lǔ xiāng gōng shǐ shū sūn mù zǐ lái pìn fàn xuān zi wèn yān yuē rén yǒu yán yuē sǐ ér bù xiǔ hé wèi yě
鲁襄公使叔孙穆子来聘，范宣子问焉，曰：“人有言曰‘死而不朽’，何谓也？
mù zi wèi duì
”穆子未对。
xuān zǐ yuē xī gài zhī zǔ zì yú yǐ shàng wèi táo táng shì zài xià wèi yù lóng shì zài shāng wèi shǐ wéi shì zài zhōu wèi táng dù shì
宣子曰：“昔匄之祖，自虞以上为陶唐氏，在夏为御龙氏，在商为豕韦氏，在周为唐、杜氏。
zhōu bēi jìn jì zhī wèi fàn shì qí cǐ zhī wèi yě
周卑，晋继之，为范氏，其此之谓也？
duì yuē yǐ bào suǒ wén cǐ zhī wèi shì lù fēi bù xiǔ yě
”对曰：“以豹所闻，此之谓世禄，非不朽也。
lǔ xiān dài fū zāng wén zhòng qí shēn mò yǐ qí yán lì yú hòu shì cǐ zhī wèi sǐ ér bù xiǔ
鲁先大夫臧文仲，其身殁矣，其言立于后世，此之谓死而不朽。