fàn xuān zi yǔ hé dài fū zhēng tián jiǔ ér wú chéng
范宣子与和大夫争田，久而无成。
xuān zi yù gōng zhī wèn yú bó huá
宣子欲攻之，问于伯华。
bó huá yuē wài yǒu jūn nèi yǒu shì
伯华曰：“外有军，内有事。
chì yě wài shì yě bù gǎn qīn guān
赤也，外事也，不敢侵官。
qiě wú zǐ zhī xīn yǒu chū yān kě zhēng xùn yě
且吾子之心有出焉，可征讯也。
wèn yú sūn lín fu sūn lín fu yuē lǚ rén suǒ yǐ shì zi yě wéi shì shì dài
”问于孙林甫，孙林甫曰：“旅人，所以事子也，唯事是待。
wèn yú zhāng lǎo zhāng lǎo yuē lǎo yě yǐ jūn shì chéng zi fēi róng zé fēi wú suǒ zhī yě
”问于张老，张老曰：“老也以军事承子，非戎，则非吾所知也。
wèn yú qí xī qí xī yuē gōng zú zhī bù gōng gōng shì zhī yǒu huí nèi shì zhī yá dài fū zhī tān shì wú zuì yě
”问于祁奚，祁奚曰：“公族之不恭，公室之有回，内事之邪，大夫之贪，是吾罪也。
ruò yǐ jūn guān cóng zǐ zhī sī jù zi zhī yīng qiě zēng yě
若以君官从子之私，惧子之应且憎也。
wèn yú jí yǎn jí yǎn yuē yǎn yě yǐ fǔ yuè cóng yú zhāng mèng rì tīng mìng yān ruò fú zi zhī mìng yě hé èr zhī yǒu
”问于籍偃，籍偃曰：“偃也以斧钺从于张孟，日听命焉，若夫子之命也，何二之有？
shì fū zǐ ér jǔ shì fǎn wú zǐ yě
释夫子而举，是反吾子也。
wèn yú shū yú shū yú yuē dài wú wèi zi shā zhī
”问于叔鱼，叔鱼曰：“待吾为子杀之。
shū xiàng wén zhī jiàn xuān zǐ yuē wén zi yǔ hé wèi níng biàn wèn yú dài fū yòu wú jué hé fǎng zhī zǐ shí
叔向闻之，见宣子曰：“闻子与和未宁，遍问于大夫，又无决，盍访之訾祏。
zǐ shí shí zhí ér bó zhí néng duān biàn zhī bó néng shàng xià bǐ zhī qiě wú zǐ zhī jiā lǎo yě
訾祏实直而博，直能端辨之，博能上下比之，且吾子之家老也。
wú wén guó jiā yǒu dà shì bì shùn yú diǎn xíng ér fǎng zī yú gǒu lǎo ér hòu xíng zhī
吾闻国家有大事，必顺于典刑，而访谘于耈老，而后行之。
sī mǎ hóu jiàn yuē wú wén zi yǒu hé zhī nù wú yǐ wéi bù xìn
”司马侯见，曰：“吾闻子有和之怒，吾以为不信。
zhū hóu jiē yǒu èr xīn shì zhī bù yōu ér nù hé dài fū fēi zǐ zhī rèn yě
诸侯皆有二心，是之不忧，而怒和大夫，非子之任也。
qí wǔ jiàn yuē jìn wèi zhū hóu méng zhǔ zi wèi zhèng qīng ruò néng jìng duān zhū hóu shǐ fú tīng mìng yú jìn jìn guó qí shuí bù wéi zi cóng hé bì hé
”祁午见，曰：“晋为诸侯盟主，子为正卿，若能靖端诸侯，使服听命于晋，晋国其谁不为子从，何必和？
hé mì hé hé dà yǐ píng xiǎo hu
盍密和，和大以平小乎！
xuān zi wèn yú zǐ shí zǐ shí duì yuē xī xí shū zǐ wéi zhōu nán yú jìn guó shēng zǐ yú wéi lǐ yǐ zhèng yú cháo cháo wú jiān guān
宣子问于訾祏，訾祏对曰：“昔隰叔子违周难于晋国，生子舆为理，以正于朝，朝无奸官；
wèi sī kōng yǐ zhèng yú guó guó wú bài jì
为司空，以正于国，国无败绩。
shì jí wǔ zi zuǒ wén xiāng wèi zhū hóu zhū hóu wú èr xīn
世及武子，佐文、襄为诸侯，诸侯无二心。
jí wèi qīng yǐ fǔ chéng jǐng jūn wú bài zhèng
及为卿，以辅成、景，军无败政。
jí wèi chéng shī jū tài fù duān xíng fǎ jī xùn diǎn guó wú jiān mín hòu zhī rén kě zé shì yǐ shòu suí fàn
及为成师，居太傅，端刑法，缉训典，国无奸民，后之人可则，是以受随、范。
jí wén zi chéng jìn jīng zhī méng fēng xiōng dì zhī guó shǐ wú yǒu jiàn xì shì yǐ shòu xún lì
及文子成晋、荆之盟，丰兄弟之国，使无有间隙，是以受郇、栎。
jīn wú zǐ sì wèi yú cháo wú jiān xíng yú guó wú xié mín yú shì wú sì fāng zhī huàn ér wú wài nèi zhī yōu lài sān zi zhī gōng ér xiǎng qí lù wèi
今吾子嗣位，于朝无奸行，于国无邪民，于是无四方之患，而无外内之忧，赖三子之功而飨其禄位。
jīn jì wú shì yǐ ér fēi hé yú shì jiā chǒng jiāng hé zhì wèi
今既无事矣，而非和，于是加宠，将何治为？
xuān zi shuō nǎi yì hé tián ér yǔ zhī hé
”宣子说，乃益和田而与之和。