lù yā xiàn jì shè gōng míng
陆压献计射公明
shī yuē
诗曰：
zhōu jiā kāi guó yìng tiān fú hé pà qū qū dìng hǎi zhū
周家开国应天符，何怕区区定海珠。
lù yā yǒu shū néng shè yǐng
陆压有书能射影；
gōng míng wú jì bì tóu lú
公明无计庇头颅。
yīng zhī huàn huà duō qí shì shuí xìn xiōng cán huó dú fū
应知幻化多奇士，谁信凶残活独夫。
wén zhòng niǔ tiān yuán wéi zhǔ zhōng gān liú xiàng zài lóng tú
闻仲扭天原为主，忠肝留向在龙图。
huà shuō gōng míng jì qǐ jīn jiāo jiǎn cǐ jiǎn nǎi shì liǎng tiáo jiāo lóng cǎi tiān dì líng qì shòu rì yuè jīng huá qǐ zài kōng zhōng tǐng zhé shàng xià xiáng yún hù tǐ tóu jiāo tóu rú jiǎn wěi jiāo wěi rú gǔ bù pà nǐ dé dào shén xiān yī zhá liǎng duàn
话说公明祭起金蛟剪──此剪乃是两条蛟龙，采天地灵气，受日月精华，起在空中，挺折上下，祥云护体，头交头如剪，尾交尾如股，不怕你得道神仙，一闸两段。
nà shí qǐ zài kōng zhōng wǎng xià zhá lái
──那时起在空中，往下闸来。
rán dēng máng le méi huā lù jiè mù dùn qù le
燃灯忙了梅花鹿，借木遁去了。
bǎ méi huā lù yī zhá liǎng duàn
──把梅花鹿一闸两段。
gōng míng nù qì bù xī zàn huí lǎo yíng
公明怒气不息，暂回老营。
bù tí
不提。
qiě shuō rán dēng táo huí lú peng zhòng xian jiē zhe wèn jīn jiāo jiǎn de yuán gù
且说燃灯逃回芦篷，众仙接着，问金蛟剪的原故。
rán dēng yáo tóu yuē hào lì hài
燃灯摇头曰：“好利害！
qǐ zài kōng zhōng rú èr lóng jiǎo jié
起在空中，如二龙绞结；
là xià lái lì rèn yì bān
落下来，利刃一般。
wǒ jiàn shì bù hǎo yù xiān jiè mù dùn zǒu le
我见势不好，预先借木遁走了。
kě xī bǎ wǒ de méi huā lù yī zhá liǎng duàn
可惜把我的梅花鹿一闸两段！
zhòng dào rén tīng shuō jù gè xīn hán gòng yì jiāng hé fǎ kě shī
”众道人听说，俱各心寒，共议将何法可施。
zhèng yì jiān nǎ zhà shàng peng lái qǐ lǎo shī yǒu yī dào zhě qiú jiàn
正议间，哪咤上篷来：“启老师：有一道者求见。
rán dēng dào qǐng lái
”燃灯道：“请来。
nǎ zhà xià peng duì dào rén yuē lǎo shī yǒu qǐng
”哪咤下篷对道人曰：“老师有请。
zhè dào rén shàng de peng lái dǎ jī shǒu yuē liè wèi dào xiōng qǐng le
”这道人上得篷来，打稽首曰：“列位道兄请了！
rán dēng yǔ zhòng dào rén jù rèn bù dé cǐ rén
”燃灯与众道人俱认不得此人。
rán dēng xiào róng wèn yuē dào yǒu shì nà zuò míng shān
燃灯笑容问曰：“道友是那座名山？
hé chǔ dòng fǔ
何处洞府？
dào rén yuē pín dào xián yóu wǔ yuè mèn xì sì hǎi wú nǎi yě rén yě
”道人曰：“贫道闲游五岳，闷戏四海，吾乃野人也。
wú yǒu gē wèi zhèng gē yuē
吾有歌为证，歌曰：
pín dào nǎi shì kūn lún kè shí qiáo nán pàn yǒu jiù zhái
贫道乃是昆仑客，石桥南畔有旧宅。
xiū xíng dé dào hùn yuán chū cái le cháng shēng zhī shùn nì
修行得道混元初，才了长生知顺逆。
xiū kuā lú nèi zǐ jīn dān xū zhī huǒ lǐ fén yù yè
休夸炉内紫金丹，须知火里焚玉液。
kuà qīng luán qí bái hè bù qù pán táo cān shòu lè bù qù xuán dōu bài lǎo jūn bù qù yù xū mén shàng nuò
跨青鸾，骑白鹤，不去蟠桃飧寿乐，不去玄都拜老君，不去玉虚门上诺。
sān shān wǔ yuè rèn wǒ yóu hǎi dǎo péng lái suí yì lè
三山五岳任我游，海岛蓬莱随意乐。
rén rén chēng wǒ wèi xian pǐ fù nèi yíng xū zì yǒu qíng
人人称我为仙癖，腹内盈虚自有情。
lù yā sǎn rén qīn dào cǐ xī qí yào fú zhào gōng míng
陆压散人亲到此，西岐要伏赵公明。
pín dào nǎi xī kūn lún xián rén xìng lù míng yā yīn wèi zhào gōng míng bǎo jiǎ miè zhēn yòu jiè jīn jiāo jiǎn xià shān yǒu shāng zhòng wèi dào xiōng
贫道乃西昆仑闲人，姓陆，名压，因为赵公明保假灭真，又借金蛟剪下山，有伤众位道兄。
tā zhǐ zhī dào shù wú qióng qǐ xiǎo de xuán zhōng gēng miào
他只知道术无穷，岂晓得玄中更妙？
gù cǐ pín dào tè lái huì tā yī huì
故此贫道特来会他一会。
guǎn jiào tā jīn jiāo jiǎn yě yòng bù chéng tā zì rán xiū yǐ
管教他金蛟剪也用不成，他自然休矣。
dāng rì dào rén mò zuò wú yán
”当日道人默坐无言。
cì rì zhào gōng míng chéng hǔ peng qián dà hū yuē rán dēng nǐ jì yǒu wú qióng miào dào rú hé zuó rì táo huí
次日，赵公明乘虎，篷前大呼曰：“燃灯，你既有无穷妙道，如何昨日逃回？
kě sù lái zǎo jué cí suī
可速来早决雌虽！
nǎ zhà bào shàng peng lái
”哪咤报上篷来。
lù yā yuē pín dào zì qù
陆压曰：“贫道自去。
dào rén xià de peng lái jìng zhì jūn qián
”道人下得篷来，径至军前。
zhào gōng míng hū jiàn yī ǎi dào rén dài yú wěi guān dà hóng páo yì xiāng cháng xū zuò gē ér lái gē yuē
赵公明忽见一矮道人，带鱼尾冠，大红袍，异相长须，作歌而来，歌曰：
yān xiá shēn chù fǎng xuán zhēn zuò xiàng shā tóu xǐ huàn chén
“烟霞深处访玄真，坐向沙头洗幻尘。
qī qíng liù yù xiāo mó jǐn bǎ gōng míng fù shuǐ liú rèn xiāo yáo zì zài xián shēn
七情六欲消磨尽，把功名付水流，任逍遥，自在闲身。
xún yě sǒu tóng chuí diào mì sāo rén gòng fù yín
寻野叟同垂钓，觅骚人共赋吟。
lè táo táo bié shì qián kūn
乐醄醄别是乾坤。
zhào gōng míng rèn bù dé wèn yuē lái de dào zhě hé rén
赵公明认不得，问曰：“来的道者何人？
lù yā yuē wú yǒu míng shì nǐ yě bù rèn de wǒ
”陆压曰：“吾有名，是你也不认得我。
wǒ yě fēi xian yě fēi shèng nǐ tīng wǒ dào lái
我也非仙，也非圣，你听我道来。
gē yuē
歌曰：
xìng shì fú yún yì sì fēng piāo liú sì hǎi bù dìng zōng
性似浮云意似风，飘流四海不定踪。
huò zài dōng yáng guān hào yuè huò lín nán hǎi yòu chéng lóng
或在东洋观皓月，或临南海又乘龙。
sān shān hǔ bào jù qí jǐn wǔ yuè qīng luán zú xià cóng
三山虎豹俱骑尽，五岳青鸾足下从。
bù fù guì bù zān yīng yù xū gōng lǐ yì wú míng
不富贵，不簪缨，玉虚宫里亦无名。
xuán dōu guān nèi táo zi shù zì zhuó sān bēi rèn wǒ xíng
玄都观内桃子树，自酌三杯任我行。
xǐ jiàng qí jú yāo xuán yǒu mèn zuò shān yán tīng lù míng
喜将棋局邀玄友，闷坐山岩听鹿鸣。
xián yín shī jù jīng tiān dì jìng lǐ yáo qín lè xìng qíng
闲吟诗句惊天地，静里瑶琴乐性情。
bù shí gāo míng kōng fèi lì wú jīn dào cǐ jué gōng míng
不识高名空费力，吾今到此绝公明。
pín dào nǎi xī kūn lún sǎn rén lù yā shì yě
贫道乃西昆仑散人陆压是也。
zhào gōng míng dà nù hǎo yāo dào
”赵公明大怒：“好妖道！
yān gǎn rú cǐ chū kǒu shāng rén qī wú tài shèn
焉敢如此出口伤人，欺吾太甚！
cuī hǔ tí biān lái qǔ
”催虎提鞭来取。
lù yā chí jiàn fù miàn jiāo hái
陆压持剑赴面交还。
wèi jí sān wǔ hé gōng míng jiāng jīn jiāo jiǎn jì zài kōng zhōng
未及三五合，公明将金蛟剪祭在空中。
lù yā guān zhī dà hū yuē lái de hǎo
陆压观之，大呼曰：“来的好！
huà yī dào cháng hóng ér qù
”化一道长虹而去。
gōng míng jiàn zǒu le lù yā nù qì bù xī yòu jiàn lú peng shàng rán dēng děng áng rán duān zuò gōng míng qiè chǐ ér huí
公明见走了陆压，怒气不息，又见芦篷上燃灯等昂然端坐，公明切齿而回。
qiě shuō lù yā táo guī cǐ fēi shì huì gōng míng zhàn shí kàn gōng míng xíng róng jīn rì guān zhī bà le
且说陆压逃归，此非是会公明战，实看公明形容，今日观之罢了。
qiān nián dào héng suí liú shuǐ jué zài dīng tóu qī jiàn shū
千年道行随流水，绝在钉头七箭书。
qiě shuō lù yā huí peng yǔ zhū dào yǒu xiāng jiàn
且说陆压回篷，与诸道友相见。
rán dēng wèn huì gōng míng yī shì rú hé
燃灯问：“会公明一事如何？
lù yā yuē nà zi zì yǒu chǔ zhì cǐ shì qǐng zi yá gōng zì xíng
”陆压曰：“衲子自有处治，此事请子牙公自行。
zi yá qiàn shēn
”子牙欠身。
lù yā jiē kāi huā lán qǔ chū yī fú shū shū xiě míng bái shàng yǒu fú yìn kǒu jué yī cǐ ér yòng kě wǎng qí shān lì yī yíng
陆压揭开花篮，取出一幅书，书写明白，上有符印口诀：“……依此而用，可往岐山立一营；
yíng nèi zhù yī tái
营内筑一台。
zhā yī cǎo rén
扎一草人；
rén shēn shàng shū zhào gōng míng sān zì tóu shàng yī zhǎn dēng zú xià yī zhǎn dēng
人身上书‘赵公明’三字，头上一盏灯，足下一盏灯。
zì bù gāng dòu shū fú jié yìn fén huà yī rì sān cì bài lǐ zhì èr shí yī rì zhī shí pín dào zì lái wǔ shí zhù nǐ gōng míng zì rán jué yě
自步罡斗，书符结印焚化，一日三次拜礼，至二十一日之时，贫道自来午时助你，公明自然绝也。
zi yá lǐng mìng qián wǎng qí shān àn chū sān qiān rén mǎ yòu lìng nán gōng shì wǔ jí qián qù ān zhì
子牙领命，前往岐山，暗出三千人马，又令南宫适、武吉前去安置。
zi yá hòu suí jūn zhì qí shān nán gōng shì zhù qǐ jiāng tái ān pái tíng dāng zhā yī cǎo rén yī fāng zhì dù
子牙后随军至岐山，南宫适筑起将台，安排停当，扎一草人，依方制度。
zi yá pī fà zhàng jiàn jiǎo bù gāng dòu shū fú jié yìn lián bài sān wǔ rì bǎ zhào gōng míng zhǐ bài dé xīn rú huǒ fā yì sì yóu jiān zǒu tóu wú lù zhàng qián zǒu dào zhàng hòu zhuā ěr náo sāi
子牙披发仗剑，脚步罡斗，书符结印，连拜三五日，把赵公明只拜得心如火发，意似油煎，走投无路，帐前走到帐后，抓耳挠腮。
wén tài shī jiàn gōng míng rú cǐ bù ān xīn zhōng shèn shì bù lè yì wú xīn lǐ lùn jūn qíng
闻太师见公明如此不安，心中甚是不乐，亦无心理论军情。
qiě shuō liè yàn zhèn zhǔ bái tiān jūn jìn yíng lái jiàn wén tài shī yuē zhào dào xiōng zhè děng wú qíng wú xù huǎng hū bù ān bù rú qiě liú zài yíng zhōng wú jiāng liè yàn zhèn qù huì chǎn jiào mén rén
且说“烈焰阵”主白天君进营来，见闻太师，曰：“赵道兄这等无情无绪，恍惚不安，不如且留在营中，吾将‘烈焰阵’去会阐教门人。
wén tài shī yù zǔ bái tiān jūn bái tiān jūn dà hū yuē shí zhèn zhī nèi wú yī zhèn chéng gōng rú jīn ruò zuò shì bù lǐ hé rì chéng gōng
”闻太师欲阻白天君，白天君大呼曰：“十阵之内无一阵成功，如今若坐视不理，何日成功！
suì bù tīng tài shī zhī yán zhuǎn shēn chū yíng zǒu rù liè yàn zhèn nèi
”遂不听太师之言，转身出营，走入‘烈焰阵’内。
zhōng shēng xiǎng chù bái tiān jūn chéng lù dà hū yú peng xià
钟声响处，白天君乘鹿大呼于篷下。
rán dēng tóng zhòng dào rén xià peng pái bān fāng cái chū lái wèi zēng zhàn dìng zhī jiàn bái tiān jūn dà jiào yù xū jiào xià shuí lái huì wú cǐ zhèn
燃灯同众道人下篷排班，方才出来，未曾站定，只见白天君大叫：“玉虚教下，谁来会吾此阵？
rán dēng gù zuǒ yòu wú yī rén dā yìng
”燃灯顾左右，无一人答应。
lù yā zài bàng wèn yuē cǐ zhèn hé míng
陆压在傍问曰：“此阵何名？
rán dēng yuē cǐ shì liè yàn zhèn
”燃灯曰：“此是‘烈焰阵’。
lù yā xiào yuē wú qù huì tā yī fān
”陆压笑曰：“吾去会他一番。
dào rén xiào tán zuò gē gē yuē
”道人笑谈作歌，歌曰：
yān xiá shēn chù yùn yuán gōng shuì xǐng máo lú rì yǐ hóng
“烟霞深处运元功，睡醒茅芦日已红。
fān shēn tiào chū chén āi jìng kěn bǎ gōng míng fù zhuǎn péng
翻身跳出尘埃境，肯把功名付转篷。
shòu yòng xiē míng yuè qīng fēng
受用些明月清风。
rén shì jiān táo míng shì
人世间，逃名士；
yún shuǐ zhōng zì zài wēng
云水中，自在翁；
kuà qīng luán yóu biàn shān fēng
跨青鸾游遍山峰。
lù yā gē ba
陆压歌罢。
bái tiān jūn yuē ěr shì hé rén
白天君曰：“尔是何人？
lù yā yuē nǐ jì shè cǐ zhèn zhèn nèi bì yǒu xuán miào chù
”陆压曰：“你既设此阵，阵内必有玄妙处。
wǒ pín dào nǎi shì lù yā tè lái huì nǐ
我贫道乃是陆压，特来会你。
tiān jūn dà nù zhàng jiàn lái qǔ
”天君大怒，仗剑来取。
lù yā yòng jiàn xiāng hái
陆压用剑相还。
wèi jí shù hé bái tiān jūn wàng zhèn nèi biàn zǒu
未及数合，白天君望阵内便走。
lù yā bù tīng zhōng shēng suí jí gǎn lái bái tiān jūn xià lù shàng tái jiāng sān shǒu hóng fān zhāo zhǎn
陆压不听钟声，随即赶来，白天君下鹿，上台，将三首红旛招展。
lù yā jìn zhèn jiàn kōng zhōng huǒ dì xià huǒ sān mèi huǒ sān huǒ jiāng lù yā wéi guǒ jū zhōng
陆压进阵，见空中火、地下火、三昧火，三火将陆压围裹居中。
tā bù zhī lù yā nǎi huǒ nèi zhī zhēn lí de zhī jīng sān mèi zhī líng
他不知陆压乃火内之珍，离地之精，三昧之灵。
sān huǒ zǎn rào gòng zài yī jiā yān néng huài de cǐ rén
三火攒遶，共在一家，焉能坏得此人。
lù yā bèi sān huǒ shāo yǒu liǎng gè shí chén zài huǒ nèi zuò gē gē yuē
陆压被三火烧有两个时辰，在火内作歌，歌曰：
suì rén céng liàn huǒ zhōng yīn sān mèi zǎn lái yòng yì shēn
“燧人曾炼火中阴，三昧攒来用意深。
liè yàn kōng shāo wú mì shòu hé láo bái lǐ fèi qí xīn
烈焰空烧吾秘授，何劳白礼费其心？
bái tiān jūn tīng de cǐ yán zhe xīn kàn huǒ nèi jiàn lù yā jīng shén bǎi bèi shǒu zhōng tuō zhe yí gè hú lú
白天君听得此言，着心看火内，见陆压精神百倍，手中托着一个葫芦。
hú lú nèi yǒu yī xiàn háo guāng gāo sān zhàng yǒu yú
葫芦内有一线毫光，高三丈有余；
shàng biān xiàn chū yī wù zhǎng yǒu qī cùn yǒu méi yǒu mù
上边现出一物，长有七寸，有眉有目；
yǎn zhōng liǎng dào bái guāng fǎn zhào jiāng xià lái dìng zhù le bái tiān jūn ní wán gōng
眼中两道白光反罩将下来，钉住了白天君泥丸宫。
bái tiān jūn bù jué hūn mí mò zhī zuǒ yòu
白天君不觉昏迷，莫知左右。
lù yā zài huǒ nèi yī gōng qǐng bǎo bèi zhuǎn shēn
陆压在火内一躬：“请宝贝转身！
nà bǎo wù zài bái guāng tóu shàng yī zhuǎn bái lǐ shǒu jí zǎo yǐ là xià chén āi
”那宝物在白光头上一转，白礼首级早已落下尘埃。
yī dào líng hún wǎng fēng shén tái shàng qù le
──一道灵魂往封神台上去了。
lù yā shōu le hú lú pò le liè yàn zhèn fāng chū zhèn shí zhī jiàn hòu miàn dà hū yuē lù yā xiū zǒu
陆压收了葫芦，破了“烈焰阵”，方出阵时，只见后面大呼曰：“陆压休走！
wú lái yě
吾来也！
luò hún zhèn zhǔ yáo tiān jūn kuà lù chí jiān miàn rú huáng jīn hǎi xià hóng rán jù kǒu liáo yá shēng rú pī lì rú fēi diàn ér zhì
”“落魂阵”主姚天君跨鹿持锏，面如黄金，海下红髯，巨口獠牙，声如霹雳，如飞电而至。
rán dēng mìng zi yá yuē nǐ qù huàn fāng xiāng pò luò hún zhèn zǒu yī zāo
燃灯命子牙曰：“你去唤方相破‘落魂阵’走一遭。
zi yá jí lìng fāng xiāng nǐ qù pò luò hún zhèn qí gōng bù xiǎo
”子牙急令方相：“你去破‘落魂阵’，其功不小。
fāng xiāng yīng shēng ér chū tí fāng tiān huà jǐ fēi bù chū zhèn yuē nà dào rén wú fèng jiāng lìng tè lái pò nǐ luò hún zhèn
”方相应声而出，提方天画戟，飞步出阵曰：“那道人，吾奉将令，特来破你‘落魂阵”！
gèng bù dá yǔ yī jǐ jiù cì
”更不答语，一戟就刺。
fāng xiāng shēn cháng lì dà
方相身长力大。
yáo tiān jūn zhāo jià bù zhù yǎn yī jiān wàng zhèn nèi biàn zǒu
姚天君招架不住，掩一锏，望阵内便走。
fāng xiāng ěr wén gǔ shēng suí hòu zhuī lái
方相耳闻鼓声，随后追来。
gǎn jìn luò hún zhèn nèi jiàn yáo tiān jūn yǐ shàng bǎn tái bǎ hēi shā yī bǎ sǎ jiāng xià lái
赶进“落魂阵”内，见姚天君已上板台，把黑砂一把洒将下来。
kě lián fāng xiāng nǎ zhī qí zhōng ào miào dà jiào yī shēng qǐng kè ér jué
可怜方相那知其中奥妙，大叫一声，顷刻而绝。
yī dào líng hún wǎng fēng shén tái qù le
──一道灵魂往封神台去了。
yáo tiān jūn fù shàng lù chū zhèn
姚天君复上鹿出阵。
dà jiào yuē rán dēng dào rén nǐ nǎi míng shì wèi hé bǎ yī sú zǐ fán fū wang shòu shā lù
大叫曰：“燃灯道人，你乃名士，为何把一俗子凡夫枉受杀戮？
nǐ men kě zhe dào dé qīng gāo zhī shì lái huì wú cǐ zhèn
你们可着道德清高之士来会吾此阵。
rán dēng mìng chì jīng zǐ nǐ dāng qù yǐ
”燃灯命赤精子：“你当去矣。
chì jīng zǐ lǐng mìng tí bǎo jiàn zuò gē ér lái
”赤精子领命，提宝剑作歌而来。
gē yuē
歌曰：
hé xìng jīn wèi wù wài rén dōu yīn sù shì tuō fán chén
“何幸今为物外人，都因夙世脱凡尘。
le zhī shēng sǐ wú chà bié kāi le tiān mén miào mò lùn
了知生死无差别，开了天门妙莫论。
shì shì shì tōng fēi shì shì shén shén shén chè bù shén shén
事事事通非事事，神神神彻不神神。
mù qián zǒng shì cháng shēng lǐ hǎi jiǎo tiān yá dōu shì chūn
目前总是常生理，海角天涯都是春。
chì jīng zǐ gē ba yuē yáo bīn nǐ qián fān jiāng jiāng zǐ yá hún pò bài lái wú èr cì jìn nǐ zhèn zhōng suī rán jiù chū zi yá hún pò jīn rì nǐ yòu shāng fāng xiāng shū wèi kě hèn
赤精子歌罢，曰：“姚斌，你前番将姜子牙魂魄拜来，吾二次进你阵中，虽然救出子牙魂魄，今日你又伤方相，殊为可恨。
yáo tiān jūn yuē tài jí tú xuán miào yě zhī rú cǐ wèi miǎn luò zài wú náng zhōng zhī wù
”姚天君曰：“太极图玄妙也只如此，未免落在吾囊中之物。
nǐ yù xū mén xià shén tōng zǒng gāo bù miào
你玉虚门下神通总高不妙。
chì jīng zǐ yuē cǐ shì tiān yì gāi shì rú cǐ
”赤精子曰：“此是天意，该是如此。
nǐ jīn féng jué dì xìng mìng nán táo huǐ zhī wú jí
你今逢绝地，性命难逃，悔之无及。
yáo tiān jūn dà nù zhí jiān jiù dǎ
”姚天君大怒，执锏就打。
chì jīng zǐ kǒu chēng shàn zāi
赤精子口称：“善哉！
zhāo jià shǎn duǒ wèi jí shù hé yáo bīn biàn jìn luò hún zhèn qù le
”招架闪躲，未及数合，姚斌便进“落魂阵”去了。
chì jīng zǐ wén hòu miàn zhōng shēng suí jìn zhèn zhōng zhè yī cì nǎi sān cì le qǐ bù zhī zhèn zhōng lì hài chì jīng zǐ jiāng dǐng shàng yòng qìng yún yī duo xiàn chū xiān hù qí shēn
赤精子闻后面钟声，随进阵中，这一次乃三次了，岂不知阵中利害，赤精子将顶上用庆云一朵现出，先护其身；
jiāng bā guà zǐ shòu xian yī míng xiàn qí shēn
将八卦紫寿仙衣明现其身；
guāng huá xiǎn yào shǐ hēi shā bù zhān qí shēn zì rán ān tuǒ
光华显耀，使黑砂不粘其身，自然安妥。
yáo tiān jūn shàng tái jiàn chì jīng zǐ jìn zhèn máng jiāng yī dòu hēi shā wǎng xià yī po
姚天君上台，见赤精子进阵，忙将一斗黑砂往下一泼。
chì jīng zǐ shàng yǒu qìng yún xià yǒu xian yī hēi shā bù néng qīn fàn
赤精子上有庆云，下有仙衣，黑砂不能侵犯。
yáo tiān jūn dà nù jiàn cǐ shù bù yīng suí yù xià tái fù lái zhàn zhēng
姚天君大怒，见此术不应，随欲下台，复来战争。
bù fáng chì jīng zǐ àn jiāng yīn yáng jìng wàng yáo bīn pī miàn yī huàng
不妨赤精子暗将阴阳镜望姚斌劈面一愰。
yáo tiān jūn biàn zhuàng xià tái lái
姚天君便撞下台来。
chì jīng zǐ duì dōng kūn lún dǎ jī shǒu yuē dì zǐ kāi le shā jiè
赤精子对东昆仑打稽首曰：“弟子开了杀戒！
tí jiàn qǔ le shǒu jí
”提剑取了首级。
yáo bīn yī dào líng hún wǎng fēng shén tái qù le
──姚斌一道灵魂往封神台去了。
chì jīng zǐ pò le luò hún zhèn qǔ huí tài jí tú sòng hái xuán dōu dòng
赤精子破了“落魂阵”，取回太极图，送还玄都洞。
qiě yán wén tài shī yīn zhào gōng míng rú cǐ xīn xià bù lè lǎn lǐ jūn qíng bù zhī èr zhèn zhǔ yòu shī le jī
且言闻太师因赵公明如此，心下不乐，懒理军情，不知二阵主又失了机。
tài shī wén bào pò le liǎng zhèn zhǐ jí de sān shī shén bào tiào qī qiào nèi shēng yān dùn zú tàn yuē bù qī jīn rì wú lèi zhū you zāo cǐ zāi è
太师闻报，破了两阵，只急得三尸神暴跳，七窍内生烟，顿足叹曰：“不期今日吾累诸友遭此灾厄！
máng qǐng èr zhèn zhǔ zhāng wáng liǎng wèi tiān jūn
”忙请二阵主张、王两位天君。
tài shī qì ér yán yuē bù xìng fèng mìng zhēng tǎo lèi zhū wèi dào xiōng shòu cǐ wú gū zhī zāi
太师泣而言曰：“不幸奉命征讨，累诸位道兄受此无辜之灾。
wú shòu guó ēn lǐ dāng rú cǐ
吾受国恩，理当如此；
zhòng dào yǒu què shì wèi hé zāo cǐ cǎn dú shǐ wén zhòng xīn zhōng rú hé de ān
众道友却是为何遭此惨毒，使闻仲心中如何得安！
yòu jiàn zhào gōng míng hūn luàn bù zhī jūn wù zhǐ shì shuì wò cháng wén bí xī zhī shēng
”又见赵公明昏乱，不知军务，只是睡卧，尝闻鼻息之声。
gǔ yún shén xiān bù qǐn nǎi shì qīng jìng liù gēn rú hé jīn rì liù qī rì zhǐ shì hūn shuì
古云‘神仙不寝’，乃是清净六根，如何今日六七日只是昏睡！
qiě bù shuō tāng yíng luàn fēn fēn jì yì bù yī
且不说汤营乱纷纷计议不一。
qiě shuō zi yá bài diào le zhào gōng míng yuán shén sàn ér bù guī dàn shén xiān yǐ yuán shén wéi zhǔ yóu bā jí rèn xiāo yáo jīn yī dàn bèi zi yá bài qù bù jué hūn chén zhǐ shì yào shuì
且说子牙拜掉了赵公明元神散而不归，──但神仙以元神为主，游八极，任逍遥，今一旦被子牙拜去，不觉昏沉，只是要睡。
wén tài shī xīn xià shèn shì zháo máng zì sī zhào dào xiōng wèi hé zhǐ shì shuì ér bù xǐng bì yǒu xiōng zhào
闻太师心下甚是着忙，自思：“赵道兄为何只是睡而不醒，必有凶兆！
wén tài shī yù jué yù yù bù lè
”闻太师愈觉郁郁不乐。
qiě shuō zi yá zài qí shān bài le bàn yuè zhào gōng míng yuè jué hūn chén shuì ér bù xǐng rén shì
且说子牙在岐山拜了半月，赵公明越觉昏沉，睡而不醒人事。
tài shī rù nèi zhàng jiàn gōng míng bí xī rú léi yòng shǒu tuī ér wèn yuē dào xiōng nǐ nǎi xian tǐ wèi hé zhǐ shì hān shuì
太师入内帐，见公明鼻息如雷，用手推而问曰：“道兄，你乃仙体，为何只是酣睡？
gōng míng dá yuē wǒ bìng bù céng shuì
”公明答曰：“我并不曾睡。
èr zhèn zhǔ jiàn gōng míng diān dǎo wèi tài shī yuē wén xiōng jù wǒ děng guān zhào dào xiōng guāng jǐng bú shì hǎo shì xiǎng yǒu rén àn suàn tā de qǔ jīn qián yī guà biàn zhī hé gù
”二阵主见公明颠倒，谓太师曰：“闻兄，据我等观赵道兄光景，不是好事，想有人暗算他的，取金钱一卦，便知何故。
wén tài shī yuē cǐ yán yǒu lǐ
”闻太师曰：“此言有理。
biàn máng pái xiāng àn qīn zì niān xiāng sōu qiú bā guà
”便忙排香案，亲自拈香，搜求八卦。
wén tài shī dà jīng yuē shù shì lù yā jiāng dīng tóu qī jiàn shū zài xī qí shān yào shè shā zhào dào xiōng zhè shì rú hé chù
闻太师大惊曰：“术士陆压将钉头七箭书，在西岐山要射杀赵道兄，这事如何处？
wáng tiān jūn yuē jì shì lù yā rú cǐ wú bèi xū wǎng xī qí shān qiǎng le tā de shū lái fāng néng jiě de cǐ ě
”王天君曰：“既是陆压如此，吾辈须往西岐山，抢了他的书来，方能解得此厄。
tài shī yuē bù kě
”太师曰：“不可。
tā jì yǒu cǐ yì bì yǒu zhǔn bèi zhǐ kě àn xíng bù kě míng qǔ
他既有此意，必有准备，只可暗行，不可明取。
ruò shì míng qǔ fǎn wèi bù lì
若是明取，反为不利。
wén tài shī rù hòu yíng jiàn zhào gōng míng yuē dào xiōng nǐ yǒu hé shuō
”闻太师入后营，见赵公明，曰：“道兄，你有何说？
gōng míng yuē wén xiōng nǐ yǒu hé shuō
”公明曰：“闻兄，你有何说？
tài shī yuē yuán lái shù shì lù yā jiāng dīng tóu qī jiàn shū shè nǐ
”太师曰：“原来术士陆压将钉头七箭书射你。
gōng míng wén de cǐ yán dà jīng yuē dào xiōng wǒ wèi nǐ xià shān nǐ dāng rú hé jiě jiù wǒ
”公明闻得此言，大惊曰：“道兄，我为你下山，你当如何解救我？
wén tài shī zhè yī huì shén hún piāo dàng xīn luàn rú má yī shí jiān zǒu tóu wú lù
”闻太师这一会神魂飘荡，心乱如麻，一时间走头无路。
zhāng tiān jūn yuē bù bì wén xiōng zháo jí jīn wǎn mìng chén jiǔ gōng yáo shǎo sī èr rén jiè tǔ dùn àn wǎng qí shān qiǎng le cǐ shū lái dà shì fāng cái kě dìng
张天君曰：“不必闻兄着急，今晚命陈九公、姚少司二人借土遁暗往岐山，抢了此书来，大事方才可定。
tài shī dà xǐ
”太师大喜。
zhèng shì
正是：
tiān yì yǐ guī zhēn mìng zhǔ hé láo tài shī àn ān pái
天意已归真命主，何劳太师暗安排。
huà shuō chén jiǔ gōng èr wèi tú dì qù qiǎng jiàn shū
话说陈九公二位徒弟去抢箭书。
bù biǎo
不表。
qiě shuō rán dēng yǔ zhòng mén rén jìng zuò gè yùn yuán shén
且说燃灯与众门人静坐，各运元神。
lù yā hū rán xīn xuè lái cháo dào rén bù yǔ tāo zhǐ yī suàn zǎo jiě qí yì
陆压忽然心血来潮，道人不语，搯指一算，早解其意。
lù yā yuē zhòng wèi dào xiōng wén zhòng yǐ chá chū yuán yóu jīn zhe tā èr mén rén qù qí shān qiǎng cǐ jiàn shū
陆压曰：“众位道兄，闻仲已察出原由，今着他二门人去岐山，抢此箭书。
jiàn shū qiǎng qù wú děng wú shēng
箭书抢去，吾等无生。
kuài qiǎn néng shì bào zhī zi yá xū jiā fáng bèi fāng bǎo wú yú
快遣能士报知子牙，须加防备，方保无虞。
rán dēng suí qiǎn yáng jiǎn nǎ zhà èr rén sù wǎng qí shān qù bào zǐ yá
”燃灯随遣杨戬、哪咤二人：“速往岐山去报子牙。
nǎ zhà dēng fēng huǒ lún xiān xíng
”哪咤登风火轮先行；
yáng jiǎn zài hòu
杨戬在后。
fēng huǒ lún qù ér qiě kuài yáng jiǎn de mǎ màn biàn chí
风火轮去而且快，杨戬的马慢便迟。
qiě shuō wén tài shī zhe zhào gōng míng èr wèi tú dì chén jiǔ gōng yáo shǎo sī qù qí shān qiǎng dīng tóu qī jiàn shū
且说闻太师着赵公明二位徒弟陈九公、姚少司去岐山，抢钉头七箭书。
èr rén lǐng mìng sù wǎng qí shān lái
二人领命，速往岐山来。
shí yǐ shì èr gēng èr rén jià zhe tǔ dùn zài kōng zhōng guǒ jiàn zi yá pī fà zhàng jiàn bù gāng tà dǒu yú tái qián shū fú niàn zhòu ér fā qiǎn zhèng yī bài xià qù zǎo bèi èr rén wǎng xià yī zuò zhuā le jiàn shū shì fēng yún ér qù
时已是二更，二人驾着土遁，在空中果见子牙披发仗剑，步罡踏斗于台前，书符念咒而发遣，正一拜下去，早被二人往下一坐，抓了箭书，似风云而去。
zi yá tīng jiàn xiǎng jí tái tóu kàn shí àn shàng zǎo bú jiàn le jiàn shū
子牙听见响，急抬头看时，案上早不见了箭书。
zi yá bù zhī hé gù zì jǐ chén yín zhèng yōu lǜ zhī jiān hū jiàn nǎ zhà lái zhì
子牙不知何故，自己沉吟，正忧虑之间，忽见哪咤来至。
nán gōng shì bào rù zhōng jūn
南宫适报入中军。
zi yá jí lìng jìn lái
子牙急令进来。
wèn qí yuán gù
问其原故。
nǎ zhà yuē fèng lù yā dào zhě mìng shuō yǒu wén tài shī qiǎn rén lái qiǎng jiàn shū cǐ shū ruò shì qiǎng qù yī gài wú shēng
哪咤曰：“奉陆压道者命，说有闻太师遣人来抢箭书，此书若是抢去，一概无生。
jīn zhe dì zǐ lái bào lìng shī shū yù xiān fáng yù
今着弟子来报，令师叔预先防御。
zi yá tīng ba dà jīng yuē fāng cái wú zhèng xíng fǎ shù zhī jiàn yī shēng xiǎng biàn bú jiàn le jiàn shū yuán lái rú cǐ
”子牙听罢，大惊曰：“方才吾正行法术，只见一声响，便不见了箭书，原来如此。
nǐ kuài qù qiǎng huí lái
你快去抢回来！
nǎ zhà lǐng mìng chū de yíng lái dēng fēng huǒ lún biàn qǐ lái gǎn cǐ shū
”哪咤领命，出得营来，登风火轮便起，来赶此书。
bù biǎo
不表。
qiě shuō yáng jiǎn mǎ xú xú xíng zhì wèi jí shù lǐ zhī jiàn yī zhèn fēng lái shèn shì gǔ guài
且说杨戬马徐徐行至，未及数里，只见一阵风来，甚是古怪。
zěn jiàn de hǎo fēng
怎见得好风：
wā rú tóng hǔ hǒu huá là là měng shòu páo hào
嗗??如同虎吼，滑喇喇猛兽咆号。
yáng chén bō tǔ chěng yīng háo jiǎo hǎi fān jiāng huá yuè dào
扬尘播土逞英豪，搅海翻江华岳倒。
sǔn lín mù rú tóng pī kǎn xiǎng shí jié huā cǎo qí diāo
损林木如同劈砍，响时节花草齐凋。
cuī yún juǎn wù qǐ xiāng ráo wú yǐng wú xíng zhēn gè qiǎo
催云卷雾岂相饶，无影无形真个巧。
yáng jiǎn jiàn qí fēng lái de yì guài xiǎng bì shì qiǎng le jiàn shū lái
杨戬见其风来得异怪，想必是抢了箭书来。
yáng jiǎn xià mǎ máng jiāng tǔ cǎo zhuā yī bǎ wàng kōng zhōng yī sǎ hē yī shēng jí
杨戬下马，忙将土草抓一把，望空中一洒，喝一声：“疾！
zuò zài yī biān
”坐在一边。
zhèng shì xiān tiān mì shù dào miào wú qióng bǎo zhēn mìng zhī zhǔ ér suí shí xiǎng yìng
──正是先天秘术，道妙无穷，保真命之主，而随时响应。
qiě shuō chén jiǔ gōng yáo shǎo sī èr rén qiǎng le shū lái dà xǐ jiàn qián miàn shì lǎo yíng là xià tǔ dùn lái
且说陈九公、姚少司二人抢了书来大喜，见前面是老营，落下土遁来。
jiàn shān zhōng xún wài yíng máng rán bào rù
见邓忠巡外营，忙然报入。
èr rén jìn yíng jiàn wén tài shī zài zhōng jūn zhàng zuò dìng
二人进营，见闻太师在中军帐坐定。
èr rén shàng qián huí huà tài shī wèn yuē nǐ děng qiǎng shū yī shì rú hé
二人上前回话，太师问曰：“你等抢书一事如何？
èr rén huí yuē fèng mìng qù qiǎng shū jiāng zǐ yá zhèng xíng fǎ shù děng tā bài xià qù bèi dì zǐ zuò dùn jiāng shū qiǎng huí
”二人回曰：“奉命去抢书，姜子牙正行法术，等他拜下去，被弟子坐遁，将书抢回。
tài shī dà xǐ wèn èr rén jiāng shū ná shàng lái
”太师大喜，问二人：“将书拿上来。
èr rén jiāng shū xiàn shàng
”二人将书献上。
tài shī jiē shū yī kàn fàng yú xiù nèi biàn yuē nǐ men hòu biān qù huí fù nǐ shī fu
太师接书一看，放于袖内，便曰：“你们后边去回复你师父。
èr rén zhuàn shēn wǎng hòu yíng zhèng zǒu zhǐ tīng de nǎo hòu yī shēng léi xiǎng jí huí tóu bú jiàn dà yíng èr rén zhàn zài kòng dì zhī shàng
”二人转身往后营正走，只听得脑后一声雷响，急回头不见大营，二人站在空地之上。
èr rén rú chī rú zuì
二人如痴如醉。
zhèng yí zhī jiān jiàn yī rén bái mǎ cháng qiāng dà hū yuē hái wú shū lái
正疑之间，见一人白马长枪，大呼曰：“还吾书来！
chén jiǔ gōng yáo shǎo sī dà nù sì kǒu jiàn lái qǔ
”陈九公、姚少司大怒，四口剑来取。
yáng jiǎn qiāng dà mǎng yì bān
杨戬枪大蟒一般。
yín yè jiāo bīng zhǐ shā dé tiān cǎn de hūn qiāng jiàn zhī shēng bù néng duàn jué
夤夜交兵，只杀得天惨地昏，枪剑之声，不能断绝。
zhèng zhàn zhī jì zhī jiàn kōng zhōng fēng huǒ lún xiǎng nǎ zhà tīng de bīng qì jiāo jiā là xià lún lái yáo qiāng lái zhàn
正战之际，只见空中风火轮响，哪咤听得兵器交加，落下轮来，摇枪来战。
chén jiǔ gōng yáo shǎo sī nà lǐ shì yáng jiǎn dí shǒu kuàng yòu yǒu jiē zhàn zhī rén
陈九公、姚少司那里是杨戬敌手，况又有接战之人。
nǎ zhà fèn yǒng yī qiāng bà yáo shǎo sī cì sǐ
哪咤奋勇，一枪把姚少司刺死；
yáng jiǎn bǎ chén jiǔ gōng xié xià yī qiāng èr rén líng hún jù wǎng fēng shén tái qù le
杨戬把陈九公胁下一枪，──二人灵魂俱往封神台去了。
yáng jiǎn wèn nǎ zhà yuē qí shān yī shì rú hé
杨戬问哪咤曰：“岐山一事如何？
nǎ zhà yuē shī shū yǐ bèi qiǎng le shū qù zhe wú lái gǎn
”哪咤曰：“师叔已被抢了书去，着吾来赶。
yáng jiǎn yuē fāng cái jiàn èr rén jià tǔ dùn fēng shēng gǔ guài wú xiǎng bì shì qiǎng le shū lái
”杨戬曰：“方才见二人驾土遁，风声古怪，吾想必是抢了书来；
wú suí shè yī móu zhàng wǔ wáng hóng fú bǎ shū kuāng shè guò lái
吾随设一谋，仗武王洪福，把书诓设过来；
yòu dé dào xiōng xié zhù kě xǐ èr rén jù sǐ
又得道兄协助，可喜二人俱死。
yáng jiǎn yǔ nǎ zhà fù wǎng qí shān lái jiàn zi yá
”杨戬与哪咤复往岐山，来见子牙。
èr rén xíng zhì qí shān tiān sè yǐ míng
二人行至岐山，天色已明。
yǒu wǔ jí bào rù yíng zhōng
有武吉报入营中。
zi yá zhèng nà mèn shí zhī jiàn lái bào yáng jiǎn nǎ zhà lái jiàn
子牙正纳闷时，只见来报：“杨戬、哪咤来见。
zi yá mìng rù zhōng jūn jiān qí qiǎng shū yī jié yáng jiǎn bǎ kuāng shè yī shì shuō yǔ zi yá
”子牙命入中军，间其抢书一节，杨戬把诓设一事，说与子牙。
zi yá jiǎng yù yáng jiǎn yuē zhì yǒng shuāng quán qí gōng wàn gǔ
子牙奖谕杨戬曰：“智勇双全，奇功万古！
yòu yù nǎ zhà xié zhù yīng xióng chì xīn fǔ guó
”又谕哪咤：“协助英雄，赤心辅国。
tà jiǎn jiāng shū xiàn yǔ zi yá èr rén huí lú peng
”榻戬将书献与子牙，二人回芦篷。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zi yá rì yè yòng yì dī fáng jīng xīn tí dǎn yòu kǒng lái qiǎng
且说子牙日夜用意堤防，惊心提胆，又恐来抢。
qiě shuō wén tài shī děng qiǎng shū huí lái bào xǐ děng de dì èr rì sì shí bú jiàn èr rén huí lái
且说闻太师等抢书回来报喜，等得第二日巳时，不见二人回来；
yòu lìng xīn huán qù dǎ tīng xiāo xī
又令辛环去打听消息。
shǎo shí xīn huán lái bào qǐ tài shī chén jiǔ gōng yáo shǎo sī bù zhī hé gù sǐ zài zhōng tú
少时辛环来报：“启太师：陈九公、姚少司不知何故，死在中途。
tài shī pāi àn dà jiào yuē èr rén yǐ sǐ qí shū bì bù néng fǎn
”太师拍案大叫曰：“二人已死，其书必不能返！
duī xiōng diē zú dà kū yú zhōng jūn
”搥胸跌足，大哭于中军。
zhī jiàn èr zhèn zhǔ jìn yíng lái jiàn tài shī jiàn rú cǐ bēi tòng máng wèn qí gù
只见二阵主进营，来见太师，见如此悲痛，忙问其故。
tài shī bǎ qián shì shuō le yī biàn èr tiān jūn bù yǔ tóng jìn hòu yíng lái jiàn zhào gōng míng
太师把前事说了一遍，二天君不语，同进后营，来见赵公明。
gōng míng bí xī zhī shēng rú léi
公明鼻息之声如雷。
sān wèi lái zhì tà qián tài shī chuí lèi jiào yuē zhào dào xiōng
三位来至榻前，太师垂泪叫曰：“赵道兄！
gōng míng zhēng mù jiàn wén tài shī lái zhì jiù wèn qiǎng shū yī shì
”公明睁目见闻太师来至，就问抢书一事。
tài shī shí duì gōng míng shuō yuē chén jiǔ gōng yáo shǎo sī jù sǐ
太师实对公明说曰：“陈九公、姚少司俱死。
zhào gōng míng jiāng shēn zuò qǐ èr mù yuán zhēng dà hū yuē bà le
”赵公明将身坐起，二目圆睁，大呼曰：“罢了！
huǐ wú zǎo bù tīng wú mèi zhī yán guǒ yǒu sàng shēn zhī huò
悔吾早不听吾妹之言，果有丧身之祸！
wén tài shī zhǐ xià de hún shēn hàn chū wú jì kě shī
”闻太师只吓得浑身汗出，无计可施。
gōng míng tàn yuē xiǎng wú zài tiān huáng shí dé dào xiū chéng yù jī xian tǐ qǐ zhī jīn rì zāo yāng fǎn bèi lù yā ér sǐ
公明叹曰：“想吾在天皇时得道，修成玉肌仙体，岂知今日遭殃，反被陆压而死。
zhēn shì kě lián
真是可怜！
wén xiōng liào wú bù néng zài shēng jīn zhuī huǐ wú jí
闻兄，料吾不能再生，今追悔无及！
dàn wǒ sǐ zhī hòu nǐ jiāng jīn jiāo jiǎn lián wú páo fú bāo zhù yòng sī tāo fù dìng wǒ sǐ bì dìng yún xiāo zhū mèi kàn wú zhī shī hái
但我死之后，你将金蛟剪连吾袍服包住，用丝绦缚定，我死，必定云霄诸妹看吾之尸骸。
nǐ bǎ jīn jiāo jiǎn lián páo fú dì yǔ tā
你把金蛟剪连袍服递与他。
wú sān wèi mèi mei jiàn wú páo fú rú jiàn qīn xiōng
吾三位妹妹见吾袍服，如见亲兄。
dào ba lèi liú mǎn miàn měng rán yī shēng dà jiào yuē yún xiāo mèi zǐ
”道罢，泪流满面，猛然一声大叫曰：“云霄妹子！
huǐ bù yòng nǐ zhī yán zhì yǒu jīn rì zhī huò
悔不用你之言，致有今日之祸！
yán ba bù jué gěng yè bù néng yán yǔ
”言罢，不觉哽咽，不能言语。
wén tài shī jiàn zhào gōng míng zhè děng kǔ qiē xīn rú dāo jiǎo zhǐ qì de nù fà chōng guān gāng yá cuò suì
闻太师见赵公明这等苦切，心如刀绞，只气得怒发冲冠，钢牙剉碎。
dāng yǒu hóng shuǐ zhèn zhǔ wáng biàn jiàn rú cǐ shāng xīn máng chū lǎo yíng jiāng hóng shuǐ zhèn pái kāi jìng zhì peng xià dà hū yuē yù xū mén xià shuí lái huì wú hóng shuǐ zhèn yě yě
当有“红水阵”主王变见如此伤心，忙出老营，将“红水阵”排开，径至篷下，大呼曰：“玉虚门下谁来会吾‘红水阵也’也？
nǎ zhà yáng jiǎn cái zài peng shàng huí rán dēng lù yā de huà yòu tīng de hóng shuǐ zhèn kāi le rán dēng zhǐ de lǐng bān xià peng zhòng dì zǐ fēn kāi zuǒ yòu
”哪咤、杨戬才在篷上，回燃灯、陆压的话，又听得“红水阵”开了，燃灯只得领班下篷，众弟子分开左右。
zhī jiàn wáng tiān jūn chéng lù ér lái
只见王天君乘鹿而来。
hǎo xiōng è
好凶恶！
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
yī zì qīng shā tóu shàng gài fù nèi xuán jī wú bǐ sài
一字青纱头上盖，腹内玄机无比赛。
hóng shuǐ zhèn nèi xiǎn qí néng xiū liàn rě xià zhū shēn zhài
“红水阵”内显其能，修炼惹下诛身债。
huà shuō rán dēng mìng cáo dào yǒu nǐ qù pò zhèn zǒu yī zāo
话说燃灯命：“曹道友，你去破阵走一遭。
cáo bǎo yuē jì wéi zhēn mìng zhī zhǔ ān dé tuī cí
”曹宝曰：“既为真命之主，安得推辞。
máng tí bǎo jiàn chū zhèn dà jiào wáng biàn màn lái
”忙提宝剑出阵，大叫：“王变慢来！
wáng tiān jūn rèn de shì cáo bǎo sǎn rén wáng biàn yuē cáo xiōng nǐ nǎi xián rén cǐ chù yǔ nǐ wú gān wèi hé yě lái shòu cǐ shā lù
”王天君认得是曹宝散人，王变曰：“曹兄，你乃闲人，此处与你无干，为何也来受此杀戮？
cáo bǎo yuē chá qíng duàn shì nǐ men fú jiǎ miè zhēn bù zhī tiān yì yǒu zài hé bì zhí niù
”曹宝曰：“察情断事，你们扶假灭真，不知天意有在，何必执拗。
xiǎng zhào gōng míng bù shùn tiān shí jīn yī dàn zì tǎo qí sǐ
想赵公明不顺天时，今一旦自讨其死。
shí zhèn zhī jiān yǐ pò bā jiǔ kě jiàn tiān xīn yǒu shù
十阵之间，已破八九，可见天心有数。
wáng tiān jūn dà nù zhàng jiàn lái qǔ
”王天君大怒，仗剑来取。
cáo bǎo jiàn jià máng yíng
曹宝剑架忙迎。
bù lù xiāng jiāo wèi jí shù hé wáng biàn wǎng zhèn zhōng jiù zǒu
步鹿相交，未及数合，王变往阵中就走。
cáo bǎo suí hòu gēn lái gǎn rù zhèn zhōng
曹宝随后跟来，赶入阵中。
wáng tiān jūn shàng tái jiāng yī hú lú shuǐ wǎng xià yī shuāi
王天君上台，将一葫芦水往下一摔。
hú lú zhèn pò hóng shuǐ píng de yōng lái
葫芦振破，红水平地拥来。
yì diǎn zhān shēn sì zhī huà wèi xuè shuǐ
一点粘身，四肢化为血水。
cáo bǎo bèi shuǐ zhān shēn kě lián
曹宝被水粘身，可怜！
zhǐ shèng dào fú sī tāo zài sì zhī pí ròu huà wèi jīn
只剩道服丝绦在，四肢皮肉化为津。
yī dào líng hún wǎng fēng shén tái qù le
──一道灵魂往封神台去了。
wáng tiān jūn fù chéng lù chū zhèn dà hū yuē rán dēng shén wú dào lǐ
王天君复乘鹿出阵，大呼曰：“燃灯甚无道理！
wú gū duàn sòng xián rén
无辜断送闲人！
yù xū mén xià gāo míng zhě shén duō shuí gǎn lái huì wú cǐ zhèn
玉虚门下高明者甚多，谁敢来会吾此阵？
rán dēng mìng dào dé zhēn jūn nǐ qù pò cǐ zhèn
”燃灯命道德真君：“你去破此阵。
bù zhī shèng fù rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
”不知胜负如何，且听下回分解。