第五十五回 — 封神演义 — 许仲琳

tǔ xíng sūn guī fú xī qí

土行孙归伏西岐

shī yuē

诗曰：

cáng shēn nì yǐng zǒng wú liáng shuǐ dào qú chéng wéi shèn máng

藏身匿影总无良，水到渠成为甚忙。

bèi què tiān zhēn tān ài yù yǒu wéi shī xùn zhú jiāng chǎng

背却天真贪爱欲，有违师训逐疆场。

bǎi qiān jì liǎng zhōng guī zhèng bā jiǔ yuán gōng zì yì cháng

百千伎俩终归正，八九元功自异常。

liǎng guó shǐ zhōng chéng hǎo hé rèn yóu yuè lǎo dìng luán huáng

两国始终成好合，认由月老定鸾凰。

huà shuō yáng jiǎn jiè tǔ dùn wǎng jiā lóng shān lái zhèng jià dùn guāng fēng shēng wù sè bù jué piāo piāo dàng dàng luò jiāng xià lái nǎi shì yī zuò hǎo shān

话说杨戬借土遁往夹龙山来，正驾遁光，风声雾色，不觉飘飘荡荡落将下来，乃是一座好山。

dàn jiàn

但见：

shān dǐng cuó é mó dǒu bǐng shù shāo páng fó jiē yún xiāo

山顶嵯峨摩斗柄，树梢彷佛接云霄。

qīng yān duī lǐ shí wén gǔ kǒu yuán tí

青烟堆里，时闻谷口猿啼；

luàn cuì yīn zhōng měi tīng sōng jiān hè lì

乱翠阴中，每听松间鹤唳。

xiào fēng shān mèi lì xī biān xì nòng qiáo fū

啸风山魅，立溪边戏弄樵夫；

chéng qì hú lí zuò yá pàn jīng zhāng liè hù

成器狐狸，坐崖畔惊张猎户。

bā miàn cuī wéi sì wéi xiǎn jùn

八面崔嵬，四围险峻。

gǔ guài qiáo sōng pán cuì lǐng chá yà lǎo shù guà téng luó

古怪乔松盘翠岭，槎砑老树挂藤萝。

lǜ shuǐ qīng liú zhèn zhèn yì xiāng xīn fù fù

绿水清流，阵阵异香忻馥馥；

diān fēng cǎi sè piāo piāo yǐn xiàn bái yún fēi

巅峰彩色，飘飘隐现白云飞。

shí jiàn dà chóng lái wǎng měi wén shān niǎo shēng míng

时见大虫来往，每闻山鸟声鸣。

yōu lù chéng qún chuān jīng jí wǎng lái tiào yuè

麀鹿成群，穿荆棘往来跳跃；

xuán yuán chū rù pán xī jiàn zhāi guǒ pān táo

玄猿出入，盘溪涧摘果攀桃。

zhù lì cǎo pō yī wàng bìng wú rén zǒu

伫立草坡一望，并无人走；

xíng lái shēn āo jù shì cǎi yào xiān tóng

行来深凹，俱是采药仙童。

bú shì fán chén xíng lè de sài guò péng lái dì yī fēng

不是凡尘行乐地，赛过蓬莱第一峰。

huà shuō yáng jiǎn là xià tǔ dùn lái jiàn yī zuò shān zhēn shí hǎn jiàn

话说杨戬落下土遁来，见一座山，真实罕见。

wǎng qián yī wàng liǎng biān jù shì gǔ mù qiáo sōng lù jìng yōu shēn yǎo rán nán mì

往前一望，两边俱是古木乔松，路径幽深，杳然难觅。

xíng guò shù shí bù zhī jiàn yī zuò qiáo liáng

行过数十步，只见一座桥梁。

yáng jiǎn guò le qiáo yòu jiàn bì wǎ diāo yán jīn dīng zhū hù shàng xuán yī biǎn qīng luán dòu quē

杨戬过了桥，又见碧瓦雕檐，金钉朱户，上悬一扁──“青鸾斗阙”。

yáng jiǎn guān xiàn bù jìn shèn shì qīng yōu bù jué lì zài sōng yīn zhī xià kàn wán jǐng zhì

杨戬观羡不尽，甚是清幽，不觉立在松阴之下，看玩景致。

zhī jiàn zhū hóng mén kāi luán míng hè lì zhī shēng

只见朱红门开，鸾鸣鹤唳之声；

yòu jiàn shù duì xiān tóng gè zhí qí fān yǔ shàn

又见数对仙童，各执旗旛羽扇；

dāng zhōng yǒu yī wèi dào gū shēn chuān dà hóng bái hè jiàng xiāo yī xú xú ér lái

当中有一位道姑，身穿大红白鹤绛绡衣，徐徐而来；

zuǒ yòu fēn bā wèi nǚ tóng xiāng fēng niǎo niǎo cǎi ruì piān piān

左右分八位女童，香风袅袅，彩瑞翩翩。

zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng

怎见得，有赞为证：

yú wěi jīn guān xiá cǎi fēi shēn chuān bái hè jiàng xiāo yī

鱼尾金冠霞彩飞，身穿白鹤绛绡衣。

ruǐ gōng yù quē céng cháng shēng zì yòu yáo chí yǎng xī jī

蕊宫玉阙曾长生，自幼瑶池养息机。

zhǐ yīn quàn jiǔ pán táo huì wù fàn tiān tiáo zhé cuì wēi

只因劝酒蟠桃会，误犯天条谪翠微。

qīng luán dòu quē quán xiū shè zài shàng líng xiāo qǐ gù fēi

“青鸾斗阙”权修摄，再上灵霄启故扉。

huà shuō yáng jiǎn yǐn zài sōng lín zhī nèi bù hǎo chū lái zhǐ de dài tā guò qù fāng hǎo qǐ shēn

话说杨戬隐在松林之内，不好出来，只得待他过去，方好起身。

zhī jiàn dào gū wèn zuǒ yòu nǚ tóng shì nà lǐ yǒu xián rén yǐn zài lín nèi zǒu qù kàn lái

只见道姑问左右女童：“是那里有闲人隐在林内，走去看来。

yǒu yī nǚ tóng r wǎng lín zhōng lái yáng jiǎn yíng shàng qián qù kǒu chēng dào xiōng fāng cái wù rù cǐ shān dì zǐ nǎi yù quán shān jīn xiá dòng yù dǐng zhēn rén mén xià yáng jiǎn shì yě

”有一女童儿往林中来，杨戬迎上前去，口称：“道兄，方才误入此山，弟子乃玉泉山金霞洞玉鼎真人门下杨戬是也；

jīn fèng jiāng zǐ yá mìng wǎng jiā lóng shān qù tàn jī mì shì bù yì jià tǔ dùn wù luò yú cǐ

今奉姜子牙命，往夹龙山去探机密事，不意驾土遁误落于此。

wàng dào xiōng zhuǎn dá niáng niáng wǒ dì zǐ bù hǎo shàng qián qǐng zuì

望道兄转达娘娘，我弟子不好上前请罪。

nǚ tóng chū lín jiàn dào gū bǎ yáng jiǎn de yán yǔ yī yī huí fù le

”女童出林见道姑，把杨戬的言语一一回复了。

dào gū yuē jì shì yù dǐng zhēn rén mén xià qǐng lái xiāng jiàn

道姑曰：“既是玉鼎真人门下，请来相见。

yáng jiǎn zhǐ de shàng qián shī lǐ dào gū yuē yáng jiǎn nǐ wǎng nà lǐ qù jīn dào cǐ chù

”杨戬只得上前施礼，道姑曰：“杨戬，你往那里去，今到此处？

yáng jiǎn yuē yīn tǔ xíng sūn tóng shān jiǔ gōng fá xī qí tā yǒu de xíng zhī shù qián rì xiǎn xiē bèi tā shāng le wǔ wáng yǔ jiāng zǐ yá

”杨戬曰：“因土行孙同邓九公伐西岐，他有地行之术，前日险些被他伤了武王与姜子牙；

rú jīn fǎng qí gēn yóu mì qí shí jī shè fǎ qín tā

如今访其根由，觅其实迹，设法擒他。

bù zhī wù luò cǐ shān shī yú huí bì

不知误落此山，失于回避。

dào gū yuē tǔ xíng sūn nǎi jù liú sūn mén rén nǐ qǐng tā shī fu xià shān dà shì kě dìng

”道姑曰：“土行孙乃惧留孙门人，你请他师父下山，大事可定。

nǐ huí xī qí duō bài shàng jiāng zǐ yá

你回西岐，多拜上姜子牙。

nǐ sù huí qù

你速回去。

yáng jiǎn gōng shēn wèn yuē qǐng niáng niáng zūn xìng dà míng

”杨戬躬身问曰：“请娘娘尊姓，大名？

huí xī qí hǎo yán niáng niáng shèng dé

回西岐好言娘娘圣德。

dào gū dào wú fēi bié rén nǎi hào tiān shàng dì qīn nǚ yáo chí jīn mǔ suǒ shēng zhǐ yīn nà nián pán táo huì gāi wǒ fèng jiǔ yǒu shī guī ju wù fàn qīng jiè jiāng wǒ zhé biǎn fèng huáng shān qīng luán dòu quē

”道姑道：“吾非别人，乃昊天上帝亲女，瑶池金母所生，只因那年蟠桃会，该我奉酒，有失规矩，误犯清戒，将我谪贬凤凰山青鸾斗阙。

wú nǎi lóng jí gōng zhǔ shì yě

吾乃龙吉公主是也。

yáng jiǎn gōng shēn cí le gōng zhǔ jiè tǔ dùn ér xíng

”杨戬躬身，辞了公主，借土遁而行；

wèi jí zhǎn chá shí hòu yòu luò zài dī zé zhī páng

未及盏茶时候，又落在低泽之旁。

yáng jiǎn piān shēng yào xíng cǐ dùn wèi hé yòu luò zhī jiàn zé zhōng wēi wēi fēng qǐ

杨戬偏生要行此遁，为何又落，只见泽中微微风起：

yáng chén bō tǔ dào shù cuī lín

扬尘播土，倒树催林。

hǎi làng rú shān sǒng hún bō wàn dié qīn

海浪如山耸，浑波万迭侵。

qián kūn hūn cǎn cǎn rì yuè àn chén chén

乾坤昏惨惨，日月暗沉沉。

yī zhèn yáo sōng rú hǔ xiào hū rán hǒu shù shì lóng yín

一阵摇松如虎啸，忽然吼树似龙吟。

wàn qiào nù háo tiān yē qì fēi shā zǒu shí luàn shāng rén

万窍怒号天噎气，飞沙走石乱伤人。

huà shuō yáng jiǎn jiàn kuáng fēng dà zuò wù àn tiān chóu zé zhōng xuán qǐ èr sān zhàng shuǐ tóu

话说杨戬见狂风大作，雾暗天愁，泽中旋起二三丈水头。

měng rán kāi chù jiàn yī guài wù kǒu shì xuè pén yá rú gāng jiàn dà jiào yī shēng nà lǐ shēng rén qì

猛然开处，见一怪物，口似血盆，牙如钢剑，大叫一声：“那里生人气？

tiào shàng àn lái liǎng shǒu niǎn chā lái qǔ

”跳上岸来，两手捻叉来取。

yáng jiǎn xiào yuē hǎo niè zhàng

杨戬笑曰：“好孽障！

zěn gǎn rú cǐ

怎敢如此！

shǒu zhòng qiāng jí jià xiāng hái

”手中枪急架相还。

wèi jí shù hé yáng jiǎn fā shǒu yòng wǔ léi jué yī shēng xiǎng pī lì jiāo jiā nà jīng líng chōu shēn jiù zǒu

未及数合，杨戬发手，用五雷诀，一声响，霹雳交加，那精灵抽身就走。

yáng jiǎn suí hòu gǎn lái

杨戬随后赶来。

wǎng qián tiào zhì yī shān jiǎo xià yǒu dǒu dà yí gè shí xué nà yāo jīng wǎng lǐ miàn zuān le qù

往前跳至一山脚下，有斗大一个石穴，那妖精往里面钻了去。

yáng jiǎn xiào yuē shì bié rén bù jìn lái

杨戬笑曰：“是别人不进来；

yù wǒ píng nǐ yǒu duō dà yí gè suǒ zài wǒ yě zǒu zǒu

遇我，凭你有多大一个所在，我也走走！

hē shēng jí

”喝声：“疾！

suí gēn jìn shí xué zhōng lái

”随跟进石穴中来。

zhī jiàn lǐ biān hēi àn bù míng

只见里边黑暗不明。

yáng jiǎn jiè sān mèi huǒ yǎn xiàn chū guāng huá zhào yào rú tóng bái zhòu

杨戬借三昧火眼，现出光华，照耀如同白昼。

yuán lái lǐ miàn yě dà zhǐ shì yí gè jìn tóu lù

原来里面也大，只是一个尽头路。

guān kàn zuǒ yòu bìng wú yī wù zhī jiàn shǎn shǎn zhuó zhuó yī kǒu sān jiān liǎng rèn dāo yòu yǒu yī bāo fú zhā zài shàng miàn

观看左右，并无一物，只见闪闪灼灼，一口三尖两刃刀，又有一包袱扎在上面。

yáng jiǎn lián dāo dài chū lái bǎ bāo fú dǎ kāi yī kàn shì yī jiàn dàn huáng páo

杨戬连刀带出来，把包袱打开一看，是一件淡黄袍。

zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng

怎见得，有赞为证：

dàn é huáng tóng qián hòu

淡鹅黄，铜钱厚；

gǔ tū yún xiá guāng tòu

骨突云，霞光透。

shǔ wù jǐ àn zhōng yāng

属戊己，按中央。

huáng shān shān dà huā páo

黄邓邓，大花袍。

hún shēn shàng xià jīn guāng zhào

浑身上下金光照。

yáng jiǎn jiāng páo dǒu kāi chuān zài shēn shàng bù zhǎng bù duǎn

杨戬将袍抖开，穿在身上，不长不短；

bǎ dāo hé qiāng zhā zài yī chù shōu le huáng páo fāng yù qǐ shēn zhǐ tīng de hòu miàn dà hū yuē ná zhù dào páo de zéi

把刀和枪扎在一处，收了黄袍，方欲起身，只听的后面大呼曰：“拿住盗袍的贼！

yáng jiǎn huí tóu jiàn liǎng gè tóng ér gǎn lái

”杨戬回头，见两个童儿赶来。

yáng jiǎn lì ér wèn yuē nà tóng zǐ nà gè dào páo

杨戬立而问曰：“那童子，那个盗袍？

tóng zǐ yuē shì nǐ

”童子曰：“是你。

yáng jiǎn dà hē yī shēng wú dào nǐ de páo

”杨戬大喝一声：“吾盗你的袍？

bǎ nǐ zhè niè zhàng

把你这孽障！

wú xiū dào duō nián qǐ fàn zéi dào

吾修道多年，岂犯贼盗！

èr tóng zǐ yuē nǐ shì shuí

”二童子曰：“你是谁？

yáng jiǎn yuē wú nǎi yù quán shān jīn xiá dòng yù dǐng zhēn rén mén xià yáng jiǎn shì yě

”杨戬曰：“吾乃玉泉山金霞洞玉鼎真人门下杨戬是也。

èr rén tīng ba dǎo shēn xià bài dì zǐ bù zhī lǎo shī dào yǒu shī yíng yà

”二人听罢，倒身下拜：“弟子不知老师到，有失迎迓。

yáng jiǎn yuē èr tóng zǐ guǒ shì hé rén

”杨戬曰：“二童子果是何人？

tóng zǐ yuē dì zǐ nǎi wǔ yí shān jīn máo tóng zǐ shì yě

”童子曰：“弟子乃五夷山金毛童子是也。

yáng jiǎn yuē nǐ jì bài wú wèi shī nǐ xiān wǎng xī qí qù jiàn jiāng chéng xiàng nǐ shuō wǒ wǎng jiā lóng chū qù le

”杨戬曰：“你既拜吾为师，你先往西岐去，见姜丞相，你说我往夹龙出去了。

jīn máo tóng zǐ yuē tǎng jiāng chéng xiàng bù nà rú hé

”金毛童子曰：“倘姜丞相不纳，如何？

yáng jiǎn yuē nǐ jiāng cǐ qiāng lián dāo páo dōu dài qu zì rán wú shì

”杨戬曰：“你将此枪连刀袍都带去，自然无事。

èr tóng cí le shī fu jiè shuǐ dùn wǎng xī qí lái le

”二童辞了师父，借水遁往西岐来了。

zhèng shì

正是：

xuán mén zì yǒu shén xiān jué jiǎo tà fēng yún zhǐ chǐ lái

玄门自有神仙诀，脚踏风云咫尺来。

huà shuō jīn máo tóng zǐ zhì xī qí xún zhì xiāng fǔ qián duì mén guān yuē nǐ bào chéng xiàng shuō yǒu èr rén qiú jiàn

话说金毛童子至西岐，寻至相府前，对门官曰：“你报丞相，说有二人求见。

mén guān jìn lái qǐ chéng xiàng yǒu èr dào tóng qiú jiàn

”门官进来启丞相：“有二道童求见。

zi yá mìng lái

”子牙命“来。

èr tóng rén jiàn zi yá dǎo shēn xià bài dì zǐ nǎi yáng jiǎn mén tú jīn máo tóng zǐ shì yě

”二童人见子牙，倒身下拜：“弟子乃杨戬门徒金毛童子是也。

jiā shī zhōng tú xiāng yù wèi de dāo páo gù xiān zhāo dì zǐ lái

家师中途相遇，为得刀袍，故先着弟子来。

shī fu wǎng jiā lóng shān qù le

师父往夹龙山去了。

tè lái yè kòu lǎo yé

特来谒叩老爷。

zi yá yuē yáng jiǎn yòu de mén rén shēn wéi kě xǐ

”子牙曰：“杨戬又得门人，深为可喜。

liú zài běn fǔ tīng yòng

”留在本府听用。

bù tí

不提。

qiě shuō yáng jiǎn jià tǔ dùn zhì jiā lóng shān fēi lóng dòng jìng jìn dòng jiàn le jù liú sūn xià bài kǒu chēng shī bó

且说杨戬驾土遁至夹龙山飞龙洞，径进洞，见了惧留孙下拜，口称：“师伯。

jù liú sūn máng dá lǐ yuē nǐ lái zuò shèn me

”惧留孙忙答礼曰：“你来做甚么？

yáng jiǎn dào shī bó kě zēng bú jiàn le kǔn xian shéng

”杨戬道：“师伯可曾不见了捆仙绳？

jù liú sūn huāng máng zhàn qǐ yuē nǐ zěn me zhī dào

”惧留孙慌忙站起曰：“你怎么知道？

yáng jiǎn yuē yǒu gè tǔ xíng sūn tóng shān jiǔ gōng lái zhēng fá xī qí yòng de shì kǔn xian shéng jiāng zi yá shī shū de mén rén ná rù tāng yíng bèi dì zǐ kàn pò

”杨戬曰：“有个土行孙同邓九公来征伐西岐，用的是捆仙绳，将子牙师叔的门人拿入汤营，被弟子看破；

tè lái fèng qǐng shī bó

特来奉请师伯。

jù liú sūn tīng de nù yuē hǎo chù shēng

”惧留孙听得，怒曰：“好畜生！

nǐ gǎn sī zì xià shān dào wú bǎo bèi hài wú bù qiǎn

你敢私自下山，盗吾宝贝，害吾不浅！

yáng jiǎn nǐ qiě xiān huí xī qí wǒ suí hòu jiù lái

杨戬，你且先回西岐，我随后就来。

yáng jiǎn lí le gāo shān huí dào xī qí zhì fǔ qián rù jiàn zi yá

”杨戬离了高山，回到西岐，至府前，入见子牙。

zi yá wèn yuē kě shì kǔn xian shéng

子牙问曰：“可是捆仙绳？

yáng jiǎn bǎ shōu jīn máo tóng zǐ shì wù rù qīng luán dòu quē jiàn jù liú sūn de shì shuō le yī biàn

”杨戬把收金毛童子事，误入青鸾斗阙，见惧留孙的事说了一遍。

zi yá yuē kě xǐ nǐ yòu dé le mén xià

子牙曰：“可喜你又得了门下！

yáng jiǎn yuē qián yuán yǒu dìng jīn de dāo páo wú fēi lài shī shū zhī dà dé zhǔ shàng zhī hóng fú ěr

”杨戬曰：“前缘有定，今得刀袍，无非赖师叔之大德，主上之洪福耳。

qiě yán jù liú sūn fēn fù tóng zǐ kān shǒu dòng mén hou wǒ qù xī qí zǒu yī zāo

”且言惧留孙吩咐童子：“看守洞门，候我去西岐走一遭。

tóng zǐ lǐng mìng

”──童子领命。

bù tí

不提。

dào rén jià zòng dì jīn guāng fǎ lái zhì xī qí

──道人驾纵地金光法来至西岐。

zuǒ yòu bào yǔ zi yá jù liú sūn xiān shī lái zhì

左右报与子牙：“惧留孙仙师来至。

zi yá yíng chū fǔ lái

”子牙迎出府来。

èr rén xié shǒu zhì diàn xíng lǐ zuò xia

二人携手至殿，行礼坐下。

zi yá yuē gāo tú lèi shèng wú jūn wǒ yòu bù zhī

子牙曰：“高徒累胜吾军，我又不知；

hòu bèi yáng jiǎn kàn pò zhǐ de qǐng dào xiōng yī gù yǐ wán dào xiōng xī rì zhù rán dēng dào xiōng zhī yā

后被杨戬看破，只得请道兄一顾，以完道兄昔日助燃灯道兄之雅。

mò dì bù shèng xìng shèn

末弟不胜幸甚！

jù liú sūn yuē zì cóng wǒ lái pò shí jué zhèn huí qù zì wèi zēng jiǎn diǎn cǐ bǎo

”惧留孙曰：“自从我来破十绝阵回去，自未曾检点此宝；

qǐ zhī shì zhè chù shēng dào zài zhè lǐ zuò guài

岂知是这畜生盗在这里作怪！

bù fáng xū de rú cǐ rú cǐ qǐng kè qín huò

不妨，须得……如此如此，顷刻擒获。

zi yá dà xǐ

”子牙大喜。

cì rì zi yá dú zì chéng sì bù xiāng wǎng chéng tāng yuán mén qián hòu guān kàn shān jiǔ gōng de dà yíng ruò tàn shì zhī zhuàng

次日，子牙独自乘四不相往成汤辕门前后，观看邓九公的大营，若探视之状。

zhī jiàn xún yíng tàn zǐ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài jiāng chéng xiàng chéng qí zài yuán mén wài sī tàn bù zhī hé gù

只见巡营探子报入中军：“启元帅：姜丞相乘骑在辕门外私探，不知何故。

shān jiǔ gōng yuē jiāng zǐ yá shàn néng gōng shǒu xiǎo chàng bīng jī bù kě bù fáng

”邓九公曰：“姜子牙善能攻守，晓畅兵机，不可不防。

bàng yǒu tǔ xíng sūn dà xǐ yuē yuán shuài fàng xīn dài wú qín lái jīn rì chéng gōng

”傍有土行孙大喜曰：“元帅放心，待吾擒来，今日成功。

tǔ xíng sūn àn àn zǒu chū yuán mén dà hū yuē jiāng shàng

”土行孙暗暗走出辕门，大呼曰：“姜尚！

nǐ sī tàn wú yíng shì zì sòng sǐ qī bú yào zǒu

你私探吾营，是自送死期，不要走！

jǔ shǒu zhōng gùn zhào tóu dǎ lái

”举手中棍照头打来。

zi yá zhàng shǒu zhōng jiàn jí jià lái yíng

子牙仗手中剑急架来迎。

wèi jí sān hé zi yá bō zhuǎn sì bù xiāng jiù zǒu

未及三合，子牙拨转四不相就走。

tǔ xíng sūn suí hòu gǎn lái jì qǐ kǔn xian shéng yòu lái ná zi yá

土行孙随后赶来，祭起捆仙绳，又来拿子牙。

tā bù zhī jù liú sūn jià zhe jīn guāng fǎ yǐn zài kōng zhōng zhǐ guǎn jiē tā de

──他不知惧留孙驾着金光法隐在空中，只管接他的。

tǔ xíng sūn yì zài ná le zi yá zǎo zòu gōng huí cháo yào yǔ shān chán yù chéng qīn

──土行孙意在拿了子牙，早奏功回朝，要与邓婵玉成亲。

cǐ zhèng shì ài yù mí rén zhēn xìng zì mèi

──此正是爱欲迷人，真性自昧。

zhǐ gù ná rén bù zhī xǐng shì qián hòu yí lù

只顾拿人，不知省视前后一路；

zhǐ shì jì qǐ kǔn xian shéng bú jiàn là xià lái yě bù sī cǔn

只是祭起捆仙绳，不见落下来，也不思忖。

zhǐ gù gǎn zǐ yá bù shàng yī lǐ bǎ shéng zi dōu yòng wán le

只顾赶子牙，不上一里，把绳子都用完了；

suí shǒu yī mō zhǐ zhì méi yǒu le fāng cái jīng hài

随手一摸，只至没有了，方才惊骇。

tǔ xíng sūn jiàn shì tóu bù hǎo zhàn lì bù gǎn

土行孙见势头不好，站立不赶。

zi yá lēi zhuǎn sì bù xiāng dà hū yuē tǔ xíng sūn gǎn zhì cǐ zài zhàn sān hé fǒu

子牙勒转四不相，大呼曰：“土行孙敢至此再战三合否？

tǔ xíng sūn dà nù tuō gùn gǎn lái

”土行孙大怒，拖棍赶来。

cái zhuǎn guò chéng yuán zhī jiàn jù liú sūn yuē tǔ xíng sūn nà lǐ qù

才转过城垣，只见惧留孙曰：“土行孙那里去！

tǔ xíng sūn tái tóu jiàn shì shī fu jiù wǎng dì xià yī zuān

”土行孙抬头，见是师父，就往地下一钻。

jù liú sūn yòng shǒu yī zhǐ bú yào zǒu

惧留孙用手一指：“不要走！

zhī jiàn nà yí kuài tǔ bǐ tiě hái yìng zuān bù xià qù

”只见那一块土比铁还硬，钻不下去。

jù liú sūn gǎn shàng yī bǎ zhuā zhù dǐng guā pí yòng kǔn xian shéng sì mǎ cuán tí kǔn le līng zhe tā jìn xī qí chéng lái

惧留孙赶上一把，抓住顶瓜皮，用捆仙绳四马攒蹄捆了，拎着他进西岐城来。

zhòng jiāng zhī dào qín le tǔ xíng sūn qí zhì fǔ qián lái kàn

众将知道擒了土行孙，齐至府前来看。

dào rén bǎ tǔ xíng sūn fàng zài dì xià yáng jiǎn yuē shī bó zǐ xì mò yòu zǒu le tā

道人把土行孙放在地下，杨戬曰：“师伯仔细，莫又走了他！

jù liú sūn yuē yǒu wú zài cǐ bù fáng

”惧留孙曰：“有吾在此，不妨。

fù wèn tǔ xíng sūn yuē nǐ zhè chù shēng

”复问土行孙曰：“你这畜生！

wǒ zì pò shí jué zhèn huí qù cǐ kǔn xian shéng wǒ yī xiàng bù céng jiǎn diǎn shéi zhī bèi nǐ dào chū

我自破十绝阵回去，此捆仙绳我一向不曾检点，谁知被你盗出。

nǐ shí shuō shì shuí rén suō shǐ

你实说，是谁人唆使？

tǔ xíng sūn yuē lǎo shī lái pò shí jué zhèn dì zǐ xián shuǎ gāo shān yù féng yī dào rén kuà hǔ ér lái wèn dì zǐ jiào shén míng zì dì zǐ shuō míng yǔ tā dì zǐ yě suí wèn tā

”土行孙曰：“老师来破十绝阵，弟子闲耍高山，遇逢一道人跨虎而来，问弟子叫甚名字，弟子说名与他，弟子也随问他；

tā shuō shì chǎn jiào mén rén shēn gōng bào

他说是阐教门人申公豹。

tā kàn wǒ bù néng le dào chéng xiān zhǐ hǎo shòu rén jiān fù guì

他看我不能了道成仙，只好受人间富贵。

tā jiào wǒ wǎng wén tài shī xíng yíng chéng gōng

他教我往闻太师行营成功。

dì zǐ bù kěn

弟子不肯。

tā jiàn wǒ wǎng sān shān guān shān jiǔ gōng huī xià jiàn gōng

他荐我往三山关邓九公麾下建功。

shī fu dì zǐ yī shí mí huò dàn fù guì rén rén suǒ yù pín jiàn rén rén suǒ è dì zǐ dòng le yí gè tān chī niàn tou gù cǐ dào le lǎo shī kǔn xian shéng liǎng hú lú dān yào zǒu xià chén huán

师父，弟子一时迷惑，但富贵人人所欲，贫贱人人所恶，弟子动了一个贪痴念头，故此盗了老师捆仙绳，两葫芦丹药，走下尘寰。

wàng lǎo shī dào xīn wú chǔ bù cí bēi ráo le dì zǐ ba

望老师道心无处不慈悲，饶了弟子罢！

zi yá zài bàng yuē dào xiōng shì zhè děng chù shēng huài le wú jiào sù sù zhǎn qì bào lái

”子牙在傍曰：“道兄，似这等畜生，坏了吾教，速速斩讫报来！

jù liú sūn yuē ruò lùn wú zhī mào fàn lǐ dāng zhǎn shǒu

”惧留孙曰：“若论无知冒犯，理当斩首。

dàn yǒu yī shuō cǐ rén zi yá gōng hòu yǒu yòng tā chǔ kě zhù xī qí yī bì zhī lì

但有一说，此人子牙公后有用他处，可助西岐一臂之力。

zi yá yuē dào xiōng chuán tā de xíng zhī shù tā xīn dú è àn jìn chéng yuán xíng cì wǔ wáng yǔ wǒ lài huáng tiān bì yòu fēng zhé qí fān bǎ wú jǐng jué suàn yǒu jí xiōng zhuó shí fáng bèi fāng shǐ wǒ jūn chén wú yú ruò shì háo lí chà chí dào xiōng yě yǒu gān xì

”子牙曰：“道兄传他地行之术，他心毒恶，暗进城垣，行刺武王与我，赖皇天庇佑，风折旗旛，把吾警觉，算有吉凶，着实防备，方使我君臣无虞，若是毫厘差迟，道兄也有干系。

cǐ shì hái duō kuī yáng jiǎn shè fǎ qín huò yòu bèi tā jiǎo huá zǒu le

此事还多亏杨戬设法擒获，又被他狡滑走了。

zhè yàng dōng xī liú tā zuò shèn

这样东西，留他作甚！

zi yá dào ba jù liú sūn dà jīng máng xià diàn lái dà hē yuē chù shēng

”子牙道罢，惧留孙大惊，忙下殿来大喝曰：“畜生！

nǐ jìn chéng xíng cì wǔ wáng xíng cì nǐ shī shū nà shí xìng ér wú yú

你进城行刺武王，行刺你师叔，那时幸而无虞；

ruò shì chà chí zuì xì yú wǒ

若是差迟，罪系于我。

tǔ xíng sūn yuē wǒ shí gào shī zūn dì zǐ suí shān jiǔ gōng zhēng fá xī qí yī cì zhàng shī fu kǔn xian shéng ná le nǎ zhà èr cì qín le huáng tiān huà sān cì jiāng shī shū ná le

”土行孙曰：“我实告师尊：弟子随邓九公征伐西岐，一次仗师父捆仙绳拿了哪咤，二次擒了黄天化，三次将师叔拿了。

shān yuán shuài yǔ dì zǐ hè gōng jiàn wǒ lǚ ná yǒu míng zhī shì jiāng nǚ xǔ wǒ yù zhuì wèi xù

邓元帅与弟子贺功，见我屡拿有名之士，将女许我，欲赘为婿；

bèi tā cuī bī dì zǐ dì zǐ bù dé yǐ zhàng de xíng zhī shù gù yǒu cǐ jǔ

被他催逼弟子，弟子不得已，仗地行之术，故有此举。

zěn gǎn zài shī fu gēn qián yǒu yī jù xū yǔ

怎敢在师父跟前有一句虚语！

jù liú sūn dī tóu lián xiǎng mò suàn yī huí bù jué jiē tàn zi yá yuē dào xiōng wèi hé jiē tàn

”惧留孙低头连想，默算一回，不觉嗟叹，子牙曰：“道兄为何嗟叹？

jù liú sūn yuē zi yá gōng fāng cái pín dào bǔ suàn gāi chù shēng yǔ nà nǚ zǐ gāi yǒu xì zú zhī yuán

”惧留孙曰：“子牙公，方才贫道卜算，该畜生与那女子该有系足之缘。

qián shēng fēn dìng shì fēi ǒu rán

前生分定，事非偶然。

ruò dé yī rén zuò fá fāng kě quán měi

若得一人作伐，方可全美。

ruò cǐ nǚ lái zhì qí fù bù jiǔ yě shì zhōu chén

若此女来至，其父不久也是周臣。

zi yá yuē wú yǔ shān jiǔ gōng nǎi shì dí guó zhī chóu zěn néng de quán cǐ shì

”子牙曰：“吾与邓九公乃是敌国之雠，怎能得全此事？

jù liú sūn yuē wǔ wáng hóng fú nǎi yǒu dào zhī jūn

”惧留孙曰：“武王洪福，乃有道之君。

tiān shù yǐ dìng bù pà bù néng wán quán

天数已定，不怕不能完全。

zhǐ shì xuǎn yī néng yán zhī shì qián wǎng tāng yíng shuō hé bù pà bù chéng

只是选一能言之士，前往汤营说合，不怕不成。

zi yá dī tóu chén sī liáng jiǔ yuē xū de sàn yi shēng qù zǒu yī zāo fāng kě

”子牙低头沉思良久，曰：“须得散宜生去走一遭方可。

jù liú sūn yuē jì rú cǐ shì bù yí chí

”惧留孙曰：“既如此，事不宜迟。

zi yá mìng zuǒ yòu qù qǐng shàng dài fū sàn yi shēng lái shāng yì

”子牙命左右：“去请上大夫散宜生来商议。

mìng fàng le tǔ xíng sūn

”命：“放了土行孙。

bù yī shí shàng dài fū sàn yi shēng lái zhì xíng lǐ bì

”不一时，上大夫散宜生来至，行礼毕。

zi yá yuē jīn shān jiǔ gōng yǒu nǚ shān chán yù yuán xì shān jiǔ gōng qīn xǔ tǔ xíng sūn wèi qī

子牙曰：“今邓九公有女邓婵玉，原系邓九公亲许土行孙为妻。

jīn fán dài fū zhì tāng yíng zuò fá qǐ wèi wěi qū zhōu xuán wu zài bì chéng rú cǐ rú cǐ fāng kě

今烦大夫至汤营作伐，乞为委曲周旋，务在必成，……如此如此，方可。

sàn yi shēng lǐng mìng chū chéng

”散宜生领命出城。

bù biǎo

不表。

qiě shuō shān jiǔ gōng zài yíng xuán wàng tǔ xíng sūn huí lái zhī jiàn yī qù háo wú yǐng xiǎng

且说邓九公在营，悬望土行孙回来，只见一去，毫无影响；

lìng tàn mǎ dǎ tīng duō shí huí bào wén de tǔ xiān xíng bèi zi yá ná jìn chéng qù le

令探马打听多时，回报：“闻得土先行被子牙拿进城去了。

shān jiǔ gōng dà jīng yuē cǐ rén zhuō qù xī qí rú hé néng kè

”邓九公大惊曰：“此人捉去，西岐如何能克？

xīn xià shí fēn bù lè

”心下十分不乐。

zhī jiàn sàn yi shēng lái yǔ tǔ xíng sūn yì qīn

只见散宜生来与土行孙议亲。

bù zhī jí xiōng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

不知吉凶如何，且听下回分解。