zhēng dàn shàng yún lǎo fū rén zhe hóng niáng wèn zhǎng lǎo qù le zhè xiǎo jiàn rén bù lái wǒ xíng huí huà
[正旦上云]老夫人着红娘问长老去了，这小贱人不来我行回话。
hóng shàng yún huí fū rén huà le qù huí xiǎo jiě huà qù
[红上云]回夫人话了，去回小姐话去。
dàn yún shǐ nǐ wèn zhǎng lǎo jǐ shí zuò hǎo shì
[旦云]使你问长老：几时做好事？
hóng yún qià huí fū rén huà yě zhèng dài huí jiě jie huà èr yuè shí wǔ rì qǐng fū rén jiě jie niān xiāng
[红云]恰回夫人话也，正待回姐姐话：二月十五日，请夫人姐姐拈香。
hóng xiào yún jiě jie nǐ bù zhī wǒ duì nǐ shuō yī jiàn hǎo xiào dí dí gòu dàng
[红笑云]姐姐，你不知，我对你说一件好笑的的勾当。
zán qián rì sì lǐ jiàn de nà xiù cái jīn rì yě zài fāng zhàng lǐ
咱前日寺里见的那秀才，今日也在方丈里。
tā xiān chū mén r wài děng zhe hóng niáng shēn shēn chàng gè rě dào xiǎo shēng xìng zhāng míng gǒng zì jūn ruì běn guàn xi luò rén yě nián èr shí sān suì zhēng yuè shí qī zǐ shí jiàn shēng bìng bù céng qǔ qī
他先出门儿外等着红娘，深深唱个喏道：“小生姓张，名珙，字君瑞，本贯西洛人也，年二十三岁，正月十七子时建生，并不曾娶妻。
jiě jie què shì shuí wèn tā lái
”姐姐，却是谁问他来？
tā yòu wèn nà bì xiǎo niáng zǐ mò fēi yīng yīng xiǎo jiě de shì qiè hu
他又问：“那壁小娘子莫非莺莺小姐的侍妾乎？
xiǎo jiě cháng chū lái me
小姐常出来么？
bèi hóng niáng qiǎng bái le yī dùn ā huí lái le
”被红娘抢白了一顿呵回来了。
jiě jie wǒ bù zhī le xiǎng shèn me li shì shàng yǒu zhè děng shǎ jiǎo
姐姐，我不知了想甚么哩，世上有这等傻角！
dàn xiào yún hóng niáng xiū duì fū rén shuō
[旦笑云]红娘，休对夫人说。
tiān sè wǎn yě ān pái xiāng àn zán huā yuán nèi shāo xiāng qù lái
天色晚也，安排香案，咱花园内烧香去来。
xià mò shàng yún bān zhì sì zhōng zhèng jìn xi xiāng jū zhǐ
[下][末上云]搬至寺中，正近西厢居址。
wǒ wèn hé shàng měi lái xiǎo jiě měi yè huā yuán nèi shāo xiāng
我问和尚每来，小姐每夜花园内烧香。
zhè gè huā yuán hé ǎn sì zhōng hé zhe
这个花园和俺寺中合着。
bǐ jí xiǎo jiě chū lái wǒ xiān zài tài hú shí pàn qiáng jiǎo r biān děng dài bǎo kàn yī huì
比及小姐出来，我先在太湖石畔墙角儿边等待，饱看一会。
liǎng láng sēng zhòng dōu shuì zháo le
两廊僧众都睡着了。
yè shēn rén jìng yuè lǎng fēng qīng shì hǎo tiān qì yě hē
夜深人静，月朗风清，是好天气也呵！
zhèng shì xián xún fāng zhàng gāo sēng yǔ mèn duì xi xiāng hào yuè yín
正是“闲寻方丈高僧语，闷对西厢皓月吟”。
yuè diào dòu ān chún yù yǔ wú chén yín hé xiè yǐng yuè sè héng kōng huā yīn mǎn tíng
[越调][斗鹌鹑]玉宇无尘，银河泻影月色横空，花阴满庭；
luó mèi shēng hán fāng xīn zì jǐng
罗袂生寒，芳心自警。
cè zhe ěr duǒ r tīng niè zhe jiǎo bù r xíng qiāo qiāo míng míng qián qián děng děng
侧着耳朵儿听，蹑着脚步儿行：悄悄冥冥，潜潜等等。
zǐ huā ér xù děng dài nà qí qí zhěng zhěng niǎo niǎo tíng tíng jiě jie yīng yīng
[紫花儿序]等待那齐齐整整，袅袅婷婷，姐姐莺莺。
yī gēng zhī hòu wàn lài wú shēng zhí zhì yīng tíng
一更之后，万籁无声，直至莺庭。
ruò shì huí láng xià méi chuāi de jiàn ǎn kě zēng jiāng tā lái jǐn jǐn de lǒu dìng
若是回廊下没揣的见俺可憎，将他来紧紧的搂定；
zhǐ wèn nǐ nà huì shǎo lí duō yǒu yǐng wú xíng
只问你那会少离多，有影无形。
dàn yǐn hóng niáng shàng yún kāi le jiǎo mén r jiāng xiāng zhuō chū lái zhě
[旦引红娘上云]开了角门儿，将香桌出来者。
mò chàng
[末唱]
jīn jiāo yè měng tīng de jiǎo mén r ya de yī shēng fēng guò chù yī xiāng xì shēng
[金蕉叶]猛听得角门儿呀的一声，风过处衣香细生。
diǎn zhe jiǎo jiān er zǐ xì dìng jīng bǐ wǒ nà chū jiàn shí páng ér yuè zhěng
踮着脚尖儿仔细定睛，比我那初见时庞儿越整。
dàn yún hóng niáng yí xiāng zhuō r jìn tài hú shí pàn fàng zhě
[旦云]红娘，移香桌儿近太湖石畔放者！
mò zuò kàn kē yún liào xiǎng chūn jiāo yàn jū shù děng xián fēi chū guǎng hán gōng
[末做看科云]料想春娇厌拘束，等闲飞出广寒宫。
kàn tā róng fēn yī niǎn tǐ lù bàn jīn dān xiāng xiù yǐ wú yán chuí luó qún ér bù yǔ
看他容分一捻，体露半襟，躭香袖以无言，垂罗裙而不语。
shì tīng líng fēi zǐ xié yǐ shùn miào zhū fēi
似汀陵妃子，斜倚舜庙朱扉；
rú yù diàn cháng é wēi xiàn chán gōng sù yǐng
如玉殿嫦娥，微现蟾宫素影。
shì hǎo nǚ zǐ yě hē
是好女子也呵！
tiáo xiào lìng wǒ zhè lǐ fǔ néng jiàn pīng tíng bǐ zhe nà yuè diàn cháng é yě bù nèn bān chēng
[调笑令]我这里甫能、见娉婷，比着那月殿嫦娥也不恁般撑。
zhē zhē yǎn yǎn chuān fāng jìng liào yìng lái xiǎo jiǎo r nán xíng
遮遮掩掩穿芳径，料应来小脚儿难行。
kě xǐ niáng de liǎn r bǎi mèi shēng wù de bù yǐn le rén hún líng
可喜娘的脸儿百媚生，兀的不引了人魂灵！
dàn yún qǔ xiāng lái
[旦云]取香来！
mò yún tīng xiǎo jiě zhù gào shèn me
[末云]听小姐祝告甚么？
dàn yún cǐ yī zhù xiāng yuàn huà qù xiān rén zǎo shēng tiān jiè
[旦云]此一柱香，愿化去先人，早生天界！
cǐ yī zhù xiāng yuàn zhōng lǎo mǔ shēn ān wú shì
此一柱香，愿中老母，身安无事！
cǐ yī zhù xiāng zuò bù yǔ kē hóng yún jiě jie bù zhù zhè yī zhù xiāng wǒ tì jiě jie zhù gào yuàn ǎn jiě jie zǎo xún yí gè jiě fū tuō dài hóng niáng zán
此一柱香——[做不语科][红云]姐姐不祝这一柱香，我替姐姐祝告：愿俺姐姐早寻一个姐夫，拖带红娘咱！
dàn zài bài yún xīn zhōng wú xiàn shāng xīn shì jǐn zài shēn shēn liǎng bài zhōng
[旦再拜云]心中无限伤心事，尽在深深两拜中。
cháng xū kē mò yún xiǎo jiě yǐ lán cháng tàn shì yǒu dòng qíng zhī yì
[长吁科][末云]小姐倚栏长叹，似有动情之意。
xiǎo táo hóng yè shēn xiāng ǎi sàn kōng tíng lián mù dōng fēng jìng
[小桃红]夜深香霭散空庭，帘幕东风静。
bài bà yě xié jiāng qǔ lán píng cháng xū le liǎng sān shēng
拜罢也斜将曲栏凭，长吁了两三声。
tī tuán luán míng yuè rú xuán jìng
剔团𪢮明月如悬镜。
yòu bú jiàn qīng yún bó wù dōu zhǐ shì xiāng yān rén qì liǎng bān r yīn yūn dé bù fēn míng
又不见轻云薄雾，都只是香烟人气，两般儿氤氲得不分明。
wǒ suī bù rú sī mǎ xiàng rú wǒ zé kàn xiǎo jie pō yǒu wén jūn zhī yì
我虽不如司马相如，我则看小姐颇有文君之意。
wǒ qiě gāo yín yī jué kàn tā zé shèn yuè sè róng róng yè huā yīn jì jì chūn
我且高吟一绝，看他则甚：“月色溶溶夜，花阴寂寂春；
rú hé lín hào pò bú jiàn yuè zhōng rén
如何临皓魄，不见月中人？
dàn yún yǒu rén qiáng jiǎo yín shī
”[旦云]有人墙角吟诗。
hóng yún zhè shēng yīn biàn shì nà èr shí sān suì bù céng qǔ qī de nà shǎ jiǎo
[红云]这声音便是那二十三岁不曾娶妻的那傻角。
dàn yún hǎo qīng xīn zhī shī wǒ yī yùn zuò yī shǒu
[旦云]好清新之诗，我依韵做一首。
hóng yún nǐ liǎng gè shì hǎo zuò yī shǒu
[红云]你两个是好做一首。
dàn niàn shī yún lán guī jiǔ jì mò wú shì dù fāng chūn
[旦念诗云]“兰闺久寂寞，无事度芳春；
liào de xíng yín zhě yīng lián cháng tàn rén
料得行吟者，应怜长叹人。
mò yún hǎo yìng chóu de kuài yě hē
”[末云]好应酬得快也呵！
tū sī r zǎo shì nà liǎn r shàng pū duī zhe kě zēng nà kān nà xīn r lǐ mái mò zhe cōng míng
[秃厮儿]早是那脸儿上扑堆着可憎，那堪那心儿里埋没着聪明。
tā bǎ nà xīn shī hé de tè yīng shēng yī zì zì sù zhōng qíng kān tīng
他把那新诗和得忒应声，一字字，诉衷情，堪听。
shèng yào wáng nà yǔ jù qīng yīn lǜ qīng xiǎo míng r bù wǎng le huàn zuò yīng yīng
[圣药王]那语句清，音律轻，小名儿不枉了唤做莺莺。
tā ruò shì gòng xiǎo shēng sī qù dìng gé qiáng r chóu hè dào tiān míng
他若是共小生、厮觑定，隔墙儿酬和到天明。
fāng xìn dào xīng xīng de zì gǔ xī xīng xīng
方信道“惺惺的自古惜惺惺。
wǒ zhuàng chū qù kàn tā shuō shèn me
我撞出去，看他说甚么。
má láng r wǒ yè qǐ luó shān yù xíng dàn zuò jiàn kē tā péi zhe xiào liǎn er xiāng yíng
[麻郎儿]我拽起罗衫欲行，[旦做见科]他陪着笑脸儿相迎。
hóng yún jiě jie yǒu rén zá jiā qù lái pà fū rén chēn zhe
[红云]姐姐，有人，咱家去来，怕夫人嗔着。
yīng huí gù xià mò chàng bù zuò měi de hóng niáng tài qiǎn qíng biàn zuò dào jǐn yī lái mìng
[莺回顾下][末唱]不做美的红娘太浅情，便做道“谨依来命”。
yāo piān wǒ hū tīng yī shēng měng jīng
[幺篇]我忽听、一声、猛惊。
yuán lái shì pū cì cì sù niǎo fēi téng chàn wēi wēi huā shāo nòng yǐng luàn fēn fēn luò hóng mǎn jìng
原来是扑刺刺宿鸟飞腾，颤巍巍花梢弄影，乱纷纷落红满径。
xiǎo jiě nǐ qù le ā nà lǐ fā fù xiǎo shēng
小姐，你去了呵，那里发付小生！
luò sī niáng kōng piē xia bì deng deng cāng tái lù míng jiǎo jiǎo huā shāi yuè yǐng
[络丝娘]空撇下碧澄澄苍苔露，明皎皎花筛月影。
bái rì qī liáng wang dān bìng jīn yè bǎ xiāng sī zài zhěng
白日凄凉枉耽病，今夜把相思再整。
dōng yuán lè lián chuí xià hù yǐ jiōng què cái gè qiāo qiāo xiāng wèn tā nà lǐ dī dī yīng yuè lǎng fēng qīng qià èr gēng sī xī xìng tā wú yuán xiǎo shēng bó mìng
[东原乐]帘垂下，户已扃，却才个悄悄相问，他那里低低应，月朗风清恰二更，厮榽幸：他无缘，小生薄命。
mián dā xù qià xún guī lù zhù lì kōng tíng zhú shāo fēng bǎi dǒu bǐng yún héng
[绵搭絮]恰寻归路，伫立空庭，竹梢风摆，斗柄云横。
ya
呀！
jīn yè qī liáng yǒu sì xīng tā bù chǒu rén dài zěn shēng
今夜凄凉有四星，他不瞅人待怎生！
suī rán shì yǎn jiǎo r chuán qíng zán liǎng gè kǒu bù yán xīn zì xǐng
虽然是眼角儿传情，咱两个口不言心自省。
jīn yè shén shuì dào de wǒ yǎn lǐ ā
今夜甚睡到得我眼里呵！
zhuō lǔ sù duì zhe zhǎn bì yíng yíng duǎn qíng dēng yǐ zhe shàn líng qīng qīng jiù wéi píng
[拙鲁速]对着盏碧荧荧短檠灯，倚着扇泠清清旧帏屏。
dēng r yòu bù míng mèng r yòu bù chéng
灯儿又不明，梦儿又不成；
chuāng r wài xī líng líng de fēng r tòu shū léi tuī lèng lèng de zhǐ tiáo r míng
窗儿外淅零零的风儿透疏檑，忒楞楞的纸条儿鸣；
zhěn tou r shàng gū lìng bèi wō ér lǐ jì jìng
枕头儿上孤另，被窝儿里寂静。
nǐ biàn shì tiě shí rén tiě shí rén yě dòng qíng
你便是铁石人，铁石人也动情。
yāo piān yuàn bù néng hèn bù chéng zuò bù ān shuì bù níng
[幺篇]怨不能，恨不成，坐不安，睡不宁。
yǒu yī rì liǔ zhē huā yìng wù zhàng yún píng yè lán rén jìng hǎi shì shān méng
有一日柳遮花映，雾帐云屏，夜阑人静，海誓山盟。
nèn shí jié fēng liú jiā qìng jǐn piàn yě sì qián chéng měi mǎn ēn qíng zán liǎng gè huà táng zì shēng
恁时节风流嘉庆，锦片也似前程，美满恩情，咱两个画堂自生。
wěi yì tiān hǎo shì cóng jīn dìng yī shǒu shī fēn míng zhào zhèng
[尾]一天好事从今定，一首诗分明照证；
zài bù xiàng biǎo suǒ tà mèng r zhōng xún zé qù nà bì táo huā shù r xià děng
再不向表琐闼梦儿中寻，则去那碧桃花树儿下等。
xià
[下]