chén táng guān nǎ zhà chū shì
陈塘关哪咤出世
shī yuē
诗曰：
jīn guāng dòng lǐ yǒu jī zhēn jiàng luò chén huán fǔ zhì rén
金光洞里有奇珍，降落尘寰辅至仁。
zhōu shì yǐ shēng jiā qì sè
周室已生佳气色；
shāng jiā yīng zì miè jīng shén
商家应自灭精神。
cóng lái tài yùn duō liáng dòng zì gǔ chāng qī yǒu jié lín
从来泰运多梁栋，自古昌期有劫磷。
wù wǔ shí zhōng féng jiǎ zǐ màn jiē cháo yě jǐn chén lún
戊午时中逢甲子，漫嗟朝野尽沉沦。
huà shuō chén táng guān yǒu yī zǒng bīng guān xìng li míng jìng zì yòu fǎng dào xiū zhēn bài xī kūn lún dù è zhēn rén wèi shī xué chéng wǔ xíng dùn shù
话说陈塘关有一总兵官，姓李，名靖，自幼访道修真，拜西昆仑度厄真人为师，学成五行遁术。
yīn xiān dào nán chéng gù qiǎn xià shān fǔ zuǒ zhòu wáng guān jū zǒng bīng xiǎng shòu rén jiān zhī fù guì
因仙道难成，故遣下山辅佐纣王，官居总兵，享受人间之富贵。
yuán pèi yīn shì shēng yǒu èr zi zhǎng yuē jīn zhà cì yuē mù zhà
元配殷氏，生有二子：长曰金咤，次曰木咤。
yīn fū rén hòu yòu huái yùn zài shēn yǐ jí sān nián líng liù gè yuè tǎng bù shēng chǎn
殷夫人后又怀孕在身，已及三年零六个月，倘不生产。
lǐ jìng shí cháng xīn xià yōu yí yī rì zhǐ fū rén zhī fù yán yuē yùn huái sān zài yǒu yú shàng bù jiàng shēng fēi yāo jí guài
李靖时常心下忧疑，一日，指夫人之腹，言曰：“孕怀三载有余，尚不降生，非妖即怪。
fū rén yì fán nǎo yuē cǐ yùn dìng fēi jí zhào jiào wǒ rì yè yōu xīn
”夫人亦烦恼曰：“此孕定非吉兆，教我日夜忧心。
lǐ jìng tīng shuō xīn xià shèn shì bù lè
”李靖听说，心下甚是不乐。
dàng wǎn yè zhì sān gēng fū rén shuì de zhèng nóng mèng jiàn yī dào rén tóu wǎn shuāng jì shēn zhuó dào fú jìng jìn xiāng fáng
当晚夜至三更，夫人睡得正浓，梦见一道人，头挽双髻，身着道服，径进香房。
fū rén huà yuē zhè dào rén shén bù zhī lǐ
夫人叱曰：“这道人甚不知理。
cǐ nǎi nèi shì rú hé jìng jìn zhuó shí kě wù
此乃内室，如何径进，着实可恶！
dào rén yuē fū rén kuài jiē lín ér
”道人曰：“夫人快接麟儿！
fū rén wèi jí dá zhī jiàn dào rén jiāng yī wù wǎng fū rén huái zhōng yī sòng fū rén měng rán jīng xǐng hài chū yī shēn lěng hàn
”夫人未及答，只见道人将一物往夫人怀中一送，夫人猛然惊醒，骇出一身冷汗。
máng huàn xǐng li zǒng bīng yuē shì cái mèng zhōng rú cǐ rú cǐ shuō le yī biàn
忙唤醒李总兵曰：“适才梦中……如此如此……”说了一遍。
yán wèi bì shí yīn fu rù yǐ jué fù zhōng téng tòng
言未毕时，殷夫入已觉腹中疼痛。
jìng jí qǐ lái zhì qián tīng zuò xia
靖急起来，至前厅坐下。
àn xiǎng huái shēn sān nián líng liù gè yuè jīn yè rú cǐ mò fēi jiàng shēng xiōng jí shàng wèi kě zhī
暗想：“怀身三年零六个月，今夜如此，莫非降生，凶吉尚未可知。
zhèng sī lǜ jiān zhī jiàn liǎng gè shì ér huāng máng qián lái qǐ lǎo yé fū rén shēng xià yí gè yāo jīng lái le
”正思虑间，只见两个侍儿，慌忙前来：“启老爷：夫人生下一个妖精来了！
lǐ jìng tīng shuō jí máng lái zhì xiāng fáng shǒu zhí bǎo jiàn zhī jiàn fáng lǐ yī tuán hóng qì mǎn wū yì xiāng
”李靖听说，急忙来至香房，手执宝剑，只见房里一团红气，满屋异香。
yǒu yī ròu qiú dī liū liū yuán zhuǎn rú lún
有一肉球，滴溜溜圆转如轮。
lǐ jìng dà jīng wàng ròu qiú shàng yī jiàn kǎn qù huá rán yǒu shēng
李靖大惊，望肉球上一剑砍去，划然有声。
fēn kāi ròu qiú tiào chū yí gè xiǎo hái ér lái mǎn de hóng guāng miàn rú fǔ fěn yòu shǒu tào yī jīn zhuó dù fù shàng wéi zhe yí kuài hóng líng jīn guāng shè mù
分开肉球，跳出一个小孩儿来，满地红光，面如傅粉，右手套一金镯，肚腹上围着一块红绫，金光射目。
zhè wèi shén shèng xià shì chū zài chén táng guān nǎi jiāng zǐ yá xiān xíng guān shì yě
──这位神圣下世，出在陈塘关，乃姜子牙先行官是也；
líng zhū zi huà shēn
灵珠子化身。
jīn zhuó shì qián kūn quān hóng líng míng yuē hùn tiān líng
金镯是“乾坤圈”，红绫名曰“混天绫。
cǐ wù nǎi shì gàn yuán shān zhèn jīn guāng dòng zhī bǎo
”此物乃是干元山镇金光洞之宝。
biǎo guò bù tí
表过不题。
zhī jiàn lǐ jìng kǎn kāi ròu qiú jiàn yī hái ér mǎn dì shàng pǎo
──只见李靖砍开肉球，见一孩儿满地上跑。
lǐ jìng hài yì shàng qián yī bǎ bào jiāng qǐ lái fēn míng shì gè hǎo hái zi yòu bù rěn zuò wéi yāo guài huài tā xìng mìng
李靖骇异，上前一把抱将起来，分明是个好孩子，又不忍作为妖怪坏他性命。
nǎi dì yǔ fū rén kàn
乃递与夫人看。
bǐ cǐ ēn ài bù shě gè gè yōu xǐ
彼此恩爱不舍，各各忧喜。
què shuō cì rì yǒu xǔ duō shǔ guān jù lái hè xǐ
却说次日，有许多属官，俱来贺喜。
lǐ jìng gāng fā fàng wán bì zhōng jūn guān lái bǐng qǐ lǎo yé wài miàn yǒu yī dào rén qiú jiàn
李靖刚发放完毕，中军官来禀：“启老爷：外面有一道人求见。
lǐ jìng yuán shì dào mén zěn gǎn wàng běn
”李靖原是道门，怎敢忘本。
máng dào qǐng lái
忙道：“请来。
jūn zhèng guān jí qǐng dào rén
”军政官急请道人。
dào rén jìng shàng dà tīng cháo shàng duì lǐ jìng yuē jiāng jūn pín dào qǐ shǒu le
道人径上大厅，朝上对李靖曰：“将军，贫道稽首了。
lǐ jìng máng dá lǐ bì zūn dào rén shàng zuò
”李靖忙答礼毕，尊道人上坐。
dào rén bù qiān biàn jiù zuò xià
道人不谦，便就坐下。
lǐ jìng yuē lǎo shī hé chǔ míng shān
李靖曰：“老师何处名山？
shèn me dòng fǔ
甚么洞府？
jīn dào cǐ guān yǒu hé jiàn yù
今到此关，有何见谕？
dào rén yuē pín dào nǎi gàn yuán shān jīn guāng dòng tài yǐ zhēn rén shì yě
”道人曰：“贫道乃干元山金光洞太乙真人是也。
wén de jiāng jūn shēng le gōng zǐ tè lái hè xǐ
闻得将军生了公子，特来贺喜。
jiè lìng gōng zǐ yī kàn bù zhī zūn yì rú hé
借令公子一看，不知尊意如何？
lǐ jìng wén dào rén zhī yán suí huàn shì ér bào jiāng chū lái
”李靖闻道人之言，随唤侍儿抱将出来。
shì ér jiāng gōng zǐ bào jiāng chū lái
侍儿将公子抱将出来。
dào rén jiē zài shǒu kàn le yī kàn wèn yuē cǐ zi luò zài nà gè shí chén
道人接在手，看了一看，问曰：“此子落在那个时辰？
lǐ jìng dá yuē shēng zài chǒu shí
”李靖答曰：“生在丑时。
dào rén yuē bù hǎo
”道人曰：“不好。
lǐ jìng dá yuē cǐ zi mò fēi yǎng bù dé me
”李靖答曰：“此子莫非养不得么？
dào rén yuē fēi yě
”道人曰：“非也。
cǐ zi shēng yú chǒu shí zhèng fàn le yī qiān qī bǎi shā jiè
此子生于丑时，正犯了一千七百杀戒。
yòu wèn cǐ zi kě zēng qǐ míng fǒu
”又问：“此子可曾起名否？
lǐ jìng dá yuē bù céng
李靖答曰：“不曾。
dào rén yuē dài pín dào yǔ tā qǐ gè míng jiù yǔ pín dào zuò gè tú dì hé rú
”道人曰：“待贫道与他起个名，就与贫道做个徒弟，何如？
lǐ jìng dá yuē yuàn bài dào zhě wèi shī
”李靖答曰：“愿拜道者为师。
dào rén yuē jiāng jūn yǒu jǐ wèi gōng zǐ
”道人曰：“将军有几位公子？
lǐ jìng dá yuē bù cái yǒu sān zi
”李靖答曰：“不才有三子；
zhǎng yuē jīn zhà bài wǔ lóng shān yún xiāo dòng wén shū guǎng fǎ tiān zūn wèi shī
长曰金咤，拜五龙山云霄洞文殊广法天尊为师；
cì yuē mù zhà bài jiǔ gōng shān bái hè dòng pǔ xián zhēn rén wèi shī
次曰木咤，拜九宫山白鹤洞普贤真人为师。
lǎo shī jì yào cǐ zi wèi mén xià dàn píng qǐ yī míng huì biàn bài dào cháng wèi shī
老师既要此子为门下，但凭起一名讳，便拜道长为师。
dào rén yuē cǐ zi dì sān qǔ míng jiào zuò nǎ zhà
”道人曰：“此子第三，取名叫做‘哪咤’。
lǐ jìng xiè yuē duō chéng hòu dé mìng míng gǎn xiè bù jìn
”李靖谢曰：“多承厚德命名，感谢不尽。
huàn zuǒ yòu kàn zhāi
”唤左右：“看斋。
dào rén nǎi cí yuē zhè gè bù bì pín dào yǒu shì jí biàn huí shān
”道人乃辞曰：“这个不必，贫道有事，即便回山。
zhuó shí gù cí
”着实固辞。
lǐ jìng zhǐ de sòng dào rén chū fǔ
李靖只得送道人出府。
nà dào rén bié guò jìng zì qù le
那道人别过，径自去了。
huà shuō lǐ jìng zài guān shàng wú shì hū wén bào tiān xià fǎn le sì bǎi zhū hóu
话说李靖在关上无事，忽闻报天下反了四百诸侯。
máng chuán lìng chū bǎ shǒu guān ài cāo yǎn sān jūn xùn liàn shì zú jǐn dī fáng yě mǎ lǐng yào dì
忙传令出，把守关隘，操演三军，训练士卒，谨提防野马岭要地。
niǎo fēi tù zǒu shùn xī guāng yīn shǔ wǎng hán lái bù jué qī zài
鸟飞兔走，瞬息光阴，暑往寒来，不觉七载。
nǎ zhà nián fāng qī suì shēn cháng liù chǐ
哪咤年方七岁，身长六尺。
shí féng wǔ yuè tiān qì yán rè lǐ jìng yīn dōng bó hóu jiāng wén huàn fǎn le zài yóu hún guān dà zhàn dòu róng yīn cǐ měi rì cāo liàn sān jūn jiào liàn shì zú
时逢五月，天气炎热，李靖因东伯侯姜文焕反了，在游魂关大战窦荣，因此每日操练三军，教练士卒。
bù biǎo
不表。
qiě shuō sān gōng zǐ nǎ zhà jiàn tiān qì shǔ rè xīn xià fán zào lái jiàn mǔ qīn cān jiàn bì zhàn lì yī bàng duì mǔ qīn yuē hái ér yào chū guān wài xián wàn yī huì
且说三公子哪咤见天气暑热，心下烦躁，来见母亲，参见毕，站立一傍，对母亲曰：“孩儿要出关外闲玩一会。
bǐng guò mǔ qīn fāng gǎn qián qù
禀过母亲，方敢前去。
yīn fū rén ài zǐ zhī xīn zhòng biàn jiào wǒ r nǐ jì yào qù guān wài xián wán kě dài yī míng jiā jiàng lǐng nǐ qù bù kě tān wán kuài qù kuài lái
”殷夫人爱子之心重，便叫：“我儿，你既要去关外闲玩，可带一名家将领你去，不可贪玩，快去快来。
kǒng pà nǐ yé ye cāo liàn huí lái
恐怕你爷爷操练回来。
nǎ zhà yīng dào hái ér xiǎo de
”哪咤应道：“孩儿晓得。
nǎ zhà tóng jiā jiāng chū de guān lái zhèng shì wǔ yuè tiān qì yě jiù zhe shí yán rè
”哪咤同家将出得关来，正是五月天气，也就着实炎热。
dàn jiàn
但见：
tài yáng zhēn huǒ liàn chén āi lǜ liǔ jiāo hé yù huà huī
太阳真火炼尘埃，绿柳娇禾欲化灰。
xíng lǚ wèi wēi yōng jǔ bù
行旅畏威慵举步；
jiā rén pà rè lǎn dēng tái
佳人怕热懒登台。
liáng tíng yǒu shǔ rú yān liáo
凉亭有暑如烟燎；
shuǐ gé wú fēng shì huǒ mái
水阁无风似火埋。
màn dào hé xiāng lái qǔ yuàn qīng léi xì yǔ shǐ kāi huái
漫道荷香来曲院，轻雷细雨始开怀。
huà shuō nǎ zhà tóng jiā jiāng chū guān yuē xíng yī lǐ zhī yú tiān rè nán xíng
话说哪咤同家将出关，约行一里之余，天热难行。
nǎ zhà zǒu de hàn liú mǎn miàn nǎi jiào jiā jiāng kàn qián miàn shù yīn zhī xià kě hǎo nà liáng
哪咤走得汗流满面，乃叫家将：“看前面树阴之下，可好纳凉？
jiā jiāng lái dào lǜ liǔ yīn zhōng zhī jiàn xūn fēng dàng dàng fán jīn jǐn jiě jí máng zǒu huí lái duì nǎ zhà bǐng yuē bǐng gōng zǐ qián miàn liǔ yīn zhī nèi shèn shì qīng liáng kě yǐ bì shǔ
”家将来到绿柳阴中，只见熏风荡荡，烦襟尽解，急忙走回来，对哪咤禀曰：“禀公子，前面柳荫之内，甚是清凉，可以避暑。
nǎ zhà tīng shuō bù jué dà xǐ
”哪咤听说，不觉大喜；
biàn zǒu jìn lín nèi
便走进林内；
jiě kāi yī dài shū fàng jīn huái shèn shì kuài lè
解开衣带，舒放襟怀，甚是快乐。
měng hū de jiàn nà bì xiāng qīng bō gǔn gǔn lǜ shuǐ tāo tāo zhēn shì liǎng àn chuí yáng fēng xí xí yá bàng luàn shí shuǐ chán chán
猛忽的见那壁厢清波滚滚，绿水滔滔，真是两岸垂杨风习习，崖傍乱石水潺潺。
nǎ zhà lì qǐ shēn lái zǒu dào hé biān jiào jiā jiāng wǒ fāng cái zǒu chū guān lái rè jí le yī shēn shì hàn
哪咤立起身来，走到河边，叫家将：“我方才走出关来，热极了，一身是汗。
rú jīn qiě zài shí shàng xǐ yí gè zǎo
如今且在石上洗一个澡。
jiā jiāng yuē gōng zǐ zǐ xì zhǐ pà lǎo yé huí lái kě zǎo xiē huí qù
”家将曰：“公子仔细，只怕老爷回来，可早些回去。
nǎ zhà yuē bù fáng
”哪咤曰：“不妨。
tuō le yī shang zuò zài shí shàng bǎ qī chǐ hùn tiān líng fàng zài shuǐ lǐ zhàn shuǐ xǐ zǎo bù zhī zhè hé shì jiǔ wān hé shì dōng hǎi kǒu shàng
”脱了衣裳，坐在石上，把七尺混天绫放在水里，蘸水洗澡，不知这河是九湾河，是东海口上。
nǎ zhà jiāng cǐ bǎo fàng zài shuǐ zhōng bǎ shuǐ jù yìng hóng le
哪咤将此宝放在水中，把水俱映红了。
bǎi yī bǎi jiāng hé huàng dòng yáo yī yáo qián kūn dòng hàn
摆一摆，江河晃动，摇一摇，乾坤动撼。
nà nǎ zhà xǐ zǎo bù jué nà shuǐ jīng gōng yǐ huàng de luàn xiǎng
那哪咤洗澡，不觉那水晶宫已愰的乱响。
bù shuō nà nǎ zhà xǐ zǎo qiě shuō dōng hǎi áo guāng zài shuǐ jīng gōng zuò zhǐ tīng de gōng què zhèn xiǎng áo guāng máng huàn zuǒ yòu wèn yuē de bù gāi zhèn wèi hé gōng diàn huàng yáo
不说那哪咤洗澡，且说东海敖光在水晶宫坐，只听得宫阙震响，敖光忙唤左右，问曰：“地不该震，为何宫殿愰摇？
chuán yǔ xún hǎi yè chā li gèn kàn hǎi kǒu shì hé wù zuò guài
”传与巡海夜叉李艮，看海口是何物作怪。
yè chā lái dào jiǔ wān hé yī wàng jiàn shuǐ jù shì hóng de guāng huá càn làn zhī jiàn yī xiǎo r jiāng hóng luó pà zhàn shuǐ xǐ zǎo
”夜叉来到九湾河一望，见水俱是红的，光华灿烂，只见一小儿将红罗帕蘸水洗澡。
yè chā fēn shuǐ dà jiào yuē nà hái zi jiāng shèn me zuò guài dōng xī bǎ hé shuǐ yìng hóng gōng diàn yáo dòng
夜叉分水，大叫曰：“那孩子将甚么作怪东西，把河水映红，宫殿摇动？
nǎ zhà huí tóu yī kàn jiàn shuǐ dǐ yī wù miàn rú lán diàn fā shì zhū shā jù kǒu liáo yá shǒu chí dà fǔ
”哪咤回头一看，见水底一物，面如蓝靛，发似朱砂，巨口獠牙，手持大斧。
nǎ zhà yuē nǐ nà chù shēng shì gè shèn me dōng xī yě shuō huà
哪咤曰：“你那畜生，是个甚么东西，也说话？
yè chā dà nù wú fèng zhǔ gōng diǎn chà xún hǎi yè chā zěn mà wǒ shì chù shēng
”夜叉大怒：“吾奉主公点差巡海夜叉，怎骂我是畜生？
fēn shuǐ yī yuè tiào shàng àn lái wàng nǎ zhà dǐng shàng yī fǔ pī lái
”分水一跃，跳上岸来，望哪咤顶上一斧劈来。
nǎ zhà zhèng chì shēn zhàn lì jiàn yè chā lái de yǒng měng jiāng shēn duǒ guò bǎ yòu shǒu tào de qián kūn quān wàng kōng zhōng yī jǔ
哪咤正赤身站立，见夜叉来得勇猛，将身躲过，把右手套的乾坤圈望空中一举。
cǐ bǎo yuán xì kūn lún shān yù xū gōng suǒ cì tài yǐ zhēn rén zhèn jīn guāng dòng zhī wù yè chā nà lǐ jīng de qǐ nà bǎo dǎ jiāng xià lái zhèng luò zài yè chā tóu shàng zhǐ dǎ dī nǎo jiāng bèng liú jí sǐ yú àn shàng
此宝原系昆仑山玉虚宫所赐太乙真人镇金光洞之物，夜叉那里经得起，那宝打将下来，正落在夜叉头上，只打的脑浆迸流，即死于岸上。
nǎ zhà xiào yuē bǎ wǒ de qián kūn quān dōu wū le
哪咤笑曰：“把我的乾坤圈都污了。
fù dào shí shàng zuò xià xǐ nà quān zi
”复到石上坐下，洗那圈子。
shuǐ jīng gōng rú hé jīng de qǐ cǐ èr bǎo zhèn hàn xiǎn xiē r bǎ gōng diàn jù huàng dào le
水晶宫如何经得起此二宝震撼，险些儿把宫殿俱愰倒了。
áo guāng yuē yè chā qù tàn shì wèi huí zěn de zhè děng xiōng è
敖光曰：“夜叉去探事未回，怎的这等凶恶！
zhèng shuō huà jiān zhī jiàn lóng bīng lái bào yè chā li gèn bèi yī hái tóng dǎ sǐ zài lù dì tè qǐ lóng jūn zhī dào
”正说话间，只见龙兵来报：“夜叉李艮被一孩童打死在陆地，特启龙君知道。
áo guāng dà jīng li gèn nǎi líng xiāo diàn yù bǐ diǎn chà de shuí gǎn dǎ sǐ
”敖光大惊：“李艮乃灵霄殿御笔点差的，谁敢打死？
áo guāng chuán lìng diǎn lóng bīng dài wú qīn qù kàn shì hé rén
”敖光传令：“点龙兵，待吾亲去，看是何人！
huà wèi liǎo zhī jiàn lóng wáng sān tài zi áo bǐng chū lái kǒu chēng fù wáng wèi hé dà nù
”话未了，只见龙王三太子敖丙出来，口称：“父王，为何大怒？
áo guāng jiāng li gèn dǎ sǐ de shì shuō le yī biàn
”敖光将李艮打死的事说了一遍。
sān tài zǐ yuē fù wáng qǐng ān
三太子曰：“父王请安。
hái ér chū qù ná lái biàn shì
孩儿出去拿来便是。
máng diào lóng bīng shàng le bī shuǐ shòu tí huà gān jǐ jìng chū shuǐ jīng gōng lái
”忙调龙兵，上了逼水兽，提画杆戟，径出水晶宫来。
fēn kāi shuǐ shì làng rú shān dào bō tāo héng shēng píng dì shuǐ zhǎng shù chǐ
分开水势，浪如山倒，波涛横生，平地水长数尺。
nǎ zhà qǐ shēn kàn zhe shuǐ yán yuē hǎo dà shuǐ
哪咤起身看着水，言曰：“好大水！
hǎo dà shuǐ
好大水！
zhī jiàn bō làng zhōng xiàn yī shuǐ shòu shòu shàng zuò kàn yī rén quán zhuāng fú sè chí jǐ xiāo xióng dà jiào yuē shì shèn rén dǎ sǐ wǒ xún hǎi yè chā li gèn
”只见波浪中现一水兽，兽上坐看一人，全装服色，持戟骁雄，大叫曰：“是甚人打死我巡海夜叉李艮？
nǎ zhà yuē shì wǒ
”哪咤曰：“是我。
áo bǐng yī jiàn wèn yuē nǐ shì shuí rén
”敖丙一见，问曰：“你是谁人？
nǎ zhà dá yuē wǒ nǎi chén táng guān lǐ jìng dì sān zi nǎ zhà shì yě
”哪咤答曰：“我乃陈塘关李靖第三子哪咤是也。
ǎn fù qīn zhèn shǒu cǐ jiān nǎi yī zhèn zhī zhǔ
俺父亲镇守此间，乃一镇之主。
wǒ zài cǐ bì shǔ xǐ zǎo yǔ tā wú gān
我在此避暑洗澡，与他无干；
tā lái mà wǒ wǒ dǎ sǐ le tā yě wú fáng
他来骂我，我打死了他，也无妨。
sān tài zi áo bǐng dà jīng yuē hǎo pō zéi
”三太子敖丙大惊曰：“好泼贼！
yè chā li gèn nǎi tiān wáng diàn chà nǐ gǎn dà dǎn jiāng tā dǎ sǐ shàng gǎn sā pō luàn yán
夜叉李艮乃天王殿差，你敢大胆将他打死，尚敢撒泼乱言！
tài zǐ jiāng zhòu jǐ biàn cì lái qǔ nǎ zhà
”太子将昼戟便刺，来取哪咤。
nǎ zhà shǒu wú cùn tiě bǎ shǒu yī dī zǎn jiāng guò qù shǎo dài dòng shǒu nǐ shì hé rén
哪咤手无寸铁，把手一低，攒将过去：“少待动手，你是何人？
tōng gè xìng míng wǒ yǒu dào li
通个姓名，我有道理。
áo bǐng yuē gū nǎi dōng hǎi lóng jūn sān tài zi áo bǐng shì yě
”敖丙曰：“孤乃东海龙君三太子敖丙是也。
nǎ zhà xiào yuē nǐ yuán lái shì áo guāng zhī zǐ
”哪咤笑曰：“你原来是敖光之子。
nǐ wàng zì zūn dà
你妄自尊大。
ruò nǎo le wǒ lián nǐ nà lǎo ní qiū dōu ná chū lái bǎ pí yě bō le tā de
若恼了我，连你那老泥鳅都拿出来，把皮也剥了他的。
sān tài zi dà jiào yī shēng qì shā wǒ
”三太子大叫一声：“气杀我！
hǎo pō zéi
好泼贼！
zhè děng wú lǐ
这等无礼！
yòu yī jǐ cì lái
”又一戟刺来。
nǎ zhà jí le bǎ qī chǐ hùn tiān líng wàng kōng yī zhǎn shì huǒ kuài qiān tuán wǎng xià yī guǒ jiāng sān tài zi guǒ xià bī shuǐ shòu lái
哪咤急了，把七尺混天绫望空一展，似火块千团，往下一裹，将三太子裹下逼水兽来。
nǎ zhà qiǎng yī bù gǎn shàng qù yī jiǎo tà zhù áo bǐng de jǐng xiàng tí qǐ qián kūn quān zhào dǐng mén yī xià bǎ sān tài zi de yuán shēn dǎ chū shì yī tiáo lóng zài dì shàng tǐng zhí
哪咤抢一步赶上去，一脚踏住敖丙的颈项，提起乾坤圈，照顶门一下，把三太子的元身打出，是一条龙，在地上挺直。
nǎ zhà yuē dǎ chū zhè xiǎo lóng de běn xiàng lái le
哪咤曰：“打出这小龙的本像来了。
yě bà bǎ tā de jīn chōu qù zuò yī tiáo lóng jīn tāo yǔ ǎn fù qīn shù jiǎ
也罢，把他的筋抽去，做一条龙筋绦与俺父亲束甲。
nǎ zhà bǎ sān tài zi de jīn chōu le jìng dài jìn guān lái
”哪咤把三太子的筋抽了，径带进关来。
bǎ jiā jiāng xià de hún shēn gǔ ruǎn jīn sū tuǐ màn nán xíng āi dào shuài fǔ mén qián
把家将吓得浑身骨软筋酥，腿慢难行，挨到帅府门前。
nǎ zhà lái jiàn mǔ fū rén
哪咤来见母夫人。
fū rén yuē wǒ r nǐ wǎng nà lǐ shuǎ zǐ biàn qù zhè bàn rì
夫人曰：“我儿，你往那里耍子，便去这半日？
nǎ zhà yuē guān wài xián xíng bù jué lái chí
”哪咤曰：“关外闲行，不觉来迟。
nǎ zhà shuō ba wǎng hòu yuán qù le
”哪咤说罢，往后园去了。
qiě shuō lǐ jìng cāo yǎn huí lái fā fàng zuǒ yòu zì xiè yī jiǎ zuò yú hòu táng
且说李靖操演回来，发放左右，自卸衣甲，坐于后堂。
yōu sī zhòu wáng shī zhèng bī fǎn tiān xià sì bǎi zhū hóu rì jiàn shēng mín tú tàn zhèng zài nà lǐ fán nǎo
忧思纣王失政，逼反天下四百诸侯，日见生民涂炭，正在那里烦恼。
qiě shuō áo guāng zài shuǐ jīng gōng zhǐ tīng de lóng bīng lái bào shuō chén táng guān lǐ jìng zhī zǐ nǎ zhà bǎ sān tài zi dǎ sǐ lián jīn dōu chōu qù le
且说敖光在水晶宫，只听得龙兵来报说：“陈塘关李靖之子哪咤把三太子打死，连筋都抽去了。
áo guāng tīng bào dà jīng yuē wú r nǎi xìng yún bù yǔ zī shēng wàn wù zhèng shén zěn shuō dǎ sǐ le
”敖光听报，大惊曰：“吾儿乃兴云布雨滋生万物正神，怎说打死了！
lǐ jìng nǐ zài xī kūn lún xué dào wú yǔ nǐ yě yǒu yī bài zhī jiāo
李靖，你在西昆仑学道，吾与你也有一拜之交；
nǐ gǎn zòng zi wèi fēi jiāng wǒ ér zi dǎ sǐ zhè yě shì bǎi shì zhī yuān zěn gǎn yòu jiāng wǒ ér zi jīn dōu chōu le
你敢纵子为非，将我儿子打死，这也是百世之冤，怎敢又将我儿子筋都抽了！
yán zhī tòng xīn qiè gǔ
言之痛心切骨！
áo guāng dà nù hèn bù néng jí yǔ qí zi bào chóu suí huà yī xiù shì jìng wǎng chén táng guān lái
”敖光大怒，恨不能即与其子报仇，随化一秀士，径往陈塘关来。
zhì yú shuài fǔ duì mén guān yuē nǐ yǔ wǒ chuán bào yǒu gù rén áo guāng bài fǎng
至于帅府，对门官曰：“你与我传报，有故人敖光拜访。
jūn zhèng guān jìn nèi tīng bǐng yuē qǐ lǎo yé wài yǒu gù rén áo guāng bài fǎng
”军政官进内厅禀曰：“启老爷：外有故人敖光拜访。
lǐ jìng yuē wú xiōng yī bié duō nián jīn rì xiāng féng zhēn shì tiān xìng
”李靖曰：“吾兄一别多年，今日相逢，真是天幸。
máng zhěng yī lái yíng
”忙整衣来迎。
áo guāng zhì dà tīng shī lǐ zuò xia
敖光至大厅，施礼坐下。
lǐ jìng jiàn áo guāng yī liǎn nù sè fāng yù dòng wèn zhī jiàn áo guāng yuē li xián dì nǐ shēng de hǎo ér zi
李靖见敖光一脸怒色，方欲动问，只见敖光曰：“李贤弟，你生的好儿子！
lǐ jìng xiào dá yuē zhǎng xiōng duō nián wèi huì jīn rì qí féng zhēn shì tiān xìng hé gù tū fā cǐ yán
”李靖笑答曰：“长兄，多年未会，今日奇逢，真是天幸，何故突发此言？
ruò lùn xiǎo dì zhǐ yǒu sān zi zhǎng yuē jīn zhà cì yuē mù zhà sān yuē nǎ zhà jù bài míng shān dào dé zhī shì wèi shī suī wèi jiàn hǎo yì bú shì wú lài zhī bèi
若论小弟，止有三子：长曰金咤，次曰木咤，三曰哪咤，俱拜名山道德之士为师，虽未见好，亦不是无赖之辈。
zhǎng xiōng mò yào cuò jiàn
长兄莫要错见。
áo guāng yuē xián dì nǐ cuò jiàn le wǒ qǐ cuò jiàn
”敖光曰：“贤弟，你错见了，我岂错见！
nǐ de ér zi zài jiǔ wān hé xǐ zǎo bù zhī yòng hé fǎ shù jiāng wǒ shuǐ jīng gōng jī hū zhèn dào
你的儿子在九湾河洗澡，不知用何法术，将我水晶宫几乎震倒。
wǒ chà yè chā lái kàn biàn jiāng wǒ yè chā dǎ sǐ
我差夜叉来看，便将我夜叉打死。
wǒ dì sān zǐ lái kàn yòu jiāng wǒ dì sān tài zǐ dǎ sǐ hái bǎ tā jīn dōu chōu le lái
我第三子来看，又将我第三太子打死，还把他筋都抽了来。
áo guāng shuō zhì cǐ bù jué xīn suān bó rán dà nù yuē nǐ hái shuō bù xiǎo shì hù duǎn de huà
……”敖光说至此，不觉心酸，勃然大怒曰：“你还说不晓事护短的话！
lǐ jìng máng péi xiào dá yuē bú shì wǒ jiā xiōng cuò guài le wǒ
”李靖忙陪笑答曰：“不是我家，兄错怪了我。
wǒ zhǎng zǐ zài jiǔ lóng shān xué yì
我长子在九龙山学艺；
èr zi zài jiǔ gōng shān xué yì
二子在九宫山学艺；
sān zi qī suì dà mén bù chū cóng hé chù zuò chū zhè děng dà shì lái
三子七岁，大门不出，从何处做出这等大事来？
áo guāng yuē biàn shì nǐ dì sān zi nǎ zhà dǎ dī
”敖光曰：“便是你第三子哪咤打的！
lǐ jìng yuē zhēn shì yì shì fēi cháng
”李靖曰：“真是异事非常。
zhǎng xiōng bù bì xìng jí dài wǒ jiào tā chū lái nǐ kàn
长兄不必性急，待我教他出来你看。
lǐ jìng wǎng hòu táng lái
”李靖往后堂来。
yīn fū rén wèn yuē hé rén zài tīng shàng
殷夫人问曰：“何人在厅上？
lǐ jìng yuē gù yǒu áo guāng
”李靖曰：“故友敖光。
bù zhī hé rén dǎ sǐ tā sān tài zi shuō shì nǎ zhà dǎ dī
不知何人打死他三太子，说是哪咤打的。
rú jīn jiào tā chū qù yǔ tā rèn
如今叫他出去与他认。
nǎ zhà jīn zài nà lǐ
哪咤今在那里？
yīn fū rén zì sī zhī jīn rì chū mén rú hé zuò chū zhè děng shì lái
”殷夫人自思：“只今日出门，如何做出这等事来？
bù gǎn huí yán zhǐ shuō zài hòu yuán lǐ miàn
”不敢回言，只说：“在后园里面。
lǐ jìng jìng jìn hòu yuán lái jiào nǎ zhà zài nà lǐ
”李靖径进后园来叫：“哪咤在那里？
jiào le bàn ge shí chén bù yīng
”叫了半个时辰不应。
lǐ jìng jìng zǒu dào hǎi táng xuān lái jiàn mén yòu guān zhù
李靖径走到海棠轩来，见门又关住。
lǐ jìng zài mén kǒu dà jiào nǎ zhà zài lǐ miàn tīng jiàn máng kāi mén lái jiàn fù qīn
李靖在门口大叫，哪咤在里面听见，忙开门来见父亲。
lǐ jìng biàn wèn wǒ r nǐ zài cǐ zuò hé shì
李靖便问：“我儿，你在此作何事？
nǎ zhà duì yuē hái ér jīn rì wú shì chū guān zhì jiǔ wān hé wán shuǎ ǒu yīn yán rè xià shuǐ xǐ gè zǎo
”哪咤对曰：“孩儿今日无事出关，至九湾河顽耍，偶因炎热，下水洗个澡。
pǒ nài yǒu gè yè chā li gèn hái ér yòu bù rě tā tā bǎi bān mà wǒ hái ná fǔ lái pī wǒ
叵耐有个夜叉李艮，孩儿又不惹他，他百般骂我，还拿斧来劈我。
shì hái ér yī quān dǎ sǐ le
是孩儿一圈打死了。
bù zhī yòu yǒu gè shèn me sān tài zi jiào zuò áo bǐng chí huà jǐ cì wǒ
不知又有个甚么三太子叫做敖丙，持画戟刺我。
bèi wǒ bǎ hùn tiān líng guǒ tā shàng àn yī jiǎo tà zhù jǐng xiàng yě shì yī quān bù yì dǎ chū yī tiáo lóng lái
被我把混天绫裹他上岸，一脚踏住颈项，也是一圈，不意打出一条龙来。
hái ér xiǎng lóng jīn zuì guì qì yīn cǐ shàng chōu le tā de jīn lái zài cǐ dǎ yī tiáo lóng jīn tāo yǔ fù qīn shù jiǎ
孩儿想龙筋最贵气，因此上抽了他的筋来，在此打一条龙筋绦，与父亲束甲。
jiù bǎ lǐ jìng zhǐ xià de zhāng kǒu rú chī jié shé bù yǔ
”就把李靖只吓得张口如痴，结舌不语；
bàn shǎng dà jiào yuē hǎo yuān jiā
半晌，大叫曰：“好冤家！
nǐ rě xià wú yá zhī huò
你惹下无涯之祸。
nǐ kuài chū qù jiàn nǐ bó fù zì huí tā huà
你快出去见你伯父，自回他话。
nǎ zhà yuē fù qīn fàng xīn bù zhī zhě bù zuò zuì jīn yòu bù céng dòng tā de tā yào yuán wù zài cǐ dài hái ér jiàn tā qù
”哪咤曰：“父亲放心，不知者不坐罪，筋又不曾动他的，他要，元物在此，待孩儿见他去。
nǎ zhà jí zǒu lái zhì dà tīng shàng qián shī lǐ kǒu chēng bó fù xiǎo zhí bù zhī yī shí shī cuò wàng bó fù shù zuì
哪咤急走来至大厅，上前施礼，口称：“伯父，小侄不知，一时失错，望伯父恕罪。
yuán jīn jiāo fù míng bái fēn háo wèi dòng
元筋交付明白，分毫未动。
áo guāng jiàn wù shāng qíng duì lǐ jìng yuē nǐ shēng chū zhè děng è zǐ nǐ shì cái hái shuō wǒ cuò le
”敖光见物伤情，对李靖曰：“你生出这等恶子，你适才还说我错了。
jīn tā zì jǐ gòng rèn zhǐ nǐ yì shàng kě guò de qù
今他自己供认，只你意上可过的去！
kuàng wú zǐ zhě zhèng shén yě
况吾子者，正神也；
yè chā li gèn yì xì yù bǐ diǎn chà
夜叉李艮亦系御笔点差；
qǐ de nǐ fù zǐ wú gù shàn xíng dǎ sǐ
岂得你父子无故擅行打死！
wǒ míng rì zòu shàng yù dì wèn nǐ de shī fu yào nǐ
我明日奏上玉帝，问你的师父要你！
áo guāng jìng yáng cháng qù le
”敖光径扬长去了。
lǐ jìng dùn zú fàng shēng dà kū zhè huò bù xiǎo
李靖顿足放声大哭：“这祸不小！
fū rén tīng jiàn qián tíng bēi kū máng wèn zuǒ yòu shì ér shì ér huí bào yuē jīn rì sān gōng zǐ yīn yóu wán dǎ sǐ lóng wáng sān tài zi
”夫人听见前庭悲哭，忙问左右侍儿，侍儿回报曰：“今日三公子因游玩，打死龙王三太子。
shì cái lóng wáng yǔ lǎo yé xī biàn míng rì yào zòu zhǔn tiān tíng
适才龙王与老爷析辨，明日要奏准天庭。
bù zhī lǎo yé wèi hé tí kū
不知老爷为何啼哭。
fū rén zháo máng jí zhì qián tíng lái kàn lǐ jìng
”夫人着忙，急至前庭，来看李靖。
lǐ jìng jiàn fū rén lái máng zhǐ lèi hèn yuē wǒ lǐ jìng qiú xiān wèi chéng shéi zhī nǐ shēng xià zhè yàng hǎo ér zi rě cǐ miè mén zhī huò
李靖见夫人来，忙止泪，恨曰：“我李靖求仙未成，谁知你生下这样好儿子，惹此灭门之祸！
lóng wáng nǎi shī yǔ zhèng shén tā wàng xíng shā hài
龙王乃施雨正神，他妄行杀害；
míng rì yù dì zhǔn zòu shī xíng wǒ hé nǐ duō zé sān rì shǎo zé liǎng cháo jù wèi dāo xià zhī guǐ
明日玉帝准奏施行，我和你多则三日，少则两朝，俱为刀下之鬼！
shuō ba yòu kū qíng shén cǎn qiē
”说罢又哭，情甚惨切。
fū rén yì lèi rú yǔ xià zhǐ nǎ zhà ér yán yuē wǒ huái nǐ sān nián líng liù gè yuè fāng cái shēng nǐ bù zhī shòu le duō shǎo kǔ xīn
夫人亦泪如雨下，指哪咤而言曰：“我怀你三年零六个月，方才生你，不知受了多少苦辛。
shéi zhī nǐ shì miè mén jué hù zhī huò gēn yě
谁知你是灭门绝户之祸根也！
nǎ zhà jiàn fù mǔ kū qì lì shēn bù ān shuāng xī guì xià yán yuē diē diē mǔ qīn hái ér jīn rì shuō le ba
”哪咤见父母哭泣，立身不安，双膝跪下，言曰：“爹爹，母亲，孩儿今日说了罢。
wǒ bú shì fán fū sú zǐ wǒ shì gàn yuán shān jīn guāng dòng tài yǐ zhēn rén dì zǐ
我不是凡夫俗子，我是干元山金光洞太乙真人弟子。
cǐ bǎo jiē xì shī fu suǒ cì liào áo guāng zěn de bù dé wǒ
此宝皆系师父所赐，料敖光怎的不得我。
wǒ rú jīn wǎng gàn yuán shān shàng wèn wǒ shī zūn bì yǒu zhǔ yì
我如今往干元山上，问我师尊，必有主意。
cháng yán dào yì rén zuò shì yì rén dāng
常言道：‘一人做事一人当。
qǐ gǎn lián lěi fù mǔ
’岂敢连累父母？
nǎ zhà chū le fǔ mén zhuā yī bǎ tǔ wàng kōng yī sǎ jì rán wú yǐng
”哪咤出了府门，抓一把土，望空一洒，寂然无影。
cǐ shì shēng lái gēn běn jiè tǔ dùn wǎng gàn yuán shān lái
此是生来根本，借土遁往干元山来。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
gàn yuán shān shàng kòu wú shēng sù shuō áo guāng dōng hǎi qíng
干元山上叩吾生，诉说敖光东海情。
bǎo dé mén qián shī fǎ lì fāng zhī xiān shù bù xū míng
宝德门前施法力，方知仙术不虚名。
huà shuō nǎ zhà jiè tǔ dùn lái zhì gàn yuán shān jīn guāng dòng hou shī fǎ zhǐ
话说哪咤借土遁来至干元山金光洞，候师法旨。
jīn xiá tóng ér máng qǐ shī fu shī xiōng hou fǎ zhǐ
金霞童儿忙启师父：“师兄候法旨。
tài yǐ zhēn rén yuē zhe tā jìn lái
”太乙真人曰：“着他进来。
jīn xiá tóng zǐ zhì dòng mén duì nǎ zhà yuē shī fu mìng nǐ jìn qù
”金霞童子至洞门对哪咤曰：“师父命你进去。
nǎ zhà zhì bì yóu chuáng dǎo shēn xià bài
”哪咤至碧游床倒身下拜。
zhēn rén wèn yuē nǐ bù zài chén táng guān dào cǐ yǒu hé huà shuō
真人问曰：“你不在陈塘关，到此有何话说？
nǎ zhà yuē qǐ lǎo shī méng ēn jiàng shēng chén táng jīn yǐ qī zài
”哪咤曰：“启老师：蒙恩降生陈塘，今已七载。
zuó rì ǒu dào jiǔ wān hé xǐ zǎo bù yì áo guāng zǐ áo bǐng jiāng è yǔ shāng rén dì zǐ yī shí nù fà jiāng tā shāng le xìng mìng
昨日偶到九湾河洗澡，不意敖光子敖丙将恶语伤人，弟子一时怒发，将他伤了性命。
jīn áo guāng yù zòu tiān tíng fù mǔ jīng huāng dì zǐ xīn shén bù ān wú mén kě jiù zhǐ de shàng shān kěn qiú lǎo shī shè dì zǐ wú zhī zhī zuì wàng qí chuí jiù
今敖光欲奏天庭，父母惊慌，弟子心甚不安，无门可救，只得上山，恳求老师，赦弟子无知之罪，望祈垂救。
zhēn rén zì sī yuē suī rán nǎ zhà wú zhī wù shāng áo bǐng zhè shì tiān shù
”真人自思曰：“虽然哪咤无知，误伤敖丙，这是天数。
jīn áo guāng suī shì lóng zhōng zhī wáng zhǐ shì bù yǔ xìng yún rán shàng tiān chuí xiàng qǐ de tuī wèi bù zhī
今敖光虽是龙中之王，只是布雨兴云，然上天垂象，岂得推为不知！
yǐ cǐ yī xiǎo shì gàn dú tiān tíng zhēn shì bù ān shì tǐ
以此一小事干渎天庭，真是不谙事体！
máng jiào nǎ zhà guò lái nǐ bǎ yī shang jiě kāi
”忙叫：“哪咤过来，你把衣裳解开。
zhēn rén yǐ shǒu zhǐ zài nǎ zhà qián xiōng huà le yī dào fú lù fēn fù nǎ zhà nǐ dào bǎo dé mén rú cǐ rú cǐ
”真人以手指在哪咤前胸画了一道符录，吩咐哪咤：“你到宝德门……如此如此。
shì wán hòu nǐ huí dào chén táng guān yǔ nǐ fù mǔ shuō ruò yǒu shì hái yǒu shī fu jué bù gān ài fù mǔ
事完后，你回到陈塘关与你父母说，若有事，还有师父，决不干碍父母。
nǐ qù ba
你去罢。
nǎ zhà lí le gàn yuán shān jìng wǎng bǎo dé mén lái
哪咤离了干元山，径往宝德门来。
zhèng shì tiān gōng yì jǐng fēi fán xiàng zǐ wù hóng yún zhào bì kōng
正是天宫异景非凡像，紫雾红云罩碧空。
dàn jiàn shàng tiān dà bù xiāng tóng
但见上天，大不相同：
chū dēng shàng jiè zhà jiàn tiān táng jīn guāng wàn dào tǔ hóng ní ruì qì qiān tiáo pēn zǐ wù
初登上界，乍见天堂，金光万道吐红霓，瑞气千条喷紫雾。
zhī jiàn nà nán tiān mén bì chén chén liú lí zào jiù míng huǎng huǎng bǎo dǐng zhuāng chéng
只见那南天门：碧沉沉瑠璃造就，明晃晃宝鼎妆成。
liǎng páng yǒu sì gēn dà zhù zhù shàng pán rào de shì xìng yún bù wù chì xū lóng
两旁有四根大柱，柱上盘绕的是兴云布雾赤须龙；
zhèng zhōng yǒu èr zuò yù qiáo qiáo shàng zhàn lì de shì cǎi yǔ líng kōng dān dǐng fèng
正中有二座玉桥，桥上站立的是彩羽凌空丹顶凤。
míng xiá càn làn yìng tiān guāng bì wù méng lóng zhē dòu rì
明霞灿烂映天光，碧雾朦胧遮斗日。
tiān shàng yǒu sān shí sān zuò xiān gōng yí yún gōng kūn bō gōng zǐ xiāo gōng tài yáng gōng tài yīn gōng huà lè gōng yī gōng gōng jí tūn jīn xiè zhì
天上有三十三座仙宫：遗云宫、昆波宫、紫霄宫、太阳宫、太阴宫、化乐宫，一宫宫脊吞金獬豸；
yòu yǒu qī shí èr zhòng bǎo diàn nǎi cháo huì diàn líng xū diàn bǎo guāng diàn jù xian diàn chuán zòu diàn yī diàn diàn zhù liè yù qí lín shòu xīng tái lù xīng tái fú xīng tái tái xià yǒu qiān qiān nián bù xiè qí huā
又有七十二重宝殿：乃朝会殿、凌虚殿、宝光殿、聚仙殿、传奏殿，一殿殿柱列玉麒麟，寿星台、禄星台、福星台，台下有千千年不卸奇花；
liàn dān lú bā guà lú shuǐ huǒ lú lú zhōng yǒu wàn wàn zǎi cháng qīng xiù cǎo
炼丹炉、八卦炉、水火炉，炉中有万万载常青绣草。
cháo shèng diàn zhōng jiàng shā yī jīn xiá càn làn
朝圣殿中绛纱衣，金霞灿烂；
tóng tíng jiē xià fú róng guān jīn bì huī huáng
彤廷堦下芙蓉冠，金碧辉煌。
líng xiāo bǎo diàn jīn dīng zǎn yù hù
灵霄宝殿，金钉攒玉户；
jī shèng lóu qián cǎi fèng wǔ zhū mén
积圣楼前，彩凤舞朱门。
fú dào huí láng chǔ chù líng lóng tī tòu
伏道回廊，处处玲珑剔透；
sān yán sì cù
三檐四簇；
céng céng lóng fèng áo xiáng
层层龙凤翱翔。
shàng miàn yǒu zǐ wēi wēi míng huàng huàng yuán diū diū guāng zhuó zhuó liàng zhēng zhēng de hú lú dǐng
上面有紫巍巍，明愰愰、圆丢丢、光灼灼、亮铮铮的葫芦顶；
zuǒ yòu shì jǐn cù cù mì céng céng xiǎng dīng dīng dī liū liū míng lǎng lǎng de yù pèi shēng
左右是紧簇簇、密层层、响叮叮、滴溜溜、明朗朗的玉佩声。
zhèng shì tiān guān yì wù bān bān yǒu shì shàng rú tā jiàn jiàn xī
正是：天官异物般般有，世上如他件件稀。
jīn què yín luán bìng zǐ fǔ qí huā yì cǎo jì yáo tiān
金阙银鸾并紫府，奇花异草暨瑶天。
cháo wáng yù tù tán biān guò
朝王玉兔坛边过；
cān shèng jīn wū zhe dǐ fēi
参圣金乌着底飞。
ruò rén yǒu fú lái tiān jìng bù duò rén jiān miǎn wū ní
若人有福来天境，不堕人间免污泥。
nǎ zhà dào le bǎo dé mén lái de shàng zǎo bú jiàn áo guāng
哪咤到了宝德门，来的尚早，不见敖光；
yòu jiàn tiān gōng gè mén wèi kāi nǎ zhà zhàn lì zài jù xiān mén xià
又见天宫各门未开，哪咤站立在聚仙门下。
bù duō shí zhī jiàn áo guāng cháo fú dīng dāng jìng zhì nán tiān mén
不多时，只见敖光朝服叮当，径至南天门。
zhī jiàn nán tiān mén wèi kāi
只见南天门未开。
áo guāng yuē lái zǎo le huáng jīn lì shì hái bù céng zhì bù miǎn zài cǐ jiān děng hòu
敖光曰：“来早了，黄巾力士还不曾至，不免在此间等候。
nǎ zhà kàn jiàn áo guāng
”哪咤看见敖光；
áo guāng kàn bú jiàn nǎ zhà
敖光看不见哪咤。
nǎ zhà shì tài yǐ zhēn rén zài tā qián xīn huà le fú lù míng yuē yǐn shēn fú gù cǐ áo guāng kàn bú jiàn nǎ zhà
──哪咤是太乙真人在他前心画了符箓，名曰：“隐身符”，故此敖光看不见哪咤。
nǎ zhà kàn jiàn áo guāng zài cǐ děng hòu xīn zhōng dà nù sā kāi dà bù tí qǐ shǒu zhōng qián kūn quān bǎ áo guāng hòu xīn yī quān dǎ le gè è hǔ pū shí diē dǎo zài dì
哪咤看见敖光在此等候，心中大怒，撒开大步，提起手中乾坤圈，把敖光后心一圈，打了个饿虎扑食，跌倒在地。
nǎ zhà gǎn shàng qù yī jiǎo tà zhù hòu xīn
哪咤赶上去，一脚踏住后心。
bù zhī áo guāng xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知敖光性命如何，且听下回分解。