zhào jiǎn zǐ tàn yuē què rù yú hǎi wèi há zhì rù yú huái wèi shèn
赵简子叹曰：“雀入于海为蛤，雉入于淮为蜃。
yuán tuó yú biē mò bù néng huà wéi rén bù néng
鼋鼍鱼鳖，莫不能化，唯人不能。
āi fu
悲哀啊！
dòu chōu shì yuē chén wén zhī jūn zǐ āi wú rén bù āi wú huì
”窦犨侍，曰：“臣闻之：君子哀无人，不哀无贿；
āi wú dé bù āi wú chǒng
哀无德，不哀无宠；
āi míng zhī bù lìng bù āi nián zhī bù dēng
哀名之不令，不哀年之不登。
fu fàn zhōng xíng shì bù xù zhù nán yù shàn jìn guó jīn qí zǐ sūn jiāng gēng yú qí zōng miào zhī xī wèi quǎn mǔ zhī qín rén zhī huà yě hé rì zhī yǒu
夫范、中行氏不恤庶难，欲擅晋国，今其子孙将耕于齐，宗庙之牺为畎亩之勤，人之化也，何日之有！