kù lì
酷吏
tài zōng dìng tiān xià liú xīn tīng duàn zhuó lìng zhōu xiàn lùn sǐ sān fù zòu jīng shī wǔ fù zòu
太宗定天下，留心听断，著令：州县论死三覆奏，京师五覆奏。
yù yǐ jué shàng yù rán wèi chè shàn zhǐ lè
狱已决，尚芋然为彻膳止乐。
zhì wǎn jié tiān xià xíng jǐ cuò
至晚节，天下刑几措。
shì shí zhōu xiàn yǒu liáng lì wú kù lì
是时州县有良吏，无酷吏。
wǔ hòu chéng gāo zhōng nuò yōng dào rǎng tiān quán wèi xià yì yǐ yù xié zhì qún chén zī jiǎn zōng zhī gù zòng shǐ shàng fēi biàn gòu dà yù
武后乘高、中懦庸，盗攘天权，畏下异已，欲胁制群臣，椔翦宗支，故纵使上飞变，构大狱。
shí sì fāng shàng biàn shì zhě jiē gěi gōng chéng suǒ zài hù sòng zhì jīng shī bǐng yú kè guǎn gāo zhě méng fēng jué xià zhě bèi lài cì yǐ quàn tiān xià
时四方上变事者，皆给公乘，所在护送，至京师，禀于客馆，高者蒙封爵，下者被赉赐，以劝天下。
yú shì suǒ yuán lǐ lái jùn chén zhī tú chuāi hòu mì zhǐ fēn fēn bìng xìng zé wěn mó yá shì shēn yīng ruò gǒu tún rán zhì pàn jī chòu dá dào lù yuān xuè liú lí dāo jù zhōng gěng guì qiáng zhī chén cháo bù bǎo hūn
于是索元礼、来俊臣之徒，揣后密旨，纷纷并兴， 泽吻磨牙，噬绅缨若狗豚然，至叛脔臭达道路，冤血流离刀锯，忠鲠贵强之臣，朝不保昏。
ér hòu yīn yǐ zì sì bù chū wéi tà ér tiān mìng yǐ qiān yóu lǜ chén xià fú chéng ér liù dào shǐ shǐ chū yǐ
而后因以自肆，不出帏闼，而天命已迁，犹虑臣下弗惩，而六道使始出矣。
zhì zài chū yòu tái yù shǐ zhōu ju jiàn hòu yuē xiōng rén gào jié suì yǐ wéi cháng tuī hé zhī lì yǐ yǎn zé tòng dǐ wèi gōng záo kōng tóu xì xiāng jīn yǐ cán ní ěr lóng shǒu jiā xiē jiān bào lā xié qiān zhǎo xiàn fā xūn mù hào yuē yù chí
至载初，右台御史周矩谏后曰：“凶人告讦，遂以为常，推劾之吏，以崄责痛诋为功，凿空投隙，相矜以残，泥耳笼首，枷楔兼暴，拉胁签爪，县发熏目，号曰 ‘狱持’。
zhòu jìn shí yè jìn mèi qiāo pū hàn yáo shǐ bù dé míng hào yuē sù qiú
昼禁食，夜禁寐，敲扑撼摇，使不得瞑，号曰‘宿囚’。
rén gǒu shē sǐ hé qiú bù dé
人苟赊死，何求不得？
bì xià bù liàng shì qǔ gào dié pàn wú yàn zhě shǐ tuī qí qíng yǒu sī bì shàng xià qí shǒu xī hé shèng zhǐ
陛下不谅，试取告牒判无验者，使推其情，有司必上下其手，希合盛旨。
jīn jǔ cháo xié xī wèi bì xià cháo yǔ wèi mì xī yǔ wèi chóu yī lí shè dǎi biàn yǔ qī zǐ jué
今举朝胁息，谓陛下朝与为密，夕与为雠，一罹摄逮，便与妻子决。
qiě zhōu yòng rén chāng qín yòng xíng wáng
且周用仁昌， 秦用刑亡。
wéi bì xià chá zhī
希望陛下认真考虑。
hòu wù yù nǎi shào xī ér kù lì jìn jìn yǐ zuì qù
”后寤，狱乃稍息，而酷吏浸浸以罪去。
tiān bǎo hòu zhì sù dài jiān zhèng suì shì cóng jiān chén zuò wēi qú xiān sù jiǎo pō yòng cǎn kè fèn rán bù de rú wǔ hòu shí gǎn bó jī shā lù yǐ
天宝后至肃、代间，政睟事丛，奸臣作威，渠𪫺宿狡，颇用惨刻奋，然不得如武后时敢搏击杀戮矣。
wū hū
唉！
fēi lì gǎn kù shí yòu zhī wèi kù
非吏敢酷，时诱之为酷。
guān jùn chén bèi chù lì fàng mìng nèi huái tāo tiān yòu zhāng tāng zhì dōu zhī tǔ jū yún
观俊臣辈怵利放命，内怀滔天，又张汤、郅都之土苴云。
suǒ yuán lǐ hú rén yě tiān xìng cán rěn
索元礼，胡人也，天性残忍。
chū xú jìng yè bīng xìng wǔ hòu huàn zhī jiàn dà chén cháng qiè chǐ yù yīn dà yù qù yì jǐ zhě
初，徐敬业兵兴，武后患之，见大臣常切齿，欲因大狱去异己者。
yuán lǐ chuāi zhǐ jí shàng shū yán jí biàn zhào duì zhuó yóu jī jiāng jūn wèi tuī shǐ
元礼揣旨，即上书言急变，召对，擢游击将军，为推使。
jí luò zhōu mù yuàn wèi zhì yù zuò tiě lóng xì qiú shǒu jiā yǐ xiē zhì nǎo liè sǐ
即洛州牧院为制狱，作铁笼赩囚首，加以楔，至脑裂死。
yòu héng mù guān shǒu zú zhuǎn zhī hào shài chì
又横木关手足转之，号“晒翅”。
huò fǎng qiú liáng shàng zhuì shí yú tóu
或纺囚梁上，缒石于头。
xùn yī qiú qióng gēn dǐ xiāng qiān lián zhì shù bǎi wèi néng qì yì guān qì chǐ
讯一囚，穷根柢，相牵联至数百未能讫，衣冠气褫。
hòu shù yǐn jiàn shǎng cì yǐ zhāng qí wēi gù lùn shā zuì duō
后数引见赏赐，以张其威，故论杀最多。
shì shí lái jùn chén zhōu xìng zhǒng ér fèn tiān xià wèi zhī lái suǒ
是时来俊臣、周兴踵而奋，天下谓之“来索”。
xuē huái yì shǐ guì ér yuán lǐ yǎng wèi jiǎ zǐ gù wèi hòu suǒ xìn
薛怀义始贵，而元礼养为假子，故为后所信。
hòu yǐ kē měng fù shòu qiú hòu yàn zhòng wàng shōu xià lì bù fú lì yuē qǔ gōng tiě lóng lái
后以苛猛，复受赇，后厌众望，收下吏，不服，吏曰：“取公铁笼来！
yuán lǐ fú zuì sǐ yù zhōng
”元礼服罪，死狱中。
lái jùn chén jīng zhào wàn nián rén
来俊臣，京兆万年人。
fù cāo bó tú yě yǔ lǐ rén cài běn shàn
父操，博徒也，与里人蔡本善。
běn fù bó shù shí wàn bù néng cháng cāo yīn nà qí qī xiān yǐ shēn ér shēng jùn chén mào qí xìng
本负博数十万不能偿， 操因纳其妻，先已娠而生俊臣，冒其姓。
tiān zī cán rěn xǐ fǎn fù bù shì chǎn
天资残忍，喜反复，不事产。
kè hé zhōu wèi jiān dào bǔ sòng yù yù zhōng shàng biàn cì shǐ dōng píng wáng xù àn xùn wú zhuàng zhàng zhī bǎi
客和州为奸盗，捕送狱，狱中上变，刺史东平王续按讯无状，杖之百。
tiān shòu zhōng xù yǐ zuì zhū jùn chén shàng shū de zhào jiàn zì chén qián shàng láng yá wáng chōng fǎn zhuàng wèi xù suǒ yì
天授中，续以罪诛，俊臣上书得召见，自陈前上琅邪王冲反状，为续所抑。
wǔ hòu yǐ wéi liàng zhuó lèi shì yù shǐ àn zhào yù shù chēng zhǐ
武后以为谅，擢累侍御史，按诏狱，数称旨。
hòu yīn zòng qí cǎn xié zhì qún chén qián hòu yí qiān yú zú
后阴纵其惨，胁制群臣，前后夷千馀族。
shēng píng yǒu xiān jiè jiē rù yú sǐ
生平有纤介，皆入于死。
bài zuǒ tái yù shǐ zhōng chéng zhōng wài lèi xī zhì yǐ mù yǔ
拜左台御史中丞，中外累息，至以目语。
jùn chén nǎi yǐn hóu sī zhǐ wáng hóng yì guō hóng bà li rén jìng kāng wéi wèi suì zhōng děng yīn xiào bù chěng bǎi bèi shǐ fēi yǔ wū miè gōng qīng shàng jí biàn
俊臣乃引侯思止、王弘义、郭弘霸、李仁敬、康韦、卫遂忠等，阴啸不逞百辈，使飞语诬蔑公卿，上急变。
měi zhì yī shì qiān lǐ tóng shí zhé fā qì yàn bù chà shí hào wèi luō zhī dié zuǒ shǔ yuē qǐng fù lái jùn chén huò hóu sī zhǐ tuī shí bì děi
每擿一事，千里同时辄发，契验不差，时号为“罗织”，牒左署曰：“请付来俊臣或侯思止推实必得。
hòu xìn zhī zhào yú lì jǐng mén bié zhì yù chì jùn chén děng zhuān àn shì bǎi bù yī dài
”后信之，诏于丽景门别置狱， 敕俊臣等颛按事，百不一贷。
hóng yì xì wèi lì jǐng mén wèi lì jìng wèi rù zhě lì jiē jǐn yě
弘义戏谓丽景门为“例竟”，谓入者例皆尽也。
jùn chén yǔ qí shǔ zhū nán shān wàn guó jùn zuò luó zhī jīng yī piān jù wèi zhī mài gāng yóu xián yǒu shǒu mò àn yǐ cóng shì
俊臣与其属朱南山、万国俊作《罗织经》一篇，具为支脉纲由，咸有首末，按以从事。
jùn chén jū qiú bù wèn qīng zhòng jiē zhù xī yú bí jué de wèi láo huò qǐn yǐ yǎn ruò huò jué qí liáng qiú zhì niè yī xù yǐ shí dà dǐ fēi sǐ zhōng bù dé chū
俊臣鞫囚，不问轻重皆注醯于鼻，掘地为牢，或寝以匽溺，或绝其粮，囚至啮衣絮以食，大抵非死终不得出。
měi shè lìng xià bì xiān shā zhòng qiú nǎi xuān zhào
每赦令下，必先杀重囚乃宣诏。
yòu zuò dà jiā gè wèi hào yī dìng bǎi mài èr chuǎn bù dé sān tū dì hǒu sì zhe jí chén wǔ shī hún dǎn liù shí tóng fǎn qī fǎn shì shí bā sǐ zhū chóu jiǔ qiú jí sǐ shí qiú pò jiā
又作大枷，各为号： 一、定百脉，二、喘不得，三、突地吼，四、著即臣，五、失魂胆，六、实同反， 七、反是实，八、死猪愁，九、求即死，十、求破家。
hòu yǐ tiě wèi mào tóu bèi jiā zhě wǎn zhuǎn dì shàng shǎo qiān ér jué
后以铁为冒头，被枷者宛转地上，少迁而绝。
fán qiú zhì xiān bù xiè yú qián shì qiú mò bù zhèn jù jiē zì wū fú
凡囚至，先布械于前示囚，莫不震惧，皆自诬服。
rú yì chū wū gào dà chén dí rén jié rèn lìng huī li yóu dào yuán zhì hóng cuī shén jī lú xiàn děng xià yù
如意初，诬告大臣狄仁杰、任令晖、李游道、袁智弘、崔神基、卢献等下狱。
jùn chén zhuān yǐ yí zhū dà chén wèi gōng nǎi zòu qiú jiàng zhì yī wèn ér fú zhě tóng shǒu fǎ de jiǎn sǐ
俊臣颛以夷诛大臣为功，乃奏囚降制，一问而服者同首，法得减死。
rén jié děng yǐ lùn sǐ dài rì ér jué shāo tǐng zhī rén jié nǎi qiǎn zi chí bó shū chēng wang
仁杰等已论死， 待日而决，稍挺之，仁杰乃遣子持帛书称枉。
hòu jiàn è rán zé wèi jùn chén duì yuē shì qiú bù chǐ jīn fú hé kěn fú zuì
后见愕然，责谓俊臣，对曰：“是囚不褫巾服，何肯服罪？
hòu qiǎn tōng shì shè rén zhōu chēn wǎng shì jù jiǎ rén jié fú dài lì xi xiāng chēn jù jùn chén dōng shì wěi wěi qù mò gǎn wén
”后遣通事舍人周𬘭往视，遽假仁杰幞带立西厢，+𬘭惧俊臣， 东视唯唯去，莫敢闻。
xiān shì zǎi xiàng lè sī huì wèi jùn chén yí qí jiā yǒu zi jiǔ suì lì sī nóng shàng biàn de zhào jiàn yán jùn chén xiōng cǎn wǎng shàng bù dào ruò bì xià jià tiáo fǎn zhuàng fù zhī wú dà xiǎo jiē rú zhào
先是，宰相乐思晦为俊臣夷其家， 有子九岁隶司农，上变， 得召见，言：“俊臣凶惨，罔上不道，若陛下假条反状付之，无大小皆如诏。
chén fù sǐ zú yí bù qiú shēng dàn xī bì xià fǎ wèi jùn chén suǒ nòng ěr
臣父死族夷，不求生，但惜陛下法为俊臣所弄耳！
hòu yì wù yóu shì rén jié liù zú jiē miǎn
”后意寤，由是仁杰六族皆免。
yòu àn dà jiàng jūn zhāng qián xù nèi shì fàn yún xian qián xù bù kān wang sòng yú dà lǐ xú yǒu gōng jùn chén shǐ wèi shì luàn zhuó zhī yún xian zì chén shì xiān dì mìng jié qí shé jiē jí sǐ rén rén xié xī
又按大将军张虔勖、内侍范云仙，虔勖不堪枉，讼于大理徐有功，俊臣使卫士乱斫之， 云仙自陈事先帝，命截其舌，皆即死，人人胁息。
jiǔ zhī jùn chén nà gǔ rén jīn wèi yù shǐ jì lǚ zhōng suǒ hé xià yù dāng sǐ
久之，俊臣纳贾人金，为御史纪履忠所劾，下狱当死。
hòu zhōng qí shàng biàn dé bù zhū miǎn wèi mín
后忠其上变，得不诛， 免为民。
cháng shòu zhōng hái shòu diàn zhōng chéng zuò zāng biǎn tóng zhōu cān jūn shì bào zòng zì rú duó tóng liáo qī yòu rǔ qí mǔ
长寿中，还授殿中丞，坐赃贬同州参军事，暴纵自如，夺同僚妻，又辱其母。
é zhào wèi hé gōng wèi zhuó luò yáng lìng jìn sī pū shǎo qīng cì sī nóng nú bì shí rén
俄召为合宫尉，擢洛阳令，进司仆少卿，赐司农奴婢十人。
yǐ guān hù wú miàn shǒu wén xī fān qiú ā shǐ nà hú sè luō yǒu bì shàn gē wǔ lìng qí dǎng gào yǐ móu fǎn ér qiú qí bì zhū fān zhǎng shù shí rén gē ěr lí miàn sòng yuān jǐn de jiě
以官户无面首，闻西蕃酋阿史那斛瑟罗有婢善歌舞，令其党告以谋反，而求其婢，诸蕃长数十人，割耳剺面讼冤，仅得解。
qí lián yào děng yǒu yì móu jí xū yǐ bái jùn chén shā shù shí zú
綦连耀等有异谋，吉顼以白俊臣，杀数十族。
jì yù shàn fā jiān gōng jí zhōng xū yǐ fǎ xū dà jù qiú jiàn hòu zì zhí nǎi miǎn
既欲擅发奸功， 即中顼以法，顼大惧，求见后自直，乃免。
jùn chén wū sī xíng shǐ fán jiǎn yǐ móu fǎn zhū qí zi su què xià yǒu sī wú gǎn zhì yīn zì kū fù
俊臣诬司刑史樊戬，以谋反诛，其子诉阙下，有司无敢治，因自刳腹。
qiū guān shì láng liú rú xuán wèi liú tì jùn chén zòu yǔ tóng è rú xuán zì sù nián lǎo ér tì lì lùn yǐ jiǎo hòu wèi yòu sǐ liú hàn zhōu
秋官侍郎刘如璇为流涕，俊臣奏与同恶，如璇自诉年老而涕，吏论以绞，后为宥死，流汉州。
wàn suì tōng tiān zhōng shàng sì yǔ qí dǎng jí lóng mén tí jìn shēn míng yú shí dǐ ér pū zhě xiān gào dǐ li zhāo dé bù néng zhōng
万岁通天中，上巳，与其党集龙门，题搢绅名于石，抵而仆者先告，抵李昭德不能中。
huò yǐ gào zhāo dé zhāo dé móu shéng qí è wèi fā
或以告昭德，昭德谋绳其恶，未发。
wèi suì zhōng suī wú xíng pō yǒu cí biàn sù yǔ jùn chén shàn
卫遂忠虽无行，颇有辞辩，素与俊臣善。
shǐ wáng qìng shēn nǚ shì duàn jiǎn ér měi jùn chén jiǎo zhào qiáng qǔ zhī
始王庆诜女适段简而美，俊臣矫诏强娶之。
tā rì huì qī zú jiǔ hān suì zhōng yì zhī hūn zhě bù kěn tōng suì zhōng zhí rù màn mà jùn chén chǐ qī jiàn rǔ yǐ mìng qū ér fù yú tíng jì nǎi shì zhī zì cǐ yǒu xì qī yì cán zì shā
它日，会妻族，酒酣，遂忠诣之， 阍者不肯通，遂忠直入谩骂，俊臣耻妻见辱，已命驱而缚于廷，既乃释之，自此有隙，妻亦惭，自杀。
jiǎn yǒu qiè měi jùn chén qiǎn rén shì fēng zhǐ jiǎn jù yǐ qiè guī zhī
简有妾美，俊臣遣人示风旨，简惧，以妾归之。
jùn chén zhī qún chén bù gǎn chì jǐ nǎi yǒu yì tú cháng zì bǐ shí lè yù gào huáng sì jí lú líng wáng yǔ nán běi yá móu fǎn yīn de chěng zhì
俊臣知群臣不敢斥己，乃有异图，常自比石勒，欲告皇嗣及庐陵王与南北衙谋反，因得骋志。
suì zhōng fā qí móu
遂忠发其谋。
chū jùn chén lǚ jǐ zhí zhū wǔ tài píng gōng zhǔ zhāng chāng zōng děng guò jiù hòu bù fā
初，俊臣屡掎摭诸武、太平公主、张昌宗等过咎，后不发。
zhì shì zhū wǔ yuàn gòng zhèng qí zuì
至是诸武怨， 共证其罪。
yǒu zhào zhǎn yú xī shì nián sì shí qī rén jiē xiāng qìng yuē jīn de bèi zhe chuáng míng yǐ
有诏斩于西市，年四十七，人皆相庆，曰：“今得背著床瞑矣！
zhēng jué mù zhì gān hǎi qí ròu xū yú jǐn yǐ mǎ jiàn qí gǔ wú jié yú jiā shǔ jí mò
”争抉目、擿肝、醢其肉，须臾尽，以马践其骨，无孑馀，家属籍没。
fāng jùn chén yòng shì tuō tiān guān de xuǎn zhě èr bǎi yú yuán jí bài yǒu sī zì shǒu hòu zé zhī duì yuē chén luàn bì xià fǎ shēn shòu lù
方俊臣用事，托天官得选者二百馀员，及败，有司自首，后责之，对曰：“臣乱陛下法，身受戮；
wǔ jùn chén fù chén jiā
忤俊臣，覆臣家。
hòu shè qí zuì
”后赦其罪。
shí yǒu lái zi xún zhōu xìng zhě jiē wàn nián rén
时有来子珣、周兴者，皆万年人。
yǒng chāng chū zi xún shàng shū zhuó zuǒ tái jiān chá yù shǐ wú xué shù yǔ yán chī è hòu yǐ yǐ àn yù duō xùn hòu zhǐ gù cì xìng wǔ zì jiā chén
永昌初，子珣上书，擢左台监察御史，无学术，语言蚩恶，后倚以按狱，多徇后旨，故赐姓武，字家臣。
jì wū yā zhōu cì shǐ liú xíng shí dì xiōng móu fǎn yǐ zhū jué yí xiān mù de qiān yóu jī jiāng jūn
既诬雅州刺史刘行实弟兄谋反，已诛，掘夷先墓，得迁游击将军。
cháng yì jǐn bàn bì zì yì é liú sǐ ài zhōu
常衣锦半臂自异，俄流死爱州。
xìng shǎo xí fǎ lǜ zì shàng shū shǐ jī qiān qiū guān shì láng lǚ jué zhì yù wén shēn qiào wàng shā shù qiān rén
兴，少习法律，自尚书史积迁秋官侍郎，屡决制狱，文深峭，妄杀数千人。
wǔ hòu duó zhèng bài shàng shū zuǒ chéng shàng shū qǐng qù táng zōng zhèng shǔ jí
武后夺政，拜尚书左丞，上疏请去唐宗正属籍。
shì shí zuǒ shǐ jiāng róng yǒu měi míng xìng zhǐ róng yǔ xú jìng yè tóng móu zhǎn yú shì
是时左史江融有美名，兴指融与徐敬业同谋，斩于市。
lín xíng qǐng de zhào jiàn xìng bù xǔ róng huà yuē wú sǐ wú zhuàng bù shè rǔ
临刑，请得召见，兴不许，融叱曰：“吾死无状，不赦汝。
suì zhǎn zhī shī fèn ér xíng xíng zhě cù zhī sān pū sān zuò
”遂斩之，尸奋而行，刑者蹴之，三仆三作。
tiān shòu zhōng rén gào zi xún xìng yǔ qiū shén jī móu fǎn zhào lái jùn chén jū zhuàng
天授中，人告子珣、兴与丘神𪟝谋反，诏来俊臣鞫状。
chū xìng wèi zhī bèi gào fāng duì jùn chén shí jùn chén yuē qiú duō bù fú nài hé
初，兴未知被告，方对俊臣食，俊臣曰：“囚多不服，奈何？
xìng yuē yì ěr nèi zhī dà wèng chì tàn zhōu zhī hé shì bù chéng
”兴曰： “易耳，内之大瓮，炽炭周之，何事不承。
jùn chén yuē shàn
”俊臣曰：“善。
mìng qǔ wèng qiě chì huǒ xú wèi xìng yuē yǒu zhào àn jūn qǐng cháng zhī
”命取瓮且炽火，徐谓兴曰：“有诏按君，请尝之。
xìng hài hàn kòu tóu fú zuì
”兴骇汗，叩头服罪。
zhào zhū shén jī ér yòu xìng lǐng biǎo zài dào wèi chóu rén suǒ shā
诏诛神𪟝而宥兴岭表，在道为雠人所杀。
shén jī zhě xíng gōng zi wèi zuǒ jīn wú wèi jiāng jūn
神𪟝者，行恭子，为左金吾卫将军。
gāo zōng bēng hòu shǐ hài zhāng huái tài zǐ yú bā zhōu guī zuì shén jī xià qiān dié zhōu cì shǐ é fù gù guān zuǒ jùn chén děng wéi cǎn yù suì jiàn yǐ ài
高宗崩，后使害章怀太子于巴州，归罪神 𪟝，下迁叠州刺史，俄复故官，佐俊臣等为惨狱，遂见倚爱。
bó zhōu cì shǐ láng yá wáng chōng qǐ bīng bài shén jī qīng píng dào dà zǒng guǎn tǎo zhī
博州刺史琅邪王冲起兵，拜神𪟝清平道大总管讨之。
zhōu rén shā wáng sù fú chū yíng shén jī jǐn shā zhī fán qiān yú zú jí bài dà jiàng jūn
州人杀王，素服出迎，神𪟝尽杀之，凡千馀族，即拜大将军。
hóu sī zhǐ yōng zhōu lǐ quán rén
侯思止，雍州醴泉人。
pín lǎn bù zhì yè wèi bó hǎi gāo yuán lǐ nú guǐ hěn wú liáng
贫，懒不治业，为渤海高元礼奴，诡很无良。
héng zhōu cì shǐ péi zhēn chī lì lì jī yuàn jiào sī zhǐ gào shū wáng yuán míng yǔ zhēn móu fǎn fù zhōu xìng jū xùn jiē yí zōng bài sī zhǐ yóu jī jiāng jūn
恒州刺史裴贞笞吏，吏积怨，教思止告舒王元名与贞谋反，付周兴鞫讯，皆夷宗，拜思止游击将军。
yuán lǐ jù yǐn yǔ tóng zuò mì jiào yuē shàng bù cì yòng rén rú wèn jūn bù shí zì yi duì xiè zhì bù xué ér néng chù xié bì xià yòng rén ān shì shí zì
元礼惧，引与同坐，密教曰：“上不次用人，如问君不识字，宜对‘獬豸不学而能触邪，陛下用人安事识字？
wú hé hòu guǒ wèn sī zhǐ yǐ duì hòu dà yuè
’”无何，后果问，思止以对，后大悦。
tiān shòu zhōng qiān zuǒ tái shì yù shǐ yuán lǐ yòu jiào shàng yǐ jūn wú zhái bì cì suǒ méi nì rén dì yi cí yuē chén jí nì chén bù yuàn jū qí de
天授中，迁左台侍御史，元礼又教：“上以君无宅，必赐所没逆人第，宜辞曰：‘臣疾逆臣，不愿居其地。
jì ér guǒ jiǎ zhī yǐ qí jiào duì hòu yì xǐ ēn shǎng liáng wò
’”既而果假之，以其教对，后益喜，恩赏良渥。
sī zhǐ běn rén nú yán yǔ lǐ xià cháng àn wèi yuán zhōng ràng yuē jí chéng bái sī mǎ bù ěr shòu mèng qīng
思止本人奴，言语俚下，尝按魏元忠，让曰：“亟承白司马，不尔受孟青。
luò yáng yǒu bái sī mǎ bǎn jiāng jūn yǒu mèng qīng bàng jí shā láng yá wáng chōng zhě
” 洛阳有白司马坂，将军有孟青棒，即杀琅邪王冲者。
yuán zhōng bù chéng sī zhǐ yè zhī
元忠不承，思止曳之。
yuán zhōng xú qǐ yuē wǒ rú chéng lǘ ér zhuì zú kuā dèng wèi suǒ yè zhě
元忠徐起曰：“我如乘驴而坠，足絓镫，为所曳者。
sī zhǐ nù fù yè zhī yuē jù zhì shǐ yá
”思止怒，复曳之曰：“拒制使邪？
yù dǐ shū sǐ
” 欲抵殊死。
yuán zhōng mà yuē hóu sī zhǐ yù de wǒ tóu dāng jù jié zhī wú yì wǒ chéng fǎn
元忠骂曰：“侯思止，欲得我头，当锯截之，无抑我承反。
rǔ wèi yù shǐ dāng xiǎo lǐ yì ér yuē bái sī mǎ mèng qīng shì hé wù yǔ
汝位御史， 当晓礼义，而曰‘白司马’、‘孟青’，是何物语？
fēi wǒ shú jiào ěr yá
非我，孰教尔邪？
sī zhǐ jīng hàn qǐ xiè yuē
”思止惊汗， 起谢曰；
xìng méng gōng jiào
“幸蒙公教。
nǎi yǐn dēng chuáng
”乃引登床。
yuán zhōng xú jiù zuò sè bù biàn yù shāo tǐng
元忠徐就坐，色不变，狱稍挺。
sī zhǐ yīn tǔ bǐ ér é rén xiào yǐ wéi xiào shì yù shǐ huò xiàn kě shù cháo jìn zhī sī zhǐ nù yǐ wén hòu zé xiàn kě wǒ yǐ yòng zhī hé suǒ qiào
思止音吐鄙而讹，人效以为笑，侍御史霍献可数嘲靳之，思止怒以闻，后责献可：“我已用之， 何所诮？
xiàn kě jù zòu bǐ yǔ hòu yì dà xiào
”献可具奏鄙语，后亦大笑。
lái jùn chén qì gù qī bī qǔ tài yuán wáng qìng shēn nǚ sī zhǐ yì qǐng qǔ zhào jùn li zì yì nǚ shì xià zǎi xiàng li zhāo dé zhí bù kě yuē jùn chén wǎng jié qìng shēn nǚ yǐ rǔ guó cǐ nú fù ěr yá
来俊臣弃故妻，逼娶太原王庆诜女，思止亦请娶赵郡李自挹女，事下宰相，李昭德执不可，曰：“俊臣往劫庆诜女，已辱国，此奴复尔邪？
péng shā zhī
”搒杀之。
wáng hóng yì jì zhōu héng shuǐ rén yǐ fēi biàn zhuó yóu jī jiāng jūn zài qiān zuǒ tái shì yù shǐ yǔ lái jùn chén jìng cǎn kè
王弘义，冀州衡水人，以飞变擢游击将军，再迁左台侍御史，与来俊臣竞惨刻。
shǔ yuè xì qiú bié wèi xiá shì jī hāo shī zhān jì qí shàng é ér sǐ
暑月系囚，别为狭室，积蒿施毡罽其上，俄而死；
yǐ zì wū nǎi shě tuó yù
已自诬，乃舍佗狱。
měi yí xí zhōu xiàn suǒ zhì zhèn shè
每移檄州县， 所至震慑。
hóng yì zhé chà yuē wǒ wén xí rú láng dú yě gě yǐ
弘义辄诧曰：“我文檄如狼毒、野葛矣！
shǐ jiàn shí qiú bàng shè guā bù yǔ nǎi téng wén yán yuán yǒu bái tù xiàn wèi jí zhòng bǔ zhú qí luǒ wú yí
”始贱时，求傍舍瓜不与，乃腾文言园有白兔，县为集众捕逐，畦蓏无遗。
nèi shǐ li zhāo dé yuē xī wén cāng yīng yù lì jīn jiàn bái tù yù shǐ
内史李昭德曰：“昔闻苍鹰狱吏，今见白兔御史。
yán zài chū jùn chén biǎn hóng yì yì liú qióng zhōu
延载初，俊臣贬，弘义亦流琼州。
zì jiǎo zhào zhuī huán shì jué huì shì yù shǐ hú yuán lǐ shǐ lǐng nán cì xiāng zhōu àn zhī hóng yì guī qióng yuē yǔ gōng qì lèi chí wǒ hé jí
自矫诏追还，事觉，会侍御史胡元礼使岭南， 次襄州，按之，弘义归穷曰：“与公气类，持我何急？
yuán lǐ nù yuē wú wèi luò yáng ér zi yù shǐ
”元礼怒曰：“吾尉洛阳， 而子御史；
wǒ jīn yù shǐ zi nǎi qiú
我今御史，子乃囚。
hé qì lèi wèi
何气类为？
zhàng shā zhī
”杖杀之。
guō hóng bà shū zhōu tóng ān rén shì wèi níng líng chéng tiān shòu zhōng yóu gé mìng jǔ de zhào jiàn zì chén wǎng tǎo xú jìng yè chén shì chōu qí jīn shí qí ròu yǐn qí xuè jué qí suǐ
郭弘霸，舒州同安人，仕为宁陵丞，天授中，由革命举，得召见，自陈：“往讨徐敬业，臣誓抽其筋，食其肉，饮其血，绝其髓。
wǔ hòu dà yuè shòu zuǒ tái jiān chá yù shǐ shí hào sì qí yù shǐ
”武后大悦，授左台监察御史， 时号“四其御史”。
zài qiān yòu tái shì yù shǐ dài fū wèi yuán zhōng bìng liáo shǔ shěng hòu hóng bà dú hòu rù yōu jiàn yán jiān qǐng shì biàn yè jí rǎn zhǐ cháng yàn jí qīng zhòng hè yuē gān zhě bìng bù chōu jīn wèi kǔ dāng yù
再迁右台侍御史，大夫魏元忠病，僚属省候，弘霸独后入，忧见颜间，请视便液，即染指尝，验疾轻重，贺曰：“甘者病不瘳，今味苦，当愈。
xǐ shén
” 喜甚。
yuán zhōng è qí mèi bào yǔ yú cháo
元忠恶其媚，暴语于朝。
cháng àn fāng zhōu cì shǐ li sī zhēng bù shèng chu dú sǐ
尝按芳州刺史李思征，不胜楚毒死。
hòu lǚ jiàn sī zhēng wèi lì mìng jiā rén ráng jiě
后屡见思征为厉，命家人禳解。
é jiàn sī zhēng cóng shù shí qí zhì yuē rǔ wǎng xiàn wǒ jīn qǔ rǔ
俄见思征从数十骑至曰：“汝枉陷我，今取汝！
hóng bà jù yuán dāo zì kū fù sǐ qǐng ér qū fǔ
”弘霸惧，援刀自刳腹死，顷而蛆腐。
shì shí dà hàn hóng bà sǐ ér yǔ
是时大旱，弘霸死而雨。
yòu luò yáng qiáo jiǔ huài zhì shì chéng
又洛阳桥久坏，至是成。
dōu rén xǐ
都人喜。
hòu wèn qún chén wài yǒu jiā shì yá
后问群臣：“外有佳事邪？
sī xūn láng zhōng zhāng yuán yī yuē bǐ yǒu sān qìng hàn ér yǔ luò qiáo chéng hóng bà sǐ
” 司勋郎中张元一曰：“比有三庆：旱而雨，洛桥成，弘霸死。
yáo shào zhī hú zhōu wǔ kāng rén
姚绍之，湖州武康人。
chū yǐ luán tái diǎn yí lèi qiān jiān chá yù shǐ
初以鸾台典仪累迁监察御史。
zhōng zōng shí wǔ sān sī zhēng jiàn bù guǐ wáng tóng jiǎo zhāng zhòng zhī zǔ yán qìng děng móu shā zhī shì jué bǔ sòng xīn kāi yù zhào shào zhī yǔ zuǒ tái dà fu li chéng jiā àn zhì
中宗时，武三思烝僭不轨， 王同皎、张仲之、祖延庆等谋杀之，事觉，捕送新开狱，诏绍之与左台大夫李承嘉按治。
chū yù yuán jǐn qí qíng huì chì zǎi xiàng li jiào děng tóng xùn zhí zhèng wèi huò cū miè wú suǒ wèn
初欲原尽其情，会敕宰相李峤等同讯，执政畏祸，粗灭无所问。
qiú hū yuē zǎi xiàng yǒu fù sān sī zhě
囚呼曰： “宰相有附三思者。
jiào děng shù fù chéng jiā ěr tiè rú shào zhī fān rán bù fù gù jí yǐn lì shì shí yú yè qiú zhì zhù qí kǒu fǎn jiē sòng yù zhōng
”峤等数附承嘉耳呫嚅，绍之翻然不复顾，即引力士十馀曳囚至，筑其口，反接送狱中。
wèi zhòng zhī yuē shì bù xié yǐ
谓仲之曰：“事不谐矣！
zhòng zhī gù yán sān sī fǎn zhuàng shào zhī nù jī shé qí bì qiú hū tiān yuē wú suī sǐ dāng su ěr yú tiān
”仲之固言三思反状，绍之怒， 击折其臂，囚呼天曰：“吾虽死，当诉尔于天！
yīn liè shān shù zhī zú wū yǐ móu fǎn jiē lùn zú
”因裂衫束之，卒诬以谋反，皆论族。
qiú děng yǐ zhū shào zhī yì àn xuān ào cháo yě zhù mù zhuó zuǒ tái shì yù shǐ
囚等已诛，绍之意岸轩傲，朝野注目，擢左台侍御史。
fèng shǐ jiāng zuǒ guò biàn zhōu tíng rǔ lù shì cān jūn wèi chuán gōng
奉使江左，过汴州，廷辱录事参军魏传弓。
jiǔ zhī chuán gōng wèi jiān chá yù shǐ ér shào zhī zuò zāng zhào chuán gōng jí àn
久之，传弓为监察御史，而绍之坐赃，诏传弓即按。
shào zhī wèi yáng zhōu zhǎng shǐ lú wàn dàn yuē wǒ qǐng rǔ chuán gōng jīn lái àn wǒ sǐ yǐ
绍之谓扬州长史卢万石曰：“我顷辱传弓，今来按，我死矣。
yù jù de zāng wǔ bǎi wàn fǎ dāng sǐ wéi hòu nǚ dì jiù qǐng gù jiǎn sǐ biǎn qióng shān wèi
”狱具，得赃五百万，法当死， 韦后女弟救请，故减死，贬琼山尉。
é táo hái jīng wàn nián wèi bǔ jī zhé qí zú
俄逃还京，万年尉捕击，折其足。
gēng shòu nán líng lìng yuán wài zhì
更授南陵令， 员外置。
kāi yuán zhōng wèi kuò zhōu zhǎng shǐ tóng zhèng bù dé yǔ zhōu shì sǐ
开元中，为括州长史同正，不得与州事，死。
zhōu lì zhēn zhě wáng qí xì
周利贞者，亡其系。
wǔ hòu shí diào qián táng wèi shí jìn bǔ yú zhōu cì shǐ fàn shū
武后时调钱塘尉，时禁捕鱼，州刺史饭蔬。
lì zhēn hū kuì jiā yú cì shǐ bù shòu lì zhēn yuē cǐ lán yú gōng hé yí
利贞忽馈佳鱼， 刺史不受，利贞曰：“此阑鱼，公何疑？
wèn qí gù dá yuē shì jiàn yú zhě qín bù huò ér yǒu yú yān lán de zhī
”问其故，答曰：“适见渔者，禽不获， 而有鱼焉，阑得之。
cì shǐ dà xiào
”刺史大笑。
shén lóng chū zhuó lèi shì yù shǐ xié fù quán qiáng wǔ wáng děng jí zhī chū wèi jiā zhōu sī mǎ
神龙初，擢累侍御史，谐附权强，五王等疾之，出为嘉州司马。
wǔ sān sī luàn jìn zhōng wǔ wáng móu zhū zhī sī yǔ cuī shí shí fǎn yǐ qí jì gào sān sī
武三思乱禁中， 五王谋诛之，私语崔湜，湜反以其计告三思。
wǔ wáng biǎn shí quàn sù shā zhī yǐ jué rén wàng wèn shuí kě shǐ yǐ lì zhēn duì
五王贬，湜劝速杀之以绝人望，问谁可使，以利贞对。
lì zhēn shí nèi zú yě
利贞，湜内足也。
biǎo shè yòu tái shì yù shǐ chí lǐng wài jiǎo shā jìng huī huán yàn fàn yuán shù jǐ hái bài zuǒ tái yù shǐ zhōng chéng
表摄右台侍御史驰岭外，矫杀敬晖、桓彦范、 袁恕己，还，拜左台御史中丞。
shù wèi chóu rén jū bào jǐ bù miǎn
数为仇人狙报，几不免。
xiān tiān chū wèi guǎng zhōu dū du
先天初，为广州都督。
shí xiàn liú yōu qiú zhé lǐng biǎo fěng lì zhēn shā zhī
湜陷刘幽求谪岭表，讽利贞杀之。
lài guì zhōu dū dū wáng jùn hù ér miǎn
赖桂州都督王晙护而免。
lì zhēn zhuān shì bāo gē yí liáo kǔ qí cán nüè jiē qǐ wèi kòu zhào jiān chá yù shǐ li quán jiāo àn wèn de zāng zhuàng biǎn fú zhōu cì shǐ
利贞颛事剥割，夷獠苦其残虐，皆起为寇，诏监察御史李全交按问，得赃状， 贬涪州刺史。
kāi yuán chū
开元初，
zhào lì zhēn jí huá zhōu cì shǐ péi tán ráo zhōu cì shǐ péi qī zhēn dà lǐ píng shì zhāng sī jìng wáng chéng běn huá yuán lìng kāng wéi shì yù shǐ fēng xún xíng pàn guān zhāng shèng zhī liú huī yáng yǔn wèi suì zhōng gōng sūn yǎn lián zhōu sī mǎ zhōng sī lián jiē kù lì
诏：“利贞及滑州刺史裴谈、饶州刺史裴栖贞、大理评事张思敬王承本、华原令康韦、侍御史封询行、判官张胜之刘晖杨允卫遂忠公孙琰、廉州司马锺思廉皆酷吏，
yi zhōng shēn hū chǐ
宜终身忽齿。
xún fù shòu zhēn zhōu sī mǎ
”寻复授珍州司马。
míng nián shòu yí zhōu cì shǐ huáng mén shì láng zhāng tíng guī zhí zòu yuē bì xià yīng duàn shèng míng sì hǎi xīn fú
明年，授夷州刺史，黄门侍郎张廷珪执奏曰：“陛下英断圣明，四海心服。
suǒ wèi yīng duàn tiǎn xiōng nì zhèng cháo tíng shì yě
所谓英断，殄凶逆、正朝廷是也；
suǒ wèi shèng míng biàn zhōng xié xìn shǎng fá shì yě
所谓圣明，辨忠邪、信赏罚是也。
lì zhēn zōng wǔ jiù dǎng chú lù huán jìng zì bì xià dēng chén jí bù xīn zhèng duó qí bān jí qiān zhī xiá huāng yǐ yǔn tiān xià zhī wàng yì shì yóu yǐ fá qīng wèi wàng
利贞，宗、武旧党，鉏僇桓、敬，自陛下登宸极，布新政，夺其班级，迁之遐荒，以允天下之望，义士犹以罚轻为望。
jīn xī yǐ zhū fú wěi yǐ fān wéi shì chù jiān bù bì xíng yě
今锡以朱绂，委以籓维，是绌奸不必行也。
shū rù suì qǐn
”疏入，遂寝。
wèi jǐ fù shòu qián zhōu dū dū jiā cháo sàn dài fū
未几，复授黔州都督，加朝散大夫。
tíng guī yòu biǎo hái zhì shū yuē lì zhēn xiǎn báo xiǎo rén fù huì sān sī qīng wēi cháo tíng shā hài gōng chén rén shén fèn wǎn tòng dú zhì jīn
廷珪又表还制书曰：“利贞险薄小人，附会三思，倾危朝廷，杀害功臣，人神愤惋， 痛毒至今。
dōng dōu sōu yǎn qí jiā de jīn yín jǐn xiù mào wéi zhì lìng dāng jiā zhòng biǎn
东都搜掩其家，得金银锦绣，冒违制令，当加重贬。
qiě jiǔ jù cháo tíng jié jǐ pián nìng jiàn zhōng yú jūn zhě yóu chóu chóu rán
且久据朝廷，捷给便佞，见忠于君者，犹仇雠然。
shǐ zhī rù cháo zé luàn guó fǔ sú zé shāng rén
使之入朝则乱国，抚俗则伤人。
jīn zhuó diǎn yào fān yáo liù pǐn qiān sān pǐn hé wǎng rì fá zhī ér jīn rì shǎng zhī
今擢典要籓，繇六品迁三品，何往日罚之，而今日赏之？
xuán zōng nǎi zhǐ
”玄宗乃止。
huì tíng guī ba qǐ wèi chén zhōu zhǎng shǐ cháo jí jīng shī yǔ wèi zhōu zhǎng shǐ jìng ràng jiē zòu shì
会廷珪罢，起为辰州长史，朝集京师，与魏州长史敬让皆奏事。
ràng huī zhī zǐ yě yǐ fù yuān yuè cì ér zòu yuē zhōu lì zhēn xī jiān chén yì wǎng shā xiān chén huī wéi bì xià zhèng fá yǐ xiè tiān xià
让，晖之子也， 以父冤越次而奏曰：“周利贞希奸臣意，枉杀先臣晖，惟陛下正罚以谢天下。
zuǒ tái shì yù shǐ dí zhāng hé ràng bù dài jiān yǐn qǐng xíng fǎ
”左台侍御史翟璋劾让不待监引，请行法。
xuán zōng yuē su fù zhī wang bù kě bù jīn yě
玄宗曰：“诉父之枉，不可不矜也；
cháo tíng zhī yí bù kě bù sù yě
朝廷之仪，不可不肃也。
duó ràng fèng sān yuè fù biǎn lì zhēn yōng zhōu zhǎng shǐ
”夺让俸三月，复贬利贞邕州长史。
wèi jǐ cì sǐ wú zhōu
未几，赐死梧州。
kāi yuán zhōng yòu yǒu luò yáng wèi wáng jūn hé nán chéng yán ān zhī chuí rén wèi bù sǐ shì zhǒng kuì fù chī zhī zhì xuè liú nǎi xǐ
开元中，又有洛阳尉王钧、河南丞严安之，捶人畏不死，视肿溃，复笞之，至血流乃喜。
wáng xù zhě zhēn guàn shí shì zhōng guī sūn yě
王旭者，贞观时侍中珪孙也。
shén lóng chū wèi yǎn zhōu bīng cáo cān jūn
神龙初，为兖州兵曹参军。
shí zhāng yì zhī zhū ér xiōng chāng yí xiān biǎn qián fēng wèi xù zhé zhǎn qí shǒu sòng dōng dōu qiān bìng zhōu lù shì cān jūn
时张易之诛，而兄昌仪先贬干封尉，旭辄斩其首送东都，迁并州录事参军。
zhǎng shǐ zhōu rén guǐ zhě wéi hòu dǎng yě xuán zōng píng nèi nán yǒu zhào zhū zhī xù bù dài fù zhǎn shǒu jī hái jīng shī qiān lèi zuǒ tái shì yù shǐ
长史周仁轨者，韦后党也， 玄宗平内难，有诏诛之，旭不待覆，斩首赍还京师，迁累左台侍御史。
cuī shí bài qí fù wēng lú chóng dào zì lǐng wài táo guī dōng dōu wèi chóu jiā shàng biàn zhào xù xùn fù
崔湜败，其妇翁卢崇道自岭外逃归东都，为雠家上变，诏旭讯覆。
xù guǎng bǔ qīn dǎng qióng jí cǎn chǔ dāng yǐ zhòng pì chóng dào jí sān zi jiē sǐ mén shēng gù rén bìng hǎi nèi míng shì jiē guà rǎn liú xǐ tiān xià zī qí yuān
旭广捕亲党， 穷极惨楚，当以重辟，崇道及三子皆死，门生故人，并海内名士，皆絓染流徙，天下咨其冤。
xù yǔ dài fū li jié bù píng gēng xiāng qìng jié jié zuò chì qú zhōu cì shǐ gù xù yì héng cán dú yǐ chěng
旭与大夫李杰不平，更相罄讦，杰坐斥衢州刺史，故旭益横，残毒以逞。
guān shù qiān cháng jiān yù shǐ
官数迁，常兼御史。
qí wéi rén kē jí shǎo zòng dài rén mò gǎn yǔ wǔ
其为人苛急，少纵贷，人莫敢与忤。
měi zhì yù qiú jiē nì fú
每治狱，囚皆逆服。
zhì yù xiè lǜ yǒu míng yuē lǘ jū bá jué dú zǐ xiàn děng yǐ bù xià yòu zhuì fā yǐ shí xié chén zhī
制狱械，率有名，曰“驴驹拔橛”、“犊子县”等，以怖下，又缒发以石，胁臣之。
shí jiān chá yù shǐ li sōng li quán jiāo jiē yán kù qǔ míng yǔ xù liè jīng shī hào sān bào sōng wèi chì quán jiāo wèi bái xù wèi hēi
时监察御史李嵩、李全交皆严酷，取名与旭埒，京师号“三豹”，嵩为赤，全交为白， 旭为黑。
lǐ lǘ zhì xiāng zǔ yuē ruò wéi jiào zhí sān bào
里闾至相诅曰：“若违教，值三豹。
sòng wáng xiàn guān shǔ jì xī qiú xiōng wèi jiàn nán lìng zuò zāng xù fèng shǐ lín xùn jiàn qí qī měi bī luàn zhī yīn shā qí fu ér nà zāng shù bǎi wàn
宋王宪官属纪希虬兄为剑南令，坐赃，旭奉使临讯，见其妻美，逼乱之，因杀其夫，而纳赃数百万。
xī qiú shǐ nú wèi tái yòng shì xù xù bù zhī pō ài rèn zhī nú jǐn shū xù qǐng qiú jī shù qiān yǐ shì xī qiú xī qiú qì sù yú wáng wáng wéi shàng wén zhào hé zhì huò jiān zāng bù zī biǎn lóng chuān wèi huì ér sǐ
希虬使奴为台佣事旭，旭不知，颇爱任之，奴尽疏旭请求， 积数千以示希虬，希虬泣诉于王，王为上闻，诏劾治，获奸赃不赀，贬龙川尉，恚而死。
jí wēn gù zǎi xiàng xū cóng zǐ yě
吉温，故宰相顼从子也。
xìng yīn guǐ guǒ yú shì
性阴诡，果于事。
chǎn fù guì huàn ruò zǐ xìng fèng fù xiōng
谄附贵宦，若子姓奉父兄。
tiān bǎo chū wèi xīn fēng chéng
天宝初， 为新丰丞。
shí tài zǐ wén xué xuē yí de xìng yǐn wēn rù jiàn xuán zōng mù zhī yuē shì yī bù liáng wǒ bù yòng
时太子文学薛嶷得幸，引温入见，玄宗目之曰：“是一不良，我不用。
ba zhī
” 罢之。
xiāo jiǒng wèi hé nán yǐn yù shǐ qiǎn wēn dào fǔ yǒu suǒ xùn jié nǎi bìng zhì jiǒng bù wéi mò shā yòu xiāng lǐ lín fǔ shàn jiǒng gù de miǎn
萧炅为河南尹，御史遣温到府有所讯诘，乃并治炅，不为末𢫬，右相李林甫善炅，故得免。
jiǒng rù shǒu jīng zhào yǐn ér wēn fāng diào wàn nián wèi bù cí rén wéi hán kǒng
炅入守京兆尹，而温方调万年尉，不辞，人为寒恐。
yú shì gāo lì shì jiān chū jiù dì jiǒng duō sī yè wēn nǎi xiān wǎng yǔ lì shì yǔ zhí shǒu huan shén jiāng chū jiǒng tōng yè wēn yáng huáng kǒng qū bì lì shì zhǐ zhī yǔ jiǒng yuē wú gù rén yě
于是高力士间出就第，炅多私谒，温乃先往，与力士语，执手欢甚，将出，炅通谒，温阳惶恐趋避， 力士止之，语炅曰：“吾故人也。
jiǒng yī nǎi qù
”炅揖乃去。
tā rì dào jiǒng fǔ cí yuē guó jiā fǎ bù gǎn huī jīn ér hòu xǐ xīn shì gōng yún hé
它日，到炅府，辞曰：“国家法不敢隳，今而后洗心事公，云何？
jiǒng dài jìn huan
”炅待尽欢。
lín fu yǔ lǐ kuò zhī zhāng jì yǒu xì
林甫与李适之、张垍有隙。
shì zhī lǐng bīng bù ér jì xiōng jūn wèi shì láng lín fu mì qiǎn lì zhì qí quán shǐ wěi xuǎn liù shí yú rén dì mìng jīng zhào yǔ yù shǐ zá zhì lěi rì qíng bù dé
适之领兵部，而垍兄均为侍郎，林甫密遣吏擿其铨史伪选六十馀人，帝命京兆与御史杂治，累日情不得。
jiǒng shǐ wēn zuǒ xùn wēn fēn qiú tíng zuǒ yòu zhōng qǔ èr chóng qiú xùn hòu shě chu xiè péng lüě jiē shēn hū bù shèng yuē gōng xìng liú sǐ qǐng rú dié
炅使温佐讯，温分囚廷左右， 中取二重囚讯后舍，楚械搒掠，皆呻呼不胜，曰：“公幸留死，请如牒。
nǎi tǐng chū
”乃挺出。
zhū shǐ yíng shè qí kù jí yǐn qián bù xùn jiē fú
诸史迎慑其酷，及引前，不讯皆服。
rì zhōng yù jù lín fu yǐ wéi néng
日中狱具，林甫以为能。
wēn cháng yuē ruò yù zhī jǐ nán shān bái é hǔ bù zú fù
温尝曰：“若遇知己， 南山白额虎不足缚。
lín fu jiǔ dāng guó quán jūn biāo tiān xià yīn gòu dà yù chú bù fù jǐ zhě
林甫久当国，权{君灬}天下，阴构大狱，除不附己者。
xiān yǐn wēn jū mén xià yǔ qián táng luō xī shì wèi bēn zǒu zhuī duàn zhào yù
先引温居门下，与钱塘罗希奭为奔走，椎锻诏狱。
xī shì wén shēn nüè qí jiù hóng lú shǎo qīng zhāng bó jì lín fu xù yě yǐ yīn jiā gù zì yù shǐ tái zhǔ bù zài qiān diàn zhōng shì yù shǐ
希奭文深虐，其舅鸿胪少卿张博济，林甫婿也，以姻家故，自御史台主簿再迁殿中侍御史。
chū wēn yīn zhōng guān nà qí chū wǔ jìng yī nǚ wèi shèng wáng fēi zhuó jīng zhào shì cáo cān jūn
初，温因中官纳其出武敬一女为盛王妃，擢京兆士曹参军。
lín fu yù yáo dōng gōng zuǒ xiāo wèi cān jūn liǔ jī yǐng huì fā dù liáng dì jiā yīn shì
林甫欲摇东宫，左骁卫参军柳𪟝影会发杜良娣家阴事。
wēn àn zhuàng jī yǐ wū zhū yīn yǐn jī suǒ shàn wáng céng wáng xiū jǐ lú níng xú zhēng xī dǎi fù lùn sǐ shī jī dà lǐ yuán xià jiā shǔ lí cuàn
温按状，𪟝以诬诛，因引𪟝所善王曾、王修己、卢宁、徐征，悉逮缚论死，尸积大理垣下，家属离窜。
chū zhōng shū shè rén liáng shè dào yù wēn dī mào zhàng miàn
初， 中书舍人梁涉道遇温，低帽障面。
wēn nù nǎi fěng jī yǐn shè jí sì guó wáng jù jiē chì zhú
温怒，乃讽𪟝引涉及嗣虢王巨，皆斥逐。
lín fu è yáng shèn qín wáng hóng fēi shū yán tú chèn shì wěi wēn yǐ yù
林甫恶杨慎矜，王𫟹飞书言图谶事，委温以狱。
chū shèn qín kè shǐ jìng zhōng yǔ wēn fù shàn jiàn wēn qiǎng bǎo shí
初，慎矜客史敬忠与温父善， 见温繦葆时。
wēn chí zhì dōng dōu bǔ dǎi yáng shì qīn shǔ bīn kè qǔ jìng zhōng yú rǔ zhōu tiě suǒ jǐng bù méng miàn wèi cháng zhèng shì yīn yí lì xié yuē shèn qín yù jù xū jūn yī biàn jūn jí fú zuì kě dài jí bù fú sǐ bù jiě
温驰至东都，捕逮杨氏亲属宾客，取敬忠于汝州，铁鏁颈，布蒙面， 未尝正视，阴遗吏胁曰：“慎矜狱具，须君一辨，君即服，罪可贷，即不服，死不解。
jìng zhōng jí suǒ bǐ zì kuǎn wēn yáng bú jiàn zài sān qǐng nǎi yǔ zhī duì rú wēn suǒ chì
”敬忠即索笔自款，温阳不见，再三请，乃与之，对如温所敕。
wēn xiè yuē zhàng rén wú jù
温谢曰：“丈人毋惧！
nǎi xià bài
”乃下拜。
shèn qín yǐ zuǒ zhèng jù yù zì wū ér chèn bù dé
慎矜以左证具，欲自诬，而谶不得。
yù shǐ lú xuàn suǒ qí jiā xié chèn yǐ rù yú shì shèn qín xiōng dì jiē cì sǐ zhū lián shù shí zú
御史卢铉索其家，挟谶以入，于是慎矜兄弟皆赐死，株连数十族。
shì shí wēn yǔ xī shì xiāng xù yǐ nüè hào luó qián jí wǎng
是时，温与希奭相勖以虐，号“罗钳吉网”。
gōng qīng jiàn zhě mò gǎn ǒu yǔ
公卿见者，莫敢耦语。
wēn tuī shì wèi qióng ér xiān jì zāng chéng zòu nǎi yǐn qiú wèn zhèn yǐ liè wēi suí wèn zhé chéng wú gǎn wǔ biān chǔ wèi shōu yú bì ér yù jù yǐ
温推事未穷，而先计赃成奏，乃引囚问，震以烈威，随问辄承，无敢迕，鞭楚未收于壁，而狱具矣。
lín fu cái qí wèi zhuó hù bù láng zhōng jiān shì yù shǐ
林甫才其为，擢户部郎中兼侍御史。
yáng guó zhōng ān lù shān fāng zūn chǒng gāo lì shì jū zhōng yòng shì wēn jiē mèi fù zhī
杨国忠、安禄山方尊宠，高力士居中用事，温皆媚附之。
xiōng shì lù shān cháng mì shěn yuē li yòu xiāng suī hòu dài gōng rán bù kěn yǐn gòng zhèng
兄事禄山，尝密谂曰： “李右相虽厚待公，然不肯引共政；
wǒ jiàn yù jiǔ yì bù xiǎn yǐ guān
我见遇久，亦不显以官。
gōng ruò jiàn wǒ wèi zǎi xiàng wǒ chù gōng yào rèn zé yòu xiāng kě jǐ yǐ
公若荐我为宰相，我处公要任，则右相可挤矣。
lù shān dà yuè jí chēng wēn cái tiān zǐ yì wàng qián yǔ
”禄山大悦，亟称温才，天子亦忘前语。
yú shì lù shān lǐng hé dōng jié dù biǎo wēn zì fù bìng zhī jié dù yíng tián guǎn nèi cǎi fǎng zǒng liú shì bài yàn mén tài shǒu zhī ān biān zhù qián shì
于是禄山领河东节度，表温自副，并知节度营田、管内采访，总留事，拜雁门太守，知安边铸钱事。
yǐ mǔ sāng jiě lù shān biǎo wèi wèi jùn tài shǒu
以母丧解，禄山表为魏郡太守。
yáng guó zhōng dāng guó yǐn bài yù shǐ zhōng chéng jiān jīng jī guān nèi cǎi fǎng chǔ zhì shǐ
杨国忠当国，引拜御史中丞，兼京畿关内采访处置使。
lù shān chì lì shè bái zhàng yú chuán yǐ hòu mìng qìng xù qīn yù ér jiàn zhī wēn xián qí dé gù cháo tíng dòng jìng zhé bào bù yān sù ér zhī
禄山敕吏设白帐于传以候命，庆绪亲御而饯之，温衔其德，故朝廷动静辄报，不淹宿而知。
tiān bǎo shí sān zài lù shān rù cháo lǐng xián jiù shǐ jiàn wēn wǔ bù shì láng yǐ wéi fù
天宝十三载，禄山入朝，领闲厩使，荐温武部侍郎以为副。
guó zhōng yǔ lù shān zhēng chǒng ér wēn nì lù shān shén guó zhōng bù shàn yě
国忠与禄山争宠，而温昵禄山甚，国忠不善也。
huì hé dōng tài shǒu wéi zhì yuàn shī zhí yīn wēn yǐ jiāo lù shān biàn kuì quán jìn guó zhōng qiǎn rén fā qí zhuàng chì wēn lǐ yáng zhǎng shǐ qí shǔ yuán xī jí zhì jiē zuò biǎn
会河东太守韦陟怨失职，因温以交禄山，遍馈权近，国忠遣人发其状，斥温澧阳长史，其属员锡及陟皆坐贬。
míng nián wēn réng zuò shòu qiú duó mín mǎ biǎn duān xī wèi
明年，温仍坐受赇、夺民马，贬端溪尉。
shǐ lín fu sǐ xī shì chū wèi shǐ ān tài shǒu zhāng bó jì wéi zhì wéi jiè shē li cóng yī yuán xī jiē dòu liú shǐ ān wēn jì zhé yòu yī xī shì yǐ jū
始，林甫死，希奭出为始安太守，张博济、韦陟、韦诫奢、李从一、员锡皆逗留始安，温既谪，又依希奭以居。
guó zhōng zòu qiǎn jiǎng yǎn lín àn xī shì shàn jī zuì rén biǎn hǎi kāng yuán wài wèi é qiǎn shǐ zhě shā wēn děng wǔ rén
国忠奏遣蒋沇临按，希奭擅稽罪人，贬海康员外尉，俄遣使者杀温等五人。
wēn zhī chì dì zài huá qīng gōng zhào cóng chén yuē wēn běn kù lì zi zhèn guò yòng zhī gù lǚ gòu dà yù zhuān wēi fú
温之斥，帝在华清宫，诏从臣曰：“温本酷吏子，朕过用之，故屡构大狱，专威福。
jīn jì chì gōng shǔ ān yǐ
今既斥，公属安矣。
wēn sǐ wǔ yuè ér lù shān fǎn jí wěi wèi qiú wēn zi fāng shí suì shòu hé nán cān jūn yǐ bào zhī
温死五月而禄山反，即伪位，求温子，方十岁，授河南参军以报之。
cuī qì shēn zhōu ān píng rén
崔器，深州安平人。
zēng zǔ gōng lǐ shàng zhēn dìng gōng zhǔ wèi fù mǎ dū wèi mào fēng wěi yǐn jiǔ zhì dòu bù luàn
曾祖恭礼，尚真定公主，为驸马都尉，貌丰伟，饮酒至斗不乱。
qì yǒu lì gàn rán xìng xiàn kè lè huò
器有吏干，然性陷刻乐祸。
tiān bǎo zhōng jǔ míng jīng wèi wàn nián wèi
天宝中，举明经，为万年尉。
yú yuè zhuó jiān chá yù shǐ zhōng chéng sòng hún wèi dōng jī cǎi fǎng shǐ yǐn wèi pàn guān
逾月，擢监察御史， 中丞宋浑为东畿采访使，引为判官。
hún zuò zāng bài qì yì fèi hòu wèi fèng xiān lìng
浑坐赃败，器亦废，后为奉先令。
ān lù shān xiàn jīng shī qì shòu zéi shǔ shǒu fèng xiān
安禄山陷京师，器受贼署，守奉先。
qǐng zhī tóng luó bèi zéi zéi jiāng ān shǒu zhōng zhāng tōng rú wáng qù wèi shàng yì bīng qiě shù wàn qì dà jù xī huǐ zéi suǒ shǔ fú chì mù zhòng yǐ yīng zhī
顷之，同罗背贼，贼将安守忠、张通儒亡去，渭上义兵且数万，器大惧，悉毁贼所署符敕，募众以应之。
wèi shàng jūn bài suì zǒu líng wǔ
渭上军败，遂走灵武。
sù shàn lǚ yīn de wèi yù shǐ zhōng chéng hù bù shì láng
素善吕𬤇，得为御史中丞、户部侍郎。
sù zōng zhì fèng xiáng jiān lǐ yí shǐ
肃宗至凤翔，兼礼仪使。
èr jīng píng wèi sān sī shǐ
二京平，为三司使。
qì cǎo dìng yí diǎn lìng wáng guān xiàn zéi zhě xī rù hán yuán tíng zhōng lù shǒu xiǎn zú fǔ yīng dùn shǒu qǐng zuì lìng dāo zhàng huán zhī yǐ shì hù cóng qún chén
器草定仪典，令王官陷贼者，悉入含元廷中，露首跣足，抚膺顿首请罪，令刀仗环之，以示扈从群臣。
qì jì cán rěn xī dì zhǐ yù shēn wén shéng xià nǎi jiàn yì chén xī liè dá xī xún děng shù bǎi rén jiē dǐ sǐ
器既残忍希帝旨，欲深文绳下，乃建议陈希烈、达奚珣等数百人皆抵死。
li xiàn zhí zòu nǎi yǐ liù děng dìng zuì duō suǒ hòu tè
李岘执奏，乃以六等定罪，多所厚貣。
hòu xiāo huá zì zéi zhōng lái yīn yán wáng guān zhòng wèi ān qìng xù qū xié zhì xiāng zhōu wén guǎng píng wáng xuān zhào shì xī liè děng jiē xiāng gù kuì huǐ
后萧华自贼中来，因言： “王官重为安庆绪驱胁，至相州，闻广平王宣诏释希烈等，皆相顾愧悔。
jí wén cuī qì yì xíng zhòng xīn fù yáo
及闻崔器议刑，众心复摇。
dì yuē zhèn jǐ wèi qì suǒ wù
”帝曰：“朕几为器所误。
hòu wèi lì bù shì láng yù shǐ dài fū
”后为吏部侍郎、御史大夫。
shàng yuán yuán nián bìng jí kòu tóu ruò xiè zuì zhuàng jiā rén wèn zhī yuē dá xī yǐn su yú wǒ
上元元年病亟，叩头若谢罪状，家人问之，曰：“达奚尹诉于我。
sān rì zú
”三日卒。
máo ruò xū jiàng zhōu tài píng rén
毛若虚，绛州太平人。
méi zhǎng fù mù xìng cán zhì
眉长覆目，性残鸷。
tiān bǎo mò wèi wǔ gōng chéng nián liù shí yú
天宝末为武功丞，年六十馀。
sù zōng hái jīng shī zhuó jiān chá yù shǐ yǐ guó yòng dà jié shù qǐng póu tiān xià cái qiǎo fu yú fǎ rì yuè yǒu xiàn jiàn jiàn shí yòng
肃宗还京师，擢监察御史，以国用大竭，数请掊天下财，巧傅于法，日月有献，渐见识用。
dà dǐ hé qiú xiān shōu jiā zī yǐ dìng zāng yǒu bù mǎn yì tān suǒ bǎo wǔ yīn jìn rén jù qí wēi wú gǎn bù rú yuē
大抵核囚，先收家赀以定赃，有不满意，摊索保伍姻近，人惧其威，无敢不如约。
qián yuán zhōng fèng xiáng qī fang shì shù piào zhōu xiàn jiān shā rén wèi xiè yí fu bù shèng nù péng shā zhī
乾元中，凤翔七坊士数剽州县间杀人，尉谢夷甫不胜怒，搒杀之。
shì qī su li fǔ guó fǔ guó qǐng yù shǐ sūn yíng qióng zhì yù jiǔ bù jù zhào zhōng chéng cuī bó yáng yǔ sān sī cān xùn wèi jué
士妻诉李辅国，辅国请御史孙蓥穷治，狱久不具，诏中丞崔伯阳与三司参讯，未决。
nǎi shǐ ruò xū àn zhī jí guī zuì yí fu
乃使若虚按之，即归罪夷甫。
bó yáng zhēng shén lì ruò xū màn jù bó yáng nù ruò xū jí chí rù bái yú dì
伯阳争甚力，若虚慢拒，伯阳怒，若虚即驰入白于帝。
zhào gū chū ruò xū ní su yuē chén chū jí sǐ
诏姑出， 若虚泥诉曰：“臣出即死。
yīn bì ruò xū diàn zhōng ér zhào bó yáng
”因蔽若虚殿中，而召伯阳。
bó yáng zhì jù hé ruò xū wǎng shàng dì zhǔ xiān yǔ huà bó yáng chū bìng guān shǔ xī biǎn lǐng wài
伯阳至，具劾若虚罔上， 帝主先语，叱伯阳出，并官属悉贬岭外。
li xiàn pō zuǒ yòu yíng děng ba zǎi xiàng
李岘颇左右蓥等，罢宰相。
yú shì ruò xū quán yàn zhèn cháo tíng qún chén bù shū xi
于是若虚权焰震朝廷，群臣不舒息。
xún zhuó yù shǐ zhōng chéng
寻擢御史中丞。
shàng yuán yuán nián yǐ zuì biǎn bīn huà wèi sǐ
上元元年，以罪贬宾化尉，死。
jìng yǔ hé zhōng bǎo dǐng rén
敬羽，河中宝鼎人。
mào qǐn shén xìng biàn pì shàn hòu rén yì
貌寝甚，性便辟，善候人意。
bǔ kuāng chéng wèi shuò fāng ān sī shùn biǎo wèi jié dù fǔ shǔ
补匡城尉，朔方安思顺表为节度府属。
sù zōng chū zhuó jiān chá yù shǐ yǐ yán lì xìng
肃宗初，擢监察御史，以言利幸。
jīng shī píng rèn yù jìn xiǎn xiōng tài bù néng rěn nǎi zuò jù jiā hào xuān wěi yú qiú rén duō sǐ
京师平，任遇浸显，凶态不能忍，乃作巨枷，号“翾尾榆”，囚人多死。
yòu pū qiú yú de yǐ mén mǔ lì fù
又仆囚于地，以门牡轹腹；
jué de shí jí xí méng shàng bīn kǎn jū qiú bù fú zé jǐ zhī kǎn rén duō làn sǐ
掘地实棘，席蒙上， 濒坎鞫囚，不服则挤之坎，人多滥死。
qiān lèi yù shǐ zhōng chéng zōng zhèng qīng
迁累御史中丞、宗正卿。
zhèng guó gōng li zūn zuò huì xià zhào yù yǔ cān àn zūn féi ér yǔ jí zé yǐn zūn wēi zuò xiǎo chuáng bì qiě pū zūn yù shēn zú yǔ yuē gōng nǎi qiú wǒ yán gōng zuò hé kě màn
郑国公李遵坐贿下诏狱，羽参按，遵肥而羽瘠，则引遵危坐小床，痹且仆，遵欲申足，羽曰：“公乃囚，我延公坐，何可慢？
zūn pū sān sì xú shòu suǒ yán de zāng zhì shù bǎi wàn
”遵仆三四，徐受所言，得赃至数百万。
sì qí wáng zhēn móu fǎn zhào yǔ qióng hé nǎi xī zhào zhī dǎng huán yǐ péng jù qiú huáng bù yī xī yù chéng zhēn cì sǐ zuǒ wèi jiāng jūn dòu rú bīn děng jiǔ rén jiē zhǎn tài zǐ xǐ mǎ zhào fēi xióng děng liù qī rén bì zhàng xià wén zhě máo shù
嗣岐王珍谋反，诏羽穷劾，乃悉召支党，环以搒具，囚惶怖，一昔狱成，珍赐死，左卫将军窦如玢等九人皆斩，太子洗马赵非熊等六七人毙杖下，闻者毛竖。
xiān shì hú rén kāng qiān yǐ gǔ fù yáng guó zhōng fǔ zhèng nà qí jīn shòu ān nán dū hù lǐng shān nán dōng lù yì shì lì jí zhī wū qí tōng shǐ cháo yì
先是，胡人康谦以贾富，杨国忠辅政，纳其金，授安南都护，领山南东路驿事， 吏疾之，诬其通史朝义。
yǔ jū zhī qiān xū cháng sān chǐ míng rì tuō jǐn xī lěi jiē suì rén shì zhī yǐ wéi guǐ nǎi shā zhī
羽鞫之，谦须长三尺，明日脱尽，膝腂皆碎，人视之以为鬼，乃杀之。
yǔ yǔ máo ruò xū péi shēng bì yào tóng shí wèi yù shǐ jiē bào rěn shí chēng máo jìng péi bì
羽与毛若虚、裴升、毕曜同时为御史，皆暴忍，时称“毛敬裴毕”。
wèi jǐ shēng yào liú qián zhōng
未几，升、 曜流黔中。
bǎo yìng chū yǔ chì dào zhōu cì shǐ zhào shā zhī
宝应初，羽斥道州刺史，诏杀之。
yǔ wén shǐ zhě zhì shuāi fú ér táo lì xiè zhī
羽闻使者至，缞服而逃，吏械之。
lín sǐ xiù zhōng chū dié shù fān nǎi lì xiāng gào jié zhà yuē bù jí tuī sǐ yǐ zhì zhōu zhě wú yi qǐn
临死，袖中出牒数番，乃吏相告讦，咤曰：“不及推，死矣，治州者无宜寝。