shén zhòng
”纾又奏诏为《兴元纪功述》及郊庙乐章，诸所论著甚众。
zú yú guān nián liù shí èr
卒于官，年六十二。
zhēn yuán bā nián zèng lǐ bù shàng shū
贞元八年，赠礼部尚书。
shào shuō xiāng zhōu ān yáng rén
邵说，相州安阳人。
jǔ jìn shì wèi shǐ sī míng pàn guān lì shì sī míng cháo yì cháng zhǎng bīng shì
举进士，为史思明判官，历事思明、朝义，常掌兵事。
cháo yì zhī bài shuō jiàng yú jūn qián guō zi yí ài qí cái liú yú mù xià
朝义之败，说降于军前，郭子仪爱其才，留于幕下。
lèi shòu cháng ān lìng mì shū shǎo jiān qiān lì bù shì láng tài zǐ zhān shì yǐ cái gàn chēng
累授长安令、秘书少监，迁吏部侍郎、太子詹事，以才干称。
tán zhě huò yǐ zǎi xiàng xǔ zhī jīn wú jiāng jūn péi jǐng wèi jiàn yì dài fū liǔ zài yuē yǐ bǐ fū suǒ dù shuō de huò bù jiǔ yǐ
谈者或以宰相许之，金吾将军裴儆谓谏议大夫柳载曰： “以鄙夫所度，说得祸不久矣。
qiě shuō yǔ shǐ sī míng fù zǐ dìng jūn chén zhī fēn jū jù guān zhǎng bīng bǐng wáng qū fàn shùn qián hòu bǎi zhàn yú zéi tíng lüè míng jiā zǐ nǚ yǐ wéi bì pú zhě shù shí rén piāo dào bǎo huò bù zhī jì jí
且说与史思明父子定君臣之分，居剧官，掌兵柄， 亡躯犯顺，前后百战，于贼庭掠名家子女以为婢仆者数十人，剽盗宝货，不知纪极。
lì qū rán hòu jiàng cháo tíng yòu yǐ bù sǐ
力屈然后降，朝廷宥以不死。
huò chǐ bān xù wú hòu yán ér yòu huáng huáng qiú cái chóng shì dì zhái fù tuō guì xìng yǐ qiú dà yòng bù zhī kuì jù ér yǒu de sè qí néng jiǔ hu
获齿班序，无厚颜，而又遑遑求财，崇饰第宅，附托贵幸，以求大用，不知愧惧，而有得色，其能久乎！
jiàn zhōng sān nián yán yǐng dé zuì shuō yǔ yǐng hòu shàn quàn zhū cǐ kàng shū shēn qí yuān shuō wèi cǎo qí zòu shàng zhī zhī biǎn shuō guī zhōu cì shǐ jìng zú yú biǎn suǒ
”建中三年，严郢得罪，说与郢厚善，劝朱泚抗疏申其冤，说为草其奏，上知之，贬说归州刺史，竟卒于贬所。
yú shào zì xiāng mén qí xiān jiā yú dài jīn wèi jīng zhào wàn nián rén
于邵，字相门，其先家于代，今为京兆万年人。
zēng zǔ yún hù bù shàng shū
曾祖筠，户部尚书。
shào tiān bǎo mò jìn shì dēng kē shū pàn chāo jué shòu chóng wén guǎn jiào shū láng
邵天宝末进士登科，书判超绝，授崇文馆校书郎。
lèi lì shǐ fǔ rù wèi qǐ jū láng zài qiān bǐ bù láng zhōng shàng èr shí kǎo dì yú lì bù yǐ dāng chēng
累历使府，入为起居郎，再迁比部郎中， 尚二十考第于吏部，以当称。
wú hé chū wéi dào zhōu cì shǐ wèi jiù dào zhuǎn bā zhōu
无何，出为道州刺史，未就道，转巴州。
shí suì jiǎn yí liáo shù qiān xiāng jù shān zé wéi zhōu lüè zhòng shào lì zhōu bīng yǐ jù zhī
时岁俭，夷獠数千相聚山泽，围州掠众，邵励州兵以拒之。
xún yǒu èr rì qiǎn shǐ shuō yù dào yāo shào miàn jiàng shào rú fú chū chéng dào luó bài ér jiàng wéi jiě jié dù shǐ li bào yù yǐ wén chāo qiān zǐ zhōu yǐ jí bù zhì qiān bīng bù láng zhōng
旬有二日，遣使说喻，盗邀邵面降， 邵儒服出城，盗罗拜而降，围解，节度使李抱玉以闻，超迁梓州，以疾不至，迁兵部郎中。
xi chuān jié dù shǐ cuī níng qǐng liú wèi zhī dù fù shǐ
西川节度使崔宁请留为支度副使。
xún bài jiàn yì dài fū zhī zhì gào zài qiān lǐ bù shì láng shǐ guǎn xiū zhuàn wèi sān sī shǐ
寻拜谏议大夫、知制诰，再迁礼部侍郎、 史馆修撰，为三司使。
yǐ zhuàn shàng zūn hào cè cì jiē sān pǐn dāng shí dà zhào lìng jiē chū yú shào
以撰上尊号册，赐阶三品，当时大诏令，皆出于邵。
qǐng zhī yǔ yù shǐ zhōng chéng yuán gāo jǐ shì zhōng jiǎng zhèn zá lǐ zuǒ chéng xuē yōng zhào yù
顷之， 与御史中丞袁高、给事中蒋镇杂理左丞薛邕诏狱。
shào yǐ wéi yōng fàn zài shè qián zòu chū zhī shī zhǐ biǎn guì zhōu zhǎng shǐ
邵以为邕犯在赦前，奏出之，失旨，贬桂州长史。
zhēn yuán chū chú yuán wáng fù hòu wèi tài zǐ bīn kè yǔ zǎi xiàng lù zhì bù mù
贞元初，除原王傅，后为太子宾客，与宰相陆贽不睦。
bā nián chū wèi háng zhōu cì shǐ yǐ jí qǐng gào zuò biǎn qú zhōu bié jià yí jiāng zhōu bié jià zú nián bā shí yī
八年，出为杭州刺史，以疾请告，坐贬衢州别驾，移江州别驾，卒年八十一。
shào xìng xiào tì nèi háng xiū jié lǎo ér mí dǔ
邵性孝悌，内行修洁，老而弥笃。
chū fán zé cháng jǔ xián liáng fāng zhèng shào yī jiàn zhī yú jīng shī yuē jiàng xiàng zhī cái yě
初，樊泽常举贤良方正，邵一见之于京师， 曰：“将相之材也。
bù shí wǔ nián zé wèi jié jiāng
”不十五年，泽为节将。
cuī yuán hàn nián jìn wǔ shí shǐ jǔ jìn shì shào yì qí wén zhuó dì jiǎ kē qiě yuē bù shí wǔ nián dāng zhǎng zhào lìng
崔元翰年近五十，始举进士，邵异其文，擢第甲科，且曰：“不十五年，当掌诏令。
jìng rú qí yán
”竟如其言。
dú gū shòu jǔ bó xué hóng cí lì bù kǎo wèi yǐ dì zài zhōng shū fù shēng jiǎ kē rén chēng qí dāng
独孤授举博学宏词， 吏部考为乙第，在中书覆升甲科，人称其当。
yǒu jí sì shí juǎn
有集四十卷。
cuī yuán hàn zhě bó líng rén
崔元翰者，博陵人。
jìn shì zhuó dì dēng bó xué hóng cí zhì kē yòu yīng xián liáng fāng zhèng zhí yán jí jiàn kē sān jǔ jiē shēng jiǎ dì nián yǐ wǔ shí yú
进士擢第，登博学宏词制科，又应贤良方正、直言极谏科， 三举皆升甲第，年已五十余。
li qiān gōng zhèn huá tái pì wéi cóng shì
李汧公镇滑台，辟为从事。
hòu běi píng wáng mǎ suì zài tài yuán wén qí míng zhì lǐ mìng zhī yòu wèi suì fǔ zhǎng shū jì
后北平王马燧在太原，闻其名，致礼命之，又为燧府掌书记。
rù cháo wèi tài cháng bó shì lǐ bù yuán wài láng
入朝为太常博士、礼部员外郎。
dòu cān fǔ zhèng yòng wèi zhī zhì gào zhào lìng wēn yǎ hé yú diǎn mó
窦参辅政，用为知制诰，诏令温雅，合于典谟。
rán xìng tài gāng biǎn jiǎn ào bù néng qǔ róng yú shí měi fā yán lùn lüè wú ā xùn wǔ zhí zhèng zhǐ gù zhǎng gào èr nián ér guān bù qiān
然性太刚褊简傲，不能取容于时，每发言论，略无阿徇，忤执政旨，故掌诰二年，而官不迁。
jìng ba zhī zhì gào shǒu bǐ bù láng zhōng
竟罢知制诰，守比部郎中。
yuán hàn kǔ xīn wén zhāng shí nián qī shí yú hào xué bù juàn
元翰苦心文章，时年七十余，好学不倦。
jì jiè dú gěng zhí gù shǎo jiāo yóu wéi bǐng yī cāo fú yīng hàn mò
既介独耿直，故少交游，唯秉一操，伏膺翰墨。
qí duì cè jí zòu jì bēi zhì shī fǎ bān gù cài bó jiē ér zhì sī jīng mì
其对策及奏记、碑志、师法班固、蔡伯喈，而致思精密。
wéi shí suǒ bìn zhōng yú sàn wèi
为时所摈，终于散位。
yú gōng yì zhě wú rén
于公异者，吴人。
dēng jìn shì dì wén zhāng jīng bá wéi shí suǒ chēng
登进士第，文章精拔，为时所称。
jiàn zhōng mò wèi li shèng zhāo tǎo fǔ zhǎng shū jì
建中末，为李晟招讨府掌书记。
xìng yuán yuán nián shōu jīng chéng gōng yì wèi lù bù shàng xíng zài yún chén yǐ sù qīng gōng jìn zhī zòu qǐn yuán zhōng jù bù yí miào mào rú gù
兴元元年，收京城，公异为露布上行在云：“臣已肃清宫禁，祗奏寝园，钟虡不移，庙貌如故。
dé zōng lǎn zhī qì xià bù zì shèng zuǒ yòu wèi zhī wū yè
”德宗览之，泣下不自胜，左右为之呜咽。
jì ér yuē bù zhī shuí wèi zhī
既而曰：“不知谁为之？
huò duì yuē yú gōng yì zhī cí yě
”或对曰：“于公异之词也。
shàng chēng shàn jiǔ zhī
”上称善久之。
gōng yì chū yīng jìn shì shí yǔ jǔ rén lù zhì bù xié
公异初应进士时，与举人陆贽不协；
zhì shì zhì wèi hàn lín xué shì wén shàng chēng yǔ yóu bú yuè
至是贽为翰林学士，闻上称与，尤不悦。
shí yì zhě yán zhī gōng yì shǎo shí bù wéi hòu mǔ suǒ róng zì yóu huàn chéng míng bù guī xiāng lǐ
时议者言之，公异少时不为后母所容，自游宦成名，不归乡里；
jí zhēn yuán zhōng lù zhì wèi zǎi xiāng zòu gōng yì wú sù xíng chù zhī
及贞元中陆贽为宰相，奏公异无素行，黜之。
zhào yuē cí bù yuán wài láng yú gōng yì qǐng yǐ cái míng shēng yú shěng tà
诏曰：“祠部员外郎于公异，顷以才名，升于省闼。
qí shǎo yě wèi fù mǔ zhī suǒ bù róng yi qí yǐn tè zài gōng xiào xíng bù kuì nì míng jī yú quǎn mǔ hou ān fǒu yú mén lǘ bǐ qí qīn zhī guò bù zhāng zhù qí chéng zhī zhì bì gǎn
其少也，为父母之所不容，宜其引慝在躬，孝行不匮，匿名迹于畎亩，候安否于门闾， 俾其亲之过不彰，庶其诚之至必感。
ān yú qì chì yóu xué yuǎn fāng wàng qí wēn qìng zhī liàn jìng zhì cún wáng zhī gé wéi rén zi zhě rěn zhì shì hu
安于弃斥，游学远方，忘其温凊之恋，竟至存亡之隔，为人子者，忍至是乎！
yi fàng guī tián lǐ bǐ zì xún shěng
宜放归田里，俾自循省。
qí jǔ gōng yì guān shàng shū zuǒ chéng lú mài yi duó fèng liǎng yuè
其举公异官尚书左丞卢迈， 宜夺俸两月。
shí zhōng shū shè rén gāo yǐng jiàn jiān chá yù shǐ yuán dūn yì jí dǔ gōng yì qiǎn zhú jù wèi suǒ lèi nǎi shàng shū shǒu chén dūn yì kuī yú lǐ jiào zhào jiā yǐng zhī zhī guò bǐ dūn yì bà guī
”时中书舍人高郢荐监察御史元敦义，及睹公异谴逐，惧为所累，乃上疏首陈敦义亏于礼教，诏嘉郢之知过，俾敦义罢归。
gōng yì jìng míng wèi bù zhèn gǎn kē ér zú rén shì xī qí cái è zhì zhī biǎn jí yān
公异竟名位不振，感轲而卒，人士惜其才，恶贽之褊急焉。
lǚ wèi zì jūn zài hé zhōng rén
吕渭，字君载，河中人。
fù yán zhī yuè zhōu cì shǐ zhè jiāng dōng dào jié dù shǐ
父延之，越州刺史、浙江东道节度使。
wèi jǔ jìn shì lèi shòu wù zhōu yǒng kāng lìng dà lǐ píng shì
渭举进士，累授婺州永康令、大理评事。
zhè xi guān chá shǐ li hán pì wèi zhī shǐ zài qiān diàn zhōng shì yù shǐ
浙西观察使李涵辟为支使，再迁殿中侍御史。
hán zì yù shǐ dài fū gǎi tài zǐ shǎo fù wèi shàng yán hán fù míng shào kāng jīn hán wèi shǎo fù kǒng guāi cháo diǎn
涵自御史大夫改太子少傅，渭上言：“涵父名少康，今涵为少傅，恐乖朝典。
yóu shì tè shòu wèi sī mén yuán wài láng
”由是特授渭司门员外郎。
xún wèi yù shǐ tái hé zòu hán zài rèn shǎo qīng cǐ shí dōu bù yán
寻为御史台劾奏：“涵再任少卿，此时都不言；
jīn wèi shǎo fù yí yǐ sàn màn nǎi wèi bù kě
今为少傅，疑以散慢， 乃为不可。
yóu shì biǎn wèi xī zhōu sī mǎ gǎi hán jiǎn jiào gōng bù shàng shū jiān guāng lù qīng
”由是贬渭歙州司马，改涵检校工部尚书、兼光禄卿。
wèi lèi shòu shū zhōu cì shǐ lì bù yuán wài jià bù láng zhōng zhī zhì zhào zhōng shū shè rén mǔ yōu ba
渭累授舒州刺史、吏部员外、驾部郎中、知制诏、中书舍人，母忧罢。
fú què shòu tài zǐ yòu shù zǐ lǐ bù shì láng
服阕， 授太子右庶子、礼部侍郎。
zhōng shū shěng yǒu liǔ shù jiàn zhōng mò kū sǐ xìng yuán yuán nián chē jià hái jīng hòu qí shù zài róng rén wèi zhī ruì liǔ
中书省有柳树，建中末枯死，兴元元年车驾还京后，其树再荣，人谓之瑞柳。
wèi shì jìn shì qǔ ruì liǔ wèi fù tí shàng wén ér jiā zhī
渭试进士，取瑞柳为赋题，上闻而嘉之。
wèi yòu jié fù péi yán líng zhī zi cāo jǔ jìn shì wén cí fēi gōng wèi zhuó zhī dēng dì wèi zhèng rén chī bǐ
渭又结附裴延龄之子操，举进士，文词非工，渭擢之登第，为正人嗤鄙。
yīn rù gé yí shī qǐng tuō wén jì suì chū wèi tán zhōu cì shǐ jiān yù shǐ zhōng chéng hú nán dōu tuán liàn guān chá shǐ zài rèn sān suì zhèng shén fán suì
因入阁遗失请托文记，遂出为潭州刺史、兼御史中丞、湖南都团练观察使，在任三岁，政甚烦碎。
zhēn yuán shí liù nián zú nián liù shí liù zèng shǎn zhōu dà dū dū
贞元十六年卒，年六十六，赠陕州大都督。
zi wēn gōng jiǎn ràng
子温、恭、俭、让。
wēn zì huà guāng zhēn yuán mò dēng jìn shì dì yǔ hàn lín xué shì wéi zhí yì shàn
温，字化光，贞元末登进士第，与翰林学士韦执谊善。
shùn zōng zài dōng gōng shì shū wáng shū wén quàn tài zǐ zhāo nà shí zhī yīng jùn yǐ zì fǔ wēn yǔ zhí yì yóu wéi shū wén suǒ juàn qǐ jiā zài mìng bài zuǒ shí yí
顺宗在东宫，侍书王叔文劝太子招纳时之英俊以自辅，温与执谊尤为叔文所睠，起家再命拜左拾遗。
èr shí nián dōng fù gōng bù shì láng zhāng jiàn wèi rù tǔ bō shǐ xíng zhì fèng xiáng zhuǎn shì yù shǐ cì fēi páo yá hù
二十年冬，副工部侍郎张荐为入吐蕃使，行至凤翔，转侍御史，赐绯袍牙笏。
míng nián dé zōng yàn jià shùn zōng jí wèi zhāng jiàn zú yú qīng hǎi tǔ bō yǐ zhōng guó sàng huò liú wēn jīng nián
明年，德宗晏驾，顺宗即位，张荐卒于青海，吐蕃以中国丧祸，留温经年。
shí wáng shū wén yòng shì gù yǔ wēn tóng yóu dōng gōng zhě jiē bù cì rèn yòng wēn zài fán zhōng bēi tàn jiǔ zhī
时王叔文用事， 故与温同游东宫者，皆不次任用，温在蕃中，悲叹久之。
yuán hé yuán nián shǐ hái zhuǎn hù bù yuán wài láng
元和元年，使还，转户部员外郎。
shí liǔ zōng yuán děng jiǔ rén zuò shū wén biǎn zhú
时柳宗元等九人坐叔文贬逐。
wéi wēn yǐ fèng shǐ miǎn
唯温以奉使免。
wēn tiān cái jùn bá wén cǎi shàn yì wéi shí liú liǔ zōng yuán liú yǔ xī suǒ chēng
温天才俊拔，文彩赡逸，为时流柳宗元、刘禹锡所称。
rán xìng duō xiǎn zhà hào qí jìn lì yǔ dòu qún yáng shì è qù shàng xiāng xiá
然性多险诈，好奇近利， 与窦群、羊士谔趣尚相狎。
qún wèi wéi xià qīng suǒ jiàn zì chǔ shì bù shù nián zhì yù shǐ zhōng chéng li jí fǔ yóu qí dài zhī
群为韦夏卿所荐，自处士不数年至御史中丞，李吉甫尤奇待之。
sān nián jí fǔ wèi zhōng guān suǒ è jiāng chū zhèn yáng zhōu wēn yù chéng qí yǒu jiàn qīng zhī
三年，吉甫为中官所恶，将出镇扬州，温欲乘其有间倾之。
wēn zì sī fēng yuán wài láng zhuǎn xíng bù láng zhōng dòu qún qǐng wèi zhī zá
温自司封员外郎转刑部郎中，窦群请为知杂。
jí fǔ yǐ jí zài dì zhào yī rén chén dēng zhěn shì yè sù yú ān yì lǐ dì
吉甫以疾在第，召医人陈登诊视，夜宿于安邑里第。
wēn cì zhī zhī jié dàn lìng lì bǔ dēng jū wèn zhī yòu zòu hé jí fǔ jiāo tōng shù shì
温伺知之，诘旦，令吏捕登鞫问之，又奏劾吉甫交通术士。
xiàn zōng yì zhī zhào dēng miàn xùn qí shì jiē xū nǎi biǎn qún wèi hú nán guān chá shǐ yáng shì è zī zhōu cì shǐ wēn jūn zhōu cì shǐ
宪宗异之，召登面讯， 其事皆虚，乃贬群为湖南观察使，羊士谔资州刺史，温均州刺史。
cháo yì yǐ suǒ zé tài qīng qún zài biǎn qián nán wēn biǎn dào zhōu cì shǐ
朝议以所责太轻， 群再贬黔南，温贬道州刺史。
wǔ nián zhuǎn héng zhōu zhì mǎn guī jīng bù dé yì fā jí zú
五年，转衡州，秩满归京，不得意，发疾卒。
wēn wén tǐ fù yàn yǒu qiū míng bān gù zhī fēng suǒ zhe líng yān gé gōng chén míng zhāng shǐ xīng huà zàn yí bó shì shū pō wéi wén shì suǒ shǎng yǒu wén jí shí juǎn
温文体富艳，有丘明、班固之风，所著《凌烟阁功臣铭》、《张始兴画赞》、《移博士书》， 颇为文士所赏，有文集十卷。
gōng jiǎn jiē zhì shì yù shǐ ràng zhì tài zǐ yòu shù zǐ jiē yǒu měi cái
恭、俭皆至侍御史，让至太子右庶子，皆有美才。
zì hòu jí fǔ zài rù zhōng shū cháng qìng yǐ hòu lǐ dé yù dǎng shèng lǚ shì zhū zǐ wú zhì dá guān zhě
自后吉甫再入中书，长庆以后，李德裕党盛，吕氏诸子无至达官者。
zhèng yún kuí xíng yáng rén
郑云逵，荥阳人。
dà lì chū jǔ jìn shì
大历初，举进士。
xìng guǒ dàn gǎn yán
性果诞敢言。
kè yóu liǎng hé yǐ huà gàn yú zhū cǐ cǐ yuè nǎi biǎo wèi jié dù zhǎng shū jì jiǎn jiào cí bù yuán wài láng réng yǐ dì tāo nǚ qī zhī
客游两河，以画干于朱泚， 泚悦，乃表为节度掌书记、检校祠部员外郎，仍以弟滔女妻之。
cǐ jiāng rù jìn xiān lìng yún kuǐ rù zòu
泚将入觐，先令云逵入奏；
jí cǐ zhì jīng yǐ shì nù yún kuí zòu biǎn mò zhōu cān jūn
及泚至京，以事怒云逵，奏贬莫州参军。
tāo dài cǐ hòu qǐng wèi pàn guān
滔代泚后，请为判官。
tāo zhù tián yuè wèi nì yún kuí yū zhī bù cóng suì qì qī zi chí guī cháng ān dì jiā qí lái liú yú kè shěng chāo bài jiàn yì dài fū
滔助田悦为逆，云逵渝之不从，遂弃妻子驰归长安，帝嘉其来，留于客省，超拜谏议大夫。
fèng tiān zhī nán yún kuí bēn fù xíng zài li shèng yǐ wéi xíng jūn sī mǎ róng lüè duō yǐ zī zhī
奉天之难，云逵奔赴行在，李晟以为行军司马，戎略多以咨之。
lì mì shū shǎo jiān jǐ shì zhōng xún bài dà lǐ qīng qiān xíng bù bīng bù èr shì láng qiān yù shǐ zhōng chéng chōng shùn zōng shān líng qiáo dào zhì dùn shǐ
历秘书少监、给事中，寻拜大理卿，迁刑部、兵部二侍郎、迁御史中丞，充顺宗山陵桥道置顿使。
yún kuí chū wèi zhū cǐ pàn guān cháng wǔ tóng mù cài tíng yù
云逵初为朱泚判官，常忤同幕蔡庭玉；
tíng yù bái cǐ chù wèi mò zhōu lù shì cān jūn
庭玉白泚，黜为莫州录事参军。
tāo fù zòu wèi pàn guān yīn shēn gòu tíng yù yú tāo
滔复奏为判官，因深构庭玉于滔；
tāo wèi cǐ liú hòu shì yǒu qǐng yú cǐ tíng yù yòu zhé huī zhī
滔为泚留后事，有请于泚，庭玉又辄隳之。
yòu yǒu pàn guān zhū tǐ wēi yì méng cǐ qīn xìn yǔ tíng yù cháng cóng róng yán yú cǐ yuē tāo fēi zhǎng zhě bù kě fù yǐ bīng quán
又有判官朱体微，亦蒙泚亲信，与庭玉常从容言于泚曰：“滔非长者，不可付以兵权。
tāo qiè zhī zhī
”滔窃知之。
hòu tāo nán tǎo yǒu gōng yún kuí shù jī nù zhī tāo nǎi kàng biǎo lùn tíng yù děng lí jiàn gǔ ròu
后滔南讨有功，云逵数激怒之，滔乃抗表论庭玉等离间骨肉；
jí tāo pàn dì nǎi zhào cǐ yǐ biǎo shì zhī gù guī zuì yú tíng yù děng yǐ yuè tāo tāo yì zhōng pàn
及滔叛，帝乃召泚以表示之，故归罪于庭玉等以悦滔，滔亦终叛。
sān nián yún kuí zòu qí dì qián tài pú chéng fāng kuǐ shòu xìng xiōng bèi bù zhī jūn qīn zhòng wù bèi shēn xùn jiào mò jí jié jù xiōng dǎng jiāng zhōng jié rén
三年，云逵奏：其弟前太仆丞方逵，“受性凶悖，不知君亲，众恶备身，训教莫及，结聚凶党，江中劫人。
chén wáng fù xiān chén hù zhàng zhì yī bǎi zhōng bù néng bì
臣亡父先臣昈杖至一百，终不能毙。
zhāng yán shǎng rèn yáng zhōu rì yì céng fàn yán shǎng fǎ jué shā fù sū
张延赏任扬州日，亦曾犯延赏法，决杀复苏。
zhì yú cháng yán jiē hū chén wáng fù xiān chén míng qīn qī suǒ zhī wú kě jiào yǔ
至于常言，皆呼臣亡父先臣名，亲戚所知，无可教语。
zuó wén yú bīn níng qìng děng zhōu gān yè jié dù jí zhōu xiàn qǐ gài jīn jiàn zài wǔ gōng xiàn nán xī róng fǔ jìn kǒng yǒu yì móu
昨闻于邠、宁、庆等州干谒节度及州县乞丐，今见在武功县南，西戎俯近，恐有异谋；
ruò bù mào sǐ zòu wén bì kǒng fù chén jiā zú
若不冒死奏闻，必恐覆臣家族。
zhào lìng jīng zhào fǔ gù shēn dì sòng qián zhōu fù li mó yú pì yuǎn zhōu qū shǐ wù xǔ dōng xī
”诏令京兆府锢身递送黔州，付李模于僻远州驱使，勿许东西。
yún kuí yuán hé yuán nián bài yòu jīn wú wèi dà jiàng jūn suì zhōng gǎi jīng zhào yǐn
云逵元和元年拜右金吾卫大将军，岁中改京兆尹。
wǔ nián wǔ yuè zú
五年五月卒。
li yì sù zōng cháo zǎi xiāng kuí zhī zú zǐ
李益，肃宗朝宰相揆之族子。
dēng jìn shì dì zhǎng wèi gē shī
登进士第，长为歌诗。
zhēn yuán mò yǔ zōng rén lǐ hè qí míng
贞元末，与宗人李贺齐名。
měi zuò yī piān wèi jiào fāng lè rén yǐ lù qiú qǔ
每作一篇，为教坊乐人以赂求取。
chàng wèi gòng fèng gē cí
唱为供奉歌词。
qí zhēng rén gē zǎo xíng piān hǎo shì zhě huà wèi píng zhàng
其《征人歌》、《早行篇》，好事者画为屏障；
huí lè fēng qián shā sì xuě shòu xiáng chéng wài yuè rú shuāng zhī jù tiān xià yǐ wéi gē cí
“回乐峰前沙似雪，受降城外月如霜”之句，天下以为歌词。
rán shǎo yǒu chī bìng ér duō cāi jì fáng xián qī qiè guò wéi kē kù ér yǒu sàn huī jiōng hù zhī tán wén yú shí gù shí wèi dù chī wèi lǐ yì jí
然少有痴病，而多猜忌，防闲妻妾，过为苛酷，而有散灰扃户之谭闻于时，故时谓妒痴为“李益疾”；
yǐ shì jiǔ zhī bù tiáo ér liú bèi jiē jū xiǎn wèi
以是久之不调，而流辈皆居显位。
yì bù dé yì běi yóu hé shuò yōu zhōu liú jì pì wéi cóng shì cháng yǔ jì shī ér yǒu bù shàng wàng jīng lóu zhī jù
益不得意，北游河朔，幽州刘济辟为从事，常与济诗而有“不上望京楼”之句。
xiàn zōng yā wén qí míng zì hé běi zhào hái yòng wèi mì shū shǎo jiān jí xián diàn xué shì
宪宗雅闻其名，自河北召还，用为秘书少监、集贤殿学士。
zì fù cái dì duō suǒ lìng hū wèi zhòng bù róng jiàn guān jǔ qí yōu zhōu shī jù jiàng jū sàn zhì
自负才地，多所凌忽，为众不容，谏官举其幽州诗句，降居散秩。
é fù yòng wèi mì shū jiān qiān tài zǐ bīn kè jí xián xué shì pàn yuàn shì zhuǎn yòu sàn qí cháng shì
俄复用为秘书监，迁太子宾客、集贤学士判院事，转右散骑常侍。
tài hé chū yǐ lǐ bù shàng shū zhì shì zú
太和初，以礼部尚书致仕，卒。
lǐ hè zì zhǎng jí zōng shì zhèng wáng zhī hòu
李贺，字长吉，宗室郑王之后。
fù míng jìn sù yǐ shì bù yīng jìn shì hán yù wèi zhī zuò huì biàn hè jìng bù jiù shì
父名晋肃，以是不应进士，韩愈为之作《讳辨》， 贺竟不就试。
shǒu bǐ mǐn jié yóu cháng yú gē piān
手笔敏捷，尤长于歌篇。
qí wén sī tǐ shì rú chóng yán qiào bì wàn rèn jué qǐ dāng shí wén shì cóng ér xiào zhī wú néng fǎng fú zhě
其文思体势，如崇岩峭壁，万仞崛起，当时文士从而效之，无能仿佛者。
qí yuè fǔ cí shù shí piān zhì yú yún sháo yuè gōng wú bù fěng sòng
其乐府词数十篇，至于云韶乐工，无不讽诵。
bǔ tài cháng sì xié lǜ láng zú shí nián èr shí sì
补太常寺协律郎，卒，时年二十四。
shǐ chén yuē wén xué zhī shì dài bù fá cái
史臣曰：文学之士，代不乏才。
yǒng tài zhēn yuán zhī jiān rú xú hào zhào juān zhū gōng kě wèi yī shí zhī xiù yě
永泰、贞元之间，如徐浩、赵涓诸公，可谓一时之秀也。
rán tài zhēn yǐ wèi nuò wén shào shuō yǐ jiàn chǐ shī yú gōng yì lǚ wèi li yì jiē yǒu wēi lèi gù zhī quán qí dé zhě hǎn yǐ
然太真以畏懦闻，邵说以僭侈失，于公异、吕渭、李益皆有微累，故知全其德者罕矣。
zàn yuē míng yǐ cái xiǎn cái jiān dé zūn
赞曰：名以才显，才兼德尊。
xú zhào liú li jué shēng yuǎn wén
徐、赵、刘、李，厥声远闻。
shào yú lǚ zhèng qí míng jiǔ cún
邵、于、吕、郑， 其名久存。
bàn fá quán dé kuì yú hòu rén
半乏全德，愧于后人。