zhào wén zi yǔ shū xiàng yóu yú jiǔ yuán yuē sǐ zhě ruò kě zuò yě wú shuí yǔ guī
赵文子与叔向游于九原，曰：“死者若可作也，吾谁与归？
shū xiàng yuē qí yáng zǐ píng
”叔向曰：“其阳子平！
wén zǐ yuē fu yáng zǐ xíng lián zhí yú jìn guó bù miǎn qí shēn qí zhī bù zú chēng yě
”文子曰：“夫阳子行廉直于晋国，不免其身，其知不足称也。
shū xiàng yuē qí jiù fàn hu
”叔向曰：“其舅犯乎！
wén zǐ yuē fu jiù fàn jiàn lì ér bù gù qí jūn qí rén bù zú chēng yě
”文子曰：“夫舅犯见利而不顾其君，其仁不足称也。
qí suí wǔ zi hu
其随武子乎！
nà jiàn bù wàng qí shī yán shēn bù shī qí you shì jūn bù yuán ér jìn bù ē ér tuì
纳谏不忘其师，言身不失其友，事君不援而进，不阿而退。