yáng rèn xià shān pò wēn sī
杨任下山破瘟司
shī yuē
诗曰：
wēn huáng sǎn gài shǔ yá wū yì lì yán fú jǐn ruò tú
瘟癀伞盖属邪巫，疫疠阎浮尽若屠。
liè zhèn xiōng wán fēi yì pò zhe rén kuáng zào qǐ néng sū
列阵凶顽非易破，着人狂躁岂能苏。
xū yú piān rǎn jiā jiā jǐn qǐng kè chuán shī hù hù cú
须臾偏染家家尽，顷刻传尸户户殂。
zhǐ wèi zi yá zāi wèi mǎn chuān yún guān xià shòu qí qū
只为子牙灾未满，穿云关下受崎岖。
huà shuō nǎ zhà shàng le fēng huǒ lún qián lái guān xià nuò zhèn dà hū yuē zuǒ yòu de
话说哪咤上了风火轮，前来关下搦阵，大呼曰：“左右的！
chuán yǔ nǐ zhǔ jiàng jiào lóng ān jí chū lái jiàn wǒ
传与你主将，叫龙安吉出来见我！
xú fāng wén bào lìng lóng ān jí chū zhèn
”徐芳闻报，令龙安吉出阵。
lóng ān jí lǐng mìng chū de guān lái jiàn nǎ zhà zài fēng huǒ lún shàng xīn xià àn sī cǐ rén nǎi shì dào shù zhī shì bù rú xiān jì cǐ bǎo yì yú chéng gōng
龙安吉领命，出得关来，见哪咤在风火轮上，心下暗思：“此人乃是道术之士，不如先祭此宝，易于成功。
lóng ān jí zhì jūn qián wèn yuē lái zhě kě shì nǎ zhà me
”龙安吉至军前问曰：“来者可是哪咤么？
dào ba nǎ zhà wèi jí dā yìng jiù shì yī qiāng
”道罢，哪咤未及答应，就是一枪。
nǎ zhà de qiāng fù miàn xiāng yíng
哪咤的枪赴面相迎。
lún mǎ jiāo huán zhǐ yī hé lóng ān jí jiù jì sì zhī sū diū zài kōng zhōng dà jiào nǎ zhà
轮马交还，只一合，龙安吉就祭四肢酥丢在空中，大叫：“哪咤！
kàn wǒ bǎo bèi
看我宝贝！
nǎ zhà tái tóu kàn shí zhī jiàn yīn yáng kòu jiù rú tài jí huán yì bān yǒu dīng dāng zhī shēng
”哪咤抬头看时，只见阴阳扣就如太极环一般，有叮当之声。
lóng ān jí bù zhī nǎ zhà shì lián huā huà shēn yuán wú hún pò yān néng là xià lún lái
龙安吉不知哪咤是莲花化身，原无魂魄，焉能落下轮来。
shū rán cǐ quān luò zài dì xià
倏然此圈落在地下。
nǎ zhà jiàn quān là xià bù zhī qí gù
哪咤见圈落下，不知其故。
lóng ān jí dà jīng
龙安吉大惊。
zhèng shì
正是：
ān qiāo huāng huài lóng ān jí qǐ yì nǎ zhà fǎ bǎo lái
鞍鞒慌坏龙安吉，岂意哪咤法宝来。
huà shuō nǎ zhà yòu xiàn chū sān tóu bā bì jì qǐ qián kūn quān dà hū yuē nǐ de quān bù rú wǒ de yě hái nǐ yī quān
话说哪咤又现出三头八臂，祭起乾坤圈，大呼曰：“你的圈不如我的，也还你一圈！
lóng ān jí duǒ bù jí zhèng zhōng dǐng mén dǎ xià mǎ lái
”龙安吉躲不及，正中顶门，打下马来。
nǎ zhà fù jiā shàng yī qiāng jié guǒ le xìng mìng
哪咤复加上一枪，结果了性命。
nǎ zhà xiāo le shǒu jí jìn yíng lái jiàn zi yá qǔ le lóng ān jí shǒu jí
哪咤枭了首级，进营来见子牙：“取了龙安吉首级。
zi yá dà xǐ
”子牙大喜。
qiě shuō bào mǎ bào zhī xú fāng xú fāng dà jīng
且说报马报知徐芳，徐芳大惊。
zhī jiàn zuǒ yòu wú jiāng cháo tíng yòu bù diǎn guān lái xié shǒu zhǐ de fāng yì zhēn yī rén ér yǐ rú zhī nai hé
只见左右无将，朝廷又不点官来协守，止得方义真一人而已，──“如之奈何？
máng xiū běn qiǎn guān jī fù zhāo gē
”忙修本遣官，赍赴朝歌。
bù biǎo
不表。
hū jiàn zuǒ yòu lái bào fǔ qián yǒu yī dào rén yào jiàn lǎo ye
忽见左右来报：“府前有一道人要见老爷。
xú fāng máng chuán lìng qǐng lái
”徐芳忙传令：“请来。
shǎo shí jiàn yī dào rén sān zhī yǎn miàn rú lán diàn chì fā liáo yá jìng jìn fǔ lái
”少时，见一道人，三只眼，面如蓝靛，赤发獠牙，径进府来。
xú fāng jiàng jiē yíng jiē qǐng shàng diàn yǔ dào rén dǎ jī shǒu xú fāng zūn dào rén shàng zuò
徐芳降阶迎接，请上殿，与道人打稽首，徐芳尊道人上坐。
xú fāng wèn yuē lǎo shī shì nà zuò míng shān
徐芳问曰：“老师是那座名山？
hé chǔ dòng fǔ
何处洞府？
dào rén yuē pín dào nǎi jiǔ lóng dǎo liàn qì shì xìng lǚ míng yuè
”道人曰：“贫道乃九龙岛炼气士，姓吕，名岳。
wú yǔ jiāng shàng yǒu bu shi zhī chóu jīn tè lái zhì cǐ jiè jiāng jūn zhī bīng yǐ fù xī rì zhī chóu
吾与姜尚有不世之仇，今特来至此，借将军之兵，以复昔日之仇。
xú fāng dà xǐ chéng tāng hóng fú qí tiān yòu yǒu gāo rén lái zhù
”徐芳大喜：“成汤洪福齐天，又有高人来助！
zhì jiǔ xiāng dài
”治酒相待。
yī xiǔ wǎn jǐng bù tí
一宿晚景不提。
què shuō cì rì lǚ yuè chū guān zhì yíng qián qǐng zi yá dá huà
却说次日，吕岳出关至营前，请子牙答话。
bào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài yǒu yī dào rén qǐng yuán shuài dá huà
报马报入中军：“启元帅：有一道人请元帅答话。
zi yá bù zhī shì lǚ yuè fēn fù diǎn pào chū yíng
”子牙不知是吕岳，吩咐：“点炮出营。
lái zhì yíng qián kàn jiàn duì zhèn nǎi shì lǚ yuè bù jué kě xiào
”来至营前，看见对阵乃是吕岳，不觉可笑。
qǐ yì zi yá liǎng biān zhòng mén rén yī jiàn lǚ yuè rén rén qiè chǐ gè gè yǎo yá
岂意子牙两边众门人一见吕岳，人人切齿，个个咬牙。
zi yá yuē lǚ dào yǒu nǐ bù zhī jìn tuì shàng bù kuì yán
子牙曰：“吕道友，你不知进退，尚不愧颜！
dāng rì jì dé táo shēng ér qù jīn rì yòu wèi hé fù tóu sǐ de yě
当日既得逃生而去，今日又为何复投死地也。
lǚ yuè yuē wǒ jīn rì lái shí yě bù zhī shuí sǐ shuí huó
”吕岳曰：“我今日来时，也不知谁死谁活！
zhī jiàn léi zhèn zi dà hǒu yī shēng mà yuē bù zhī sǐ de pǐ fū
”只见雷震子大吼一声，骂曰：“不知死的匹夫！
wú lái le
吾来了！
zhǎn kāi èr chì fēi zài kōng zhōng
”展开二翅，飞在空中。
hǎo huáng jīn gùn jiā tóu dǎ lái
好黄金棍，夹头打来。
lǚ yuè shǒu zhōng jiàn jí jià máng yíng
吕岳手中剑急架忙迎。
jīn zhà bù xíng yòng shuāng jiàn pī tóu kǎn lái
金咤步行，用双剑劈头砍来。
mù zhà lì shēng dà mà po dào
木咤厉声大骂：“泼道！
bú yào zǒu
不要走！
yě chī wú yī jiàn
也吃吾一剑！
lǐ jìng wéi hù nǎ zhà zhòng mén rén yī qí yōng shàng qián lái jiāng lǚ yuè kùn zài gāi xīn
”李靖、韦护、哪咤众门人一齐拥上前来，将吕岳困在垓心。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
shā qì mí kōng tòu jiǔ zhòng yī gān shén shèng chěng yīng xióng
杀气迷空透九重，一干神圣逞英雄。
zhè chǎng dà zhàn jīng tiān dì hǎi fèi jiāng fān shì gèng xiōng
这场大战惊天地，海沸江翻势更凶。
huà shuō zhòng mén rén wéi zhù le lǚ yuè lǚ yuè xiàn chū sān shǒu liù bì jì qǐ liè wēn yìn bǎ léi zhèn zi dǎ jiāng xià lái
话说众门人围住了吕岳，吕岳现出三首六臂，祭起列瘟印，把雷震子打将下来。
zhòng mén rén qí dòng shǒu jiù huí
众门人齐动手救回。
zi yá bǎ dǎ shén biān jì qǐ kōng zhōng zhèng zhōng lǚ yuè hòu bèi dǎ de sān mèi zhēn huǒ bèng chū bài huí chuān yún guān lái
子牙把打神鞭祭起空中，正中吕岳后背，打得三昧真火迸出，败回穿云关来。
lǚ yuè jìn guān xú fāng jiē zhù ān wèi yuē lǎo shī jīn rì huì zhàn qí shí lì hài
吕岳进关，徐芳接住，安慰曰：“老师，今日会战，其实利害。
lǚ yuè yuē jīn rì chū qù zǎo le děng wú yī dào you lái zài chū qù biàn kě chéng gōng
”吕岳曰：“今日出去早了，等吾一道友来，再出去，便可成功。
huà shuō zi yá jìn yíng jiàn léi zhèn zi zhe shāng xīn xià yòu yǒu xiē bú yuè
”话说子牙进营，见雷震子着伤，心下又有些不悦。
qiě zì bù tí
且自不题。
zhī jiàn lǚ yuè zài guān shàng yī lián zhù le jǐ rì
只见吕岳在关上，一连住了几日。
bù yī rì lái le yī wèi dào zhě zhì fǔ qián duì jūn zhèng guān yuē nǐ yǔ zhǔ jiàng shuō yǒu yī dào rén qiú jiàn
不一日，来了一位道者，至府前对军政官曰：“你与主将说，有一道人求见。
jūn zhèng guān bào rù lǚ yuè yuē qǐng lái
”军政官报入，吕岳曰：“请来。
shǎo shí yī dào rén jìn fǔ yǔ lǚ yuè dǎ le qǐ shǒu yǔ xú fāng xíng lǐ zuò xia
”少时，一道人进府，与吕岳打了稽首，与徐芳行礼坐下。
xú fāng wèn lǚ yuè yuē cǐ wèi lǎo shī gāo xìng dà míng
徐芳问吕岳曰：“此位老师高姓大名？
lǚ yuè yuē cǐ shì wú dì chén gēng jīn rì tè lái zhù nǐ gòng pò zi yá bìng qín wǔ wáng
”吕岳曰：“此是吾弟陈庚，今日特来助你，共破子牙，并擒武王。
xú fāng chēng xiè bù jìn máng zhì jiǔ kuǎn dài
”徐芳称谢不尽，忙治酒款待。
lǚ yuè wèn chén gēng yuē xián dì qián rì suǒ liàn de nà jiàn bǎo bèi kě zēng wán fǒu
吕岳问陈庚曰：“贤弟前日所炼的那件宝贝，可曾完否？
chén gēng dá yuē wèi děng cǐ bǎo wán le fāng cái gǎn lái suǒ yǐ lái chí
”陈庚答曰：“为等此宝完了，方才赶来，所以来迟；
míng rì kě yǐ huì jiāng shàng ěr
明日可以会姜尚耳。
zhèng shì
”正是：
liàn jiù qí zhēn xíng dà è shéi zhī hǎi nèi yǒu gāo míng
炼就奇珍行大恶，谁知海内有高明。
yī xiǔ wǎn jǐng wú cí
一宿晚景无词。
zhǐ zhì cì rì lǚ yuè mìng xú fāng xuǎn sān qiān rén mǎ chū guān lái huì zi yá xú fāng qīn zì lüě zhèn
只至次日，吕岳命徐芳选三千人马，出关来会子牙，徐芳亲自掠阵。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zi yá shēng zhàng yǔ zhòng mén rén yuē jīn rì lǚ yuè yòu lái zǔ wú zhī bīng nǐ men gè yào zǐ xì
且说子牙升帐，与众门人曰：“今日吕岳又来阻吾之兵，你们各要仔细。
zhèng yì jiān zuǒ yòu lái bào yáng jiǎn yuán mén děng lìng
”正议间，左右来报：“杨戬辕门等令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
yáng jiǎn lái zhì zhàng qián xíng lǐ bì yán yuē fèng mìng cuī liáng wú wù
”杨戬来至帐前行礼毕，言曰：“奉命催粮无误。
zi yá yuē rú jīn lǚ yuè yòu lái zǔ zhù chuān yún guān
”子牙曰：“如今吕岳又来阻住穿云关。
yáng jiǎn yuē lǚ yuè nǎi shì shī jī zhī shì hé gǎn yòu zǔ xíng jīng
”杨戬曰：“吕岳乃是失机之士，何敢又阻行旌？
huà yóu wèi liǎo zhī jiàn jūn zhèng guān lái bào lǚ yuè huì zhàn
”话犹未了，只见军政官来报：“吕岳会战。
zi yá máng chuán lìng chū yíng shuài lǐng zhòng jiāng yǔ zhū mén rén suí zi yá lái zhì yíng qián
”子牙忙传令出营，率领众将，与诸门人随子牙来至营前。
lǚ yuè yuē jiāng zǐ yá wú yǔ nǐ yǒu shì bù liǎng lì zhī chóu
吕岳曰：“姜子牙，吾与你有势不两立之仇！
ruò lùn liǎng jiào zuò wéi mò fēi rú cǐ qiě nǐ xì yuán shǐ mén xià dào dé zhī shì
若论两教作为，莫非如此，且你系元始门下道德之士。
wú yǒu yī zhèn bǎi yǔ nǐ kàn dàn nǐ rèn de wú biàn bǎo zhōu fá zhòu
吾有一阵，摆与你看，但你认得，吾便保周伐纣；
ruò shì rèn bù dé wǒ yǔ nǐ lì jiàn gāo dī
若是认不得，我与你立见高低。
zi yá yuē dào yǒu nǐ hé bù zì shǒu qīng jìng wǎng wǎng yào zuò cǐ yè zhàng shén fēi dào zhě suǒ wéi
”子牙曰：“道友，你何不自守清净，往往要作此业障，甚非道者所为。
nǐ jì bǎi zhèn qǐng bǎi lái wǒ kàn
你既摆阵，请摆来我看。
lǚ yuè tóng chén gēng jìn zhèn yǒu bàn ge shí chén bǎi chéng yī zhèn
”吕岳同陈庚进阵，有半个时辰，摆成一阵；
fù zhì jūn qián dà hū yuē jiāng zǐ yá qǐng kàn wú zhèn
复至军前，大呼曰：“姜子牙请看吾阵！
zi yá tóng nǎ zhà yáng jiǎn wéi hù lǐ jìng shàng qián lái
”子牙同哪咤、杨戬、韦护、李靖上前来。
yáng jiǎn yuē lǚ dào cháng wú děng kàn zhèn bù kě fā àn qì shāng rén
杨戬曰：“吕道长，吾等看阵，不可发暗器伤人。
lǚ yuè yuē ěr nǎi xiǎo bèi zhī yán
”吕岳曰：“尔乃小辈之言。
wǒ zì yòng táng táng zhī zhèn zhèng zhèng zhī qí qǐ yǒu yòng àn qì shāng nǐ zhī lǐ
我自用堂堂之阵，正正之旗，岂有用暗器伤你之理！
zi yá tóng zhòng rén wǎng qián hòu kàn le yī biàn hún rán yī zhèn yòu wú zì jì rú hé rèn de
”子牙同众人往前后看了一遍，浑然一阵，又无字迹，如何认得。
zi yá xīn zhōng jiāo zào cǐ bì shì bù kě gōng fá zhī zhèn yòu shì zuǒ dào zhī shù
子牙心中焦躁：“此必是不可攻伐之阵，又是左道之术。
zi yá hū rán xiǎng qǐ yuán shǐ sì jié jiè pái guān xià yù zhū xian chuān yún guān dǐ shòu wēn huáng
”子牙忽然想起元始四偈：“界牌关下遇诛仙，穿云关底受瘟癀。
cǐ mò fēi shì wēn huáng zhèn
”“此莫非是瘟癀阵？
nǎi duì yáng jiǎn yuē cǐ zhèng yīng wú shī yuán shǐ zhī yán mò fēi shì wēn huáng zhèn me
”乃对杨戬曰：“此正应吾师元始之言，莫非是瘟癀阵么？
yáng jiǎn yuē dài dì zǐ duì tā shuō
”杨戬曰：“待弟子对他说。
èr rén shāng yì tíng dāng huí zhì jūn qián
”二人商议停当，回至军前。
lǚ yuè yuē zi yá gōng shi cǐ zhèn fǒu
吕岳曰：“子牙公识此阵否？
yáng jiǎn dá yuē lǚ dào cháng cǐ nǎi xiǎo shù ěr hé zú wéi qí
”杨戬答曰：“吕道长，此乃小术耳，何足为奇！
lǚ yuè yuē cǐ zhèn hé míng
”吕岳曰：“此阵何名？
yáng jiǎn xiào yuē cǐ nǎi wēn huáng zhèn
”杨戬笑曰：“此乃瘟癀阵。
nǐ hái bù céng bǎi quán
你还不曾摆全；
sì bǎi quán le wú zài lái pò nǐ de
俟摆全了，吾再来破你的。
lǚ yuè wén yáng jiǎn zhī yán rú shí tóu dà hǎi bàn shǎng wú yán
”吕岳闻杨戬之言，如石投大海，半晌无言。
zhèng shì
正是：
lú zhōng xuán miào quán wú yòng yī piàn xióng xīn fù shuǐ liú
炉中玄妙全无用，一片雄心付水流。
huà shuō yáng jiǎn yán ba tóng zhòng rén huí yíng
话说杨戬言罢，同众人回营。
zi yá shēng zhàng zuò xia zhòng mén rén qí zàn yáng jiǎn lì chǐ líng yā
子牙升帐坐下，众门人齐赞杨戬利齿伶牙。
zi yá yuē suī rán yī shí huí de tā hǎo kàn zhōng bù zhī cǐ zhèn zhōng xuán miào rú hé kě pò
子牙曰：“虽然一时回得他好看，终不知此阵中玄妙，如何可破？
nǎ zhà yuē qiě dā yìng tā yī shí zài zuò dào lǐ
”哪咤曰：“且答应他一时，再作道理。
kuàng qiě shí jué è zhèn yǔ zhū xian zhèn zhè yàng dà zhèn jù yě pò le hé kuàng cǐ xiǎo xiǎo zhèn tú bù zú wéi lǜ
况且十绝恶阵与诛仙阵这样大阵，俱也破了，何况此小小阵图，不足为虑。
zi yá yuē suī rán rú cǐ bù kě bù shèn
”子牙曰：“虽然如此，不可不慎。
gǔ rén yún rén wú yuǎn lǜ bì yǒu jìn yōu
古人云：‘人无远虑，必有近忧。
qǐ kě yīn qí xiǎo ér hū lüè
’岂可因其小而忽略。
zhòng mén rén qí yuē yuán shuài zhī yán shén shàn
”众门人齐曰：“元帅之言甚善。
zhèng yì jiān zuǒ yòu lái bào zhōng nán shān yún zhōng zǐ lái jiàn
”正议间，左右来报：“终南山云中子来见。
zhòng mén rén yuē wǔ wáng hóng fú qí tiān zì yǒu gāo rén lái jì cǐ zhèn zhī jí yě
”众门人曰：“武王洪福齐天，自有高人来济此阵之急也。
zi yá máng yíng chū yuán mén jiē zhù yún zhōng zi
”子牙忙迎出辕门，接住云中子。
èr rén xié shǒu xíng zhì zhàng zhōng zuò xià
二人携手，行至帐中坐下。
zi yá yuē dào xiōng cǐ lái bì wèi jiāng shàng yù cǐ wēn huáng zhèn yě
子牙曰：“道兄此来，必为姜尚遇此瘟癀阵也。
yún zhōng zi xiào yuē tè wèi cǐ zhèn ér lái
”云中子笑曰：“特为此阵而来。
zi yá qiàn shēn xiè yuē jiāng shàng lǚ zāo dà nàn měi láo liè wèi dào xiōng dòng lǚ shàng hé yǐ xiāo shòu
”子牙欠身谢曰：“姜尚屡遭大难，每劳列位道兄动履，尚何以消受。
yīn qǐng jiào cǐ zhèn zhōng yǒu hé mì shù
”因请教：“此阵中有何秘术？
dāng yòng hé rén kě pò
当用何人可破？
yún zhōng zǐ yuē cǐ zhèn bù yòng bié rén nǎi shì zi yá gōng bǎi rì zhī zāi
”云中子曰：“此阵不用别人，乃是子牙公百日之灾。
zhǐ zhì zāi mǎn zì yǒu yī rén lái pò
只至灾满，自有一人来破。
wú yǔ nǐ dài zhǎng shuài yìn diào dū jūn shì
吾与你代掌帅印，调督军事。
qí yú bù zú wéi lǜ
其余不足为虑。
zi yá yuē dàn dé dào xiōng rú cǐ jiāng shàng biàn yī sǐ yòu hé zú xī kuàng wèi bì rán hu
”子牙曰：“但得道兄如此，姜尚便一死又何足惜，况未必然乎！
zi yá xīn rán jiù jiāng jiàn yìn fù yǔ yún zhōng zi zhǎng guǎn
”子牙欣然，就将剑、印付与云中子掌管。
zhī jiàn zuǒ yòu chuán yǔ wǔ wáng wǔ wáng wén zhī yún zhōng zi shuō zi yá yǒu bǎi rì zhī zāi máng zhì zhōng jūn
只见左右传与武王，武王闻知云中子说子牙有百日之灾，忙至中军。
zuǒ yòu lái bào
左右来报。
yún zhōng zi yǔ zi yá yíng jiē shàng zhàng xíng lǐ zuò xia
云中子与子牙迎接上帐，行礼坐下。
wǔ wáng yuē wén xiāng fù pò zhèn gū xīn bù ān
武王曰：“闻相父破阵，孤心不安。
wǎng wǎng zhēng chí zhì duō kǔ nǎo gū xiǎng bù ruò huí jūn gè ān jiāng jiè yǐ lè mín shēng hé bì rú cǐ
往往争持，致多苦恼，孤想不若回军，各安疆界，以乐民生，何必如此？
yún zhōng zǐ yuē xián wáng bù zhī shàng tiān chuí xiàng tiān yùn xún huán qì shù rú cǐ qǐ shì rén wèi zòng yù táo zhī bù néng
”云中子曰：“贤王不知，上天垂象，天运循环，气数如此，岂是人为，纵欲逃之不能。
xián wáng fàng xīn
贤王放心。
wǔ wáng mò rán wú yǔ
”武王默然无语。
qiě bù yán yún zhōng zi yǔ zi yá shāng yì pò dí qiě shuō lǚ yuè jìn guān tóng chén gēng jiāng èr shí yī bǎ wēn huáng sǎn ān fàng zài zhèn nèi àn jiǔ gōng bā guà fāng wèi bǎi liè tíng dāng
且不言云中子与子牙商议破敌，且说吕岳进关，同陈庚将二十一把瘟癀伞安放在阵内，按九宫八卦方位，摆列停当；
zhōng lì yī tǔ tái ān zhì yòng dù fú yìn dǎ diǎn qín ná zhōu jiāng
中立一土台，安置用度符印，打点擒拿周将。
zhèng yǔ chén gēng zài zhèn nèi diào dù jiàn zuǒ yòu lái bào yǒu yī dào rén yào jiàn lǚ lǎo yé
正与陈庚在阵内调度，见左右来报：“有一道人要见吕老爷。
lǚ yuè yuē shì shuí
”吕岳曰：“是谁？
yǔ wǒ qǐng lái
与我请来。
shǎo shí nà dào rén piāo rán ér zhì
”少时，那道人飘然而至。
lǚ yuè yī jiàn li píng lái zhì máng yíng zhù xǐ yuē dào xiōng cǐ lái bì shì lái zhù wǒ yī bì zhī lì yǐ miè zhōu wǔ jiāng shàng yě
吕岳一见李平来至，忙迎住，喜曰：“道兄此来，必是来助我一臂之力，以灭周武、姜尚也。
li píng yuē bù rán
”李平曰：“不然。
wǒ tè lái quàn nǐ
我特来劝你。
wú zài zhōng tú wén nǐ bǎi wēn huáng zhèn yǐ zǔ zhōu bīng wǒ gù cǐ tè dì qián lái xiāng quàn dào xiōng
吾在中途，闻你摆瘟癀阵以阻周兵，我故此特地前来，相劝道兄。
jīn zhòu wáng wú dào zuì è guàn yíng tiān xià gòng pàn cǐ tiān zhī suǒ yǐ miè shāng tāng yě
今纣王无道，罪恶贯盈，天下共叛，此天之所以灭商汤也。
wǔ wáng nǎi dāng shì yǒu dé zhī jūn shàng pèi yáo shùn xià hé rén xīn shì yìng yùn ér xìng zhī jūn fēi cǎo zé chéng jiān zhī bèi
武王乃当世有德之君，上配尧舜，下合人心，是应运而兴之君，非草泽乘奸之辈。
kuàng fèng míng qí shān wáng qì yǐ zhōng jiǔ yǐ
况凤鸣岐山，王气已锺久矣。
dào xiōng ān dé yǐ yī rén niǔ zhuǎn tiān mìng zāi
道兄安得以一人扭转天命哉。
zi yá fèng tiān zhēng tǎo fá zuì diào mín huì zhū hóu yú mèng jīn zhèng yīng miè zhòu yú jiǎ zǐ
子牙奉天征讨，伐罪吊民，会诸侯于孟津，正应灭纣于甲子。
nán dào wǒ li píng fǎn wèi wǔ wáng bù wéi jié jiào lái nì dào xiōng zhī yì
难道我李平反为武王，不为截教，来逆道兄之意？
dào xiōng ruò yī wǒ quàn kě chè qù cǐ zhèn dàn píng wǔ wáng yǔ zi yá zhēng fá qǔ guān
道兄若依我劝，可撤去此阵，但凭武王与子牙征伐取关。
wǒ men yuán xì fāng wài xián rén xiāo yáo sàn dàn wú shù wú jū yòu hé míng jiāng lì suǒ zhī bù néng jiě tuō yé
我们原系方外闲人，逍遥散淡，无束无拘，又何名缰利锁之不能解脱耶。
lǚ yuè xiào yuē li xiōng chà yǐ
”吕岳笑曰：“李兄差矣！
wǒ lái zhū nì tǎo pàn zhèng shì yìng tiān shùn rén
我来诛逆讨叛，正是应天顺人。
nǐ wèi hé zì jǐ shòu huò fǎn shuō wǒ suǒ wèi fēi yě
你为何自己受惑，反说我所为非也！
nǐ kàn wǒ qín jiāng shàng wǔ wáng lìng tā piàn jiǎ bù huí
你看我擒姜尚、武王，令他片甲不回。
li píng yuē bù rán
”李平曰：“不然。
jiāng shàng yǒu qī sǐ sān zāi zhī ě tā yě guò le
姜尚有七死三灾之厄，他也过了；
yù guò duō shǎo dú è zhī rén shí jué zhū xian è zhèn tā yě jīng guò
遇过多少毒恶之人，十绝‘诛仙恶阵，他也经过；
yě fēi róng yì zhì cǐ
也非容易至此。
gǔ yún qián chē yǐ fù hòu chē dāng jiàn
古云：‘前车已覆，后车当鉴。
dào xiōng hé kǔ zhí mí rú cǐ
’道兄何苦执迷如此？
li píng wǔ cì sān fān quàn bù xǐng lǚ yuè cǐ zhèng shì
”李平五次三番劝不醒吕岳，此正是：
sān bù zhèng shén tiān shù jǐn li píng dào cǐ yě nán táo
三部正神天数尽，李平到此也难逃。
huà shuō lǚ yuè bù tīng li píng zhī quàn chà guān xià shū zhī huì jiāng shàng lái pò cǐ zhèn
话说吕岳不听李平之劝，差官下书，知会姜尚，来破此阵。
shǐ mìng jī zhàn shū zhì zi yá háng yíng lái zhì yuán mén
使命赍战书至子牙行营，来至辕门。
zuǒ yòu bào rù zhōng jūn zi yá mìng lìng lái
左右报入中军，子牙命：“令来。
shǐ mìng zhì zhōng jūn cháo shàng jiàn tǐ bì chéng shàng zhàn shū
”使命至中军，朝上见体毕，呈上战书。
zi yá chāi kāi zhǎn wán shū yuē
子牙拆开展玩，书曰：
jiǔ lóng dǎo liàn qì shì lǚ yuè zhì shū yú xī qí yuán shuài jiāng zǐ yá huī xià qiè wén wù jí bì fǎn nì tiān bì fá
“九龙岛炼气士吕岳致书于西岐元帅姜子牙麾下：窃闻物极必返，逆天必罚。
ěr xī qí bù shǒu chén jié yǐ chén fá jūn yǐ xià líng shàng yǒu gàn gāng cháng dé zuì tiān dì
尔西岐不守臣节，以臣伐君，以下凌上，有干纲常，得罪天地；
kuàng qiě yǐ dǎng è zhī xiàng lǚ kàng dí yú tiān bīng zhàng chǎn jiào zhī shù fù tú chéng ér shā jiāng è yǐ guàn yíng rù shén gòng fèn
况且以党恶之象，屡抗敌于天兵，仗阐教之术，复屠城而杀将，恶已贯盈，入神共愤。
gù shàng tiān yàn wù tè jiǎ shǒu yú wú shè cǐ wēn huáng zhèn
故上天厌恶，特假手于吾，设此瘟癀阵。
jīn chāi shǐ zhì shū zǎo zǎo pī xuān yǐ jué shèng fù
今差使致书，早早批宣，以决胜负。
rú zì chuāi bù dé jí zǎo dǎo gē shàng dài ěr bù sǐ
如自揣不德，急早倒戈，尚待尔不死。
zhàn shū zhì rì sù qǐ zì cái
战书至日，速乞自裁。
qiě shuō zi yá kàn ba shū jiāng yuán shū pī huí míng rì jué pò cǐ zhèn
且说子牙看罢书，将原书批回：“明日决破此阵。
lái shǐ lǐng shū huí jiàn lǚ yuè
”来使领书，回见吕岳。
bù biǎo
不表。
cì rì yún zhōng zi zài zhōng jūn qǐng zi yá shàng zhàng yòng sān dào fú yìn qián xīn yī dào hòu xīn yī dào guān nèi yī dào
次日，云中子在中军请子牙上帐，用三道符印，──前心一道，后心一道，冠内一道；
yòu jiāng yī lì dān yào yǔ zi yá chuāi zài huái zhōng
又将一粒丹药与子牙揣在怀中。
dǎ diǎn tíng dāng zhǐ tīng de guān wài pào xiǎng bào mǎ bào jìn yíng lái yǒu lǚ yuè zài yíng qián nuò zhàn
打点停当，只听得关外炮响，报马报进营来：“有吕岳在营前搦战。
zi yá shàng le sì bù xiāng wǔ wáng tóng zhòng jiāng zhū mén xià qí zhì jūn qián lüě zhèn
”子牙上了四不相，武王同众将诸门下齐至军前掠阵。
zhēn hǎo wēn huáng zhèn
真好瘟癀阵！
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
shā qì màn kōng bēi fēng sì qǐ
杀气漫空，悲风四起。
shā qì màn kōng hēi àn àn jù shì xiē guǐ kū shén háo
杀气漫空，黑暗暗俱是些鬼哭神嚎；
bēi fēng sì qǐ hūn dèng dèng jìn shì nà léi hōng diàn chè
悲风四起，昏邓邓尽是那雷轰电掣。
tòu xīn hán zěn jìn tā lěng qì qīn rén
透心寒，怎禁他冷气侵人；
jiě gǔ sū nán dāng tā yīn fēng pū miàn
解骨酥，难当他阴风扑面。
yuǎn guān shì fēi shā zǒu shí jìn kàn rú wù juǎn yún téng
远观似飞砂走石，近看如雾卷云腾。
wēn yì qì zhèn zhèn fēi lái shuǐ huǒ shàn piān piān luàn jǔ
瘟疫气阵阵飞来，水火扇翩翩乱举。
wēn huáng zhèn nèi shén xian pà zhèng yīng jiāng gōng bǎi rì zāi
瘟癀阵内神仙怕，正应姜公百日灾。
huà shuō zi yá zhì zhèn qián yuē lǚ yuè nǐ jīn shè cǐ dú zhèn yǔ nǐ dìng jué cí xióng
话说子牙至阵前曰：“吕岳，你今设此毒阵，与你定决雌雄。
zhǐ pà nǐ huò zhì nán táo huǐ zhī wǎn yǐ
只怕你祸至难逃，悔之晚矣。
lǚ yuè máng cuī kāi jīn yǎn tuo zhàng jiàn fēi lái zhí qǔ
”吕岳忙催开金眼驼，仗剑飞来直取。
zi yá shǒu zhōng jiàn jí jià máng yíng
子牙手中剑急架忙迎。
èr rén zhàn wèi jí shù hé lǚ yuè yǎn yī jiàn jìng rù zhèn qù le
二人战未及数合，吕岳掩一剑，径入阵去了。
zi yá cuī kāi sì bù xiāng suí hòu gǎn jìn zhèn lái
子牙催开四不相，随后赶进阵来。
lǚ yuè shàng le bā guà tái jiāng yī bǎ wēn huáng sǎn wǎng xià yī gài hūn hūn hēi hēi rú hóng shā hēi wù zhào jiāng xià lái shì bù kě dāng
吕岳上了八卦台，将一把瘟癀伞往下一盖，昏昏黑黑，如红沙黑雾罩将下来，势不可当。
zi yá yī shǒu zhí dìng xìng huáng qí jià wǎng cǐ sǎn
子牙一手执定杏黄旗架往此伞。
kě lián
可怜！
zhèng shì
正是：
qī sǐ sān zāi fú dì yè wàn nián qiān zǎi jìng liú fāng
七死三灾扶帝业，万年千载竟留芳。
huà shuō lǚ yuè jiāng zi yá kùn yú zhèn zhōng fù chū zhèn qián dà hū yuē jiāng shàng yǐ jué yú wú zhèn jiào jī fā zǎo zǎo shòu sǐ
话说吕岳将子牙困于阵中，复出阵前大呼曰：“姜尚已绝于吾阵，叫姬发早早受死！
wǔ wáng zài yuán mén wén lǚ yuè zhī yán huāng wèn yún zhōng zǐ yuē lǎo shī xiāng fù ruò guǒ jué yú zhèn zhōng zhēn tòng shā gū jiā yě
”武王在辕门闻吕岳之言，慌问云中子曰：“老师，相父若果绝于阵中，真痛杀孤家也！
yún zhōng zǐ yuē bù fáng cǐ shì lǚ yuè miù yán
”云中子曰：“不妨，此是吕岳谬言。
zi yá yǒu bǎi rì zhī zāi
子牙有百日之灾。
zhī jiàn hòu biān nǎ zhà yáng jiǎn jīn mù èr zhà lǐ jìng wéi hù léi zhèn zi yī qí dà hū ná zhè yāo dào suì shī wàn duàn yǐ xiè wǒ děng zhī hèn
”只见后边哪咤、杨戬、金、木二咤、李靖、韦护、雷震子一齐大呼：“拿这妖道碎尸万段，以泄我等之恨！
lǚ yuè chén gēng èr rén xiàng qián yíng dí dà zhàn zài yī chù
”吕岳、陈庚二人向前迎敌，大战在一处。
zhǐ shā de yīn fēng sà sà lěng wù mí kōng
只杀的阴风飒飒，冷雾迷空。
zěn jiàn de
怎见得：
zhè jǐ gè chì dǎn zhōng liáng míng yù dà
这几个赤胆忠良名誉大；
tā liǎng gè yào zǔ zhōu bīng xīn sī huài
他两个要阻周兵心思坏。
yī dī yī hǎo liǎng xiāng chí shù wèi zhèng shén tóng dǔ sài
一低一好两相持，数位正神同赌赛。
xiáng mó chǔ lái de kuài zhèng zhí wú sī zhēn bǎo bèi
降魔杵，来得快，正直无私真宝贝。
zhè yī biān nǎ zhà yáng jiǎn shàn téng nuó
这一边哪咤、杨戬善腾挪；
nà yī biān lǚ yuè chén gēng duō zuò guài
那一边吕岳、陈庚多作怪。
dāo qiāng jiàn jǐ wǎng lái shī jù shì xuán mén xian qì xiè
刀枪剑戟往来施，俱是玄门仙器械。
jīn rì chuān yún guān wài dǔ shén tōng gè chěng yīng xióng zhēn kě ài
今日穿云关外赌神通，各逞英雄真可爱。
yí gè xiōng xīn bù xī zǔ zhōu bīng
一个凶心不息阻周兵；
yí gè yào yǔ wǔ wáng ān shì jiè
一个要与武王安世界。
ruò zhēng è zhàn qǐ xún cháng de cǎn tiān hūn wú kě nài
若争恶战岂寻常，地惨天昏无可奈！
huà shuō zhòng rén bǎ lǚ yuè chén gēng kùn zài gāi xīn nǎ zhà xiàn chū le sān shǒu bā bì bǎ qián kūn quān jì qǐ zhèng zhōng chén gēng jiān wō shàng
话说众人把吕岳、陈庚困在垓心，哪咤现出了三首八臂，把乾坤圈祭起，正中陈庚肩窝上。
yáng jiǎn jì xiāo tiān quǎn bǎ lǚ yuè tóu shàng yǎo le yī kǒu
杨戬祭哮天犬，把吕岳头上咬了一口。
èr rén jìng bài jìn wēn huáng zhèn qù le
二人径败进瘟癀阵去了。
zhòng mén rén yě bù gǎn tā tóng wǔ wáng jìn yíng
众门人也不赶他，同武王进营。
wǔ wáng bú jiàn zi yá xīn xià shèn shì bù lè wèn yún zhōng zǐ yuē xiāng fù shòu kùn yú zhèn nèi jǐ shí fāng néng chū lái
武王不见子牙，心下甚是不乐，问云中子曰：“相父受困于阵内，几时方能出来？
yún zhōng zǐ yuē bù guò bǎi rì zhī ě zāi mǎn zì rán wú shì
”云中子曰：“不过百日之厄，灾满自然无事。
wǔ wáng dà jīng yuē bǎi rì wú shí yān néng zài shēng
”武王大惊曰：“百日无食，焉能再生？
yún zhōng zǐ yuē dài wáng kě jì de zài hóng shā zhèn nèi yě shì bǎi rì zì rán wú shì
”云中子曰：“大王可记得在红沙阵内，也是百日，自然无事？
gǔ yún yǒu fú zhī rén qiān fāng bǎi jì mò néng hài tā
古云：‘有福之人，千方百计莫能害他。
wú fú zhī rén yù gōu hè yě sàng xìng mìng
无福之人，遇沟壑也丧性命。
dài wáng bù bì qiān guà
’大王不必牵挂。
qiě bù jiǎng wǔ wáng nà mèn zài zhàng nèi dù rì rú nián shuāng méi pín suǒ
且不讲武王纳闷在帐内，度日如年，双眉频锁。
qiě shuō lǚ yuè zì kùn zhù le zi yá shèn shì huān xǐ měi rì rù zhèn nèi sān cì yòng sǎn shàng zhī gōng jiāng wēn huáng lái dú zi yá
且说吕岳自困住了子牙，甚是欢喜，每日入阵内三次，用伞上之功，将瘟癀来毒子牙。
kě lián zi yá quán zhàng kūn lún xìng huáng qí chēng zhù wēn huáng sǎn zhèn nèi cháng fàng jīn guāng qiān bǎi duo huò yǐn huò xiàn bǎo hù qí shēn
可怜子牙全仗昆仑杏黄旗撑住瘟癀伞，阵内常放金光千百朵，或隐或现，保护其身。
huà shuō lǚ yuè jìn guān lái xú fāng jiē zhù yuē lǎo shī jīn jiāng jiāng shàng kùn yú zhèn nèi bù zhī tā hé rì de sǐ
话说吕岳进关来，徐芳接住曰：“老师，今将姜尚困于阵内，不知他何日得死？
zhōu bīng hé rì de jiǎo
周兵何日得剿？
lǚ yuè yuē wú zì yǒu fǎ qǔ zhī
”吕岳曰：“吾自有法取之。
xú fāng yuē rú jīn qiě bǎ qín huò zhōu jiāng jiě wǎng cháo gē qǐng zuì wú lìng wài zài zuò yī běn chēng zàn lǎo shī gōng dé bìng qǐng yì bīng fáng shǒu
”徐芳曰：“如今且把擒获周将解往朝歌请罪，吾另外再作一本，称赞老师功德，并请益兵防守。
lǚ yuè yuē bù bì yán jí wú děng
”吕岳曰：“不必言及吾等。
nǐ nǎi zhòu chén lǐ dāng rú cǐ
你乃纣臣，理当如此；
wǒ shì dào mén yòu bù shòu tā jué lǜ yán zhī wú yòng
我是道门，又不受他爵绿，言之无用。
zhǐ shì bù kě bǎ fǎn chén liú zài guān nèi dī fáng bù cè zhè dào shì jǐn yào shì
只是不可把反臣留在关内，堤防不测，这到是紧要事；
bìng qǐng bīng xié shǒu zài zuò lǐ huì
并请兵协守，再作理会。
xú fāng lǐng mìng máng máng bǎ sì jiāng diǎn míng shàng le qiú chē chà fāng yì zhēn yā jiè wǎng cháo gē qǐng zuì
”徐芳领命，忙忙把四将点名，上了囚车，差方义真押解往朝歌请罪。
zhèng shì
正是：
zhǐ wàng chéng gōng fú dì yè zhōng tú zì yǒu yì rén lái
指望成功扶帝业，中途自有异人来。
huà shuō fāng yì zhēn yā jiè sì jiāng wǎng tóng guān lái suàn zhǐ yǒu bā shí lǐ bù yī rì jiù dào
话说方义真押解四将往潼关来，算只有八十里，不一日就到。
qiě àn bù xià biǎo
且按不下表。
huà shuō qīng fēng shān zǐ yáng dòng qīng xū dào dé zhēn jūn xián xiá wú shì wǎng táo yuán zhōng lái jiàn yáng rèn zài bàng zhēn jūn yuē jīn rì zhèng gāi nǐ qù chuān yún guān yǐ jiè zǐ yá wēn huáng zhèn zhī ě bìng shì sì jiāng zhī qiān
话说青峰山紫阳洞清虚道德真君闲暇无事，往桃园中来，见杨任在傍，真君曰：“今日正该你去穿云关以解子牙瘟癀阵之厄，并释四将之愆。
yáng rèn yuē lǎo shī dì zǐ nǎi wén chén chū shēn fēi shì bīng gē zhī kè
”杨任曰：“老师，弟子乃文臣出身，非是兵戈之客。
zhēn jūn xiào yuē zhè yǒu hé nán xué zhī zì rán de huì
”真君笑曰：“这有何难，学之自然得会；
bù xué suī huì yì shū
不学虽会亦疏。
zhēn jūn suí rù hòu dòng qǔ chū yī gēn qiāng míng yuē fēi diàn qiāng zài táo yuán lǐ chuán yǔ yáng rèn yǒu gē wèi zhèng gē yuē
”真君随入后洞，取出一根枪，名曰“飞电枪”，在桃园里，传与杨任，有歌为证，歌曰：
jūn bú jiàn cǐ qiāng míng hào wèi fēi diàn
君不见：此枪名号为“飞电”。
chuān xīn tòu gǔ bù xún cháng cì hǔ xiáng lóng zhēn kě xiàn
穿心透骨不寻常，刺虎降龙真可羡。
xiān tiān qiān gǒng pèi cí xióng liàn jiù kǎn lí xiāng juàn liàn
先天铅汞配雌雄，炼就坎离相眷恋。
yě néng fēi yě néng zhàn biàn huà wú qióng suí yì jiàn
也能飞，也能战，变化无穷随意见。
jīn rì yǔ nǐ pò wēn huáng lǚ yuè féng zhī xiān xuè jiàn
今日与你破瘟癀，吕岳逢之鲜血溅。
huà shuō yáng rèn nǎi shì fēng shén bǎng shàng zhī shén zì rán cōng huì yī jiàn zhēn jūn chuán shòu xū yú jí huì
话说杨任乃是封神榜上之神，自然聪慧，一见真君传授，须臾即会。
zhēn jūn yuē wǒ bǎ yún xiá shòu yǔ nǐ qí
真君曰：“我把云霞兽与你骑。
hái yǒu yī bǎ wǔ huǒ shén yàn shàn nǐ dài le xià shān
还有一把五火神焰扇，你带了下山；
ruò jìn zhèn zhōng xū shì rú cǐ rú cǐ zì rán pò tā wēn huáng zhèn hé chóu lǚ yuè bù miè ěr
若进阵中，须是……如此如此，自然破他瘟癀阵，何愁吕岳不灭耳！
hái yǒu huáng fēi hǔ sì jiāng yǒu nán zài zhōng tú nǐ xiān kě jiù tā zài guān nèi yǐ wéi jiē yìng
还有黄飞虎四将，有难在中途，你先可救他在关内，以为接应；
pò zhèn hòu lǐ wài jiā gōng dìng rán chéng gōng
破阵后，里外夹攻，定然成功。
yáng rèn bài cí shī fu xià shān shàng le yún xiá shòu bǎ dǐng shàng jiǎo pāi le yī bǎ nà qí sì tí zì rán shēng qǐ yún cǎi wàng kōng zhōng fēi lái
”杨任拜辞师父下山，上了云霞兽，把顶上角拍了一把，那骑四蹄自然生起云彩，望空中飞来。
zhèng shì
正是：
mò dào cǐ shòu wú hǎo chù céng fù pán táo sì wǔ fān
莫道此兽无好处，曾赴蟠桃四五番。
qiě shuō yáng rèn shà shí yǐ zhì tóng guān lí chéng yǒu sān shí lǐ zhī yuǎn zhī jiàn fāng yì zhēn jiě zhe fàn guān qián jìn qí fān shàng dà shū jiě qí zhōu fǎn jiāng huáng fēi hǔ nán gōng shì děng míng zì
且说杨任霎时已至潼关，离城有三十里之远，只见方义真解着犯官前进，旗旛上大书“解岐周反将黄飞虎、南宫适……”等名字。
yáng rèn là xià shòu lái zǔ zhù qù lù dà hū yuē lái jiāng nà lǐ qù
杨任落下兽来，阻住去路，大呼曰：“来将那里去？
jūn shì yī jiàn yáng rèn
”军士一见杨任，
shēng de gǔ guài qiāo qī
生得古怪跷蹊，
yǎn kuàng lǐ shēng chū liǎng zhī shǒu lái
眼眶里生出两只手来，
shǒu xīn lǐ fǎn yǒu liǎng zhī yǎn jing
手心里反有两只眼睛，
qí zhe yì pǐ shén shòu
骑着一匹神兽，
wǔ liǔ zhǎng rán
五柳长髯，
piāo yáng nǎo hòu
飘扬脑后，
jūn shì jiàn zhī
军士见之，
wú bù hài rán
无不骇然，
fēi bào yǔ fāng yì zhēn qǐ shàng jiāng jūn qián biān lái le gè gǔ guài yì rén zǔ zhù le lù
飞报与方义真：“启上将军：前边来了个古怪异人阻住了路。
fāng yì zhēn zhàng zì jǐ xiōng jīn bǎ mǎ yī jiā zǒu chū chē qián jiàn yáng rèn rú cǐ xíng zhuàng cóng lái yě bù céng yǒu zhè yàng de xiàng mào xīn zhōng yě zì zhe jīng dà hū yuē lái zhě hé rén
”方义真仗自己胸襟，把马一夹，走出车前，见杨任如此行状，从来也不曾有这样的相貌，心中也自着惊，大呼曰：“来者何人？
yáng rèn zhōng shì wén guān chū shēn yán yǔ zì rán qīng róu nǎi yīng yuē bù xū wèn wǒ wú nǎi shàng dài fū yáng rèn shì yě
”杨任终是文官出身，言语自然轻柔，乃应曰：“不须问我，吾乃上大夫杨任是也。
jiāng jūn tiān dào yǐ guī míng zhǔ nǐ yòu hé bì nì tiān xíng shì zì qǔ miè wáng yě
将军，天道已归明主，你又何必逆天行事，自取灭亡也。
fāng yì zhēn yuē wú fèng zhǔ jiàng mìng lìng yā jiè zhōu jiāng wǎng cháo gē qǐng gōng nǐ wèi hé zǔ zhù qù lù
”方义真曰：“吾奉主将命令，押解周将往朝歌请功，你为何阻住去路？
yáng rèn yuē wú fèng shī mìng xià shān lái pò wēn huáng zhèn jīn féng jiāng jūn yā jiè zhōu jiāng lǐ yi jiù hù
”杨任曰：“吾奉师命下山，来破瘟癀阵，今逢将军押解周将，理宜救护。
wǒ quàn jiāng jūn bù ruò hé wǒ guī le wǔ wáng zhèng suǒ wèi yìng tiān shùn rén bù shī fēng hóu zhī wèi yǒu hé bù kě
我劝将军不若和我归了武王，正所谓应天顺人，不失封侯之位，有何不可。
fāng yì zhēn jiàn yáng rèn dī yán qiāo yǔ bù bǎ yáng rèn fàng zài xīn shàng bǎ shǒu zhòng qiāng yī jǔ dà hē yuē nì zéi xiū zǒu chī wú yī qiāng
”方义真见杨任低言悄语，不把杨任放在心上，把手中枪一举，大喝曰：“逆贼休走，吃吾一枪！
yáng rèn máng yòng shǒu zhòng qiāng jí jià xiāng hái
”杨任忙用手中枪急架相还。
liǎng jiā dà zhàn wèi jí shù hé yáng rèn kǒng jūn shì shāng le bèi qín guān jiāng máng yòng wǔ huǒ shén yàn shàn zhào zhe fāng yì zhēn yī shàn shān qù
两家大战，未及数合，杨任恐军士伤了被擒官将，忙用五火神焰扇照着方义真一扇搧去。
yáng rèn bù zhī cǐ shàn lì hài yī shēng xiǎng zěn jiàn de kě lián
杨任不知此扇利害，一声响，怎见得，可怜！
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
liè yàn téng kōng wàn zhàng gāo jīn shé qiān dào chěng yīng háo
烈焰腾空万丈高，金蛇千道逞英豪。
hēi yān juǎn de hóng sān chǐ zhǔ hǎi fān bō zhǐ chǐ xiāo
黑烟卷地红三尺，煮海翻波咫尺消。
huà shuō yáng rèn bǎ shàn zi yī shān fāng yì zhēn lián rén dài mǎ huà yī zhèn kuáng fēng qù le
话说杨任把扇子一搧，方义真连人带马化一阵狂风去了。
zhòng jūn shì jiàn le ne yī shēng hǎn bào tóu qì bīng bēn zǒu huí guān
众军士见了，呐一声喊，抱头弃兵，奔走回关。
qiě shuō huáng fēi hǔ děng jiàn yáng rèn zhè děng xiàng mào zhī shì yì rén máng zài xiàn chē zhōng wèn yuē lái zhě shì nà yī wèi zūn shén
且说黄飞虎等见杨任这等相貌，知是异人，忙在陷车中问曰：“来者是那一位尊神？
yáng rèn rèn de shì huáng fēi hǔ jù shì yī diàn zhī chén máng xià le yún xiá shòu kǒu chēng huáng jiāng jūn wǒ fēi bié rén bù cái biàn shì shàng dài fū yáng rèn
”杨任认得是黄飞虎，──俱是一殿之臣，──忙下了云霞兽，口称：“黄将军，我非别人，不才便是上大夫杨任。
yīn zhòu wáng shī zhèng qǐ zào lù tái wǒ děng zhí jiàn hūn jūn jiāng wú wān qù èr mù
因纣王失政，起造鹿台，我等直谏，昏君将吾剜去二目。
duō kuī dào dé zhēn jūn jiù wú shàng shān jiāng liǎng lì xiān dān nà fàng mù zhōng gù cǐ shēng chū shǒu zhōng zhī yǎn ěr
多亏道德真君救吾上山，将两粒仙丹纳放目中，故此生出手中之眼耳。
jīn tè zhe wǒ xià shān lái pò wēn huáng zhèn xiān jiù jiāng jūn děng gù xiào cǐ wēi láo ěr
今特着我下山，来破瘟癀阵，先救将军等，故效此微劳耳。
suí fàng le sì jiāng sì jiāng xiè guò le yáng rèn zhǐ shì yǎo yá shēn hèn
”随放了四将，四将谢过了杨任，只是咬牙深恨。
yáng rèn yuē sì wèi jiāng jūn qiě bù bì chū guān qiě jiè zhù mín jiā dài wú pò le wēn huáng zhèn nà shí lǜ zhòng qǔ guān gōng děng kě zuò nèi yìng
杨任曰：“四位将军且不必出关，且借住民家，待吾破了瘟癀阵，那时率众取关，公等可作内应。
zhǐ tīng pào shēng wèi hào bù kě yǒu wù
只听炮声为号，不可有误。
huáng fēi hǔ děng gǎn xiè yáng rèn zì tóu guān nèi mín jiā qù le
”黄飞虎等感谢杨任，自投关内民家去了。
qiě shuō yáng rèn shàng le yún xiá shòu chū chuān yún guān lái zhì zhōu yíng xià le yún xiá shòu
且说杨任上了云霞兽，出穿云关，来至周营，下了云霞兽。
jūn zhèng guān jiàn le dà jīng
军政官见了大惊。
yáng rèn yuē zǎo bào yú wǔ wáng wú fēi fǎn chén yě
杨任曰：“早报于武王，吾非反臣也。
bào mǎ bào rù zhōng jūn yǒu yì rén qiú jiàn
”报马报入中军：“有异人求见。
yún zhōng zi zhī shì yáng rèn lái le máng chuán lìng qǐng jìn zhōng jūn
”云中子知是杨任来了，忙传令：“请进中军。
zhū jiāng jiàn le gè zì hài rán
”诸将见了，各自骇然。
yáng rèn jiàn yún zhōng zi xià bài yuē shī shū zài cǐ liào lǚ yuè hé néng wéi huàn
杨任见云中子下拜，曰：“师叔在此，料吕岳何能为患。
yún zhōng zǐ ān wèi xiè bì qǐng qǐ yǔ zhòng mén rén xiāng jiàn
”云中子安慰，谢毕请起，与众门人相见。
yáng rèn lái jiàn wǔ wáng
杨任来见武王。
wǔ wáng dà jīng wèn qí yuán gù
武王大惊，问其原故；
yáng rèn bǎ zhòu wáng wān mù zhī shì yòu shuō le yī biàn
杨任把纣王剜目之事又说了一遍。
wǔ wáng dà xǐ mìng zhì jiǔ kuǎn dài
武王大喜，命治酒款待。
yáng rèn yòu jiāng jiù le sì jiāng shì biǎo guò wú shī tè mìng bù cái lái pò wēn huáng zhèn ěr
杨任又将救了四将事表过：“……吾师特命不才来破瘟癀阵耳。
yún zhōng zǐ yuē nǐ lái de zhèng hǎo
”云中子曰：“你来的正好。
hái chà sān rì zhèng shì bǎi rì zhī ě wán mǎn
还差三日，正是百日之厄完满。
zhòng mén rén jiàn yòu tiān yáng rèn gè yǒu huān xǐ zhī sè bù jué guò le sān rì
”众门人见又添杨任，各有欢喜之色，不觉过了三日。
cì rì qīng chén zhōu yíng pào xiǎng dà duì qí chū yī gān zhōu jiāng yǔ zhòng mén rén bìng wǔ wáng yún zhōng zi qí zhì yuán mén kàn yáng rèn pò wēn huáng zhèn
次日清晨，周营炮响，大队齐出，一干周将与众门人并武王、云中子齐至辕门，看杨任破瘟癀阵。
yáng rèn zhì zhèn qián dà hū yuē lǚ yuè hé bù zǎo lái jiàn wǒ
杨任至阵前大呼曰：“吕岳何不早来见我！
zhī jiàn zhèn nèi lǚ yuè dào rén xiàn le sān shǒu liù bì shǒu līng bǎo jiàn ér chū jiàn yáng rèn xiàng mào yì cháng xīn xià yě shì jīng hài máng wèn yuē nǐ shì hé rén
”只见阵内吕岳道人现了三首六臂，手拎宝剑而出，见杨任相貌异常，心下也是惊骇，忙问曰：“你是何人？
tōng gè míng lái
通个名来！
yáng rèn yuē wú nǎi dào dé zhēn jūn mén xià yáng rèn shì yě
”杨任曰：“吾乃道德真君门下杨任是也；
jīn fèng shī mìng xià shān tè lái pò nǐ wēn huáng zhèn
今奉师命下山，特来破你瘟癀阵。
lǚ yuè xiào yuē nǐ bù guò yī xiǎo tóng ěr gǎn chū dà yán
”吕岳笑曰：“你不过一小童耳，敢出大言！
zhàng jiàn lái qǔ
”仗剑来取。
yáng rèn fēi diàn qiāng jí jià xiāng yíng
杨任飞电枪急架相迎。
èr shòu xiāng jiāo qiāng jiàn bìng jǔ
二兽相交，枪剑并举。
zhàn wèi sān hé lǚ yuè yǎn yī jiàn wàng zhèn zhōng ér zǒu
战未三合，吕岳掩一剑望阵中而走。
yáng rèn dà hū wú lái yě
杨任大呼：“吾来也！
yáng rèn jìn zhèn bù zhī jí xiōng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
”杨任进阵，不知吉凶如何，且听下回分解。