jiāng zǐ yá sān lù fēn bīng
姜子牙三路分兵
shī yuē
诗曰：
chéng xiàng xīng bīng liè zhàn chē hǔ bēn jiàng shì shí kān kuā
丞相兴兵列战车，虎贲将士实堪夸。
zhū hóu gǔ wǔ jiē wàng wǒ lí shù gē ōu jǐn qì jiā
诸侯鼓舞皆忘我，黎庶歌讴尽弃家。
jiàn jǐ sēn luó fēi ruì cǎi jīng qí yǎn yìng wǔ zhāo xiá
剑戟森罗飞瑞彩，旌旗掩映舞朝霞。
xū zhī tiān yì guī rén shèng zòng yǒu zhēng zhū ruò làng shā
须知天意归仁圣，纵有征诛若浪沙。
huà shuō zhǔn tí dào rén shàng lǐng dà hū yuē qǐng kǒng xuān dá huà
话说准提道人上岭，大呼曰：“请孔宣答话！
shǎo shí kǒng xuān chū yíng jiàn yī dào rén lái de qī qiao
”少时，孔宣出营，见一道人来得蹊跷。
zěn jiàn de yǒu jié wèi zhèng jié yuē
怎见得，有偈为证，偈曰：
shēn pī dào fú shǒu zhí shù zhī
身披道服，手执树枝。
bā dé chí biān cháng yǎn dào qī bǎo lín xià shuō sān shèng
八德池边常演道，七宝林下说三乘。
dǐng shàng cháng xuán shè lì zǐ zhǎng zhōng néng xiě méi wén jīng
顶上常悬舍利子，掌中能写没文经。
piāo rán zhēn dào kè xiù lì shí qí zāi
飘然真道客，秀丽实奇哉。
liàn jiù xī fāng jū shèng jìng xiū chéng yǒng shòu tuō chén āi
炼就西方居胜境，修成永寿脱尘埃。
lián huā chéng tǐ wú qióng miào xī fāng shǒu lǐng dà xiān lái
莲花成体无穷妙，西方首领大仙来。
huà shuō kǒng xuān jiàn zhǔn tí dào rén wèn yuē nà dào zhě tōng gè míng lái
话说孔宣见准提道人，问曰：“那道者通个名来！
dào rén yuē wǒ pín dào yǔ nǐ yǒu yuán tè lái tóng nǐ xiǎng xī fāng jí lè shì jiè yǎn jiǎng sān shèng dà fǎ wú guà wú ài chéng jiù zhèng guǒ wán cǐ jīn gāng bù huài zhī tǐ qǐ bù měi zāi
”道人曰：“我贫道与你有缘，特来同你享西方极乐世界，演讲三乘大法，无罣无碍，成就正果，完此金刚不坏之体，岂不美哉！
hé kǔ yǔ cǐ shā jié zhōng xún shēng huó yé
何苦与此杀劫中寻生活耶？
kǒng xuān dà xiào yuē yī pài luàn yán yòu lái huò wú
”孔宣大笑曰：“一派乱言，又来惑吾！
dào rén yuē nǐ tīng wǒ dào
”道人曰：“你听我道。
wǒ jiàn nǐ yǒu gē wèi zhèng gē yuē
我见你有歌为证，歌曰：
gōng mǎn xíng wán yi mù yù liàn chéng běn xìng hé tiān zhēn
功满行完宜沐浴，炼成本性合天真。
tiān kāi yú zi fāng chéng dào jiǔ jiè sān guī shǐ zì xīn
天开于子方成道，九戒三皈始自新。
tuō què yǔ máo guī jí lè chāo chū fán lóng yǎng bǎi shén
脱却羽毛归极乐，超出凡笼养百神。
xǐ chén dí gòu quán wú rǎn fǎn běn huán yuán bù huài shēn
洗尘涤垢全无染，返本还元不坏身。
kǒng xuān tīng ba dà nù bǎ dāo wàng dào rén dǐng shàng pī lái
孔宣听罢大怒，把刀望道人顶上劈来。
zhǔn tí dào rén bǎ qī bǎo miào shù yī shuā bǎ kǒng xuān de dà gān dāo shuā zài yī biān
准提道人把七宝妙树一刷，把孔宣的大杆刀刷在一边。
kǒng xuān máng qǔ jīn biān zài shǒu fù wàng zhǔn tí dào rén dǎ lái
孔宣忙取金鞭在手，复望准提道人打来。
dào rén yòu bǎ qī bǎo miào shù shuā lái bǎ kǒng xuān de biān yòu shuā zài yī biān qù le
道人又把七宝妙树刷来，把孔宣的鞭又刷在一边去了。
kǒng xuān zhǐ cún liǎng zhǐ kōng shǒu xīn shàng zháo jí máng jiāng dāng zhōng hóng guāng yī sā bǎ zhǔn tí dào rén sā qù
孔宣止存两只空手，心上着急，忙将当中红光一撒，把准提道人撒去。
rán dēng kàn hóng guāng sā qù le zhǔn tí dào rén bù jué dà jīng
燃灯看红光撒去了准提道人，不觉大惊。
zhī jiàn kǒng xuān sā qù le zhǔn tí dào rén
只见孔宣撒去了准提道人，
zhǐ shì zhēng zhe yǎn
只是睁着眼，
zhāng zhe zuǐ
张着嘴，
xū yú jiān
须臾间，
dǐng shàng kuī
顶上盔，
shēn shàng páo jiǎ
身上袍甲，
fēn fēn fěn suì
纷纷粉碎，
lián mǎ yā zài dì xià
连马压在地下，
zhǐ tīng de kǒng xuān wǔ sè guāng lǐ yī shēng léi xiǎng
只听得孔宣五色光里一声雷响，
xiàn chū yī zūn shèng xiàng lái
现出一尊圣像来，
shí bā zhī shǒu
十八只手，
èr shí sì shǒu
二十四首，
zhí dìng yīng luò sǎn gài
执定璎珞伞盖，
huā guàn yú cháng
花罐鱼肠，
rú chí shén chǔ bǎo cuò jīn líng jīn gōng yín jǐ fān qí děng jiàn
如持神杵、宝锉、金铃、金弓、银戟、旛旗等件。
zhǔn tí dào rén zuò jié yuē
准提道人作偈曰：“
bǎo yàn jīn guāng yìng rì míng xī fāng miào fǎ zuì wēi jīng
宝焰金光映日明，西方妙法最微精。
qiān qiān yīng luò wú qióng miào wàn wàn xiáng guāng zhú cì shēng
千千璎珞无穷妙，万万祥光逐次生。
jiā chí shén chǔ rén hǎn jiàn qī bǎo bēi zhōng qǐ yì xíng
加持神杵人罕见，七宝杯中岂易行。
jīn fān tóng fù lián tái huì cǐ rì fāng zhī dà dào chéng
今番同赴莲台会，此日方知大道成。
qiě shuō zhǔn tí dào rén jiāng kǒng xuān yòng sī tāo kòu zhe tā jǐng xià bǎ jiā chí bǎo chǔ fàng zài tā shēn shàng kǒu chēng dào yǒu qǐng xiàn yuán xíng
且说准提道人将孔宣用丝绦扣着他颈下，把加持宝杵放在他身上，口称：“道友，请现原形！
shà shí jiān xiàn chū yī zhī mù xì guān hóng kǒng què lái
”霎时间，现出一只目细冠红孔雀来。
zhǔn tí dào rén zuò zài kǒng què shēn shàng yí bù bù zǒu xià lǐng jìn le zi yá dà yíng
准提道人坐在孔雀身上，一步步走下岭，进了子牙大营。
zhǔn tí dào rén yuē pín dào bù xià lái le
准提道人曰：“贫道不下来了。
yù bié zǐ yá
”欲别子牙。
zi yá yuē lǎo shī dà fǎ wú biān
子牙曰：“老师大法无边。
kǒng xuān jiāng wú xǔ duō mén rén zhū jiāng bù zhī fàng yú hé de
孔宣将吾许多门人诸将不知放于何地？
zhǔn tí wèn kǒng xuān yuē dào yǒu jīn rì yǐ guī zhèng guǒ dāng hái zi yá zhòng jiàng mén rén
”准提问孔宣曰：“道友今日已归正果，当还子牙众将门人。
kǒng què yīng yuē jù jiān zài háng yíng lǐ
”孔雀应曰：“俱监在行营里。
zhǔn tí dào rén duì zǐ yá shuō guò bié le rán dēng bǎ kǒng què yī pū zhī jiàn kǒng què èr chì fēi téng yǒu wǔ sè xiáng yún zǐ wù pán xuán jìng wǎng xī fāng qù le
”准提道人对子牙说过，别了燃灯，把孔雀一扑，只见孔雀二翅飞腾，有五色祥云紫雾盘旋，径往西方去了。
qiě shuō zi yá tóng wéi hù lù yā lǐng zhòng jiāng zhì kǒng xuān xíng yíng zhāo xiáng bīng zú
且说子牙同韦护、陆压，领众将至孔宣行营，招降兵卒。
zhòng bīng jiàn wú tóu lǐng jù yuàn tóu xiáng
众兵见无头领，俱愿投降。
zi yá xǔ zhī máng zhì hòu yíng fàng zhòng mén rén
子牙许之，忙至后营，放众门人。
zhū jiāng děng chū lái zhì běn yíng bài xiè zi yá rán dēng bì
诸将等出来，至本营拜谢子牙、燃灯毕。
cì rì chóng hēi hǔ děng huí chóng chéng
次日，崇黑虎等回崇城。
rán dēng lù yā jù gè guī shān
燃灯、陆压俱各归山。
yáng jiǎn réng cuī liáng qù qì
杨戬仍催粮去讫。
zi yá chuán lìng cuī dòng rén mǎ
子牙传令：“催动人马。
dà jūn guò le jīn jī lǐng yí lù wú cí bīng zhì sì shuǐ guān
”大军过了金鸡岭，一路无词，兵至汜水关。
tàn mǎ bào rù
探马报入。
zi yá chuán lìng ān yíng zài guān xià zhá zhù dà zhài
子牙传令安营，在关下札住大寨。
zěn jiàn de
怎见得：
yíng ān shèng de zhài bèi gū xū
营安胜地，寨背孤虚。
nán fēn zhū què běi xuán wǔ dōng àn qīng lóng xi bái hǔ
南分朱雀北玄武，东按青龙西白虎。
tí gèng xiǎo xiào yáo jīn líng chuán jiàn ér láng qín zhàn gǔ
提更小校摇金铃，传箭儿郎擒战鼓。
yī shān bàng shuǐ jié xíng yíng àn fú qiáng gōng bǎi bù nǔ
依山傍水结行营，暗伏强弓百步弩。
zi yá shēng zhàng zuò xia jiāng zhèng yìn qiān nǎ zhà wèi xiān xíng bǎ nán gōng shì bǔ hòu shào zhù bīng sān rì
子牙升帐坐下，将正印佥哪咤为先行，把南宫适补后哨，住兵三日。
qiě shuō sì shuǐ guān hán róng wén kǒng xuān shī jī zhōu bīng yòu zhì xià guān yǔ zhòng jiāng shàng chéng kàn zi yá rén mǎ zhuó shí zhěng qí
且说汜水关韩荣闻孔宣失机，周兵又至下关，与众将上城，看子牙人马着实整齐。
dàn jiàn de
但见得：
yī tuán shā qì bǎi yī chuān tiě mǎ bīng gē
一团杀气，摆一川铁马兵戈；
wǔ cǎi fēn fēn liè qiān gān hóng qí chì zhì
五彩纷纷，列千杆红旗赤帜。
huà jǐ sēn luó qīng piāo bào wěi miáo jīn wǔ cǎi fān
画戟森罗，轻飘豹尾描金五彩旛；
bīng gē lǐn liè shù lì zhǎn hǔ tú lóng chún xuě rèn
兵戈凛冽，树立斩虎屠龙纯雪刃。
mì mì gāng fēng rú liè bǎi wàn dà xiǎo shuǐ jīng pán
密密钢锋，如列百万大小水晶盘；
duì duì cháng qiāng shì pái shù qiān cū xì bīng lín wěi
对对长枪，似排数千粗细冰淋尾。
yōu yōu huà jiǎo yóu rú dōng hǎi lǎo lóng yín
幽幽画角，犹如东海老龙吟；
jī jī tí líng kù sì yán qián tiě mǎ xiǎng
唧唧提铃，酷似檐前铁马响。
zhǎng gōng chū tǔ yuè duǎn nǔ shì fēi fú
长弓初吐月，短弩似飞凫。
jǐn zhàng tuán yíng rú mì bù qí fān xiù dài shì céng yún
锦帐团营如密布，旗旛绣带似层云。
dào fú rú jīn jìn shì yù xū mén kè
道服儒巾，尽是玉虚门客；
hóng páo yù dài dōu xì zǒu mǎ xiān xíng
红袍玉带，都系走马先行。
zhèng shì zi yá dōng jìn bīng gē rì wǒ wǔ wéi yáng zài cǐ xíng
正是：子牙东进兵戈日，我武惟扬在此行。
hán róng kàn zi yá dà yíng jìn shì dà hóng qí xīn xià yí huò
韩荣看子牙大营，尽是大红旗，心下疑惑。
hán róng xià chéng zài yín ān diàn yǔ zhòng jiàng guān xiū běn chà guān wǎng cháo gē gào jí
韩荣下城，在银安殿与众将官修本，差官往朝歌告急；
yī biān diǎn jiàng shàng chéng shè shǒu chéng zhī fǎ
一边点将上城，设守城之法。
qiě shuō zi yá zài zhōng jūn zhèng zuò yǒu xiān xíng guān nǎ zhà jìn qián yán yuē bīng zhì guān xià yí dāng sù zhàn
且说子牙在中军正坐，有先行官哪咤进前言曰：“兵至关下，宜当速战。
shī shū zhù bīng bù zhàn hé yě
师叔住兵不战，何也？
zi yá yuē bù kě
”子牙曰：“不可。
wú rú jīn sān lù fēn bīng yí lù qǔ jiā mèng guān
吾如今三路分兵：一路取佳梦关；
yí lù qǔ qīng lóng guān
一路取青龙关；
qiān èr wèi zǒng bīng yǐ qǔ èr guān fēi cái dé jiān quán yīng xióng yī shì zhě bù zú yǐ dāng cǐ rèn
佥二位总兵以取二关，非才德兼全、英雄一世者不足以当此任。
wú zhī fēi huáng jiāng jūn hóng jiāng jūn bù kě
吾知非黄将军、洪将军不可。
èr jiāng zhì qián
”二将至前。
zi yá yuē èr wèi kě niān yī jiū fēn wéi zuǒ yòu
子牙曰：“二位可拈一阄，分为左右。
èr jiāng yìng nuò
”二将应喏。
zi yá bǎ èr jiū fàng zài zhuō shàng zhī jiàn huáng fēi hǔ niān de shì qīng lóng guān
子牙把二阄放在桌上，只见黄飞虎拈的是青龙关；
hóng jǐn niān de shì jiā mèng guān
洪锦拈的是佳梦关。
èr jiāng gè guà hóng zān huā měi yí lù fēn bīng shí wàn
二将各挂红簪花，每一路分兵十万。
huáng fēi hǔ de xiān xíng shì shān jiǔ gōng
黄飞虎的先行是邓九公；
huáng míng zhōu jì lóng huán wú qiān huáng fēi bào huáng fēi biāo huáng tiān lù huáng tiān jué huáng tiān xiáng tài luán shān xiù zhào shēng sūn yàn hóng zé jí rì jì qí wǎng qīng lóng guān qù le
黄明、周纪、龙环、吴谦、黄飞豹、黄飞彪、黄天禄、黄天爵、黄天祥、太鸾、邓秀、赵升、孙焰红，择吉日祭旗，往青龙关去了。
hóng jǐn de xiān xíng shì jì kāng
洪锦的先行是季康；
nán gōng shì sū hù sū quán zhōng xīn miǎn tài diān hóng yāo qí gōng yǐn jí fēn bīng shí wàn wǎng jiā mèng guān qù le
南宫适、苏护、苏全忠、辛免、太颠、闳夭、祁恭、尹籍，分兵十万，往佳梦关去了。
lí le sì shuǐ guān yī lù shàng hào hào jūn wēi rén hǎn mǎ sī sān jūn yǒng yuè guò le xiē chóng shān zhòng shuǐ xiàn fǔ zhōu yá shào mǎ bào rù zhōng jūn qián zhì jiā mèng guān le
离了汜水关，一路上浩浩军威，人喊马嘶，三军踊跃，过了些重山重水，县府州衙，哨马报入中军：“前至佳梦关了。
hóng jǐn chuán lìng ān yíng
”洪锦传令安营。
lì le dà zhài
立了大寨。
sān jūn ne hǎn hóng jǐn shēng zhàng zhòng jiāng cān yè
三军呐喊，洪锦升帐，众将参谒。
hóng jǐn yuē bīng xíng bǎi lǐ bù zhàn zì pí
洪锦曰：“兵行百里，不战自疲。
sì cì rì shuí xiān qǔ guān zǒu yī zāo
俟次日谁先取关走一遭？
jì kāng yīng shēng yuàn wǎng
”季康应声：“愿往。
hóng jǐn xǔ zhī
”洪锦许之。
jì kāng cì rì shàng mǎ tí dāo zhì guān xià nuò zhàn
季康次日，上马提刀，至关下搦战。
jiā mèng guān zhǔ jiàng hú shēng hú léi xú kūn hú yún péng zhèng yì tuì bīng zhī jiàn bào mǎ rù shuài fǔ qǐ zǒng bīng zhōu jiāng qǐng zhàn
佳梦关主将胡升、胡雷、徐坤、胡云鹏正议退兵，只见报马入帅府：“启总兵：周将请战。
hú shēng wèn shuí rén tuì zhōu jiāng zǒu yī zāo
”胡升问：“谁人退周将走一遭？
bàng yǒu xú kūn lǐng lìng quán zhuāng jiǎ zhòu chū guān
”傍有徐坤领令，全装甲胄出关。
jì kāng rèn de shì xú kūn dà hū yuē xú kūn jīn rì tiān xià jǐn shǔ zhōu wáng rǔ hé wéi shàng nì tiān mìng ér qiáng zhàn yě
季康认得是徐坤，大呼曰：“徐坤，今日天下尽属周王，汝何为尚逆天命而强战也？
xú kūn dà mà fǎn zéi
”徐坤大骂：“反贼！
liàng ěr bù guò yī zǒu shǐ ěr nǐ yǒu hé néng gǎn chū dà yán
谅尔不过一走使耳，你有何能，敢出大言！
zòng mǎ yáo qiāng zhí qǔ
”纵马摇枪直取。
jì kāng shǒu zhōng dāo fù miàn jiāo hái
季康手中刀赴面交还。
liǎng mǎ xiāng jiāo dà zhàn wǔ shí yú hé
两马相交，大战五十余合。
jì kāng kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ zhī jiàn dǐng shàng yī dào hēi qì hēi qì zhōng xiàn yī gǒu tóu
季康口中念念有词，只见顶上一道黑气，黑气中现一狗头。
zhèng hān zhàn zhī jiān xú kūn bèi gǒu jiā liǎn yī kǒu xú kūn wèi zēng fáng bèi zěn jīng dé yī kǒu bù jué shǒu zhòng qiāng fǎ dà luàn zǎo bèi jì kāng shǒu qǐ yī dāo huī yú mǎ xià xiāo le shǒu jí zhǎng gǔ jìn yíng bào gōng
正酣战之间，徐坤被狗夹脸一口，徐坤未曾防备，怎经得一口，不觉手中枪法大乱，早被季康手起一刀，挥于马下，枭了首级，掌鼓进营报功。
bù tí
不题。
qiě shuō bào mǎ bào yǔ hú shēng shuō xú kūn zhèn wáng
且说报马报与胡升，说徐坤阵亡。
hú shēng xīn xià shèn shì bù lè
胡升心下甚是不乐。
cì rì zuǒ yòu yòu bào yǒu zhōu jiāng tǎo zhàn
次日，左右又报：“有周将讨战。
hú shēng lìng hú yún péng zǒu yī zāo
”胡升令胡云鹏走一遭。
yún péng lǐng lìng shàng mǎ tí fǔ chū de guān lái
云鹏领令上马，提斧出得关来。
kàn lái jiāng nǎi shì sū quán zhōng
看来将乃是苏全忠。
hú yún péng dà mà fǎn zéi
胡云鹏大骂：“反贼！
tiān xià fǎn wán le nǐ yě bù kě fǎn
天下反完了，你也不可反。
nǐ jiě jie shì zhāo yáng chǒng hòu zhè děng wàng běn
你姐姐是朝阳宠后，这等忘本！
nǐ hǎo shēng zuò zài mǎ shàng dài wú lái qín nǐ
你好生坐在马上，待吾来擒你！
èr mǎ bō kāi qiāng fǔ bìng jǔ dà zhàn lóng tán hǔ xué
”二马拨开，枪斧并举，大战龙潭虎穴。
zhàn yǒu sān sì shí hé hú yún péng bù jué hàn liú
战有三四十合，胡云鹏不觉汗流。
zhèng shì
正是：
zhēng yún cǎn dàn zhē hóng rì hǎi fèi jiāng fān shén guǐ chóu
征云惨淡遮红日，海沸江翻神鬼愁。
hú yún péng nà lǐ shì sū quán zhōng duì shǒu zhǐ shā de mǎ yǎng rén fān cuò shǒu bù jí bèi sū quán zhōng dà hū yī shēng bǎ hú yún péng cì yú mǎ xià xiāo le shǒu jí huí yíng jiàn hóng jǐn bào gōng
胡云鹏那里是苏全忠对手，只杀得马仰人翻，措手不及，被苏全忠大呼一声，把胡云鹏刺于马下，枭了首级，回营见洪锦报功。
shào mǎ yòu bào rù guān zhōng bào yǔ zhǔ jiàng yuē hú yún péng shī jī zhèn wáng
哨马又报入关中，报与主将曰：“胡云鹏失机阵亡。
hú shēng yǔ hú léi yuē xián dì jīn liǎng zhèn lián shī èr jiāng tiān mìng kě zhī
”胡升与胡雷曰：“贤弟，今两阵连失二将，天命可知。
kuàng jīn tiān xià guī zhōu fēi zhǐ yī chù ǎn dì xiōng shāng yì bù ruò guī zhōu yǐ shùn tiān shí yì bù shī háo jié zhī suǒ wéi
况今天下归周，非止一处，俺弟兄商议，不若归周，以顺天时，亦不失豪杰之所为。
hú léi yuē zhǎng xiōng zhī yán chà yǐ
”胡雷曰：“长兄之言差矣！
wǒ děng shì shòu guó ēn xiǎng tiān xià gāo jué hòu lù jīn dāng guó jiā duō shì zhī qiū bù sī bào běn yǐ fēn zhǔ yōu ér fǎn shuō cǐ tān shēng zhī yǔ
我等世受国恩，享天下高爵厚禄，今当国家多事之秋，不思报本，以分主忧，而反说此贪生之语。
cháng yán dào zhǔ yōu chén rǔ
常言道：‘主忧臣辱。
yǐ sǐ bào guó lǐ zhī dāng rán
”以死报国，理之当然。
zhǎng xiōng qiè bù kě tí cǐ shāng fēng bài sú zhī yán
长兄切不可提此伤风败俗之言！
dài wú míng rì dìng yào chéng gōng
待吾明日定要成功。
hú shēng mò rán wú yán kě duì
”胡升默然无言可对。
gè guī yíng zhōng xiē xī
各归营中歇息。
cì rì hú léi fèn yǒng chū guān xiàng zhōu yíng tǎo zhàn
次日，胡雷奋勇出关，向周营讨战。
bào mǎ bào rù zhōng jūn yǒu nán gōng shì chū mǎ
报马报入中军，有南宫适出马。
hú léi dà hū nán gōng shì màn lái
胡雷大呼：“南宫适慢来！
hú léi shǒu zhōng dāo wàng nán gōng shì dǐng mén shàng kǎn lái
”胡雷手中刀望南宫适顶门上砍来。
nán gōng shì shǒu zhōng dāo pī miàn xiāng yíng
南宫适手中刀劈面相迎。
liǎng mǎ xiāng jiāo shuāng dāo bìng jǔ yī chǎng dà zhàn
两马相交，双刀并举，一场大战。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
èr jiāng xiōng měng jù nán bìng qí féng duì shǒu rú xiāo jìng
二将凶猛俱难并，棋逢对手如枭獍。
lái lái qù qù shǒu wú tíng xià xià gāo gāo xīn bù dìng
来来去去手无停，下下高高心不定。
yí gè fú wáng bǎo jià qì cán shēng
一个扶王保驾弃残生；
yí gè zhǎn tǔ kāi jiāng biàn xìng mìng
一个展土开疆拚性命。
shēng qián jié xià shā rén yuān liǎng hǔ yī shāng fāng dé shèng
生前结下杀人冤，两虎一伤方得胜。
nán gōng shì yǔ hú léi zhàn yǒu sān sì shí hé bèi nán gōng shì mài gè pò zhàn hú léi yòng lì yī dāo kǎn rù nán gōng shì huái lǐ lái mǎ tóu xiāng jiāo nán gōng shì ràng guò dāo shēn kāi shǒu bà hú léi shēng qín huó zhuō ná zhì jūn qián yuán mén xià mǎ jìng jìn zhōng jūn bào gōng
南宫适与胡雷战有三四十合，被南宫适卖个破绽，胡雷用力一刀砍入南宫适怀里来，马头相交，南宫适让过刀，伸开手把胡雷生擒活捉，拿至军前，辕门下马，径进中军报功。
hóng jǐn chuán lìng tuī lái
洪锦传令：“推来。
jí zhì zhòng shì zú jiāng hú léi tuī zhì zhàng qián lì ér bù guì
”及至众士卒将胡雷推至帐前，立而不跪。
hóng jǐn yuē jì bèi qín lái hé de kàng jù
洪锦曰：“既被擒来，何得抗拒？
hú léi dà mà yuē fǎn guó nì zéi
”胡雷大骂曰：“反国逆贼！
nǐ bù sī bào guó dà ēn fǎn zhù è chéng hài zhēn gǒu zhì yě
你不思报国大恩，反助恶成害，真狗彘也！
wú hèn bù néng shí rǔ zhī ròu
吾恨不能食汝之肉！
hóng jǐn dà nù mìng tuī chū qù zhǎn qì bào lái
”洪锦大怒，命：“推出去，斩讫报来！
lì shí jiāng hú léi tuī chū yuán mén xū yú zhǎn shǒu hào lìng
”立时将胡雷推出辕门，须臾斩首号令。
hóng jǐn fāng yǔ nán gōng shì hè gōng
洪锦方与南宫适贺功。
cái yǐn jiǔ qí mén lái bào hú léi yòu lái tǎo zhàn
才饮酒，旗门来报：“胡雷又来讨战。
hóng jǐn dà nù chuán lìng bǎ bào shì guān zhǎn le
”洪锦大怒，传令：“把报事官斩了！
wèi hé bào shì bù míng
为何报事不明？
zuǒ yòu yī shēng bǎ bào shì guān bǎng chū qù
”左右一声，把报事官绑出去。
bào shì guān dà hū yuān wǎng
报事官大呼：“冤枉！
hóng jǐn lìng tuī huí lái wèn qí gù nǐ bào shì bù míng lǐ dāng gāi zhǎn wèi hé kǒu chēng yuān wǎng
”洪锦令推回来，问其故：“你报事不明，理当该斩，为何口称冤枉？
bào shì guān yuē lǎo yé xiǎo rén zěn gǎn bào shì bù míng wài miàn guǒ rán shì hú léi
”报事官曰：“老爷，小人怎敢报事不明，外面果然是胡雷。
nán gōng shì yuē dài mò jiāng chū yíng biàn zhī duān dì
”南宫适曰：“待末将出营，便知端的。
hóng jǐn chén yín jīng yì
”洪锦沉吟惊异。
zhī jiàn nán gōng shì fù shàng mǎ chū yíng lái jiàn guǒ shì hú léi
只见南宫适复上马出营来见，果是胡雷。
nán gōng shì dà mà yuē yāo rén yān gǎn yǐ xié shù huò wú
南宫适大骂曰：“妖人焉敢以邪术惑吾！
bú yào zǒu
不要走！
zòng mǎ wǔ dāo èr jiāng fù zhàn
”纵马舞刀，二将复战。
qí rú hú léi běn shì shí bù rú nán gōng shì wèi jí sān shí hé yī jiù qín hú léi xià mǎ zhǎng gǔ jìn yíng lái jiàn hóng jǐn
其如胡雷本事实不如南宫适，未及三十合，依旧擒胡雷下马，掌鼓进营，来见洪锦。
hóng jǐn dà xǐ jiāng hú léi tuī zhì jūn qián
洪锦大喜，将胡雷推至军前。
hóng jǐn bù zhī hé shù liǎng biān dà xiǎo zhòng jiāng fēn fēn luàn yì jīng dòng hòu yíng
洪锦不知何术，两边大小众将纷纷乱议，惊动后营。
lóng jí gōng zhǔ shàng zhōng jūn zhàng lái wèn qí yuán gù
龙吉公主上中军帐来问其缘故。
hóng jǐn jiāng hú léi de shì shuō le yī biàn
洪锦将胡雷的事说了一遍。
lóng jí gōng zhǔ jiào bǎ hú léi tuī zhì zhàng qián yī kàn gōng zhǔ xiào yuē cǐ nǎi xiǎo shù yǒu hé nán zāi
龙吉公主叫把胡雷推至帐前一看，公主笑曰：“此乃小术，有何难哉！
jiào bǎ hú léi dǐng shàng tóu fà fēn kāi gōng zhǔ qǔ sān cùn wǔ fēn qián kūn zhēn fàng zài hú léi ní wán gōng dīng jiāng xià qù lì shí zhǎn le
”叫把胡雷顶上头发分开，公主取三寸五分乾坤针放在胡雷泥丸宫钉将下去，立时斩了。
gōng zhǔ yuē cǐ nǎi tì shēn fǎ hé zú wéi qí
公主曰：“此乃替身法，何足为奇！
zhèng shì
”正是：
yīn zhǎn hú léi zhāo dà huò zi yá nán miǎn zhè chǎng fēi
因斩胡雷招大祸，子牙难免这场非。
huà shuō hóng jǐn zhǎn le hú léi hào lìng zài yuán mén
话说洪锦斩了胡雷，号令在辕门。
yǒu bào mǎ bào rù guān zhōng qǐ zǒng bīng ye èr yé zhèn wáng hào lìng yuán mén
有报马报入关中：“启总兵爷：二爷阵亡，号令辕门。
hú shēng dà jīng wú dì bù tīng wú yán gù yǒu sàng shēn zhī ě
”胡升大惊：“吾弟不听吾言，故有丧身之厄。
liào chéng tāng wén wǔ bù zú zhèn fú tiān xià zhū hou
料成汤文武不足镇服天下诸候。
lìng zhōng jūn guān xiū nà xiáng wén shū sù xiàn guān zhài yǐ jiù shēng mín tú tàn
”令中军官，修纳降文书：“速献关寨，以救生民涂炭。
zhī jiàn zuǒ yòu jiāng nà xiáng wén biǎo xiū lǐ tíng dāng zhǐ děng chà rén nà kuǎn
”只见左右将纳降文表修理停当，只等差人纳款。
qiě shuō hóng jǐn zhèng yǔ zhòng jiāng yǐn jiǔ hè gōng hū bào jiā mèng guān chà guān nà kuǎn
且说洪锦正与众将饮酒贺功，忽报：“佳梦关差官纳款。
hóng jǐn chuán lìng lái
”洪锦传：“令来。
jiāng chà guān lìng zhì jūn qián chéng shàng wén biǎo
”将差官令至军前，呈上文表。
hóng jǐn zhǎn kāi guān kàn
洪锦展开观看：“
zhèn shǒu jiā mèng guān zǒng bīng hú shēng jì zuǒ èr zhòng jiāng děng jǐn jù jiàng biǎo yǔ fèng tiān tǎo nì yuán shuài huī xià shēng děng shì shāng yǒu nián qǐ yì zhòu wáng sì xíng bù dào huāng yín wú dù jiàn qì yú tiān chóu ruò shì shù huáng tiān bù bǎo tè mìng wǒ zhōu wǔ wáng yǐ zhāng tiān tǎo
镇守佳梦关总兵胡升洎佐贰众将等，谨具降表与奉天讨逆元帅麾下：升等仕商有年，岂意纣王肆行不道，荒淫无度，见弃于天，仇溺士庶，皇天不保，特命我周武王以张天讨。
bīng zhì jiā mèng guān shēng děng bù zì dù dé fǎn xíng jù dí zhì láo yuán róng fèn wēi zhǎn jiāng tiǎn bīng mò gǎn dǐ dàng
兵至佳梦关，升等不自度德，反行拒敌，致劳元戎奋威，斩将殄兵，莫敢抵当。
jīn yǐ huǐ guò gǎi háng tè xiū jiàng biǎo qiǎn shǐ nà kuǎn kěn jiàn yú kǔn fǔ róng gǎi guò zhī ēn yǐ qǐ gēng xīn zhī lù zhèng yuán shuài bù shī dài tiān xuān huà zhī xīn diào mín fá zuì zhī jǔ zé shēng děng bù shèng gǎn jī dài mìng zhī zhì
今已悔过改行，特修降表，遣使纳款，恳鉴愚悃，俯容改过之恩，以启更新之路，正元帅不失代天宣化之心，吊民伐罪之举，则升等不胜感激待命之至。
jǐn biǎo
谨表。
hóng jǐn kàn ba zhòng shǎng chà guān wǒ yě bù jí huí shū míng rì zǎo jìn guān ān mín biàn liǎo
洪锦看罢，重赏差官：“我也不及回书，明日早进关安民便了。
lái shǐ huí guān jiàn hú shēng bǐng yuē hóng zǒng bīng zhǔn qí nà kuǎn bù jí huí shū míng zǎo jìn guān
”来使回关，见胡升，禀曰：“洪总兵准其纳款，不及回书，明早进关。
hú shēng lìng zuǒ yòu jiāng jiā mèng guān shàng shù qǐ zhōu jiā qí hào dǎ diǎn hù kǒu cè jí kù cáng qián liáng sì míng zǎo jiāo gē shì yí
”胡升令左右将佳梦关上竖起周家旗号，打点户口册，集库藏钱粮，俟明早交割事宜。
zhèng dǎ diǎn jiān hū bào fǔ wài lái yǒu yī chuān hóng de dào gū yào jiàn lǎo ye
正打点间，忽报：“府外来有一穿红的道姑，要见老爷。
hú shēng bù zhī jiù lǐ chuán lìng qǐng lái
”胡升不知就里，传令：“请来。
shǎo shí dào gū cóng zhōng dào ér jìn shèn shì xiōng è yāo shù shuǐ huǒ tāo zhì diàn qián dǎ jī shǒu
”少时，道姑从中道而进，甚是凶恶，腰束水火绦，至殿前打稽首。
hú shēng qiàn shēn huán lǐ wèn yuē shī fu zhì cǐ yǒu hé jiàn yù
胡升欠身还礼，问曰：“师父至此，有何见谕？
dào gū yuē wú nǎi shì qiū míng shān huǒ líng shèng mǔ shì yě
”道姑曰：“吾乃是丘鸣山火灵圣母是也。
rǔ dì hú léi shì wú tú dì yīn sǐ yú hóng jǐn zhī shǒu wú tè xià shān lái wèi tā fù chóu
汝弟胡雷是吾徒弟，因死于洪锦之手，吾特下山来为他复仇。
rǔ xì tā tóng bāo dì xiōng bù niàn shǒu zú zhī qíng jūn chén zhī yì nǎi xīn xiàng wài rén ér fǎn yǔ chóu dí gòng lì zāi
汝系他同胞弟兄，不念手足之情，君臣之义，乃心向外人，而反与仇敌共立哉！
hú shēng tīng de cǐ yǔ máng xià bài kǒu chēng lǎo shī dì zǐ shí shì bù zhī yǒu shī yíng yà wàng qǐ shù zuì
”胡升听得此语，忙下拜，口称：“老师，弟子实是不知，有失迎迓，望乞恕罪。
dì zǐ fēi shì shì chóu zì sī bīng wēi jiàng guǎ cái qiǎn xué shū bù zú yǐ dāng cǐ rèn
弟子非是事仇，自思兵微将寡，才浅学疏，不足以当此任；
kuàng tiān xià fēn fēn jù sī guī zhōu zòng rán shǒu zhu zhōng shì yào shǔ tā rén tú lìng jūn mín rì yè xīn kǔ dì zǐ bù dé yǐ nà xiáng bù guò jiù cǐ yī jùn shēng líng ěr qǐ shì tān shēng wèi sǐ zhī gù
况天下纷纷，俱思归周，纵然守住，终是要属他人，徒令军民日夜辛苦，弟子不得已纳降，不过救此一郡生灵耳，岂是贪生畏死之故。
huǒ líng shèng mǔ yuē zhè yě bà le
”火灵圣母曰：“这也罢了。
zhǐ wǒ xià shān dìng fù cǐ chóu
只我下山，定复此仇。
nǐ kě jiāng chéng shàng hái lì qǐ chéng tāng qí hào wǒ zì yǒu chǔ
你可将城上还立起成汤旗号，我自有处。
hú shēng méi nài hé yòu yè qǐ chéng tāng qí lái
”胡升没奈何，又拽起成汤旗来。
hóng jǐn zhèng dǎ diǎn míng rì jìn guān zhī jiàn bào mǎ lái bào jiā mèng guān yī jiù yòu yè qǐ chéng tāng qí hào
洪锦正打点明日进关，只见报马来报：“佳梦关依旧又拽起成汤旗号。
hóng jǐn dà nù zhè pǐ fū yān gǎn rú cǐ fǎn fù xì wǔ wǒ
”洪锦大怒：“这匹夫焉敢如此反复戏侮我！
děng dài míng rì ná zhè pǐ fū suì shī wàn duàn yǐ xiè cǐ hèn
等待明日拿这匹夫碎尸万段，以泄此恨！
qiě shuō huǒ líng shèng mǔ wèn hú shēng yuē guān zhōng yǒu duō shǎo rén mǎ
且说火灵圣母问胡升曰：“关中有多少人马？
hú shēng yuē mǎ bù jūn zú yǒu èr wàn
”胡升曰：“马步军卒有二万。
shèng mǔ yuē nǐ tiāo xuǎn sān qiān míng chū lái yǔ wǒ zì xià jiào chǎng jiào yǎn fāng yǒu yòng chù
”圣母曰：“你挑选三千名出来与我，自下教场教演，方有用处。
hú shēng jí xuǎn sān qiān xióng biāo dà hàn
”胡升即选三千熊彪大汉。
shèng mǔ mìng sān qiān rén jù chuān dà hóng chì shēn pī fà bèi shàng tiē yī hóng zhǐ hú lú jiǎo xīn lǐ jù shū xiě fēng huǒ fú yìn yī zhī shǒu zhí dāo yī zhī shǒu zhí fān xià jiào chǎng cāo yǎn
圣母命三千人俱穿大红，赤身，披发，背上贴一红纸葫芦，脚心里俱书写“风火”符印，一只手执刀，一只手执旛，下教场操演。
bù tí
不题。
qiě shuō cì rì hóng jǐn mìng sū quán zhōng guān xià tǎo zhàn
且说次日，洪锦命苏全忠关下讨战。
hú shēng guà miǎn zhàn pái
胡升挂“免战牌”。
quán zhōng zhǐ de huí yíng jiàn hóng jǐn yuē hú shēng guà miǎn zhàn èr zì mò jiāng zhǐ de zàn huí
全忠只得回营，见洪锦曰：“胡升挂‘免战’二字，末将只得暂回。
hóng jǐn nù qì bù xī
”洪锦怒气不息。
zhī jiàn huǒ líng shèng mǔ cāo yǎn rén mǎ zhì yī qī fāng cái jīng shú
只见火灵圣母操演人马，至一七方才精熟。
nà rì huǒ líng shèng mǔ mìng guān shǎng qù le miǎn zhàn pái yī shēng pào xiǎng guān zhōng jūn mǎ qí chū
那日，火灵圣母命关上去了“免战牌”，一声炮响，关中军马齐出。
huǒ líng shèng mǔ qí jīn yǎn tuo yǔ liàn chéng huǒ lóng bīng yǐn zài hòu miàn
火灵圣母骑金眼驼，与练成火龙兵，隐在后面；
xiān lìng hú shēng zài qián tǎo zhàn
先令胡升在前讨战。
hú shēng de lìng yī mǎ dāng xiān lái zhì jūn qián yào hóng jǐn chū lái dá huà
胡升得令，一马当先，来至军前，要洪锦出来答话。
tàn mǎ bào rù guān zhōng guān shàng yǒu hú shēng tǎo zhàn
探马报入关中：“关上有胡升讨战。
hóng jǐn wén bào shàng mǎ tí dāo dài zuǒ yòu jiàng guān chū yíng
”洪锦闻报，上马提刀，带左右将官出营。
yī jiàn hú shēng dà mà nì zéi
一见胡升，大骂：“逆贼！
fǎn fù wú cháng zhēn nǎi gǒu zhì pǐ fū
反复无常，真乃狗彘匹夫！
gǎn lái xì wǔ yú wǒ
敢来戏侮于我！
zòng mǎ wǔ dāo zhí qǔ
”纵马舞刀直取。
hú shēng wèi jí huán shǒu zhī jiàn huǒ líng shèng mǔ cuī kāi jīn yǎn tuo yòng liǎng kǒu tài ē jiàn dà hū hóng jǐn bú yào zǒu
胡升未及还手，只见火灵圣母催开金眼驼，用两口太阿剑，大呼：“洪锦不要走！
wú lái yě
吾来也！
hóng jǐn zǐ xì dìng jīng jiàn dào gū lián rén dài shòu shì yí kuài huǒ guāng gǔn lái
”洪锦仔细定睛，见道姑连人带兽，似一块火光滚来。
hóng jǐn wèn yuē lái zhě hé rén
洪锦问曰：“来者何人？
shèng mǔ dá yuē wú nǎi qiū míng shān huǒ líng shèng mǔ shì yě
”圣母答曰：“吾乃丘鸣山火灵圣母是也。
nǐ gǎn jiāng wú mén xià hú léi shā le
你敢将吾门下胡雷杀了！
wú jīn tè lái bào chóu
吾今特来报仇。
nǐ kě sù sù xià mǎ shòu sǐ mò dài wú nù qǐ lián lěi cǐ shí wàn shēng líng sǐ wú jiào lèi yě
你可速速下马受死，莫待吾怒起，连累此十万生灵，死无噍类也。
dào ba jiāng tài ē jiàn fēi lái zhí qǔ
”道罢，将太阿剑飞来直取。
hóng jǐn shǒu zhōng dà gān dāo huǒ sù máng yíng
洪锦手中大杆刀火速忙迎。
wèi jí shù hé hóng jǐn fāng yù yòng qí mén dùn yǐ zhū huǒ líng shèng mǔ dàn bù zhī shèng mǔ tóu shàng dài yī dǐng jīn xiá guān guān shàng yǒu yī dàn huáng bāo fú gài zhù huǒ líng shèng mǔ jiāng bāo fú tiāo kāi xiàn chū shí wǔ liù zhàng jīn guāng bǎ huǒ líng shèng mǔ lǒng zhào dāng zhōng
未及数合，洪锦方欲用旗门遁以诛火灵圣母，但不知圣母头上戴一顶金霞冠，冠上有一淡黄包袱盖住，火灵圣母将包袱挑开，现出十五六丈金光，把火灵圣母笼罩当中。
tā kàn de jiàn hóng jǐn hóng jǐn kàn bú jiàn tā zǎo bèi shèng mǔ bǎ hóng jǐn zhào qián jiǎ shàng yī jiàn kǎn lái
他看的见洪锦，洪锦看不见他，早被圣母把洪锦照前甲上一剑砍来。
hóng jǐn duǒ bù jí yǐ pī kāi suǒ zǐ lián huán jiǎ
洪锦躲不及，已劈开锁子连环甲。
hóng jǐn āi yā yī shēng dài shāng ér táo
洪锦“哎呀”一声，带伤而逃。
huǒ líng shèng mǔ zhāo dòng sān qiān huǒ lóng bīng chōng shā jìn dà yíng lái
火灵圣母招动三千火龙兵冲杀进大营来。
hào lì hài
好利害！
zěn jiàn de hǎo huǒ yǒu fù wèi zhèng fù yuē
怎见得好火，有赋为证，赋曰：
yán yán liè yàn yíng kōng liǎo hè hè wēi fēng biàn dì hóng
炎炎烈焰迎空燎，赫赫威风遍地红。
què shì huǒ lún fēi shàng xià yóu rú huǒ niǎo wǔ xī dōng
却似火轮飞上下，犹如火鸟舞西东。
zhè huǒ bú shì suì rén zuàn mù yòu bú shì lǎo jūn liàn dān fēi tiān huǒ fēi yě huǒ nǎi shì huǒ líng shèng mǔ liàn chéng yí kuài sān mèi huǒ
这火不是燧人钻木，又不是老君炼丹，非天火，非野火，乃是火灵圣母炼成一块三昧火；
sān qiān huǒ lóng bīng yǒng měng fēng huǒ fú yìn hé wǔ xíng wǔ xíng shēng huà huǒ jiān chéng gān mù néng shēng xīn huǒ wàng xīn huǒ zhì lìng pí tǔ píng pí tǔ shēng jīn jīn huà shuǐ shuǐ néng shēng mù chè tōng líng shēng shēng huà huà jiē yīn huǒ huǒ liǎo cháng kōng wàn wù róng
三千火龙兵勇猛，风火符印合五行，五行生化火煎成，肝木能生心火旺，心火致令脾土平，脾土生金金化水，水能生木彻通灵，生生化化皆因火，火燎长空万物荣。
shāo dào qí mén wú lán dǎng pāo luó qì gǔ gè táo shēng jiāo tóu làn é shī duī jī wèi guó wáng shēn yī dàn kōng
烧倒旗门无拦挡，抛锣弃鼓各逃生，焦头烂额尸堆积，为国亡身一旦空。
zhèng shì hóng jǐn zāi lái nán duǒ bì lóng jí gōng zhǔ yě zāo xiōng
正是：洪锦灾来难躲避，龙吉公主也遭凶。
huà shuō hóng jǐn shēn zhuó jiàn shāng táo jìn dà yíng bù yì huǒ líng shèng mǔ lǐng sān qiān huǒ lóng bīng chōng shā jìn yíng shì bù kě dāng
话说洪锦身着剑伤，逃进大营，不意火灵圣母领三千火龙兵冲杀进营，势不可当。
sān jūn jiào kǔ zì xiāng jiàn tà sǐ zhě bù jì qí shù
三军叫苦，自相践踏，死者不计其数。
lóng jí gōng zhǔ zài hòu yíng
龙吉公主在后营，
tīng dé yī shēng sān jūn ne hǎn
听得一声三军呐喊，
jí shàng mǎ līng jiàn
急上马拎剑，
zǒu chū zhōng jūn
走出中军，
jiàn hóng jǐn fú ān ér táo
见洪锦伏鞍而逃，
hóng jǐn bù jí duì lóng jí gōng zhǔ shuō jīn guāng de shì
洪锦不及对龙吉公主说金光的事，
lóng jí gōng zhǔ zhī jiàn huǒ shì chōng tiān
龙吉公主只见火势冲天，
liè yàn juǎn qǐ
烈焰卷起，
zhèng yù niàn zhòu jiù huǒ
正欲念咒救火，
yòu jiàn yí kuài jīn guāng bēn zhì miàn qián
又见一块金光奔至面前。
gōng zhǔ bù zhī suǒ yǐ máng yù kàn shí bèi huǒ líng shèng mǔ jǔ jiàn zhào lóng jí gōng zhǔ pī lái
公主不知所以，忙欲看时，被火灵圣母举剑照龙吉公主劈来。
bù zhī xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知性命如何，且听下回分解。