第四十九回 — 封神演义 — 许仲琳

wáng shī xiàn hóng shā zhèn

王失陷红沙阵

shī yuē

诗曰：

yī shā zhēn yuán wàn shì xiū wú wéi wú zuò gèng wú yōu

一煞真元万事休，无为无作更无忧。

xīn zhōng bái bì rén nán huì shì shàng huáng jīn wǒ bù qiú

心中白璧人难会，世上黄金我不求。

shí pàn xī shēng tán fàn yǔ jiàn biān shān sè yàn hán liú

石畔溪声谈梵语，涧边山色咽寒流。

yǒu shí qī lǐ tān tóu zuò xīn yuè chuí jiāng zuò diào gōu

有时七里滩头坐，新月垂江作钓钩。

huà shuō dào dé zhēn jūn lǐng rán dēng mìng zuò bà gē tí jiàn ér lái

话说道德真君领燃灯命，作罢歌，提剑而来。

zhēn jūn yuē wáng biàn

真君曰：“王变！

nǐ děng bù ān tiān shí zhǐ wàng niǔ zhuǎn qián kūn nì tiān xíng shì zhǐ dài sàng shēn shì qí hé jí

你等不谙天时，指望扭转乾坤，逆天行事，只待丧身，噬脐何及。

jīn ěr děng shí zhèn yǐ pò bā jiǔ shàng bù huǐ wù yóu rán shì qiáng kuáng chěng

今尔等十阵已破八九，尚不悔悟，犹然恃强狂逞！

wáng tiān jūn tīng dé dào dé zhēn jūn rú cǐ zhī yǔ dà nù zhàng jiàn lái qǔ

”王天君听得道德真君如此之语，大怒，仗剑来取。

dào dé zhēn jūn jiàn jià máng hái

道德真君剑架忙还。

lái wǎng shù hé wáng biàn jìn běn zhèn qù le

来往数合，王变进本阵去了。

dào dé zhēn jūn wén jīn zhōng jī xiǎng suí hòu gǎn jìn zhèn zhōng

道德真君闻金钟击响，随后赶进阵中。

wáng biàn shàng tái yě jiāng hú lú rú qián yí yàng dǎ jiāng xià lái zhī jiàn hóng shuǐ mǎn de

王变上台，也将葫芦如前一样打将下来，只见红水满地。

zhēn jūn bǎ xiù yī dǒu là xià yī bàn lián huā

真君把袖一抖，落下一瓣莲花；

dào dé zhēn jūn shuāng jiǎo tà zài lián huā bàn shàng

道德真君双脚踏在莲花瓣上。

rèn píng hóng shuǐ shàng xià fān téng dào dé zhēn jūn zhǐ shì bù lǐ

任凭红水上下翻腾，道德真君只是不理。

wáng tiān jūn yòu ná yī hú lú dǎ xià lái

王天君又拿一葫芦打下来。

zhēn jūn dǐng shàng xiàn chū qìng yún zhē gài shàng miàn wú shuǐ zhān shēn

真君顶上现出庆云，遮盖上面，无水粘身；

xià miàn hóng shuǐ bù néng zhān qí bù lǚ rú yī yè lián zhōu xiāng sì

下面红水不能粘其步履，如一叶莲舟相似。

zhèng shì

正是：

yī yè lián zhōu néng jiě ě fāng zhī chǎn jiào yǒu gāo rén

一叶莲舟能解厄，方知阐教有高人。

dào dé zhēn jūn jiǎo tà lián zhōu yǒu yí gè shí chén wáng biàn qíng zhī cǐ zhèn bù néng chéng gōng fāng yù chōu shēn táo zǒu

道德真君脚踏莲舟，有一个时辰，王变情知此阵不能成功，方欲抽身逃走；

dào dé zhēn jūn máng qǔ wǔ huǒ qī qín shàn yī shān

道德真君忙取五火七禽扇一搧。

cǐ shàn yǒu kòng zhōng huǒ shí zhōng huǒ mù zhōng huǒ sān mèi huǒ rén jiān huǒ wǔ huǒ hé chéng cǐ bǎo

──此扇有空中火、石中火、木中火、三昧火、人间火，五火合成此宝；

shàn yǒu fèng huáng chì yǒu qīng luán chì yǒu dà péng chì yǒu kǒng què chì yǒu bái hè chì yǒu hóng hú chì yǒu xiāo niǎo chì

扇有凤凰翅、有青鸾翅、有大鹏翅、有孔雀翅、有白鹤翅、有鸿鹄翅、有枭鸟翅；

qī qín líng shàng yǒu fú yìn yǒu mì jué

七禽翎上有符印、有秘诀。

hòu rén yǒu shī dān dào cǐ shàn hǎo chù yǒu shī wèi zhèng

后人有诗单道此扇好处，有诗为证：

wǔ huǒ qí zhēn hào qī líng shòu rén chū chū chéng lí yíng

五火奇珍号七翎，授人初出乘离荧。

féng shān guài shí chéng huī jìn yù hǎi jiān gàn shǎo lù líng

逢山怪石成灰烬，遇海煎干少露泠。

kè mù kè jīn wèi dì yī fén liáng fén dòng zàn wú tíng

克木克金为第一，焚梁焚栋暂无停。

wáng biàn zòng yǒu shén xian tǐ yù shàn shān shí jí miè xíng

王变纵有神仙体，遇扇搧时即灭形。

dào dé zhēn jūn bǎ qī qín shàn zhào wáng biàn yī shān

道德真君把七禽扇照王变一搧。

wáng biàn dà jiào yī shēng huà yī zhèn hóng huī jìng jìn fēng shén tái qù le

王变大叫一声，化一阵红灰，径进封神台去了。

dào dé zhēn jūn pò le hóng shuǐ zhèn

道德真君破了“红水阵”。

rán dēng huí lú peng jìng zuò

燃灯回芦篷静坐。

qiě shuō zhāng tiān jūn bào rù zhōng jūn qǐ tài shī hóng shuǐ zhèn yòu bèi xī qí pò le

且说张天君报入中军：“启太师：‘红水阵’又被西岐破了。

wén tài shī yīn zhào gōng míng yǒu dīng tóu qī jiàn shū shì yù yù bù lè nà mèn xīn tóu bù céng lǐ lùn jūn qíng

”闻太师因赵公明有钉头七箭书事，郁郁不乐，纳闷心头，不曾理论军情；

yòu tīng de pò le yī zhèn gèng tiān chóu mèn

又听得破了一阵，更添愁闷。

qiě shuō zi yá zài qí shān bài le èr shí rì qī piān shū yǐ bài wán

且说子牙在岐山拜了二十日，七篇书已拜完；

míng rì èr shí yī rì yào jué gōng míng xīn xià shén huān xǐ

明日二十一日，要绝公明，心下甚欢喜。

zài shuō zhào gōng míng wò yú hòu yíng wén tài shī zuò yú tà qián kān shǒu

再说赵公明卧于后营，闻太师坐于榻前看守。

gōng míng yuē wén xiōng wǒ yǔ nǐ zhǐ huì jīn rì

公明曰：“闻兄，我与你止会今日。

míng rì wǔ shí wú mìng yǐ xiū

明日午时，吾命已休！

tài shī tīng ba qì ér yán yuē wú lèi dào xiōng zāo cǐ bù cè zhī yāng shǐ wǒ xīn rú dāo gē

”太师听罢，泣而言曰：“吾累道兄遭此不测之殃，使我心如刀割！

zhāng tiān jūn jìn yíng lái kàn zhào gōng míng zhèng shì yǒu lì wú chǔ shǐ zhǐ hèn dīng tóu qī jiàn shū

”张天君进营来看赵公明，正是有力无处使，只恨钉头七箭书。

bǎ yí gè dà luō shén xiān zhǐ bài de rú sú zǐ bìng fū yì bān kě lián jiǎng shèn me wǔ xíng dùn shù shuō bù qǐ dào hǎi yí shān zhǐ luò de yī chǎng xū huà

把一个大罗神仙只拜得如俗子病夫一般，可怜讲甚么五行遁术，说不起倒海移山，只落得一场虚话！

dà jiā xiāng kàn liú lèi

大家相看流泪。

qiě shuō zi yá zhì èr shí yī rì sì pái shí fēn wǔ jí lái bào lù yā lǎo yé lái le

且说子牙至二十一日巳牌时分，武吉来报：“陆压老爷来了。

zi yá chū yíng yíng jiē rù zhàng xíng lǐ

”子牙出营迎接，入帐行礼。

xù zuò bì lù yā yuē gōng xǐ

序坐毕，陆压曰：“恭喜！

gōng xǐ

恭喜！

zhào gōng míng dìng jué jīn rì

赵公明定绝今日！

qiě yòu pò le hóng shuǐ zhèn kě wèi shí fēn zhī xǐ

且又破了‘红水阵’，可谓十分之喜！

zi yá shēn xiè lù yā ruò fēi dào xiōng fǎ lì wú biān yān de gōng míng jué mìng

”子牙深谢陆压：“若非道兄法力无边，焉得公明绝命。

lù yā xiào yín yín jiē kāi huā lán qǔ chū xiǎo xiǎo yī zhāng sāng zhī gōng sān zhǐ táo zhī jiàn dì yǔ zi yá jīn rì wǔ shí chū kè yòng cǐ jiàn shè zhī

”陆压笑吟吟揭开花篮，取出小小一张桑枝弓、三只桃枝箭，递与子牙：“今日午时初刻，用此箭射之。

zi yá yuē lǐng mìng

”子牙曰：“领命。

èr rén zài zhàng zhōng děng zhì wǔ shí bù jué yīn yáng guān lái bào wǔ shí pái

”二人在帐中等至午时，不觉阴阳官来报：“午时牌！

zi yá jìng shǒu niān gōng dā jiàn

”子牙净手，拈弓，搭箭。

lù yā yuē xiān zhōng zuǒ mù

陆压曰：“先中左目。

zi yá yī mìng xiān zhōng zuǒ mù

”子牙依命，先中左目。

zhè xī qí shān fā jiàn shè cǎo rén chéng tāng yíng lǐ zhào gōng míng dà jiào yī shēng bǎ zuǒ yǎn bì le

──这西岐山发箭射草人，成汤营里赵公明大叫一声，把左眼闭了。

wén tài shī xīn rú dāo gē yī bǎ bào zhù gōng míng lèi liú mǎn miàn kū shēng shén cǎn

闻太师心如刀割，一把抱住公明，泪流满面，哭声甚惨。

zi yá zài qí shān èr jiàn shè yòu mù sān jiàn pī xīn yī jiàn sān jiàn shè le cǎo rén

──子牙在岐山，二箭射右目，三箭劈心一箭，三箭射了草人。

gōng míng sǐ yú chéng tāng yíng lǐ

──公明死于成汤营里。

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

wù dào yuán xū miè qù chén chén xīn bù liǎo zěn chéng zhēn

悟道原须灭去尘，尘心不了怎成真。

zhì jīn kōng què luó fú dòng fēng shòu jīn lóng rú yì shén

至今空却罗浮洞，封受金龙如意神。

wén tài shī jiàn gōng míng sǐ yú fēi mìng fàng shēng dà kū

闻太师见公明死于非命，放声大哭；

yòng guān guǒ shèng liàn tíng yú hòu yíng

用棺椁盛殓，停于后营。

shān xīn zhāng táo sì jiāng xīn jīng dǎn zhàn zhōu yíng yǒu zhè yàng gāo rén rú hé yǔ tā duì dí

邓、辛、张、陶四将心惊胆战：“周营有这样高人，如何与他对敌！

yíng nèi zhǐ yīn sǐ le gōng míng bǐ cǐ jīng luàn háng wǔ bù zhěng

”营内只因死了公明，彼此惊乱，行伍不整。

qiě yán zi yá tóng lù yā huí peng yǔ zhòng dào yǒu xiāng jiàn jù shuō ruò bù shì lù yā xiōng zhī shù yān néng shǐ gōng míng rú cǐ mìng jué

且言子牙同陆压回篷，与众道友相见，俱说：“若不是陆压兄之术，焉能使公明如此命绝！

rán dēng shèn shì chēng xiàn

”燃灯甚是称羡。

qiě shuō zhāng tiān jūn kāi le hóng shā zhèn lǐ miàn lián cuī zhōng xiǎng rán dēng tīng jiàn wèi zi yá yuē cǐ hóng shā zhèn nǎi yī dà è zhèn bì xū yào yī fú rén fāng bǎo wú yú

且说张天君开了“红沙阵”，里面连催钟响，燃灯听见，谓子牙曰：“此‘红沙阵’乃一大恶阵，必须要一福人方保无虞。

ruò wú fú rén qù pò cǐ zhèn bì xū dà sǔn

若无福人去破此阵，必须大损。

zi yá yuē lǎo shī yòng shuí wèi fú rén

”子牙曰：“老师用谁为福人？

rán dēng yuē ruò pò hóng shā zhèn xū shì dāng jīn shèng zhǔ fāng kě

”燃灯曰：“若破‘红沙阵”，须是当今圣主方可。

ruò shì bié rén xiōng duō jí shǎo

若是别人，凶多吉少。

zi yá yuē dāng jīn tiān zǐ tǐ xiān wáng rén dé bù shàn wǔ shì zěn pò de cǐ zhèn

”子牙曰：“当今天子体先王仁德，不善武事，怎破得此阵？

rán dēng yuē shì bù yí chí sù qǐng wǔ wáng wu zi you chu

”燃灯曰：“事不宜迟，速请武王，吾自有处。

zi yá zhe wǔ jí qǐng wǔ wáng

”子牙着武吉请武王。

shǎo shí wǔ wáng zhì peng xià

少时，武王至篷下。

zi yá yíng yà shàng peng

子牙迎迓上篷。

wǔ wáng jiàn zhòng dào rén xià bài

武王见众道人下拜。

zhòng dào rén dá lǐ xiāng hái

众道人答礼相还。

wǔ wáng yuē liè wèi lǎo shī xiāng zhāo yǒu hé fēn fù

武王曰：“列位老师相招，有何吩咐？

rán dēng yuē fāng jīn shí zhèn yǐ pò jiǔ zhèn zhǐ dé yī hóng shā zhèn xū de zhì zūn qīn pò fāng bǎo wú yú

”燃灯曰：“方今十阵已破九阵，止得一‘红沙阵’，须得至尊亲破，方保无虞。

dàn bù zhī xián wáng kě kěn qù fǒu

但不知贤王可肯去否？

wǔ wáng yuē liè wèi dào cháng cǐ lái jù wèi xī tǔ huò luàn bù ān ér fā cǐ cè yǐn

”武王曰：“列位道长此来，俱为西土祸乱不安，而发此恻隐。

jīn rì yòng gū ān gǎn bù qù

今日用孤，安敢不去。

rán dēng dà xǐ qǐng wáng jiě dài kuān páo

”燃灯大喜：“请王解带，宽袍。

wǔ wáng yī qí yán zhāi dài tuō páo

”武王依其言，摘带，脱袍。

rán dēng yòng zhōng zhǐ zài wǔ wáng qián hòu xiōng zhōng yòng fú yìn yī dào wán bì qǐng wǔ wáng chuān páo yòu jiāng yī fú yìn sāi zài wǔ wáng pán lóng guān nèi

燃灯用中指在武王前后胸中用符印一道，完毕，请武王穿袍，又将一符印塞在武王蟠龙冠内。

rán dēng yòu mìng nǎ zhà léi zhèn zi bǎo wǔ wáng xià peng

燃灯又命哪咤、雷震子，保武王下篷。

zhī jiàn hóng shā zhèn nèi yǒu wèi dào rén dài yú wěi guān miàn rú dòng lǜ hàn xià chì rán tí liǎng kǒu jiàn zuò gē ér lái

只见“红沙阵”内有位道人，戴鱼尾冠，面如冻绿，颔下赤髯，提两口剑，作歌而来。

gē yuē

歌曰：

jié jiào chuán lái wù zhě xī xuán zhōng dà miào yǒu tiān jī xiān chéng lú nèi huáng jīn fěn hòu liàn wú qióng bái yù fēi

“截教传来悟者稀，玄中大妙有天机：先成炉内黄金粉，后炼无穷白玉霏。

hóng shā shù piàn rén xīn luò hēi wù mí màn dǎn gǔ fēi

红沙数片人心落，黑雾弥漫胆骨飞。

jīn zhāo ruò huì lóng hǔ de biàn shì shén xiān jué pò guī

今朝若会龙虎地，便是神仙绝魄归。

hóng shā zhèn zhǔ zhāng shào dà hū yuē yù xū mén xià shuí lái huì wú cǐ zhèn

红沙阵主张绍大呼曰：“玉虚门下谁来会吾此阵？

zhī jiàn fēng huǒ lún shàng nǎ zhà tí huǒ jiān qiāng ér lái

”只见风火轮上哪咤提火尖枪而来。

yòu jiàn léi zhèn zi bǎo yǒu yī rén dài pán lóng guān shēn chuān huáng fú

又见雷震子保有一人，戴蟠龙冠，身穿黄服。

zhāng shào yuē lái zhě shì shuí

张绍曰：“来者是谁？

nǎ zhà dá yuē cǐ wú zhī zhēn zhǔ wǔ wáng shì yě

”哪咤答曰：“此吾之真主武王是也。

wǔ wáng jiàn zhāng tiān jūn zhēng níng è zhuàng xiōng bào chāng jué háo de zhàn jīng jīng zuò bú zhù mǎ ān qiāo shàng

”武王见张天君狰狞恶状，凶暴猖獗，諕得战惊惊，坐不住马鞍鞽上。

”武王见张天君狰狞恶状，凶暴猖獗，諕得战惊惊，坐不住马鞍鞒上。

zhāng tiān jūn zòng kāi méi huā lù zhàng jiàn lái qǔ

张天君纵开梅花鹿，仗剑来取。

nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún yáo qiāng fù miàn jiāo hái

哪咤登开风火轮，摇枪赴面交还。

wèi jí shù hé zhāng tiān jūn wǎng běn zhèn biàn zǒu

未及数合，张天君往本阵便走。

nǎ zhà léi zhèn zi bǎo dìng wǔ wáng jìng rù hóng shā zhèn zhōng

哪咤、雷震子保定武王径入“红沙阵”中。

zhāng tiān jūn jiàn sān rén gǎn lái máng shàng tái zhuā yī piàn hóng shā wǎng xià pī miàn dǎ lái

张天君见三人赶来，忙上台，抓一片红沙往下劈面打来。

wǔ wáng bèi hóng shā dǎ zhòng qián xiōng lián rén dài mǎ zhuàng xià kēng qù

武王被红沙打中前胸，连人带马撞下坑去。

nǎ zhà tà zhù fēng huǒ lún jiù shēng qǐ kōng zhōng

哪咤踏住风火轮就升起空中。

zhāng shào yòu fā sān piàn shā dǎ jiāng xià lái yě bǎ nǎ zhà lián lún dǎ xià kēng nèi

张绍又发三片沙打将下来，也把哪咤连轮打下坑内。

léi zhèn zi jiàn shì bù hǎo yù qǐ fēng léi chì yòu bèi hóng shā shù piàn dǎ fān xià kēng

雷震子见事不好，欲起风雷翅，又被红沙数片打翻下坑。

gù cǐ hóng shā zhèn kùn zhù le wǔ wáng sān rén

故此“红沙阵”困住了武王三人。

qiě shuō rán dēng tóng zi yá jiàn hóng shā zhèn nèi yī gǔ hēi qì wǎng shàng chōng lái rán dēng yuē wǔ wáng suī shì yǒu ě rán bǎi rì kě jiě

且说燃灯同子牙见“红沙阵”内，一股黑气往上冲来，燃灯曰：“武王虽是有厄，然百日可解。

zi yá wèn qí xiáng xì wǔ wáng zěn bú jiàn chū zhèn lái

”子牙问其详细：“武王怎不见出阵来？

rán dēng yuē wǔ wáng léi zhèn zi nǎ zhà sān rén jù gāi shòu kùn cǐ zhèn

”燃灯曰：“武王、雷震子、哪咤三人俱该受困此阵。

zi yá huāng wèn lǎo shī jǐ shí chū lái

”子牙慌问：“老师，几时出来？

rán dēng yuē bǎi rì fāng néng chū de cǐ ě

”燃灯曰：“百日方能出得此厄。

zi yá tīng ba dùn zú tàn yuē wǔ wáng nǎi rén dé zhī jūn rú hé shòu de bǎi rì zhī kǔ nà shí ruò yǒu chà é nài hé

”子牙听罢，顿足叹曰：“武王乃仁德之君，如何受得百日之苦，那时若有差讹，奈何？

rán dēng yuē bù fáng

”燃灯曰：“不妨。

tiān mìng yǒu zài zhōu zhǔ hóng fú zì bǎo wú shì

天命有在，周主洪福，自保无事。

zi yá hé bì zháo máng

子牙何必着忙。

zàn qiě huí peng zì yǒu dào lǐ

暂且回篷，自有道理。

zi yá jìn chéng bào rù gōng zhōng

”子牙进城，报入宫中。

tài jī tài rèn èr hòu máng lìng zhòng xiōng dì jìn xiāng fǔ lái wèn

太姬、太姙二后忙令众兄弟进相府来问。

zi yá yuē dāng jīn bù fáng zhǐ yǒu bǎi rì zāi nàn zì bǎo wú yú

子牙曰：“当今不妨，只有百日灾难，自保无虞。

zi yá chū chéng fù shàng peng jiàn zhòng dào yǒu xián tán dào fǎ

”子牙出城，复上篷见众道友，闲谈道法。

bù tí

不题。

huà biǎo zhāng tiān jūn jìn yíng duì wén tài shī yuē wǔ wáng léi zhèn zi nǎ zhà jù xiàn hóng shā zhèn nèi

话表张天君进营对闻太师曰：“武王、雷震子、哪咤俱陷‘红沙阵’内。

wén tài shī kǒu suī qìng xǐ xīn zhōng zhǐ shì bù lè

”闻太师口虽庆喜，心中只是不乐。

zhǐ wèi gōng míng hùn mèn ér sǐ

──止为公明混闷而死。

zhāng tiān jūn zài zhèn nèi měi rì cháng bǎ hóng shā sǎ zài wǔ wáng shēn shàng rú tóng dāo rèn yì bān

──张天君在阵内，每日常把红沙洒在武王身上，如同刀刃一般。

duō kuī qián hòu fú yìn hù chí qí tǐ zhēn mìng fú rén yān néng de jué

多亏前后符印护持其体，──真命福人，焉能得绝。

qiě bù shuō zhāng shào kùn zhù wǔ wáng zhǐ shuō shēn gōng bào kuà hǔ wǎng sān xiān dǎo lái bào xìn yǔ yún xiāo niáng niáng jiě mèi sān rén

且不说张绍困住武王，只说申公豹跨虎往三仙岛来报信与云霄娘娘姐妹三人。

jí zhì dòng mén guāng jǐng yǔ bié chù dà bù xiāng tóng

及至洞门，光景与别处大不相同。

zěn jiàn de

怎见得：

yān xiá niǎo niǎo sōng bǎi sēn sēn

烟霞袅袅，松柏森森。

yān xiá niǎo niǎo ruì yíng mén sōng bǎi sēn sēn qīng rào hù

烟霞袅袅瑞盈门，松柏森森青绕户。

qiáo tà kū chá mù fēng diān rào bì luó niǎo xián hóng ruǐ lái yún hè lù jiàn fāng cóng shàng shí tái

桥踏枯槎木，峰巅绕薜萝，鸟衔红蕊来云壑，鹿践芳丛上石苔。

nà mén qián shí cuī huā fā fēng sòng xiāng fú lín dī lǜ liǔ zhuǎn huáng lí bàng àn yāo táo fān fěn dié

那门前时催花发，风送香浮，临堤绿柳转黄鹂，傍岸夭桃翻粉蝶。

suī rán bié shì dòng tiān jǐng shèng sì péng lái làng yuàn jiā

虽然别是洞天景，胜似蓬莱阆苑佳。

huà shuō shēn gōng bào xíng zhì dòng zhōng xià hǔ wèn lǐ miàn yǒu rén fǒu

话说申公豹行至洞中下虎，问：“里面有人否？

shǎo shí yī nǚ tóng chū lái rèn de shēn gōng bào biàn wèn lǎo shī wǎng nà lǐ lái

”少时，一女童出来，认得申公豹，便问：“老师往那里来？

gōng bào yuē bào nǐ shī fu shuō wǒ lái fǎng

”公豹曰：“报你师父，说我来访。

tóng ér jìn dòng qǐ niáng niáng shēn lǎo yé lái fǎng

”童儿进洞：“启娘娘：申老爷来访。

niáng niáng dào qǐng lái

”娘娘道：“请来。

shēn gōng bào rù nèi xiāng jiàn qǐ shǒu zuò xia

”申公豹入内相见，稽首坐下。

yún xiāo niáng niáng wèn yuē dào xiōng hé lái

云霄娘娘问曰：“道兄何来？

gōng bào dào tè wèi lìng xiōng de shì lái

”公豹道：“特为令兄的事来。

yún xiāo niáng niáng yuē wú xiōng yǒu shèn me shì gǎn fán dào xiōng

”云霄娘娘曰：“吾兄有甚么事敢烦道兄？

shēn gōng bào xiào yuē zhào dào xiōng bèi jiāng shàng dīng tóu qī jiàn shū shè sǐ qí shān nǐ men hái bù zhī dào

”申公豹笑曰：“赵道兄被姜尚钉头七箭书射死岐山，你们还不知道？

zhī jiàn qióng xiāo bì xiāo tīng ba dùn zú yuē bù liào wú xiōng sǐ yú jiāng shàng zhī shǒu shí wèi tòng xīn

”只见琼霄、碧霄听罢，顿足曰：“不料吾兄死于姜尚之手，实为痛心！

fàng shēng dà kū

”放声大哭。

shēn gōng bào zài páng yòu yuē lìng xiōng bǎ nǐ jīn jiāo jiǎn jiè xià shān yī gōng wèi chéng fǎn bèi tā rén suǒ hài

申公豹在旁又曰：“令兄把你金蛟剪借下山，一功未成，反被他人所害。

lín wēi duì wén tài shī shuō wǒ sǐ yǐ hòu wú mèi bì dìng lái qǔ jīn jiāo jiǎn

临危对闻太师说：‘我死以后，吾妹必定来取金蛟剪。

nǐ duō bài shàng sān wèi mèi zǐ wú huǐ bù tīng yún xiāo zhī yán fǎn rù luó wǎng zhī ě

你多拜上三位妹子：吾悔不听云霄之言，反入罗网之厄。

jiàn wú dào fú sī tāo rú jiàn wǒ qīn shēn yì bān

见吾道服，丝绦，如见我亲身一般！

yán zhī tòng xīn shuō zhī suān bí

’言之痛心，说之酸鼻！

kě lián qiān nián qín láo xiū liàn yī chǎng qǐ zhī sǐ yú wú lài zhī shǒu

可怜千年勤劳修炼一场，岂知死于无赖之手！

zhēn shì qiè gǔ zhī chóu

真是切骨之仇！

yún xiāo niáng niáng yuē wú shī yǒu yán jié jiào mén zhōng bù xǔ xià shān

”云霄娘娘曰：“吾师有言：‘截教门中不许下山；

rú xià shān zhě fēng shén bǎng shàng dìng shì yǒu míng

如下山者：“封神榜”上定是有名。

gù cǐ tiān shù yǐ dìng

’故此天数已定。

wú xiōng bù tīng shī yán gù cǐ nán tuō cǐ ě

吾兄不听师言，故此难脱此厄。

qióng xiāo yuē jiě jie nǐ shí shì wú qíng

”琼霄曰：“姐姐，你实是无情！

bù wéi wú xiōng chū lì gù yǒu cǐ yán

不为吾兄出力，故有此言。

wǒ zǐ mèi sān rén jiù shì fēng shén bǎng shàng yǒu míng yě bà wú dìng qù kàn wú xiōng hái gǔ bù fù tóng bāo

我姊妹三人就是‘封神榜’上有名也罢，吾定去看吾兄骸骨，不负同胞。

qióng xiāo bì xiāo niáng niáng nù qì chōng chōng bù yóu fēn shuō qióng xiāo máng chéng hóng hú bì xiāo chéng huā líng niǎo chū dòng

”琼霄、碧霄娘娘怒气冲冲，不由分说，琼霄忙乘鸿鹄，碧霄乘花翎鸟出洞。

yún xiāo niáng niáng àn sī wú mèi mei cǐ qù bì dìng yòng hùn yuán jīn dòu luàn ná yù xū mén rén fǎn wèi bù měi

云霄娘娘暗思：“吾妹妹此去，必定用混元金斗乱拿玉虚门人，反为不美。

rě chū shì lái zěn shēng shì hǎo

惹出事来，怎生是好！

wú dāng qīn qù zhí zhǎng hái kě zài wǒ

吾当亲去执掌，还可在我。

niáng niáng fēn fù nǚ tóng hǎo shēng kān shǒu dòng fǔ wǒ qù jiù lái

”娘娘吩咐女童：“好生看守洞府，我去就来。

niáng niáng kuà qīng luán yě chū dòng fǔ

”娘娘跨青鸾，也出洞府；

jiàn bì xiāo qióng xiāo piāo piāo kuà yì niǎo ér lái

见碧霄、琼霄飘飘跨异鸟而来。

yún xiāo niáng niáng dà jiào yuē mèi mei màn xíng

云霄娘娘大叫曰：“妹妹慢行！

wú yě lái le

吾也来了！

èr wèi niáng niáng dào jiě jie nǐ wǎng nà lǐ qù

”二位娘娘道：“姐姐，你往那里去？

yún xiāo yuē wǒ jiàn nǐ men bù ān shì tǐ kǒng pà duō shì tóng nǐ qù jiàn jī ér zuò bù kě zào cì

”云霄曰：“我见你们不谙事体，恐怕多事，同你去，见机而作，不可造次。

sān rén tóng háng zhī jiàn hòu miàn yǒu rén hū yuē sān wèi niáng niáng màn xíng

”三人同行，只见后面有人呼曰：“三位娘娘慢行！

wú yě lái le

吾也来了！

yún xiāo huí tóu kàn shí yuán lái shì hàn zhī xian mèi zǐ

”云霄回头看时──“原来是菡芝仙妹子。

wèn dào nǐ cóng nà lǐ lái

”问道：“你从那里来？

hàn zhī xian yuē tóng nǐ wǎng xī qí qù

”菡芝仙曰：“同你往西岐去。

niáng niáng dà xǐ

”娘娘大喜。

cái dài qián xíng yòu yǒu rén lái jiào yuē shǎo dài

才待前行，又有人来叫曰：“少待！

wú lái yě

吾来也！

jí kàn shí nǎi cǎi yún xiān zǐ dǎ jī shǒu yuē sì wèi jiě jie wǎng xī qí qù

”及看时，乃彩云仙子，打稽首曰：“四位姐姐往西岐去；

fāng cái yù zhe shēn gōng bào yuē wǒ tóng háng zhèng yào wǎng wén dào xiōng nà lǐ qù qià hǎo guò zhe dà jiā tóng háng

方才遇着申公豹约我同行，正要往闻道兄那里去，恰好过着大家同行。

wǔ wèi nǚ xian wǎng xī qí lái qǐng kè jià dùn guāng shí shí ér zhì

”五位女仙往西岐来，顷刻，驾遁光实时而至。

zhèng shì

正是：

qún xian dǐng shàng tiān mén bì jiǔ qǔ huáng hé dà nàn lái

群仙顶上天门闭，九曲黄河大难来。

huà shuō wǔ wèi xiān gū lái zhì yíng mén mìng qí mén guān tōng bào

话说五位仙姑来至营门，命旗门官通报。

qí mén guān bào rù zhōng jūn

旗门官报入中军。

wén tài shī chū yíng yíng qǐng zhì zhàng nèi dǎ jī shǒu zuò xià

闻太师出营迎请至帐内，打稽首坐下。

yún xiāo yuē qián rì wú xiōng bèi tài shī qǐng xià luó fú dòng lái bù liào bèi jiāng shàng shè sǐ

云霄曰：“前日吾兄被太师请下罗浮洞来，不料被姜尚射死。

wǒ zǐ mèi tè lái shōu wú xiōng hái gǔ

我姊妹特来收吾兄骸骨。

rú jīn què zài nà lǐ

如今却在那里？

fán tài shī zhǐ shì

烦太师指示。

wén tài shī bēi yān qì sù lèi yǔ rú zhū yuē dào xiōng zhào gōng míng bù xìng zāo xiāo shēng cáo bǎo shōu le dìng hǎi zhū qù

”闻太师悲咽泣诉，泪雨如珠，曰：“道兄赵公明不幸遭萧升、曹宝收了定海珠去。

tā wǎng dào yǒu dòng fǔ jiè le jīn jiāo jiǎn lái jiù huì rán dēng

他往道友洞府借了金蛟剪来，就会燃灯；

jiāo zhàn shí biàn jì cǐ jiǎn

交战时便祭此剪。

rán dēng táo dùn qí zuò xia yī lù zhá wèi liǎng duàn

燃灯逃遁，其坐下一鹿闸为两段。

cì rì yǒu yī yě rén lù yā huì lìng xiōng yòu jì cǐ jiǎn

次日有一野人陆压会令兄，又祭此剪。

lù yā huà zuò cháng hóng ér zǒu

陆压化作长虹而走。

rán hòu liǎng xià bù céng huì zhàn

然后两下不曾会战。

shù rì lái xī qí shān jiāng shàng lì tán xíng shù zhòu zǔ lìng xiōng bèi wú suàn chū

数日来，西岐山姜尚立坛行术，咒诅令兄，被吾算出。

bǐ shí lìng xiōng yǒu èr mén rén chén jiǔ gōng yáo shǎo sī lìng tā qù qiǎng dīng tóu qī jiàn shū yòu bèi nǎ zhà shā sǐ

彼时令兄有二门人──陈九公、姚少司，令他去抢钉头七箭书，又被哪咤杀死。

lìng xiōng duì wú shuō huǐ bù tīng wú mèi yún xiāo zhī yán guǒ yǒu jīn rì zhī kǔ

令兄对吾说：‘悔不听吾妹云霄之言，果有今日之苦。

tā jiāng jīn jiāo jiǎn yòng dào fú bāo dìng liú yǔ sān wèi dào yǒu jiàn fú rú jiàn gōng míng

’他将金蛟剪用道服包定，留与三位道友，见服如见公明。

wén tài shī dào ba fàng shēng yǎn miàn dà kū

”闻太师道罢，放声掩面大哭。

wǔ wèi dào gū qí dòng bēi shēng

五位道姑齐动悲声。

tài shī qǐ shēn máng qǔ páo fú suǒ bāo jīn jiāo jiǎn fàng yú àn shàng

太师起身，忙取袍服所包金蛟剪放于案上。

sān wèi niáng niáng zhǎn kāi dǔ wù shāng qíng lèi bù néng gàn

三位娘娘展开，睹物伤情，泪不能干。

qióng xiāo qiè chǐ bì xiāo miàn fā tòng hóng dòng liǎo wú míng sān mèi

琼霄切齿，碧霄面发通红，动了无明三昧。

bì xiāo yuē wú xiōng guān guǒ zài nà lǐ

碧霄曰：“吾兄棺椁在那里。

tài shī yuē zài hòu yíng

”太师曰：“在后营。

qióng xiāo yuē wú qù kàn lái

”琼霄曰：“吾去看来。

yún xiāo niáng niáng zhǐ yuē wú xiōng jì sǐ hé bì yòu kàn

”云霄娘娘止曰：“吾兄既死，何必又看？

bì xiāo yuē jì lái le kàn kàn hé fáng

”碧霄曰：“既来了，看看何妨？

èr wèi niáng niáng jiù zǒu yún xiāo zhǐ de tóng háng

”二位娘娘就走，云霄只得同行。

lái dào hòu yíng sān wèi niáng niáng jiàn le guān mù jiē kāi yī kàn jiàn gōng míng èr mù xuè shuǐ liú jīn xīn wō lǐ liú xiě bù dé bù nù

来到后营，三位娘娘见了棺木，揭开一看，见公明二目血水流津，心窝里流血，不得不怒。

qióng xiāo dà jiào yī shēng jī hū qì dào

琼霄大叫一声，几乎气倒。

bì xiāo hán nù yuē jiě jie bù bì zháo jí wǒ men ná zhù tā yě shè tā sān jiàn bào cǐ chóu hèn

碧霄含怒曰：“姐姐不必着急，我们拿住他，也射他三箭，报此仇恨！

yún xiāo yuē bù guǎn jiāng shàng shì shì yě rén lù yā nòng zhè yàng xié shù

”云霄曰：“不管姜尚事，是野人陆压，弄这样邪术！

yī zé yě shì wú xiōng shù jǐn èr zé xié shù qīng shēng wú děng zhǐ ná lù yā yě shè tā sān jiàn jiù wán cǐ hèn

一则也是吾兄数尽，二则邪术倾生，吾等只拿陆压，也射他三箭，就完此恨。

yòu jiàn hóng shā zhèn zhǔ zhāng tiān jūn jìn yíng yǔ wǔ wèi xiān gū xiāng jiàn

”又见“红沙阵”主张天君进营，与五位仙姑相见。

tài shī shè xí yǔ zhòng wèi gòng yǐn shù bēi

太师设席与众位共饮数杯。

cì rì wǔ wèi dào gū chū yíng

次日，五位道姑出营。

wén tài shī lüě zhèn

闻太师掠阵；

yòu mìng shān xīn zhāng táo hù wèi qián hòu

又命邓、辛、张、陶护卫前后。

yún xiāo chéng luán lái zhì peng xià dà hū yuē chuán yǔ lù yā zǎo lái huì wú

云霄乘鸾来至篷下，大呼曰：“传与陆压，早来会吾！

zuǒ yòu máng bào shàng peng lái yǒu wǔ wèi dào gū yù qǐng lù lǎo yé dá huà

”左右忙报上篷来：“有五位道姑欲请陆老爷答话。

lù yā qǐ shēn yuē pín dào yī wǎng

”陆压起身曰：“贫道一往。

tí jiàn zài shǒu yíng fēng dà xiù piāo piāo ér lái

”提剑在手，迎风大袖飘飘而来。

yún xiāo niáng niáng guān kàn lù yā suī shì yě rén zhēn yǒu xiē xiān fēng dào gǔ zěn jiàn de

云霄娘娘观，看陆压虽是野人，真有些仙风道骨，怎见得：

shuāng zhuā jì yún fēn ruì cǎi

双抓髻，云分瑞彩；

shuǐ hé páo jǐn shù sī tāo

水合袍，紧束丝绦。

xiān fēng dào gǔ qì xiāo yáo fù nèi wú qióng xuán miào

仙风道骨气逍遥，腹内无穷玄妙。

sì hǎi yě rén lù yā wǔ yuè dào chù míng gāo

四海野人陆压，五岳到处名高。

xué chéng yì shù guǎng lǎn qù fù pán táo

学成异术广，懒去赴蟠桃。

yún xiāo duì èr mèi yuē cǐ rén míng wéi xián shì fù nèi bì yǒu xiōng jīn

云霄对二妹曰：“此人名为闲士，腹内必有胸襟。

kàn tā dào le miàn qián zěn yàng yán yǔ biàn zhī tā xué shí qiǎn shēn

看他到了面前怎样言语，便知他学识浅深。

lù yā xú xú ér zhì niàn jǐ jù gē cí ér lái

”陆压徐徐而至，念几句歌词而来：

bái yún shēn chù sòng huáng tíng dòng kǒu qīng fēng zú xià shēng

“白云深处诵‘黄庭’，洞口清风足下生。

wú wéi shì jiè qīng xū jìng tuō chén yuán wàn shì qīng

无为世界清虚境，脱尘缘万事轻。

tàn wú jí tiān dì yě wú míng

叹无极天地也无名。

páo xiù zhǎn qián kūn dà

袍袖展，乾坤大；

zhàng tóu tiāo rì yuè míng

杖头挑，日月明。

zhī zài yī lì dān chéng

只在一粒丹成。

lù yā gē ba jiàn yún xiāo bǎ gè qǐ shǒu

陆压歌罢，见云霄把个稽首。

qióng xiāo yuē nǐ shì sǎn rén lù yā fǒu

琼霄曰：“你是散人陆压否？

lù yā dá yuē rán yě

”陆压答曰：“然也。

qióng xiāo yuē nǐ wèi hé shè sǐ wú xiōng zhào gōng míng

”琼霄曰：“你为何射死吾兄赵公明？

lù yā dá yuē sān wèi dào yǒu kěn róng wú yī yán wú biàn dāng shuō

”陆压答曰：“三位道友肯容吾一言，吾便当说；

bù róng wú yán rèn nǐ suǒ wéi

不容吾言，任你所为。

yún xiāo yuē nǐ qiě dào lái

”云霄曰：“你且道来！

lù yā yuē xiū dào zhī shì jiē cóng lǐ wù

”陆压曰：“修道之士，皆从理悟；

qǐ zhàng nì xíng

岂仗逆行。

gù zhèng zhě chéng xiān yá zhě duò luò

故正者成仙，邪者堕落。

wú zì cóng tiān huáng wù dào jiàn guò le duō shǎo nì shùn

吾自从天皇悟道，见过了多少逆顺。

lì dài yǐ lái cóng shàn guī zōng zì chéng zhèng guǒ

历代以来，从善归宗，自成正果。

qǐ yì zhào gōng míng bù shǒu shùn zhuān xíng nì zhù miè gāng bài jì zhī jūn shā lù wú gū bǎi xìng tiān nù mín yuàn

岂意赵公明不守顺，专行逆，助灭纲败纪之君，杀戮无辜百姓，天怒民怨。

qiě zhàng zì jǐ dào shù bù gù bié rén xiū chí

且仗自己道术，不顾别人修持。

cǐ shì zhǐ zhī yǒu jǐ bù zhī yǒu rén biàn shì nì tiān

此是只知有己，不知有人，便是逆天。

cóng gǔ lái nì tiān zhě wáng wú jīn jí shì tiān chà shā cǐ nì shì yòu hé yuàn yú wǒ

从古来逆天者亡，吾今即是天差杀此逆士，又何怨于我！

wú quàn dào yǒu cǐ dì jū bù jiǔ cǐ chù nǎi bīng shān huǒ hǎi zěn lì qí shēn

吾劝道友，此地居不久，此处乃兵山火海，怎立其身？

ruò jiǔ jū zhī kǒng shī cháng shēng zhī lù

若久居之，恐失长生之路。

wú bù zhī jì huì mào mèi shàng chén

吾不知忌讳，冒昧上陈。

yún xiāo chén yín liáng jiǔ bù yǔ

”云霄沉吟，良久不语。

qióng xiāo dà hē yuē hǎo niè zhàng

琼霄大喝曰：“好孽障！

yān gǎn jiāng cǐ xū miù zhī yán huáng huò zhòng tīng

焉敢将此虚谬之言，簧惑众听！

shè sǐ wú xiōng fǎn jiāng lì kǒu qiáng biàn

射死吾兄，反将利口强辩！

liào nǐ háo mò zhī dào yǒu hé néng chù

料你毫末之道，有何能处。

qióng xiāo niáng niáng nù chōng xiāo hàn zhàng jiàn lái qǔ

”琼霄娘娘怒冲霄汉，仗剑来取。

lù yā jiàn jià máng yíng

陆压剑架忙迎。

wèi jí shù hé bì xiāo jiāng hùn yuán jīn dòu wàng kōng jì qǐ

未及数合，碧霄将混元金斗望空祭起。

lù yā zěn táo cǐ dòu zhī ě

陆压怎逃此斗之厄！

yǒu shī wèi zhèng

有诗为证：

cǐ dòu kāi tiān zhǎng chū lái nèi cáng tiān dì àn sān cái

此斗开天长出来，内藏天地按三才。

bì yóu gōng lǐ qīn chuán shòu chǎn jiào mén rén jǐn shòu zāi

碧游宫里亲传授，阐教门人尽受灾。

bì xiāo niáng niáng bǎ hùn yuán jīn dòu jì yú kōng zhōng lù yā kàn jiàn què dài táo zǒu

碧霄娘娘把混元金斗祭于空中，陆压看见，却待逃走；

qí rú cǐ bǎo lì hài zhǐ tīng dé yī shēng xiǎng jiāng lù yā ná qù wàng chéng tāng lǎo yíng yī shuāi

其如此宝利害，只听得一声响，将陆压拿去，望成汤老营一摔。

lù yā zǒng yǒu xuán miào zhī gōng yě shuāi de hūn hūn mò mò

陆压总有玄妙之功，也摔得昏昏默默。

bì xiāo niáng niáng qīn zì dòng shǒu bǎng fù qǐ lái

碧霄娘娘亲自动手，绑缚起来；

bǎ lù yā ní wán gōng yòng fú yìn zhèn zhù fù zài fān gān shàng

把陆压泥丸宫用符印镇住，缚在旛杆上；

yù wén tài shī yuē tā huì shè wú xiōng jīn fān wǒ yě shè tā

与闻太师曰：“他会射吾兄，今番我也射他！

chuán zhǎng jiàn shǒu lìng wǔ bǎi míng jūn lái shè

”传长箭手，令五百名军来射。

jiàn fā rú yǔ nà jiàn shè zài lù yā shēn shàng

箭发如雨，那箭射在陆压身上；

yī huì er nà jiàn lián jiàn gān yǔ jiàn tóu dōu chéng huī mò

一会儿，那箭连箭杆与箭头都成灰末。

zhòng jūn zú dà jīng

众军卒大惊。

wén tài shī guān zhī wú bù hài yì

闻太师观之，无不骇异。

yún xiāo niáng niáng kàn jiàn rú cǐ bì xiāo yuē zhè yāo dào jiāng hé yì shù lái huò wǒ děng

云霄娘娘看见如此，碧霄曰：“这妖道将何异术来惑我等！

máng jì jīn jiāo jiǎn

”忙祭金蛟剪。

lù yā kàn jiàn jiào shēng wú qù yě

陆压看见，叫声：“吾去也！

huà dào cháng hóng jìng zì zǒu le

”化道长虹，径自走了；

lái dào peng xià jiàn zhòng wèi dào yǒu

来到篷下，见众位道友。

rán dēng wèn yuē hùn yuán jīn dòu bǎ dào yǒu ná qù rú hé de fǎn

燃灯问曰：“混元金斗把道友拿去，如何得返？

lù yā yuē tā jiāng jiàn lái shè wǒ yù yǔ qí xiōng bào chóu

”陆压曰：“他将箭来射我，欲与其兄报仇。

tā bù zhī wǒ gēn jiǎo

他不知我根脚；

nà jiàn shè zài wǒ shēn shàng jiàn zhǐ shǐ chéng wèi huī mò

那箭射在我身上，箭咫使成为灰末。

fù fàng jīn jiāo jiǎn shí wú zì lái yǐ

复放金蛟剪时，吾自来矣。

rán dēng yuē gōng dào shù jīng qí zhēn gè kě xiàn

”燃灯曰：“公道术精奇，真个可羡！

lù yā yuē pín dào jīn rì zàn bié bù rì zài huì

”陆压曰：“贫道今日暂别，不日再会。

bù biǎo

”不表。

qiě shuō cì rì yún xiāo gòng wǔ wèi dào gū qí chū lái huì zǐ yá

且说次日，云霄共五位道姑齐出来会子牙。

zi yá suí dài lǐng zhū mén rén chéng le sì bù xiāng zhòng dì zǐ fēn zuǒ yòu

子牙随带领诸门人，乘了四不相，众弟子分左右。

zi yá dìng jīng kàn yún xiāo kuà qīng luán ér zhì

子牙定睛看云霄跨青鸾而至。

zěn jiàn de

怎见得：

yún jì shuāng pán dào dé qīng hóng páo bái hè dǐng zhū yīng sī tāo shù dìng qián kūn jié zú xià má xié ruì cǎi shēng

云髻双蟠道德清，红袍白鹤顶朱缨，丝绦束定乾坤结，足下麻鞋瑞彩生。

pī dì kāi tiān chéng dào xíng sān xiān dǎo nèi liàn zhēn xíng

劈地开天成道行，三仙岛内炼真形。

liù qì sān shī jù pāo jǐn zhǐ chǐ qīng luán lí yù jīng

六气三尸俱抛尽，咫尺青鸾离玉京。

huà shuō zi yá chéng qí xiàng qián dǎ jī shǒu yuē wǔ wèi dào yǒu qǐng le

话说子牙乘骑向前，打稽首曰：“五位道友请了！

yún xiāo yuē jiāng zǐ yá wú jū sān xiān dǎo shì qīng xián zhī shì bù guǎn rén jiān shì fēi

”云霄曰：“姜子牙，吾居三仙岛，是清闲之士，不管人间是非；

zhǐ yīn nǐ jiāng wú xiōng zhào gōng míng yòng dīng tóu qī jiàn shū shè sǐ

只因你将吾兄赵公明用钉头七箭书射死。

tā yǒu hé zuì nǐ xià cǐ jué qíng shí wèi kě wù

他有何罪，你下此绝情，实为可恶！

nǐ suī shì lù yā suǒ shǐ dàn shā rén zhī xiōng rén yì shā qí xiōng wǒ děng bù dé bù wèn zuì yǔ nǐ

你虽是陆压所使，但杀人之兄，人亦杀其兄，我等不得不问罪与你。

kuàng nǐ nǎi háo mò dào héng hé zú wèi lùn

况你乃毫末道行，何足为论。

jiù shì rán dēng dào rén zhī wú zǐ mèi sān rén tā yě bù gǎn qī wǔ wǒ

就是燃灯道人知吾姊妹三人，他也不敢欺忤我。

zi yá yuē dào yǒu cǐ yán chà yǐ

”子牙曰：“道友此言差矣！

fēi shì wǒ děng xún shì zuò fēi nǎi shì lìng xiōng zì qǔ rě shì

非是我等寻事作非，乃是令兄自取惹事。

cǐ shì tiān shù rú cǐ zhōng bù kě táo

此是天数如此，终不可逃。

jì féng jué dì zěn miǎn zāi yāng

既逢绝地，怎免灾殃！

lìng xiōng shī mìng bù zūn yào wǎng xī qí shì zì qǔ sǐ

令兄师命不遵，要往西岐，是自取死。

qióng xiāo dà nù yuē jì shā wú qīn xiōng hái jiè yán tiān shù wú yǔ nǐ shā xiōng zhī chóu rú hé yǐ qiǎo yán zhē shì

”琼霄大怒曰：“既杀吾亲兄，还借言天数，吾与你杀兄之仇，如何以巧言遮饰！

bú yào zǒu chī wú yī jiàn

不要走，吃吾一剑！

bǎ hóng hú niǎo cuī kāi shuāng chì jiāng bǎo jiàn fēi lái zhí qǔ

”把鸿鹄鸟催开双翅，将宝剑飞来直取。

zi yá shǒu zhōng jiàn jí jià xiāng hái

子牙手中剑急架相还。

zhī jiàn huáng tiān huà zòng yù qí lín shǐ liǎng bǐng yín chuí chōng shā guò lái

只见黄天化纵玉麒麟，使两柄银锤冲杀过来。

yáng jiǎn zǒu mǎ yáo qiāng fēi lái jié shā

杨戬走马摇枪，飞来截杀。

zhè bì xiāng bì xiāo nù fà rú léi qì shā wǒ yě

这壁厢碧霄怒发如雷：“气杀我也！

bǎ huā líng niǎo èr chì fēi téng

”把花翎鸟二翅飞腾。

yún xiāo bǎ qīng luán fēi kāi yě lái zhù zhàn

云霄把青鸾飞开，也来助战。

cǎi yún xiān zǐ bǎ hú lú zhōng chuō mù zhū zhuā zài shǒu zhōng yào dǎ huáng tiān huà xià qí lín

彩云仙子把葫芦中戳目珠抓在手中，要打黄天化下麒麟。

bù zhī xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

不知性命如何，且听下回分解。