péi dù
裴度
péi dù zì zhōng lì hé dōng wén xǐ rén
裴度，字中立，河东闻喜人。
zhēn yuán chū zhuó jìn shì dì yǐ hóng cí bǔ jiào shū láng
贞元初，擢进士第，以宏辞补校书郎。
jǔ xián liáng fāng zhèng yì děng diào hé yīn wèi
举贤良方正异等，调河阴尉。
qiān jiān chá yù shǐ lùn quán bì gěng qiē chū wèi hé nán gōng cáo cān jūn
迁监察御史，论权嬖梗切，出为河南功曹参军。
wǔ yuán héng shuài xi chuān biǎo zhǎng jié dù fǔ shū jì
武元衡帅西川， 表掌节度府书记。
zhào wèi qǐ jū shè rén
召为起居舍人。
yuán hé liù nián yǐ sī fēng yuán wài láng zhī zhì gào
元和六年，以司封员外郎知制诰。
tián hóng zhèng xiào wèi bó liù zhōu yú cháo xiàn zōng qiǎn dù xuān yù hóng zhèng zhī dù wèi dì gāo xuǎn gù jiāo yíng qū jì shòu mìng qiě qǐng biàn zhì shǔ zhōu bù yáng tiān zǐ dé zé wèi rén yóu shì huan fú
田弘正效魏、博六州于朝，宪宗遣度宣谕， 弘正知度为帝高选，故郊迎趋跽受命，且请遍至属州，布扬天子德泽，魏人由是欢服。
hái bài zhōng shū shè rén
还，拜中书舍人。
jiǔ zhī jìn yù shǐ zhōng chéng
久之，进御史中丞。
xuān huī wǔ fāng xiǎo shǐ fāng qiū yuè yīng gǒu suǒ guò náo guān sī hòu de xiǎng xiè nǎi qù
宣徽五坊小使方秋阅鹰狗，所过挠官司， 厚得饷谢乃去。
xià guī lìng péi huán cái lì yě bù wéi lǐ yīn gòu huán chū chǒu yán sòng zhào yù dāng dà bù gōng
下邽令裴寰，才吏也，不为礼，因构寰出丑言，送诏狱，当大不恭。
zǎi xiàng wǔ yuán héng wǎn cí zhèng dì nù wèi zhì
宰相武元衡婉辞诤，帝怒未置。
dù jiàn yán yīng yán huán wú gū dì huì yuē huán chéng wú zuì zhàng xiǎo shǐ
度见延英，言寰无辜，帝恚曰：“寰诚无罪，杖小使；
xiǎo shǐ wú zuì qiě zhàng huán
小使无罪，且杖寰。
dù yuē zé ruò cǐ gù yi dì huán wèi lìng xī bì xià bǎi xìng ān kě zuì
”度曰：“责若此固宜，第寰为令，惜陛下百姓，安可罪？
dì sè jì nǎi shì huán
” 帝色霁，乃释寰。
wáng shī tǎo cài yǐ dù shì xíng yíng zhū jūn hái zòu gōng qǔ cè yǔ dì yì hé
王师讨蔡，以度视行营诸军，还，奏攻取策，与帝意合。
qiě wèn zhū jiāng cái fǒu dù duì li guāng yán yì ér yǒng dāng yǒu chéng gōng
且问诸将才否，度对： “李光颜义而勇，当有成功。
bù sān rì guāng yán pò shí qǔ bīng dì tàn dù zhī yán
”不三日，光颜破时曲兵，帝叹度知言。
jìn jiān xíng bù shì láng
进兼刑部侍郎。
wáng chéng zōng li shī dào móu huǎn cài bīng nǎi fú dào jīng shī cì yòng shì dà chén yǐ hài zǎi xiàng yuán héng yòu jī dù rèn sān jìn duàn xuē fú bèi liè zhōng dān yòu shāng shǒu dù mào zhān dé bù sǐ
王承宗、李师道谋缓蔡兵，乃伏盗京师，刺用事大臣，已害宰相元衡，又击度， 刃三进，断靴，刜背裂中单，又伤首，度冒毡，得不死。
hǒng dǎo hài fú dú zōu wáng yì chí zéi dà hū zéi duàn yì shǒu
哄导骇伏，独驺王义持贼大呼，贼断义手。
dù zhuì gōu zéi yì yǐ sǐ yīn wáng qù
度坠沟，贼意已死，因亡去。
yì zhě yù ba dù ān èr zhèn fǎn cè dì nù yuē dù de quán tiān yě
议者欲罢度，安二镇反侧，帝怒曰： “度得全，天也！
ruò ba zhī shì zéi jì shì xíng
若罢之，是贼计适行。
wú yǐ dù zú pò sān zéi yǐ
吾倚度，足破三贼矣！
dù yì yǐ quán jì wèi zhāng wáng shì ling chi cháng fèn kuì wú sǐ suǒ
”度亦以权纪未张， 王室陵迟，常愤愧无死所。
zì xíng yíng guī zhī zéi qū zhé dì yì xìn zhàng
自行营归，知贼曲折，帝益信杖。
jí bìng chuàng yī zài xún fēn wèi bīng hù dì cún hòu zhǒng lù
及病创一再旬，分卫兵护第，存候踵路。
jí yù zhào wú xū xuān zhèng yá jí duì yán yīng bài zhōng shū shì láng tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì
疾愈，诏毋须宣政衙，即对延英，拜中书侍郎、同中书门下平章事。
shí fāng lián zhū dào bīng huán ná bù jiě nèi wài dà kǒng rén lèi xī
时方连诸道兵，环挐不解，内外大恐，人累息。
jí dù dāng guó wài nèi shǐ ān
及度当国，外内始安。
yóu shì tǎo zéi yì jí
由是讨贼益急。
shǐ dé zōng shí shàng hé sì zhōng cháo shì xiāng guò jīn wú zhé fēi qǐ zǎi xiàng zhì hé mén xiè bīn kè
始，德宗时尚何伺，中朝士相过，金吾辄飞启，宰相至阖门谢宾客。
dù yǐ shí duō gù yi yán tiān xià máo yīng zī chóu cè nǎi jiàn qǐng hái dì yǔ shì dà fū xiāng jiàn zhào kě
度以时多故，宜延天下髦英咨筹策，乃建请还第与士大夫相见，诏可。
huì zhuāng xiàn tài hòu bēng wèi lǐ yí shǐ
会庄宪太后崩，为礼仪使。
dì bù tīng zhèng yì zhì zhǒng zǎi dù yuē zhǒng zǎi shāng zhōu liù guān shǒu bǐng tǒng bǎi liáo wáng zhě liàng àn yǒu quán tīng zhī zhì
帝不听政，议置冢宰，度曰：“冢宰，商、周六官首，秉统百僚，王者谅暗， 有权听之制。
lì shì guān fèi gù guó cháo zhì fǒu bù cháng bù yí xùn kōng míng jī shū wù
历世官废，故国朝置否不常，不宜徇空名，稽枢务。
nǎi zhào bǎi sī quán tīng zhōng shū mén xià chù kě
”乃诏百司权听中书门下处可。
wáng è sǐ jiā nú gào è zi jì yì fù zòu mò mào yí xiàn
王锷死，家奴告锷子稷易父奏末，冒遗献。
dì liú nú zhàng nèi qiǎn shǐ zhě rú dōng dōu àn zé qí zī
帝留奴仗内，遣使者如东都按责其赀。
dù jiàn yuē zì è sǐ shù yǒu xiàn
度谏曰：“自锷死，数有献。
jīn yīn gào jié ér jiǎn shěng qí sī chén kǒng tiān xià jiàng shuài wén zhī yǒu yǐ jiā wèi jì zhě
今因告讦而检省其私，臣恐天下将帅闻之，有以家为计者。
dì wù shā èr nú hái shǐ zhě
”帝悟，杀二奴，还使者。
yú shí tǎo cài shù bù lì qún chén zhēng qǐng bà bīng qián huī xiāo fǔ yóu què kǔ
于时，讨蔡数不利，群臣争请罢兵，钱徽、萧俛尤确苦。
dù zòu bìng zài fù xīn bù shí qù qiě wèi dà huàn
度奏：“病在腹心， 不时去，且为大患。
bù rán liǎng hé yì jiāng shì cǐ wèi nì shùn
不然，两河亦将视此为逆顺。
huì táng shān jié dù shǐ gāo xiá yù zhàn què tā xiāng chuāi dì yàn bīng yù shè zéi gōu shàng zhǐ
”会唐邓节度使高霞寓战却，它相揣帝厌兵，欲赦贼，钩上指。
dì yuē yī shèng yī fù bīng jiā cháng shì
帝曰：“一胜一负，兵家常势。
ruò shī cháng lì zé gǔ hé dàn yòng bīng yé
若师常利，则古何惮用兵耶？
suī lèi shèng yì bù yīng liú zéi fù zhèn
虽累圣亦不应留贼付朕。
jīn dàn lùn shuài chén yǒng qiè bīng qiáng ruò chǔ zhì hé rú ěr qú yī bài biàn jū chéng jì hu
今但论帅臣勇怯、兵强弱、处置何如耳，渠一败便沮成计乎？
yú shì zuǒ yòu bù néng róng qí jiān
”于是左右不能容其间。
shí èr nián zǎi xiàng féng jí yá jiàn yán xiǎng yì fán kuì yi xiū shī
十二年，宰相逢吉、涯建言：“饷亿烦匮， 宜休师。
wéi dù qǐng shēn dū zhàn dì dú mù dù liú yuē guǒ wèi zhèn xíng hu
”唯度请身督战，帝独目度留，曰：“果为朕行乎？
dù fǔ fú liú tì yuē chén shì bù yǔ zéi xié cún
”度俯伏流涕曰： “臣誓不与贼偕存。
jí bài mén xià shì láng píng zhāng shì zhāng yì jūn jié dù huái xi xuān wèi zhāo tǎo chǔ zhì shǐ
”即拜门下侍郎、平章事、彰义军节度、淮西宣慰招讨处置使。
dù yǐ hán hóng lǐng dū tǒng nǎi shàng hái zhāo tǎo yǐ bì hóng rán shí xíng dū tǒng shì
度以韩弘领都统，乃上还招讨以避弘，然实行都统事。
yòu zhì zhào yǒu yì cí yù jī zéi nù hóng zhě yì hóng yàng yàng zé dù wú yǔ gòng gōng
又制诏有异辞，欲激贼怒弘者，意弘怏怏则度无与共功。
dù qǐng yì qí cí zhì yí jiàn zhī xián
度请易其辞，窒疑间之嫌。
yú shì biǎo mǎ zǒng wèi xuān wèi fù shǐ hán yù xíng jūn sī mǎ li zhèng fēng féng sù li zōng mǐn bèi liǎng shǐ mù fǔ
于是表马总为宣慰副使，韩愈行军司马，李正封、冯宿、李宗闵备两使幕府。
rù duì yán yīng yuē zhǔ yōu chén rǔ yì zài bì sǐ
入对延英，曰：“主忧臣辱，义在必死。
zéi wèi shòu shǒu chén wú hái qī
贼未授首，臣无还期。
dì zhuàng zhī wèi liú tì
”帝壮之，为流涕。
jí xíng yù tōng huà mén lín qiǎn cì tōng tiān yù dài fā shén cè qí sān bǎi wèi wèi
及行，御通化门临遣， 赐通天御带，发神策骑三百为卫。
chū féng jí jì dù dì è jū zhōng náo jǔ chū zhī wài
初，逢吉忌度，帝恶居中挠沮，出之外。
dù zhūn yǎn chéng láo zhū jūn xuān cháo tíng hòu yì shì fèn yú yǒng
度屯郾城，劳诸军，宣朝廷厚意，士奋于勇。
shì shí zhū dào bīng xī zhōng guān tǒng jiān zì chǔ jìn tuì
是时，诸道兵悉中官统监，自处进退。
dù zòu ba zhī shǐ jiāng de zhuān zhì hào lìng yī zhàn qì bèi
度奏罢之，使将得颛制，号令一，战气倍。
wèi jǐ li sù yè rù xuán hù chéng fù wú yuán jì yǐ bào
未几，李愬夜入悬瓠城，缚吴元济以报。
dù qiǎn mǎ zǒng xiān rù cài míng rì tǒng huí qǔ jiàng zú wàn rén chí jié xú jìn fǔ dìng qí rén
度遣马总先入蔡，明日，统洄曲降卒万人持节徐进，抚定其人。
chū yuán jì jìn ǒu yǔ yú dào yè bù rán zhú jiǔ shí xiāng kuì yí zhě yǐ jūn fǎ lùn
初，元济禁偶语于道，夜不然烛，酒食相馈遗者以军法论。
dù shì shì xià lìng wéi dào zéi dòu sǐ dǐ fǎ yú yī juān chú wǎng lái bù xiàn zhòu yè mín shǐ zhī yǒu shēng zhī lè
度视事，下令唯盗贼、斗死抵法， 余一蠲除，往来不限昼夜，民始知有生之乐。
dù yǐ cài yá zú shì zhàng xià huò wèi fǎn cè wèi ān bù kě qù bèi
度以蔡牙卒侍帐下，或谓：“反侧未安，不可去备。
dù xiào yuē wú wèi zhāng yì jié dù yuán è yǐ qín rén jiē wú rén yě
”度笑曰：“吾为彰义节度，元恶已擒，人皆吾人也！
zhòng gǎn qì
”众感泣。
jì ér shēn guāng píng dìng yǐ mǎ zǒng wèi liú hòu
既而申、光平定，以马总为留后。
dù rù cháo huì dì yǐ èr jiàn fù jiān jūn liáng shǒu qiān shǐ xī zhū zéi jiāng
度入朝，会帝以二剑付监军梁守谦，使悉诛贼将。
dù yù zhū yǎn chéng fù yǔ rù cài shāng zuì yì zhū
度遇诸郾城，复与入蔡，商罪议诛。
shǒu qiān qǐng rú zhào dù gù bù rán téng zòu shēn jiě quán yòu zhě shén zhòng
守谦请如诏，度固不然，腾奏申解，全宥者甚众。
cè xūn jìn jīn zǐ guāng lù dài fu hóng wén guǎn dà xué shì shàng zhù guó jìn guó gōng hù sān qiān fù zhī zhèng shì
策勋进金紫光禄大夫、 弘文馆大学士、上柱国、晋国公，户三千，复知政事。
chéng yì huáng fǔ bó yǐ yán cái fù xìng é de zǎi xiàng
程异、皇甫镈以言财赋幸，俄得宰相。
dù sān shàng shū jí lùn bù kě dì bù nà
度三上书极论不可，帝不纳。
zì shàng yìn yòu bù tīng
自上印， 又不听。
xiān rén shǐ de chéng xià
纤人始得乘罅。
chū cài píng wáng chéng zōng jù dù qiǎn biàn shì bǎi qí xié shuō nǎi xiàn dé dì èr zhōu nà zhì zi
初，蔡平，王承宗惧，度遣辩士柏耆胁说，乃献德、棣二州，纳质子。
yòu yù chéng quán rù jìn
又谕程权入觐。
shǐ pàn cāng jǐng dé dì wèi yī zhèn cháo tíng mìng shuài ér chéng zōng shì nǎi lí
始判沧、景、德、棣为一镇，朝廷命帅，而承宗势乃离。
li shī dào hù qiáng dù mì quàn dì zhū zhī
李师道怙强，度密劝帝诛之。
nǎi zhào xuān wǔ yì chéng wǔ níng héng hǎi sì jié dù huì tián hóng zhèng zhì tǎo
乃诏宣武、义成、武宁、横海四节度会田弘正致讨。
hóng zhèng qǐng zì lí yáng jì hé zhū jié dù bīng zǎi xiàng jiē wèi yi
弘正请自黎阳济，合诸节度兵，宰相皆谓宜。
dù yuē wèi bó jūn dù lí yáng jí kòu zéi jìng fēng zhěn bǐ lián yì shēng gù wàng shì zì zhàn qí de
度曰：“魏博军度黎阳，即叩贼境，封畛比联，易生顾望，是自战其地。
hóng zhèng guāng yán sù shǎo duàn shì xīn pán huán guǒ bù kě yòng
弘正、光颜素少断，士心盘桓，果不可用。
bù rú yǎng wēi hé běi xū shuāng jiàng shuǐ luò jué yáng liú shēn dǐ yùn yǐ yíng yáng gǔ zé rén rén shū sǐ zéi shì qióng yǐ
不如养威河北，须霜降水落，绝阳刘，深抵郓，以营阳谷，则人人殊死，贼势穷矣。
shàng yuē shàn
” 上曰：“善。
zhào hóng zhèng rú dù yán
”诏弘正如度言。
hóng zhèng fèng zhào shī dào guǒ qín
弘正奉诏，师道果禽。
dà gǔ zhāng zhì fù wǔ fāng xī qián shàng mìng fang shǐ yáng cháo wèn shōu qí jiā bù yuè dài qián suī yǐ cháng xī gōu zhǐ gēn yǐn shù shí bǎi rén liè chuí tǐng xié bù chéng
大贾张陟负五坊息钱，上命坊使杨朝汶收其家簿，阅贷钱虽已偿，悉钩止，根引数十百人，列箠挺胁不承。
yòu huò lú dài fū bū quàn bǔ lú tǎn jiā kè zé cháng jiǔ nǎi wù lú qún quàn
又获卢大夫逋券，捕卢坦家客责偿，久乃悟卢群券。
tǎn zi shàng sù cháo wèn lán yǔ qián rù jìn zhōng hé kě de
坦子上诉，朝汶谰语：“钱入禁中，何可得？
yù shǐ zhōng chéng xiāo fǔ jí jiàn guān liè chén zhōng rén hèng zì dù yì jí yán zhī
”御史中丞萧俛及谏官列陈中人横恣， 度亦极言之。
shí fāng tǎo yùn dì yuē gū yì dōng jūn cǐ xì shì wǒ zì chù bàn
时方讨郓，帝曰：“姑议东军，此细事，我自处办。
dù yuē bīng shì bù lǐ zhǐ shān dōng
”度曰：“兵事不理，止山东；
zhōng rén hèng bào jiāng luàn dū xià
中人横暴，将乱都下。
dì bú yuè xú nǎi wù ràng cháo wèn yuē yǐ ěr shǐ wǒ xiū jiàn zǎi xiàng
”帝不悦，徐乃悟，让朝汶曰：“以尔，使我羞见宰相！
mìng shā zhī ér yuán xì zhě
”命杀之，而原系者。
yáo shì jīng shī chéng sù
繇是京师澄肃。
dì cháng yǔ chén shì jūn dāng lì shàn dǐ gōng zhèn è fu shù dǎng zhě
帝尝语：“臣事君，当励善底公，朕恶夫树党者。
dù yuē jūn zǐ xiǎo rén yǐ lèi ér jù wèi yǒu wú tú zhě
”度曰：“君子小人以类而聚，未有无徒者。
jūn zǐ zhī tú tóng dé xiǎo rén zhī tú tóng wù wài shén lèi zhōng shí yuǎn zài bì xià guān suǒ xíng zé biàn
君子之徒同德，小人之徒同恶，外甚类，中实远，在陛下观所行则辨。
dì yuē yán zhě dà dǐ ruò cǐ zhèn qǐ yì biàn zhī
”帝曰：“言者大抵若此，朕岂易辨之？
dù tuì xǐ yuē shàng yǐ wéi nán biàn zé yì yǐ wéi yì biàn zé nán jūn zǐ xiǎo rén xíng pàn yǐ
”度退，喜曰：“上以为难辨则易， 以为易辨则难，君子小人行判矣。
yǐ ér zú wèi yì bó suǒ gòu yǐ jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè jiān mén xià shì láng píng zhāng shì wéi hé dōng jié dù shǐ
”已而卒为异、镈所构，以检校尚书右仆射兼门下侍郎平章事为河东节度使。
mù zōng jí wèi jìn jiǎn jiào sī kōng
穆宗即位，进检校司空。
zhū kè róng wáng tíng còu luàn hé shuò jiā dù zhèn zhōu xíng yíng zhāo tǎo shǐ
朱克融、王廷凑乱河朔，加度镇州行营招讨使。
shí dì yǐ li guāng yán wū zhòng yìn zhǎo yá jiāng yǐ yǐ jī zéi bīng shí yú wàn yǒu suǒ wèi wú chǐ cùn gōng
时帝以李光颜、乌重胤爪牙将，倚以击贼，兵十余万，有所畏，无尺寸功。
dù jì shòu mìng rù zéi jìng shù zhǎn jiāng yǐ wén
度既受命， 入贼境，数斩将以闻。
é jiān yā běi shān zhū fān shǐ
俄兼押北山诸蕃使。
shí yuán zhěn xiǎn jié huàn guān wèi hóng jiǎn qiú zhí zhèng dàn dù fù dāng guó yīn jīng zhì jūn shì shù jū zhōng chí gěng bù shǐ yǒu gōng
时元稹显结宦官魏弘简求执政，惮度复当国，因经制军事，数居中持梗，不使有功。
dù kǒng luàn zuò jí shàng shū tòng bào zhěn guò è
度恐乱作，即上书痛暴稹过恶。
dì bù de yǐ ba hóng jiǎn zhěn jìn zhí
帝不得已，罢弘简、稹近职。
é zhuó zhěn zǎi xiàng yǐ dù shǒu sī kōng píng zhāng shì dōng dōu liú shǒu
俄擢稹宰相，以度守司空、平章事、东都留守。
jiàn guān kòu yán yīng yán bù kě ba dù bīng yáo zhòng xīn
谏官叩延英，言不可罢度兵，摇众心。
dì bù zhào
帝不召。
yú shì jiāo zhāng jí lùn wèi zhī shěng
于是交章极论，未之省。
huì zhōng rén shǐ yōu zhèn hái yán jūn zhōng wèi dù zài cháo ér liǎng hé zhū hóu zhōng zhě huái qiáng zhě wèi
会中人使幽、镇还，言：“军中谓度在朝，而两河诸侯忠者怀，强者畏。
jīn jū dōng rén rén shī wàng
今居东，人人失望。
dì wù zhào dù yóu tài yuán cháo jīng shī
”帝悟，诏度由太原朝京师。
jí bì jiàn shǐ chén èr zéi pàn huàn shòu mìng wú gōng bìng chén suǒ yǐ rù jìn yì gǎn gài liú tì
及陛见，始陈二贼畔换，受命无功， 并陈所以入觐意，感概流涕。
fú wèi qǐ yè zhě yù xuān zhǐ dì jù yuē zhèn dāng yán yīng dài qīng
伏未起，谒者欲宣旨，帝遽曰：“朕当延英待卿！
shǐ yì zhě wèi dù wú ào yuán qiě jiǔ wài wèi jiān xiān hén yì lǜ dì wèi néng míng qí zhōng
” 始，议者谓度无奥援，且久外，为奸𪫺拫抑，虑帝未能明其忠。
jí jìn jiàn cí qiè qì yí zhuó rán dàng tiān zi yì
及进见，辞切气怡， 卓然当天子意。
zài wèi wén zhě jiē sǒng yì jiāng guì chén zhì jī zī chū tì
在位闻者皆竦，毅将贵臣至赍咨出涕。
jiù yí gé zhōng qún chén wèi tuì zǎi xiàng bù zòu shì chēng hè zé yè zhě dá
旧仪，阁中群臣未退，宰相不奏事，称贺则谒者答。
dì yǐ dù xūn dé gù dài yǐ shū lǐ
帝以度勋德，故待以殊礼。
dù zhī xíng yí kè róng tíng còu shū kāi shuō zhūn tà fu yǐ dà yì èr rén bù gǎn jié jiē yuàn bà bīng
度之行，移克融、廷凑书，开说谆沓，傅以大谊，二人不敢桀，皆愿罢兵。
dì fāng yōu shēn zhōu wéi yù bì chū niú yuán yì gèng shǐ dù téng shū bù zhǐ
帝方忧深州围，欲必出牛元翼，更使度腾书布旨。
huò yuē zéi zhī dù shī bīng bǐng bì bèi yuē gù wàng
或曰：“贼知度失兵柄，必背约顾望。
dì shì rán nǎi bài dù shǒu sī tú lǐng huái nán jié dù shǐ
”帝释然，乃拜度守司徒，领淮南节度使。
huì zhāo yì jiān jūn liú chéng xié màn liú wù jǔ jūn huá nù zhí chéng xié wù jū yǐ wén
会昭义监军刘承偕慢刘悟，举军哗怒，执承偕，悟拘以闻。
dì nù wèn dù hé shī ér kě
帝怒，问度：“何施而可？
dù dùn shǒu xiè fān chén bù yǔ zhèng
”度顿首谢：“籓臣不与政。
cí bú duì
”辞不对。
dì qiáng zhī dù yuē chén sù zhī chéng xié hù chǒng wù bù néng kān cháng yǐ shū su chén
帝强之，度曰：“臣素知承偕怙宠，悟不能堪，尝以书诉臣。
shì shí zhōng rén zhào hóng liàng zài háng yíng zhī zhuàng yù chí wù shū yǐ zòu bì xià yì zhī zhī yá
是时，中人赵弘亮在行营知状，欲持悟书以奏，陛下亦知之邪？
dì yuē wǒ bù jí zhī
”帝曰：“我不及知。
gù wù chéng è zhī hú bù zì wén hé zāi
顾悟诚恶之，胡不自闻，何哉？
dù yuē suī wù de wén kǒng bì xià bù bì tīng
”度曰：“虽悟得闻，恐陛下不必听。
qiě chén shì tiān yán bù zhǐ chǐ bǐ shàng wèi néng jué qiān lǐ dān yán kě wù shèng tīng zāi
且臣视天颜不咫尺，比尚未能决，千里单言，可悟圣听哉？
dì jí yuē qián yǔ gū zhì zhí wèi jīn rì nài hé
” 帝亟曰：“前语姑置，直谓今日奈何？
dù yuē bì yù shōu zhōng yì xīn shǐ shuài chén sǐ jié dú zhǎn chéng xié zé sì fāng qún dào yǐn rán pò dǎn yǐ
”度曰：“必欲收忠义心，使帅臣死节，独斩承偕，则四方群盗隐然破胆矣。
dì yuē gù tài hòu yǎng wèi zi qiě wǒ hé ài
”帝曰：“顾太后养为子，且我何爱？
gèng yán qí cì
更言其次。
dù yuē tóu zhū huāng yì kě hu
” 度曰：“投诸荒裔可乎？
dì yuē kě
”帝曰：“可。
wù guǒ chū chéng xié zhāo yì suì ān
”悟果出承偕，昭义遂安。
shì shí xú zhōu wáng zhì xìng zhú cuī qún zhū jūn pán hù hé běi jìn tuì wèi yī
是时，徐州王智兴逐崔群，诸军盘互河北，进退未一。
yì zhě jiāo kǒu qǐng xiāng dù nǎi yǐ běn guān jiān zhōng shū shì láng píng zhāng shì
议者交口请相度，乃以本官兼中书侍郎、平章事。
quán nìng cè mù wèi li féng jí xiǎn zéi shàn móu kě yǐ gòu dù gòng fěng dì zì xiāng yáng zhào féng jí hái bài bīng bù shàng shū
权佞侧目，谓李逢吉险贼善谋，可以构度，共讽帝自襄阳召逢吉还，拜兵部尚书。
dù jū wèi zài yuè yuè guǒ wèi féng jí suǒ jiān ba wèi zuǒ pú yè
度居位再阅月，果为逢吉所间，罢为左仆射。
dì bào fēng xuàn zhōng wài bù wén wèn zhě fán sān rì
帝暴风眩， 中外不闻问者凡三日。
dù shù qǐng dào nèi diàn qiú lì tài zǐ yì rì nǎi jiàn dì suì lì jǐng wáng wèi sì
度数请到内殿，求立太子，翼日乃见帝，遂立景王为嗣。
féng jí jì dài xiāng sī yǒu yǐ yá niè zhī yǐn suǒ hòu li zhòng yán zhāng yòu xīn li xù zhāng quán yú děng nèi jié huàn guān zhǒng zhī dǎng chǒu jǔ rì wén nǎi chū dù shān nán xī dào jié dù shǐ duó píng zhāng shì
逢吉既代相，思有以牙孽之，引所厚李仲言、张又新、李续、张权舆等，内结宦官， 种支党，丑沮日闻，乃出度山南西道节度使，夺平章事。
cháng qìng sì nián wáng tíng còu tú yuán yì zhī jiā jìng zōng jiē wǎn tàn zǎi fǔ fēi qí rén shǐ xiōng zéi chì sì
长庆四年，王廷凑屠元翼之家，敬宗嗟惋，叹宰辅非其人，使凶贼炽肆。
xué shì wéi chù hòu shàng shū yuē chén wén jí àn zài cháo huái nán qǐn móu
学士韦处厚上疏曰：“臣闻汲黯在朝，淮南寝谋；
gàn mù chǔ wèi zhū hóu xī bīng
干木处魏，诸侯息兵。
wáng bà zhī lǐ yǐ yī shì zhǐ bǎi wàn zhī shī yī xián zhì qiān lǐ zhī nán
王霸之理，以一士止百万之师，一贤制千里之难。
péi dù yuán xūn jù dé wén wǔ jiān bèi ruò wèi yán miào wěi cān jué bì shǐ róng lǔ wèi wēi yōu zhèn zì chén
裴度元勋巨德，文武兼备，若位岩庙，委参决， 必使戎虏畏威，幽、镇自臣。
guǎn zhòng yuē rén lí ér tīng zhī zé yú hé ér tīng zhī zé shèng
管仲曰：‘人离而听之则愚，合而听之则圣。
zhì luàn zhī běn fēi yǒu tā shù
’治乱之本，非有他术。
bì xià dāng kuì ér tàn hèn wú xiāo cáo jīn yī péi dù bìn qì yú wài suǒ yǐ féng táng zhī hàn wén dì yǒu pō mù bù néng yòng yě
陛下当馈而叹，恨无萧、曹，今一裴度摈弃于外，所以冯唐知汉文帝有颇、牧不能用也。
dì gǎn wù wèi chù hòu yuē dù lèi wèi zǎi xiàng ér guān wú píng zhāng shì wèi hé
”帝感悟，谓处厚曰：“度累为宰相，而官无平章事，谓何？
chù hòu jù dào qí yóu dì yú shì fù dù jiān píng zhāng shì
”处厚具道其由，帝于是复度兼平章事。
dì suī rú méng rán zhù yì dù zhōng rén zhì dù suǒ bì dīng níng wèi ān qiě shì zhào qī
帝虽孺蒙，然注意度，中人至度所， 必丁宁尉安，且示召期。
bǎo lì èr nián dù qǐng rù cháo féng jí dǎng dà jù quán yú zuò wěi yáo yún fēi yī xiǎo ér tǎn qí fù tiān shàng yǒu kǒu bèi qū zhú
宝历二年，度请入朝，逢吉党大惧，权舆作伪谣云：“非衣小儿坦其腹，天上有口被驱逐。
yǐ dù píng yuán jì yě
”以度平元济也。
dū chéng dōng xī gāng liù mín jiān yǐ wéi qián shù ér dù dì píng lè lǐ zhí dì wǔ gāng
都城东西冈六，民间以为干数， 而度第平乐里，直第五冈。
quán yú nǎi yán dù míng yìng tú chèn dì jù gāng yuán bù zhào ér lái qí yì kě jiàn
权舆乃言：“度名应图谶，第据冈原，不召而来，其意可见。
yù yǐ qīng dù
”欲以倾度。
tiān zǐ dú néng míng qí wū zhào fù shǐ fǔ zhèng
天子独能明其诬，诏复使辅政。
xiān shì dì jiāng xìng dōng dōu dà chén qiē jiàn bù nà
先是，帝将幸东都，大臣切谏，不纳。
dì huì yuē zhèn yì jué yǐ
帝恚曰：“朕意决矣！
suī cóng guān gōng rén zì jiā qiǔ wú rǎo bǎi xìng
虽从官宫人自挟糗，无扰百姓。
qù yǒu sī jiǎn liào xíng gōng zhōng wài mò gǎn yán
”趣有司检料行宫，中外莫敢言。
dù cóng róng zòu guó jiā jiàn bié dōu běn bèi xún xìng
度从容奏：“国家建别都，本备巡幸。
zì jiān nán yǐ lái gōng què shǔ zhūn bǎi sī zhī qū huāng pǐ fú zhì jiǎ suì yuè wán xīn rán hòu kě xíng
自艰难以来，宫阙、署屯、百司之区，荒圮弗治，假岁月完新，然后可行。
cāng cù wú bèi yǒu sī qiě dé zuì
仓卒无备，有司且得罪。
dì yuè yuē qún chén jiàn zhèn bù jí cǐ
”帝悦曰：“群臣谏朕不及此。
rú qīng yán chéng yǒu wèi biàn ān yòng wǎng yá
如卿言，诚有未便，安用往邪？
yīn zhǐ xíng
”因止行。
biàn sòng guān chá shǐ líng hú chu yán bó zhōu shèng shuǐ chū yǐn zhě jí zhé yù
汴宋观察使令狐楚言亳州圣水出，饮者疾辄愈。
dù pàn yuē yāo yóu rén xīng shuǐ bù zì zuò
度判曰：“妖由人兴，水不自作。
mìng zài suǒ jìn sāi
”命在所禁塞。
zhū kè róng zhí cì yī shǐ zhě yáng wén duān guǐ yán màn jǐ bìng su suǒ cì làn è yòu gài jiǎ dù zhī bó sān shí wàn pǐ bù zhě jūn bì yǒu biàn
朱克融执赐衣使者杨文端，诡言慢己，并诉所赐滥恶，又丐假度支帛三十万匹， 不者，军必有变；
qiě qǐng qiǎn gōng wǔ qiān zhù zhì dōng dōu xū tiān zǐ dōng xún
且请遣工五千助治东都，须天子东巡。
dì nù huàn zhī yù qiǎn zhòng chén lín wèi
帝怒，患之，欲遣重臣临慰。
dù yuē kè róng wú huì ér bèi shì jiāng wáng
度曰：“克融无恚而悖，是将亡。
pì měng hǔ zì xiāo yuè shān lín píng kū xué zé rán shì bù dé lí qí chù rén yì bù wéi jù
譬猛虎自哮跃山林，凭窟穴则然，势不得离其处，人亦不为惧。
bì xià wú yōng qiǎn zhòng shǐ dì yǐ zhào shū yán zhōng rén jù jiāo xū hái wǒ zì zé qiǎn
陛下无庸遣重使，第以诏书言：‘中人倨骄，须还，我自责谴。
chūn fú bù jǐn fāng jí yǒu sī
春服不谨，方诘有司。
suǒ shàng gōng yi jí qiǎn yǐ zhào zài suǒ gòng nǐ
所上工宜即遣，已诏在所供拟。
cǐ zé zéi móu qióng yǐ
’此则贼谋穷矣。
bì xià ruò wèi néng rán zé dá gōng shì yíng shàn jì yǒu xù wú qiǎn gōng wéi zhòng láo
陛下若未能然，则答：‘宫室营缮既有序，毋遣工为重劳。
cháo tíng yuán zhào fā nǎi yǒu cì yǔ zhèn wú suǒ ài dú yǔ fàn yáng tǐ bù kě ěr
朝廷缘召发，乃有赐与，朕无所爱，独与范阳，体不可尔。
dì yuē shàn
’”帝曰：“善。
yòng dù cì cè
”用度次策。
kè róng tīng mìng guī wén duān
克融听命，归文端。
wèi jǐ jūn luàn shā kè róng
未几，军乱，杀克融。
dì zòng chí rì yàn zuò cháo
帝纵弛，日晏坐朝。
dù jiàn yuē cǐ bì xià yuè lǜ liù qī lín cháo tiān xià rén zhī qín zhèng hé shuò zéi chén jiē sǒng wèi
度谏曰：“此陛下月率六七临朝，天下人知勤政，河朔贼臣皆耸畏。
jìn kāi yán yīng yì xī kǒng wàn jī zòu bǐng yǒu suǒ yōng è
近开延英益稀，恐万机奏禀，有所壅阏。
fu yí yǎng zhī dào cháng shùn shì shí hou zé liù qì píng hé wàn shòu kě bǎo
夫颐养之道，常顺适时候，则六气平和，万寿可保。
dào jiā fǎ chūn xià zǎo qǐ qǔ jī míng shí qiū dōng yàn qǐ qǔ rì chū shí
道家法：‘春夏蚤起，取鸡鸣时，秋冬晏起，取日出时。
gài zài yáng shèng zhī yǐ yīn
盖在阳，胜之以阴；
zài yīn shèng zhī yǐ yáng
在阴，胜之以阳。
jīn fāng jū shèng xià wèi yi jié dàn shù zuò guǎng jiā yán wèn
今方居盛夏，谓宜诘旦数坐，广加延问；
lòu jí sì wǔ zé yán hè kě wèi shèng gōng láo yǐ
漏及巳午，则炎赫可畏，圣躬劳矣。
dì jiā nà wéi shù shì cháo
”帝嘉纳，为数视朝。
wèi jǐ pàn dù zhī
未几，判度支。
dì bēng dìng cè zhū liú kè míng děng yíng lì jiāng wáng shì wéi wén zōng
帝崩，定策诛刘克明等，迎立江王，是为文宗。
jiā mén xià shì láng
加门下侍郎。
li quán lüè sǐ zi tóng jié qiú xí cāng jǐng jūn
李全略死，子同捷求袭沧景军。
dù zòu tǎo píng zhī jí chén diào bīng shí fēi zǎi xiàng shì qǐng ba dù zhī guī yǒu sī
度奏讨平之，即陈：“调兵食非宰相事，请罢度支归有司。
zòu kě
”奏请得到批准。
jìn jiē kāi fǔ yí tóng sān sī cì shí fēng hù sān bǎi
进阶开府仪同三司，赐实封户三百。
dù kěn ràng bù dé kě nǎi shòu shí fēng
度恳让不得可，乃受实封。
tài hé sì nián shù yǐn jí bù rèn jī zhòng yuàn shàng zhèng shì
太和四年，数引疾不任机重，愿上政事。
dì zé shàng yī hù zhì zhōng rén rì láo wèn xiāng niè nǎi zhào jìn sī tú píng zhāng jūn guó zhòng shì xū jí yǐ sān rì ruò wǔ rì yī zhì zhōng shū
帝择上医护治，中人日劳问相蹑，乃诏进司徒、平章军国重事，须疾已，三日若五日一至中书。
dù ràng miǎn cè lǐ
度让免册礼。
dù zì xiàn gōng gāo wèi jí bù néng wú lǜ shāo guǐ jì bì huò
度自见功高位极，不能无虑，稍诡迹避祸。
yú shì niú sēng rú li zōng mǐn tóng fǔ zhèng mào dù xūn yè jiǔ jū shàng yù yǒu suǒ chěng nǎi gòng zǐ qí jī sǔn duǎn zhī yīn dù cí wèi jí bái dì jìn jiān shì zhōng chū wéi shān nán dōng dào jié dù shǐ
于是牛僧孺、李宗闵同辅政，媢度勋业久居上， 欲有所逞，乃共訾其迹损短之，因度辞位，即白帝进兼侍中，出为山南东道节度使。
bái ba yuán hé suǒ zhì lín hàn jiān shù qiān mǎ nà zhī xiào yǐ shàn tián sì bǎi qǐng hái xiāng rén
白罢元和所置临汉监，数千马纳之校，以善田四百顷还襄人。
qǐng zhī gù qǐng lǎo bù xǔ
顷之，固请老，不许。
bā nián xǐ dōng dōu liú shǒu é jiā zhōng shū lìng
八年，徙东都留守，俄加中书令。
li xun zhī huò huàn guān sì wēi yǐ chěng fán xun zhù zōng yà bīn kè xī shōu dǎi xùn bào kē cǎn
李训之祸，宦官肆威以逞，凡训、注宗娅宾客悉收逮，讯报苛惨。
dù shàng shū shēn lǐ quán huó shù shí xìng
度上疏申理，全活数十姓。
wǔ dé xiàn zhǔ cáng shǐ dào qián wáng mìng bǔ bù dé
武德县主藏史盗钱亡命，捕不得。
hé yáng jié dù shǐ wēn zào yù qí lìng wáng shǎng zé fù xì sān nián mǔ sǐ fú xǔ sàng
河阳节度使温造狱其令王赏责负，系三年，母死弗许丧。
dù wèi dì yán zhī shǎng de shì
度为帝言之，赏得释。
shí yān shù shàn wēi tiān zǐ yōng xū qì jìn shēn dào sàng dù bù fù yǒu jīng jì yì nǎi zhì dì dōng dōu jí xián lǐ zhǎo shí lín cóng cén liáo yōu shèng
时阉竖擅威，天子拥虚器，搢绅道丧，度不复有经济意，乃治第东都集贤里， 沼石林丛，岑缭幽胜。
wǔ qiáo zuò bié shù jù yù guǎn liáng tái hào lǜ yě táng jī bō qí xià
午桥作别墅，具燠馆凉台，号“绿野堂”，激波其下。
dù yě fú xiāo sàn yǔ bái jū yì liú yǔ xī wéi wén zhāng bǎ jiǔ qióng zhòu yè xiāng huān bù wèn rén jiān shì
度野服萧散，与白居易、刘禹锡为文章、把酒，穷昼夜相欢，不问人间事。
ér dì zhī dù nián suī jí shén míng bù shuāi měi dà chén zì luò lái bì wèn dù ān fǒu
而帝知度年虽及，神明不衰，每大臣自洛来，必问度安否。
kāi chéng èr nián fù yǐ běn guān jié dù hé dōng
开成二年，复以本官节度河东。
dù láo cí lǎo jí dì mìng lì bù láng zhōng lú hóng xuān yù yì yuē wèi zhèn wò hù běi mén kě yě
度牢辞老疾，帝命吏部郎中卢弘宣谕意曰： “为朕卧护北门可也。
qù shàng dào dù nǎi zhī zhèn
”趣上道，度乃之镇。
yì dìng jié dù shǐ zhāng fán zú jūn zhōng jiàng lì qí zi yuán yì dù nǎi qiǎn shǐ xiǎo pì huò fú yuán yì jù shù shēn guī cháo
易定节度使张璠卒，军中将立其子元益，度乃遣使晓譬祸福，元益惧，束身归朝。
sān nián yǐ bìng gài huán dōng dōu
三年，以病丐还东都。
zhēn bài zhōng shū lìng wò jiā wèi kè xiè yǒu zhào xiān gěi fèng liào
真拜中书令，卧家未克谢，有诏先给俸料。
shàng sì yàn qún chén qǔ jiāng dù bù fù dì cì shī yuē zhù xiǎng dài yuán lǎo shi jūn hèn bù zǎo
上巳宴群臣曲江，度不赴，帝赐诗曰：“注想待元老，识君恨不早。
wǒ jiā zhù shí shuāi yōu lái xué qiū dǎo
我家柱石衰，忧来学丘祷。
bié zhào yuē fāng chūn shèn jí wéi nán miǎn yī yào zì chí
” 别诏曰：“方春慎疾为难，勉医药自持。
zhèn jí zhōng yù jiàn gōng shī gù shì cǐ yì rì kě jìn
朕集中欲见公诗，故示此，异日可进。
shǐ zhě jí mén ér dù hōng nián qī shí liù
” 使者及门而度薨，年七十六。
dì wén zhèn dào yǐ shī zhì líng jǐ
帝闻震悼，以诗置灵几。
cè zèng tài fù shì wén zhōng fèng lǐ yōu rù mìng jīng zhào yǐn zhèng fù hù sàng
册赠太傅，谥文忠，赗礼优缛，命京兆尹郑复护丧。
dù lín zhōng zì wèi míng zhì
度临终，自为铭志。
dì guài wú yí zòu chì jiā rén suǒ zhī de bàn gǎo yǐ chǔ èr wèi qǐng wú sī yán
帝怪无遗奏，敕家人索之，得半藁， 以储贰为请，无私言。
huì chāng yuán nián jiā zèng tài shī
会昌元年，加赠太师。
dà zhōng chū zhào pèi xiǎng xiàn zōng miào tíng
大中初，诏配享宪宗庙廷。
dù tuì rán cái zhōng rén ér shén guān mài shuǎng cāo shǒu jiān zhèng shàn zhàn duì
度退然，才中人，而神观迈爽，操守坚正，善占对。
jì yǒu gōng míng zhèn sì yí
既有功，名震四夷。
shǐ wài guó zhě qí jūn zhǎng bì wèn dù nián jīn jǐ zhuàng mào shú shì tiān zǐ yòng fǒu
使外国者，其君长必问度年今几、状貌孰似、天子用否。
qí wēi yù dé yè bǐ guō fén yáng ér yòng bù yòng cháng wèi tiān xià zhòng qīng
其威誉德业比郭汾阳，而用不用常为天下重轻。
shì sì cháo yǐ quán dé shǐ zhōng
事四朝，以全德始终。
jí mò tiān xià mò bù sī qí fēng liè
及殁，天下莫不思其风烈。
zàng guǎn chéng dǎi jīn miào shí
葬管城，逮今庙食。
wǔ zǐ shi shěn zhī míng
五子，识、谂知名。
shi zì tōng lǐ xìng mǐn wù fán jīng mù wèi shǐ wàng
识，字通理，性敏悟，凡经目未始忘。
tuī yìn bǔ jīng zhào cān jūn zhuó lèi dà lǐ shǎo qīng
推荫补京兆参军，擢累大理少卿。
wáng shī tǎo liú zhěn wèi gōng jūn shǐ
王师讨刘稹，为供军使。
zhěn píng gǎi sī nóng qīng jìn hú nán guān chá shǐ
稹平，改司农卿，进湖南观察使。
rù bài dà lǐ qīng xí jìn guó gōng bàn fēng
入拜大理卿，袭晋国公半封。
wèi jīng yuán jié dù shǐ
为泾原节度使。
shí fán qiú shàng kǒng rè shàng sān zhōu qī guān liè zhūn fēn shǒu
时蕃酋尚恐热上三州七关，列屯分守。
xuān zōng zé míng chén yǐ shi shuài jīng yuán bì xián shuài bīn níng li fú shuài xià zhōu dì qīn lín qiǎn
宣宗择名臣，以识帅泾原，毕𫍯帅邠宁， 李福帅夏州，帝亲临遣。
shi zhì zhì bǎo zhàng zhěng róng qì kāi tún tián
识至，治堡障，整戎器，开屯田。
chū jiàng shì shǒu biān huò jī suì bù dé hái
初，将士守边，或积岁不得还。
shi yǔ lì shù xiàn mǎn zhě dài
识与立戍限，满者代；
qīn qī shí jìn shù
亲七十，近戍。
yóu shì rén gǎn yuè
由是人感悦。
jiā jiǎn jiào xíng bù shàng shū xǐ fèng xiáng zhōng wǔ tiān píng bīn níng líng wǔ děng jūn
加检校刑部尚书，徙凤翔、忠武、天平、邠宁、灵武等军。
jìn jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè
进检校尚书右仆射。
líng wǔ de chì lǔ wú jǐng shi shì shén ér záo zhī guǒ de quán
灵武地斥卤无井，识誓神而凿之，果得泉。
lì liù jié dù suǒ lì jiē yǒu kě shù
历六节度，所莅皆有可述。
zú zèng sī kōng shì yuē zhāo
卒，赠司空，谥曰昭。
shěn yǒu wén jí yìn lèi guān kǎo gōng yuán wài láng
谂有文，籍荫累官考功员外郎。
xuān zōng fǎng yuán hé zǎi xiàng zi sī dù xūn wàng gù dài shěn yǒu jiā
宣宗访元和宰相子，思度勋望，故待谂有加。
wèi hàn lín xué shì lèi qiān gōng bù shì láng zhào jiā chéng zhǐ
为翰林学士，累迁工部侍郎，诏加承旨。
shì huì dì xìng qí yuàn shěn jí chēng xiè
适会帝幸其院，谂即称谢。
dì yuē kě guī yǔ qī zǐ xiāng qìng
帝曰：“可归与妻子相庆。
qǔ yù lián guǒ yǐ cì shěn jǔ yī jì shòu
”取御奁果以赐，谂举衣跽受。
dì gù gōng rén qǔ jīn guǒ cì zhī
帝顾宫人取巾裹赐之。
hòu wèi tài zǐ shǎo shī fēng hé dōng jùn gōng
后为太子少师， 封河东郡公。
huáng cháo dào guó pò yǐ wěi guān bù cóng yù hài
黄巢盗国，迫以伪官，不从，遇害。
zàn yuē xiàn zōng tǎo cài chū rù sì nián
赞曰：宪宗讨蔡，出入四年。
yuán jì wài lián jiān chén cì zǎi xiàng jí yòng shì zhě jǔ hài cháo móu
元济外连奸臣，刺宰相及用事者，沮骇朝谋。
wéi tiān zǐ hè rán pái qún yì rèn dù zhèng shì yǐ yǐ tǎo zéi
惟天子赫然排群议，任度政事，倚以讨贼。
shēn dū zhàn suì píng huái xi
身督战，遂平淮西。
fēi dù pò zéi zhī nán rèn dù zhī wéi nán yě
非度破贼之难，任度之为难也。
hán yù sòng qí gōng yuē fán cǐ cài gōng wéi duàn nǎi chéng
韩愈颂其功曰：“凡此蔡功，惟断乃成。
qí zhī yán zāi
”其知言哉！
mù zōng bù jūn xiān rén fǔ fū chéng xìn juān dǐ ér dù suì wú xiǎn gōng
穆宗不君，𪫺人腐夫乘衅镌诋，而度遂无显功。
fēi qián zhì hòu yú yòng bù yòng shì dāng rán yǐ
非前智后愚，用不用，势当然矣。
qián shǐ chēng dù wǎn jié pō fú chén wèi zì ān jì shì bù rán
前史称度晚节颇浮沉为自安计，是不然。
dà yá yuē jì míng qiě zhé yǐ bǎo qí shēn
《大雅》曰：“既明且哲，以保其身。
dù hé zǐ yún
”度何訿云。