guǎng chéng zǐ sān yè bì yóu gōng
广成子三谒碧游宫
shī yuē
诗曰：
sān kòu xuán guān lǐ dà xiān bèi gōng zhū quē zì tiān rán xiáng luán duì wǔ yáo jiē xià xùn lù yōu yóu bì kǎn qián
三叩玄关礼大仙，贝宫珠阙自天然：翔鸾对舞瑶阶下，驯鹿呦游碧槛前。
wú xiàn gān gē cóng cǐ zhào ruò duō zhū lù zì jīn xiān
无限干戈从此肇，若多诛戮自今先。
zhōu jiā wàng qì chéng xīn mìng yòu yǒu xī fāng zhèng jué yuán
周家旺气承新命，又有西方正觉缘。
huà shuō lóng jí gōng zhǔ bèi huǒ líng shèng mǔ yī jiàn kǎn shāng xiōng táng dà jiào yī shēng bō zhuǎn mǎ wàng xī běi táo zǒu
话说龙吉公主被火灵圣母一剑砍伤胸膛，大叫一声，拨转马望西北逃走。
huǒ líng shèng mǔ zhuī gǎn yǒu liù qī shí lǐ fāng huí
火灵圣母追赶有六七十里方回。
zhè yī zhèn hóng jǐn zhé bīng yī wàn yǒu yú
这一阵洪锦折兵一万有余。
hú shēng dà xǐ yíng jiē huǒ líng shèng mǔ jìn guān
胡升大喜，迎接火灵圣母进关。
zhī jiàn lóng jí gōng zhǔ nǎi ruǐ gōng xiān zǐ jīn duò fán chén yě bù miǎn zāo cǐ yī jiàn zhī ě
只见龙吉公主乃蕊宫仙子，今堕凡尘，也不免遭此一剑之厄。
fū qī dài shāng ér táo zhì liù qī shí lǐ fāng cái shōu jí bài cán rén mǎ lì zhù yíng zhài
夫妻带伤而逃，至六七十里，方才收集败残人马，立住营寨。
máng qǔ dān yào fū chá yī shí jí yù
忙取丹药敷搽，一时即愈。
máng zuò wén shū shēn jiāng yuán shuài qiú yuán bīng
忙作文书申姜元帅求援兵。
qiě shuō chà guān fēi yī rì zhì zi yá dà yíng
且说差官非一日至子牙大营。
zi yá zhèng zuò hū bào hóng jǐn qiǎn guān yuán mén děng lìng
子牙正坐，忽报：“洪锦遣官，辕门等令。
zi yá mìng lìng lái
”子牙命：“令来。
chà guān jìn yíng kòu tóu chéng shàng wén shū
”差官进营叩头，呈上文书。
zi yá zhǎn kāi shū yuē
子牙展开，书曰：
fèng mìng dōng zhēng jiā mèng guān fù jiāng hóng jǐn dùn shǒu bǎi bài fèng shū jǐn qǐ dà yuán róng huī xià mò jiāng yǐ chū lì zhī cái miù tāo zhòng rèn rì yè zhī jù kǒng yǒu bù kè fù hè yǒu shāng yuán shuài zhī míng
“奉命东征佳梦关副将洪锦顿首百拜，奉书谨启大元戎麾下：末将以樗栎之才，谬叨重任，日夜祗惧，恐有不克负荷，有伤元帅之明。
zì fēn bīng dǐ guān zhī rì lǚ huò quán shèng yīn huò nì mìng shǒu guān pí jiàng hú léi shàn yòng yāo shù bèi mò jiāng qī yòng fǎ zhǎn zhī
自分兵抵关之日，屡获全胜，因获逆命守关裨将胡雷，擅用妖术，被末将妻用法斩之。
qǐ yì bǐ shī huǒ líng shèng mǔ yù tú bào chóu zì shì dào shù
岂意彼师火灵圣母欲图报仇，自恃道术。
mò jiāng chū huì zhàn shí bù zhī shēn qiǎn wù zhōng tā huǒ lóng bīng chōng lái shì bù kě jiě dà shé yī zhèn
末将初会战时，不知深浅，误中他火龙兵冲来，势不可解，大折一阵。
qǐ yuán shuài sù fā yuán bīng yǐ jiě dào xuán
乞元帅速发援兵，以解倒悬。
fēi bǐ xún cháng kě yǐ huǎn shì zhī yě
非比寻常可以缓视之也。
jǐn cǐ shàng shū bù shèng qiáo wàng zhī zhì
谨此上书，不胜翘望之至！
huà shuō zi yá kàn ba dà jīng zhè shì fēi wǒ zì qù bù kě
”话说子牙看罢大惊：“这事非我自去不可！
suí fēn fù lǐ jìng zàn shǔ dà yíng shì wu hou wǒ qīn qù zǒu yī zāo
”随吩咐李靖：“暂署大营事务，候我亲去走一遭。
ěr děng bù kě wéi wú jié zhì yì bù kě yǔ sì shuǐ guān huì bīng
尔等不可违吾节制，亦不可与汜水关会兵；
jǐn shǒu yíng zhài wú de wàng dòng yǐ cuò jūn wēi
紧守营寨，毋得妄动，以挫军威。
wéi zhě dìng àn jūn fǎ
违者定按军法！
děng wǒ huí lái zài qǔ cǐ guān
等我回来，再取此关。
lǐ jìng lǐng lìng
”李靖领令。
zi yá suí dài wéi hù nǎ zhà diào sān qiān rén mǎ lí le sì shuǐ guān yī lù shàng gǔn gǔn zhēng chén chóng chóng shā qì
子牙随带韦护、哪咤，调三千人马，离了汜水关，一路上滚滚征尘，重重杀气。
fēi zhǐ yī rì lái dào jiā mèng guān ān yíng bú jiàn hóng jǐn de xíng yíng
非止一日，来到佳梦关安营，不见洪锦的行营。
zi yá shēng zhàng zuò xia
子牙升帐坐下。
bàn shǎng hóng jǐn dǎ tīng zi yá bīng lái fū qī fāng yí yíng zhì yuán mén tīng lìng
半晌，洪锦打听子牙兵来，夫妻方移营至辕门听令。
zi yá bǎ hóng jǐn lìng rù zhōng jūn
子牙把洪锦令入中军。
fū qī shàng zhàng qǐng zuì bèi yán shī jī zhé jūn zhī shì
夫妻上帐请罪，备言失机折军之事。
zi yá yuē shēn wéi dà jiàng shòu mìng yuǎn zhēng xū dāng jiàn jī ér zuò rú hé zào cì jìn bīng zhì yǒu cǐ yī chǎng dà bài
子牙曰：“身为大将，受命远征，须当见机而作，如何造次进兵，致有此一场大败！
hóng jǐn qǐ yuē qǐ xiān jù de quán gōng bù yì yī dào gū míng yuē huǒ líng shèng mǔ yǒu yí kuài jīn xiá fāng yuán yǒu shí yú zhàng zhào zhù tā
”洪锦启曰：“起先俱得全功，不意一道姑名曰火灵圣母，有一块金霞，方圆有十余丈罩住他；
mò jiāng kàn tā bú jiàn tā fǎn kàn dé jiàn wǒ
末将看他不见，他反看得见我。
yòu yǒu sān qiān huǒ lóng bīng shì yī zuò huǒ yàn shān yī yōng ér lái shì bù kě dāng
又有三千火龙兵，似一座火焰山一拥而来，势不可当；
jūn shì jiàn zhě xiān zǒu gù cǐ shī jī
军士见者先走，故此失机。
zi yá tīng ba xīn xià shèn shì yí huò cǐ yòu shì zuǒ dào zhī shù
”子牙听罢，心下甚是疑惑：“此又是左道之术。
zhèng sī liàng pò dí zhī jì
”正思量破敌之计。
qiě shuō huǒ líng shèng mǔ zài guān nèi lián rì dǎ tàn hóng jǐn bú jiàn dǐ guān
且说火灵圣母在关内连日打探洪锦不见抵关。
zhī jiàn zhè yī rì bào mǎ bào rù chéng lái bào jiāng zǐ yá qīn tí bīng zhì cǐ
只见这一日报马报入城来，报：“姜子牙亲提兵至此。
huǒ líng shèng mǔ yuē jīn rì jiāng shàng zì lái yě bù fù wǒ xià shān yī chǎng
”火灵圣母曰：“今日姜尚自来，也不负我下山一场。
wǒ bì qīn huì tā fāng cái gān xīn
我必亲会他，方才甘心。
bié le hú shēng máng shàng jīn yǎn tuo àn dài huǒ lóng bīng chū guān zhì dà yíng qián zuò míng yào zǐ yá dá huà
”别了胡升，忙上金眼驼，暗带火龙兵出关，至大营前，坐名要子牙答话。
bào mǎ bào rù zhōng jūn bǐng yuán shuài huǒ líng shèng mǔ zuò míng qǐng yuán shuài dá huà
报马报入中军：“禀元帅：火灵圣母坐名请元帅答话。
zi yá biàn dài le zhòng jiàng zuǒ diǎn pào chū yíng
”子牙便带了众将佐，点炮出营。
huǒ líng shèng mǔ dà hū yuē lái zhě kě shì jiāng zǐ yá me
火灵圣母大呼曰：“来者可是姜子牙么？
zi yá dá yuē dào yǒu bù cái biàn shì
”子牙答曰：“道友，不才便是。
dào yǒu nǐ jì zài dào mén biàn zhī tiān mìng
道友，你既在道门，便知天命。
jīn zhòu è guàn yíng tiān xià gòng nù tiān xià zhū hóu dà huì mèng jīn guān zhèng yú shāng nǐ hé de zhù zhòu wéi nüè nì tiān xíng shì dú bù sī dé zuì yú tiān yé
今纣恶贯盈，天下共怒，天下诸侯，大会孟津，观政于商，你何得助纣为虐，逆天行事，独不思得罪于天耶！
kuàng wú fēi yī jǐ zhī sī fèng yù xū fú mìng yǐ gōng xíng tiān zhī fá dào yǒu yòu hé bì nì tiān qiáng wèi zhī zāi
况吾非一己之私，奉玉虚符命，以恭行天之罚，道友又何必逆天强为之哉。
bù ruò tīng wú zhī yán dǎo gē nà xiáng wú yì tǐ shàng tiān hǎo shēng zhī rén jué bù kěn mí làn qí mín yě
不若听吾之言，倒戈纳降，吾亦体上天好生之仁，决不肯糜烂其民也。
huǒ líng shèng mǔ xiào yuē nǐ bù guò zhàng nà yī fān huò shì wū mín zhī tán yú mèi xià mín
”火灵圣母笑曰：“你不过仗那一番惑世诬民之谈，愚昧下民。
liào nǐ bù guò yī diào sǒu tān gōng wǎng lì gǔ nòng yú mín yǐ wéi jǐ gōng zěn gǎn yán yìng tiān shùn rén zhī jǔ
料你不过一钓叟，贪功网利，鼓弄愚民，以为己功，怎敢言应天顺人之举。
qiě nǐ yǒu duō dà dào héng zì shì qí néng zāi
且你有多大道行，自恃其能哉！
cuī kāi jīn yǎn tuo zhàng jiàn lái qǔ
”催开金眼驼，仗剑来取。
zi yá shǒu zhōng jiàn huǒ sù máng yíng
子牙手中剑火速忙迎。
zuǒ yǒu nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún shǐ kāi huǒ jiān qiāng pī xiōng jiù cì
左有哪咤，登开风火轮，使开火尖枪，劈胸就刺；
wéi hù chí xiáng mó chǔ diào bù fēi téng
韦护持降魔杵，掉步飞腾；
sān rén zhàn zhù shèng mǔ
三人战住圣母。
zhèng shì
正是：
dà mǎng chěng wēi pēn zǐ wù jiāo lóng fèn yǒng tǔ guāng huī
大蟒逞威喷紫雾，蛟龙奋勇吐光辉。
huǒ líng shèng mǔ nà lǐ jīng de qǐ sān rén è zhàn qiāng chǔ huán gōng chōu shēn huí zǒu yòng jiàn tiāo kāi dàn huáng fu jīn xiá guān fàng chū jīn guāng yuē yǒu shí yú zhàng yuǎn jìn
火灵圣母那里经得起三人恶战，枪杵环攻，抽身回走，用剑挑开淡黄袱，金霞冠放出金光，约有十余丈远近。
zi yá kàn bú jiàn huǒ líng shèng mǔ shèng mǔ tí jiàn bà zi yá qián xiōng yī jiàn
子牙看不见火灵圣母，圣母提剑把子牙前胸一剑。
zi yá yòu wú kǎi jiǎ dǐ dǎng jìng kǎn kāi pí ròu xuè jiàn yī jīn bō zhuǎn sì bù xiāng wàng xi táo zǒu
子牙又无铠甲抵挡，竟砍开皮肉，血溅衣襟，拨转四不相望西逃走。
huǒ líng shèng mǔ dà hū yuē jiāng zǐ yá
火灵圣母大呼曰：“姜子牙！
jīn fān nán táo cǐ ě yě
今番难逃此厄也！
sān qiān huǒ lóng bīng yī qí zài huǒ guāng zhōng ne hǎn
”三千火龙兵一齐在火光中呐喊。
zhī jiàn dà yuán mén jīn shé luàn jiǎo wéi zǐ nèi gè gè zāo yāng huǒ yàn chōng yú xiāo hàn chì guāng shāo jǐn jīng qí
只见大辕门金蛇乱搅，围子内个个遭殃，火焰冲于霄汉，赤光烧尽旌旗；
yī huì jiā fù jiāng bù néng gù zhǔ jiāng
一会家副将不能顾主将。
zhèng shì dāo kǎn shī tǐ mǎn de huǒ shāo rén chòu nán wén
正是：刀砍尸体满地，火烧人臭难闻。
qiě yán huǒ líng shèng mǔ gǎn zǐ yá yòu gǎn zhì wú duǒ wú shǎn zhī chù qián zǒu de yī sì měng nǔ lí xián
且言火灵圣母赶子牙，又赶至无躲无闪之处，前走的一似猛弩离弦；
hòu gǎn de hǎo sì fēi yún chè diàn
后赶的好似飞云掣电。
zi yá yī lái nián jì gāo dà jiàn shāng yòu téng bèi huǒ líng shèng mǔ bǎ jīn yǎn tuo gǎn dào zhì jǐn zhì jí zhī chù bù dé xiāng lí
子牙一来年纪高大，剑伤又疼，被火灵圣母把金眼驼赶到至紧至急之处，不得相离。
zi yá zhèng zài wēi pò zhī jiān yòu bèi huǒ líng shèng mǔ qǔ chū yí gè hùn yuán chuí wàng zǐ yá bèi shàng dǎ lái zhèng zhōng zi yá hòu xīn fān jīn dòu diē xià sì bù xiāng qù le
子牙正在危迫之间，又被火灵圣母取出一个混元锤望子牙背上打来，正中子牙后心，翻觔斗，跌下四不相去了。
huǒ líng shèng mǔ xià le jīn yǎn tuo lái qǔ zi yá shǒu jí
火灵圣母下了金眼驼，来取子牙首级。
zhǐ tīng dé yī rén zuò gē ér lái
只听得一人作歌而来：
yī jìng sōng zhú lí fēi liǎng yè yān xiá chuāng hù
“一径松竹篱扉，两叶烟霞窗户。
sān juǎn huáng tíng sì jì huā kāi chù
三卷‘黄庭’，四季花开处。
xīn shī xìn shǒu shū dān lú zì jǐ fú
新诗信手书，丹炉自己扶。
chuí lún líng pǔ sàn bù xī shān chù
垂纶菱浦，散步溪山处。
zuò xiàng pú tuán diào dòng lí lóng hǔ
坐向蒲团调动离龙虎。
gōng fū pī chén yuǎn shì tú kuáng hū xiào ào tù hé wū
功夫，披尘远世途，狂呼，啸傲兔和乌。
huà shuō huǒ líng shèng mǔ fāng qù qǔ zi yá shǒu jí zhī jiàn guǎng chéng zǐ zuò gē ér zhì
话说火灵圣母方去取子牙首级，只见广成子作歌而至。
huǒ líng shèng mǔ rèn de shì guǎng chéng zǐ dà hū yuē guǎng chéng zǐ
火灵圣母认得是广成子，大呼曰：“广成子！
nǐ bù gāi lái
你不该来！
guǎng chéng zǐ yuē wú fèng yù xū fú mìng zài cǐ děng nǐ duō shí yǐ
”广成子曰：“吾奉玉虚符命，在此等你多时矣！
huǒ líng shèng mǔ dà nù zhàng jiàn kǎn lái
”火灵圣母大怒，仗剑砍来。
zhè yí gè qīng yí dào bù nà yí gè jí zhuǎn má xié jiàn lái jiàn jià jiàn fēng xié cì yī tuán huā jiàn qù jiàn yíng nǎo hòu qiān tuán hán wù gǔn
这一个轻移道步，那一个急转麻鞋，剑来剑架，剑锋斜刺一团花，剑去剑迎，脑后千团寒雾滚。
huǒ líng shèng mǔ bǎ jīn xiá guān xiàn chū jīn guāng lái
火灵圣母把金霞冠现出金光来；
tā bù zhī guǎng chéng zǐ nèi chuān zhe sǎo xiá yī jiāng jīn xiá guān de jīn guāng yī sǎo quán wú
他不知广成子内穿着扫霞衣，将金霞冠的金光一扫全无。
huǒ líng shèng mǔ dà nù yuē gǎn pò wú fǎ bǎo zěn kěn gàn xiū
火灵圣母大怒曰：“敢破吾法宝，怎肯干休！
qì hū hū de zhàng jiàn lái kǎn è hèn hèn de huǒ yàn fēi téng biàn lái zhàn guǎng chéng zǐ
”气嘑嘑的仗剑来砍，恶恨恨的火焰飞腾，便来战广成子。
guǎng chéng zǐ shì fàn jiè zhī xian tā rú jīn hái cún shèn me niàn tou
广成子是犯戒之仙，他如今还存甚么念头？
máng qǔ fān tiān yìn jì zài kōng zhōng
忙取番天印祭在空中。
zhèng shì
正是：
shèng mǔ ruò féng fān tiān yìn dào héng qiān nián fù shuǐ liú
圣母若逢番天印，道行千年付水流。
huà shuō guǎng chéng zǐ jiāng fān tiān yìn jì qǐ zài kōng zhōng luò jiāng xià lái huǒ líng shèng mǔ nà lǐ duǒ de jí zhèng zhōng dǐng mén kě lián dǎ dī nǎo jiāng bèng chū yī líng yě wǎng fēng shén tái qù le
话说广成子将番天印祭起在空中，落将下来，火灵圣母那里躲得及，正中顶门，可怜打的脑浆迸出，──一灵也往封神台去了。
guǎng chéng zǐ shōu le fān tiān yìn jiāng huǒ líng shèng mǔ de jīn xiá guān yě shōu le máng xià shān tóu jiàn zhōng qǔ le shuǐ hú lú zhōng qǔ le dān yào fú qǐ zǐ yá bǎ tóu fàng zài xī shàng bǎ dān yào guàn rù zǐ yá kǒu zhōng xià le shí èr chóng lóu
广成子收了番天印，将火灵圣母的金霞冠也收了，忙下山头，涧中取了水，葫芦中取了丹药，扶起子牙，把头放在膝上，把丹药灌入子牙口中，下了十二重楼。
yǒu yí gè shí chén zi yá zhēng kāi èr mù jiàn guǎng chéng zǐ zi yá yuē ruò fēi dào xiōng xiāng jiù jiāng shàng bì wú zài shēng zhī lǐ
有一个时辰，子牙睁开二目，见广成子，子牙曰：“若非道兄相救，姜尚必无再生之理。
guǎng chéng zǐ yuē wú fèng shī mìng zài cǐ děng hòu duō shí
”广成子曰：“吾奉师命，在此等候多时。
nǐ gāi yǒu cǐ ě
你该有此厄。
bà zi yá fú shàng sì bù xiāng guǎng chéng zǐ yuē zi yá qián tú bǎo zhòng
”把子牙扶上四不相，广成子曰：“子牙前途保重！
zi yá shēn xiè guǎng chéng zǐ nán wéi dào xiōng jiù wú cán chuǎn míng kè nán wàng
”子牙深谢广成子：“难为道兄救吾残喘，铭刻难忘！
guǎng chéng zǐ yuē wǒ rú jīn qù bì yóu gōng jiǎo jīn xiá guān qù
”广成子曰：“我如今去碧游宫缴金霞冠去。
zi yá bié le guǎng chéng zǐ huí jiā mèng guān lái
子牙别了广成子，回佳梦关来。
zhèng xíng zhī jì hū rán yī zhèn fēng lái shèn shì lì hài zhī jiàn cuī lín bá shù jiǎo hǎi fān jiāng
正行之际，忽然一阵风来，甚是利害，只见摧林拔树，搅海翻江。
zi yá yuē hǎo guài
子牙曰：“好怪！
cǐ fēng rú tóng hǔ zhì yī bān
此风如同虎至一般！
huà wèi liǎo shí guǒ rán jiàn shēn gōng bào kuà hǔ ér lái
”话未了时，果然见申公豹跨虎而来。
zi yá yuē xiá lù xiāng féng zhè è rén rú hé shì hǎo
子牙曰：“狭路相逢这恶人，如何是好！
yě bà wǒ duǒ le tā ba
也罢，我躲了他罢。
zi yá bǎ sì bù xiāng yī dōu yù yǐn yú mào lín zhī zhōng bù yì shēn gōng bào xiān kàn jiàn le zi yá shēn gōng bào dà hū yuē jiāng zǐ yá
”子牙把四不相一兜，欲隐于茂林之中，不意申公豹先看见了子牙，申公豹大呼曰：“姜子牙！
nǐ bù bì duǒ wǒ yǐ kàn jiàn nǐ le
你不必躲，我已看见你了！
zi yá zhǐ de qiáng dǎ jīng shén shàng qián qǐ shǒu zi yá yuē xián dì nà lǐ lái
”子牙只得强打精神，上前稽首，子牙曰：“贤弟那里来？
shēn gōng bào xiào yuē tè lái huì nǐ
”申公豹笑曰：“特来会你。
jiāng zǐ yá nǐ jīn rì yě hái tóng nán jí xiān wēng zài yī chù bù hǎo rú jīn yì bān yě yǒu dān zì yí gè zhuàng zhe wǒ
姜子牙，你今日也还同南极仙翁在一处不好，如今一般也有单自一个撞着我！
liào nǐ jīn rì bù néng tuō wú zhī shǒu
料你今日不能脱吾之手！
zi yá yuē xiōng dì wǒ yǔ nǐ wú chóu nǐ hé shì zhè děng nǎo wǒ
”子牙曰：“兄弟，我与你无仇，你何事这等恼我？
shēn gōng bào yuē nǐ bú jì dé zài kūn lún nǐ yǐ nán jí xiān wēng zhī shì quán wú hǎo yǎn xiāng kàn
”申公豹曰：“你不记得在昆仑，你倚南极仙翁之势，全无好眼相看。
xiān jiào nǐ nǐ zhǐ shì bù cǎi
先叫你，你只是不倸；
hòu yòu tóng nán jí xiān wēng rǔ wǒ yòu jiào bái hè tóng ér xián wǒ de tóu qù zhǐ wàng hài wǒ
后又同南极仙翁辱我，又叫白鹤童儿衔我的头去，指望害我。
zhè shì shā rén yuān chóu hái shuō méi yǒu
这是杀人冤仇，还说没有！
nǐ jīn rì jīn tái bài jiàng yào fá zuì diào mín zhǐ pà nǐ bù néng bīng jìn wǔ guān xiān dāng sǐ yú cǐ de yě
你今日金台拜将，要伐罪吊民，只怕你不能兵进五关，先当死于此地也！
bǎ bǎo jiàn zhào zǐ yá kǎn lái
”把宝剑照子牙砍来。
zi yá shǒu zhōng jiàn jià zhù yuē xiōng dì nǐ zhēn nǎi báo è zhī rén
子牙手中剑架住，曰：“兄弟，你真乃薄恶之人。
wǒ yǔ nǐ tóng yī shī zūn mén xià dǐ zú sì shí nián hé wú yì diǎn qíng yì
我与你同一师尊门下，抵足四十年，何无一点情意！
jí zhì wǒ shàng kūn lún nǐ jiāng huàn shù yú wǒ nà shí nán jí xiān wēng jiào bái hè tóng ér nán nǐ shì wǒ zài sān jiě shì nǐ dào bù sī liang bào běn fǎn yǐ wéi chóu nǐ zhēn shì wú qíng wú yì zhī rén yě
及至我上昆仑，你将幻术愚我，那时南极仙翁叫白鹤童儿难你，是我再三解释，你倒不思量报本，反以为仇，你真是无情无义之人也。
shēn gōng bào dà nù nǐ èr rén shāng yì hài wǒ jīn yòu qiǎo yǔ huā yán xī tú ráo nǐ
”申公豹大怒：“你二人商议害我，今又巧语花言，希图饶你。
shuō wèi liǎo yòu shì yī jiàn
……”说未了，又是一剑。
zi yá dà nù shēn gōng bào
子牙大怒：“申公豹！
wú ràng nǐ fēi shì pà nǐ kǒng hòu rén yán wǒ jiāng zǐ yá bù cún rén yì yě yǔ nǐ yì bān
吾让你，非是怕你，恐后人言我姜子牙不存仁义，也与你一般。
nǐ rú hé qī wǒ tài shèn
你如何欺我太甚！
jiāng shǒu zhōng jiàn lái zhàn shēn gōng bào
”将手中剑来战申公豹。
dà dǐ zi yá shāng hén cái yù rú hé dí dé guò shēn gōng bào
大抵子牙伤痕才愈，如何敌得过申公豹。
zhī jiàn zi yá qián xīn qiān chě hòu xīn téng tòng bō zhuǎn sì bù xiāng wàng dōng jiù zǒu
只见子牙前心牵扯，后心疼痛，拨转四不相，望东就走。
shēn gōng bào hǔ tà fēng yún gǎn lái shèn jǐn
申公豹虎踏风云，赶来甚紧。
zhèng shì zi yá
正是子牙：
fāng cái tuō què tiān luó nán yòu zhuàng yuān jiā dì wǎng lái
方才脱却天罗难，又撞冤家地网来。
huà shuō shēn gōng bào gǎn shàng zi yá dǎ yī kāi tiān zhū lái zhèng zhōng zi yá hòu xīn
话说申公豹赶上子牙，打一开天珠来，正中子牙后心。
zi yá zuò bú zhù sì bù xiāng gǔn xià ān qiāo
子牙坐不住四不相，滚下鞍鞒。
shēn gōng bào fāng xià hǔ lái yù hài zi yá bù fáng shān pō xià zuò zhe jiā lóng shān fēi lóng dòng jù liú sūn dào rén tā yě shì fèng yù xū zhī mìng zài cǐ děng hóu shēn gōng bào de nǎi dà hū yuē shēn gōng bào shǎo dé wú lǐ
申公豹方下虎来欲害子牙，不防山坡下坐着夹龙山飞龙洞惧留孙道人，──他也是奉玉虚之命在此等侯申公豹的，──乃大呼曰：“申公豹少得无礼！
wǒ zài cǐ
我在此！
wǒ zài cǐ
我在此！
lián jiào liǎng shēng
”连叫两声。
shēn gōng bào huí tóu kàn jiàn jù liú sūn chī le yī jīng
申公豹回头看见惧留孙，吃了一惊。
tā zhī dào jù liú sūn lì hài zì sī bù hǎo
他知道惧留孙利害，自思：“不好！
biàn yù chōu shēn shàng hǔ ér zǒu
”便欲抽身上虎而走。
jù liú sūn xiào yuē bú yào zǒu
惧留孙笑曰：“不要走！
shǒu zhōng jí jì kǔn xian shéng jiāng shēn gōng bào kǔn le
”手中急祭捆仙绳，将申公豹捆了。
jù liú sūn fēn fù huáng jīn lì shì yuē yǔ wǒ ná zhì qí lín yá qù děng wú lái fā luò
惧留孙吩咐黄巾力士曰：“与我拿至麒麟崖去，等吾来发落。
huáng jīn lì shì lǐng fǎ zhǐ qù qì
”黄巾力士领法旨去讫。
qiě shuō jù liú sūn xià shān wǎn fú zi yá kào shí yǐ sōng shǎo zuò piàn shí
且说惧留孙下山，挽扶子牙，靠石倚松，少坐片时；
yòu qǔ lì dān yào fú zhī fāng cái fù jiù
又取粒丹药服之，方才复旧。
zi yá yuē duō gǎn dào xiōng jiù wǒ
子牙曰：“多感道兄救我！
shāng hén wèi hǎo yòu dǎ le yī zhū yě shì wú qī sǐ sān zāi zhī ě ěr
伤痕未好，又打了一珠，也是吾七死三灾之厄耳。
zi yá cí le jù liú sūn shàng le sì bù xiāng huí jiā mèng guān
”子牙辞了惧留孙，上了四不相，回佳梦关。
bù biǎo
不表。
qiě shuō jù liú sūn zòng jīn guāng fǎ wǎng yù xū gōng lái xíng zhì qí lín yá jiàn huáng jīn lì shì děng hòu
且说惧留孙纵金光法往玉虚宫来，行至麒麟崖，见黄巾力士等候。
jù liú sūn xíng zhì gōng mén qián shǎo shí jiàn yī duì tí fān yī duì tí lú liǎng xíng yǔ shàn fēn kāi
惧留孙行至宫门前，少时，见一对提旛，一对提炉，两行羽扇分开。
zěn jiàn de yuán shǐ tiān zūn chū yù xū gōng guāng jǐng yǒu shī wèi zhèng
怎见得元始天尊出玉虚宫光景，有诗为证：
hóng méng chū pàn yǒu shēng míng liàn de xiān tiān jù wǔ xíng
鸿蒙初判有声名，炼得先天聚五行。
dǐng shàng sān huā cháo běi què xiōng zhōng wǔ qì tòu nán míng
顶上三花朝北阙，胸中五气透南溟。
qún xian duì lǐ chēng yuán shǐ xuán miào mén tíng huà wèi shēng
群仙队里称元始，玄妙门庭话未生。
màn dào xiāng huā suí niǎn gǔ cāng sāng wàn jié shòu tóng gēng
漫道香花随辇毂，沧桑万劫寿同庚。
huà shuō jù liú sūn jiàn zhǎng jiào shī zūn chū yù xū gōng lái fǔ fú dào bàng kǒu chēng lǎo shī wàn shòu
话说惧留孙见掌教师尊出玉虚宫来，俯伏道傍，口称：“老师万寿！
yuán shǐ tiān zūn yuē hǎo le
”元始天尊曰：“好了！
nǐ men yě bō kāi yún wù bù jiǔ fǎn běn huán yuán
你们也拨开云雾，不久返本还元。
jù liú sūn yuē fèng lǎo shī fǎ zhǐ jiāng shēn gōng bào ná zhì qí lín yá tīng hòu fā luò
”惧留孙曰：“奉老师法旨，将申公豹拿至麒麟崖，听候发落。
yuán shǐ tīng shuō lái zhì qí lín yá jiàn shēn gōng bào zhuō zài nà lǐ
”元始听说，来至麒麟崖，见申公豹捉在那里。
yuán shǐ yuē yè zhàng
元始曰：“业障！
jiāng shàng yǔ nǐ hé chóu nǐ yāo sān shān wǔ yuè rén qù fá xī qí
姜尚与你何仇，你邀三山五岳人去伐西岐？
jīn rì tiān shù jiē wán nǐ hái zài zhōng tú hài tā ruò bù shì wǒ yù wèi zhī jì jī hū bèi nǐ hài le
今日天数皆完，你还在中途害他，若不是我预为之计，几乎被你害了。
rú jīn fēng shén yī qiè shì tǐ yào tā yǔ wǒ dài lǐ yìng hé zuǒ zhōu
如今封神一切事体要他与我代理，应合佐周；
nǐ rú jīn zhǐ yào hài tā shǐ wǔ wáng bù néng qián jìn
你如今只要害他，使武王不能前进。
mìng huáng jīn lì shì jiē qǐ qí lín yá jiāng zhè yè zhàng yā zài cǐ jiān dài jiāng shàng fēng guò shén zài fàng tā
”命黄巾力士：“揭起麒麟崖，将这业障压在此间，待姜尚封过神再放他！
kàn guān yuán shǐ tiān zūn qǐ bù zhī dào yào cǐ rén shōu jù fēng shén bǎng shàng sān bǎi liù shí wǔ wèi zhèng shén gù jiǎ cǐ nán tā kǒng tā yòu qǐ bō lán ěr
”──看官：元始天尊岂不知道要此人收聚“封神榜”上三百六十五位正神，故假此难他，恐他又起波澜耳。
huáng jīn lì shì lái ná shēn gōng bào yào yā zài yá xià
黄巾力士来拿申公豹要压在崖下。
shēn gōng bào kǒu chēng yuān wǎng
申公豹口称：“冤枉！
yuán shǐ yuē nǐ míng míng de yào hài jiāng shàng hé yán yuān wǎng
”元始曰：“你明明的要害姜尚，何言冤枉？
yě bà wǒ rú jīn bǎ nǐ yā le nǐ shuō wǒ piān xiàng jiāng shàng
也罢，我如今把你压了，你说我偏向姜尚；
nǐ rú zài zǔ jiāng shàng nǐ fā yí gè shì lái
你如再阻姜尚，你发一个誓来。
shēn gōng bào fā yí gè shì yuàn zhǐ dāng kǒu tóu yán yǔ bù zhī chū kǒu yǒu yuàn
”申公豹发一个誓愿，只当口头言语，不知出口有愿。
gōng bào yuē dì zǐ rú zài yào shǐ xiān jiā zǔ dāng jiāng shàng dì zǐ jiāng shēn zi sāi le běi hǎi yǎn
公豹曰：“弟子如再要使仙家阻当姜尚，弟子将身子塞了北海眼！
yuán shǐ yuē shì le
”元始曰：“是了。
fàng tā qù ba
放他去罢。
shēn gōng bào tuō le cǐ ě ér qù jù liú sūn yě bài cí qù le
”申公豹脱了此厄而去，惧留孙也拜辞去了。
qiě shuō guǎng chéng zǐ dǎ sǐ le huǒ líng shèng mǔ jìng wǎng bì yóu gōng lái
且说广成子打死了火灵圣母，径往碧游宫来。
zhè gè yuán shì jié jiào jiào zhǔ suǒ jū zhī de
这个原是截教教主所居之地。
guǎng chéng zǐ lái zhì gōng qián
广成子来至宫前。
hǎo suǒ zài
好所在！
zěn jiàn de yǒu fù wèi zhèng
怎见得，有赋为证：
yān xiá níng ruì ǎi rì yuè tǔ xiáng guāng
烟霞凝瑞霭，日月吐祥光。
lǎo bǎi qīng qīng yǔ shān lán shì qiū shuǐ cháng tiān yī sè
老柏青青与山岚，似秋水长天一色；
yě huì fēi fēi huí zhāo xiá rú bì táo dān xìng qí fāng
野卉绯绯回朝霞，如碧桃丹杏齐芳。
cǎi sè pán xuán
彩色盘旋。
jìn shì dào dé guāng huá fēi zǐ wù
尽是道德光华飞紫雾；
xiāng yān piāo miǎo jiē cóng xiān tiān wú jí tǔ qīng fēn
香烟缥缈，皆从先天无极吐清芬。
xiān táo xiān guǒ kē kē huǎng ruò jīn dān
仙桃仙果，颗颗恍若金丹；
lǜ yáng lǜ liǔ tiáo tiáo hún rú yù xiàn
绿杨绿柳，条条浑如玉线。
shí wén huáng hè míng gāo měi jiàn qīng luán xiáng wǔ
时闻黄鹤鸣皋，每见青鸾翔舞。
hóng chén jué jì wú fēi shì xiān zǐ xiān tóng lái wǎng
红尘绝迹，无非是仙子仙童来往；
yù hù cháng guān bù xǔ nà fán fū sú nǚ xián kuī
玉户常关，不许那凡夫俗女闲窥。
zhèng shì wú shàng zhì zūn xíng lè de qí zhōng miào jìng shǎo rén zhī
正是：无上至尊行乐地，其中妙境少人知。
huà shuō guǎng chéng zǐ lái zhì bì yóu gōng wài zhàn lì duō shí
话说广成子来至碧游宫外，站立多时。
lǐ biān kāi jiǎng dào dé yù wén
里边开讲“道德玉文”。
shǎo shí yǒu yī tóng zǐ chū lái
少时，有一童子出来。
guǎng chéng zǐ yuē nà tóng zǐ fán nǐ tōng bào yī shēng gōng wài yǒu guǎng chéng zǐ qiú jiàn lǎo yé
广成子曰：“那童子，烦你通报一声，宫外有广成子求见老爷。
tóng ér jìn gōng zhì jiǔ lóng chén xiāng niǎn xià bǐng yuē qǐ lǎo yé wài yǒu guǎng chéng zǐ zhì gōng wài bù gǎn shàn rù qǐng fǎ zhǐ dìng duó
”童儿进宫，至九龙沉香辇下禀曰：“启老爷：外有广成子至宫外，不敢擅入，请法旨定夺。
tōng tiān jiào zhǔ yuē zhe tā jìn lái
”通天教主曰：“着他进来。
guǎng chéng zǐ zhì lǐ biān dǎo shēn xià bài dì zǐ yuàn shī shū wàn shòu wú jiāng
”广成子至里边，倒身下拜：“弟子愿师叔万寿无疆！
tōng tiān jiào zhǔ yuē guǎng chéng zǐ nǐ jīn rì zhì cǐ yǒu hé shì jiàn wǒ
”通天教主曰：“广成子，你今日至此，有何事见我？
guǎng chéng zǐ jiāng jīn xiá guān fèng shàng dì zǐ qǐ shī shū jīn yǒu jiāng shàng dōng zhēng bīng zhì jiā mèng guān cǐ shì wǔ wáng yìng tiān shùn rén diào mín fá zuì zhòu è guàn yíng lǐ dāng jiǎo miè
”广成子将金霞冠奉上：“弟子启师叔：今有姜尚东征，兵至佳梦关，此是武王应天顺人，吊民伐罪，纣恶贯盈，理当剿灭。
bù yì shī shū jiào xià mén rén huǒ líng shèng mǔ zhàng cǐ jīn xiá guān qián lái zǔ nì dà bīng shàn xíng shā hài shēng líng mí làn shì zú tóu yī zhèn jiàn shāng hóng jǐn bìng lóng jí gōng zhǔ
不意师叔教下门人火灵圣母仗此金霞冠，前来阻逆大兵，擅行杀害生灵，糜烂士卒：头一阵剑伤洪锦并龙吉公主；
dì èr zhèn yòu shāng jiāng shàng jī hū sàng mìng
第二阵又伤姜尚，几乎丧命。
dì zǐ fèng shī zūn zhī mìng xià shān zài sān quàn wèi
弟子奉师尊之命，下山再三劝慰。
bǐ réng shì bǎo xíng xiōng yù shāng dì zǐ
彼仍恃宝行凶，欲伤弟子。
dì zǐ bù dé yǐ yòng le fān tiān yìn bù yì dǎ zhòng dǐng mén yǐ jué shēng mìng
弟子不得已，用了番天印，不意打中顶门，以绝生命。
dì zǐ tè jiāng jīn xiá guān jiǎo shàng bì yóu gōng qǐng shī shū fǎ zhǐ
弟子特将金霞冠缴上碧游宫，请师叔法旨。
tōng tiān jiào zhǔ yuē wú sān jiào gòng yì fēng shén qí zhōng yǒu zhōng chén yì shì shàng bǎng zhě
”通天教主曰：“吾三教共议封神，其中有忠臣义士上榜者；
yǒu bù chéng xiān dào ér chéng shén dào zhě
有不成仙道而成神道者；
gè yǒu shēn qiǎn hòu bó bǐ cǐ yuán fèn gù shén yǒu zūn bēi sǐ yǒu xiān hòu
各有深浅厚薄，彼此缘分，故神有尊卑，死有先后。
wú jiào xià yě yǒu xǔ duō
吾教下也有许多。
cǐ shì tiān shù fēi tóng xiǎo kě kuàng yǒu mí fēng zhǐ zhì sǐ hòu fāng zhī duān dì
此是天数，非同小可，况有弥封，只至死后方知端的。
guǎng chéng zǐ nǐ yǔ jiāng shàng shuō tā yǒu dǎ shén biān rú yǒu wǒ jiào xià mén rén zǔ tā zhě rèn píng tā dǎ
广成子，你与姜尚说，他有打神鞭，如有我教下门人阻他者，任凭他打。
qián rì wǒ yǒu yù tiē zài gōng wài zhū dì zi gè yi jǐn shǒu tā ruò bù tīng jiào xun de shì zì qǔ jiù yǔ jiāng shàng wú gàn
前日我有谕贴在宫外，诸弟子各宜紧守，他若不听教训的，是自取咎，与姜尚无干。
guǎng chéng zǐ qù ba
广成子去罢！
guǎng chéng zǐ chū le bì yóu gōng zhèng xíng zhī jiàn zhū dà dì zi zài bàng tīng jiàn zhǎng jiào shī zūn fēn fù fán wú jiào xià dì zǐ bù zūn xùn huì rèn píng tā dǎ zhòng dì zǐ xīn xià shèn shì bù fú jù zài gōng wài děng tā
”广成子出了碧游宫，正行，只见诸大弟子在傍听见掌教师尊吩咐“凡吾教下弟子不遵训诲，任凭他打”，众弟子心下甚是不服，俱在宫外等他。
bàng biān yǒu zuì bù fèn de shì jīn líng shèng mǔ dāng shí shèng mǔ duì zhòng yán yuē huǒ líng shèng mǔ shì duō bǎo dào rén mén xià guǎng chéng zǐ dǎ sǐ le tā jiù shì dǎ wǒ děng yí yàng
傍边有最不忿的是金灵圣母、当时圣母，对众言曰：“火灵圣母是多宝道人门下，广成子打死了他，就是打我等一样。
tā hái lái jiǎo jīn xiá guān míng míng shì qī miè wú jiào
他还来缴金霞冠，明明是欺蔑吾教！
wǒ děng shī zūn yòu bù chá qí shì fǎn fēn fù rèn tā dǎ shì míng míng qī wú děng wú rén wù yě
我等师尊又不察其事，反吩咐任他打，是明明欺吾等无人物也！
cǐ shí nǎo le guī líng shèng mǔ dà hū yuē qǐ yǒu cǐ lǐ
”此时恼了龟灵圣母，大呼曰：“岂有此理！
tā dǎ sǐ huǒ líng shèng mǔ hái lái jiǎo jīn xiá guān
他打死火灵圣母，还来缴金霞冠！
dài wú qù ná le guǎng chéng zǐ yǐ xiè wú děng zhī hèn
待吾去拿了广成子，以泄吾等之恨！
guī líng shèng mǔ zhàng jiàn kǎn lái dà hū guǎng chéng zǐ bú yào zǒu
”龟灵圣母仗剑砍来，大呼：“广成子不要走！
wǒ lái le
我来了！
guǎng chéng zǐ zhàn zhù jiàn tā lái de shì jú bù tóng guǎng chéng zǐ péi xiào yíng lái wèn yuē dào xiōng yǒu hé fēn fù
”广成子站住，见他来的势局不同，广成子陪笑迎来，问曰：“道兄有何吩咐？
guī líng shèng mǔ yuē nǐ bǎ wú jiào mén rén dǎ sǐ hái dào cǐ chù lái mài jīng shén fēn míng shì qī miè wú jiào xiǎn nǐ děng háo qiáng qíng shū kě hèn
”龟灵圣母曰：“你把吾教门人打死，还到此处来卖精神，分明是欺蔑吾教，显你等豪强，情殊可恨！
bú yào zǒu
不要走！
wǒ yǔ huǒ líng shèng mǔ bào chóu
我与火灵圣母报仇！
zhàng jiàn kǎn lái
”仗剑砍来。
guǎng chéng zǐ jiāng shǒu zhōng jiàn jià zhù yán yuē dào yǒu chà yǐ
广成子将手中剑架住，言曰：“道友差矣！
nǐ de shī zūn gòng lì fēng shén bǎng qǐ shì wǒ děng qī tā shì tā zì qǔ
你的师尊共立‘封神榜’，岂是我等欺他，是他自取。
yě shì tiān shù gāi rán yǔ wǒ hé jiù
也是天数该然，与我何咎！
dào yǒu yán tì tā bào chóu zhēn shì bù ān shì tǐ
道友言替他报仇，真是不谙事体！
guī líng shèng mǔ dà nù yuē hái gǎn yǐ yán yǔ zhī wú
”龟灵圣母大怒曰：“还敢以言语支吾！
bù yóu fēn shuō yòu shì yī jiàn
”不由分说，又是一剑。
guǎng chéng zǐ zhèng sè yán yuē wǒ yǐ lǐ yù nǐ nǐ hái shì rú cǐ zhōng bù rán wǒ pà nǐ bù chéng
广成子正色言曰：“我以礼谕你，你还是如此，终不然我怕你不成？
zòng shì wǒ shī zhǎng yě zhǐ hǎo ràng nǐ liǎng jiàn
纵是我师长，也只好让你两剑。
guī líng shèng mǔ yòu shì yī jiàn
”龟灵圣母又是一剑。
guǎng chéng zǐ dà nù miàn pí tòng hóng zhàng bǎo jiàn xiāng hái
广成子大怒，面皮通红，仗宝剑相还。
liǎng jiā wèi jí shù hé guǎng chéng zǐ jì fān tiān yìn dǎ lái
两家未及数合，广成子祭番天印打来。
guī líng shèng mǔ jiàn cǐ yìn dǎ xià lái zhāo jià bù zhù máng xiàn yuán shēn nǎi shì gè dà wū guī
龟灵圣母见此印打下来，招架不住，忙现原身，乃是个大乌龟。
xī cāng jié zào zì ér yǒu guī wén yǔ yì zhī xíng jiù shì nà shí jié dé dào de
──昔苍颉造字而有龟文羽翼之形，就是那时节得道的；
xiū chéng rén xíng yuán shì yí gè mǔ wū guī gù cǐ chēng wéi shèng mǔ
修成人形，原是一个母乌龟，故此称为“圣母”。
bǐ shí jīn líng shèng mǔ duō bǎo dào rén jiàn guī líng shèng mǔ xiàn le yuán shēn gè rén miàn shàng jù jué cán kuì zhī jí shèn shì zhuī huǐ
──彼时金灵圣母、多宝道人见龟灵圣母现了原身，各人面上俱觉惭愧之极，甚是追悔。
zhī jiàn qiú shǒu xian wū yún xian jīn guāng xian jīn yá xian dà hū guǎng chéng zǐ nǐ qī wú jiào bú shì zhè děng
只见虬首仙、乌云仙、金光仙、金牙仙大呼：“广成子，你欺吾教，不是这等！
shù rén fā nù yī qí zhàng jiàn gǎn lái
”数人发怒，一齐仗剑赶来。
guǎng chéng zǐ zì sī wú zài tā jiā lǐ shēn rù zhòng dì
广成子自思：吾在他家里，身入重地；
zì gǔ dào dān sī bù chéng xiàn fǎn wèi bù měi
自古道‘单丝不成线’，反为不美。
guǎng chéng zǐ yòu jiàn tā men chóng chóng wéi lái bù ruò hái bēn bì yóu gōng jiàn tā shī zūn zì rán jiě shì
”广成子又见他们重重围来：“不若还奔碧游宫，见他师尊，自然解释。
nǎi bù děng tōng bào jìng zì tóu tái xià lái
乃不等通报，径自投台下来。
tōng tiān jiào zhǔ yuē guǎng chéng zǐ nǐ yòu lái yǒu shèn huà shuō
通天教主曰：“广成子，你又来有甚话说？
guǎng chéng zǐ guì ér qǐ yuē shī shū fēn fù dì zǐ lǐng mìng xià shān
”广成子跪而启曰：“师叔吩咐，弟子领命下山。
bù zhī shī shū mén rén guī líng shèng mǔ tóng xǔ duō mén rén lái wèi huǒ líng shèng mǔ fù chóu
不知师叔门人龟灵圣母同许多门人来为火灵圣母复仇。
dì zǐ wú mén kě rù tè lái jiàn shī shū jīn róng qiú wèi kāi shì
弟子无门可入，特来见师叔金容，求为开释！
tōng tiān jiào zhǔ mìng shuǐ huǒ tóng ér bǎ guī líng shèng mǔ jiào lái
”通天教主命水火童儿：“把龟灵圣母叫来！
shǎo shí guī líng shèng mǔ zhì fǎ tái xià xíng lǐ kǒu chēng dì zǐ zài
”少时，龟灵圣母至法台下行礼，口称：“弟子在。
tōng tiān jiào zhǔ yuē nǐ wèi hé qù gǎn guǎng chéng zǐ
”通天教主曰：“你为何去赶广成子？
guī líng shèng mǔ yuē guǎng chéng zǐ jiāng wú jiào xià mén rén dǎ sǐ fǎn shàng gōng lái xiàn jīn xiá guān fēn míng shì qī miè wú jiào
”龟灵圣母曰：“广成子将吾教下门人打死，反上宫来献金霞冠，分明是欺蔑吾教！
tōng tiān jiào zhǔ yuē wú wèi zhǎng jiào zhī zhǔ fǎn bù rú nǐ děng
”通天教主曰：“吾为掌教之主，反不如你等？
cǐ shì nǐ bù shǒu yù yán zì qǔ qí huò dà dǐ jù shì tiān shù wǒ qǐ bù zhī
此是你不守谕言，自取其祸，大抵俱是天数，我岂不知？
guǎng chéng zǐ bǎ jīn xiá guān jiǎo lái zhèng shì zūn wú fǎ zhǐ bù gǎn shàn yòng wú bǎo
广成子把金霞冠缴来，正是遵吾法旨，不敢擅用吾宝。
ěr děng réng shì láng xīn yě xìng bù shǒu wǒ qīng guī dà shì kě wù
尔等仍是狼心野性，不守我清规，大是可恶！
jiāng guī líng shèng mǔ gé chū gōng wài bù xǔ rù gōng tīng jiǎng
将龟灵圣母革出宫外，不许入宫听讲！
suì jiāng guī líng shèng mǔ gé chū
”遂将龟灵圣母革出。
liǎng bàng nǎo le xǔ duō dì zǐ sī xiāng yuàn yuē jīn wèi guǎng chéng zǐ fǎn bǎ zì jiā mén dì zǐ qīng rǔ shī zūn rú hé zhè yàng piān xīn
两傍恼了许多弟子，私相怨曰：“今为广成子，反把自家门弟子轻辱，师尊如何这样偏心？
dà jiā jù shì bù fèn jǐn chū mén lái
”大家俱是不忿，尽出门来。
zhī jiàn tōng tiān jiào zhǔ fēn fù guǎng chéng zǐ nǐ kuài qù ba
只见通天教主吩咐广成子：“你快去罢！
guǎng chéng zǐ bài xiè le jiào zhǔ fāng cái chū le bì yóu gōng zhī jiàn hòu miàn yì qǐ jié jiào mén rén gǎn lái zhǐ jiào ná zhù le guǎng chéng zǐ yǐ xiè wú zhòng rén zhī hèn
”广成子拜谢了教主，方才出了碧游宫，只见后面一起截教门人赶来，只叫：“拿住了广成子以泄吾众人之恨！
guǎng chéng zǐ tīng de zháo huāng zhè yī fān lái de bù shàn
”广成子听得着慌：“这一番来得不善！
yù jìng wǎng qián xíng bù hǎo
欲径往前行，不好；
yù yǔ tā dǐ dí guǎ bù dí zhòng
欲与他抵敌，寡不敌众；
bù ruò hái jìn bì yóu gōng cái miǎn de cǐ ě
不若还进碧游宫，才免得此厄。
kàn guān guǎng chéng zǐ nǐ yuán bù gāi lái
”看官：广成子你原不该来！
zhè zhèng yīng le sān yè bì yóu gōng
这正应了“三谒碧游宫”。
zhèng shì
正是：
yán tán chè xià diào hé xiàn cóng jīn gōu chū shì fēi lái
沿潭撤下钓和线，从今钩出是非来。
huà shuō guǎng chéng zǐ zhè yī fān huāng huāng zhāng zhāng pǎo zhì bì yóu gōng tái xià lái jiàn tōng tiān jiào zhǔ bù zhī jí xiōng rú hé
话说广成子这一番慌慌张张跑至碧游宫台下，来见通天教主，不知吉凶如何？
qiě tīng xià huí fēn jiě
且听下回分解。