zi yá tóng guān yù dòu shén
子牙潼关遇痘神
shī yuē
诗曰：
dòu zhěn è jí shèng chuāng yáng bù xìn rén jiān yǒu yì lì
痘疹恶疾胜疮疡，不信人间有异力。
pào zǐ dú shēng zhuī mìng yào jiāng qīng qì jué suǒ hún tāng
疱紫毒生追命药，浆清气绝索魂汤。
shí xíng hù hù yīng duō nàn chuán rǎn rén rén jìn zhe shāng
时行户户应多难，传染人人尽着伤。
bú shì wǔ wáng duō fú yīn wǎng jiào jūn shì sàng jiāng chǎng
不是武王多福荫，枉教军士丧疆场。
huà shuō lǚ yuè zǒu jìn zhèn qù yáng rèn gǎn jìn zhèn lái
话说吕岳走进阵去，杨任赶进阵来。
lǚ yuè shàng le bā guà tái jiāng wēn huáng sǎn chēng qǐ wǎng xià yī zhào
吕岳上了八卦台，将瘟癀伞撑起，往下一罩。
yáng rèn bǎ wǔ huǒ shàn yī shān nà sǎn huà zuò huī jìn piāo yáng ér qù
杨任把五火扇一搧，那伞化作灰烬，飘扬而去；
yòu lián shān le shù shàn zhī jiàn nà èr shí bǎ sǎn jǐn chéng fēi huī
又连搧了数扇，只见那二十把伞尽成飞灰。
dāng yǒu wēn bù shén qí li píng jìn zhèn lái zhǐ wàng quàn jiě lǚ yuè bú yào yǔ zhōu bīng zuò nán yě shì tiān shù gāi rán qià féng qí huì cháng bèi yáng rèn yī shàn zi shān lái li píng zěn néng tuō táo kě lián
当有瘟部神祇李平进阵来，指望劝解吕岳，不要与周兵作难，也是天数该然，恰逢其会，常被杨任一扇子搧来，李平怎能脱逃，可怜！
zhèng shì
正是：
yì diǎn chéng xīn fēn xié zhèng fǎn zāo yī shàn sàng wēi qū
一点诚心分邪正，反遭一扇丧微躯。
li píng wù bèi yáng rèn yī shàn zi shān chéng huī jìn
李平误被杨任一扇子搧成灰烬。
chén gēng dà nù mà yuē hé chǔ lái de yāo rén gǎn shāng wǒ dì
陈庚大怒，骂曰：“何处来的妖人，敢伤我弟！
jǔ bīng rèn fēi qǔ yáng rèn
”举兵刃飞取杨任。
yáng rèn bǎ shàn zi lián shān shù shàn mò shuō shì chén gēng yī rén lián dì dōu shān hóng le
杨任把扇子连搧数扇，莫说是陈庚一人，连地都搧红了。
lǚ yuè zài bā guà tái shàng jiàn shì tóu xiōng xiǎn niē zhe bì huǒ jué zhǐ wàng táo zǒu bù zhī yáng rèn cǐ shàn nǎi wǔ huǒ zhēn xìng cuán cù ér chéng qǐ shì wǔ xíng zhī huǒ kě yǐ qū bì
吕岳在八卦台上见势头凶险，捏着避火诀，指望逃走，不知杨任此扇乃五火真性，攒簇而成，岂是五行之火可以趋避。
lǚ yuè jiàn huǒ shì yù chì bù néng zhèn yā chè shēn wǎng hòu biàn zǒu bèi yáng rèn gǎn shàng qián lián shān shù shàn bǎ bā guà tái yǔ lǚ yuè jù chéng huī jìn
吕岳见火势愈炽，不能镇压，撤身往后便走，被杨任赶上前，连搧数扇，把八卦台与吕岳俱成灰烬。
sān hún jù fù fēng shén tái qù le
──三魂俱赴封神台去了。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
jiǔ lóng dǎo nèi céng xiū liàn dé dào duō nián gēn wèi shēn
九龙岛内曾修炼，得道多年根未深。
jīn rì zāo féng shén huǒ shàn kě zhī tiān yì miè tián xīn
今日遭逢神火扇，可知天意灭嗔心。
huà shuō yáng rèn pò le wēn huáng zhèn zhī jiàn zi yá zài sì bù xiāng shàng fú dìng shǒu zhí zhuó xìng huáng qí zuǒ yòu jīn huā fā xiàn yōng hù qí shēn
话说杨任破了瘟癀阵，只见子牙在四不相上伏定，手执着杏黄旗，左右金花发现，拥护其身。
zhū mén rén kàn jiàn qí lái chān zhù
诸门人看见，齐来搀住。
zi yá yě bù yán yǔ miàn rú dàn jīn
子牙也不言语，面如淡金。
zhī jiàn sì bù xiāng yī yuè ér qǐ
只见四不相一跃而起。
wǔ wáng zài yuán mén jiàn wǔ jí bēi fù zi yá ér lái wǔ wáng chuí lèi yán yuē xiāng fù bù guò wéi guó wéi mín shòu guò kǔ zhōng zhī kǔ
武王在辕门见武吉背负子牙而来，武王垂泪言曰：“相父不过为国为民，受过苦中之苦！
suí jiāng zi yá bèi zhì zhōng jūn fàng zài wò tà zhī shàng
”随将子牙背至中军，放在卧榻之上。
yún zhōng zi yòng dān yào guàn rù yú zi yá kǒu zhōng sòng xià dān tián
云中子用丹药灌入于子牙口中，送下丹田。
shǎo shí zi yá zhēng mù jiàn zhòng jiàng guān lì yú zuǒ yòu nǎi yán yuē yǒu láo liè wèi kǔ xīn
少时，子牙睁目，见众将官立于左右，乃言曰：“有劳列位苦心。
wǔ wáng dà xǐ yuē xiāng fù qiě zì ān xīn zǐ xì tiáo lǐ
”武王大喜曰：“相父且自安心，仔细调理。
zi yá zài jūn zhōng shàn yǎng le shù rì zhī jiàn yún zhōng zǐ yuē zi yá qiě zì kuān xīn zhǐ yǒu wàn xian zhèn wǒ děng zài lái zhù nǐ jīn rì qiě fèng bié
”子牙在军中赡养了数日，只见云中子曰：“子牙且自宽心，只有万仙阵，我等再来助你，今日且奉别。
zi yá bù gǎn qiǎng liú yún zhōng zi huí zhōng nán shān qù le
”子牙不敢强留，云中子回终南山去了。
zi yá dǎ diǎn qǔ guān zhī jiàn yáng rèn shàng qián yán yuē qián rì bù cái yǐ àn fàng le sì jiāng zài nèi yuán shuài kě zuò sù diào qiǎn
子牙打点取关，只见杨任上前言曰：“前日不才已暗放了四将在内，元帅可作速调遣。
zi yá jiàn yáng rèn shuō yǒu sì jiāng zài nèi xū de lǐ wài jiā gōng fāng kě qǔ guān
”子牙见杨任说有四将在内，须得里外夹攻，方可取关。
zi yá chuán lìng diǎn zhòng jiāng gōng guān
子牙传令，点众将攻关。
qiě shuō xú fāng yòu jiàn pò le wēn huáng zhèn zuǒ yòu lái bào fāng yì zhēn yǐ sǐ sì jiāng bù zhī suǒ wǎng
且说徐芳又见破了瘟癀阵，左右来报：“方义真已死，四将不知所往。
xīn xià shí fēn zháo máng
”心下十分着忙。
zhī jiàn mén wài shā shēng zhèn de luó gǔ qí míng hǎn shēng bù zhǐ rú tiān bēng dì tā zhī zhuàng
只见门外杀声振地，锣鼓齐鸣，喊声不止，如天崩地塌之状。
xú fāng jí shàng guān lái shǒu yù zhī jiàn zhōu bīng dà shì rén mǎ sì miàn jià qǐ yún tī huǒ pào gōng dǎ shén jí
徐芳急上关来守御，只见周兵大势人马，四面架起云梯火炮，攻打甚急。
yǒu léi zhèn zi dà nù fēi zài kōng zhōng yī gùn shuā zài chéng dí lóu shàng bǎ dí lóu dǎ tā le bàn biān
有雷震子大怒，飞在空中，一棍刷在城敌楼上，把敌楼打塌了半边。
xú fāng jìn chí bú zhù jí xià chéng lái
徐芳禁持不住，急下城来。
léi zhèn zi yǐ zhàn yú chéng shàng
雷震子已站于城上。
nǎ zhà dēng qǐ fēng huǒ lún yě shàng chéng lái
哪咤登起风火轮，也上城来。
shǒu chéng jūn shì jiàn léi zhèn zi zhè děng xiōng è yī qí zǒu le
守城军士见雷震子这等凶恶，一齐走了。
nǎ zhà xià chéng zhǎn là le suǒ yuè zhōu bīng yī yōng ér rù
哪咤下城，斩落了锁钥，周兵一拥而入。
xú fāng jiàn zhōu yíng dà shì rén mǎ jìn guān zhǐ de zòng mǎ yáo qiāng qián lái dǐ dàng bèi zhōu yíng dà xiǎo zhòng jiāng bǎ xú fāng wéi kùn zhù dāng zhōng bǐ cǐ hùn zhàn
徐芳见周营大势人马进关，只得纵马摇枪前来抵当，被周营大小众将把徐芳围困住当中，彼此混战。
qiě shuō huáng fēi hǔ nán gōng shì hóng jǐn xú gài tīng de guān nèi hǎn shā zhī shì zhōu bīng chéng gōng sì jiāng bù xíng gǎn zhì guān qián jiàn zhōu bīng yǐ jiāng xú fāng wéi zhù huáng fēi hǔ dà jiào yuē xú fāng xiū zǒu wú lái yě
且说黄飞虎、南宫适、洪锦、徐盖听得关内喊杀，知是周兵成功，四将步行，赶至关前，见周兵已将徐芳围住，黄飞虎大叫曰：“徐芳休走，吾来也！
xú fāng zhèng zài zháo máng zhī jì yòu jiàn huáng fēi hǔ děng sì rén chōng shā qián lái bù jué chī le yī jīng cuò shǒu bù jí bèi huáng fēi hǔ yī jiàn kǎn lái xú fāng wàng hòu yī shǎn nà jiàn jìng kǎn luò mǎ shǒu bǎ xú fāng zhuàng xià ān qiāo bèi shì zú shēng qín huó zhuō ná fù guān xià
”徐芳正在着忙之际，又见黄飞虎等四人冲杀前来，不觉吃了一惊，措手不及，被黄飞虎一剑砍来，徐芳望后一闪，那剑竟砍落马首，把徐芳撞下鞍鞒，被士卒生擒活捉，拿缚关下。
zhòng jiāng shōu le jūn zú yíng jiāng yuán shuài jìn guān shēng tīng zuò xia chū bǎng ān mín bì
众将收了军卒，迎姜元帅进关，升厅坐下，出榜安民毕。
yǒu huáng fēi hǔ nán gōng shì děng lái jiàn zi yá
有黄飞虎、南宫适等来见子牙。
zi yá yuē jiāng jūn děng shēn shòu xiàn jǐng zhī kǔ xìng huáng tiān bì yòu zhuǎn huò wéi fú cǐ jiē jiāng jūn děng wéi guó zhōng xīn gǎn dòng tiān dì ěr
子牙曰：“将军等身受陷穽之苦，幸皇天庇佑，转祸为福，此皆将军等为国忠心，感动天地耳。
zhòng jiāng zài chuān yún guān ān zhì yǐ dìng zi yá fēn fù bǎ xú fāng tuī lái
”众将在穿云关安置已定，子牙吩咐：“把徐芳推来。
zuǒ yòu jiāng xú fāng yōng zhì jiē qián xú fāng lì ér bù guì
”左右将徐芳拥至阶前，徐芳立而不跪。
zi yá mà yuē xú fāng nǐ yǐ qín xiōng yǐ jué shǒu zú zhī qíng wéi chén yǒu shī biān jiāng zhī zé nǐ yǒu hé yán shàng gǎn kàng lǐ
子牙骂曰：“徐芳，你已擒兄已绝手足之情，为臣有失边疆之责，你有何颜尚敢抗礼？
cǐ nǎi rén zhōng zhī qín shòu yě
此乃人中之禽兽也！
sù tuī chū zhǎn shǒu
速推出斩首！
zhòng jūn shì bǎ xú fāng tuī chū zhǎn shǒu hào lìng zài chuān yún guān
”众军士把徐芳推出斩首，号令在穿云关。
wǔ wáng shè yàn yǔ zhòng jiāng yǐn jiǔ kào shǎng sān jūn
武王设宴与众将饮酒，犒赏三军。
yì rì zi yá chuán lìng qǐ bīng
翌日，子牙传令起兵。
xíng yǒu bā shí lǐ bīng zhì tóng guān ān yíng pào xiǎng lì xià zhài péng
行有八十里，兵至潼关，安营炮响，立下寨棚。
zi yá shēng zhàng zhòng jiàng guān cān yè bì shāng yì qǔ guān
子牙升帐，众将官参谒毕，商议取关。
qiě yán tóng guān zhǔ jiàng yú huà lóng yǒu zi wǔ rén nǎi shì yú dá yú zhào yú guāng yú xiān yú dé wéi yú dé yī rén zài hǎi wài chū jiā bù zài tóng guān lián yú huà lóng zhǐ yǒu fù zǐ wǔ rén shǒu cǐ guān ài
且言潼关主将余化龙有子五人，乃是余达、余兆、余光、余先、余德，惟余德一人在海外出家，不在潼关，连余化龙只有父子五人守此关隘。
hū tīng guān wài pào xiǎng tàn shì bào zhī zhōu bīng dǐ guān xià zhài
忽听关外炮响，探事报知：“周兵抵关下寨。
yú huà lóng wèi sì zǐ yuē zhōu bīng cǐ lái yí lù lǚ lǚ dé shèng jīn rì zhì cǐ yì shì jìng dí xū shì yào jǐn yī fān xīn lì
”余化龙谓四子曰：“周兵此来，一路屡屡得胜，今日至此，亦是劲敌，须是要尽一番心力。
sì zǐ qí yuē fù qīn fàng xīn liào jiāng shàng yǒu duō dà běn lǐng bù guò ǒu rán dé shèng liàng tā kě néng guò de cǐ guān
”四子齐曰：“父亲放心，料姜尚有多大本领，不过偶然得胜，谅他可能过得此关！
bù yán yú huà lóng fù zǐ shāng yì zài yán zi yá cì rì shēng zhàng wèn zuǒ yòu shuí qù qǔ cǐ guān jiàn zhèn yī zāo
”不言余化龙父子商议，再言子牙次日升帐，问左右：“谁去取此关见阵一遭？
bàng yǒu tài luán yīng shēng yuē mò jiāng yuàn wǎng
”傍有太鸾应声曰：“末将愿往。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
tài luán chū yíng zhì guān xià nuò zhàn
太鸾出营，至关下搦战。
shào mǎ bào rù guān zhōng
哨马报入关中。
yú huà lóng mìng zhǎng zǐ yú dá chū guān
余化龙命长子余达出关。
yú dá lǐng lìng chū guān
余达领令出关。
tài luán jiàn tóng guān nèi yǒu yī jiāng yín jiǎ hóng páo zhēn gè qí zhěng gǔn chū guān lái
太鸾见潼关内有一将，银甲红袍，真个齐整，滚出关来。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
zǐ jīn guān míng shù fà
紫金冠，名束发；
fēi fèng é zhì wěi chā
飞凤额，雉尾插。
miàn rú fǔ fěn yì bān tóng dà hóng páo zhào lián huán jiǎ
面如傅粉一般同，大红袍罩连环甲。
shī luán bǎo dài xiàn líng lóng dǎ jiāng gāng biān rú tiě tǎ
狮鸾宝带现玲珑，打将钢鞭如铁塔。
yín hé mǎ pǎo bái yún fēi bái yín qiāng chǔ ān xià lā
银合马跑白云飞，白银枪杵鞍下拉。
dà hóng qí shàng shū jīn zì tóng guān shǒu jiāng míng yú dá
大红旗上书金字：潼关首将名余达。
huà shuō tài luán dà hū yuē tóng guān lái jiāng hé míng
话说太鸾大呼曰：“潼关来将何名？
yú dá yuē wú nǎi yú yuán shuài zhǎng zǐ yú dá shì yě
”余达曰：“吾乃余元帅长子余达是也；
jiǔ wén jiāng shàng dà nì bù dào xīng bīng gòu yuàn bù shǒu chén jié gān fàn cháo tíng guān ài shì zì qǔ miè wáng ěr
久闻姜尚大逆不道，兴兵构怨，不守臣节，干犯朝廷关隘，是自取灭亡耳。
tài luán yuē wú yuán shuài nǎi fèng tiān zhēng tǎo dōng jìn wǔ guān diào mín fá zuì huì hé tiān xià zhū hóu guān zhèng yú shāng
”太鸾曰：“吾元帅乃奉天征讨，东进五关，吊民伐罪，会合天下诸侯，观政于商；
wǔ guān jìn zhī yǒu sān ěr shàng gǎn jù nì tiān bīng zāi
五关进之有三，尔尚敢拒逆天兵哉。
sù yi dǎo gē miǎn rǔ yī sǐ
速宜倒戈，免汝一死；
ruò hou guān pò zhī rì yù shí jù fén zhuī huǐ hé jí
若候关破之日，玉石俱焚，追悔何及！
yú dá dà nù yáo qiāng zhí qǔ
”余达大怒，摇枪直取。
tài luán shǒu zhōng dāo fù miàn lái yíng
太鸾手中刀赴面来迎。
èr jiāng dà zhàn èr sān shí hé yú dá bō mǎ biàn zǒu
二将大战，二三十合，余达拨马便走。
tài luán suí hòu gǎn lái
太鸾随后赶来。
yú dá wén nǎo hòu mǎ zhì guà xià qiāng qǔ chū zhuàng xīn chǔ huí shǒu yī chǔ zhèng zhōng tài luán liǎn shàng
余达闻脑后马至，挂下枪，取出撞心杵，回手一杵，正中太鸾脸上。
tài luán fān xià ān qiāo
太鸾翻下鞍鞒。
kě lián wèi jiàng guān de zhèng shì
可怜为将官的，正是：
huò fú suí shēn yú qǐng kè fān shēn luò mǎ xiàng wú tóu
祸福随身于顷刻，翻身落马项无头。
yú dá bǎ tài luán yī chǔ dǎ xià mǎ lái fù yī qiāng jié guǒ le xìng mìng xiāo le shǒu jí zhǎng gǔ jìn guān jiàn fù qǐng gōng jiāng shǒu jí hào lìng yú guān shàng
余达把太鸾一杵打下马来，复一枪结果了性命，枭了首级，掌鼓进关，见父请功，将首级号令于关上。
bài bīng huí jiàn zi yá bào zhī zi yá wén tài luán yǐ sǐ xīn xià bù lè
败兵回见子牙报知，子牙闻太鸾已死，心下不乐。
cì rì zi yá shēng zhàng zhī jiàn sū hù shàng zhàng yù qù qǔ guān zi yá xǔ zhī
次日，子牙升帐，只见苏护上帐，欲去取关，子牙许之。
sū hù shàng mǎ zhì guān xià tǎo zhàn
苏护上马，至关下讨战。
shào mǎ bào zhī
哨马报知。
yú huà lóng mìng cì zǐ yú zhào chū guān duì dí
余化龙命次子余兆出关对敌。
sū hù wèn yuē lái zhě hé rén
苏护问曰：“来者何人？
yú zhào yuē wú nǎi yú yuán shuài cì nán yú zhào shì yě
”余兆曰：“吾乃余元帅次男余兆是也。
ěr shì hé míng
尔是何名？
sū hù yuē wú fēi bié rén nǎi jì zhōu hóu sū hù shì yě
”苏护曰：“吾非别人，乃冀州侯苏护是也。
yú zhào yuē lǎo jiàng jūn mò jiāng bù zhī shì lǎo huáng qīn
”余兆曰：“老将军，末将不知是老皇亲。
lǎo jiàng jūn shēn wèi guì qī shì shòu guó ēn yí dāng gòng shǒu wáng tǔ yǐ tú bào xiào hé de wàng jiāo fáng zhī chǒng yī dàn zào fǎn yǐ zhù pàn nì qiè wèi jiāng jūn bù qǔ
老将军身为贵戚，世受国恩，宜当共守王土，以图报效，何得忘椒房之宠，一旦造反，以助叛逆，切为将军不取！
yī dàn wǔ wáng shī shì nà shí bèi qín shēn lù guó wáng yí jī wàn shì zhuī huǐ hé jí
一旦武王失恃，那时被擒，身戮国亡，遗讥万世，追悔何及。
sù yi dǎo gē shàng kě zhuǎn huò wéi fú ěr
速宜倒戈，尚可转祸为福耳。
sū hù dà nù tiān xià dà shì bā jiǔ yǐ fēi shāng tǔ qǐ zài yī tóng guān yě
”苏护大怒：“天下大势，八九已非商土，岂在一潼关也！
zòng mǎ yáo qiāng zhí qǔ yú zhào
”纵马摇枪，直取余兆。
yú zhào shǒu zhòng qiāng jí jià máng yíng
余兆手中枪急架忙迎。
èr mǎ lái wǎng wèi jí shí hé yú zhào qǔ yī xìng huáng fān yī zhǎn zhǐ chǐ shì yī dào jīn guāng yī huàng yú zhào lián rén dài mǎ jiù bú jiàn le
二马来往，未及十合，余兆取一杏黄旛一展，咫尺似一道金光一愰，余兆连人带马就不见了。
sū hù bù zhī suǒ wǎng jí zì zuǒ yòu kàn shí nǎo hòu mǎ zhì
苏护不知所往，急自左右看时，脑后马至；
huāng máng zhuǎn mǎ zǎo bèi yú zhào yī qiāng cì zhōng xié xià sū hù fān ān luò mǎ yī hún yǐ wǎng fēng shén tái qù le
慌忙转马，早被余兆一枪刺中胁下，苏护翻鞍落马──一魂已往封神台去了。
yú zhào qǔ le shǒu jí jìn guān lái jiàn fù bào gōng jiāng shǒu jí hào lìng qìng xǐ
余兆取了首级，进关来见父报功，将首级号令，庆喜。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zi yá yòu jiàn zhé le sū hù zhuó shí shāng dào
且说子牙又见折了苏护，着实伤悼。
sū hù zhǎng zǐ sū quán zhōng wén bào tòng kū
苏护长子苏全忠闻报痛哭。
shàng zhàng yù bào fù chóu
上帐欲报父仇；
zi yá bù de yǐ xǔ zhī
子牙不得已，许之。
sū quán zhōng lǐng lìng zhì guān xià nuò zhàn
苏全忠领令，至关下搦战。
shào mǎ bào jìn guān lái yú huà lóng lìng dì sān zi yú guāng chū guān duì dí
哨马报进关来，余化龙令第三子余光出关对敌。
sū quán zhōng jiàn guān zhōng yī shào nián jiāng lái qiè chǐ yǎo yá dà hē yuē nǐ kě shì yú zhào
苏全忠见关中一少年将来，切齿咬牙，大喝曰：“你可是余兆？
kuài lái lǐng sǐ
快来领死！
yú guāng yuē fēi yě
”余光曰：“非也。
wú nǎi shì yú yuán shuài sān zi yú guāng shì yě
吾乃是余元帅三子余光是也。
sū quán zhōng dà nù zòng mǎ yáo jǐ chōng shā guò lái
”苏全忠大怒，纵马摇戟，冲杀过来。
èr mǎ xiāng jiāo jǐ qiāng bìng jǔ dà zhàn yǒu èr shí yú hé yú guāng bō mǎ biàn zǒu
二马相交，戟枪并举，大战有二十余合，余光拨马便走。
sū quán zhōng yīn fù qīn bèi hài nù fà rú léi dà mà yuē bù shā pǐ fū shì bù huí bīng
苏全忠因父亲被害，怒发如雷，大骂曰：“不杀匹夫，誓不回兵！
gǎn xià zhèn lái
”赶下阵来。
yú guāng àn xià qiāng qǔ méi huā biāo huí shǒu yī biāo yǒu wǔ gēn yī qí dòng shǒu
余光按下枪，取梅花标，回手一标，有五根一齐动手。
quán zhōng shēn zhōng sān biāo jī hū zhuì yú mǎ xià bài huí zhōu yíng
全忠身中三标，几乎坠于马下，败回周营。
yú guāng dé shèng jìn guān jiàn fù huí lìng biāo dǎ sū quán zhōng bài huí
余光得胜，进关见父回令：“标打苏全忠败回。
yú huà lóng yuē míng rì dài wú qīn huì jiāng shàng shè móu gòng pò zhōu bīng bì qǔ quán shèng
”余化龙曰：“明日待吾亲会姜尚，设谋共破周兵，必取全胜。
cì rì guān zhōng diǎn pào ne hǎn yú zǒng bīng dài sì zǐ chū guān zhì zhōu yíng nuò zhàn
”次日，关中点炮呐喊，余总兵带四子出关，至周营搦战。
shào mǎ bào jìn yíng lái
哨马报进营来。
zi yá yǔ zhòng jiāng chū yíng jù dí zuǒ yòu jūn wēi shén qí
子牙与众将出营拒敌，左右军威甚齐。
yú huà lóng xiàn zi yá chū bīng tàn yuē rén yán zi yá shàn yú yòng bīng guǒ rán huà bù xū chuán
余化龙见子牙出兵，叹曰：“人言子牙善于用兵，果然话不虚传。
yú huà lóng kàn ba yī qí dāng xiān jiāng zǐ yá qǐng le
”余化龙看罢，一骑当先：“姜子牙请了！
zi yá dá lǐ yuē yú yuán shuài bù cái jiǎ zhòu zài shēn bù néng quán lǐ
”子牙答礼曰：“余元帅，不才甲胄在身，不能全礼。
bù cái fèng tiān zhēng tǎo dú fū yǐ chú bù dào diào mín fá zuì suǒ yǐ wàng fēng nà xiáng jù de bǎo quán fù guì
不才奉天征讨独夫，以除不道，吊民伐罪，所以望风纳降，俱得保全富贵；
suǒ yǒu nì mìng zhě suí jí bài wáng guó jiā jǐn shī
所有逆命者，随即败亡，国家尽失。
yuán shuài bù dé yǐ zuó rì sān cì jiǎo xìng zhī gōng rèn wéi bì shèng zhī cè
元帅不得以昨日三次侥幸之功，认为必胜之策。
tǎng zhí mí bù wù yī shí yù shí jù fén huǐ zhī hé jí
倘执迷不悟，一时玉石俱焚，悔之何及？
qǐng zì sān sī wú yí yī qī
请自三思，毋贻伊戚。
yú huà lóng xiào yuē shì nǐ chū shēn qiǎn bó bù zhī tiān gāo dì hòu dài zài zhī ēn
”余化龙笑曰：“似你出身浅薄，不知天高地厚戴载之恩，
zhǐ zhī yāo yán huò zhòng zào fǎn pàn zhǔ yǐ chěng kuáng wéi
只知妖言惑众，造反叛主，以逞狂为；
jīn rì féng wú zhī jiào nǐ piàn jiǎ wú cún sǐ wú zàng shēn zhī dì yǐ
今日逢吾，只教你片甲无存，死无葬身之地矣。
dà jiào zuǒ yòu
”大叫：“左右！
shuí yǔ wǒ ná jiāng shàng jiàn tóu yī gōng
谁与我拿姜尚见头一功？
zhī jiàn zuǒ yòu sì zǐ chōng shā guò lái
”只见左右四子冲杀过来。
sū quán zhōng zhàn zhù yú dá
苏全忠战住余达；
yú zhào dí zhù wǔ jí
余兆敌住武吉；
shān xiù dǐ zhù yú guāng
邓秀抵住余光；
yú xiān zhàn zhù huáng fēi hǔ
余先战住黄飞虎；
yú huà lóng yā zhù zhèn jiǎo
余化龙压住阵脚。
sì duì r jiāo bīng zhè chǎng dà zhàn zěn jiàn de hǎo shā yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
四对儿交兵，这场大战，怎见得好杀，有赞为证，赞曰：
liǎng zhèn shàng qí fān qí mó sì duì jiāng gè chěng yīng háo
两阵上旗旛齐磨，四对将各逞英豪。
cháng qiāng kuò fǔ bìng xiāng jiāo duǎn jiàn xié huī shǎn yào
长枪阔斧并相交，短剑斜挥闪耀。
sū quán zhōng yīng xióng jiū jiū yú dá shì měng hǔ tóu yáo
苏全忠英雄赳赳，余达似猛虎头摇；
wǔ jí zhī jiào huó ná yú zhào
武吉只教活拿余兆；
shān xiù hǎn zhuō yú guāng cān dāo
邓秀喊捉余光餐刀；
huáng fēi hǔ hèn bù dé qiāng tiāo yú xiān xià mǎ
黄飞虎恨不得枪挑余先下马；
zhòng ér láng zhù zhèn shì cháo yǒng bō tāo
众儿郎助阵似潮涌波涛。
zhǐ chǐ jiān tiān hūn dì àn shā duō shí guǐ kū shén háo
咫尺间天昏地暗，杀多时鬼哭神嚎。
zhè yī zhèn zhǐ shā de shī héng biàn yě xuè níng gāo shàng bù kěn gān xiū bà le
这一阵只杀得尸横遍野血凝膏，尚不肯干休罢了。
bā yuán zhàn jiàng gè yào zhēng xiān yú dá bō mǎ jiù zǒu
八员战将，各要争先，余达拨马就走；
sū quán zhōng suí hòu gǎn lái bèi yú dá huí shǒu yī chǔ zhèng zhōng hù xīn jìng shàng dǎ de fēn fēn fěn suì sū quán zhōng fān shēn luò mǎ
苏全忠随后赶来，被余达回手一杵，正中护心镜上，打得纷纷粉碎，苏全忠翻身落马；
yú dá lēi huí mǎ tǐng qiāng lái cì
余达勒回马，挺枪来刺；
zǎo yǒu léi zhèn zi zhǎn kāi biàn chì fēi lái qiě kuài shǐ kāi huáng jīn gùn dāng tóu shuā lái
早有雷震子展开变翅，飞来且快，使开黄金棍，当头刷来；
yú dá zhǐ de jià gùn
余达只得架棍。
zhōu yíng nèi zǎo yǒu piān jiàng qí gōng jiāng quán zhōng jiù huí
周营内早有偏将祁恭将全忠救回。
huà shuō yú huà lóng xiàn léi zhèn zi dí zhù yú dá zì zòng mǎ wǔ dāo lái qǔ zi yá
话说余化龙见雷震子敌住余达，自纵马舞刀来取子牙；
bàng yǒu nǎ zhà dēng fēng huǒ lún tǐng qiāng lái cì lái wǎng chōng tū liǎng jūn shā zài hǔ xué zhī zhōng
傍有哪咤登风火轮挺枪来刺，来往冲突，两军杀在虎穴之中。
zhèng hān zhàn jiān què yǒu yáng jiǎn cuī liáng zhì yíng jiàn zi yá jiān duì jiāo bīng yáng jiǎn lì mǎ héng dāo kàn shí rén duì dí bù fēn shèng fù
正酣战间，却有杨戬催粮至营，见子牙间对交兵，杨戬立马横刀，看十人对敌，不分胜负。
yáng jiǎn zì sī yuē dài wǒ àn zhù tā děng yī zhèn
杨戬自思曰：“待我暗助他等一阵。
yuǎn yuǎn jiāng xiāo tiān quǎn jì qǐ
”远远将哮天犬祭起。
yú huà lóng nà lǐ zhī dào bèi xiāo tiān quǎn yī kǒu yǎo le jǐng zǐ lián kuī dōu dài qu le
余化龙那里知道，被哮天犬一口咬了颈子，连盔都带去了。
nǎ zhà jiàn yú huà lóng zhe shāng jí jì qǐ qián kūn quān yī quān zhèng zhōng yú xiān jiān wō dà bài ér zǒu
哪咤见余化龙着伤，急祭起乾坤圈，一圈正中余先肩窝，大败而走。
zhōu bīng huī dòng rén mǎ chōng shā yī zhèn
周兵挥动人马，冲杀一阵；
zhǐ shā de shī héng biàn yě xuè lín cǎo shāo
只杀得尸横遍野，血淋草稍。
zi yá zhǎng gǔ huí yíng
子牙掌鼓回营。
zhèng shì
正是：
yǎn qián dé shèng huan huí zhài zhǐ kǒng fēi zāi yòu jiàng lín
眼前得胜欢回寨，只恐飞灾又降临。
huà shuō yú huà lóng bèi xiāo tiān quǎn suǒ shāng yú xiān yòu dǎ shāng jiān bì fù zǐ èr rén shēn yín yī yè
话说余化龙被哮天犬所伤，余先又打伤肩臂，父子二人呻吟一夜；
fǔ zhōng dà xiǎo jù bù néng ān
府中大小俱不能安。
bù yī rì yú dé huí jiā tàn fù jiā jiāng bào zhī wǔ ye lái le
不一日，余德回家探父，家将报知：“五爷来了。
yú huà lóng shàng zì shēn yín bù yǐ
”余化龙尚自呻吟不已；
zhī jiàn yú dé zǒu jìn wò tà zhī qián jiàn fù qīn rú cǐ mú yàng jí máng qǐng wèn
只见余德走近卧榻之前，见父亲如此模样，急忙请问。
yú huà lóng jiāng qián shì bèi shù yī biàn
余化龙将前事备述一遍。
yú dé yuē bù fáng zhè shì xiāo tiān quǎn suǒ shāng
余德曰：“不妨，这是哮天犬所伤。
máng qǔ dān yào yòng shuǐ fū zhī shí shí quán yù
”忙取丹药，用水敷之，实时痊愈。
yòu yòng yào tiáo zhì xiōng zhǎng yú xiān
又用药调治兄长余先。
dāng rì wǎn jǐng xiū tí
当日晚景休题。
cì rì yú dé chū guān zhì zhōu yíng zhǐ yào jiāng zǐ yá dá huà
次日，余德出关至周营，只要姜子牙答话。
shào mǎ bào rù zhōng jūn zi yá suí chū dà yíng jiàn yī dào tóng tóu wǎn zhuā jì má xié dào fú zhàng jiàn ér lái
哨马报入中军，子牙随出大营，见一道童，头挽抓髻，麻鞋道服，仗剑而来。
zi yá yuē dào zhě cóng nà lǐ lái
子牙曰：“道者从那里来？
yú dé yuē wǒ nǎi yú huà lóng dì wǔ zi yú dé shì yě
”余德曰：“我乃余化龙第五子余德是也。
yáng jiǎn yòng xiāo tiān quǎn yǎo shāng wú fù qīn
杨戬用哮天犬咬伤吾父亲；
nǎ zhà yòng quān dǎ shāng wú xiōng
哪咤用圈打伤吾兄；
jīn rì xià shān tè wèi fù xiōng bào chóu
今日下山，特为父兄报仇。
wú yǔ rǔ děng gòng xiǎn xiōng zhōng dào shù yǐ jué cí xióng
吾与汝等，共显胸中道术，以决雌雄。
sā bù zhàng jiàn lái qǔ zi yá
”撒步仗剑，来取子牙。
bàng yǒu yáng jiǎn wǔ dāo máng yíng
傍有杨戬舞刀忙迎。
nǎ zhà tí qiāng xiǎn chū sān shǒu bā bì léi zhèn zi wéi hù jīn zhà mù zhà lǐ jìng yī qí shàng qián yíng dí kǒu chēng ná cǐ po dào xiū de qīng fàng
哪咤提枪，显出三首八臂，雷震子、韦护、金咤、木咤、李靖一齐上前迎敌，口称：“拿此泼道，休得轻放！
zhòng mén rén yī qí shàng qián bǎ yú dé wéi zài gāi xīn zǒng yǒu qí shù bù néng shǐ yòng
”众门人一齐上前，把余德围在垓心，总有奇术，不能使用。
yáng jiǎn jiàn yú dé hún shēn yī tuán xié qì guǒ zhù zhī shì zuǒ dào zhī shù bǎ mǎ tiào chū quān zi qù qǔ dàn gōng zài shǒu fā chū jīn wán zhèng zhōng yú dé
杨戬见余德浑身一团邪气裹住，知是左道之术，把马跳出圈子去，取弹弓在手，发出金丸，正中余德。
yú dé dà jiào yī shēng jiè tǔ dùn zǒu le
余德大叫一声，借土遁走了。
zi yá huí yíng yáng jiǎn jiàn zi yá yuē yú dé nǎi zuǒ dào zhī shì hún shēn yī tuán xié qì lǒng zhào fáng tā àn yòng yāo shù
子牙回营，杨戬见子牙曰：“余德乃左道之士，浑身一团邪气笼罩，防他暗用妖术。
zi yá yuē wú shī yǒu yán jǐn fáng dá zhào guāng xiān dé
”子牙曰：“吾师有言：‘谨防达兆光先德。
mò fēi jiù shì cǐ yú dé yě
’莫非就是此余德也？
bàng yǒu huáng fēi hǔ yuē qián rì sì jiāng lún zhàn sì rì guǒ rán shì yú dá yú zhào yú guāng yú xiān yú dé
”傍有黄飞虎曰：“前日四将轮战四日，果然是余达、余兆、余光、余先、余德。
zi yá dà jīng yōu róng mǎn miàn shuāng suǒ méi shāo zhèng xún sī wú jì
”子牙大惊，忧容满面，双锁眉梢，正寻思无计。
qiě shuō yú dé zhe shāng bài huí guān shàng jìn fǔ lái yòng yào fú le
且说余德着伤，败回关上，进府来，用药服了；
bù yī shí shēn tǐ quán yù
不一时，身体痊愈。
yú dé qiè chǐ shēn hèn yuē wǒ ruò liú nǐ yí gè yě bú shì yǒu dào zhī shì
余德切齿深恨曰：“我若留你一个，也不是有道之士！
bǐ shí zhì wǎn yú dé yǔ sì xiōng yuē nǐ men jīn yè mù yù jìng shēn wǒ yòng yī shù shǐ zhōu bīng qī rì nèi jiào tā piàn jiǎ wú cún
”彼时至晚，余德与四兄曰：“你们今夜沐浴净身，我用一术，使周兵七日内，叫他片甲无存。
sì rén yī qí yán gè zì mù yù gēng yī
”四人依其言，各自沐浴更衣。
zhì yī gèng shí fēn yú dé qǔ chū wǔ gè pà lái àn qīng huáng chì bái hēi yán sè pù zài dì xià
至一更时分，余德取出五个帕来，按青、黄、赤、白、黑颜色，铺在地下。
yú dé yòu qǔ chū wǔ gè xiǎo dǒu r lái yī rén ná zhe yí gè jiào nǐ zhuā zhe sǎ nǐ jiù sǎ
余德又取出五个小斗儿来，一人拿着一个：“叫你抓着洒，你就洒；
jiào nǐ bǎ cǐ dòu wǎng xià po nǐ jiù po
叫你把此斗往下泼，你就泼。
bù yòng zhāng gōng shè jiàn qī rì nèi sǐ tā gàn gān jìng jìng
不用张弓射箭，七日内死他干干净净。
xiōng dì wǔ rén jù zhàn zài cǐ pà shàng
”兄弟五人，俱站在此帕上。
yú dé bù gāng dòu fǎ yòng xiān tiān yī qì máng jiāng fú yìn jì qǐ
余德步罡斗法，用先天一气，忙将符印祭起。
hǎo fēng
好风！
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
xiāo xiāo sà sà jìng wú zōng bá shù bēng shān shì gèng xiōng
萧萧飒飒竟无踪，拔树崩山势更凶。
mò dào fēng yí wú yòng chù cáng yāo yǐng guài zuò xiān fēng
莫道封夷无用处，藏妖影怪作先锋。
huà shuō yú dé jì qǐ wǔ fāng yún lái zhì zhōu yíng zhàn lì kōng zhōng jiāng cǐ wǔ dǒu dú dòu sì miàn bā fāng pō sǎ zhì sì gēng fāng huí
话说余德祭起五方云来至周营，站立空中，将此五斗毒痘四面八方泼洒，至四更方回。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhōu yíng zhòng rén jù ròu tǐ fán tāi rú hé jīng de qǐ sān jūn rén rén fā rè zhòng jiāng gè gè bù níng
且说周营众人俱肉体凡胎，如何经得起，三军人人发热，众将个个不宁。
zi yá zài zhōng jūn yě zì fā rè
子牙在中军也自发热。
wǔ wáng zài hòu diàn zì jué shēn téng
武王在后殿，自觉身疼。
liù shí wàn rén mǎ jù shì rú cǐ
六十万人马俱是如此。
sān rì hòu yī gài mén rén zhòng jiāng hún shēn shàng xià jù zhǎng chū kē lì mò néng dòng lǚ
三日后，一概门人、众将，浑身上下俱长出颗粒，莫能动履；
yíng zhōng yān huǒ duàn jué
营中烟火断绝。
zhǐ de nǎ zhà nǎi lián huā huà shēn bù féng cǐ ě
止得哪咤乃莲花化身，不逢此厄；
yáng jiǎn zhī dào yú dé shì zuǒ dào zhī rén gù cǐ yè jiān bù zài yíng zhōng gè zì yùn dù
杨戬知道余德是左道之人，故此夜间不在营中，各自运度；
yīn cǐ shàng bù céng qīn rǎn
因此上不曾侵染。
zhī jiàn guò le wǔ liù rì zi yá hún shēn shàng xià jù shì hēi de
只见过了五六日，子牙浑身上下俱是黑的。
cǐ dòu xíng àn wǔ fāng qīng huáng chì bái hēi
此痘形按五方：青、黄、赤、白、黑。
nǎ zhà yǔ yáng jiǎn yuē jīn fān yòu shì nà nián lǚ yuè zhī gù shì
哪咤与杨戬曰：“今番又是那年吕岳之故事。
yáng jiǎn yuē lǚ yuè fá xī qí hái yǒu chéng guō kě yī
”杨戬曰：“吕岳伐西岐，还有城郭可依；
rú jīn bù guò xíng yíng zhài zhà rú hé dǐ dǎng
如今不过行营寨栅，如何抵挡。
tǎng tóng guān yú jiā fù zi chōng shā guò lái rú hé jì shì
倘潼关余家父子冲杀过来，如何济事！
èr rén xīn xià shèn shì jiāo mèn
”二人心下甚是焦闷。
qiě shuō yú huà lóng fù zǐ liù rén zài tóng guān chéng shàng lái kàn zhōu yíng yān huǒ quán wú kōng lì qí fān zhài zhà yú dá yuē chéng zhōu yíng zhū jiāng yǒu nán wú děng lǐng bīng xià guān yī qí shā chū zhī cǐ yī zhèn chéng gōng què bù wéi měi
且说余化龙父子六人在潼关城上来看，周营烟火全无，空立旗旛寨栅，余达曰：“乘周营诸将有难，吾等领兵下关，一齐杀出，只此一阵成功，却不为美！
yú dé yuē zhǎng xiōng bù bì láo shī dòng zhòng tā zì rán jìn jué yě shǐ bàng rén zhī wǒ děng yāo fǎ wú biān
”余德曰：“长兄，不必劳师动众，他自然尽绝，也使傍人知我等玅法无边。
bù dòng shēng sè lìng zhōu bīng liù shí wàn yú rén zì rán miè jué
──不动声色，令周兵六十万余人自然灭绝。
fù zǐ wǔ rén qí yuē miào zāi
”父子五人齐曰：“妙哉！
miào zāi
妙哉！
kàn guān cǐ zhèng shì wǔ wáng yǒu fú bù rán ruò yī yú dá zhī yán zé zhōu yíng bīng jiāng sǐ wú jiào lèi
”──看官：此正是武王有福，不然，若依余达之言，则周营兵将死无噍类。
zhèng shì
正是：
hóng fú yǐ fú rén shèng zhǔ tú lìng yú dé chěng qí móu
洪福已扶仁圣主，徒令余德逞奇谋。
huà shuō yáng jiǎn jiàn zi yá kàn kàn bìng shì wēi jí xīn xià zháo huāng yǔ nǎ zhà gòng yì yuē shī shū rú cǐ láng bèi hū xī jù nán rú zhī nai hé
话说杨戬见子牙看看病势危急，心下着慌，与哪咤共议曰：“师叔如此狼狈，呼吸俱难，如之奈何。
huà yóu wèi liǎo zhī jiàn bàn kōng zhōng huáng lóng zhēn rén kuà hè ér lái
”话犹未了，只见半空中黄龙真人跨鹤而来。
yáng jiǎn nǎ zhà yíng jiē huáng lóng zhēn rén zhì zhōng jūn zuò xia zhēn rén yuē yáng jiǎn nǐ shī fu kě zēng lái
杨戬、哪咤迎接黄龙真人至中军坐下，真人曰：“杨戬，你师父可曾来？
yáng jiǎn dá yuē bù céng lái
”杨戬答曰：“不曾来。
zhēn rén yuē tā yuán shuō xiān lái rú jīn gāi huì wàn xian zhèn le
”真人曰：“他原说先来，如今该会万仙阵了。
huà wèi jué shí yòu tīng de yù dǐng zhēn rén zì kōng zhōng lái zhì
”话未绝时，又听得玉鼎真人自空中来至。
yáng jiǎn yíng yà bài bà
杨戬迎迓，拜罢；
yù dǐng zhēn rén qǐ shēn rù nèi yíng lái kàn zi yá jiàn zi yá rú cǐ mú yàng zhēn rén diǎn tóu tàn yuē suī shì dì wáng zhī shī hǎo róng yì
玉鼎真人起身，入内营来看子牙，见子牙如此模样，真人点头叹曰：“虽是帝王之师，好容易！
zhèng shì nǐ
正是你：
qī sǐ sān zāi jīn yǐ mǎn qīng míng liú zài jiǎn piān zhōng
七死三灾今已满，清名留在简篇中。
yù dǐng zhēn rén tàn xī bù yǐ suí mìng yáng jiǎn nǐ zài zài huǒ yún dòng zǒu yī zāo
玉鼎真人叹息不已，随命杨戬：“你再在火云洞走一遭。
yáng jiǎn lǐng mìng jiè zhe tǔ dùn wǎng huǒ yún dòng ér lái rú fēng yún yí yàng
”杨戬领命，借着土遁往火云洞而来，如风云一样。
kàn kàn lái zhì shān jiǎo xià hǎo shān zhēn wú xiàn de jǐng zhì yǒu jī huā fù fù yì xiāng yī yī
看看来至山脚下，好山，真无限的景致，有奇花馥馥，异香依依。
zěn jiàn de yǒu fù wèi zhèng fù yuē
怎见得，有赋为证，赋曰：
shì lián tiān jiè míng hào huǒ yún
势连天界，名号火云。
qīng qīng cuì cuì de qiáo sōng lóng lín zhòng dié
青青翠翠的乔松，龙鳞重迭；
yī yī tǐng tǐng de xiù zhú fèng wěi jiāo jiā
猗猗挺挺的秀竹，凤尾交加；
méng méng róng róng de bì cǎo lóng xū róu ruǎn
蒙蒙茸茸的碧草，龙须柔软；
gǔ gǔ guài guài de gǔ shù lù jiǎo yā chā
古古怪怪的古树，鹿角丫叉。
luàn shí duī shān shì dà dà xiǎo xiǎo de fú hǔ
乱石堆山，似大大小小的伏虎；
lǎo téng guà shù shì wān wān qū qū de téng shé
老藤挂树，似湾湾曲曲的腾蛇。
dān bì shàng gèng yǒu xiē fēn fēn míng míng de jīn bì yǐng
丹壁上更有些分分明明的金碧影；
dī jiàn zhōng zhī jiàn nà xiāng xiāng fù fù de ruì lián huá
低涧中只见那香香馥馥的瑞莲华。
dòng fǔ zhōng suǒ zhe nà yīn yīn yūn yūn de wù ǎi
洞府中锁着那氤氤氲氲的雾霭；
qīng luán shàng lóng zhe làn làn màn màn de yān xiá
青峦上笼着烂烂熳熳的烟霞。
duì duì cǎi luán míng hún sì nà yī yī yā yā de lǜ lǚ
对对彩鸾鸣，浑似那咿咿哑哑的律吕；
shuāng shuāng dān fèng xiào huǎng yí shì liáo liáo liàng liàng de shēng jiā
双双丹凤啸，恍疑是嘹嘹喨喨的笙笳。
bì shuǐ tiào zhū diǎn diǎn dī dī cóng yù nǚ pán zhōng xiè chū
碧水跳珠，点点滴滴从玉女盘中泄出；
hóng ní liú cǎi shǎn shǎn zhuó zhuó zì cāng lóng lǐng shàng fēi xié
虹霓流彩，闪闪灼灼自苍龙岭上飞斜。
zhēn gè shì fú dì wú rú xiān jìng hǎo huǒ yún xiān fǔ shèng xuán dōu
真个是：福地无如仙境好，火云仙府胜玄都。
huà shuō yáng jiǎn kàn ba jǐng zhì bù gǎn shàn rù
话说杨戬看罢景致，不敢擅入；
shǎo shí jiàn yī shuǐ huǒ tóng zǐ chū lái yáng jiǎn shàng qián qǐ shǒu yuē gǎn fán shī xiōng jiè chuán yī yǔ yáng jiǎn qiú jiàn
少时，见一水火童子出来，杨戬上前稽首曰：“敢烦师兄借传一语，杨戬求见。
tóng zǐ rèn de yáng jiǎn máng huí lǐ yuē shī xiōng shǎo dài
”童子认得杨戬，忙回礼曰：“师兄少待。
tóng zǐ huí yán bì jìn dòng fǔ lái qǐ lǎo yé wài miàn yǒu yáng jiǎn qiú jiàn
”童子回言毕，进洞府来：“启老爷：外面有杨戬求见。
fú yì shèng rén yuē zhe tā jìn lái
”伏义圣人曰：“着他进来。
nà tóng zǐ fù zhì wài miàn yáng jiǎn jìn jiàn
”那童子复至外面：“杨戬进见。
yáng jiǎn zhì pú tuán qián dǎo shēn xià bài dì zǐ yáng jiǎn yuàn lǎo yé shèng shòu wú jiāng
”杨戬至蒲团前，倒身下拜：“弟子杨戬愿老爷圣寿无疆！
bài bà jiāng shū chéng shàng
”拜罢，将书呈上。
fú xī zhǎn wán shū yuē
伏羲展玩，书曰：
dì zǐ huáng lóng zhēn rén yù dǐng zhēn rén xūn mù dùn shǒu jǐn shū shàng qǐ pì tiān kāi de hào huáng shàng dì bǎo zuò xià dì zǐ yǎng zhàng sān jiào yǎn xí líng wén zì yi mò shǒu pú tuán qǐ gǎn mào yán dú zòu
“弟子黄龙真人、玉鼎真人熏沐顿首，谨书上启辟天开地昊皇上帝宝座下：弟子仰仗三教，演习灵文，自宜默守蒲团，岂敢冒言渎奏。
dàn dì zǐ děng yùn féng jié shù shā jiè yǐ lín xiāng yìng yùn zhī tiān zǐ fá wú dào zhī dú fū
但弟子等运逢劫数，杀戒已临，襄应运之天子，伐无道之独夫。
lù zhì tóng guān tū zāo yú dé yǐ zuǒ dào zhī huàn shù àn dú hài yú shēng líng
路至潼关，突遭余德以左道之幻术，暗毒害于生灵。
cí yǒu yuán róng jiāng shàng jì mén tú jiàng shì bīng zú liù shí yú wàn zhòu rǎn kē lì zhī chuāng mò biàn wèi yōng wèi dú yān yān dài jìn zhì hū xī yǐ nán tōng dàn xī chuí wáng suī shuǐ jiāng ér mò yòng
兹有元戎姜尚暨门徒将士兵卒六十余万，骤染颗粒之疮，莫辨为痈为毒，恹恹待尽，至呼吸以难通，旦夕垂亡，虽水浆而莫用。
zì sī wú nài yǎng kòu rén cí kěn qí dà kāi cè yǐn lián jì tiān lì jí zhī shèng jūn zhěng wú gū zhī xìng mìng zǎo shī yǔ lù yǐ wèi dào xuán
自思无奈，仰叩仁慈，恳祈大开恻隐，怜继天立极之圣君，拯无辜之性命，早施雨露，以慰倒悬。
lín qǐ bù shèng dài mìng zhī zhì
临启不胜待命之至！
fú xī kàn ba shū wèi shén nóng yuē jīn wǔ wáng yǒu shì yú tiān xià nǎi shì yìng yùn zhī jūn shù dāng yǒu cǐ è nàn wú děng lǐ yi zhù yī bì zhī lì
伏羲看罢书，谓神农曰：“今武王有事于天下，乃是应运之君，数当有此厄难，吾等理宜助一臂之力。
shén nóng yuē huáng xiōng zhī yán shì yě
”神农曰：“皇兄之言是也。
suì qǔ sān lì dān yào fù yǔ yáng jiǎn
”遂取三粒丹药付与杨戬。
yáng jiǎn dé le dān yào guì ér qǐ yuē cǐ dān jiāng hé yòng dù
杨戬得了丹药，跪而启曰：“此丹将何用度？
fú yì yuē cǐ dān yī lì kě jiù wǔ wáng
”伏义曰：“此丹：一粒可救武王；
yī lì kě jiù zi yá
一粒可救子牙；
yī lì yòng shuǐ huà kāi zhī zài jūn qián sì chù sǎ guò cǐ dú qì zì rán xiāo miè
一粒用水化开，只在军前四处洒过，此毒气自然消灭。
yáng jiǎn yòu wèn yuē bù zhī cǐ jí hé míng
”杨戬又问曰：“不知此疾何名？
fú yì yuē cǐ jí míng wéi dòu zhěn nǎi shì chuán rǎn zhī bìng
”伏义曰：“此疾名为痘疹，乃是传染之病；
ruò shǎo jiù chí jù shì sǐ zhèng
若少救迟，俱是死症。
yáng jiǎn yòu qǐ yuē tǎng cǐ jí hòu rì chuán rǎn rén jiān jiāng hé yào néng zhì
”杨戬又启曰：“倘此疾后日传染人间，将何药能治？
qǐ cì zhǐ shì
乞赐指示。
shén nóng yuē nǐ suí wǒ chū dòng zhì zǐ yún yá lái
”神农曰：“你随我出洞至紫云崖来。
yáng jiǎn suí le shén nóng lái zhì yá qián xún le yī biàn
”杨戬随了神农来至崖前，寻了一遍；
shén nóng bá yī cǎo dì yǔ yáng jiǎn nǐ wǎng rén jiān chuán yǔ hòu shì cǐ yào néng jiù dòu zhěn zhī huàn yě
神农拔一草递与杨戬：“你往人间，传与后世，此药能救痘疹之患也。
yáng jiǎn yòu guì kěn yuē cǐ cǎo hé míng
”杨戬又跪恳曰：“此草何名？
shén nóng yuē nǐ tīng wǒ dào lái cǐ cǎo yǒu shī wèi zhèng shī yuē
”神农曰：“你听我道来：此草有诗为证，诗曰：
zǐ gěng huáng gēn bā bàn huā dòu chuāng fā biǎo shì shēng má
紫梗黄根八瓣花，痘疮发表是升麻。
cháng sāng céng shuō xuán zhōng yāo chuán yú rén jiān mò làng kuā
常桑曾说玄中玅，传与人间莫浪夸。
huà shuō yáng jiǎn qiú le dān yào yòu chuán xià shēng má yǐ jì hòu rén lí le huǒ yún dòng jìng zhì zhōu yíng lái jiàn yù dǐng zhēn rén bèi yán qiú dé dān yào bìng shēng má zhī cǎo kě jiù dòu zhěn zhī ě
话说杨戬求了丹药，又传下升麻，以济后人，离了火云洞，径至周营，来见玉鼎真人，备言：“……求得丹药，并升麻之草，可救痘疹之厄。
huáng lóng zhēn rén máng jiāng dān yào huà kāi xiān jiù wǔ wáng
”黄龙真人忙将丹药化开，先救武王；
yù dǐng zhēn rén lái zhì zi yá
玉鼎真人来治子牙；
yáng jiǎn yǔ nǎ zhà yòng shuǐ huà kāi cǐ dān yòng yáng zhī sǎ qǐ sì chù lái
杨戬与哪咤用水化开此丹，用杨枝洒起四处来。
shà shí jiān dòu zhěn zhī dú yī shí quán xiāo
霎时间，痘疹之毒一时全消。
zhèng shì
正是：
dòu zhěn dú hài cóng jīn qǐ hòu rén yù zhe yǒu shēng wáng
痘疹毒害从今起，后人遇着有生亡。
zhōu yíng nèi bèi yáng jiǎn nǎ zhà zài sì miàn sǎ biàn
周营内被杨戬、哪咤在四面洒遍。
zhǐ sān shān wǔ yuè mén rén yǔ fán fū bù tóng jù shì fù nèi yǒu sān mèi zhēn huǒ de yòu huì wǔ xíng zhī shù bù jué jù xiān hǎo le
只三山五岳门人，与凡夫不同，俱是腹内有三昧真火的，又会五行之术，不觉俱先好了；
rén rén qiè chǐ gè gè yǎo yá
人人切齿，个个咬牙。
cì rì zi yá jiàn zhòng mén rén liǎn shàng jù yǒu bā hén zi yá dà nù yǔ zhòng rén gòng yì qǔ tóng guān xiè hèn
次日，子牙见众门人脸上俱有疤痕，子牙大怒，与众人共议取潼关泄恨。
zhòng rén qí lì shēng dà jiào yuē jīn rì bù qǔ tóng guān shì bù huí jūn
众人齐厉声大叫曰：“今日不取潼关，势不回军！
bù zhī yú huà lóng fù zǐ xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
”不知余化龙父子性命如何，且听下回分解。