huàn zhě shàng
宦者上
táng zhì nèi shì shěng guān yǒu nèi shì sì nèi cháng shì liù nèi yè zhě jiān nèi jǐ shì gè shí yè zhě shí èr diǎn yǐn shí bā sì bó sì rén gè liù
唐制：内侍省官有内侍四，内常侍六，内谒者监、内给事各十，谒者十二，典引十八，寺伯、寺人各六。
yòu yǒu wǔ jú yī yuē yè tíng zhǔ gōng pín bù zuì
又有五局：一曰掖廷，主宫嫔簿最；
èr yuē gōng wéi hù mén lán
二曰宫闱，扈门阑；
sān yuē xī guān zhì gōng zhōng jí bìng sǐ sàng
三曰奚官，治宫中疾病死丧；
sì yuē nèi pū zhǔ gòng zhàng dēng zhú
四曰内仆，主供帐灯烛；
wǔ yuē nèi fǔ zhǔ zhōng cáng gěi nà
五曰内府，主中藏给纳。
jú yǒu lìng yǒu chéng jiē huàn zhě wèi zhī
局有令，有丞，皆宦者为之。
tài zōng zhào nèi shì shěng bù lì sān pǐn guān yǐ nèi shì wèi zhī zhǎng jiē dì sì bù rèn yǐ shì wéi mén gé shǒu yù tíng nèi sǎo chú bǐng shí ér yǐ
太宗诏内侍省不立三品官，以内侍为之长，阶第四，不任以事，惟门阁守御、 廷内扫除、禀食而已。
wǔ hòu shí shāo zēng qí rén
武后时，稍增其人。
zhì zhōng zōng huáng yī nǎi èr qiān yuán qī pǐn yǐ shàng yuán wài zhì qiān yuán rán yī zhū zǐ zhě shàng shǎo
至中宗，黄衣乃二千员，七品以上员外置千员，然衣朱紫者尚少。
xuán zōng chéng píng cái yòng fù zú zhì dà shì shē bù ài xī shǎng cì jué wèi
玄宗承平，财用富足，志大事奢，不爱惜赏赐爵位。
kāi yuán tiān bǎo zhōng gōng pín dà shuài zhì sì wàn huàn guān huáng yī yǐ shàng sān qiān yuán yī zhū zǐ qiān yú rén
开元、天宝中，宫嫔大率至四万，宦官黄衣以上三千员，衣朱紫千馀人。
qí chēng zhǐ zhě zhé bài sān pǐn jiāng jūn liè jǐ yú mén
其称旨者辄拜三品将军，列戟于门。
qí zài diàn tóu gòng fèng wěi rèn huá zhòng chí jié chuán mìng guāng yàn yīn yīn dòng sì fāng
其在殿头供奉，委任华重，持节传命，光焰殷殷动四方。
suǒ zhì jùn xiàn bēn zǒu xiàn yí zhì wàn jì
所至郡县奔走，献遗至万计。
xiū gōng dé shì qín niǎo yī wèi zhī shǐ yóu qiě shù qiān mín
修功德，市禽鸟，一为之使，犹且数千缗。
jiān jūn chí quán jié dù fǎn chū qí xià
监军持权， 节度返出其下。
yú shì jiǎ shè míng yuán shàng yú zhī tián wèi zhōng rén suǒ míng zhě bàn jīng jī yǐ
于是甲舍、名园、上腴之田为中人所名者半京畿矣。
sù dài yōng ruò yǐ wèi gǎn wèi gù fǔ guó yǐ shàng fǔ xiǎn yuán zhèn yǐ yuán lì fèn cháo ēn yǐ jūn róng zhòng rán yóu wèi de cháng zhǔ bīng yě
肃、代庸弱， 倚为扞卫，故辅国以尚父显，元振以援立奋，朝恩以军容重，然犹未得常主兵也。
dé zōng chéng yì cǐ zéi gù yǐ zuǒ yòu shén cè tiān wēi děng jūn wěi huàn zhě zhǔ zhī zhì hù jūn zhōng wèi zhōng hù jūn fēn tí jìn bīng shì yǐ wēi bǐng xià qiān zhèng zài huàn rén jǔ shǒu shēn suō biàn yǒu qīng zhòng
德宗惩艾泚贼，故以左右神策、天威等军委宦者主之，置护军中尉、中护军，分提禁兵，是以威柄下迁，政在宦人，举手伸缩，便有轻重。
zhì piào shì qí cái zé yǎng yǐ wéi zi
至慓士奇材，则养以为子；
jù zhèn qiáng fān zé zhēng chū wǒ mén
巨镇强籓，则争出我门。
xiǎo rén zhī qíng wěi xiǎn wú gù jiè yòu rì xī shì tiān zǐ xiá zé wú wēi xí zé bù yí gù hūn jūn bì yú suǒ nì yīng zhǔ huò shēng suǒ hū
小人之情，猥险无顾藉，又日夕侍天子，狎则无威，习则不疑，故昏君蔽于所昵，英主祸生所忽。
xuán zōng yǐ qiān bēng xiàn jìng yǐ shì yǔn wén yǐ yōu fèn zhì zhāo ér tiān xià wáng yǐ
玄宗以迁崩，宪、敬以弑殒，文以忧偾，至昭而天下亡矣。
huò shǐ kāi yuán jí yú tiān yòu xiōng bì cān huì dǎng lèi jiān miè wáng shì cóng ér kuì sàng pì yóu zhuó huǒ gōng dù dù jǐn mù fén jù bù āi zāi
祸始开元，极于天祐，凶愎参会，党类歼灭，王室从而溃丧，譬犹灼火攻蠹，蠹尽木焚，讵不哀哉！
jī qí cán qì bù gāng róu qíng yì qiān xiè zé wú shàng bù zé shēng yuàn jiè zhī quán zé zhuān wèi huò zé pò ér jìn huǎn xiāng gōng jí xiāng yī cǐ xiǎo rén cháng shì yě
迹其残气不刚，柔情易迁，亵则无上，怖则生怨，借之权则专，为祸则迫而近，缓相攻，急相一，此小人常势也。
ǎi
噫！
xiāo hú bù shén tiān yǔ zhī hūn mò rú luàn hé
枭狐不神，天与之昏，末如乱何。
gù qǔ zhōng yè yǐ lái huàn rén zhī dà zhě zuì zhī piān
故取中叶以来宦人之大者稡之篇。
yáng sī xù luō zhōu shí chéng rén běn sū shì mào suǒ yǎng xìng
杨思勖，罗州石城人，本苏氏，冒所养姓。
shǎo jǐ shì nèi shì shěng cóng xuán zōng tǎo nèi nán zhuó zuǒ jiān mén wèi jiāng jūn dì yǐ wèi zhǎo yá
少给事内侍省，从玄宗讨内难，擢左监门卫将军，帝倚为爪牙。
kāi yuán chū ān nán mán qú méi shū luán pàn hào hēi dì jǔ sān shí èr zhōu zhī zhòng wài jié lín yì zhēn là jīn lín děng guó jù hǎi nán zhòng hào sì shí wàn
开元初，安南蛮渠梅叔鸾叛，号黑帝，举三十二州之众，外结林邑、真腊、金邻等国，据海南，众号四十万。
sī xù qǐng xíng zhào mù shǒu lǐng zǐ dì shí wàn yǔ ān nán dà dū hù guāng chu kè yáo mǎ yuán gù dào chū bù yì zéi lǘ chì bù xiá móu suì dà bài fēng shī wèi jīng guān ér hái
思勖请行，诏募首领子弟十万，与安南大都护光楚客繇马援故道出不意，贼驴眙不暇谋，遂大败，封尸为京观而还。
shí èr nián wǔ xī shǒu lǐng tán xíng zhāng luàn zhào sī xù wèi qián zhòng zhāo tǎo shǐ lǜ bīng liù wàn wǎng zhí xíng zhāng zhǎn shǒu sān wàn jí yǐ gōng jìn fǔ guó dà jiàng jūn gěi lù fèng fáng gé
十二年，五溪首领覃行章乱，诏思勖为黔中招讨使，率兵六万往，执行章， 斩首三万级，以功进辅国大将军，给禄俸、防阁。
cóng fēng tài shān jìn piào qí dà jiàng jūn fēng guó guó gōng
从封泰山，进骠骑大将军，封虢国公。
yōng zhōu fēng líng liáo liáng dà hǎi fǎn pò bīn héng děng zhōu sī xù yòu píng zhī qín dà hǎi děng sān qiān rén tǎo zhǎn zhī dǎng jiē jǐn
邕州封陵獠梁大海反，破宾、横等州，思勖又平之，禽大海等三千人，讨斩支党皆尽。
lóng zhōu mán chén xíng fàn zì chēng tiān zǐ qí xià hé yóu lǔ hào dìng guó dà jiàng jūn féng lín nán yuè wáng pò zhōu xiàn sì shí
泷州蛮陈行范自称天子，其下何游鲁号定国大将军，冯璘南越王，破州县四十。
zhào sī xù fā yǒng dào lián sān zhōu bīng huái nán nǔ shì shí wàn xí zhǎn yóu lǔ lín yú zhèn
诏思勖发永、道、连三州兵，淮南弩士十万，袭斩游鲁、璘于阵。
xíng fàn zǒu pán liáo zhū dòng sī xù xī zhòng qióng zhuī shēng fù zhī kēng qí dǎng liù wàn huò mǎ jīn yín jù wàn jì
行范走盘辽诸洞，思勖悉众穷追，生缚之，坑其党六万，获马金银钜万计。
zú nián bā shí yú
卒，年八十馀。
sī xù zhì rěn gǎn shā lù suǒ de fú bì bō miàn jiǎo nǎo chǐ fā pí yǐ shì rén jiàng shì dàn fú mò gǎn shì yǐ shì néng lì gōng
思勖鸷忍，敢杀戮，所得俘，必剥面、皦脑、褫发皮以示人，将士惮服，莫敢视，以是能立功。
nèi jǐ shì niú xiān tóng nà zhāng shǒu guī lù zhào fù sī xù shā zhī
内给事牛仙童纳张守珪赂，诏付思勖杀之。
sī xù fù yú gé chuí cǎn bù kě shèng nǎi tàn xīn jié shǒu zú tī ròu yǐ shí ròu jǐn nǎi de sǐ
思勖缚于格，箠惨不可胜，乃探心，截手足，剔肉以食，肉尽乃得死。
chu kè zhě lè ān rén hòu lì guì zhōu dū dū zhì shì fēng sōng zī xiàn hòu
楚客者，乐安人，后历桂州都督致仕，封松滋县侯。
gāo lì shì féng àng zēng sūn yě
高力士，冯盎曾孙也。
shèng lì chū lǐng nán tǎo jī shǐ li qiān lǐ shàng èr yān ér yuē jīn gāng yuē lì shì wǔ hòu yǐ qí qiáng wù chì jǐ shì zuǒ yòu
圣历初，岭南讨击使李千里上二阉儿，曰金刚，曰力士， 武后以其强悟，敕给事左右。
zuò lèi zhú chū zhī zhōng rén gāo yán fú yǎng wèi zi gù mào qí xìng
坐累逐出之，中人高延福养为子，故冒其姓。
shàn wǔ sān sī suì yú fù de rù jìn zhōng bǐng shí sī gōng tái
善武三思，岁馀，复得入禁中，禀食司宫台。
jì zhuàng zhǎng liù chǐ wǔ cùn jǐn mì shàn chuán zhào lìng wèi gōng wéi chéng
既壮，长六尺五寸，谨密，善传诏令，为宫闱丞。
xuán zōng zài fān lì shì qīng xīn fù jié yǐ píng wéi shì nǎi qǐ shǔ nèi fāng zhuó nèi jǐ shì
玄宗在籓，力士倾心附结，已平韦氏，乃启属内坊，擢内给事。
xiān tiān zhōng yǐ zhū xiāo cén děng gōng wèi yòu jiān mén wèi jiāng jūn zhī nèi shì shěng shì
先天中，以诛萧、岑等功为右监门卫将军，知内侍省事。
yú shì sì fāng zòu qǐng jiē xiān shěng hòu jìn xiǎo shì jí zhuān jué suī xǐ mù wèi cháng chū mián xī diàn wéi zhōng jiǎo xìng zhě yuàn yī jiàn rú tiān rén rán
于是四方奏请皆先省后进，小事即专决， 虽洗沐未尝出，眠息殿帷中，徼幸者愿一见如天人然。
dì yuē lì shì dāng shàng wǒ qǐn nǎi ān
帝曰：“力士当上，我寝乃安。
dàng shì shí yǔ wén róng lǐ lín fǔ gài jiā yùn wéi jiān yáng shèn qín wáng hóng yáng guó zhōng ān lù shān ān sī shùn gāo xiān zhī děng suī yǐ cái chǒng jìn rán jiē hòu jié lì shì gù néng zhǒng zhì jiàng xiàng zì yú chéng fēng fù huì bù kě jì jiē de suǒ yù
”当是时，宇文融、李林甫、盖嘉运、韦坚、杨慎矜、王𫟹、杨国忠、安禄山、 安思顺、高仙芝等虽以才宠进，然皆厚结力士，故能踵至将相，自馀承风附会不可计，皆得所欲。
zhōng rén ruò lí jìng rén lín zhāo yǐn yǐn fèng xiáng hán zhuāng niú xiān tóng liú fèng tíng wáng chéng ēn zhāng dào bīn li dà yi zhū guāng huī guō quán biān lìng chéng děng bìng nèi gòng fèng huò wài jiān jié dù jūn xiū gōng dé shì niǎo shòu jiē wèi zhī shǐ
中人若黎敬仁、林昭隐、尹凤翔、韩庄、牛仙童、刘奉廷、王承恩、 张道斌、李大宜、朱光辉、郭全、边令诚等，并内供奉，或外监节度军，修功德， 市鸟兽，皆为之使。
shǐ hái suǒ póu huò dòng jù wàn jì jīng shī jiǎ dì chí yuán liáng tián měi chǎn zhàn zhě shén liù chǒng yǔ lì shì lüè děng rán xī jiè lì shì zuǒ yòu qīng zhòng nǎi néng rán
使还，所裒获，动巨万计，京师甲第池园、良田美产，占者什六，宠与力士略等，然悉藉力士左右轻重乃能然。
sù zōng zài dōng gōng xiōng shì lì shì tā wáng gōng zhǔ hū wèi wēng qī lǐ zhū jiā zūn yuē diē dì huò bù míng ér hū jiāng jūn
肃宗在东宫，兄事力士，它王、 公主呼为翁，戚里诸家尊曰爹，帝或不名而呼将军。
lì shì yòu yǔ mǔ mài xiāng shī hòu lǐng nán jié dù shǐ de zhī lóng zhōu yíng hái bù fù jì shí mǔ yuē xiōng yǒu qī hēi zǐ zài fǒu
力士幼与母麦相失，后岭南节度使得之泷州，迎还，不复记识，母曰：“胸有七黑子在否？
lì shì tǎn shì zhī rú yán
”力士袒示之，如言。
mǔ chū jīn huán yuē r suǒ fú zhě nǎi xiāng chí hào tòng
母出金环，曰“儿所服者”，乃相持号恸。
dì wèi fēng yuè guó fū rén ér zhuī zèng qí fù guǎng zhōu dà dū dū
帝为封越国夫人，而追赠其父广州大都督。
yán fú yǔ qī jí lì shì guì shí gù zài shì yǎng yǔ mài jūn
延福与妻，及力士贵时故在，侍养与麦均。
jīn wú dà jiàng jūn chéng bó xiàn yuē lì shì wèi xiōng dì hòu mài wáng bó xiàn sī póu dié shòu diào
金吾大将军程伯献约力士为兄弟，后麦亡，伯献纟裒绖受吊。
hé jiān nán zǐ lǚ xuán wù lì jīng shī nǚ guó shū lì shì qǔ zhī xuán wù zhuó dāo bǐ shǐ zhì shǎo qīng zǐ dì shì jiē wáng fù
河间男子吕玄晤吏京师，女国姝，力士娶之，玄晤擢刀笔史至少卿，子弟仕皆王傅。
xuán wù qī sǐ zhōng wài zèng fù sòng zàng zì dì zhì mù chē tú bèi xiāng wàng bù jué
玄晤妻死，中外赠赙送葬，自第至墓，车徒背相望不绝。
shǐ lǐ lín fǔ niú xiān kè zhī dì dàn xìng dōng dōu ér jīng shī cáo bù gěi nǎi yǐ fù sù zhù cáo jí yòng hé dí fǎ shù nián guó yòng shāo chōng
始，李林甫、牛仙客知帝惮幸东都，而京师漕不给，乃以赋粟助漕，及用和籴法，数年，国用稍充。
dì zhāi dà tóng diàn lì shì shì dì yuē wǒ bù chū cháng ān qiě shí nián hǎi nèi wú shì zhèn jiāng tǔ nà dǎo yǐn yǐ tiān xià shì fù lín fu ruò hé
帝斋大同殿，力士侍，帝曰：“我不出长安且十年，海内无事，朕将吐纳导引，以天下事付林甫，若何？
lì shì duì yuē tiān zǐ shùn dòng gǔ zhì yě
”力士对曰：“天子顺动，古制也。
shuì rù yǒu cháng zé rén bù gào láo
税入有常，则人不告劳。
jīn fù sù chōng cáo chén kǒng guó wú xún yuè xù
今赋粟充漕，臣恐国无旬月蓄；
hé dí bù zhǐ zé sī cáng jié zhú mò zhě zhòng
和籴不止，则私藏竭，逐末者众。
yòu tiān xià bǐng bù kě jiǎ rén wēi quán jì zhèn shú gǎn yì zhě
又天下柄不可假人，威权既振，孰敢议者！
dì bú yuè lì shì dùn shǒu zì chén xīn kuáng yì yǔ miù dāng sǐ
”帝不悦，力士顿首自陈“心狂易，语谬当死”。
dì wèi zhì jiǔ zuǒ yòu hū wàn suì
帝为置酒，左右呼万岁。
yóu shì hái nèi zhái bù fù shì
由是还内宅，不复事。
jiā lèi piào qí dà jiàng jūn fēng bó hǎi jùn gōng
加累骠骑大将军，封渤海郡公。
yú lái tíng fang jiàn fó cí xīng níng fang lì dào shì cí zhēn lóu bǎo wū guó zī suǒ bù dǎi
于来廷坊建佛祠，兴宁坊立道士祠，珍楼宝屋，国赀所不逮。
zhōng chéng lì shì yàn gōng qīng yī kòu zhōng nà lǐ qián shí wàn yǒu nìng yuè zhě zhì èr shí kòu qí shǎo yì bù jiǎn shí
锺成，力士宴公卿，一扣锺，纳礼钱十万，有佞悦者至二十扣，其少亦不减十。
dōu běi yàn lǐ liè wǔ wéi rì jiù sān bǎi hú zhí
都北堰澧列五硙，日僦三百斛直。
yǒu yuán sī yì zhě dì yì ài xìng rán jiāo jù shén shì dà fū shū wèi zhī ér lì shì yīn qiǎo dé rén yù
有袁思艺者，帝亦爱幸，然骄倨甚，士大夫疏畏之，而力士阴巧得人誉。
dì chū zhì nèi shì shěng jiān èr yuán zhì sān pǐn yǐ lì shì sī yì wèi zhī
帝初置内侍省监二员，秩三品，以力士、思艺为之。
dì xìng shǔ sī yì suì chén zéi ér lì shì cóng dì jìn qí guó gōng
帝幸蜀，思艺遂臣贼，而力士从帝， 进齐国公。
dì wén sù zōng jí wèi xǐ yuē wú r yìng tiān shùn rén gǎi yuán zhì dé bù wàng xiào hu shàng hé yōu
帝闻肃宗即位，喜曰：“吾儿应天顺人，改元至德，不忘孝乎，尚何忧？
lì shì yuē liǎng jīng shī shǒu shēng rén liú wáng hé nán hàn běi wèi zhàn qū tiān xià tòng xīn ér bì xià yǐ wéi hé yōu chén bù gǎn wén
” 力士曰：“两京失守，生人流亡，河南汉北为战区，天下痛心，而陛下以为何忧， 臣不敢闻。
cóng shàng huáng hái jìn kāi fǔ yí tóng sān sī shí fēng hù wǔ bǎi
”从上皇还，进开府仪同三司，实封户五百。
shàng huáng xǐ xī nèi jū shí rì wèi li fǔ guó suǒ wū chú jí cháng liú wū zhōu
上皇徙西内，居十日，为李辅国所诬，除籍，长流巫州。
lì shì fāng táo nüè gōng jù gé xià fǔ guó yǐ zhào zhào lì shì qū zhì gé wài qiǎn nèi yǎng shòu zhé zhì yīn yuē jù dāng sǐ yǐ jiǔ tiān zǐ āi lián zhì jīn rì yuàn yī jiàn bì xià yán sè sǐ bù hèn
力士方逃疟功巨阁下， 辅国以诏召，力士趋至阁外，遣内养授谪制，因曰：“巨当死已久，天子哀怜至今日，愿一见陛下颜色，死不恨。
fǔ guó bù xǔ
”辅国不许。
bǎo yìng yuán nián shè hái jiàn èr dì yí zhào běi xiàng kū ōu xuè yuē dà xíng shēng xiá bù dé pān zǐ gōng sǐ yǒu yú hèn
宝应元年赦还，见二帝遗诏，北向哭欧血，曰：“大行升遐，不得攀梓宫，死有馀恨。
tòng ér zú nián qī shí jiǔ
”恸而卒，年七十九。
dài zōng yǐ hù wèi xiān dì láo hái qí guān zèng yáng zhōu dà dū dū péi zàng tài líng
代宗以护卫先帝劳，还其官，赠扬州大都督，陪葬泰陵。
chū tài zǐ yīng fèi wǔ huì fēi fāng bì lǐ lín fǔ děng jiē shǔ shòu wáng dì yǐ sù zōng cháng yì wèi jué jū hū hū bù shí
初，太子瑛废，武惠妃方嬖，李林甫等皆属寿王，帝以肃宗长，意未决，居忽忽不食。
lì shì yuē dà jiā bù shí yì shàn xiū bù jù yé
力士曰：“大家不食，亦膳羞不具耶？
dì yuē ěr wǒ jiā lǎo chuāi wǒ hé wéi ér rán
”帝曰：“尔，我家老，揣我何为而然？
lì shì yuē sì jūn wèi dìng yé
”力士曰：“嗣君未定耶？
tuī zhǎng ér lì shú gǎn zhēng
推长而立，孰敢争？
dì yuē ěr yán shì yě
”帝曰：“尔言是也。
chǔ wèi suì dìng
”储位遂定。
tiān bǎo zhōng biān jiāng zhēng lì gōng dì cháng yuē zhèn chūn qiū gāo cháo tíng xì wù fù zǎi xiàng fán yí bù gōng fù zhū jiāng níng bù xiá yé
天宝中，边将争立功，帝尝曰：“朕春秋高，朝廷细务付宰相，蕃夷不龚付诸将，宁不暇耶？
duì yuē chén jiān zhì gé mén jiàn zòu shì zhě yán yún nán shù sàng shī yòu běi bīng hàn qiě qiáng bì xià hé yǐ zhì zhī
”对曰：“臣间至阁门，见奏事者言云南数丧师，又北兵悍且强，陛下何以制之？
chén kǒng huò chéng bù kě jìn
臣恐祸成不可禁。
qí zhǐ gài wèi lù shān
”其指盖谓禄山。
dì yuē qīng wù yán zhèn jiāng tú zhī
帝曰：“卿勿言，朕将图之。
shí sān nián qiū dà yǔ dì gù zuǒ yòu wú rén jí yuē tiān fāng zāi qīng yi yán zhī
”十三年秋，大雨，帝顾左右无人，即曰：“天方灾，卿宜言之。
lì shì yuē zì bì xià yǐ quán jiǎ zǎi xiàng fǎ lìng bù xíng yīn yáng shī dù tiān xià shì yōng kě fù ān
”力士曰： “自陛下以权假宰相，法令不行，阴阳失度，天下事庸可复安？
chén zhī qián kǒu qí shí yě
臣之钳口，其时也。
dì bù dá
” 帝不答。
míng nián lù shān fǎn
明年禄山反。
lì shì shàn chuāi shí shì shì hou xiāng shàng xià suī qīn nì zhì dāng fù bài bù kěn wèi jiù lì gù shēng píng wú xiǎn xiǎn dà guò
力士善揣时事势候相上下，虽亲昵，至当覆败，不肯为救力， 故生平无显显大过。
yì zhě pō hèn yǔ wén róng yǐ lái quán lì xiāng zéi jiē tiān xià zhī huò suī yǒu bǔ yì fú xiāng chú yún
议者颇恨宇文融以来权利相贼，阶天下之祸，虽有补益，弗相除云。
chéng yuán zhèn jīng zhào sān yuán rén
程元振，京兆三原人。
shǎo yǐ huàn rén zhí nèi shì shěng qiān nèi shè shēng shǐ fēi lóng jiù fù shǐ
少以宦人直内侍省，迁内射生使、飞龙厩副使。
zhāng huáng hòu móu lì yuè wáng yuán zhèn jiàn tài zǐ fā qí jiān yǔ li fǔ guó zhù tǎo nán lì tài zǐ shì wèi dài zōng
张皇后谋立越王，元振见太子，发其奸，与李辅国助讨难，立太子，是为代宗。
bài yòu jiān mén wèi jiāng jūn zhī nèi shì shěng shì
拜右监门卫将军，知内侍省事。
dì yǐ yào zi áng pàn yuán shuài xíng jūn sī mǎ gù cí nǎi yǐ mìng yuán zhèn fēng bǎo dìng xiàn hóu
帝以药子昂判元帅行军司马，固辞，乃以命元振，封保定县侯。
zài qiān piào qí dà jiàng jūn bīn guó gōng jǐn zǒng jìn bīng
再迁骠骑大将军、邠国公，尽总禁兵。
bù yú suì quán zhèn tiān xià zài fǔ guó yòu xiōng jué yòu guò zhī jūn zhōng hū shí láng
不逾岁，权震天下，在辅国右，凶决又过之，军中呼十郎。
wáng zhòng shēng zhě chū wèi huái xi jié dù shǐ yǔ xiāng zhōu zhāng wéi jǐn bù jiàng zhàn shēn zhōu bèi zhí
王仲升者，初为淮西节度使，与襄州张维瑾部将战申州，被执。
zéi píng yuán zhèn jiàn wèi yòu yǔ lín dà jiàng jūn jiān yù shǐ dài fū
贼平，元振荐为右羽林大将军兼御史大夫。
jiāng jūn jiān dài fū yóu zhòng shēng shǐ
将军兼大夫由仲升始。
péi miǎn yǔ yuán zhèn wǔ nǎi jǐ hán yǐng děng zuì biǎn shī zhōu
裴冕与元振忤，乃掎韩颖等罪贬施州。
lái tiàn shǒu xiāng hàn yǒu gōng yuán zhèn cháng wěi shǔ bù yīng yīn zhòng shēng gòng wū shā tiàn
来瑱守襄、汉有功，元振尝诿属，不应，因仲升共诬杀瑱。
tóng huá jié dù shǐ li huái ràng bèi gòu yōu shén zì shā
同华节度使李怀让被构，忧甚自杀。
sù è li guāng bì shù méi xiē yǐ yí zhī
素恶李光弼，数媒蝎以疑之。
tiàn děng shàng jiàng miǎn guāng bì yuán xūn jì zhū chì huò bù zì xǐng fāng shuài yáo shì xié jiě
瑱等上将，冕、光弼元勋，既诛斥，或不自省，方帅繇是携解。
guǎng dé chū tǔ bō dǎng xiàng nèi qīn zhào jí tiān xià bīng wú yī shì bèn mìng zhě
广德初，吐蕃、党项内侵，诏集天下兵，无一士奔命者。
lǔ kòu biàn qiáo dì cāng huáng chū jū shǎn jīng shī xiàn zéi piào fǔ kù fén lǘ nòng xiāo rán wèi kōng
虏扣便桥，帝仓黄出居陕，京师陷，贼剽府库，焚闾弄，萧然为空。
yú shì tài cháng bó shì hàn lín dài zhào liǔ kàng shàng shū yuē quǎn róng yǐ shù wàn zhòng fàn guān dù lǒng
于是太常博士、翰林待诏柳伉上疏曰：“犬戎以数万众犯关度陇，
lì qín wèi
历秦、渭，
lüè bīn jīng
掠邠、泾，
bù xuè rèn ér rù jīng shī
不血刃而入京师，
móu chén bù fèn yī yán
谋臣不奋一言，
wǔ shì bù lì yī zhàn
武士不力一战，
tí zú jiào hū
提卒叫呼，
jié gōng wéi
劫宫闱，
fén líng qǐn
焚陵寝，
cǐ jiàng shuài pàn bì xià yě
此将帅叛陛下也；
zì cháo yì zhī miè bì xià yǐ wéi zhì lì suǒ néng gù shū yuán gōng wěi jìn xí rì yǐn yuè cháng yǐ chéng dà huò qún chén zài tíng wú yī fàn yán huí lǜ zhě cǐ gōng qīng pàn bì xià yě
自朝义之灭， 陛下以为智力所能，故疏元功，委近习，日引月长以成大祸，群臣在廷无一犯颜回虑者，此公卿叛陛下也；
bì xià shǐ chū dōu bǎi xìng tián rán duó fǔ kù xiāng shā lù cǐ sān fǔ pàn bì xià yě
陛下始出都，百姓填然夺府库，相杀戮，此三辅叛陛下也；
zì shí yuè shuò zhào zhū dào bīng jǐn sì shí rì wú zhǐ lún rù guān zhě cǐ sì fāng pàn bì xià yě
自十月朔召诸道兵，尽四十日，无只轮入关者，此四方叛陛下也。
nèi wài lí pàn suī yī yú cháo ēn yǐ shǎn jùn lù lì bì xià dú néng yǐ cǐ shǒu shè jì hu
内外离叛，虽一鱼朝恩以陕郡戮力，陛下独能以此守社稷乎？
bì xià yǐ jīn rì shì wèi ān yé
陛下以今日势为安耶？
wēi yé
危耶？
ruò yǐ wéi wēi qǐ de gāo zhěn bù wéi tiān xià jì
若以为危，岂得高枕不为天下计？
chén wén liáng yī liáo jí dāng bìng yǐn yào yào bù dàng jí yóu wú yì yě
臣闻良医疗疾，当病饮药，药不当疾，犹无益也。
bì xià shì jīn rì bìng hé yáo zhì cǐ hu
陛下视今日病何繇至此乎？
tiān xià zhī xīn nǎi hèn bì xià yuǎn xián liáng rèn huàn shù lí jiàn jiàng xiàng ér jǐ yú wáng
天下之心，乃恨陛下远贤良，任宦竖，离间将相而几于亡。
bì yù cún zōng miào shè jì dú zhǎn yuán zhèn shǒu chí gào tiān xià xī chū nèi shǐ lì zhū zhōu dú liú cháo ēn bèi zuǒ yòu bì xià chí shén cè bīng fù dà chén rán hòu xuē zūn hào xià zhào yǐn jiù lǜ dé lì xíng píng pín fēi rèn jiàng xiàng
必欲存宗庙社稷，独斩元振首，驰告天下，悉出内使隶诸州，独留朝恩备左右，陛下持神策兵付大臣，然后削尊号，下诏引咎，率德励行，屏嫔妃，任将相。
ruò yuē tiān xià qí xǔ zhèn zì xīn gǎi guò hu yi jí mù shì xi yǔ cháo tíng huì
若曰 ‘天下其许朕自新改过乎，宜即募士西与朝廷会；
ruò yǐ zhèn è wèi quān yé zé dì wáng dà qì gǎn fáng shèng xián qí tīng tiān xià suǒ wǎng
若以朕恶未悛耶，则帝王大器， 敢妨圣贤，其听天下所往。
rú cǐ ér bīng bù zhì rén bù gǎn tiān xià bù fú qǐng chì chén zú yǐ xiè
’如此而兵不至，人不感，天下不服，请赤臣族以谢。
shū wén dì gù gōng yì bù yǔ nǎi xià zhào jǐn xuē yuán zhèn guān jué fàng guī tián lǐ
” 疏闻，帝顾公议不与，乃下诏尽削元振官爵，放归田里。
dì hái yuán zhèn zì sān yuán yī fù yī sī rù jīng shī shě sī nóng qīng chén jǐng quán jiā tú bù guǐ
帝还，元振自三原衣妇衣私入京师，舍司农卿陈景诠家，图不轨。
yù shǐ hé àn cháng liú shui zòu zhōu jǐng quán biǎn xīn xīng wèi
御史劾按，长流氵奏州，景诠贬新兴尉。
yuán zhèn xíng zhì jiāng líng sǐ
元振行至江陵死。
shí yòu yǒu luò fèng xiān zhě yì sān yuán rén lì yòu xiāo wèi dà jiàng jūn shù cóng dì tǎo fá yóu jiàn xìng guǎng dé chū jiān pú gù huái ēn jūn zhě
时又有骆奉先者，亦三原人，历右骁卫大将军，数从帝讨伐，尤见幸，广德初， 监仆固怀恩军者。
fèng xiān shì ēn tān shén huái ēn bù píng jì ér jù qí zèn suì pàn
奉先恃恩贪甚，怀恩不平，既而惧其谮，遂叛。
shì píng zhuó fèng xiān jūn róng shǐ zhǎng jī nèi bīng quán yàn chì rán
事平，擢奉先军容使，掌畿内兵，权焰炽然。
yǒng tài chū yǐ tǔ bō shù jīng jīng shī shǐ chéng hù yǐ fèng xiān wèi shǐ xī huǐ xiàn wài lú shè wú chǐ chuán
永泰初，以吐蕃数惊京师，始城鄠，以奉先为使，悉毁县外庐舍，无尺椽。
lèi fēng jiāng guó gōng jiān fèng xiáng jūn dà lì mò zú
累封江国公，监凤翔军，大历末卒。
yú cháo ēn lú zhōu lú chuān rén
鱼朝恩，泸州泸川人。
tiān bǎo mò yǐ pǐn guān jǐ shì huáng mén nèi yīn xiá shàn xuān nà zhào lìng
天宝末，以品官给事黄门，内阴黠，善宣纳诏令。
zhì dé chū jiān li guāng jìn jūn
至德初，监李光进军。
jīng shī píng wèi sān gōng jiǎn zé shǐ yǐ zuǒ jiān mén wèi jiāng jūn zhī nèi shì shěng shì
京师平，为三宫检责使，以左监门卫将军知内侍省事。
jiǔ jié dù wéi zéi xiāng zhōu yǐ cháo ēn wèi guān jūn róng xuān wèi chǔ zhì shǐ
九节度围贼相州，以朝恩为观军容、宣慰、处置使。
guān jūn róng shǐ zì cháo ēn shǐ
观军容使自朝恩始。
shǐ sī míng gōng luò yáng cháo ēn yǐ shén cè bīng tún shǎn
史思明攻洛阳，朝恩以神策兵屯陕。
luò yáng xiàn sī míng cháng qū zhì xiá shí shǐ zi cháo yì wèi yóu jūn
洛阳陷，思明长驱至硖石，使子朝义为游军。
sù zōng zhào ruì bīng shí wàn xún wèi ér dōng yǐ jì shī
肃宗诏锐兵十万循渭而东以济师。
cháo ēn àn bīng shǎn dōng shǐ shén cè jiāng wèi bó yù yǔ zéi jiāng kāng wén jǐng děng zhàn bài zhī
朝恩按兵陕东，使神策将卫伯玉与贼将康文景等战，败之。
luò yáng píng xǐ zhūn biàn zhōu jiā kāi fǔ yí tóng sān sī fēng féng yì jùn gōng
洛阳平， 徙屯汴州，加开府仪同三司，封冯翊郡公。
bǎo yìng zhōng hái zhūn shǎn
宝应中，还屯陕。
dài zōng bì tǔ bō dōng xìng wèi bīng lí sàn cháo ēn xī jūn fèng yíng huá yīn shèng yú liù shī nǎi zhèn dì dé zhī gēng hào tiān xià guān jūn róng xuān wèi chù zhì shǐ zhuān lǐng shén cè jūn shǎng cì bù yá
代宗避吐蕃东幸，卫兵离散，朝恩悉军奉迎华阴，乘舆六师乃振，帝德之，更号天下观军容、宣慰、处置使，专领神策军，赏赐不涯。
cháo ēn zī xiǎo rén shì gōng àn hū wú suǒ dàn
朝恩资小人，恃功岸忽无所惮。
pú gù chàng gōng jiàng zhōu shǐ yáo liáng jù wēn yòu huí hé xiàn hé yáng
仆固玚攻绛州，使姚良据温，诱回纥陷河阳。
cháo ēn qiǎn li zhōng chéng tǎo chàng yǐ huò wén chǎng jiān zhī
朝恩遣李忠诚讨玚，以霍文场监之；
wáng jǐng cén tǎo liáng wáng xī qiān jiān zhī
王景岑讨良，王希迁监之。
bài chàng yú wàn quán shēng qín liáng
败玚于万泉，生擒良。
gāo huī děng yǐn tǔ bō rù kòu qiǎn liú dé xìn tǎo zhǎn zhī
高晖等引吐蕃入寇，遣刘德信讨斩之。
gù cháo ēn yīn huī xià shù kè huò qiè yǐ zì gāo
故朝恩因麾下数克获，窃以自高。
shì shí guō zi yí yǒu dìng tiān xià gōng jū rén chén dì yī xīn mào zhī chéng xiāng zhōu bài chǒu wèi dǐ zèn sù zōng bù nèi qí yǔ rán yóu ba zi xìn bīng liú jīng shī
是时郭子仪有定天下功，居人臣第一，心媢之，乘相州败，丑为诋谮，肃宗不内其语， 然犹罢子信兵，留京师。
dài zōng lì yǔ chéng yuán zhèn yī kǒu jiā huǐ dì wèi jí wù zi yí yōu shén
代宗立，与程元振一口加毁，帝未及寤，子仪忧甚。
é ér tǔ bō xiàn jīng shī zú yòng qí lì wáng shì zài ān
俄而吐蕃陷京师，卒用其力，王室再安。
gù cháo ēn nèi cán nǎi quàn dì xǐ luò yáng yù yuǎn róng dí
故朝恩内惭，乃劝帝徙洛阳，欲远戎狄。
bǎi liáo zài tíng cháo ēn cóng shí yú rén chí bīng chū yuē lǔ shù fàn dū diàn yù xìng luò yún hé
百僚在廷，朝恩从十馀人持兵出，曰：“虏数犯都甸，欲幸洛，云何？
zǎi xiàng wèi duì yǒu jìn chén zhé yuē chì shǐ fǎn yé
”宰相未对，有近臣折曰：“敕使反耶？
jīn tún bīng zú yǐ hàn kòu hé jù xié tiān zǐ qì zōng miào wèi
今屯兵足以捍寇，何遽胁天子弃宗庙为？
cháo ēn sè jǔ ér zi yí yì wèi bù kě nǎi zhǐ
”朝恩色沮，而子仪亦谓不可，乃止。
cháo ēn hǎo yǐn qīng fú hòu shēng chù mén xià jiǎng wǔ jīng dà yì zuò wén zhāng wèi cái jiān wén wǔ jiǎo sì wù chǒng
朝恩好引轻浮后生处门下，讲《五经》大义，作文章，谓才兼文武，徼伺误宠。
yǒng tài zhōng zhào pàn guó zǐ jiàn jiān hóng lú lǐ bīn nèi fēi lóng xián jiù shǐ fēng zhèng guó gōng
永泰中，诏判国子监，兼鸿胪、礼宾、内飞龙、闲厩使，封郑国公。
shǐ yì xué zhào zǎi xiàng cháng cān guān liù jūn jiāng jūn xī jí jīng zhào shè shí nèi jiào fāng chū yīn yuè pái chàng yòu yàn dà chén zǐ dì èr bǎi rén zhū zǐ zá rán wèi fù xué shēng liè wǔ cì
始诣学， 诏宰相、常参官、六军将军悉集，京兆设食，内教坊出音乐俳倡侑宴，大臣子弟二百人，朱紫杂然为附学生，列庑次。
yòu cì qián qiān wàn qǔ zǐ qián gōng zhì fàn
又赐钱千万，取子钱供秩饭。
měi shì xué cóng shén cè bīng shù bǎi jīng zhào yǐn lí gàn lǜ qián láo cóng zhě yī fèi shù shí wàn ér cháo ēn sè cháng bù zú
每视学，从神策兵数百，京兆尹黎干率钱劳从者，一费数十万，而朝恩色常不足。
fán zhào huì qún chén jì shì cháo ēn hù guì dàn cí shé kuì zuò rén chū qí shàng suī yuán zài biàn qiáng yì gǒng mò wéi lǐ bù láng zhōng xiàng lǐ zào diàn zhōng shì yù shǐ li kàn chóu jié wǎng fǎn wèi shǐ jiàng qū cháo ēn bù yì chù kàn yǐ dòng zào
凡诏会群臣计事，朝恩怙贵，诞辞折愧坐人出其上，虽元载辩强亦拱默，唯礼部郎中相里造、殿中侍御史李衎酬诘往返，未始降屈，朝恩不怿，黜衎以动造。
yòu móu jiāng yì zhí zhèng yǐ zhèn cháo tíng nǎi huì bǎi guān dōu táng qiě yán zǎi xiàng zhě hé yuán qì ji qún shēng
又谋将易执政以震朝廷，乃会百官都堂，且言：“宰相者，和元气，辑群生。
jīn shuǐ hàn bù shí tún jūn shù shí wàn kuì yùn kùn jié tiān zǐ wò bù ān xí zǎi xiàng hé yǐ fǔ zhī
今水旱不时，屯军数十万，馈运困竭，天子卧不安席，宰相何以辅之？
bù tuì bì xián lù mò mò shàng hé lài hu
不退避贤路，默默尚何赖乎？
zǎi xiàng fǔ shǒu zuò jiē shī sè
”宰相俯首，坐皆失色。
zào xǐ zuò cóng zhī yīn yuē yīn yáng bù hé wǔ gǔ yǒng guì jiē jūn róng shì zǎi xiàng hé yǔ zāi
造徙坐从之，因曰：“阴阳不和，五谷踊贵， 皆军容事，宰相何与哉？
qiě jūn rú bù sàn gù tiān jiàng zhī lì
且军挐不散，故天降之沴。
jīn jīng shī wú shì liù jūn kě xiāng wéi zhèn yòu zhūn shí wàn kuì liáng suǒ yǐ bù zú bǎi sī wú shāo shí jūn róng wèi zhī zǎi xiàng xíng wén shū ér yǐ hé suǒ guī zuì
今京师无事，六军可相维镇， 又屯十万，馈粮所以不足，百司无稍食，军容为之，宰相行文书而已，何所归罪？
cháo ēn fú yī qù yuē nán yá péng dǎng qiě hài wǒ
” 朝恩拂衣去，曰：“南衙朋党，且害我。
huì shì cài zhí yì shēng zuò bǎi guān xián zài yán dǐng yǒu fù sù xiàng yǐ qīn zǎi xiàng
”会释菜，执《易》升坐，百官咸在，言 《鼎》有覆𫗧象，以侵宰相。
wáng jìn nù yuán zài yí rán
王缙怒，元载怡然。
cháo ēn yuē nù zhě cháng qíng xiào zhě bù kě cè yě
朝恩曰：“怒者常情，笑者不可测也。
zài xián zhī wèi fā
”载衔之未发。
cháo ēn yǒu cì shù guān zhǎo shèng shuǎng biǎo wèi fó cí wèi zhāng jìng tài hòu jiàn fú jí hòu shì yǐ míng cí xǔ zhī
朝恩有赐墅，观沼胜爽，表为佛祠，为章敬太后荐福，即后谥以名祠，许之。
yú shì yòng dù chǐ hào gōng huài qǔ jiāng zhū guǎn huá qīng gōng lóu xiè bǎi sī xíng shǔ jiàng xiàng gù dì shōu qí cái zuǒ xīng zuò fèi wú lǜ wàn yì
于是用度侈浩，公坏曲江诸馆、华清宫楼榭、百司行署、将相故第，收其材佐兴作， 费无虑万亿。
jì shù huǐ guō zi yí bú jiàn tīng nǎi qiǎn dào fā qí xiān zhǒng zi yí guǐ cí zì jiě yǐ ān zhòng yí
既数毁郭子仪，不见听，乃遣盗发其先冢，子仪诡辞自解，以安众疑。
jiǔ zhī ràng pàn guó zǐ jiàn hóng lú lǐ bīn děng shǐ jiā nèi shì jiān xǐ fēng hán zēng shí fēng bǎi hù
久之，让判国子监、鸿胪礼宾等使，加内侍监，徙封韩，增实封百户。
é jiān jiǎn jiào guó zi jiān
俄兼检校国子监。
chū shén cè dōu yú hòu liú xī xiān kuí jiàn néng qí shè zuì wéi cháo ēn nì xìn yǐ tài pū qīng fēng jiāo hé jùn wáng
初，神策都虞候刘希暹魁健能骑射，最为朝恩昵信，以太仆卿封交河郡王。
bīng mǎ shǐ wáng jià hè dú jǐn hòu yì fēng xú guó gōng
兵马使王驾鹤独谨厚，亦封徐国公。
xī xiān fěng cháo ēn zhì yù běi jūn yīn zòng è shào nián héng bǔ fù rén fù lì kǎo xùn yīn zhōng yǐ fǎ lù zī chǎn rù zhī jūn jiē wū fú yuān sǐ gù shì rén hào rù dì láo
希暹讽朝恩置狱北军，阴纵恶少年横捕富人付吏考讯，因中以法，录赀产入之军，皆诬服冤死，故市人号“入地牢”。
yòu wàn nián lì gǔ míng guān yǐ cháo ēn bǔ bó zì xíng jī cái jù wàn rén wú gǎn fā qí jiān
又万年吏贾明观倚朝恩捕搏恣行，积财钜万，人无敢发其奸。
cháo tíng cái jué cháo ēn huò bù yù zhě zhé nù yuē tiān xià shì yǒu bù yóu wǒ hu
朝廷裁决，朝恩或不预者，辄怒曰：“天下事有不由我乎！
dì wén bù xǐ
”帝闻，不喜。
yǎng xī lìng huī zhě shàng yòu wèi nèi gěi shǐ fú lǜ yǔ tóng liè zhēng fèn guī bái cháo ēn
养息令徽者，尚幼，为内给使，服绿， 与同列争忿，归白朝恩。
míng rì jiàn dì yuē chén zhī zǐ wèi xià yuàn de jīn zǐ zài bān liè shàng
明日见帝曰：“臣之子位下，愿得金紫，在班列上。
dì wèi dá yǒu sī yǐ fèng zǐ fú yú qián lìng huī chēng xiè
”帝未答，有司已奉紫服于前，令徽称谢。
dì xiào yuē xiǎo ér zhāng fú dà chēng
帝笑曰：“小儿章服，大称。
zī bú yuè
”滋不悦。
yuán zài nǎi yòng zuǒ sàn qí cháng shì cuī zhāo yǐn jīng zhào hòu yǐ cái jié qí dǎng huáng fǔ wēn zhōu hào
元载乃用左散骑常侍崔昭尹京兆，厚以财结其党皇甫温、周皓。
wēn fāng zhūn shǎn ér hào shè shēng jiāng
温方屯陕，而皓射生将。
zì shì cháo ēn yǐn móu ào yǔ xī wèi dì zhī
自是朝恩隐谋奥语，悉为帝知。
xī xiān jué dì zhǐ mì bái cháo ēn cháo ēn shāo jù rán jiàn dì jiē yù wèi shuāi gù zì ān ér qián jì bù guǐ
希暹觉帝指，密白朝恩，朝恩稍惧，然见帝接遇未衰，故自安而潜计不轨。
dì suì yǐ zài jué chú zhī jù bù kè zài yuē bì xià dì zhuān shǔ chén bì jì
帝遂倚载决除之，惧不克，载曰：“陛下第专属臣，必济。
cháo ēn rù diàn cháng cóng wǔ shì bǎi rén zì wèi hào tǒng zhī ér wēn wò bīng zài wài
”朝恩入殿，尝从武士百人自卫，皓统之，而温握兵在外。
zài nǎi xǐ fèng xiáng yǐn li bào yù jié dù shān nán xī dào yǐ wēn dài jié dù fèng xiáng yáng zhòng qí quán shí nèi wēn yǐ zì zhù
载乃徙凤翔尹李抱玉节度山南西道，以温代节度凤翔，阳重其权，寔内温以自助。
zài yòu yì xī fèng xiáng zhī méi yǔ jīng zhào yǐ hù zhōu zhì jí fèng xiáng zhī guó bǎo jī yǔ bào yù ér yǐ xīng píng wǔ gōng fèng xiáng zhī fú fēng tiān xìng yǔ shén cè jūn cháo ēn lì qí tǔ dì zì fēng zhí bù zhī wèi yú yě
载又议析凤翔之郿与京兆，以鄠、盩厔及凤翔之虢、宝鸡与抱玉，而以兴平、武功、凤翔之扶风天兴与神策军，朝恩利其土地，自封殖，不知为虞也。
guō zi yí mì bái cháo ēn cháng jié zhōu zhì guāng wèi wài yìng jiǔ lǐng nèi bīng bù zǎo tú biàn qiě dà
郭子仪密白：“朝恩尝结周智光为外应，久领内兵，不早图，变且大。
zài liú wēn jīng shī wèi jí qiǎn yuē yǔ hào gòng zhū cháo ēn
”载留温京师，未即遣，约与皓共诛朝恩。
móu dìng yǐ wén dì yuē shàn tú zhī wù fǎn shòu huò
谋定，以闻，帝曰：“善图之，勿反受祸！
fāng hán shí yàn jìn zhōng jì ba jiāng hái yíng yǒu zhào liú yì shì
”方寒食，宴禁中，既罢，将还营，有诏留议事。
cháo ēn sù féi měi chéng xiǎo chē rù gōng shěng
朝恩素肥，每乘小车入宫省。
dì wén chē shēng wēi zuò zài shǒu zhōng shū shěng
帝闻车声，危坐，载守中书省。
cháo ēn zhì dì zé qí yì tú cháo ēn zì biàn bèi ào hào yǔ zuǒ yòu qín yì zhī sǐ nián sì shí jiǔ wài wú zhī zhě
朝恩至，帝责其异图，朝恩自辩悖傲，皓与左右禽缢之，死年四十九，外无知者。
dì yǐn zhī xià zhào ba guān jūn róng děng shǐ zēng shí fēng hù liù bǎi nèi shì jiān rú gù
帝隐之，下诏罢观军容等使，增实封户六百，内侍监如故。
wài xián yán jì fèng zhào nǎi tóu yì yún
外咸言“既奉诏，乃投缢”云。
hái shī yú jiā cì qián liù bǎi wàn yǐ zàng
还尸于家，赐钱六百万以葬。
dì jù jūn luàn jìn liú xī xiān wáng jià hè bìng jiān yù shǐ zhōng chéng
帝惧军乱，进刘希暹、王驾鹤并兼御史中丞。
yòu xià zhào wèi xiǎo jiàng shì dú xī xiān zì zhī tóng è yán bù xùn jià hè bái fà zhī suì cì sǐ
又下诏尉晓将士，独希暹自知同恶，言不逊，驾鹤白发之，遂赐死。
ér gǔ míng guān jiān de xìng yú zài gù zài zòu lì jiāng xī shǐ lì gōng zì shú lù sì gōng péng shā zhī
而贾明观兼得幸于载，故载奏隶江西，使立功自赎，路嗣恭搒杀之。
suǒ hòu lǐ bù shàng shū lǐ yí shǐ péi tǔ yān hù bù shì láng pàn dù zhī dì wǔ qí jiē zuò biǎn
所厚礼部尚书、礼仪使裴土淹、户部侍郎判度支第五琦皆坐贬。
dòu wén chǎng huò xian míng zhě shǐ bìng lì dōng gōng shì dé zōng wèi yǒu míng
窦文场、霍仙鸣者，始并隶东宫，事德宗，未有名。
zì yú cháo ēn sǐ huàn rén bù fù diǎn bīng dì yǐ jìn wèi jǐn wěi bái zhì zhēn zhì zhēn duō nà fù rén jīn bǔ jūn zhǐ shōu qí yōng ér shēn bù zài jūn
自鱼朝恩死，宦人不复典兵，帝以禁卫尽委白志贞，志贞多纳富人金补军，止收其庸而身不在军。
jí jīng shī luàn dì zhào jìn wèi wú yī rén zhì zhě wéi wén chǎng děng lǜ huàn guān jí qīn wáng zuǒ yòu cóng
及泾师乱， 帝召近卫，无一人至者，惟文场等率宦官及亲王左右从。
zhì fèng tiān dì zhú zhì zhēn bìng zuǒ yòu jūn fù wén chǎng zhǔ zhī
至奉天，帝逐志贞，并左右军付文场主之。
xìng yuán chū zhào jiān shén cè zuǒ xiāng bīng mǎ yǐ wáng xī qiān jiān yòu ér mǎ yǒu lín wèi zuǒ shén cè jūn dà jiàng jūn jūn é yóu cǐ shǐ
兴元初，诏监神策左厢兵马，以王希迁监右，而马有麟为左神策军大将军，军额由此始。
dì zì shān nán hái liǎng jūn fù wán ér dì jì sù jiàng nán zhì gù zhào wén chǎng xian míng fēn zǒng zhī fèi tiān wēi jūn rù zuǒ yòu shén cè
帝自山南还，两军复完，而帝忌宿将难制，故诏文场、仙鸣分总之，废天威军入左右神策。
shì shí dòu huò quán zhèn cháo tíng zhū fāng jié dù dà jiàng duō chū qí jūn tái shěng yào guān zǒu mén xià gài yuán yǐng zhě zú xiāng niè
是时，窦、霍权振朝廷，诸方节度大将多出其军，台省要官走门下， 丐援影者足相蹑。
wèi shì zhū huá yǐ àn mó de xìng wén chǎng cān lǜ bǔ zhì suǒ qiú shù wàn mín ér fān zhèn zèng yí lèi bǎi jù wàn lüè shì qī nǚ wú suǒ dàn zhào shā zhī yú jūn
卫士朱华以按摩得幸文场，参虑补置，索赇数万缗，而籓镇赠遗累百钜万，略士妻女无所惮，诏杀之于军。
qí lóng hè rú cǐ
其隆赫如此。
jiǔ zhī zhì hù jūn zhōng wèi zhōng hù jūn gè èr yuán zhào wén chǎng wèi zuǒ shén cè hù jūn zhōng wèi xian míng wèi yòu jiāo xī wàng wèi zuǒ shén cè zhōng hù jūn zhāng shàng jìn wèi yòu
久之，置护军中尉、中护军各二员，诏文场为左神策护军中尉，仙鸣为右，焦希望为左神策中护军，张尚进为右。
zhōng wèi hù jūn zì wén chǎng děng shǐ
中尉、护军自文场等始。
hòu xian míng yí bìng dì cì shí mǎ lìng zhū cí qí jiě
后仙鸣移病，帝赐十马，令诸祠祈解。
hòu shāo yù yǐ ér bào sǐ dì yí zuǒ yòu jìn dú bǔ jí xiǎo shǐ wèn zhuàng zhū shù shí rén zèng kāi fǔ yí tóng sān sī yǐ nèi cháng shì dì wǔ shǒu liàng dài zhī
后稍愈，已而暴死，帝疑左右进毒，捕诘小使问状，诛数十人， 赠开府仪同三司，以内常侍第五守亮代之。
wén chǎng zhuó lèi piào qí dà jiàng jūn
文场擢累骠骑大将军。
shí jiān chá yù shǐ cuī xī xíng qiú yú jūn lì wèi jù jiǔ shí xī yù yuè mèi zhī gù bù jù
时监察御史崔肸行囚于军，吏为具酒食，肸欲悦媚之，故不拒。
wén chǎng hé zòu zhào liú xī yuǎn fāng
文场劾奏，诏流肸远方。
wén chǎng nián lǎo zhì shì zú
文场年老致仕卒。
qí hòu yáng zhì lián sūn róng yì wèi zuǒ yòu zhōng wèi zhāo quán jiāo sì yǔ dòu huò lüè děng
其后杨志廉、孙荣义为左右中尉，招权骄肆，与窦、霍略等。
dì wǎn jié wén mín jiān é yǔ jìn zhōng shì ér běi jūn bǔ tài xué shēng hé sǒng cáo shòu xì xùn rén qíng dà jù sī yè wǔ shǎo yí shàng shū yǒu rú zuì bù cè yuàn míng shì sì fāng
帝晚节闻民间讹语禁中事，而北军捕太学生何竦、曹寿系讯，人情大惧，司业武少仪上书“有如罪不测，愿明示四方”。
é de shì
俄得释。
shì shí huàn guān fù shèng yǐ
是时宦官复盛矣。
xī wàng zhě jīng yáng rén lì míng wēi jiāng jūn zèng hóng zhōu dū dū
希望者，泾阳人，历明威将军，赠洪州都督。
shàng jìn hé dōng rén lì zhōng wǔ jiāng jūn zèng kāi fǔ yí tóng sān sī
尚进，河东人，历忠武将军，赠开府仪同三司。
zhì lián hóng nóng rén lì zuǒ jiān mén wèi dà jiàng jūn
志廉，弘农人，历左监门卫大将军；
róng yì jīng yáng rén lì yòu wǔ wèi dà jiàng jūn
荣义，泾阳人，历右武卫大将军。
bìng zèng yáng zhōu dà dū dū
并赠扬州大都督。
liú zhēn liàng běn jù shì míng wén zhēn mào suǒ yǎng huàn fù gù gǎi yān
刘贞亮，本俱氏，名文珍，冒所养宦父，故改焉。
xìng zhōng qiáng shí yì lǐ
性忠强，识义理。
píng liáng zhī méng zài hún jiān jūn zhōng huì lǔ biàn bèi zhí qiě xi é ér de guī
平凉之盟， 在浑瑊军中，会虏变，被执且西，俄而得归。
chū jiān xuān wǔ jūn zì zhì qīn bīng qiān rén
出监宣武军，自置亲兵千人。
zhēn yuán mò huàn rén lǐng bīng fù shùn zhě yì zhòng
贞元末， 宦人领兵附顺者益众。
huì shùn zōng lì yān gù fú néng cháo wéi li zhōng yán niú měi rén shì
会顺宗立，淹痼弗能朝，惟李忠言、牛美人侍。
měi rén yǐ dì zhǐ fù zhōng yán zhōng yán shòu zhī wáng shū wén shū wén yǔ liǔ zōng yuán děng cái dìng rán hòu xià zhōng shū
美人以帝旨付忠言，忠言授之王叔文，叔文与柳宗元等裁定，然后下中书。
rán wèi de zòng yù suì duó shén cè bīng yǐ zì qiáng jí yòng fàn xī cháo wèi jīng xī běi jìn jūn dōu jiāng shōu huàn zhě quán
然未得纵欲，遂夺神策兵以自强，即用范希朝为京西北禁军都将，收宦者权。
ér zhōng yán sù nuò jǐn měi jiàn shū wén yǔ lùn shì wú gǎn yì tóng wéi zhēn liàng nǎi yǔ zhī zhēng
而忠言素懦谨，每见叔文与论事，无敢异同，唯贞亮乃与之争。
yòu è péng dǎng chì jié yīn yǔ zhōng rén liú guāng qí xuē wén zhēn shàng yǎn jiě yù lǚ rú quán děng tóng quàn dì lì guǎng líng wáng wèi tài zǐ jiān guó dì nà qí zòu zhēn liàng zhào xué shì wèi cì gōng zhèng yīn lǐ chéng wáng yá zhì jīn luán diàn cǎo dìng zhì zhào
又恶朋党炽结，因与中人刘光琦、薛文珍、尚衍、解玉、吕如全等同劝帝立广陵王为太子监国，帝纳其奏，贞亮召学士卫次公、郑𬘡、李程、 王涯至金銮殿草定制诏。
tài zǐ yǐ lì jǐn zhú shū wén dǎng wěi zhèng dà chén yì zhě měi qí zhōng
太子已立，尽逐叔文党，委政大臣，议者美其忠。
gāo chóng wén tǎo liú pì fù wèi jiān jūn
高崇文讨刘辟，复为监军。
chū dōng chuān jié dù shǐ li kāng wèi pì suǒ pò qiú zhī
初，东川节度使李康为辟所破，囚之。
chóng wén zhì pì guī kāng qiú xuě zhēn liàng hé yǐ bù jù zéi zhǎn zhī gù yǐ zhuān hàn jiàn zǐ
崇文至，辟归康求雪，贞亮劾以不拒贼，斩之，故以专悍见訾。
qiān lèi yòu wèi dà jiàng jūn zhī nèi shì shěng shì
迁累右卫大将军，知内侍省事。
yuán hé bā nián zú zèng kāi fǔ yí tóng sān sī
元和八年卒，赠开府仪同三司。
xiàn zōng zhī lì zhēn liàng wèi yǒu gōng rán zhōng shēn wú suǒ chǒng jiǎ
宪宗之立，贞亮为有功，然终身无所宠假。
lǚ rú quán lì nèi shì shěng nèi cháng shì hàn lín shǐ zuò shàn qǔ zhāng cái zhì dì sòng dōng dōu yù zhì wén xiāng zì shā
吕如全历内侍省内常侍、翰林使， 坐擅取樟材治第，送东都狱，至阌乡自杀。
yòu guō mín zuì chù yè jìn zhàng shā zhī
又郭旻醉触夜禁，杖杀之。
wǔ fāng zhū chāo yàn wáng zhì zhōng zòng yīng rén rù mín jiā péng èr bǎi duó zhí yóu shì mò bù shè wèi
五坊朱超晏、 王志忠纵鹰人入民家，搒二百，夺职，由是莫不慑畏。
tǔ tū chéng cuǐ zì rén zhēn mǐn rén yě
吐突承璀，字仁贞，闽人也。
yǐ huáng mén zhí dōng gōng wèi yè tíng jú bó shì chá chá yǒu cái
以黄门直东宫，为掖廷局博士，察察有才。
xiàn zōng lì zhuó lèi zuǒ jiān mén jiāng jūn zuǒ shén cè hù jūn zhōng wèi zuǒ jiē gōng dé shǐ fēng jì guó gōng
宪宗立，擢累左监门将军、左神策护军中尉、左街功德使，封蓟国公。
wáng chéng zōng pàn chéng cuǐ chuāi dì ruì zhēng tǎo yīn qǐng xíng
王承宗叛，承璀揣帝锐征讨，因请行。
dì jiàn qí guǒ gǎn zì xǐ wèi kě rèn jí zhào chéng cuǐ wéi xíng yíng zhāo tǎo chǔ zhì shǐ yǐ zuǒ yòu shén cè jí hé zhōng hé nán zhè xi xuān xī bīng cóng zhī
帝见其果敢，自喜，谓可任，即诏承璀为行营招讨处置使，以左右神策及河中、河南、浙西、宣歙兵从之。
nèi sì bó sòng wéi chéng cáo jìn yù wèi guǎn yì shǐ zì hé nán shǎn hé yáng wéi chéng zhǔ zhī
内寺伯宋惟澄、 曹进玉为馆驿使：自河南、陕、河阳，惟澄主之；
jīng huá hé zhōng zhì tài yuán jìn yù zhǔ zhī
京、华、河中至太原，进玉主之。
yòu zhào nèi cháng shì liú guó zhēn mǎ cháo jiāng fēn lǐng yì dìng yōu cāng děng zhōu liáng liào shǐ
又诏内常侍刘国珍、马朝江分领易、定、幽、沧等州粮料使。
yú shì jiàn guān li yōng fù xǔ mèng róng li yuán sù li yí jiǎn lǚ yuán yīng mù zhì mèng jiǎn dú gū yù duàn píng zhòng bái jū yì děng zhòng duì yán yīng wèi gǔ wú zhōng rén wèi dà shuài kǒng wèi sì fāng xiào
于是谏官李庸阝、许孟容、李元素、李夷简、吕元膺、穆质、孟简、独孤郁、段平仲、白居易等众对延英，谓古无中人位大帅，恐为四方笑。
dì nǎi gèng wéi zhāo tǎo xuān wèi shǐ wèi yù tōng huà mén wèi qí xíng
帝乃更为招讨宣慰使，为御通化门慰其行。
chéng cuǐ yù zhòng wú tā yuǎn lüè wèi lú cóng shǐ wǔ xiá yú nián wú gōng lài zhōng zhào zhì shǐ zhí cóng shǐ ér jiān qiǎn rén shuō chéng zōng shàng shū dài zuì nǎi zhào bān shī hái wèi zhōng wèi
承璀御众无它远略，为卢从史侮狎，逾年无功，赖中诏擿使执从史，而间遣人说承宗上书待罪，乃诏班师，还为中尉。
píng zhòng hé chéng cuǐ qīng móu bì fù sǔn guó wēi bù zhǎn shǒu wú yǐ xiè tiān xià
平仲劾承璀轻谋弊赋，损国威，不斩首无以谢天下。
dì bù huò yǐ ba wèi jūn qì zhuāng zhái shǐ
帝不获已，罢为军器庄宅使。
xún bài zuǒ wèi shàng jiàng jūn zhī nèi shì shěng
寻拜左卫上将军，知内侍省。
huì liú xī guāng nà yǔ lín dà jiàng jūn sūn qián èr shí wàn mín qiú fāng zhèn yǒu zhào cì sǐ jī kuā chéng cuǐ gù lìng chū jiān huái nán jūn
会刘希光纳羽林大将军孙钱二十万缗求方镇，有诏赐死，迹絓承璀，故令出监淮南军。
xiān rén tài zǐ tōng shì shè rén li shè tóu guǐ yán chéng cuǐ děng yuān zhuàng yú shì kǒng kuí zhī guǐ shì yuè qí fù bù shòu jí biǎo qí jiān zhú wèi xiá zhōu sī cāng cān jūn
纤人太子通事舍人李涉投匦言承璀等冤状，于是孔戣知匦事，阅其副， 不受，即表其奸，逐为峡州司仓参军。
rán dì yú chéng cuǐ shū hòu huì li jiàng zài hàn lín kǔ lùn qí guò gù jué qiǎn zhī
然帝于承璀殊厚，会李绛在翰林，苦论其过， 故决遣之。
dì hòu yù hái chéng cuǐ wèi ba jiàng zǎi xiàng zhào wèi nèi gōng jiàn kù shǐ fù zuǒ shén cè zhōng wèi
帝后欲还承璀，为罢绛宰相，召为内弓箭库使，复左神策中尉。
huì zhāo tài zi hōng chéng cuǐ qǐng lì lǐ wáng bù cóng
惠昭太子薨，承璀请立澧王，不从。
cháng shì yī shì cáng suǒ cì zhào chì de shēng máo èr chǐ è zhī gōng fèn chú yì zhī
常饰一室藏所赐诏敕，地生毛二尺，恶之，躬粪除瘗之。
yú nián dì bēng mù zōng xián qián yì shā zhī jìn zhōng
逾年帝崩，穆宗衔前议，杀之禁中。
jìng zōng shí zuǒ shén cè zhōng wèi mǎ cún liàng lùn qí yuān zhào xǔ zi shì yè shōu zàng
敬宗时，左神策中尉马存亮论其冤，诏许子士晔收葬。
xuān zōng shí zhuó shì yè yòu shén cè zhōng wèi
宣宗时，擢士晔右神策中尉。
shì shí zhū dào suì jìn yān ér hào sī bái mǐn lǐng zuì duō hòu jiē rèn shì dāng shí wèi mǐn wèi zhōng guān qū sǒu
是时，诸道岁进阉儿，号“私白”，闽、岭最多，后皆任事，当时谓闽为中官区薮。
xián tōng zhōng dù xuān yóu wèi guān chá shǐ měi suì shí qiǎn lì zhì jì qí xiān shí hào chì shǐ mù hù
咸通中，杜宣猷为观察使，每岁时遣吏致祭其先，时号“敕使墓户”。
xuān yóu zú yòng qún huàn lì xǐ xuān xī guān chá shǐ
宣猷卒用群宦力徙宣歙观察使。
mǎ cún liàng zì jì míng hé zhōng rén
马存亮，字季明，河中人。
yuán hé shí lèi zhuó zuǒ shén cè jūn fù shǐ zuǒ jiān mén wèi jiāng jūn zhī nèi shì shěng shì jìn zuǒ shén cè zhōng wèi
元和时，累擢左神策军副使、左监门卫将军，知内侍省事，进左神策中尉。
jūn suǒ jí fán shí yú wàn cún liàng liào jiǎn yóu jīng wu wú ba shì bù wú rǒng yuán
军所籍凡十馀万，存亮料柬尤精，伍无罢士，部无冗员。
jìng zōng chū rǎn shǔ gōng zhāng sháo yǔ bǔ zhě sū xuán míng shàn xuán míng yuē wǒ cháng wèi zi bo zi dāng yù diàn shí wǒ yǔ yān
敬宗初，染署工张韶与卜者苏玄明善，玄明曰：“我尝为子卜，子当御殿食， 我与焉。
wú wén shàng zhòu yè liè chū rù wú dù kě tú yě
吾闻上昼夜猎，出入无度，可图也。
sháo měi shū rǎn cái rù gōng wèi shì bù ā yě
”韶每输染材入宫，卫士不呵也。
nǎi yīn jié zhū gōng bǎi yú rén nì bīng chē zhōng ruò shū cái zhě rù yòu yín tái mén yuē hūn yè wèi biàn
乃阴结诸工百馀人，匿兵车中若输材者，入右银台门，约昏夜为变。
yǒu jí qí zài zhě sháo wèi móu jué shā qí rén chū bīng dà hū chéng liè yù táng mén bì
有诘其载者，韶谓谋觉，杀其人，出兵大呼成列，浴堂门闭。
shí dì jī qiú qīng sī diàn jīng jiāng xìng yòu shén cè
时帝击球清思殿，惊，将幸右神策。
huò yuē zéi rù gōng bù zhī zhòng guǎ dào yuǎn kě yú bù rú rù zuǒ jūn jìn qiě sù
或曰：“贼入宫，不知众寡，道远可虞，不如入左军，近且速。
cóng zhī
晋侯听从了他的建议。
chū dì cháng chǒng yòu jūn zhōng wèi liáng shǒu qiān měi yóu xìng
初，帝常宠右军中尉梁守谦，每游幸；
liǎng jūn jiǎo xì dì duō yù yòu shèng ér zuǒ jūn yǐ wéi wàng
两军角戏，帝多欲右胜，而左军以为望。
zhì shì cún liàng chū yíng pěng dì zú qì fù ér rù
至是，存亮出迎，捧帝足泣，负而入。
yǐ wǔ bǎi qí wǎng yíng èr tài hòu bǐ zhì ér zéi yǐ zhǎn guān rù qīng sī diàn shēng yù zuò dào shèng yú yú shàn yī xuán míng ǒu shí qiě yuē rú zhàn
以五百骑往迎二太后，比至，而贼已斩关入清思殿，升御坐，盗乘舆馀膳，揖玄明偶食，且曰“如占”。
xuán míng jīng yuē zhǐ cǐ hu
玄明惊曰：“止此乎！
sháo è zhī xī yǐ bǎo qì cì qí tú gōng gōng jiàn kù zhàng shì jù zhī bù shèng
”韶恶之， 悉以宝器赐其徒，攻弓箭库，仗士拒之，不胜。
cún liàng qiǎn zuǒ shén cè dà jiàng jūn kāng yì quán jiāng jūn hé wén zhé sòng shū yè mèng wén liàng yòu shén cè dà jiàng jūn kāng zhì mù jiāng jūn li yǒng shàng guó zhōng lǜ qí bīng tǎo zéi rì mù shè sháo jí xuán míng jiē sǐ
存亮遣左神策大将军康艺全、将军何文哲宋叔夜孟文亮，右神策大将军康志睦、将军李泳尚国忠，率骑兵讨贼，日暮， 射韶及玄明皆死。
shǐ zéi rù zhōng rén cāng cù yáo wàng xiān mén chū bēn nèi wài bù zhī xíng zài
始贼入，中人仓卒繇望仙门出奔，内外不知行在。
chí míng jǐn bǔ luàn dǎng zuǒ yòu jūn qīng gōng chē jià hái
迟明，尽捕乱党，左右军清宫，车驾还。
qún chén yì yán yīng mén jiàn tiān zi rán zhì zhě bù shí yī èr zuò zéi suǒ rù lán bù jìn zhě shù shí rén zhàng ér bù zhū cì cún liàng shí fēng hù èr bǎi liáng shǒu qiān jìn kāi fǔ yí tóng sān sī tā lùn gōng shǎng yǒu chà
群臣诣延英门见天子，然至者不十一二，坐贼所入阑不禁者数十人，杖而不诛，赐存亮实封户二百，梁守谦进开府仪同三司，它论功赏有差。
cún liàng yú yī shí gōng zuì gāo nǎi tuī wěi quán shì qiú jiān huái nán jūn
存亮于一时功最高，乃推委权势，求监淮南军。
dài hái wèi nèi fēi lóng shǐ
代还，为内飞龙使。
dà hé zhōng yǐ yòu lǐng jūn wèi shàng jiàng jūn zhì shì fēng qí guó gōng zú zèng yáng zhōu dà dū dū
大和中， 以右领军卫上将军致仕，封岐国公，卒赠扬州大都督。
cún liàng dǎi shì dé zōng gèng liù cháo zī duān wèi shàn xùn shì shǐ qù jìn wèi zhòng jiē qì
存亮逮事德宗，更六朝，资端畏，善训士，始去禁卫，众皆泣。
táng shì zhōng rén yǐ zhōng jǐn chēng zhě wéi cún liàng xī mén jì xuán yán zūn měi sān rén ér yǐ
唐世中人以忠谨称者，唯存亮、西门季玄、严遵美三人而已。
zūn měi fù jì shí wèi yè tíng jú bó shì
遵美父季寔，为掖廷局博士。
dà zhōng shí yǒu gōng rén móu shì xuān zōng
大中时，有宫人谋弑宣宗。
shì yè jì shí zhí xián níng mén xià wén biàn rù shè shā zhī
是夜，季寔直咸宁门下，闻变，入射杀之。
míng rì dì láo yuē fēi ěr wú wēi bù miǎn
明日，帝劳曰：“非尔，吾危不免。
zhuó běi yuàn fù shǐ zhōng nèi shū mì shǐ
”擢北院副使，终内枢密使。
zūn měi lì zuǒ jūn róng shǐ cháng tàn yuē běi sī gòng fèng guān yǐ kuà shān jǐ shì jīn zhí hù guò yǐ
遵美历左军容使，尝叹曰：“北司供奉官以胯衫给事，今执笏，过矣。
shū mì shǐ wú tīng shì wéi sān yíng shè cáng shū ér yǐ jīn táng zhuàng tiē huáng jué shì cǐ yáng fù gōng duó zǎi xiàng quán zhī shī yě
枢密使无听事，唯三楹舍藏书而已，今堂状帖黄决事，此杨复恭夺宰相权之失也。
gài jí shí zhōng guān sì héng yún
”盖疾时中官肆横云。
hòu cóng zhāo zōng qiān fèng xiáng qiú zhì shì yǐn qīng chéng shān nián bā shí yú zú
后从昭宗迁凤翔，求致仕，隐青城山，年八十馀卒。
chóu shì liáng zì kuāng měi xún zhōu xīng níng rén
仇士良，字匡美，循州兴宁人。
shùn zōng shí de shì dōng gōng
顺宗时得侍东宫。
xiàn zōng sì wèi zài qiān nèi jǐ shì chū jiān píng lú fèng xiáng děng jūn
宪宗嗣位，再迁内给事，出监平卢、凤翔等军。
cháng cì fū shuǐ yì yǔ yù shǐ yuán zhěn zhēng shě shàng tīng jī shāng zhěn
尝次敷水驿，与御史元稹争舍上厅，击伤稹。
zhōng chéng wáng bō zòu yù shǐ zhōng shǐ yǐ xiān hòu zhì de zhèng qǐn qǐng rú jiù zhāng
中丞王播奏御史、 中使以先后至得正寝，请如旧章。
dì bù zhí zhěn chì qí guān
帝不直稹，斥其官。
yuán hé dà hé jiān shù rèn nèi wài wǔ fang shǐ qiū àn yīng nèi jī suǒ zhì yāo lì gòng xiǎng bào shén kòu dào
元和、大和间，数任内外五坊使，秋按鹰内畿，所至邀吏供饷，暴甚寇盗。
wén zōng yǔ li xun yù shā wáng shǒu chéng yǐ shì liáng sù yǔ shǒu chéng xì gù zhuó zuǒ shén cè jūn zhōng wèi jiān zuǒ jiē gōng dé shǐ shǐ xiāng mí ròu
文宗与李训欲杀王守澄，以士良素与守澄隙，故擢左神策军中尉兼左街功德使， 使相糜肉。
yǐ ér xùn móu xī zhú zhōng guān shì liáng wù qí móu yǔ yòu shén cè jūn zhōng wèi yú hóng zhì dà yíng kù shǐ sòng shǒu yì xié dì hái gōng
已而训谋悉逐中官，士良悟其谋，与右神策军中尉鱼弘志、大盈库使宋守义挟帝还宫。
wáng yá shū yuán yú yǐ jiù fù shì liáng sì xié rǔ lìng zì chéng fǎn shì dié yú cháo
王涯、舒元舆已就缚，士良肆胁辱，令自承反，示牒于朝。
yú shí mò néng biàn qí qíng jiē wèi chéng fǎn shì liáng yīn zòng bīng bǔ wú qīng zhòng xī bì liǎng jūn gōng qīng bàn kōng
于时莫能辨其情，皆谓诚反，士良因纵兵捕，无轻重悉毙两军，公卿半空。
shì píng jiā tè jìn yòu xiāo wèi dà jiàng jūn hóng zhì yòu wèi shàng jiàng jūn jiān zhōng wèi shǒu yì yòu lǐng jūn wèi shàng jiàng jūn
事平，加特进、 右骁卫大将军，弘志右卫上将军兼中尉，守义右领军卫上将军。
li shí fǔ zhèng léng léng yǒu fēng àn shì liáng yǔ lùn yì shù qū shēn jì zhī shǐ zéi cì shí yú qīn rén lǐ mǎ yì ér miǎn
李石辅政，棱棱有风岸，士良与论议数屈，深忌之，使贼刺石于亲仁里，马逸而免。
shí jù cí wèi shì liáng yì wú dàn
石惧，辞位，士良益无惮。
zé lù liú cóng jiàn běn yǔ xùn yuē zhū zhèng zhù
泽潞刘从谏本与训约诛郑注。
jí xun sǐ fèn shì liáng dé zhì nǎi shàng shū yán wáng yá děng bā rén jiē sù rú dà chén yuàn bǎo fù guì hé kǔ ér fǎn
及训死，愤士良得志，乃上书言：“王涯等八人皆宿儒大臣，愿保富贵，何苦而反。
jīn dà lù suǒ jiā yǐ bù kě zhuī ér míng zhī nì zéi hán fèn jiǔ quán
今大戮所加已不可追，而名之逆贼，含愤九泉。
bù rán tiān xià yì fū jié shì wèi huò fú shēn shuí kěn yǔ bì xià gòng zhì yé
不然，天下义夫节士，畏祸伏身，谁肯与陛下共治耶？
jí yǐ xun suǒ yí shū qiǎn bù jiàng chén jì qīng yǐ wén
”即以训所移书遣部将陈季卿以闻。
jì qīng zhì huì shí yù dào jīng shī rǎo yí bù gǎn jìn
季卿至，会石遇盗，京师扰，疑不敢进。
cóng jiàn dà nù shā jì qīng téng shū yú cháo
从谏大怒，杀季卿，腾书于朝。
yòu yán chén yǔ xun zhū zhù yǐ zhù běn huàn shù suǒ tí qiè bù shǐ wén zhī
又言：“臣与训诛注，以注本宦竖所提挈，不使闻知。
jīn sì fāng gòng chuán zǎi xiàng yù chú nèi guān ér liǎng jūn zhōng wèi wén zì jiù sǐ wàng xiāng shā lù wèi wéi fǎn nì
今四方共传宰相欲除内官， 而两军中尉闻，自救死，妄相杀戮，谓为反逆。
yǒu rú dà chén xié wú jiāng zhī móu zì yi zhí fù yǒu sī ān yǒu zòng fú jié héng shī què xià zāi
有如大臣挟无将之谋，自宜执付有司，安有纵俘劫、横尸阙下哉？
bì xià shì bù jí tīng wèi wén yě
陛下视不及，听未闻也。
qiě huàn rén gēn dǎng màn yán zài nèi chén yù miàn chén kǒng héng zāo lù hài jǐn xiū fēng jiāng shàn jiǎ bīng wèi bì xià fù xīn
且宦人根党蔓延在内，臣欲面陈，恐横遭戮害，谨修封疆，缮甲兵，为陛下腹心。
rú jiān chén nán zhì shì yǐ sǐ qīng jūn cè
如奸臣难制，誓以死清君侧。
shū wén rén rén chuán guān
”书闻，人人传观。
shì liáng jǔ kǒng jí jìn cóng jiàn jiǎn jiào sī tú yù mǐ qí yán
士良沮恐，即进从谏检校司徒，欲弭其言。
cóng jiàn zhī kě dòng fù yán chén suǒ chén xì guó dà tǐ kě tīng zé yi xǐ yòu yá děng zuì
从谏知可动， 复言：“臣所陈系国大体，可听，则宜洗宥涯等罪；
bù kě tīng zé shǎng bù yí wàng chū
不可听，则赏不宜妄出。
ān yǒu sǐ yuān bù shēn ér shēng zhě hé lù
安有死冤不申，而生者荷禄？
gù cí
”固辞。
lèi shàng shū bào zhǐ shì liáng děng zuì
累上书，暴指士良等罪。
dì suī bù néng qù rán yǐ qí yán chà zì qiáng
帝虽不能去，然倚其言差自强。
zì shì yù yù bù lè liǎng jūn qiú liè yàn huì jué yǐ
自是郁郁不乐，两军球猎宴会绝矣。
kāi chéng sì nián kǔ fēng bì shǎo jiàn zhào zǎi xiàng jiàn yán yīng tuì zuò sī zhèng diàn gù zuǒ yòu yuē suǒ zhí xué shì wèi shuí
开成四年，苦风痹，少间，召宰相见延英，退坐思政殿，顾左右曰：“所直学士谓谁？
yuē zhōu chí yě
”曰：“周墀也。
zhào zhì dì yuē zì ěr suǒ kuàng zhèn hé rú zhǔ
”召至，帝曰：“自尔所况，朕何如主？
chí zài bài yuē chén bù zú yǐ zhī rán tiān xià yán bì xià yáo shùn zhǔ yě
”墀再拜曰： “臣不足以知，然天下言陛下尧、舜主也。
dì yuē suǒ yǐ wèn wèi yǔ zhōu nǎn hàn xiàn shú yù
”帝曰：“所以问，谓与周赧、汉献孰愈？
chí huáng hài yuē bì xià zhī dé chéng kāng wén jǐng wèi zú bǐ hé zì fāng èr zhǔ zāi
”墀惶骇曰：“陛下之德，成、康、文、景未足比，何自方二主哉？
dì yuē nǎn xiàn shòu zhì qiáng chén jīn zhèn shòu zhì jiā nú zì yǐ bù jí yuǎn yǐ
”帝曰： “赧、献受制强臣，今朕受制家奴，自以不及远矣！
yīn qì xià chí fú dì liú tì
”因泣下，墀伏地流涕。
hòu bù fù cháo zhì dà jiàn yún
后不复朝，至大渐云。
shǐ shū mì shǐ liú hóng yì xuē jì léng zǎi xiàng li jué yáng sì fù móu fèng tài zǐ jiān guó shì liáng yǔ hóng zhì yì gēng lì jué bù cóng nǎi jiǎo zhào lì yǐng wáng wèi huáng tài dì shì liáng yǐ bīng fèng yíng ér tài zǐ hái wèi chén wáng
始，枢密使刘弘逸薛季棱、宰相李珏杨嗣复谋奉太子监国，士良与弘志议更立， 珏不从，乃矫诏立颍王为皇太弟，士良以兵奉迎，而太子还为陈王。
chū zhuāng kè tài zǐ hōng yáng xián fēi móu yǐn ān wáng bù kè
初，庄恪太子薨，杨贤妃谋引安王，不克。
wǔ zōng yǐ lì shì liáng fā qí shì quàn dì chú zhī yǐ jué rén wàng gù wáng fēi jiē sǐ
武宗已立，士良发其事，劝帝除之以绝人望，故王、 妃皆死。
shì liáng qiān piào qí dà jiàng jūn fēng chǔ guó gōng hóng zhì hán guó gōng shí fēng hù sān bǎi
士良迁骠骑大将军，封楚国公，弘志韩国公，实封户三百。
é ér jué sì fù bà qù hóng yì jì léng zhū yǐ
俄而珏、嗣复罢去，弘逸、季棱诛矣。
dì míng duàn suī shì liáng yǒu yuán lì gōng nèi shí xián zhī yáng shì zūn chǒng
帝明断，虽士良有援立功，内实嫌之，阳示尊宠。
lǐ dé yù de jūn shì liáng yù kǒng
李德裕得君，士良愈恐。
huì chāng èr nián shàng zūn hào shì liáng xuān yán zǎi xiàng zuò shè shū jiǎn jìn jūn jiān liáng chú shū yǐ yáo yuàn yǔ liǎng jūn yuē shěn yǒu shì lóu qián kě zhēng
会昌二年，上尊号，士良宣言“宰相作赦书，减禁军缣粮刍菽”以摇怨，语两军曰： “审有是，楼前可争。
dé yù yǐ bái dì mìng shǐ zhě yù shén cè jūn yuē shè lìng zì zhèn yì zǎi xiàng hé yù
”德裕以白帝，命使者谕神策军曰：“赦令自朕意，宰相何豫？
ěr qú gǎn shì
尔渠敢是？
shì nǎi tiē rán
”士乃怗然。
shì liáng huáng huò bù zì ān
士良惶惑不自安。
míng nián jìn guān jūn róng shǐ jiān tǒng zuǒ yòu jūn yǐ jí cí ba wèi nèi shì jiān zhī shěng shì
明年，进观军容使，兼统左右军， 以疾辞，罢为内侍监，知省事。
gù qǐng lǎo zhào kě
固请老，诏可。
xún zú zèng yáng zhōu dà dū dū
寻卒，赠扬州大都督。
shì liáng zhī lǎo zhōng rén jǔ sòng hái dì xiè yuē zhū jūn shàn shì tiān zǐ néng tīng lǎo fū yǔ hu
士良之老，中人举送还第，谢曰：“诸君善事天子，能听老夫语乎？
zhòng wěi wěi
”众唯唯。
shì liáng yuē tiān zǐ bù kě lìng xián xiá xiá bì guān shū jiàn rú chén zé yòu nà jiàn zhì shēn lǜ yuǎn jiǎn wán hǎo shěng yóu xìng wú shǔ ēn qiě báo ér quán qīng yǐ
士良曰：“天子不可令闲暇，暇必观书，见儒臣，则又纳谏，智深虑远，减玩好， 省游幸，吾属恩且薄而权轻矣。
wèi zhū jūn jì mò ruò zhí cái huò shèng yīng mǎ rì yǐ qiú liè shēng sè gǔ qí xīn jí chǐ mí shǐ yuè bù zhī xi zé bì chì jīng shù dū wài shì wàn jī zài wǒ ēn zé quán lì yù yān wǎng zāi
为诸君计，莫若殖财货，盛鹰马，日以球猎声色蛊其心，极侈靡，使悦不知息，则必斥经术，阇外事，万机在我，恩泽权力欲焉往哉？
zhòng zài bài
” 众再拜。
shì liáng shā èr wáng yī fēi sì zǎi xiàng tān kù èr shí yú nián yì yǒu shù zì jiāng ēn lǐ bù shuāi yún
士良杀二王、一妃、四宰相，贪酷二十馀年，亦有术自将，恩礼不衰云。
sǐ zhī míng nián yǒu fā qí jiā cáng bīng shù qiān wù zhào xuē guān jué jí qí jiā
死之明年，有发其家藏兵数千物，诏削官爵，籍其家。
shǐ shì liáng hóng zhì fèn wén zōng yǔ li xùn móu lǚ yù fèi dì
始，士良、弘志愤文宗与李训谋，屡欲废帝。
cuī shèn yóu wèi hàn lín xué shì zhí yè wèi bàn yǒu zhōng shǐ zhào rù zhì mì diàn jiàn shì liáng děng zuò táng shàng wéi zhàng zhōu mì wèi shèn yóu yuē shàng bù yù yǐ jiǔ zì jí wèi zhèng lìng duō huāng quē huáng tài hòu yǒu zhì gēng lì sì jūn xué shì dàng zuò zhào
崔慎由为翰林学士，直夜未半， 有中使召入，至秘殿，见士良等坐堂上，帷帐周密，谓慎由曰：“上不豫已久，自即位，政令多荒阙，皇太后有制更立嗣君，学士当作诏。
shèn yóu jīng yuē shàng gāo míng zhī dé zài tiān xià ān kě qīng yì
”慎由惊曰：“上高明之德在天下，安可轻议？
shèn yóu qīn zú zhōng biǎo qiān rén xiōng dì qún cóng qiě sān bǎi hé kě yǔ fù zú shì
慎由亲族中表千人，兄弟群从且三百，何可与覆族事？
suī sǐ bù chéng mìng
虽死不承命。
shì liáng děng mò rán jiǔ nǎi qǐ hòu hù yǐn zhì xiǎo diàn dì zài yān
”士良等默然，久乃启后户，引至小殿，帝在焉。
shì liáng děng lì jiē shù dì guò shī dì fǔ shǒu
士良等历阶数帝过失， 帝俯首。
jì ér shì liáng zhǐ dì yuē bù wéi xué shì bù dé gèng zuò cǐ
既而士良指帝曰：“不为学士，不得更坐此。
nǎi sòng shèn yóu chū jiè yuē wú xiè huò jí ěr zōng
”乃送慎由出，戒曰：“毋泄，祸及尔宗。
shèn yóu jì qí shì cáng xiāng zhěn jiān shí rén mò zhī
”慎由记其事，藏箱枕间，时人莫知。
jiāng méi yǐ shòu qí zǐ yìn gù yìn è zhōng guān zhōng tǎo chú zhī gài huò yuán yú shì liáng hóng zhì yún
将没，以授其子胤，故胤恶中官，终讨除之，盖祸原于士良、弘志云。
yáng fù guāng mǐn rén yě běn qiáo shì
杨复光，闽人也，本乔氏。
yǒu wǔ lì shǎo yǎng yú nèi cháng shì yáng xuán jià jiā pō yǐ jié yì zì fèn xuán jià qí zhī
有武力，少养于内常侍杨玄价家，颇以节谊自奋， 玄价奇之。
xuān zōng shí xuán jià jiān yán zhōu jūn wū shā cì shǐ liú gāo
宣宗时，玄价监盐州军，诬杀刺史刘皋。
gāo yǒu wēi míng zhě shì sòng qí yuān
皋有威名者，世讼其冤。
shāo qiān zuǒ shén cè jūn zhōng wèi zèn qù zǎi xiàng yáng shōu quán chǒng zhèn shí
稍迁左神策军中尉，谮去宰相杨收，权宠震时。
fù guāng yǒu móu lüè lèi jiān zhū zhèn jūn
复光有谋略，累监诸镇军。
qián fú chū zuǒ píng lú jié dù shǐ céng yuán yù jī zéi wáng xiān zhī bài zhī
干符初，佐平卢节度使曾元裕击贼王仙芝，败之。
zhāo tǎo shǐ sòng wēi jī xiān zhī yú jiāng xī fù guāng zài jūn qǐng pàn guān wú yàn hóng yuē zéi jiàng xiān zhī qiǎn jiàng shàng jūn zhǎng zì fù rú yuē
招讨使宋威击仙芝于江西，复光在军，请判官吴彦宏约贼降，仙芝遣将尚君长自缚如约。
wēi jí qí gōng mì qǐng xī zōng zhū zhī gù xiān zhī yuàn fù yǐn bīng pàn
威疾其功，密请僖宗诛之，故仙芝怨，复引兵叛。
hòu tiān zi wù wēi jiē huò ba zhī yǐ bīng yǔ fù guāng nǎi jìn qín xú táng jǔ
后天子寤威阶祸，罢之， 以兵与复光，乃进禽徐唐莒。
wáng duó wèi zhāo tǎo fù guāng réng jiān jūn
王铎为招讨，复光仍监军。
duó zhī qì jīng nán yě shān nán dōng dào jié dù shǐ liú jù róng dìng qí de yǐ zhōng wǔ bié jiāng sòng hào lǐng jīng nán tài níng jiāng duàn yàn mó zuǒ zhī
铎之弃荆南也，山南东道节度使刘巨容定其地，以忠武别将宋浩领荆南，泰宁将段彦谟佐之。
fù guāng fù cháng jiān zhōng wǔ jūn ér hào yǐ wèi dà jiàng jiàn fù guāng shǎo zhī bù wéi lǐ yàn mó yì chǐ jū hào xià suì yǒu xì
复光父尝监忠武军，而浩已为大将，见复光，少之，不为礼，彦谟亦耻居浩下，遂有隙。
fù guāng yuē hú bù shā zhī
复光曰： “胡不杀之？
yàn mó yǐn piào shì jī shā hào fù guāng yǐ kè cháng zī jiǎ liú hòu ér zòu hào zuì jiàn yàn mó wèi lǎng zhōu cì shǐ
”彦谟引慓士击杀浩，复光以客常滋假留后，而奏浩罪，荐彦谟为朗州刺史。
zhào zhèng shào yè wèi jīng nán jié dù shǐ yǐ fù guāng jiān zhōng wǔ jūn zhūn dèng zhōu è zéi yòu chōng
诏郑绍业为荆南节度使，以复光监忠武军，屯邓州，遏贼右冲。
dì xi xìng zhào shào yè jiàn xíng zài fù guāng gèng yǐn yàn mó wèi jīng nán jié dù shǐ
帝西幸， 召绍业见行在，复光更引彦谟为荆南节度使。
yàn mó dài xíng biān yì fù guāng yǐ huáng jīn shù bǎi liǎng wèi xiè
彦谟绐行边，诣复光，以黄金数百两为谢。
qí hòu zhōng wǔ zhōu jí shòu zéi mìng cháng yè yàn zhào fù guāng zuǒ yòu yuē bǐ jì fù zéi bì bù lì gōng bù rú wú xíng
其后忠武周岌受贼命，尝夜宴，召复光，左右曰：“彼既附贼，必不利公， 不如毋行。
fù guāng gù wǎng jiǔ suǒ yǔ shí shì fù guāng qì yuē zhàng fū suǒ gǎn dú ēn yǔ yì ěr bǐ bù gù ēn yì guī lì hài hé zhàng fū zāi
”复光固往，酒所语时事，复光泣曰：“丈夫所感，独恩与义耳，彼不顾恩义，规利害，何丈夫哉！
gōng fèn pǐ fū fēng hóu nǎi juān shí bā yè tiān zǐ běi miàn chén zéi hé ēn yì lì hài mèi mèi yé
公奋匹夫封侯，乃捐十八叶天子，北面臣贼，何恩义利害昧昧耶？
jí liú tì yuē wú lì bù zú yáng hé ér yīn lí zhī gù zhào gōng jì
”岌流涕曰：“吾力不足，阳合而阴离之，故召公计。
yīn chí bēi méng yuē yǒu rú jiǔ
”因持杯盟曰： “有如酒！
jí qiǎn zi shǒu liàng zhǎn zéi shǐ yú chuán shè
”即遣子守亮斩贼使于传舍。
qín zōng quán jù cài zhōu pàn jí fù guāng yǐ zhōng wǔ bīng sān qiān rù jiàn zhī
秦宗权据蔡州叛，岌、复光以忠武兵三千入见之。
zōng quán jí qiǎn bù jiàng wáng shū chí bīng wàn rén cóng
宗权即遣部将王淑持兵万人从。
fù guāng dìng jīng xiāng shī cì shān shū dòu liú fù guāng zhǎn zhī bìng qí jūn wèi bā yǐ lù yàn hóng jìn huī zhāng zào li shī tài wáng jiàn hán jiàn děng wéi zhī jiāng jìn gōng nán yáng
复光定荆、襄，师次邓，淑逗遛，复光斩之，并其军为八，以鹿宴弘、晋晖、张造、李师泰、王建、韩建等为之将，进攻南阳。
zéi jiāng zhū wēn hé qín nì zhàn dà bài suì shōu dèng zhōu zhuī běi lán qiáo
贼将朱温、何勤逆战，大败，遂收邓州，追北蓝桥。
huì mǔ sāng bān shī
会母丧，班师。
é qǐ wèi tiān xià bīng mǎ dōu jiān zǒng zhū jūn yǔ dōng miàn zhāo tǎo shǐ wáng zhòng róng bìng lì dìng guān zhōng
俄起为天下兵马都监，总诸军，与东面招讨使王重荣并力定关中。
zhū wēn shǒu tóng zhōu fù guāng qiǎn shǐ juān yù wēn yǐ suǒ bù jiàng
朱温守同州，复光遣使镌谕，温以所部降。
fāng zéi zhī qiáng zhòng róng yōu bù zhī suǒ chū wèi fù guāng yuē chén zéi yá qiě fù guó
方贼之强，重荣忧不知所出，谓复光曰：“臣贼邪，且负国；
jù zhàn yá zé bīng guǎ nài hé
拒战邪，则兵寡，柰何？
fù guāng yuē li kè yòng yǔ wǒ shì gòng huàn nán qí wéi rén fèn bù gù shēn bǐ shù zhào wèi jí zhì zhě yóu tài yuán dào bù tōng ěr fēi rěn huò zhě
”复光曰：“李克用与我世共患难，其为人，奋不顾身，比数召未即至者，由太原道不通耳，非忍祸者。
ruò yù shàng yì bǐ yi bì lái
若谕上意，彼宜必来。
zhòng róng yuē shàn
”重荣曰： “善。
bái wáng duó yǐ zhào shǐ zhì tài yuán kè yòng bīng nǎi chū
”白王铎以诏使至太原，克用兵乃出。
jīng shī píng yǐ gōng jiā kāi fǔ yí tóng sān sī tóng huá zhì zhì shǐ fēng hóng nóng jùn gōng cì hào zī zhōng huī wǔ kuāng guó píng nán gōng chén
京师平，以功加开府仪同三司、同华制置使，封弘农郡公，赐号“资忠辉武匡国平难功臣”。
zú hé zhōng zèng guān jūn róng shǐ shì yuē zhōng sù
卒河中，赠观军容使，谥曰忠肃。
fù guāng yù xià yǒu ēn jūn zhōng wén qí sǐ jiē tòng kū ér huī xià duō lì gōng zhě
复光御下有恩，军中闻其死，皆恸哭，而麾下多立功者。
zhū zǐ wèi jiàng shuài shù shí rén shǒu zōng yì wèi zhōng wǔ jié dù shǐ
诸子为将帅数十人， 守宗亦为忠武节度使。
zàn yuē chu yún gōng xīn bù gǎn chóu jūn ér wàng fù yuān zhāo mǐn zhī shì liǎng jūn chǒng yù yǒu hòu bó ér zú yòng cún liàng yí nán gōng mò jí zhě
赞曰：楚郧公辛不敢雠君而忘父冤，昭愍之世，两军宠遇有厚薄，而卒用存亮夷难，功莫及者。
zì gǔ zhōng chén chū yú shū chì bù yòng gài duō yǐ cún liàng qǐ tōng jì shū dào lǐ zhī rén yá hé qí shi jūn chén dà yì míng shén
自古忠臣出于疏斥不用盖多矣，存亮岂通记书道理之人邪，何其识君臣大谊明甚？
bù shī dà láo wèi quán chù wài yòu yù xián yǐ
不尸大劳，畏权处外，又愈贤矣。
yǔ fu shū lóng shé zhī shī zhě hé qí xiǎo zāi
与夫书“龙蛇”之诗者，何其小哉！