chuān yún guān sì jiāng bèi qín
穿云关四将被擒
shī yuē
诗曰：
yī guān yǐ guò yī guān féng fǎ bǎo duō duān shì gèng xiōng
一关已过一关逢，法宝多端势更凶。
fǎ jiè yǐn hún chéng wǎng shì lóng ān sū gǔ yǒu lái hòng
法戒引魂成往事，龙安酥骨有来讧。
jǐ duō xiǎn chù réng xū jí ruò xǔ néng shí zǒng shì kōng
几多险处仍须吉，若许能时总是空。
kān xiào xú fāng tú nì mìng wǎng láo xīn sī jìng hé cóng
堪笑徐芳徒逆命，枉劳心思竟何从！
huà shuō xú gài dàng wǎn mò mò tuì guī hòu táng
话说徐盖当晚默默退归后堂。
bù tí
不提。
zhī jiàn cì rì wáng bào yě bù lái jiàn zhǔ jiàng jìng lǐng bīng chū guān wǎng zhōu yíng nuò zhàn
只见次日王豹也不来见主将，竟领兵出关，往周营搦战。
bào mǎ bào rù zhōng jūn
报马报入中军。
zi yá wèn shuí rén jiàn zhèn zǒu yī zāo
子牙问：“谁人见阵走一遭？
nǎ zhà yīng yuē wǒ yuàn zhù
”哪咤应曰：“我愿住。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
nǎ zhà dēng fēng huǒ lún tí huǒ jiān qiāng bēn chū yíng lái
哪咤登风火轮，提火尖枪，奔出营来。
wáng bào jiàn yī jiāng dēng fēng huǒ lún ér lái máng wèn yuē lái zhě mò fēi nǎ zhà me
王豹见一将登风火轮而来，忙问曰：“来者莫非哪咤么？
nǎ zhà dá yuē rán yě
”哪咤答曰：“然也。
yáo qiāng jiù cì
”摇枪就刺。
wáng bào de huà jǐ jí jià máng yíng
王豹的画戟急架忙迎。
wáng bào zhī nǎ zhà shì chǎn jiào mén xià zì sī dǎ rén bù guò xiān xià shǒu
王豹知哪咤是阐教门下，自思：“打人不过先下手。
zhèng zhàn jiān fā yī pī miàn léi lái dǎ nǎ zhà
”正战间，发一劈面雷来打哪咤。
bù zhī zhè léi zhǐ hǎo shāng bié rén
不知这雷只好伤别人；
nǎ zhà nǎi shì lián huā huà shēn zhī kè tā jiàn léi shēng zhì huǒ yàn lái bǎ fēng huǒ lún yī dēng lún qǐ kōng zhōng léi fā wú gōng
哪咤乃是莲花化身之客，他见雷声至，火焰来，把风火轮一登，轮起空中，雷发无功。
nǎ zhà jì qǐ qián kūn quān qù zhèng zhōng wáng bào dǐng mén dǎ hūn luò mǎ
哪咤祭起乾坤圈去，正中王豹顶门，打昏落马；
nǎ zhà fù yī qiāng cì sǐ
哪咤复一枪刺死；
xiāo le shǒu jí hào lìng huí yíng lái jiàn zi yá bèi yán qián shì
枭了首级，号令回营，来见子牙，备言前事。
zi yá dà xǐ
子牙大喜。
qiě shuō xú gài wén bào wáng bào zhèn wáng àn sī èr jiāng bù zhī shí wù zì tǎo shā shēn zhī huò
且说徐盖闻报王豹阵亡，暗思：“二将不知时务，自讨杀身之祸。
bù ruò chà guān nà xiáng yǐ miǎn shēng mín tú tàn
不若差官纳降，以免生民涂炭。
zhèng yōu yí zhī jì hū bào yǒu yī tuó tóu lái jiàn
”正忧疑之际，忽报：“有一陀头来见。
xú gài mìng qǐng lái
”徐盖命：“请来。
dào rén jìn fǔ zhì diàn qián dǎ jī shǒu yuē xú jiāng jūn pín dào qǐ shǒu
”道人进府，至殿前打稽首曰：“徐将军，贫道稽首。
xú gài yuē qǐng le
”徐盖曰：“请了！
dào zhě zhì cǐ yǒu hé jiàn yù
道者至此，有何见谕？
dào rén yuē jiāng jūn bù zhī wú yǒu yī mén tú míng huàn péng zūn sàng yú léi zhèn zi zhī shǒu
”道人曰：“将军不知，吾有一门徒，名唤彭遵，丧于雷震子之手；
tè zhì cǐ wèi tā bào chóu
特至此为他报仇。
xú gài yuē dào zhě gāo xìng
”徐盖曰：“道者高姓？
dà míng
大名？
dào rén yuē pín dào xìng fǎ míng jiè
”道人曰：“贫道姓法，名戒。
xú gài jiàn dào rén yǒu xiē xiān fēng dào gǔ máng qǐng shàng zuò
”徐盖见道人有些仙风道骨，忙请上坐。
fǎ jiè bù qiān xīn rán shàng zuò
法戒不谦，欣然上坐。
xú gài yuē jiāng zǐ yá nǎi kūn lún dào dé zhī shì tā zhàng xià yǒu sān shān wǔ yuè mén rén kǒng bù néng shèng tā
徐盖曰：“姜子牙乃昆仑道德之士，他帐下有三山五岳门人，恐不能胜他。
fǎ jiè yuē xú jiāng jūn fàng xīn wǒ lián jiāng shàng jù yǔ nǐ ná le yǐ zuò jiāng jūn zhī gōng
”法戒曰：“徐将军放心，我连姜尚俱与你拿了，以作将军之功。
xú gài yuē ruò rú cǐ nǎi shì lǎo shī mò dà zhī ēn
”徐盖曰：“若如此，乃是老师莫大之恩。
máng wèn lǎo shī shì sù shì hūn
”忙问：“老师是素，是荤？
fǎ jiè yuē chí zhāi
”法戒曰：“持斋。
wǒ bù yòng shén dōng xī
我不用甚东西。
yī xī wú cí
”一夕无词。
cì rì fǎ jiè tí jiàn zài shǒu jìng zhì zhōu yíng zuò míng yào qǐng jiāng zǐ yá dá huà
次日法戒提剑在手，径至周营，坐名要请姜子牙答话。
tàn mǎ bào rù zhōng jūn yǒu yī tóu tuó qǐng yuán shuài dá huà
探马报入中军：“有一头陀请元帅答话。
zi yá chuán lìng dài zhòng mén rén chū yíng lái huì zhè tóu tuó
”子牙传令，带众门人出营，来会这头陀。
zhī jiàn duì miàn bìng wú shì zú dú zì yī rén
只见对面并无士卒，独自一人。
zěn jiàn de
怎见得：
chì jīn gū guāng shēng càn làn
赤金箍，光生灿烂；
zào gài fú bái hè zhāo yún
皂盖服，白鹤朝云。
sī tāo xuán shuǐ huǒ dǐng shàng yàn guāng shēng
丝绦悬水火，顶上焰光生。
wǔ dùn sān chú wú bǐ sài xiōng cáng wàn xiàng bāo chéng
五遁三除无比赛，胸藏万象包成。
zì yòu gēn shēn chéng dà dào yī shí yīng duò hóng chén
自幼根深成大道，一时应堕红尘。
fēng shén bǎng shàng méi tā míng yào yǔ zi yá dǔ shèng
封神榜上没他名，要与子牙赌胜。
zi yá bǎ sì bù xiāng cuī zhì jūn qián jiàn fǎ jiè yuē dào zhě qǐng le
子牙把四不相催至军前见法戒，曰：“道者请了！
fǎ róng dào jiāng zǐ yá jiǔ wén nǐ dà míng jīn rì tè lái huì nǐ
”法戎道：“姜子牙，久闻你大名，今日特来会你。
zi yá yuē dào zhě xìng shén
”子牙曰：“道者姓甚？
míng shuí
名谁？
fǎ jiè yuē wǒ nǎi peng lái dǎo liàn qì shì xìng fǎ míng jiè
”法戒曰：“我乃篷莱岛炼气士姓法，名戒。
péng zūn shì wú mén xià sǐ yú léi zhèn zi zhī shǒu
彭遵是吾门下，死于雷震子之手。
nǐ zhǐ jiào tā lái jiàn wǒ miǎn de nǐ wǒ fēn yán
你只叫他来见我，免得你我分颜！
léi zhèn zi zài páng tīng de shé jiān shàng diū le yí gè léi zì dà nù mà yuē tǎo sǐ de po dào
”雷震子在旁，听得舌尖上丢了一个“雷”字，大怒，骂曰：“讨死的泼道！
wǒ lái yě
我来也！
bǎ fēng léi èr chì fēi zài kōng zhōng jiāng huáng jīn gùn pī miàn dǎ lái
”把风雷二翅飞在空中，将黄金棍劈面打来。
fǎ jiè shǒu zhōng jiàn jí jià máng yíng
法戒手中剑急架忙迎。
liǎng xià lǐ dà zhàn yǒu sì wǔ huí hé fǎ jiè tiào chū quān zi qù qǔ chū yī fān duì zhe léi zhèn zi yī huàng
两下里大战有四五回合，法戒跳出圈子去，取出一旛，对着雷震子一愰。
léi zhèn zi diē zài chén āi
雷震子跌在尘埃。
xú gài zuǒ yòu jūn shì jiāng léi zhèn zi ná le
徐盖左右军士将雷震子拿了；
suī rán kǔn jiāng qǐ lái zhǐ shì bì mù bù zhī rén shì
虽然捆将起来，只是闭目不知人事。
fǎ jiè dà hū yuē jīn fān dìng yào qín jiāng shàng
法戒大呼曰：“今番定要擒姜尚！
páng yǒu nǎ zhà dà nù mà yuē yāo dào yòng hé xié shù gǎn shāng wǒ dào xiōng yě
”旁有哪咤大怒，骂曰：“妖道用何邪术，敢伤我道兄也！
dēng kāi fēng huǒ lún yáo kāi huǒ jiān qiāng lái zhàn fǎ jiè
”登开风火轮，摇开火尖枪，来战法戒。
fǎ jiè wèi jí sān sì huí hé máng bǎ nà fān qǔ chū lái yě huàng nǎ zhà
法戒未及三四回合，忙把那旛取出来也愰哪咤。
nǎ zhà nǎi lián huā huà shēn què wú hún pò rú hé huàng de dòng tā
哪咤乃莲花化身，却无魂魄，如何愰得动他。
fǎ jiè jiàn nǎ zhà zài fēng huǒ lún shàng ān rán bù néng diē jiāng xià lái yǐ zì zháo máng
法戒见哪咤在风火轮上安然不能跌将下来，已自着忙。
nǎ zhà jiàn fǎ róng ná yī shǒu fān zài shǒu nèi huàng zhī shì zuǒ dào zhī shù bù néng shāng jǐ máng jì qián kūn quān dǎ lái
哪咤见法戎拿一首旛在手内愰，知是左道之术，不能伤己，忙祭乾坤圈打来。
fǎ jiè duǒ bù jí dǎ le yī jiāo
法戒躲不及，打了一交。
nǎ zhà fāng yù yòng qiāng lái cì fǎ jiè yǐ jiè tǔ dùn qù le
哪咤方欲用枪来刺，法戒已借土遁去了。
zi yá shōu bīng huí yíng jiàn zhé le léi zhèn zi xīn xià shén nǎo nà mèn zài zhōng jūn
子牙收兵回营，见折了雷震子，心下甚恼，纳闷在中军。
qiě shuō fǎ jiè bèi nǎ zhà dǎ le yī quān táo huí guān nèi
且说法戒被哪咤打了一圈，逃回关内。
xú gài jiàn fǎ jiè zhe shāng ér huí biàn wèn lǎo shī jīn rì chū zhèn rú hé shī jī
徐盖见法戒着伤而回，便问：“老师，今日初阵如何失机？
fǎ jiè yuē bù fáng shì wǒ wù yòng cǐ bǎo
”法戒曰：“不妨，是我误用此宝。
tā yuán lái shì líng zhū zi huà shēn yuán wú hún pò yān néng qín tā
他原来是灵珠子化身，原无魂魄，焉能擒他。
máng qǔ dān yào chī le yī lì shí shí quán yù
”忙取丹药，吃了一粒，实时痊愈；
fēn fù zuǒ yòu bǎ léi zhèn zi tái lái
吩咐左右：“把雷震子抬来！
fǎ jiè duì léi zhèn zǐ jiāng fān lián zhuǎn liǎng zhuǎn
”法戒对雷震子将旛连转两转。
léi zhèn zi zhēng kāi yǎn yī guān yǐ bèi qín zhuō
雷震子睁开眼一观，已被擒捉。
fǎ jiè dà nù mà yuē wèi nǐ zhè sī yòu bèi nǎ zhà dǎ le wǒ yī quān
法戒大怒，骂曰：“为你这厮，又被哪咤打了我一圈！
mìng zuǒ yòu ná qù shā le
”命左右：“拿去杀了！
xú gài zài páng jiě yuē lǎo shī jì lái wèi wǒ mò jiāng qiě bù kě zhǎn tā zàn jiān zài líng yǔ zhī zhōng hou jiě wǎng cháo gē sì tiān zǐ fā luò biǎo lǎo shī mò dà zhī gōng yì zhī mò jiāng qǐng lǎo shī zhī wēi gōng ěr
”徐盖在旁解曰：“老师既来为我末将，且不可斩他，暂监在囹圄之中，候解往朝歌，俟天子发落，表老师莫大之功，亦知末将请老师之微功耳。
kàn guān cǐ shì xú gài yǒu yì guī zhōu gù jiǎ cǐ yán zhē shì
”──看官：此是徐盖有意归周，故假此言遮饰。
fǎ jiè tīng shuō xiào yuē jiāng jūn zhī yán shèn shì yǒu lǐ
──法戒听说，笑曰：“将军之言甚是有理。
zhèng shì
”正是：
xú gài yǒu yì guī zhōu zhǔ bù pà tuó tóu dào shù gāo
徐盖有意归周主，不怕陀头道术高。
huà shuō fǎ jiè cì rì chū guān yòu zhì zhōu yíng nuò zhàn
话说法戒次日出关，又至周营搦战。
jūn zhèng guān bào yǔ zi yá
军政官报与子牙。
zi yá suí jí chū yíng huì zhàn dà hū yuē fǎ jiè
子牙随即出营会战，大呼曰：“法戒！
jīn rì yǔ nǐ dìng gè cí xióng
今日与你定个雌雄！
cuī kāi sì bù xiāng zhàng jiàn zhí qǔ
”催开四不相，仗剑直取。
fǎ jiè shǒu zhōng jiàn fù miàn yíng lái
法戒手中剑赴面迎来。
zhàn wèi jí shù hé páng yǒu lǐ jìng zòng mǎ yáo huà gān jǐ lái zhù zi yá
战未及数合，旁有李靖纵马摇画杆戟来助子牙。
zi yá jì qǐ dǎ shén biān zǎo lái dǎ fǎ jiè
子牙祭起打神鞭早来打法戒。
bù zhī cǐ bǎo zhǐ dǎ de shén fǎ jiè fēi fēng shén bǎng shàng zhī rén zhèng shì
不知此宝只打得神，法戒非封神榜上之人，正是：
fēng shén bǎng shàng wú míng zì bù pà kūn lún biān yī tiáo
封神榜上无名字，不怕昆仑鞭一条。
huà shuō zi yá jì biān lái dǎ fǎ jiè bù yì bèi fǎ jiè jiāng biān jiē qù
话说子牙祭鞭来打法戒，不意被法戒将鞭接去；
zi yá zháo máng
子牙着忙。
hū rán tǔ xíng sūn cuī liáng dào yíng qián
忽然土行孙催粮到营前；
jiàn fǎ jiè jiāng dǎ shén biān jiē qù tǔ xíng sūn dà nù zǒu xiàng qián dà hū yuē wú lái yě
见法戒将打神鞭接去，土行孙大怒，走向前大呼曰：“吾来也！
fǎ jiè jiàn gè ǎi zǐ yòng tiáo tiě gùn dǎ lái fǎ jiè zhàng jiàn yíng zhàn
”法戒见个矮子用条铁棍打来，法戒仗剑迎战。
sān rén zhèng shā zài yī chù bù yì yáng jiǎn yě cuī liáng lái zhì jiàn tǔ xíng sūn dà zhàn tóu tuó zǒu mǎ wǔ sān jiān dāo yì lái zhù zhàn
三人正杀在一处，不意杨戬也催粮来至，见土行孙大战头陀，走马舞三尖刀亦来助战。
zi yá jiàn yáng jiǎn lái zhì xīn zhōng dà xǐ
子牙见杨戬来至，心中大喜。
liǎng yuán yùn liáng guān shuāng zhàn fǎ jiè
两员运粮官双战法戒。
zhèng shì tiān shù bù yóu rén bù yì zhèng lún cuī liáng yě dào
正是天数不由人，不意郑伦催粮也到；
zhèng lún jiàn tǔ xíng sūn yáng jiǎn shuāng zhàn dào rén zhèng lún zì sī yuē jīn rì sì rén zhàn zhè tóu tuó bù xià bì jìng shì zuǒ dào zhī rén
郑伦见土行孙、杨戬双战道人，郑伦自思曰：“今日四人战这头陀不下，毕竟是左道之人。
wǒ yě shì dū liáng guān tā chéng de gōng wǒ yě chéng de gōng
我也是督粮官，他成得功，我也成得功！
jiāng jīn jīng shòu cuī kāi chōng shā guò lái jiù bà zi yá xǐ bù zì shèng
”将金睛兽催开，冲杀过来，就把子牙喜不自胜。
zi yá dōu huí sì bù xiāng chuán lìng jūn shì léi gǔ zhù zhàn
子牙兜回四不相，传令军士：“擂鼓助战！
fǎ jiè bèi sān yùn dū liáng guān guǒ zài gāi xīn bù dé luò kōng zòng yǒu fǎ bǎo rú hé shǐ yòng
”法戒被三运督粮官裹在垓心，不得落空，纵有法宝，如何使用？
zhī jiàn tǔ xíng sūn bīn tiě gùn zài xià sān lù shàng dǎ le jǐ gùn
只见土行孙宾铁棍在下三路上打了几棍；
fǎ jiè yì yù táo zǒu
法戒意欲逃走；
zhèng lún jiàn tǔ xíng sūn chéng gōng kǒng fǎ jiè táo dùn máng jiāng bí qiào zhōng liǎng dào bái guāng hēng chū lái
郑伦见土行孙成功，恐法戒逃遁，忙将鼻窍中两道白光哼出来。
fǎ jiè tīng de bù zhī shì shèn me dōng xī xiǎng máng tái tóu yī kàn kàn jiàn liǎng dào bái guāng
法戒听得，不知是甚么东西响，忙抬头一看，看见两道白光。
zhèng shì
正是：
yǎn jiàn bái guāng chū bí qiào sān hún qī pò qù wú zōng
眼见白光出鼻窍，三魂七魄去无踪。
huà shuō fǎ jiè diē dǎo zài dì bèi wū yā bīng shēng qín huó zhuō bǎng le
话说法戒跌倒在地，被乌鸦兵生擒活捉绑了。
zi yá yòng fú yìn zhèn zhù liǎo fǎ jiè de ní wán gōng zhǎng dé shèng gǔ huí yíng
子牙用符印镇住了法戒的泥丸宫，掌得胜鼓回营。
fǎ jiè fāng zhēng kāi yǎn jiàn hún shēn shàng le shéng suǒ tàn yuē qǐ zhī jīn rì zài cǐ de wù zāo dú shǒu
法戒方睁开眼，见浑身上了绳索，叹曰：“岂知今日在此地误遭毒手！
zhuī huǐ wú jí
”追悔无及。
zhī jiàn zi yá shēng zhàng zuò xia sān yùn guān lái jiàn zi yá
只见子牙升帐坐下，三运官来见子牙。
zi yá yuē sān yùn de gōng bù xiǎo
子牙曰：“三运得功不小！
jiǎng yù sān yùn guān yuē
”奖谕三运官曰：
yùn dū jūn xū zhì qín fǎ jiè
“运督军需，智擒法戒。
xuán jī miào suàn qí gōng mò dà
玄机妙算，奇功莫大！
zi yá jiǎng yù bì
子牙奖谕毕。
sān yuán guān chēng xiè zi yá
三员官称谢子牙。
zi yá chuán lìng tuī fǎ jiè lái
子牙传令：“推法戒来。
zhòng jūn zú jiāng fǎ róng tuī zhì zhōng jūn
”众军卒将法戎推至中军。
fǎ jiè dà hū yuē jiāng shàng nǐ bù bì kāi yán
法戒大呼曰：“姜尚，你不必开言。
jīn rì tiān shù hé gāi rú cǐ zhèng suǒ wèi dà hǎi fēng bō jiàn wú xiàn shéi zhī xiǎo shù fǎn qín wú
今日天数合该如此，正所谓‘大海风波见无限，谁知小术反擒吾。
kě zhī shì tiān mìng ěr
’可知是天命耳。
sù jiāng jūn lìng shī xíng
速将军令施行！
zi yá yuē jì zhī tiān mìng wèi hé bù zǎo jiàng
”子牙曰：“既知天命，为何不早降？
mìng zuǒ yòu tuī chū qù zhǎn le
”命左右：“推出去斩了！
zhòng jūn shì bǎ fǎ jiè yōng zhì yuán mén fāng yù xíng xíng zhī jiàn yī dào rén zuò gē ér lái gē yuē
”众军士把法戒拥至辕门，方欲行刑，只见一道人作歌而来，歌曰：
shàn è yī shí wàng niàn róng kū dōu bù guān xīn
“善恶一时忘念，荣枯都不关心。
huì míng yǐn xiàn rèn fú chén suí fēn jī cān cān yǐn
晦明隐现任浮沉，随分饥餐餐饮。
jìng zuò pú tuán cún xiǎng hūn kuì biàn yǒu mó qīn
静坐蒲团存想，昏聩便有魔侵。
gù jiāng è niàn zǔ míng jūn hé kǔ hóng chén shòu rèn
故将恶念阻明君，何苦红尘受刃。
gē ba dà hū yuē dāo xià liú rén bù kě dòng shǒu
歌罢，大呼曰：“刀下留人，不可动手！
nǐ yǔ wǒ bào zhī yuán shuài shuō zhǔn tí dào rén lái jiàn
你与我报知元帅，说准提道人来见。
yáng jiǎn máng bào yǔ zi yá yuē yǒu xī fāng zhǔn tí dào rén lái zhì
”杨戬忙报与子牙曰：“有西方准提道人来至。
zi yá tóng zhòng mén rén yíng jiē zhì yuán mén wài qǐng zhǔn tí dào rén jìn zhōng jūn
”子牙同众门人迎接至辕门外，请准提道人进中军。
zhǔn tí yuē bù bì jìn yíng
准提曰：“不必进营。
pín dào yǒu yī yán fèng gào fǎ jiè suī rán wéi tiān zǔ nì yuán shuài lǐ yi zhèng fǎ
贫道有一言奉告：法戒虽然违天阻逆元帅，理宜正法；
dàn fēng shén bǎng shàng wú míng yǔ wǒ xī fāng yǒu yuán
但封神榜上无名，与我西方有缘。
pín dào tè wèi cǐ ér lái wàng zǐ yá gōng cí bēi
贫道特为此而来，望子牙公慈悲。
zi yá yuē lǎo shī fēn fù shàng qǐ gǎn wéi
”子牙曰：“老师吩咐，尚岂敢违。
chuán lìng fàng le
”传令：“放了。
zhǔn tí shàng qián fú qǐ fǎ jiè yuē dào yǒu wǒ nà xī fāng jué hǎo jǐng zhì qǐng dào xiōng guī yī
”准提上前，扶起法戒曰：“道友，我那西方绝好景致，请道兄皈依：
xī fāng jí lè zhēn yōu jìng fēng qīng yuè lǎng tiān lài dìng
西方极乐真幽境，风清月朗天籁定。
bái yún tòu chū yǐn xiáng guāng liú shuǐ chán chán rú gǔ yīng
白云透出引祥光，流水潺潺如谷应。
yuán xiào niǎo tí huā mù qí pú tí lù shàng zhī lán shèng
猿啸鸟啼花木奇，菩提路上芝兰胜。
sōng yáo yán bì sàn yān xiá zhú fú yún xiāo zhāo cǎi fèng
松摇岩壁散烟霞，竹拂云霄招彩凤。
qī bǎo lín nèi gèng xiāo yáo bā dé chí biān duō jì jìng yuǎn liè diān fēng shì chā píng pán xuán xī hè rú yōu qìng tán huā kāi fàng mǎn zuò xiāng shè lì líng lóng chāo shàng chéng
七宝林内更逍遥，八德池边多寂静，远列巅峰似插屏，盘旋溪壑如幽磬，昙花开放满座香，舍利玲珑超上乘。
kūn lún dì mài fā lái lóng gèng bǐ kūn lún wú mìng lìng
昆仑地脉发来龙，更比昆仑无命令。
huà shuō zhǔn tí dào rén nì ba xī fāng jǐng zhì fǎ jiè zhǐ de guī yī tóng zhǔn tí cí le zhòng rén huí xī fāng qù le
话说准提道人逆罢西方景致，法戒只得皈依，同准提辞了众人，回西方去了。
hòu lái fǎ jiè shě wèi guó huà qí tā tài zǐ de chéng zhèng guǒ guī yú fó jiào
──后来法戒舍卫国化祁它太子，得成正果，归于佛教；
zhì hàn míng zhāng èr dì shí xìng jiào zhōng guó dà chǎn shā mén
至汉明、章二帝时，兴教中国，大阐沙门。
cǐ shì hòu shì
此是后事。
bù biǎo
不表。
qiě shuō jiè pái guān zhǔ jiàng jiàn fǎ jiè bèi qín máng mìng zuǒ yòu jiāng líng yǔ zhōng léi zhèn zi fàng le kāi guān tóng léi zhèn zi zhì yíng mén nà xiáng
且说界牌关主将见法戒被擒，忙命左右，将囹圄中雷震子放了，开关，同雷震子至营门纳降。
tàn mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài léi zhèn zi yuán mén děng lìng
探马报入中军：“启元帅：雷震子辕门等令。
zi yá dà xǐ máng mìng lìng lái
”子牙大喜，忙命：“令来。
léi zhèn zi zhì zhàng qián duì zi yá yuē xú gài jiǔ yù guī zhōu lǚ bèi zhòng jiāng zǔ náo
”雷震子至帐前对子牙曰：“徐盖久欲归周，屡被众将阻挠；
jīn tè tóng dì zǐ xiàn guān nà jiàng bù gǎn shàn rù zài yuán mén wài tīng lìng
今特同弟子献关纳降，不敢擅入，在辕门外听令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
xú gài gǎo sù jìn yíng bài dǎo zài dì qǐ yuē mò jiāng yǒu yì guī zhōu wú nài zuǒ yòu guān jiāng bù cóng zhì jī xíng jīng lǚ huò zuì lì nà kuǎn yǐ chí sǐ zuì sǐ zuì
”徐盖缟素进营，拜倒在地，启曰：“末将有意归周，无奈左右官将不从，致羁行旌，屡获罪戾，纳款已迟，死罪，死罪！
wàng yuán shuài hǎi yòu
望元帅海宥。
zi yá yuē xú jiāng jūn jì zhī tiān mìng guī zhōu yì bù wéi chí hé zuì zhī yǒu
”子牙曰：“徐将军既知天命归周，亦不为迟，何罪之有？
máng lìng qǐng qǐ
”忙令请起。
xú gài xiè guò qǐng zi yá jìn guān ān fǔ jūn mín
徐盖谢过，请子牙进关安抚军民。
zi yá chuán lìng cuī rén mǎ jìn guān
子牙传令：“催人马进关。
zi yá shēng yín ān diàn yī miàn yíng qǐng wǔ wáng yī miàn qīng zhā hù kǒu kù cáng
”子牙升银安殿，一面迎请武王，一面清查户口、库藏。
cì rì wǔ wáng jià jìn jiè pái guān
次日，武王驾进界牌关。
zhòng jiàng yíng jiē wǔ wáng shàng yín ān diàn cān yè bì wáng yuē xiāng fù láo xīn yuǎn zhēng shǐ gū bù dé yǔ xiāng fù gòng xiǎng shēng píng gū xīn bù ān
众将迎接武王上银安殿，参谒毕，王曰：“相父劳心远征，使孤不得与相父共享升平，孤心不安。
zi yá yuē lǎo chén yǐ tiān xià zhū hóu wéi zhòng mín zuò shuǐ huǒ zhī zhōng gù bù gǎn nì tiān yǐ tú ān lè
”子牙曰：“老臣以天下诸侯为重，民坐水火之中，故不敢逆天以图安乐。
zi yá lǐng xú gài bài jiàn wǔ wáng wǔ wáng yuē xú jiāng jūn xiàn guān yǒu gōng mìng shè yàn kào shǎng sān jūn
”子牙领徐盖拜见武王，武王曰：“徐将军献关有功，命设宴犒赏三军。
yī xiāo yǐ guò
”一宵已过。
cì rì zi yá chuán lìng qǐ bīng qián qǔ chuān yún guān
次日，子牙传令：“起兵前取穿云关。
fàng pào qǐ chéng sān jūn ne hǎn bù guò bā shí lǐ yī guān qián shào tàn mǎ bào rù zhōng jūn qián jūn yǐ dǐ chuān yún guān xià
”放炮起程，三军呐喊，不过八十里一关，前哨探马报入中军：“前军已抵穿云关下。
zi yá chuán lìng fàng pào ān yíng
”子牙传令：“放炮安营。
zhèng shì
”正是：
zhàn jiàng dōng zhēng rú měng hǔ yíng qián xiǎo xiào shì huan láng
战将东征如猛虎，营前小校似欢狼。
huà shuō chuān yún guān zhǔ jiàng xú fāng nǎi shì xú gài xiōng dì
话说穿云关主将徐芳乃是徐盖兄弟。
xú fāng wén zhī xiōng zhǎng guī zhōu zhǐ jí de sān shī shén bào tiào kǒu bí nèi shēng yān dà mà pǐ fū bù gù fù mǔ qī zǐ shī shēn fǎn pàn gǒu tú jué wèi yí chòu wàn nián
徐芳闻知兄长归周，只急得三尸神暴跳，口鼻内生烟，大骂：“匹夫不顾父母妻子，失身反叛，苟图爵位，遗臭万年！
máng diǎn jù jiāng gǔ
”忙点聚将鼓。
zhòng jiāng jù shàng diàn cān yè
众将俱上殿参谒。
xú fāng yuē bù xìng wú xiōng wàng qīn bèi jūn gǒu tú fù guì xiàn le guān ài yǐ xiáng pàn chén
徐芳曰：“不幸吾兄忘亲背君，苟图富贵，献了关隘，已降叛臣。
dàn wǒ yī mén nán miǎn lù shēn zhī zuì
但我一门难免戮身之罪。
wèi jīn zhī jì bì jǐn qín zéi chén yǐ shú qián zuì fāng kě
为今之计，必尽擒贼臣，以赎前罪方可。
zhī jiàn xiān xíng guān lóng ān jí yuē zhǔ jiàng fàng xīn dài mò jiāng xiān ná tā jǐ yuán zéi jiāng jiě wǎng cháo gē qǐng zuì rán hòu sì qín qú kuí yǐ shú qián qiān yǐ xiǎn zhōng jìn
”只见先行官龙安吉曰：“主将放心，待末将先拿他几员贼将解往朝歌请罪，然后俟擒渠魁，以赎前愆，以显忠荩；
zé zhǔ jiàng mǎn mén liáng juàn zì rán wú shì yǐ
则主将满门良眷自然无事矣。
xú fāng yuē cǐ yán zhèng hé wú yì
”徐芳曰：“此言正合吾意。
zhǐ yuàn xiān xíng yǔ zhū jiāng xié lì tóng xīn yǐ jiǎo pàn nì shàng bào zhǔ ēn shì wú zhī yuàn yě qí tā yì fēi suǒ gù jì
只愿先行与诸将协力同心，以剿叛逆，上报主恩，是吾之愿也，其它亦非所顾忌。
zhòng jiāng shāng yì
”众将商议。
bù biǎo
不表。
qiě shuō cì rì zi yá shēng zhàng wèn yuē shuí qǔ chuān yún guān qù zǒu yī zāo
且说次日，子牙升帐，问曰：“谁取穿云关去走一遭？
xú gài yīng shēng yuē qǐ yuán shuài chuān yún guān zhǔ jiàng nǎi shì mò jiāng zhī dì bù yòng zhāng gōng zhǐ jiàn mò jiāng shuō shè dì guī zhōu yǐ wéi jìn shēn zhī zī
”徐盖应声曰：“启元帅：穿云关主将乃是末将之弟，不用张弓只箭，末将说舍弟归周，以为进身之资。
zi yá dà xǐ yuē jiāng jūn ruò kěn rú cǐ zhēn wèi bu shi zhī qí gōng qǐ zhǐ jìn shēn ér yǐ
”子牙大喜曰：“将军若肯如此，真为不世之奇功，岂止进身而已！
xú gài shang mǎ zhì guān xià dà hū yuē zuǒ yòu kāi guān
”徐盖上马至关下，大呼曰：“左右，开关！
shǒu guān jūn zú bù gǎn shàn zì kāi guān máng bào rù shuài fǔ qǐ zhǔ shuài yǒu dà lǎo yé zài guān xià jiào guān
”守关军卒不敢擅自开关，忙报入帅府：“启主帅：有大老爷在关下叫关。
xú fāng dà xǐ kuài lìng kāi guān qǐng lái
”徐芳大喜：“快令开关，请来。
bǎ guān jūn shì qù le
”把关军士去了。
xú fāng fēn fù zuǒ yòu mái fú dāo fǔ shǒu liǎng páng cì hou
徐芳吩咐左右：“埋伏刀斧手，两旁伺候。
bù yī shí zuǒ yòu kāi guān
”不一时，左右开关。
xú gài bù zhī qīn dì yǒu xīn ná tā xú gài jìn guān lái zhì fǔ qián xià mǎ jìng zhì diàn qián
徐盖不知亲弟有心拿他，徐盖进关，来至府前下马，径至殿前。
xú fāng yě bù dòng shēn wèn yuē lái zhě hé rén
徐芳也不动身，问曰：“来者何人？
xú gài dà xiào yuē xián dì hé wéi jiàn wǒ zhì cǐ ér yóu rán ruò bù zhī yě
”徐盖大笑曰：“贤弟何为见我至此，而犹然若不知也？
xú fāng dà hē yī shēng mìng zuǒ yòu ná le
”徐芳大喝一声，命：“左右，拿了！
liǎng biān pǎo chū dāo fǔ shǒu jiāng xú gài ná xià bǎng le
”两边跑出刀斧手，将徐盖拿下绑了。
xú fāng yuē rǔ mò zǔ zōng pǐ fū
徐芳曰：“辱没祖宗匹夫！
nǐ jiàng fǎn zéi yě bù gù jiā juàn zāo yāng
你降反贼，也不顾家眷遭殃。
jīn rì nǐ zì lái zhì cǐ zhèng shì zǔ zōng yǒu líng bù lìng mǎn mén shòu tú lù yě
今日你自来至此，正是祖宗有灵，不令满门受屠戮也！
xú gài dà mà yuē nǐ zhè bu zhī tiān shí de pǐ fū
”徐盖大骂曰：“你这不知天时的匹夫！
tiān xià jǐn yǐ guī zhōu zhòu wáng wáng zài dàn xī hé kuàng nǐ zhè dàn wán zhī dì gǎn kàng jù diào mín fá zuì zhī shī
天下尽已归周，纣王亡在旦夕，何况你这弹丸之地，敢抗拒吊民伐罪之师！
nǐ yào zuò zhōng chén nǐ bǐ sū hù huáng fēi hǔ rú hé
你要做忠臣，你比苏护、黄飞虎如何？
hóng jǐn shān jiǔ gōng hé rú
洪锦、邓九公何如？
wǒ jīn bèi nǐ suǒ qín sǐ gù wú zú xī
我今被你所擒，死固无足惜；
dàn bù zhī hé rén qín nǐ yǐ xiè wú fèn yě
但不知何人擒你，以泄吾忿也！
xú fāng chuán lìng bǎ zhè nì mìng de pǐ fū qiě jiān hòu sì ná le zhōu wǔ jiāng shàng yī qí jiě wǎng cháo gē zhèng zuì
”徐芳传令：“把这逆命的匹夫且监候，俟拿了周武、姜尚，一齐解往朝歌正罪。
zuǒ yòu jiāng xú gài jiān le
”左右将徐盖监了。
xú fāng wèn shuí wèi guó tǎo tóu zhèn zǒu yī zāo
徐芳问：“谁为国讨头阵走一遭？
yī jiāng yīng shēng ér chū nǎi zhèng yìn xiān xíng guān shén yān jiāng jūn mǎ zhōng yuàn wǎng
”一将应声而出，乃正印先行官神烟将军马忠愿往。
xú fāng xǔ zhī
徐芳许之。
mǎ zhōng lǐng lìng kāi guān pào shēng xiǎng chù shā zhì zhōu yíng
马忠领令开关，炮声响处，杀至周营。
bào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài chuān yún guān yǒu jiāng nuò zhàn
报马报入中军：“启元帅：穿云关有将搦战。
zi yá yuē xú gài xiū yǐ
”子牙曰：“徐盖休矣！
máng lìng nǎ zhà qù qǔ guān jiù tàn xú gài xiāo xī
”忙令哪咤去取关，就探徐盖消息。
nǎ zhà lǐng lìng shàng le fēng huǒ lún chū de yíng lái jiàn mǎ zhōng jīn jiǎ hóng páo wēi fēng lǐn lǐn
哪咤领令，上了风火轮，出得营来，见马忠金甲红袍，威风凛凛。
nǎ zhà zǒu zhì jūn qián mǎ zhōng yuē lái zhě mò fēi nǎ zhà fǒu
哪咤走至军前，马忠曰：“来者莫非哪咤否？
nǎ zhà yuē rán yě
”哪咤曰：“然也。
nǐ jì zhī wǒ wèi hé bù dǎo gē nà xiáng
你既知我，为何不倒戈纳降？
mǎ zhōng dà nù yuē wú zhī pǐ fū
”马忠大怒曰：“无知匹夫！
nǐ děng wàng zì chēng wáng nì tiān fǎn pàn bù shǒu chén jié qīn wáng jiāng tǔ zuì zài bù shè
你等妄自称王，逆天反叛，不守臣节，侵王疆土，罪在不赦。
bù rì ná zhù nǐ děng fěn gǔ suì shēn
不日拿住你等，粉骨碎身；
shàng zì bù zhī yóu qiě qiǎo yán ráo shé
尚自不知，犹且巧言饶舌！
nǎ zhà xiào yuē wǒ kàn nǐ děng hǎo yī sì tǔ wā fǔ shǔ qǐng kè biàn wèi jī fěn hé zú yǔ yán
”哪咤笑曰：“我看你等好一似土蛙、腐鼠，顷刻便为齑粉，何足与言！
mǎ zhōng nù qǐ yáo shǒu zhòng qiāng fēi lái zhí qǔ
”马忠怒起，摇手中枪，飞来直取。
nǎ zhà de qiāng shǎn zhuó guāng míng
哪咤的枪闪灼光明。
lún mǎ xiāng jiāo shuāng qiāng bìng jǔ shā zhì chuān yún guān xià
轮马相交，双枪并举，杀至穿云关下。
zhèng shì
正是：
mǎ zhōng shén yān wú dí shǒu zhǐ kǒng nǎ zhà dào dé gāo
马忠神烟无敌手，只恐哪咤道德高。
mǎ zhōng zhī nǎ zhà shì dào dé zhī shì shǒu duàn gāo qiáng zì sī wǒ ruò bù xiān xià shǒu kǒng tā xiān nòng shǒu jiǎo què shì bù měi
马忠知哪咤是道德之士，手段高强，自思：“我若不先下手，恐他先弄手脚，却是不美。
mǎ zhōng bǎ kǒu yī zhāng zhī jiàn yī dào hēi yān pēn chū lián rén dài mǎ dōu bú jiàn le
”马忠把口一张，只见一道黑烟喷出，连人带马都不见了。
nǎ zhà jiàn mǎ zhōng hēi yān pēn chū kǒu mí zhu yí kuài máng jiāng fēng huǒ lún dēng qǐ bǎ shēn zi yī yáo xiàn chū bā bì sān tóu
哪咤见马忠黑烟喷出口，迷住一块，忙将风火轮登起，把身子一摇，现出八臂三头。
lán liǎn liáo yá qǐ zài kōng zhōng
蓝脸獠牙，起在空中。
mǎ zhōng zài yān lǐ kàn bú jiàn nǎ zhà jí shōu shén yān zhèng yù huí mǎ zhǐ tīng de nǎ zhà dà jiào mǎ zhōng xiū zǒu
马忠在烟里看不见哪咤，急收神烟，正欲回马，只听得哪咤大叫：“马忠休走！
wú lái le
吾来了！
mǎ zhōng tái tóu jiàn nǎ zhà sān tóu bā bì lán miàn liáo yá zài kōng zhōng gǎn lái mǎ zhōng háo de hún bù fù tǐ bō mǎ jiù zǒu
”马忠抬头，见哪咤三头八臂，蓝面獠牙，在空中赶来，马忠諕得魂不附体，拨马就走。
nǎ zhà máng jiāng jiǔ lóng shén huǒ zhào pāo lái zhào zhù mǎ zhōng fù bǎ shǒu yī pāi zhào lǐ xiàn chū jiǔ tiáo huǒ lóng wéi rào shà shí jiān mǎ zhōng huà wéi huī jìn
哪咤忙将九龙神火罩抛来，罩住马忠，复把手一拍，罩里现出九条火龙围绕，霎时间，马忠化为灰烬。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng
怎见得，有诗为证：
gàn yuán xuán miào shòu lái zhēn mì yǒu líng fú fǎ gèng shén
干元玄妙授来真，秘有灵符法更神。
huǒ zǎo qióng jiāng yuán zì yì mǎ zhōng yīng de huà wēi chén
火枣琼浆原自异，马忠应得化微尘。
huà shuō nǎ zhà shāo sǐ mǎ zhōng shōu le shén huǒ zhào dé shèng huí yíng lái jiàn zi yá bèi yán shāo sǐ mǎ zhōng yī shì
话说哪咤烧死马忠，收了神火罩，得胜回营，来见子牙，备言烧死马忠一事。
zi yá dà xǐ qìng gōng
子牙大喜，庆功。
bù biǎo
不表。
zhī jiàn bào mǎ bào rù guān zhōng qǐ zhǔ shuài mǎ zhōng bèi nǎ zhà shāo sǐ
只见报马报入关中：“启主帅：马忠被哪咤烧死。
xú fāng dà nù
”徐芳大怒。
páng biān zhuǎn guò lóng ān jí yuē mǎ zhōng bù zhī qiǎn shēn zì shì yī kǒu shén yān gù yǒu cǐ bài
旁边转过龙安吉曰：“马忠不知浅深，自恃一口神烟，故有此败。
dài mò jiāng míng rì chéng gōng ná jǐ yuán fǎn jiāng jiě wǎng cháo gē qǐng zuì
待末将明日成功，拿几员反将，解往朝歌请罪。
cì rì lóng ān jí shàng mǎ chū guān qián lái nuò zhàn
”次日，龙安吉上马出关，前来搦战。
shào mǎ bào rù zhōng jūn
哨马报入中军。
zi yá wèn shuí rén chū mǎ
子牙问：“谁人出马？
zhī jiàn wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ shàng zhàng yuē mò jiāng yuàn wǎng
”只见武成王黄飞虎上帐曰：“末将愿往。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
huáng fēi hǔ shàng le wǔ sè shén niú tí qiāng chū yíng
黄飞虎上了五色神牛，提枪出营。
lóng ān jí jiàn yī yuán zhōu jiāng zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng
龙安吉见一员周将，──怎见得，有诗为证：
guàn zhàn néng zhēng qì gèng yáng yīng xióng měng liè xìng jiān qiáng
惯战能争气更扬，英雄猛烈性坚强。
zhōng xīn bù gǎi guī zhōu zhǔ tiě miàn wú huí qì zhòu wáng
忠心不改归周主，铁面无回弃纣王。
qīng shǐ míng biāo zhēn yì shì dān tái xiàng liè shì chún liáng
青史名标真义士，丹台像列是纯良。
zhì jīn fá zhòu chēng yí jì liú de shēng míng wàn gǔ xiāng
至今伐纣称遗迹，留得声名万古香。
lóng ān jí dà hū yuē lái zhě hé rén
龙安吉大呼曰：“来者何人？
fēi hǔ yuē wú nǎi wǔ chéng wáng shì yě
”飞虎曰：“吾乃武成王是也。
lóng ān jí yuē nǐ jiù shì huáng fēi hǔ
”龙安吉曰：“你就是黄飞虎？
fǎn pàn chéng tāng niàng huò zhī gēn jīn rì zhèng yào qín nǐ
反叛成汤，酿祸之根，今日正要擒你！
cuī kāi mǎ yáo shǒu zhōng fǔ lái qǔ
”催开马摇手中斧来取。
huáng fēi hǔ shǒu zhòng qiāng jí jià máng yíng
黄飞虎手中枪急架忙迎。
èr jiàng xiàng jiāo qiāng fǔ bìng jǔ dà zhàn wǔ shí yú hé
二将相交，枪斧并举，大战五十余合。
èr jiāng zhēn shì qí féng dí shǒu jiāng yù zuò jiā
二将真是“棋逢敌手，将遇作家”。
lóng ān jí jiàn huáng fēi hǔ de qiāng fǎ háo wú shèn lòu xīn bù àn sī mò yǔ tā mài nòng jīng shén
龙安吉见黄飞虎的枪法毫无渗漏，心不暗思：“莫与他卖弄精神。
bǎ qiāng yī tiāo jǐn náng zhōng qǔ chū yī wù wàng kōng zhōng yī diū zhǐ tīng de yǒu dīng dāng zhī shēng lóng ān jí yuē huáng fēi hǔ kàn wú bǎo bèi lái yě
”把枪一挑，锦囊中取出一物，望空中一丢，只听得有叮当之声，龙安吉曰：“黄飞虎，看吾宝贝来也！
huáng fēi hǔ bù zhī hé wù tái tóu yī kàn zǎo yǐ diē xià ān qiāo
”黄飞虎不知何物，抬头一看，早已跌下鞍鞒。
guān nèi rén mǎ ne yī shēng hǎn jiāng huáng fēi hǔ shēng qín huó zhuō shéng chán suǒ bǎng ná jìn chuān yún guān qù le
关内人马呐一声喊，将黄飞虎生擒活捉，绳缠索绑，拿进穿云关去了。
bào mǎ bào rù zhōng jūn huáng fēi hǔ bèi qín
报马报入中军：“黄飞虎被擒。
zi yá dà jīng yuē shì zěn me yàng ná le qù de
”子牙大惊曰：“是怎么样拿了去的？
lüě zhèn guān huí yuē zhèng zhàn zhī jiān zhī jiàn lóng ān jí diū qǐ yī quān zài kōng zhōng yǒu dīng dāng zhī shēng huáng jiāng jūn biàn diē xià zuò qí yīn cǐ bèi qín
”掠阵官回曰：“正战之间，只见龙安吉丢起一圈在空中，有叮当之声，黄将军便跌下坐骑，因此被擒。
zi yá tīng shuō bú yuè cǐ yòu shì zuǒ dào zhī shù
”子牙听说不悦：“此又是左道之术！
qiě shuō lóng ān jí jiāng huáng fēi hǔ ná jìn chuān yún guān lái jiàn xú fāng huáng fēi hǔ zhàn lì yán yuē wú bèi xié shù ná lái yīng yǐ yī sǐ bào guó ēn yě
且说龙安吉将黄飞虎拿进穿云关来见徐芳，黄飞虎站立言曰：“吾被邪术拿来，应以一死报国恩也。
xú fāng mà yuē zhēn shì pǐ fū
”徐芳骂曰：“真是匹夫！
shě gù zhǔ ér tóu fǎn pàn jīn fǎn shuō yù bào guó ēn hé qí diān dǎo yé
舍故主而投反叛，今反说‘欲报国恩’，何其颠倒耶！
qiě jiān zài jiān zhōng
且监在监中。
xú gài jiàn huáng fēi hǔ lái zhì máng wèi yuē bù cái è dì bù shí tiān shí shì yǐ xié shù bù yì jiāng jūn yì zāo cǐ luó wǎng zhī ě
”徐盖见黄飞虎来至，忙慰曰：“不才恶弟，不识天时，恃倚邪术，不意将军亦遭此罗网之厄。
huáng fēi hǔ diǎn tóu wú yǔ wéi yǒu zī jiē ér yǐ
”黄飞虎点头无语，惟有咨嗟而已。
huà shuō xú fāng zhì jiǔ yǔ lóng ān jí hè gōng
话说徐芳治酒，与龙安吉贺功。
cì rì yòu zhì zhōu yíng nuò zhàn
次日又至周营搦战。
zi yá wèn shuí gǎn chū mǎ
子牙问：“谁敢出马？
zhī jiàn hóng jǐn chū mǎ lái zhì zhèn qián kàn jiàn shì lóng ān jí lóng ān jí céng zài hóng jǐn zhàng xià wèi piān jiàng hóng jǐn yuē lóng ān jí nǐ jīn jiàn gù zhǔ wèi hé bù xià mǎ nà xiáng shàng gǎn zhī wú yé
”只见洪锦出马，来至阵前，看见是龙安吉，──龙安吉曾在洪锦帐下为偏将──洪锦曰：“龙安吉，你今见故主，为何不下马纳降，尚敢支吾耶？
lóng ān jí xiào yuē fǎn jiāng hóng jǐn hé de duō yán
”龙安吉笑曰：“反将洪锦，何得多言！
wǒ zhèng yù ná nǐ děng jiě jìn cháo gē yǐ zhèng guó fǎ ěr hé bù zhī jìn tuì shàng gǎn qiǎo yán yě
我正欲拿你等，解进朝歌，以正国法，尔何不知进退，尚敢巧言也。
fā mǎ jiù shā dāo fǔ bìng jǔ
”发马就杀，刀斧并举。
lóng ān jí jì qǐ yī quān qǐ zài kōng zhōng
龙安吉祭起一圈，起在空中。
bù zhī cǐ quān liǎng gè zuǒ yòu fān fù rú tài jí yì bān kòu jiù yīn yáng lián huán shuāng suǒ cǐ quān míng yuē sì zhī sū
不知此圈两个，左右翻覆，如太极一般，扣就阴阳连环双锁，此圈名曰“四肢酥”。
cǐ bǎo yǒu dīng dāng zhī shēng ěr tīng yǎn jiàn hún shēn sì zhī gǔ jiě jīn sū shǒu zú qí ruǎn
此宝有叮当之声，耳听眼见，浑身四肢，骨解筋酥，手足齐软。
dāng shí hóng jǐn tīng jiàn kōng zhōng xiǎng tái tóu yī kàn biàn zuò bú zhù ān qiāo diē xià mǎ lái yòu bèi lóng ān jí ná le jìn guān
当时洪锦听见空中响，抬头一看，便坐不住鞍鞒，跌下马来，又被龙安吉拿了进关。
hóng jǐn zì sī cǐ zéi xī zài wú zhàng xià wǒ jiù bù zhī tā yǒu zhè jiàn dōng xī wù xiàn pǐ fū zhī shǒu
洪锦自思：“此贼昔在吾帐下，我就不知他有这件东西，误陷匹夫之手！
zuǒ yòu jiāng hóng jǐn tuī zhì diàn qián lái jiàn xú fāng
”左右将洪锦推至殿前，来见徐芳。
xú fāng dà xǐ yuē hóng jǐn nǐ fèng mìng zhēng tǎo rú hé fǎn jiàng nì zéi
徐芳大喜曰：“洪锦，你奉命征讨，如何反降逆贼？
jīn rì jiāng hé miàn mù yòu jiàn shāng jūn yě
今日将何面目又见商君也！
hóng jǐn yuē tiān yì rú cǐ hé bì duō yán
”洪锦曰：“天意如此，何必多言！
wú suī bèi qín qí zhì bù qū yǒu sǐ ér yǐ
吾虽被擒，其志不屈，有死而已！
xú fāng chuán lìng qiě sòng xià jiān qù
”徐芳传令：“且送下监去。
huáng fēi hǔ jiàn hóng jǐn yě zhì jiān zhōng gè gè jiē tàn ér yǐ
”黄飞虎见洪锦也至监中，各各嗟叹而已。
zi yá yòu tīng de tàn mǎ bào jìn yíng lái yán hóng jǐn bèi qín zi yá xīn xià shí fēn bù lè
子牙又听得探马报进营来，言洪锦被擒，子牙心下十分不乐。
cì rì bào lóng ān jí yòu lái nuò zhàn
次日，报：“龙安吉又来搦战。
zi yá wèn shuí qù jiàn zhèn
”子牙问：“谁去见阵？
zhī jiàn nán gōng shì chū mǎ yǔ lóng ān jí zhàn yǒu shù hé bèi lóng ān jí réng yòng sì zhī sū ná jìn guān lái jiàn xú fāng
”只见南宫适出马，与龙安吉战有数合，被龙安吉仍用四肢酥拿进关来见徐芳。
xú fāng fēn fù yě sòng xià jiān zhōng
徐芳吩咐：“也送下监中。
zhī jiàn bào mǎ bào yǔ zi yá
只见报马报与子牙。
zi yá dà jīng
子牙大惊。
páng yǒu zhèng yìn xiān xíng nǎ zhà yán yuē zhè lóng ān jí shì hé děng yāo shù lián qín shù jiāng
旁有正印先行哪咤言曰：“这龙安吉是何等妖术，连擒数将；
dài mò jiāng jiàn zhèn biàn zhī duān dì
待末将见阵，便知端的。
bù zhī lóng ān jí xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
”不知龙安吉性命如何，且听下回分解。