mò shàng yún hóng niáng zhī yán shēn yǒu yì qù
[末上云]红娘之言，深有意趣。
tiān sè wǎn yě yuè r nǐ zǎo xiē chū lái me
天色晚也，月儿，你早些出来么！
fén xiāng le ya què zǎo fā lèi yě
[焚香了]呀，却早发擂也；
ya què zǎo zhuàng zhōng yě
呀,却早撞钟也。
zuò lǐ qín kē qín ā xiǎo shēng yǔ zú xià hú hǎi xiàng suí shù nián jīn yè zhè yī chǎng dà gōng dōu zài nǐ zhè shén pǐn jīn huī yù zhěn shé fù duàn wén yì yáng jiāo wěi bīng xián zhī shàng
[做理琴科]琴呵，小生与足下湖海相随数年，今夜这一场大功，都在你这神品、金徽、玉轸、蛇腹、断纹、峄阳、焦尾、冰弦之上。
tiān na
天哪！
què zěn shēng jiè dé yī zhèn shùn fēng jiāng xiǎo shēng zhè qín shēng chuī rù ǎn nà xiǎo jiě yù zhuó chéng fěn niē jiù zhī yīn de ěr duǒ lǐ qù zhě
却怎生借得一阵顺风，将小生这琴声吹入俺那小姐玉琢成、粉捏就、知音的耳朵里去者！
dàn yǐn hóng shàng hóng yún xiǎo jiě shāo xiāng qù lái hǎo míng yuè yě hē
[旦引红上，红云]小姐，烧香去来，好明月也呵！
dàn yún shì yǐ wú chéng shāo xiāng hé jì
[旦云]事已无成，烧香何济！
yuè r nǐ tuán yuán ā zán què zěn shēng
月儿，你团圆呵，咱却怎生？
yuè diào dòu ān chún yún liǎn qíng kōng bīng lún zhà yǒng
[越调]斗鹌鹑]云敛晴空，冰轮乍涌；
fēng sǎo cán hóng xiāng jiē luàn yōng
风扫残红，香阶乱拥；
lí hèn qiān duān xián chóu wàn zhǒng
离恨千端，闲愁万种。
fū rén nǎ mǐ bù yǒu chū xiǎn kè yǒu zhōng
夫人哪，“靡不有初，鲜克有终。
tā zuò le yǐng er lǐ de qíng láng wǒ zuò le huà er lǐ de ài chǒng
”他做了影儿里的情郎，我做了画儿里的爱宠。
zǐ huā ér xù zé luò de xīn r lǐ niàn xiǎng kǒu r lǐ xián tí zé suǒ xiàng mèng r lǐ xiāng féng
[紫花儿序]则落得心儿里念想，口儿里闲提，则索向梦儿里相逢。
ǎn niang zuó rì gè dà kāi dōng gé wǒ zé dào zěn shēng bān páo fèng pēng lóng
俺娘昨日个大开东阁，我则道怎生般炮凤烹龙？
méng lóng kě jiào wǒ cuì xiù yīn qín pěng yù zhōng què bù dào zhǔ rén qíng zhòng
朦胧，可教我“翠袖殷勤捧玉钟”，却不道“主人情重”？
zé wèi nà xiōng mèi pái lián yīn cǐ shàng yú shuǐ nán tóng
则为那兄妹排连，因此上鱼水难同。
hóng yún jiě jie nǐ kàn yuè lán míng rì gǎn yǒu fēng yě
[红云]姐姐，你看月阑，明日敢有风也？
dàn yún fēng yuè tiān biān yǒu rén jiān hǎo shì wú
[旦云]风月天边有，人间好事无。
xiǎo táo hóng rén jiān kàn bō yù róng shēn suǒ xiù wéi zhōng pà yǒu rén bān nòng
[小桃红]人间看波，玉容深锁绣帏中，怕有人搬弄。
xiǎng cháng é xi méi dōng shēng shuí yǔ gòng
想嫦娥，西没东生谁与共？
yuàn tiān gōng péi háng bù zuò yóu xiān mèng
怨天公，裴航不作游仙梦。
zhè yún shì wǒ luó wéi shù zhòng zhǐ kǒng pà cháng é xīn dòng yīn cǐ shàng wéi zhù guǎng hán gōng
这云似我罗帏数重，只恐怕嫦娥心动，因此上围住广寒宫。
hóng zuò ké sòu kē mò yún lái le
[红做咳嗽科][末云]来了。
zuò lǐ qín kē dàn yún zhè shèn me xiǎng
[做理琴科][旦云]这甚么响？
hóng fā kē dàn chàng
[红发科][旦唱]
tiān jìng shā mò bú shì bù yáo de bǎo jì líng lóng
[天净沙]莫不是步摇得宝髻玲珑？
mò bú shì qún tuō de huán pèi dīng dōng
莫不是裙拖得环珮叮咚？
mò bú shì tiě mǎ r yán qián zhòu fēng
莫不是铁马儿檐前骤风？
mò bú shì jīn gōu shuāng kòng jí dīng dāng qiāo xiǎng lián lóng
莫不是金钩双控吉丁当敲响帘栊？
tiáo xiào lìng mò bú shì fàn wáng gōng yè zhuàng zhōng
[调笑令]莫不是梵王宫，夜撞钟？
mò bú shì shū xiāo xiāo qǔ kǎn zhōng
莫不是疏潇潇曲槛中？
mò bú shì yá chǐ jiǎn dāo shēng xiāng sòng
莫不是牙尺剪刀声相送？
mò bú shì lòu shēng zhǎng dī xiǎng hú tóng
莫不是漏声长滴响壶铜？
qián shēn zài tīng zài qiáng jiǎo dōng yuán lái shì jìn xi xiāng lǐ lián jié sī tóng
潜身再听在墙角东，原来是近西厢理连结丝桐。
tū sī r qí shēng zhuàng shì tiě qí dāo qiāng rǒng rǒng
[秃厮儿]其声壮，似铁骑刀枪冗冗；
qí shēng yōu shì luò huā liú shuǐ róng róng
其声幽，似落花流水溶溶；
qí shēng gāo shì fēng qīng yuè lǎng hè lì kōng
其声高，似风清月朗鹤唳空；
qí shēng dī shì tīng ér nǚ yǔ xiǎo chuāng zhōng yóng yóng
其声低，似听儿女语，小窗中，喁喁。
shèng yào wáng tā nà lǐ sī bù qióng wǒ zhè lǐ yì yǐ tōng jiāo luán chú fèng shī cí xióng
[圣药王]他那里思不穷，我这里意已通，娇鸾雏凤失雌雄；
tā qū wèi zhōng wǒ yì zhuǎn nóng zhēng nài bó láo fēi yàn gè xī dōng jǐn zài bù yán zhōng
他曲未终，我意转浓，争奈伯劳飞燕各西东：尽在不言中。
wǒ jìn shū chuāng tīng zán
我近书窗听咱。
hóng yún jiě jie nǐ zhè lǐ tīng wǒ qiáo fū rén yī huì biàn lái
[红云]姐姐，你这里听，我瞧夫人一会便来。
mò yún chuāng wài yǒu rén yǐ dìng shì xiǎo jiě wǒ jiāng xián gǎi guò dàn yī qǔ jiù gē yī piān míng yuē fèng qiú huáng
[末云]窗外有人，已定是小姐，我将弦改过，弹一曲，就歌一篇，名曰《凤求凰》。
xī rì sī mǎ xiàng rú de cǐ qū chéng shì wǒ suī bù jí xiàng rú yuàn xiǎo jiě yǒu wén jūn zhī yì
昔日司马相如得此曲成事，我虽不及相如，愿小姐有文君之意。
gē yuē yǒu měi rén xī jiàn zhī bù wàng
[歌曰]有美人兮，见之不忘。
yī rì bù jiàn xī sī zhī rú kuáng
一日不见兮，思之如狂。
fèng fēi piān piān xī sì hǎi qiú huáng
凤飞翩翩兮，四海求凰。
wú nài jiā rén xī bù zài dōng qiáng
无奈佳人兮，不在东墙。
zhāng xián dài yǔ xī yù su zhōng cháng
张弦代语兮，欲诉衷肠。
hé shí jiàn xǔ xī wèi wǒ páng huáng
何时见许兮，慰我彷徨？
yuàn yán pèi dé xī xié shǒu xiāng jiāng
愿言配德兮，携手相将！
bù dé yú fēi xī shǐ wǒ lún wáng
不得于飞兮，使我沦亡。
dàn yún shì dàn de hǎo yě hē
[旦云]是弹得好也呵！
qí cí āi qí yì qiè qī qī rú hè lì tiān
其词哀，其意切，凄凄如鹤唳天；
gù shǐ qiè wén zhī bù jué lèi xià
故使妾闻之，不觉泪下。
má láng r zhè de shì lìng tā rén ěr cōng su zì jǐ qíng zhōng
[麻郎儿]这的是令他人耳聪，诉自己情衷。
zhī yīn zhě fāng xīn zì dǒng gǎn huái zhě duàn cháng bēi tòng
知音者芳心自懂，感怀者断肠悲痛。
yāo piān zhè yī piān yǔ běn gōng shǐ zhōng bù tóng
[幺篇]这一篇与本宫、始终、不同。
yòu bú shì qīng yè wén zhōng yòu bú shì huáng hè zuì wēng yòu bú shì qǐ lín bēi fèng
又不是清夜闻钟，又不是黄鹤醉翁，又不是泣麟悲凤。
luò sī niáng yī zì zì gèng cháng lòu yǒng yī shēng shēng yī kuān dài sōng
[络丝娘]一字字更长漏永，一声声衣宽带松。
bié hèn lí chóu biàn chéng yī nòng
别恨离愁，变成一弄。
zhāng shēng ā yuè jiào rén zhī zhòng
张生呵，越教人知重。
mò yún fū rén qiě zuò wàng ēn xiǎo jiě nǐ yě shuō huǎng yě hē
[末云]夫人且做忘恩，小姐，你也说谎也呵！
dàn yún nǐ xiū yuàn le wǒ
[旦云]你羞怨了我。
dōng yuán lè zhè de shì ǎn niáng de jī biàn fēi gàn shì qiè shēn tuō kōng
[东原乐]这的是俺娘的机变，非干是妾身脱空；
ruò yóu de wǒ ā qǐ qiú de xiào luán fèng
若由得我呵，乞求得效鸾凤。
ǎn niang wú yè wú míng bìng nǚ gōng
俺娘无夜无明并女工；
wǒ ruò de xiē ér xián kòng zhāng shēng ā zěn jiào nǐ wú rén chù bǎ qiè shēn zuò sòng
我若得些儿闲空，张生呵，怎教你无人处把妾身做诵。
mián dā xù shū lián fēng xì yōu shì dēng qīng dōu zé shì yī céng r hóng zhǐ jǐ huàng r shū léi wù de bú shì gé zhe yún shān jǐ wàn zhòng zěn de gè rén lái xìn xi tōng
[绵搭絮]疏帘风细，幽室灯清，都则是一层儿红纸，几榥儿疏檑，兀的不是隔着云山几万重，怎得个人来信息通？
biàn zuò dào shí èr wū fēng tā yě zēng fù gāo táng lái mèng zhōng
便做道十二巫峰，他也曾赋高唐来梦中。
hóng yún fū rén xún xiǎo jiě li zá jiā qù lái
[红云]夫人寻小姐哩，咱家去来。
dàn chàng
[旦唱]
zhuō lǔ sù zé jiàn tā zǒu lái qì chōng chōng zěn bù jiào rén hèn cōng cōng
[拙鲁速]则见他走来气冲冲，怎不教人恨匆匆。
hu dé rén lái pà kǒng
唬得人来怕恐。
zǎo shì bù céng zhuàn dòng nǚ hái ér jiā zhí píng xiǎng hóu lóng
早是不曾转动，女孩儿家直凭响喉咙！
jǐn mó nòng suǒ jiāng tā lán zòng zé kǒng fū rén xíng bǎ wǒ lái sī zàng sòng
紧摩弄，索将他拦纵，则恐夫人行把我来厮葬送。
hóng yún jiě jie zé guǎn tīng qín zěn me
[红云]姐姐则管听琴怎么？
zhāng shēng zhe wǒ duì jiě jie shuō tā huí qù yě
张生着我对姐姐说，他回去也。
dàn yún hǎo jiě jie ā shì bì zài zhe tā zhù yī chéng r
[旦云]好姐姐呵，是必再着他住一程儿！
hóng yún zài shuō shèn me
[红云[再说甚么？
dàn yún nǐ qù ā
[旦云]你去呵，
wěi zé shuō dào fū rén shí xià yǒu rén jī nóng hǎo gòng dǎi bù zháo nǐ luò kōng
[尾]则说道夫人时下有人唧哝，好共歹不着你落空。
bù wèn ǎn kǒu bù yīng de hěn dú niang zěn kěn zhe bié lí le zhì chéng zhǒng
不问俺口不应的狠毒娘，怎肯着别离了志诚种？
bìng xià
[并下]