zhèng lún zhuō jiāng qǔ sì shuǐ
郑伦捉将取汜水
shī yuē
诗曰：
wàn rèn chē xiōng shì mò dāng fēng kuáng huǒ jù zhù qiáng liáng
万刃车凶势莫当，风狂火聚助强梁。
qí fān ruò yàn jiē féng jié jiàng shì zāo yāng jǐn dài shāng
旗旛若焰皆逢劫，将士遭殃尽带伤。
bái zhòu yǐ nán zhē bàn bì huáng hūn ān kě hù sān xiāng
白昼已难遮半壁，黄昏安可护三乡。
shéi zhī dū yùn néng cuī mìng èr zi féng zhī kè xià wáng
谁知督运能催命，二子逢之刻下亡。
huà shuō hán róng zuò zài hòu tīng fēn fù jiàng shì luàn fēn fēn de bān yùn wù jiàn zǎo jīng dòng zhǎng zǐ hán shēng cì zǐ hán biàn
话说韩荣坐在后厅，吩咐将士，乱纷纷的搬运物件，早惊动长子韩升、次子韩变。
èr rén jiàn fù qīn rú cǐ jǔ dòng máng wèn zuǒ yòu yuē zhè shì hé shuō
二人见父亲如此举动，忙问左右曰：“这是何说？
zuǒ yòu jiāng hán róng qián shì shuō le yī biàn
”左右将韩荣前事说了一遍。
èr rén máng zhì hòu táng lái jiàn hán róng yuē fù qīn hé gù yù bān yùn jiā sī
二人忙至后堂，来见韩荣曰：“父亲何故欲搬运家私？
qì cǐ guān ài yì yù hé wéi
弃此关隘，意欲何为？
hán róng yuē nǐ èr rén nián yòu bù zhī shì wù kuài shōu shí lí cǐ guān ài yǐ bì bīng xiǎn bù dé yǒu wù
”韩荣曰：“你二人年幼，不知世务，快收拾离此关隘，以避兵燹，不得有误。
hán shēng tīng de cǐ yǔ bù jué shī shēng xiào yuē fù qīn zhī yán chà yǐ
”韩升听得此语，不觉失声笑曰：“父亲之言差矣！
cǐ yán qiè bù kě wén yú wài rén kōng bǎ fù qīn yī shì yīng míng wū le
此言切不可闻于外人，空把父亲一世英名污了。
fù qīn shòu guó jiā gāo jué hòu lù yī zǐ yāo jīn fēng qī yìn zǐ wú yī shì bú shì ēn dé
父亲受国家高爵厚禄，衣紫腰金，封妻荫子，无一事不是恩德。
jīn zhǔ shàng yǐ cǐ guān tuō zhòng yú fù qīn fù qīn bù sī bào guó chóu ēn juān qū jìn jié fǎn xiào ér nǚ zǐ zhī jì tān shēng wèi sǐ yí jī hòu shì cǐ qǐ dà zhàng fū jǔ zhǐ yǒu fù cháo tíng yǐ rèn dà chén zhī yì
今主上以此关托重于父亲，父亲不思报国酬恩，捐躯尽节，反效儿女子之计，贪生畏死，遗讥后世，此岂大丈夫举止，有负朝廷倚任大臣之意。
gǔ yún zài shè jì zhě sǐ shè jì zài fēng jiāng zhě sǐ fēng jiāng
古云：‘在社稷者死社稷，在封疆者死封疆。
fù qīn qǐ kě qīng yì qì qù
”父亲岂可轻议弃去。
hái ér dì xiōng èr rén céng méng jiā xùn yòu xí gōng mǎ yù yì rén pō xí yǒu yì shù wèi zēng yǎn shú
孩儿弟兄二人，曾蒙家训，幼习弓马，遇异人，颇习有异术，未曾演熟；
lián rì zhèng zì cāo yǎn jīn rì fāng wán yì yù jìn bīng bù yì fù qīn yǒu qì guān zhī jǔ
连日正自操演，今日方完，意欲进兵，不意父亲有弃关之举。
hái ér yuàn xiào yī sǐ jìn zhōng yú guó
孩儿愿效一死尽忠于国。
hán róng tīng ba diǎn tóu tàn yuē zhōng yì èr zì wǒ qǐ bù zhī
”韩荣听罢，点头叹曰：“‘忠义’二字，我岂不知；
dàn zhǔ shàng hūn guì huāng yín bù dào tiān mìng yǒu guī ruò shǒu cǐ guān yòu kǒng lèi shēng mín tú tàn bù ruò qì zhí guī shān jiù cǐ yī fāng mín ěr
但主上昏瞆，荒淫不道，天命有归，若守此关，又恐累生民涂炭，不若弃职归山，救此一方民耳。
kuàng jiāng zǐ yá mén xià yòu duō yì shì yú huà yú yuán jù lí bù cè yòu hé kuàng qí xià zhě hu
况姜子牙门下又多异士，余化、余元俱罹不测，又何况其下者乎！
cǐ suī shì nǐ xiōng dì èr rén zhōng gān yì dǎn wǒ qǐ bù xǐ zhǐ kǒng huà hǔ bù chéng zhōng wú bǔ yú shí yòng tú sǐ wú yì ěr
此虽是你兄弟二人忠肝义胆，我岂不喜，只恐画虎不成，终无补于实用，徒死无益耳。
hán shēng yuē shuō nà lǐ de huà lái
”韩升曰：“说那里的话来！
shí rén zhī lù dāng fēn rén zhī yōu
食人之禄，当分人之忧。
ruò dōu shì zì wèi zhī jì zé cháo tíng yǎng shì hé yòng
若都是自为之计，则朝廷养士何用。
bù xiào hái ér yuàn juān qū bào guó wàn sǐ bù cí
不肖孩儿愿捐躯报国，万死不辞。
fù qīn qǐng zuò sì wǒ xiōng dì qǔ yī wù lái yǔ fù qīn guò mù
父亲请坐，俟我兄弟取一物来与父亲过目。
hán róng tīng ba xīn zhōng yě zì àn xǐ wú mén yě chū cǐ zhōng yì zhī hòu
”韩荣听罢，心中也自暗喜：“吾门也出此忠义之后。
hán shēng dào shū fáng zhōng qǔ chū yī wù nǎi shì zhǐ zuò de fēng chē r dāng zhōng yǒu yī zhuǎn pán yī zhī shǒu zhí dìng zhōng jiān yī gān zhōu wéi tuī zhuǎn rú fēi zhuàn pán
韩升到书房中取出一物，乃是纸做的风车儿：当中有一转盘，一只手执定中间一竿，周围推转，如飞转盘；
shàng yǒu sì shǒu fān fān shàng yǒu fú yǒu yìn yòu yǒu de shuǐ huǒ fēng sì zì míng wéi wàn rèn jūn
上有四首旛，旛上有符有印，又有“地、水、火、风”四字，名为“万刃军”。
hán róng kàn ba wèn yuē cǐ shì hái ér wán shuǎ zhī wù yǒu hé yòng chǔ
韩荣看罢，问曰：“此是孩儿玩耍之物，有何用处？
hán shēng yuē fù qīn bù zhī qí zhōng miào yòng fù qīn rú bù xìn qiě xià jiào chǎng zhōng bǎ zhè zhǐ chē r shì yàn shì yàn yǔ lǎo yé kàn
”韩升曰：“父亲不知其中妙用，父亲如不信，且下教场中，把这纸车儿试验试验与老爷看。
hán róng jiàn èr zi zhī yán shèn shì záo záo yǒu lǐ suí mìng xià jiào chǎng lái
”韩荣见二子之言甚是凿凿有理，随命下教场来。
hán shēng xiōng dì èr rén shàng mǎ gè pī fà zhàng jiàn kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ zhī jiàn yún wù dǒu shēng yīn fēng sà sà huǒ yàn chōng tiān bàn kōng zhōng yǒu bǎi wàn dāo rèn fēi lái bǎ hán róng hu de hún bù fù tǐ
韩升兄弟二人上马，各披发仗剑，口中念念有词，只见云雾陡生，阴风飒飒，火焰冲天，半空中有百万刀刃飞来，把韩荣唬得魂不附体。
hán shēng shōu le cǐ chē
韩升收了此车。
hán róng yuē wǒ r nǐ shì hé rén chuán nǐ de
韩荣曰：“我儿，你是何人传你的？
hán shēng yuē nà nián fù qīn cháo jìn zhī shí ǎn dì xiōng xián jū wú shì zài fǔ qián wán shuǎ
”韩升曰：“那年父亲朝觐之时，俺弟兄闲居无事，在府前玩耍。
lái le yí gè tuó tóu jiào zuò fǎ jiè zài wǒ fǔ qián huà zhāi
来了一个陀头，叫做法戒，在我府前化斋。
ǎn dì xiōng jiù yǔ le tā yī zhāi tā jiù jiào wǒ men bài tā wèi shī
俺弟兄就与了他一斋，他就叫我们拜他为师。
wǒ men nà shí jiàn tā tǐ mào yì cháng jiù bài tā wèi shī
我们那时见他体貌异常，就拜他为师。
tā shuō dào yì rì jiāng shàng bì yǒu bīng lái wǒ mì shòu nǐ cǐ fǎ bǎo kě pò zhōu bīng kě bǎo cǐ guān
他说道：‘异日姜尚必有兵来，我秘授你此法宝，可破周兵，可保此关。
jīn rì zhèng yīng wǒ shī zhī yán dìng rán yī zhèn chéng gōng jiāng shàng kě qín yě
”今日正应我师之言，定然一阵成功，姜尚可擒也。
hán róng dà xǐ suí lìng hán shēng shōu le cǐ bǎo réng wèn yuē wǒ r hái kě yòng rén mǎ nǐ cǐ chē yuē yǒu duō shǎo
”韩荣大喜，随令韩升收了此宝，仍问曰：“我儿还可用人马，你此车约有多少？
hán shēng yuē cǐ chē yǒu sān qiān liàng nà pà jiāng shàng xióng shī liù shí wàn yé
”韩升曰：“此车有三千辆，那怕姜尚雄师六十万耶！
yī zhèn guǎn jiào tā piàn jiǎ bù cún
一阵管教他片甲不存！
hán róng máng diǎn sān qiān jīng ruì zhī bīng yǔ hán shēng xiōng dì èr rén zài jiào chǎng cāo yǎn sān qiān wàn rèn chē
”韩荣忙点三千精锐之兵与韩升兄弟二人，在教场操演三千万刃车。
zhèng shì
正是：
yú yuán xiāng zǔ fāng cái le yòu shì sān jūn tú lù zāi
余元相阻方才了，又是三军屠戮灾。
huà shuō hán shēng yòng sān qiān rén mǎ jù chuān zào fú pī fà chì jiǎo zuǒ shǒu zhí chē yòu shǒu zhàng dāo rèn yì zhū jūn shā zú
话说韩升用三千人马，俱穿皂服，披发赤脚，左手执车，右手仗刀，任意诛军杀卒。
cāo liàn yǒu èr qī rì qī jūn shì jīng shú
操练有二七日期，军士精熟。
nà rì hán róng fù zǐ tǒng jīng bīng chū guān nuò zhàn
那日，韩荣父子统精兵出关搦战。
huà shuō zi yá zhǐ yīn pò le yú yuán dǎ diǎn shè jì qǔ guān zhǐ tīng de guān nèi pào xiǎng
话说子牙只因破了余元，打点设计取关，只听得关内炮响。
shǎo shí tàn mǎ bào rù zhōng jūn bǐng yuē sì shuǐ guān zǒng bīng hán róng lǐng bīng chū guān qǐng yuán shuài dá huà
少时探马报入中军，禀曰：“汜水关总兵韩荣领兵出关，请元帅答话。
zi yá máng chuán lìng yǔ zhòng mén rén jiàng shì tǒng dà duì chū yíng
”子牙忙传令与众门人、将士：“统大队出营。
zi yá huì guò hán róng yī cì nà lǐ zhī dào yǒu zhè chǎng kuī lèi qù dī fáng tā
”子牙会过韩荣一次，那里知道有这场亏累，去堤防他。
zi yá wèn yuē hán jiāng jūn nǐ shí shì bù zhī tiān mìng bù shùn hé yǐ wèi jiāng
子牙问曰：“韩将军，你时势不知，天命不顺，何以为将？
sù sù dǎo gē miǎn zhì hòu huǐ
速速倒戈，免致后悔。
hán róng xiào yuē jiāng zǐ yá yǐ zhe bīng qiáng àng yǒng bù zhī nǐ děng sǐ zài zhǐ chǐ zhī jiān shàng gǎn yào wǔ yáng wēi shù bái dào hēi yě
”韩荣笑曰：“姜子牙，倚着兵强将勇，不知你等死在咫尺之间，尚敢耀武扬威，数白道黑也！
zi yá dà nù shuí yǔ wǒ bǎ hán róng ná xià
”子牙大怒：“谁与我把韩荣拿下？
páng yǒu wèi bēn zòng mǎ yáo qiāng chōng shā guò lái
”旁有魏贲，纵马摇枪，冲杀过来。
hán róng nǎo hòu yǒu liǎng yuán xiǎo jiàng nǎi hán shēng hán biàn èr rén qiǎng chū zhèn lái jié zhù le wèi bēn
韩荣脑后有两员小将，乃韩升、韩变，二人抢出阵来，截住了魏贲。
wèi bēn dà hū yuē lái zhě èr jiāng hé rén
魏贲大呼曰：“来者二将何人？
hán shēng yuē wú nǎi hán zǒng bīng zhǎng zǐ hán shēng wú dì hán biàn shì yě
”韩升曰：“吾乃韩总兵长子韩升，吾弟韩变是也。
nǐ děng shì qiáng qī jūn wǎng shàng zuì è tāo tiān jīn rì nǎi ěr děng jué mìng zhī de yǐ
你等恃强，欺君罔上，罪恶滔天，今日乃尔等绝命之地矣！
wèi bēn dà nù zòng mǎ yáo qiāng fēi lái zhí qǔ
”魏贲大怒，纵马摇枪，飞来直取。
hán shēng hán biàn liǎng qí fù miàn jiāo hái wèi jí shù hé hán shēng bō zhuǎn mǎ wǎng hòu jiù zǒu
韩升、韩变两骑赴面交还，未及数合，韩升拨转马往后就走。
wèi bēn bù zhī shì jì wǎng xià gǎn lái
魏贲不知是计，往下赶来。
hán shēng huí tóu jiàn wèi bēn gǎn lái bǎ dǐng shàng guān chú le bǎ qiāng yī bǎi sān qiān wàn rèn chē shā jiāng chū lái shì rú fēng huǒ rú hé dǐ dàng
韩升回头见魏贲赶来，把顶上冠除了，把枪一摆，三千万刃车杀将出来，势如风火，如何抵当。
zhī jiàn wàn rèn chē juǎn lái fēng huǒ qí zhì
只见万刃车卷来，风火齐至。
zěn jiàn de hǎo wàn rèn chē yǒu zàn wèi zhèng
怎见得好万刃车，有赞为证：
yún mí shì jiè wù zhào qián kūn
云迷世界，雾罩乾坤。
sà sà yīn fēng shā shí gǔn téng téng yān yàn mǎng lóng bēn
飒飒阴风沙石滚，腾腾烟焰蟒龙奔。
fēng chéng huǒ shì hēi qì píng tūn
风乘火势，黑气平吞。
fēng chéng huǒ shì gē máo wàn dào qiè rén hún
风乘火势，戈矛万道怯人魂；
hēi qì píng tūn mù bù nán guān qián hòu shì
黑气平吞，目不难观前后士。
wèi bēn zhōng rèn jī hū zhuì xià mǎ ān qiāo
魏贲中刃，几乎坠下马鞍鞒；
wǔ jí zhe dāo xiǎn xiē zhǎn le sān cùn qì
武吉着刀，险些斩了三寸气。
huá là là fēng shēng juǎn qǐ wú qíng shí hēi àn àn dāo hén duò huài jiāng hé bīng
滑喇喇风声卷起无情石，黑暗暗刀痕剁坏将和兵。
rén zhuàng rén āi shēng cǎn qī
人撞人，哀声惨戚；
mǎ cǎi mǎ guǐ kū shén jīng
马跴马，鬼哭神惊。
zhū jiàng shì huāng máng luàn zǒu
诸将士慌忙乱走；
zhòng mén rén jiè dùn ér xíng
众门人借遁而行。
máng huài le xiān xíng yuán shuài
忙坏了先行元帅；
jiǎo luàn le wǔ wáng xíng yíng
搅乱了武王行营。
nà lǐ shì qīng tiān bái rì huǎng rú shì hēi yè huáng hūn
那里是青天白日，恍如是黑夜黄昏。
zi yá jīn rì bīng zāo è dì fù tiān fān zěn tài píng
子牙今日兵遭厄，地覆天翻怎太平。
huà shuō zi yá bèi wàn rèn chē yī zhèn zhǐ shā de shī shān xuè hǎi chōng guò dà zhèn lái shì bù kě dāng
话说子牙被万刃车一阵只杀得尸山血海，冲过大阵来，势不可当。
hán róng dī tóu yī xiǎng jì shàng xīn lái máng chuán lìng míng jīn shōu jūn
韩荣低头一想，计上心来，忙传令：“鸣金收军！
hán shēng hán biàn tīng de jīn shēng shōu huí wàn rèn chē
”韩升、韩变听得金声，收回万刃车。
zi yá fāng de shōu zhù rén mǎ jì shāng shì zú qī bā qiān yǒu yú
子牙方得收住人马，计伤士卒七八千有余。
zi yá shēng zhàng zhòng jiàng guān jù zài zhàng nèi bǐ cǐ jù yán cǐ yī zhèn lì hài fēng huǒ qí zhì shì bù kě dāng
子牙升帐，众将官俱在帐内，彼此俱言：“此一阵利害，风火齐至，势不可当。
zi yá yuē bù zhī cǐ rèn shì hé míng mù
”子牙曰：“不知此刃是何名目？
zhòng jiāng yuē yī pài lì rèn màn kōng sāi de ér lái fēng huǒ zhù wēi shì bù kě dí
”众将曰：“一派利刃，漫空塞地而来，风火助威，势不可敌；
fēi ruò jūn shì kě yǐ lì dí yě
非若军士可以力敌也。
zi yá xīn xià shí fēn bù lè nà mèn jūn zhōng
”子牙心下十分不乐，纳闷军中。
bù biǎo
不表。
qiě shuō hán róng fù zǐ jìn guān hán shēng yuē jīn rì zhèng yi pò zhōu qín ná jiāng shàng fù qīn wèi hé míng jīn shōu jūn
且说韩荣父子进关，韩升曰：“今日正宜破周，擒拿姜尚，父亲为何鸣金收军？
hán róng yuē jīn rì shì qīng tiān bái rì suī yǒu yún wù fēng huǒ jiāng shàng mén rén jù shì dào shù zhī shì zì yǒu zhǔn bèi bǎo hù zì shēn rú hé dé yī bān jìn jué
”韩荣曰：“今日是青天白日，虽有云雾风火，姜尚门人俱是道术之士，自有准备，保护自身，如何得一般尽绝？
wǒ yǒu yī jué hòu jì shǐ tā bù dé zhěng bèi hēi yè lǐ zhàng cǐ dào shù shǐ tā piàn jiǎ bù cún qǐ bù gèng miào
我有一绝后计，使他不得整备，黑夜里仗此道术，使他片甲不存，岂不更妙！
èr rén qiàn shēn yuē fù qīn zhī jì shén guǐ mò cè
”二人欠身曰：“父亲之计，神鬼莫测！
zhèng shì
”正是：
ān xīn yào jié zhōu yíng zhài zhǐ kǒng gāo rén zhōng dào lái
安心要劫周营寨，只恐高人中道来。
huà shuō hán róng dǎ diǎn yè jié zhōu yíng shōu shí tíng dāng zhǐ děng hēi yè chū guān
话说韩荣打点夜劫周营，收拾停当，只等黑夜出关。
bù biǎo
不表。
zhī jiàn zi yá zài yíng nà mèn xiǎng lì rèn fēng huǒ guǒ shì hé wù lái de shén è shì rú shān dào mò kě zhē lán
只见子牙在营纳闷，想：“利刃风火，果是何物，来得甚恶，势如山倒，莫可遮拦？
cǐ bì jìng shì jié jiào zhōng zhī è wù
此毕竟是截教中之恶物！
dāng rì yǐ wǎn zi yá yīn jīn rì bù céng dǎ diǎn zhì lìng zhòng jiāng zhe shāng xīn xià yōu fán bù céng fáng bèi jīn yè jié zhài
”当日已晚，子牙因今日不曾打点，致令众将着伤，心下忧烦，不曾防备今夜劫寨。
yě shì hé gāi rú cǐ
也是合该如此。
zhòng jiāng yīn zǎo jiān shī lì jù qù ān xiē
众将因早间失利，俱去安歇。
qiě shuō hán róng fù zǐ jiāng zhì chū gēng àn àn chū guān jiāng nà sān qiān wàn rèn chē xióng bīng shā zhì yuán mén
且说韩荣父子将至初更，暗暗出关，将那三千万刃车雄兵杀至辕门。
zhōu yíng zhōng suī yǒu lù jiǎo qí rú zhè wàn rèn chē yǒu fēng huǒ zhù wēi rèn rú zhòu yǔ pào shēng xiǎng liàng qí chōng zhì yuán mén shuí gǎn dǐ dàng zhēn shì shì rú pò zhú
周营中虽有鹿角，其如这万刃车，有风火助威，刃如骤雨，炮声响亮，齐冲至辕门，谁敢抵当，真是势如破竹。
zěn jiàn de zhèng shì
怎见得，正是：
sì xià lǐ dà pào luàn xiǎng wàn rèn chē dāo jiàn rú xùn
四下里大炮乱响，万刃车刀剑如梭。
sān jūn yǒng yuè zòng zhēng tuó mǎ cǎi rén shēn jìng guò
三军踊跃纵征鼍，马跴人身径过。
fēng qǐ chù zhē tiān mí dì huǒ lái shí yān fēi yàn lǐ
风起处遮天迷地，火来时烟飞焰里。
jūn ne hǎn tiān fān dì fù
军呐喊，天翻地覆；
jiāng yòng fǎ hǔ xià yá pō
将用法，虎下崖坡。
zhe dāo jūn lián shēng jiào kǔ
着刀军连声叫苦；
shāng qiāng jiāng kǎi jiǎ nán tuó
伤枪将铠甲难驮。
dǎ zhe de jiāo tóu làn é
打着的焦头烂额；
jué le mìng shēn wò shā wō
绝了命身卧沙窝。
jiāng zǐ yá yǒu fǎ nán shǐ
姜子牙有法难使；
jīn mù èr zhà yě zì nán mó
金、木二咤也自难摹。
lǐ jìng nán shǐ jīn tǎ
李靖难使金塔；
léi zhèn zi zhǐ bǎo huáng gē
雷震子止保皇哥。
nán gōng shì bào tóu ér zǒu
南宫适抱头而走；
wǔ chéng wáng bù gù bīng gē
武成王不顾兵戈。
sì xián bā jùn jù wú yòng mǎ sǐ rén wáng biàn dì tuō
四贤八俊俱无用，马死人亡遍地拖。
zhèng shì biàn dì cǎo shāo hán bì xuè mǎn tián dī xiàn lěi xíng shī
正是：遍地草梢含碧血，满田低陷垒行尸。
qiě shuō hán shēng hán biàn xiōng dì èr rén yè jié zi yá háng yíng hǎn shēng lián tiān chōng jìn yuán mén
且说韩升、韩变兄弟二人，夜劫子牙行营，喊声连天，冲进辕门。
zi yá zài zhōng jūn hū tīng de jié yíng jí zì shàng qí
子牙在中军忽听得劫营，急自上骑。
zuǒ yòu mén rén jù lái zhōng jūn hù wèi
左右门人俱来中军护卫。
zhī jiàn hēi yún mì bù fēng huǒ jiāo jiā dāo rèn qí xià rú shān bēng dì liè zhī shì dēng zhú nán zhī
只见黑云密布，风火交加，刀刃齐下，如山崩地裂之势，灯烛难支。
sān qiān huǒ chē bīng chōng jìn yuán mén rú cháo bēn làng gǔn rú hé dǐ dàng
三千火车兵冲进辕门，如潮奔浪滚，如何抵当。
kuàng qiě hēi yè bǐ cǐ bù néng xiāng gù zhǐ shā de xuè liú chéng qú shī hái biàn yě nà fēn bié rén zì jǐ
况且黑夜，彼此不能相顾，只杀得血流成渠，尸骸遍野，那分别人自己。
wǔ wáng shàng le xiāo yáo mǎ máo gōng suì zhōu gōng dàn bǎo jià qián xíng
武王上了逍遥马，毛公遂、周公旦保驾前行。
hán róng zài zhèn hòu léi gǔ cuī dòng sān jūn zhǐ shā de zhōu bīng qī líng bā luò jūn bù néng gù chén fù bù néng gù zi
韩荣在阵后擂鼓，催动三军，只杀得周兵七零八落，君不能顾臣，父不能顾子。
zhī jiàn hán shēng hán biàn chèn shì gǎn zǐ yá xìng de zi yá zhí zhuó xìng huáng qí zhē hù le qián miàn yī duàn
只见韩升、韩变趁势赶子牙，幸得子牙执着杏黄旗，遮护了前面一段；
jūn shì jiàng lǐng yī yōng bēn zǒu
军士将领一拥奔走。
hán shēng hán biàn èr rén cuī zhe wàn rèn chē wǎng qián jǐn gǎn bà zi yá gǎn děi shàng tiān wú lù
韩升、韩变二人催着万刃车往前紧赶，把子牙赶得上天无路。
zhí shā dào tiān míng hán shēng hán biàn dà jiào yuē jīn rì bù zhuō jiāng shàng shì bù huí bīng
直杀到天明，韩升、韩变大叫曰：“今日不捉姜尚，誓不回兵！
wàng qián yuè gǎn fēn fù sān qiān bīng zú yuē bù rù hǔ xué yān dé hǔ zǐ
”望前越赶，吩咐三千兵卒曰：“不入虎穴，焉得虎子！
zi yá jiàn hán shēng gǎn zhì wú xiū kàn kàn zhì jīn jī lǐng xià zhī jiàn qián miàn liǎng gān dà hóng qí zhǎn zi yá jiàn shì cuī liáng guān zhèng lún lái zhì qí xīn shǎo ān
”子牙见韩升赶至无休，看看至金鸡岭下，只见前面两杆大红旗展，子牙见是催粮官郑伦来至，其心少安。
qiě shuō zhèng lún zuò qí chū shān kǒu zhèng yíng zi yá máng wèn yuē yuán shuài wèi hé shī lì
且说郑伦坐骑出山口，正迎子牙，忙问曰：“元帅为何失利？
zi yá yuē hòu yǒu zhuī bīng yòng de shì wàn rèn chē yòu shì fēng huǒ zhù wēi shì bù kě dāng
”子牙曰：“后有追兵，用的是万刃车，又是风火助威，势不可当。
cǐ shì zuǒ dào yì shù nǐ zǐ xì qiě bì qí ruì
此是左道异术，你仔细且避其锐。
zhèng lún bǎ zuò xia jīn jīng shòu yī kē wǎng qián yíng lái
”郑伦把坐下金睛兽一磕，往前迎来。
zhī jiàn hán shēng xiōng dì zài qián jǐn gǎn sān qiān bīng suí hòu shǎo lí bàn shè zhī de
只见韩升兄弟在前紧赶，三千兵随后，少离半射之地。
zhèng lún yǔ hán shēng hán biàn zhuàng tóu mǎn huái zhèng lún dà hē yuē hǎo pǐ fū
郑伦与韩升、韩变撞头满怀，郑伦大喝曰：“好匹夫！
zěn gǎn zhuī wǒ yuán shuài
怎敢追我元帅！
hán shēng yuē nǐ lái yě tì bù dé tā
”韩升曰：“你来也替不得他！
bǎ qiāng yáo dòng lái cì
”把枪摇动来刺。
zhèng lún shǒu zhōng chǔ fù miàn jiāo hái
郑伦手中杵赴面交还，
zhèng lún zhī tā wàn rèn chē lì hài
郑伦知他万刃车利害，
zhī jiàn hòu miàn yī piàn fēng huǒ bīng rèn yōng lái
只见后面一片风火兵刃拥来，
zhèng lún zhī qí suǒ yǐ
郑伦知其所以，
zhǐ yī hé
只一合，
máng yùn dòng bí zi nèi liǎng dào bái guāng
忙运动鼻子内两道白光，
yī shēng xiǎng
一声响，
duì zhe hán shēng xiōng dì èr rén hēng le yī shēng
对着韩升兄弟二人哼了一声，
hán shēng hán biàn xiōng dì èr rén zuò bú zhù ān qiāo
韩升、韩变兄弟二人坐不住鞍鞒，
fān xià mǎ lái
翻下马来，
bèi wū yā bīng shēng qín huó zhuō
被乌鸦兵生擒活捉，
shàng le shéng suǒ
上了绳索。
xiōng dì liǎng gè fāng zhēng kāi yǎn shí jiàn yǐ bèi qín zhuō ya de yī shēng tàn yuē tiān wáng wǒ yě
兄弟两个方睁开眼时，见已被擒捉：“呀”的一声叹曰：“天亡我也！
hòu miàn sān qiān bīng jià chē qián jìn
”后面三千兵架车前进，
jiàn zhǔ jiàng bèi qín
见主将被擒，
qí fǎ sì jiě
其法巳解，
fēng huǒ bīng rèn
风火兵刃，
huà wéi wū yǒu
化为乌有，
zhòng bīng sā huí shēn
众兵撒回身，
jiù pǎo bēn huí lái
就跑奔回来，
zhèng yù hán róng rèn yì gǎn shā zhōu bīng
正遇韩荣任意赶杀周兵，
kàn jiàn sān qiān bīng bēn huí
看见三千兵奔回，
fēng huǒ bīng rèn quán wú
风火兵刃全无，
bú jiàn èr zi huí lái
不见二子回来，
máng wèn yuē èr wèi xiǎo jiàng jūn ān zài
忙问曰：“二位小将军安在？
zhòng bīng yuē èr wèi jiāng jūn gǎn jiāng zǐ yá zhì yī shān biān zhī jiàn yī jiāng chū lái yǔ èr wèi jiāng jūn jiāo zhàn wèi jí yī hé bù zhī zěn me diē xià mǎ lái bèi tā zhuō qù
”众兵曰：“二位将军赶姜子牙至一山边，只见一将出来，与二位将军交战，未及一合，不知怎么跌下马来，被他捉去。
wǒ děng zài hòu bù yī shí fēng huǒ bīng rèn quán wú zhǐ yǒu cǐ chē ér yǐ zhǐ de bài huí xìng yù lǎo jiàng jūn wàng qǐ dìng duó
我等在后，不一时，风火兵刃全无，止有此车而已，只得败回，幸遇老将军，望乞定夺。
hán róng tīng dé èr zi bèi qín xīn zhōng huáng huáng bù gǎn liàn zhàn zhǐ de shōu bīng jìn guān
”韩荣听得二子被擒，心中惶惶，不敢恋战，只得收兵进关。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhèng lún qín le èr jiāng lái jiàn zi yá
且说郑伦擒了二将，来见子牙。
zi yá dà xǐ yā zài liáng chē shàng tóng zi yá huí jūn
子牙大喜，押在粮车上，同子牙回军；
yú lù yù zhe wǔ wáng máo gōng suì děng zhòng mén rén zhū jiāng qí jí dà dǐ shì yín yè jiāo bīng biàn shì yǒu dào shù de yě zhǐ gù de zì jǐ gù cǐ dà shé yī zhèn
于路遇着武王、毛公遂等，众门人诸将齐集，大抵是夤夜交兵，便是有道术的也只顾得自己，故此大折一阵。
zi yá wèn ān wǔ wáng yuē gū jī hū háo shā
子牙问安，武王曰：“孤几乎諕杀！
xìng de máo gōng suì bǎo gū fāng de miǎn nán
幸得毛公遂保孤，方得免难。
zi yá yuē jiē shì shàng zhī zuì yě
”子牙曰：“皆是尚之罪也。
bǐ cǐ ān wèi zhì jiǔ yā jīng yī xiǔ bù biǎo
”彼此安慰，治酒压惊，一宿不表。
cì rì zhěng dùn xióng shī biàn zhì sì shuǐ guān xià zhā yíng fàng pào ne hǎn shēng zhèn tiān dì hán róng tīng de pào shēng xiǎng zhe rén dǎ tàn
次日，整顿雄师，便至汜水关下扎营，放炮呐喊，声振天地，韩荣听得炮声响，着人打探；
lái bào yuē qǐ zǒng bīng zhōu bīng fù zhì guān xià ān yíng
来报曰：“启总兵：周兵复至关下安营。
hán róng dà jīng zhōu bīng fù zhì wú zǐ xiū yǐ
”韩荣大惊：“周兵复至，吾子休矣！
qīn zì shàng chéng chà guān dǎ tīng
”亲自上城，差官打听。
qiě shuō zi yá shēng zhàng zuò xia zhòng jiāng cān yè bì zi yá chuán lìng bǎi wǔ fāng duì wǔ wú qīn zì qǔ guān
且说子牙升帐坐下，众将参谒毕，子牙传令，摆五方队伍，吾亲自取关。
zhòng jiàng guān qiè chǐ shēn hèn hán shēng hán biàn
”众将官切齿深恨韩升、韩变。
zi yá zhì guān xià jiào yuē qǐng hán zǒng bīng dá huà
子牙至关下叫曰：“请韩总兵答话！
hán róng zài chéng lóu shàng xiàn shēn dà jiào yuē jiāng zǐ yá nǐ shì bài jūn zhī jiàng yān gǎn fù lái zhì cǐ
”韩荣在城楼上现身，大叫曰：“姜子牙，你是败军之将，焉敢复来至此？
zi yá dà xiào yuē wú suī wù zhōng nǐ de jiān jì cǐ guān wǒ bì jìng yào qǔ nǐ de
”子牙大笑曰：“吾虽误中你的奸计，此关我毕竟要取你的。
nǐ zhī nà de shèng jiāng jūn jīn yǐ bèi wǒ qín xià
你知那得胜将军今已被我擒下。
mìng liǎng biān zuǒ yòu yā guò hán shēng hán biàn lái
”命两边左右：“押过韩升、韩变来！
zuǒ yòu jiāng èr rén yā guò lái zài mǎ tóu qián
”左右将二人押过来，在马头前。
hán róng jiàn èr zi peng tóu xiǎn zú shéng bó èr bì yā zài jūn qián bù jué xīn tòng máng dà jiào yuē jiāng yuán shuài èr zi wú zhī mào fàn hǔ wēi zuì zài bù shè wàng yuán shuài dà kāi cè yǐn lián ér shè zhī wú yuàn xiàn sì shuǐ guān yǐ bào zhī ěr
韩荣见二子篷头跣足，绳博二臂，押在军前，不觉心痛，忙大叫曰：“姜元帅，二子无知，冒犯虎威，罪在不赦，望元帅大开恻隐，怜而赦之，吾愿献汜水关以报之耳。
hán shēng dà hū yuē fù qīn bù kě xiàn guān
”韩升大呼曰：“父亲不可献关！
nǐ nǎi zhòu wáng zhī gǔ gōng shí jūn zhī zhòng lù qǐ kě xī zi zhī mìng ér shī chén jié yě
你乃纣王之股肱，食君之重禄，岂可惜子之命，而失臣节也！
zhǐ yi jǐn shǒu guān ài sì tiān zǐ jiù bīng dào rì xié lì tóng xīn gòng qín jiāng shàng pǐ fū nà shí suì shī wàn duàn wèi zi bào chóu wèi wèi wǎn yě
只宜谨守关隘，俟天子救兵到日，协力同心，共擒姜尚匹夫，那时碎尸万段，为子报仇，未为晚也。
wǒ èr rén wàn sǐ wú hèn
我二人万死无恨！
zi yá tīng de dà nù lìng zuǒ yòu zhǎn zhī
”子牙听得大怒，令左右：“斩之！
zhī jiàn nán gōng shì fèng lìng shǒu qǐ dāo luò lián zhǎn èr jiāng yú guān xià
”只见南宫适奉令，手起刀落，连斩二将于关下。
hán róng jiàn zi shòu zhū xīn rú dāo gē dà jiào yī shēng wǎng chéng xià zì zhuì ér sǐ
韩荣见子受诛，心如刀割，大叫一声，往城下自坠而死。
kě lián fù zǐ sān rén juān qū jìn jié qiān gǔ hǎn jí
可怜父子三人，捐躯尽节，千古罕及。
hòu rén yǒu shī zàn zhī
后人有诗赞之：
sì shuǐ tāo tāo rì yè liú hán róng zhì yǔ guó tóng xiū
汜水滔滔日夜流，韩荣志与国同休。
fù cún chén jié gū yuán qì zi jìn zhōng zhēn lǎo hè chóu
父存臣节孤猿泣，子尽忠贞老鹤愁。
yī sǐ yī xī chou shè jì sān hún piāo miǎo ào wáng hóu
一死依稀酬社稷，三魂缥缈傲王侯。
rú jīn qū zhǐ yīng wú kuì xiào shā dāng nián ér nǚ chóu
如今屈指应无愧，笑杀当年儿女俦。
huà shuō hán róng zhuì chéng ér sǐ chéng zhōng bǎi xìng kāi guān yíng jiē zi yá rén mǎ jìn sì shuǐ guān
话说韩荣坠城而死，城中百姓开关，迎接子牙人马进汜水关。
fù lǎo fén xiāng yíng jiē wǔ wáng jìn shuài fǔ zhòng jiàng guān huān xǐ chá diǎn fǔ kù qián liáng tíng tuǒ chū bǎng ān mín
父老焚香迎接武王进帅府，众将官欢喜，查点府库钱粮停妥，出榜安民。
wǔ wáng mìng hòu zàng hán róng fù zǐ zi yá chuán lìng zhì jiǔ kuǎn dài yǒu gōng rén yuán zài guān shàng zhù le sān sì rì
武王命厚葬韩荣父子，子牙传令，治酒款待有功人员，在关上住了三四日。
qiě shuō gàn yuán shān jīn guāng dòng tài yǐ zhēn rén zài bì yóu chuáng jìng zuò hū jīn xiá tóng ér lái bào yǒu bái hè tóng ér zhì cǐ
且说干元山金光洞太乙真人在碧游床静坐，忽金霞童儿来报：“有白鹤童儿至此。
tài yǐ zhēn rén chū dòng jiàn bái hè tóng ér shǒu zhí yù zhá jiàng lín yán yuē qǐng shī shū xià shān tóng huì zhū xian zhèn
”太乙真人出洞，见白鹤童儿手执玉札降临，言曰：“请师叔下山，同会诛仙阵。
tài yǐ zhēn rén wàng kūn lún xiè ēn bì bái hè tóng zǐ huí yù xū
”太乙真人望昆仑谢恩毕，白鹤童子回玉虚。
bù biǎo
不表。
qiě shuō tài yǐ zhēn rén fēn fù jiào nǎ zhà lái
且说太乙真人吩咐：“叫哪咤来。
huāng máng lái zhì jiàn shī fu xíng lǐ bì zhēn rén yuē nǐ rú jīn yǎng de shāng hén quán yù nǐ kě xiān xià shān wǒ suí hòu jiù lái gòng pò zhū xian zhèn yě
”慌忙来至，见师父行礼毕，真人曰：“你如今养的伤痕痊愈，你可先下山，我随后就来，共破诛仙阵也。
nǎ zhà lǐng shī mìng fāng yù xià shān zhēn rén yuē nǐ qiě zhàn zhù
”哪咤领师命，方欲下山，真人曰：“你且站住。
dāng rì yù xū gōng zhǎng jiào tiān zūn yě zēng zèng zi yá sān bēi jiǔ
当日玉虚宫掌教天尊也曾赠子牙三杯酒；
nǐ jīn xià shān wǒ yě zèng nǐ sān bēi rú hé
你今下山，我也赠你三杯如何？
nǎ zhà gǎn xiè zhēn rén mìng jīn xiá tóng ér zhēn jiǔ guò lái zèng nǎ zhà tóu yī bēi jiǔ
”哪咤感谢，真人命金霞童儿斟酒过来，赠哪咤头一杯酒；
nǎ zhà xiè guò yī yǐn ér jìn
哪咤谢过，一饮而尽。
zhēn rén xiù nèi qǔ yī méi zǎo r dì yǔ nǎ zhà guò jiǔ
真人袖内取一枚枣儿递与哪咤过酒。
nǎ zhà lián yǐn sān bēi chī le sān méi huǒ zǎo
哪咤连饮三杯，吃了三枚火枣。
zhēn rén sòng nǎ zhà chū dòng fǔ kàn nǎ zhà shàng le fēng huǒ lún zhēn rén fāng jìn dòng qù
真人送哪咤出洞府，看哪咤上了风火轮，真人方进洞去。
nǎ zhà tí huǒ jiān qiāng fāng yù jià tǔ dùn qián xíng zhī jiàn zuǒ biān yī shēng xiǎng zhǎng chū yī zhī bì bó lái
哪咤提火尖枪，方欲驾土遁前行，只见左边一声响，长出一只臂膊来。
nǎ zhà dà jīng yuē zěn de le
哪咤大惊曰：“怎的了？
hái bù céng shuō de wán yòu biān yě zhǎng chū yī zhī bì bó lái
”还不曾说得完，右边也长出一只臂膊来。
nǎ zhà hu de mù zhēng kǒu dāi
哪咤唬得目睁口呆。
zhǐ tīng de zuǒ yòu qí shēng xiǎng zhǎng chū liù zhī shǒu lái gòng shì bā tiáo bì bó
只听得左右齐声响，长出六只手来，共是八条臂膊；
yòu zhǎng chū sān gè tóu lái
又长出三个头来。
nǎ zhà zháo huāng wú kě nài hé zì sī qiě huí qù wèn wǒ shī fù lái
哪咤着慌，无可奈何，自思：“且回去，问我师父来。
zhǐ de dēng huí fēng huǒ lún fāng zhì dòng mén zhī jiàn tài yǐ zhēn rén yě zhì mén shǒu pāi zhǎng dà xiào yuē qí zāi
”只得登回风火轮，方至洞门，只见太乙真人也至门首，拍掌大笑曰：“奇哉！
qí zāi
奇哉！
yǒu shī wèi zhèng
”有诗为证：
qióng jiāng sān zhǎn tòu sān guān huǒ zǎo pín tiān zhuàng shì yán
琼浆三盏透三关，火枣频添壮士颜。
bā bì yǐ chéng shén miào shù sān tóu mò zuò děng xián kàn
八臂已成神妙术，三头莫作等闲看。
xū yú biàn huà chāo fán shèng qǐng kè fēng léi rèn wǎng huán
须臾变化超凡圣，顷刻风雷任往还。
bú shì xī qí duō yì shì zhǐ yīn tiān yì è jiān chán
不是西岐多异士，只因天意恶奸谗。
huà shuō nǎ zhà huí lái jiàn tài yǐ zhēn rén yuē dì zǐ zhǎng chū zhèi xiē shǒu yā yā chā chā zěn hǎo yòng bīng
话说哪咤回来见太乙真人，曰：“弟子长出这些手，丫丫叉叉，怎好用兵？
zhēn rén yuē zi yá háng yíng yǒu xǔ duō yì shì rán ér yǒu shuāng yì zhě yǒu biàn huà zhě yǒu de xíng zhě yǒu jī zhēn zhě yǒu yì bǎo zhě jīn zhe nǐ xiàn sān tóu bā bì bù fù wǒ jīn guāng dòng lǐ suǒ chuán
”真人曰：“子牙行营有许多异士，然而有双翼者，有变化者，有地行者，有奇珍者，有异宝者，今着你现三头八臂，不负我金光洞里所传。
cǐ qù jìn wǔ guān yě jiàn zhōu cháo rén wù xī qí gè gè jùn jié
此去进五关，也见周朝人物稀奇，个个俊杰。
zhè fǎ yǐn yǐn xiàn xiàn dàn píng nǐ zì jǐ xīn yì
这法隐隐现现，但凭你自己心意。
nǎ zhà gǎn xiè shī zūn ēn dé
”哪咤感谢师尊恩德。
tài yǐ zhēn rén chuán nǎ zhà yǐn xiàn zhī fǎ nǎ zhà dà xǐ yī shǒu zhí qián kūn quān yī shǒu zhí hùn tiān líng liǎng zhī shǒu qíng liǎng gēn huǒ jiān qiāng hái kōng sān shǒu
太乙真人传哪咤隐现之法，哪咤大喜，一手执乾坤圈，一手执混天绫，两只手擎两根火尖枪，还空三手。
zhēn rén yòu jiāng jiǔ lóng shén huǒ zhào yòu qǔ yīn yáng jiàn gòng chéng bā jiàn bīng qì
真人又将九龙神火罩，又取阴阳剑，共成八件兵器。
nǎ zhà bài cí le shī fu xià shān jìng wǎng sì shuǐ guān lái
哪咤拜辞了师父下山，径往汜水关来。
zhèng shì
正是：
yú huà dāo shāng guī dòng fǔ jīn zhāo biàn huà gèng shén tōng
余化刀伤归洞府，今朝变化更神通。
qiě shuō jiāng yuán shuài zài sì shuǐ guān jì diǎn jūn jiāng shōu shí jiè pái guān hū rán xiǎng qǐ shī zūn jié lái jiè pái guān xià yù zhū xian cǐ shì bù zhī yǒu hé jí xiōng
且说姜元帅在汜水关计点军将，收拾界牌关，忽然想起师尊偈来：“‘界牌关下遇诛仙’，此事不知有何吉凶。
qiě bù kě wàng dòng
且不可妄动。
yòu sī ruò bù jìn bīng kǒng wù wù le rì qī
”又思：“若不进兵，恐误误了日期。
zhèng zài diàn shàng yōu lǜ hū bào huáng lóng zhēn rén lái zhì
”正在殿上忧虑，忽报：“黄龙真人来至。
zi yá yíng jiē zhì zhōng táng dǎ jī shǒu fēn bīn zhǔ zuò xia
”子牙迎接至中堂，打稽首，分宾主坐下。
huáng lóng zhēn rén yuē qián biān jiù shì zhū xian zhèn fēi kě cǎo shuài qián jìn
黄龙真人曰：“前边就是诛仙阵，非可草率前进。
zi yá kě fēn fù mén rén dā qǐ lú peng xí diàn yíng jiē gè chù zhēn rén yì shì cì hou zhǎng jiào shī zūn fāng kě qián jìn
子牙可吩咐门人，搭起芦篷席殿，迎接各处真人异士，伺候掌教师尊，方可前进。
zi yá tīng bì máng lìng nán gōng shì wǔ jí qǐ gài lú peng qù le
”子牙听毕，忙令南宫适、武吉起盖芦篷去了。
qiě shuō nǎ zhà xiàn le sān shǒu bā bì dēng fēng huǒ lún miàn rú lán diàn fā shì zhū shā yā yā chā chā qī bā zhī shǒu zǒu jìn guān lái
且说哪咤现了三首八臂，登风火轮，面如蓝靛，发似朱砂，丫丫叉叉，七八只手，走进关来。
jūn xiào bù zhī shì nǎ zhà xiàn cǐ huà shēn zháo máng fēi bào zi yá bǐng yuán shuài wài miàn yǒu yí gè sān tóu bā bì de jiàng guān yào jìn guān lái qǐng lìng dìng duó
军校不知是哪咤现此化身，着忙飞报子牙：“禀元帅：外面有一个三头八臂的将官，要进关来，请令定夺。
zi yá lìng lǐ jìng qù tàn lái
”子牙令李靖：“去探来。
lǐ jìng chū fǔ guǒ jiàn sān tóu bā bì de rén shèn shì xiōng è lǐ jìng wèn yuē lái zhě hé rén
”李靖出府，果见三头八臂的人，甚是凶恶，李靖问曰：“来者何人？
nǎ zhà jiàn shì lǐ jìng máng jiào fù qīn hái ér shì sān tài zi nǎ zhà
”哪咤见是李靖，忙叫：“父亲，孩儿是三太子哪咤。
lǐ jìng dà jīng wèn yuē nǐ rú hé de cǐ dà shù
”李靖大惊，问曰：“你如何得此大术？
nǎ zhà bǎ huǒ zǎo zhī shì shuō le yī biàn
”哪咤把火枣之事说了一遍。
lǐ jìng jìn diàn huí zi yá bèi yán qián shì
李靖进殿回子牙，备言前事。
zi yá dà xǐ chuán lìng lìng lái
子牙大喜，传令：“令来。
nǎ zhà jìn diàn bài jiàn yuán shuài
”哪咤进殿，拜见元帅。
zhòng jiāng guān zhī wú yǒu bú yuè jù lái chēng hè
众将观之，无有不悦，俱来称贺。
bù biǎo
不表。
qiě jiàn cì rì nán gōng shì lái huí bào yuē bǐng yuán shuài lú peng jù yǐ wán bèi
且见次日南宫适来回报曰：“禀元帅：芦篷俱已完备。
huáng lóng zhēn rén yuē rú jīn zhǐ shì dòng fǔ mén rén qù de yǐ xià jiàng guān yī gài dōu qù bù dé
”黄龙真人曰：“如今只是洞府门人去得，以下将官一概都去不得。
zi yá chuán xià lìng lái zhū wèi guān jiāng bǎo wǔ wáng jǐn shǒu guān ài bù dé shàn lí
”子牙传下令来：“诸位官将保武王紧守关隘，不得擅离。
wǒ tóng huáng lóng zhēn rén yǔ zhū mén rén dì zǐ qián qù lú peng cì hou zhǎng jiào shī zūn yǔ liè wèi xiān cháng huì zhū xian zhèn
我同黄龙真人与诸门人弟子前去芦篷，伺候掌教师尊与列位仙长，会诛仙阵。
rú yǒu wàng dòng zhě dìng àn jūn fǎ
如有妄动者，定按军法。
zhòng jiàng lǐng mìng qù qì
众将领命去讫。
zi yá jìn hòu diàn lái jiàn wǔ wáng yuē chén xiān qù qǔ guān dài wáng qiě tóng zhòng jiāng zhù yú cǐ chù
子牙进后殿来见武王，曰：“臣先去取关，大王且同众将住于此处。
sì qǔ le jiè pái guān chà guān lái jiē shèng jià
俟取了界牌关，差官来接圣驾。
wǔ wáng yuē xiāng fù qián tú bǎo zhòng
”武王曰：“相父前途保重。
zi yá gǎn xiè bì fù zhì qián diàn yǔ huáng lóng zhēn rén tóng zhòng mén dì zǐ lí le sì shuǐ guān xíng yǒu sì shí lǐ lái zhì lú peng
”子牙感谢毕，复至前殿，与黄龙真人同众门弟子离了汜水关，行有四十里，来至芦篷。
zhī jiàn xuán huā jié cǎi dié jǐn pù shū
只见悬花结彩，迭锦铺毹。
huáng lóng zhēn rén tóng zi yá shàng le lú peng zuò xia
黄龙真人同子牙上了芦篷坐下。
shǎo shí jiān zhī jiàn guǎng chéng zǐ lái zhì
少时间，只见广成子来至；
chì jīng zǐ suí zhì
赤精子随至。
cì rì jù liú sūn wén shū guǎng fǎ tiān zūn pǔ xián zhēn rén cí háng dào rén yù dǐng zhēn rén lái zhì
次日，惧留孙、文殊广法天尊、普贤真人、慈航道人、玉鼎真人来至；
suí hòu yǒu yún zhōng zi tài yǐ zhēn rén qīng xū dào dé zhēn jūn dào héng tiān zūn líng bǎo dà fǎ shī jù lù xù lái zhì
随后有云中子、太乙真人、清虚道德真君、道行天尊、灵宝大法师俱陆续来至。
zi yá yī yī shàng xià yíng jiē jù zhì lú peng zuò xia
子牙一一上下迎接，俱至芦篷坐下。
shǎo shí yòu shì lù yā dào rén lái zhì qǐ shǒu zuò xia
少时，又是陆压道人来至，稽首坐下。
lù yā yuē rú jīn zhū xian zhèn yī huì zhǐ yǒu wàn xian zhèn zài huì yī cì wú děng jié yùn yǐ mǎn zì cǐ guī shān zài tú jīng jìn yǐ zhèng dào guǒ
陆压曰：“如今诛仙阵一会，只有万仙阵再会一次，吾等劫运已满，自此归山，再图精进，以正道果。
zhòng dào rén yuē shī xiōng zhī yán zhèng shì rú cǐ
”众道人曰：“师兄之言正是如此。
zhòng jiē mò zuò zhuān hou zhǎng jiào shī zūn
”众皆默坐，专候掌教师尊。
bù yī shí zhǐ tīng dé kōng zhōng yǒu huán pèi zhī shēng zhòng xian zhī dào shì rán dēng dào rén lái le zhòng dào rén qǐ shēn jiàng jiē yíng shàng peng lái xíng lǐ zuò xia
不一时，只听得空中有环佩之声，众仙知道是燃灯道人来了，众道人起身，降阶迎上篷来，行礼坐下。
rán dēng dào rén yuē zhū xian zhèn zhī zài qián miàn zhū you kě zēng jiàn me
燃灯道人曰：“诛仙阵只在前面，诸友可曾见么？
zhòng dào rén yuē qián miàn bú jiàn shèn me guāng jǐng
”众道人曰：“前面不见甚么光景。
rán dēng yuē nà yī pài hóng qì zhào zhù de biàn shì
”燃灯曰：“那一派红气罩住的便是。
zhòng dào yǒu jù qǐ shēn dìng jīng guān kàn
”众道友俱起身，定睛观看。
bù biǎo
不表。
qiě shuō duō bǎo dào rén yǐ zhī chǎn jiào mén rén lái le yòng shǒu fā yī shēng zhǎng xīn léi bǎ hóng qì zhǎn kāi xiàn chū zhèn lái
且说多宝道人已知阐教门人来了，用手发一声掌心雷，把红气展开，现出阵来。
lú peng shàng zhòng xian zhèng kàn zhī jiàn hóng qì shǎn kāi zhèn tú yǐ xiàn hào lì hài shā qì téng téng yīn yún cǎn cǎn guài wù pán xuán lěng fēng xí xí huò yǐn huò xiàn huò shēng huò jiàng shàng xià fǎn fù bù dìng
芦篷上众仙正看，只见红气闪开，阵图已现，好利害：杀气腾腾，阴云惨惨，怪雾盘旋，冷风习习，或隐或现，或升或降，上下反复不定。
nèi zhōng yǒu huáng lóng zhēn rén yuē wú děng jīn fàn shā jiè gāi rě hóng chén jì yù cǐ zhèn yě dāng de yī huì
内中有黄龙真人曰：“吾等今犯杀戒，该惹红尘，既遇此阵，也当得一会。
rán dēng yuē zì gǔ shèng rén yún zhǐ guān shàn dì qiān qiān cì mò kàn rén jiān shā fá lín
”燃灯曰：“自古圣人云：只观善地千千次，莫看人间杀伐临。
nèi zhōng yǒu shí èr dài dì zǐ dào yǒu bā jiǔ wèi yào qù
内中有十二代弟子倒有八九位要去。
rán dēng dào rén zǔ bú zhù qí qǐ shēn xià le lú peng zhū mén rén yě suí zhe lái kàn cǐ zhèn
燃灯道人阻不住，齐起身下了芦篷，诸门人也随着来看此阵。
xíng zhì zhèn qián guǒ rán shì jīng xīn hài mù guài qì lěng rén
行至阵前，果然是惊心骇目，怪气冷人。
zhòng xian jù bù kěn jiù huí zhǐ guǎn tān kàn
众仙俱不肯就回，只管贪看。
bù zhī hòu shì rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知后事如何，且听下回分解。