sī mǎ zǐ qī yù yǐ qiè wèi nèi zǐ fǎng zhī zuǒ shǐ yǐ xiāng yuē wú yǒu qiè ér yuàn yù jī zhī qí kě hu
司马子期欲以妾为内子，访之左史倚相，曰：“吾有妾而愿，欲笄之，其可乎？
duì yuē xī xiān dài fū zǐ náng wéi wáng zhī mìng shì
”对曰：“昔先大夫子囊违王之命谥；
zi xī shì jì zi mù yǒu yáng kuì ér wú mài jiàn
子夕嗜芰，子木有羊馈而无麦荐。
jūn zǐ yuē wéi ér dào
君子曰：违而道。
gǔ yáng shù ài zǐ fǎn zhī láo yě ér xiàn yǐn yān yǐ bì yú yān
谷阳竖爱子反之劳也，而献饮焉，以毙于鄢；
yù yǐn shēn hài cóng líng wáng zhī yù yǐ yǔn yú qián xī
芋尹申亥从灵王之欲，以陨于干溪。
jūn zǐ yuē cóng ér nì
君子曰：从而逆。
jūn zǐ zhī xíng yù qí dào yě gù jìn tuì zhōu xuán wéi dào shì cóng
君子之行，欲其道也，故进退周旋，唯道是从。
fū zǐ mù néng wéi ruò áo zhī yù yǐ zhī dào ér qù jì jiàn wú zǐ jīng yíng chǔ guó ér yù jiàn jì yǐ gàn zhī qí kě hu
夫子木能违若敖之欲，以之道而去芰荐，吾子经营楚国，而欲荐芰以干之，其可乎？
zǐ qī nǎi zhǐ
”子期乃止。