zhào xiāng zǐ shǐ xīn zhì mù zi fá dí shèng zuǒ rén zhōng rén jù rén lái gào xiāng zǐ jiāng shí xún fàn yǒu kǒng sè
赵襄子使新稚穆子伐狄，胜左人、中人，遽人来告，襄子将食，寻饭有恐色。
shì zhě yuē gǒu zhī shì dà yǐ ér zhǔ zhī sè bù yí hé yě
侍者曰：“狗之事大矣，而主之色不怡，何也？
xiāng zǐ yuē wú wén zhī dé bù chún ér fú lù bìng zhì wèi zhī xìng
”襄子曰：“吾闻之：德不纯而福禄并至，谓之幸。
fu xìng fēi fú fēi dé bù dàng yōng yōng bù wéi xìng wú yǐ shì jù
夫幸非福，非德不当雍，雍不为幸，吾以是惧。